ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.86.1
नहुषस्तु ततः श्रुत्वा च्यवनं तं तथाऽऽगतम् ।
त्वरितः प्रययौ तत्रि सहामात्यपुरोहितः ॥ १३.८६.१ ॥
ನಹುಷನು ಆಗ ಚ್ಯವನನು ಹಾಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು.
13.86.2
शौचं कृत्वा यथान्यायं प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः ।
आत्मानमाचचक्षे च च्यवनाय महात्मने ॥ १३.८६.२ ॥
ರಾಜನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಶೌಚ ಮಾಡಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಚ್ಯವನನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
13.86.3
अर्चयामास तं चापि तस्य राज्ञः पुरोहितः ।
सत्यव्रतं महात्मानं देवकल्पं विशाम्पते ॥ १३.८६.३ ॥
ಆ ರಾಜನ ಪುರೋಹಿತನೂ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು — ಸತ್ಯವ್ರತನೂ, ಮಹಾತ್ಮನೂ, ದೇವಸದೃಶನೂ ಆದ ಅವರನ್ನು, ಓ ವಿಶಾಂಪತಿ.
13.86.4
करवाणि प्रियं किं ते तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम ।
सर्वं कर्ताऽस्मि भगवन्यद्यपि स्यात्सुदुष्करम् ॥ १३.८६.४ ॥
ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಯಾವುದು ಮಾಡಲಿ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಓ ಭಗವನ್, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು ನಾನೇ.
13.86.5
श्रमेणि महता युक्ताः कैवर्ता मत्स्यजीविनः ।
मम मूल्यं प्रयच्छैभ्यो मत्स्यानां विक्रयैः सह ॥ १३.८६.५ ॥
ಮಹಾ ಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ, ಮೀನು ಹಿಡಿದು ಜೀವಿಸುವ ಬೆಸ್ತರು — ಇವರಿಗೆ ನನ್ನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕೊಡು, ಮೀನು ಮಾರಾಟದೊಂದಿಗೆ.
13.86.6
सहस्रं दीयतां मूल्यं निषादेभ्यः पुरोहित ।
निष्क्रयार्थे भगवतो यथाऽऽह भृगुनन्दनः ॥ १३.८६.६ ॥
ಓ ಪುರೋಹಿತ, ನಿಷಾದರಿಗೆ ಸಾವಿರ ಬೆಲೆ ಕೊಡಲಿ — ಭೃಗುನಂದನನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಭಗವಂತನ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ.
13.86.7
आत्ममूल्यं च वक्तव्यं न तल्लोकः प्रशंसति ।
तस्मादहं प्रवक्ष्यामि न चात्मस्तुतिम्मवृतः ॥ १३.८६.७ ॥
ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತಾನೇ ಹೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಲೋಕ ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಆತ್ಮಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.86.8
सहस्रं नाहमर्हामि किं वा त्वं मन्यसे नृप ।
सदृशं दीयतां मूल्यं स्वबुद्ध्या निश्चयं कुरु ॥ १३.८६.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ನೀನು ಏನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀ? ಸೂಕ್ತ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡು, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸು.
13.86.9
सहस्राणां शतं विप्र निषोदेभ्यः प्रदीयताम् ।
स्यादिदं भगवन्मूल्यं किं वाऽन्यन्मन्यते भवान् ॥ १३.८६.९ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿಷಾದರಿಗೆ ಸಾವಿರಗಳ ನೂರು ಕೊಡಲಿ; ಓ ಭಗವನ್, ಇದೇ ಮೌಲ್ಯವಾಗುವುದೇ, ಅಥವಾ ಬೇರೇನು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ?
13.86.10
नाहं शतसहस्रेण निमेयः पार्थिवर्षभ ।
दीयतां सदृशं मूल्यममात्यैः सह चिन्तय ॥ १३.८६.१० ॥
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಮಾರಲ್ಪಡುವವನಲ್ಲ; ಸೂಕ್ತ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡು, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯೋಚಿಸು.
13.86.11
कोटिः प्रदीयतां मूल्यं निषादेभ्यः पुरोहित ।
यदेतदपि नो मूल्यमतो भूयः प्रदीयताम् ॥ १३.८६.११ ॥
ಪುರೋಹಿತನೇ, ನಿಷಾದರಿಗೆ ಕೋಟಿ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಇದೂ ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
13.86.12
राजन्नार्हाम्यहं कोटिं भूयो वाऽपि महाद्युते ।
सदृशं दीयतां मूल्यं ब्राह्मणैः सह चिन्तय ॥ १३.८६.१२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ನಾನು ಕೋಟಿಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೂ ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ಸೂಕ್ತ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಯೋಚಿಸು.
13.86.13
अर्दं राज्यं समग्रं वा निषादेभ्यः प्रदीयताम् ।
एतत्तुल्यमहं मन्ये किं वाऽन्यन्मन्यसे द्विज ॥ १३.८६.१३ ॥
ರಾಜ್ಯದ ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿಷಾದರಿಗೆ ನೀಡಲಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನೀವು ಬೇರೇನಾದರೂ ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಾ?
13.86.14
अर्धं राज्यं समग्रं च मूल्यं नार्हामि पार्थिव ।
सदृशं दीयतां मूल्यमृषिभिः सह चिन्त्यताम् ॥ १३.८६.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಾಜ್ಯದ ಅರ್ಧವಾಗಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ ನನ್ನ ಬೆಲೆಗೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲ. ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಲಿ.
13.86.15
महर्षेर्वचनं श्रुत्वा नहुषो दुःखकर्शितः ।
स चिन्तयामास तदा सहामात्यपुरोहितः ॥ १३.८६.१५ ॥
ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕೃಶನಾದ ನಹುಷನು ಆಗ ಅಮಾತ್ಯರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರ ಜೊತೆ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
13.86.16
तत्र त्वन्यो वनचरः कश्चिन्मूलफलाशनः ।
नहुषस्य समीपस्थो गविजातोऽभवन्मुनिः ॥ १३.८६.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಹುಷನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಬೇರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಒಬ್ಬ ವನವಾಸಿ ಇದ್ದನು; ಗೋವಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅವನು ಮುನಿಯಾದನು.
13.86.17
स तमाभाष्य राजानमब्रवीद्द्विजसत्तमः ।
तोषयिष्याम्यहं क्षिप्तं यथा तुष्टो भविष्यति ॥ १३.८६.१७ ॥
ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ರಾಜನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆಗ ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗುವೆ."
13.86.18
नाहं मिथ्यावचो ब्रूयां खैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ।
भवतो यदहं ब्रयां तत्कार्यमविशङ्कया ॥ १३.८६.१८ ॥
ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ತಮಾಷೆಗೂ ಸಹ; ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹೇಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಲಿ? ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು.
13.86.19
व्रवीतु भगवान्मूल्यं महर्षेः सदृशं भृगोः ।
परित्रायस्व मामस्मद्विषयं च कुलं च मे ॥ १३.८६.१९ ॥
ಭಗವಂತರೇ, ಮಹರ್ಷಿ ಭೃಗುವಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ. ನನ್ನನ್ನು, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.
13.86.20
हन्याद्धि भगवान्क्रुद्धस्त्रैलोक्यमपि केवलम् ।
किं पुनर्मां तपोहीनं बाहुवीर्यपरायणम्। ॥ १३.८६.२० ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಭಗವಂತರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲರು. ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ನಂಬಿದ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಎಷ್ಟರದು?
13.86.21
अगाधाम्भसि मग्नस्य सामात्यस्य सऋत्विजः ।
प्लवो भव महर्षे त्वं कुरु मूल्यविनिश्चयम् ॥ १३.८६.२१ ॥
ಅಗಾಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಋತ್ವಿಜರೊಡನೆ ಇರುವ ನನಗೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನೀವು ತೆಪ್ಪವಾಗಿರಿ; ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ.
13.86.22
नहुषस्य वचः श्रुत्वा गविजातः प्रतापवान् ।
उवाच हर्षयन्सर्वानमात्यान्पार्थिवं च तम् ॥ १३.८६.२२ ॥
ನಹುಷನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋಜಾತನಾದ ಪ್ರತಾಪವಂತನು ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಆ ರಾಜನನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
13.86.23
ब्राह्मणानां गवां चैव कुलमेकं द्विधा कृतम् ।
एकत्र मन्त्रास्तिष्ठन्ति हविरन्यत्र तिष्ठति ॥ १३.८६.२३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಕುಲ ಒಂದೇ ಆಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಎರಡಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮಂತ್ರಗಳು ಒಂದೆಡೆ, ಹವಿಸ್ಸು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನೆಲೆಸಿವೆ.
13.86.24
अनर्घेया महाराज द्विजा वर्णेषु चोत्तमाः ।
गावश्च पुरुषव्याग्र गौर्मूल्यं परिकल्प्यताम् ॥ १३.८६.२४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ದ್ವಿಜರು ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರು ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯರು; ಗೋವುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಗೋವೇ ಮೌಲ್ಯವಾಗಲಿ.
13.86.25
नहुषस्तु ततः श्रुत्वा महर्षेर्वचनं नृप ।
हर्षेण महता युक्तः सहामात्यपुरोहितः ॥ १३.८६.२५ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಹುಷನು ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನ ಸಹಿತ.
13.86.26
अभिगम्य भृगोः पुत्रं च्यवनं संशितव्रतम् ।
इदं प्रोवाच नृपते वाचा सन्तर्पयन्निव ॥ १३.८६.२६ ॥
ಭೃಗುವಿನ ಮಗನೂ ದೃಢವ್ರತನೂ ಆದ ಚ್ಯವನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
13.86.27
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ विप्रर्षे गवा क्रीतोसि भार्गव ।
एतन्मूल्यमहं मन्ये तव धर्मभृतांवर ॥ १३.८६.२७ ॥
ಏಳು, ಏಳು, ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ! ಭಾರ್ಗವನೇ, ನೀನು ಒಂದು ಹಸುವಿನಿಂದ ಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ. ಇದೇ ನಿನ್ನ ಬೆಲೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ!
13.86.28
उत्तिष्ठाम्येष राजेन्द्र सम्यक् क्रीतोस्मि तेऽनघ ।
गोभिस्तुल्यं न पश्यामि धनं किञ्चिदिहाच्युत ॥ १३.८६.२८ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಇಗೋ ನಾನು ಏಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅನಘನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಸಮನಾದ ಯಾವ ಧನವನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಅಚ್ಯುತನೇ!
13.86.29
कीर्तनं श्रवणं दानं दर्शनं चापि पार्थिव ।
गवां प्रशस्यते वीर सर्वपापहरं शिवम् ॥ १३.८६.२९ ॥
ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ಹಸುಗಳ ಕೀರ್ತನೆ, ಶ್ರವಣ, ದಾನ ಮತ್ತು ದರ್ಶನವೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ವೀರನೇ, ಅವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವ ಶುಭಕರವಾದವು.
13.86.30
गावो लक्ष्म्याः सदा मूलं गोषु पाप्मा न विद्यते ।
अन्नमेव सदा गावो देवानां परमं हविः ॥ १३.८६.३० ॥
ಹಸುಗಳು ಸದಾ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮೂಲ; ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ಹಸುಗಳೇ ಸದಾ ಅನ್ನ; ದೇವತೆಗಳ ಪರಮ ಹವಿಸ್ಸು.
13.86.31
स्वाहाकारवषट्कारौ गोषु नित्यं प्रतिष्ठितौ ।
गावो यज्ञस्य नेत्र्यो वै तथा यज्ञस्य ता मुखम् ॥ १३.८६.३१ ॥
ಸ್ವಾಹಾಕಾರ ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕಾರಗಳು ಸದಾ ಹಸುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಹಸುಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುವವು; ಅವೇ ಯಜ್ಞದ ಮುಖ.
13.86.32
अमृतं ह्यव्ययं दिव्यं क्षरन्ति च वहन्ति च ।
अमृतायतनं चैताः सर्वलोकनमस्कृताः ॥ १३.८६.३२ ॥
ಅವು ನಾಶವಿಲ್ಲದ, ದಿವ್ಯವಾದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತವೆ. ಇವು ಅಮೃತದ ಆಶ್ರಯ; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವವು.
13.86.33
तेजसा वपुषा चैव गावो वह्निसमा भुवि ।
गावो हि सुमहत्तेजः प्राणिनां च सुखप्रदाः ॥ १३.८६.३३ ॥
ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪದಿಂದ ಹಸುಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯಂತಿವೆ. ಹಸುಗಳೇ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸು; ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವು.
13.86.34
निविष्टं गोकुलं यत्र श्वासं मुञ्चति निर्भयम् ।
विराजयति तं देशं पापं चास्यापकर्षति ॥ १३.८६.३४ ॥
ಗೋಸಮೂಹ ಎಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ ಉಸಿರು ಬಿಡುತ್ತದೋ, ಆ ದೇಶವನ್ನು ಅದು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರ ಪಾಪವನ್ನೂ ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ.
13.86.35
गावः स्वर्गस्य सोपानं गावः स्वर्गेऽपि पूजिताः ।
गावः कामदुहोदेव्यो नान्यत्किञ्चित्परं स्मृतम् ॥ १३.८६.३५ ॥
ಹಸುಗಳು ಸ್ವರ್ಗದ ಮೆಟ್ಟಿಲು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹಸುಗಳು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹಸುಗಳು ಕಾಮಧೇನುಗಳು, ದಿವ್ಯ ದೇವಿಯರು; ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.86.36
इत्येतद्गोषु मे प्रोक्तं महात्म्यं भरतर्षभ ।
गुणैकदेशवचनं शक्यं पारायणं न तु ॥ १३.८६.३६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಸುಗಳ ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳ ಒಂದು ಭಾಗವಷ್ಟೇ; ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಠಿಸಿ ಮುಗಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
13.86.37
दर्शनं कथनं चैव सहास्माभिः कृतं मुने ।
सतां साप्तपदं मैत्रं प्रसादं न कुरु प्रभो ॥ १३.८६.३७ ॥
ಮುನಿಯೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದೆವು. ಸತ್ಪುರುಷರ ನಡುವೆ ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸ್ನೇಹವಿದೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ಕೃಪೆ ತೋರಿಸಿ.
13.86.38
हवींषि सर्वाणि यथा ह्युपभुङ्क्ते हुताशनः ।
एवं त्वमपि धर्मात्मन्पुरुषाग्निः प्रतापवान् ॥ १३.८६.३८ ॥
ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲ ಹವಿಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ನೀನೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿರುವೆ.
13.86.39
प्रसादयामहे विद्वन्भवन्तं प्रणता वयम् ।
अनुग्रहार्थमस्माकमियं गौः प्रतिगृह्यताम् ॥ १३.८६.३९ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸರೇ, ನಾವು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಹಸುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.
13.86.40
अत्यन्तापदि शक्तानां परित्राणं हि कुर्वताम् ।
या गतिर्विदिता त्वद्य नरके शरणं भवान् ॥ १३.८६.४० ॥
ಅತ್ಯಂತ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ಶಕ್ತರಿಗೆ ತಿಳಿದ ಗತಿ ಇದೆ; ಇಂದು ನರಕದಲ್ಲಿ ನೀವೇ ನಮಗೆ ಶರಣು.
13.86.41
कृपणस्य च यच्चक्षुर्मुनेराशीविषस्य च ।
नरं समूलं दहति कक्षमग्निरिव ज्वलन् ॥ १३.८६.४१ ॥
ದೀನನ ನೋಟ, ಮುನಿಯ ನೋಟ, ವಿಷಸರ್ಪದ ನೋಟ — ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಬೇರು ಸಹಿತ ಸುಡುತ್ತದೆ.
13.86.42
प्रतिगृह्णामि वो धेनुं कैवर्ता मुक्तकिल्बिषाः ।
दिवं गच्छत वै क्षिप्रं मत्स्यैर्जालोद्धृतैः सह ॥ १३.८६.४२ ॥
ಕೈವರ್ತರೇ, ನಿಮ್ಮ ಹಸುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಬಲೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿದ ಮೀನುಗಳೊಂದಿಗೆ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ.
13.86.43
ततस्तस्य प्रभावात्ते महर्षेर्भावितात्मनः ।
निषादास्तेन वाक्येन सह मत्स्यैर्दिवं ययुः ॥ १३.८६.४३ ॥
ಆಗ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತು ಆ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ನಿಷಾದರು ಮೀನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
13.86.44
ततः स राजा नहुषो विस्मितः प्रेक्ष्य धीवरान् ।
आरोहमाणांस्त्रिदिवं मत्स्यांश्च भरतर्षभ ॥ १३.८६.४४ ॥
ಆಗ ರಾಜ ನಹುಷನು ಬೆಸ್ತರು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಿತನಾದನು, ಭರತರ್ಷಭ.
13.86.45
ततस्तौ गविजश्चैव च्यवनश्च भृगूद्वहः ।
वराभ्यामनुरूपाभ्यां छन्दयामासतुर्नृपम् ॥ १३.८६.४५ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಗವಿಜ ಮತ್ತು ಭೃಗುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠ ಚ್ಯವನರು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಎರಡು ವರಗಳಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಮುಂದಾದರು.
13.86.46
ततो राजा महावीर्यो नहुषः पृथिवीपतिः ।
परमित्यब्रवीत्प्रीतस्तदा भरतसत्तम ॥ १३.८६.४६ ॥
ಆಗ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೂಪತಿ ನಹುಷ ರಾಜನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು 'ಪರಮ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ಭರತಸತ್ತಮ.
13.86.47
ततो जग्राह धर्मे स स्थितिमिन्द्रनिभो नृपः ।
तथेति चोदितः प्रीतस्तावृषी प्रत्यपूजयत् ॥ १३.८६.४७ ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದ ಆ ರಾಜನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ನಿಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
13.86.48
समाप्तदीक्षश्च्यवनस्ततोऽगच्छत्स्वमाश्रमम् ।
गविजश्च महातेजाः स्वमाश्रमपदं ययौ ॥ १३.८६.४८ ॥
ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಚ್ಯವನನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗವಿಜನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
13.86.49
निषादाश्च दिवं जग्मुस्ते च मत्स्या जनाधिप ।
नहुषोपि वरं लब्ध्वा प्रविवेश स्वकं पुरम् ॥ १३.८६.४९ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪ, ನಿಷಾದರೂ ಆ ಮತ್ಸ್ಯರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ನಹುಷನೂ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ತನ್ನ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.86.50
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
दर्शने यादृशः स्नेहः संवासे वा युधिष्ठिर ॥ १३.८६.५० ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ನೋಡುವಲ್ಲಿಯೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನೇಹ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ (ಎಂಬುದೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು).
13.86.51
महाभाग्यं गवां चैव तता धर्मविनिश्चयम् ।
किं भूयः कथ्यतां वीर किं ते हृदि विवक्षितम् ॥ १३.८६.५१ ॥
ಗೋವುಗಳ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವೂ ಧರ್ಮದ ನಿಶ್ಚಯವೂ (ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು). ಓ ವೀರನೇ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?