ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.81.1
प्राचेतसस्य वचनं कीर्तयन्ति पुराविदः ।
यस्याः किञ्चिन्नाददते ज्ञातयो न स विक्रयः ॥ १३.८१.१ ॥
ପ୍ରାଚେତସ (ମନୁ)ଙ୍କ ବଚନ ପୁରାଣଜ୍ଞମାନେ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି: ଯେଉଁ କନ୍ୟାଠାରୁ ଜ୍ଞାତିମାନେ କିଛି ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହା ବିକ୍ରୟ ନୁହେଁ।
13.81.2
अर्हणं तत्कुमारीणामानृशंस्यं व्रतं च तत् ।
सर्वं च प्रतिदेयं स्यात्कन्यायै तदशेषतः ॥ १३.८१.२ ॥
ତାହା କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଓ ଦୟାର ବ୍ରତ। ସବୁକିଛି କନ୍ୟାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଫେରାଇ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
13.81.3
पितृभिर्भ्रातृभिश्चापि श्वशुरैरथ देवरैः ।
पूज्या लालयितव्याश्च बहुकल्याणमीप्सुभिः ॥ १३.८१.३ ॥
ମହାକଲ୍ୟାଣ ଇଚ୍ଛୁକ ପିତା, ଭାଇ, ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଦେବରମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହରେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
13.81.4
यदि वै स्त्री न रोचेत पुमांसं न प्रमोदयेत् ।
अप्रमोदात्पुनः पुंसः प्रजनो न प्रवर्धते ॥ १३.८१.४ ॥
ଯଦି ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀକୁ ଭଲ ନ ପାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ ନ କରେ, ତେବେ ପୁରୁଷର ଅପ୍ରସନ୍ନତାରେ ସନ୍ତାନ ବଢ଼େ ନାହିଁ।
13.81.5
पूज्या लालयितव्याश्च स्त्रियो नित्यं जनाधिप ।
स्त्रियो यत्र च पूज्यन्ते रमन्ते तत्र देवताः ॥ १३.८१.५ ॥
ହେ ଜନାଧିପ! ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହରେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ରମନ୍ତି।
13.81.6
अपूजिताश्च यत्रैताः सर्वास्तत्राफलाः क्रियाः ।
तदा चैतत्कुलं नास्ति यदा शोचन्ति जामयः ॥ १३.८१.६ ॥
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କର୍ମ ନିଷ୍ଫଳ ହୁଏ। ସ୍ତ୍ରୀ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଶୋକ କଲେ ସେ କୁଳ ଆଉ ରହେ ନାହିଁ।
13.81.7
जामीशप्तानि गेहानि निकृत्तानीव कृत्यया ।
नैव भान्ति न वर्धन्ते श्रिया हीनानि पार्थिव ॥ १३.८१.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସ୍ତ୍ରୀ ଆତ୍ମୀୟାମାନଙ୍କ ଅଭିଶାପରେ ଥିବା ଗୃହଗୁଡ଼ିକ ଅଭିଚାରରେ କଟା ହୋଇଥିବା ଭଳି; ଶ୍ରୀ ହୀନ ହୋଇ ସେମାନେ ନା ଚମକନ୍ତି ନା ବଢ଼ନ୍ତି।
13.81.8
स्त्रियः पुंसां परिददौ मनुर्जिगमिषुर्दिवम् ।
अबलाः स्वल्पकौपीनाः सुहृद सत्यजिष्णवः ॥ १३.८१.८ ॥
ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ମନୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଷଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ। ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳ, ଅଳ୍ପ କୌପୀନଧାରୀ; ସେମାନେ ମିତ୍ର ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ଜୟୀ।
13.81.9
ईर्षवो मानकामाश्च चण्डाश्च सुहृदोऽबुधाः ।
स्त्रियस्तु मानमर्हन्ति ता मानयत मानवाः ॥ १३.८१.९ ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଈର୍ଷାଳୁ, ମାନ ଇଚ୍ଛୁକ, ଉଗ୍ର, ମିତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଜ୍ଞ; ତଥାପି ସେମାନେ ମାନର ଯୋଗ୍ୟ। ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ! ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର।
13.81.10
स्त्रीप्रत्ययो हि वै धर्मो रतिभोगाश्च केवलाः ।
परिचर्या नमस्कारास्तदायत्ता भवन्तु वः ॥ १३.८१.१० ॥
ପ୍ରକୃତରେ ଧର୍ମ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; ରତିଭୋଗ ମଧ୍ୟ କେବଳ ତାଙ୍କରି। ସେବା ଓ ନମସ୍କାର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କରି ଅଧୀନ ହେଉ — ଏହା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
13.81.11
उत्पादनमपत्यस्य जातस्य परिपालनम् ।
प्रीत्यर्थं लोकयात्रायाः पश्यत स्त्रीनिबन्धनम् ॥ १३.८१.११ ॥
ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବା ଓ ଜାତ ସନ୍ତାନର ପାଳନ, ଲୋକ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ — ଦେଖ, ଏ ସବୁ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
13.81.12
सम्मान्यमानाश्चैता हि सर्वकार्याष्यवाप्स्यथ ।
विदेहराजदुहिता चात्र श्लोकमगायत ॥ १३.८१.१२ ॥
ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ତୁମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ପାଇବ। ଏଠାରେ ବିଦେହ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ।
13.81.13
नास्ति यज्ञः स्त्रियाः कश्चिन्न श्राद्धं नोप्रवासकम् ।
धर्मः स्वभर्तृशुश्रूषा तया स्वर्गं जयन्त्युत ॥ १३.८१.१३ ॥
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଯଜ୍ଞ ନାହିଁ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନାହିଁ, ଉପବାସବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସେବା ହିଁ ତାଙ୍କର ଧର୍ମ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଜୟ କରନ୍ତି।
13.81.14
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्राश्च स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ १३.८१.१४ ॥
ବାଲ୍ୟରେ ପିତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯୌବନରେ ସ୍ୱାମୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ପୁତ୍ରମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟର ଯୋଗ୍ୟା ନୁହେଁ।
13.81.15
श्रिय एताः स्त्रियो नाम सत्कार्या भूतिमिच्छता ।
लालिताऽनुगृहीता च श्रीः स्त्री भवति भारतः ॥ १३.८१.१५ ॥
ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଶ୍ରୀ ସ୍ୱରୂପା; ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛୁକ ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନେହରେ ଲାଳିତ ଓ କୃପାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ହିଁ ଶ୍ରୀ ହୁଏ, ହେ ଭାରତ।