ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.89.1
ततः स राजा रात्र्यन्ते प्रतिबुद्धो महामनाः ।
कृतपूर्वाह्णिकः प्रायात्सभार्यस्तद्वनं प्रति ॥ १३.८९.१ ॥
ତା'ପରେ ରାତିର ଶେଷରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ସେହି ମହାମନସ୍ୱୀ ରାଜା, ପ୍ରାତଃକର୍ମ ସାରି ପତ୍ନୀ ସହିତ ସେହି ବନ ଆଡ଼େ ଯାତ୍ରା କଲେ।
13.89.2
ततो ददर्श नृपतिः प्रासादं सर्वकाञ्चनम् ।
मणिस्तम्भसहस्राढ्यं गन्धर्वनगरोपमम्।
तत्र दिव्यानभिप्रायान्ददर्श कुशिकस्तदा ॥ १३.८९.२ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ସର୍ବସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ଏକ ପ୍ରାସାଦ ଦେଖିଲେ; ହଜାରେ ମଣିସ୍ତମ୍ଭରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ପରି। ସେଠାରେ କୁଶିକ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
13.89.3
पर्वतान्रूप्यसानूंश्च नलिनीश्च सपङ्कजाः ।
चित्रशालाश्च विविधास्तोरणानि च भारत।
शाद्वलोपचितां भूमिं तथा काञ्चनकुट्टिमाम् ॥ १३.८९.३ ॥
ପର୍ବତ, ରୂପା ଶିଖର, ପଦ୍ମସହିତ ସରୋବର, ବିବିଧ ଚିତ୍ରଶାଳା ଓ ତୋରଣ, ହେ ଭାରତ, ଏବଂ ସବୁଜ ଘାସରେ ଢକା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଖଚିତ ଭୂମି।
13.89.4
सहकारान्प्रफुल्लांश्च केतकोद्दालकान्वरान् ।
अशोकान्सहकुन्दांश्च फुल्लांश्चैवातिमुक्तकान् ॥ १३.८९.४ ॥
ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଫୁଟିଥିବା ଆମ୍ବ ଗଛ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କେତକ ଓ ଉଦ୍ଦାଳକ ଗଛ, ଅଶୋକ, କୁନ୍ଦ ସହିତ, ଏବଂ ଫୁଟିଥିବା ଅତିମୁକ୍ତକ ଲତା।
13.89.5
चम्पकांस्तिलकान्भव्यान्पनसान्वञ्जुलानपि ।
पुष्पितान्कर्णिकारांश्च तत्रतत्र ददर्श ह ॥ १३.८९.५ ॥
ଚମ୍ପକ, ତିଳକ, ସୁନ୍ଦର ପନସ ଓ ବଞ୍ଜୁଳ ଗଛ, ଏବଂ ଫୁଟିଥିବା କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ — ସେ ସର୍ବତ୍ର ଦେଖିଲେ।
13.89.6
श्यामान्वारणपुष्पांश्च तथाऽष्टपदिका लताः ।
तत्रतत्र परिक्लृप्ता ददर्श स महीपतिः ॥ १३.८९.६ ॥
ଶ୍ୟାମ ବାରଣ-ପୁଷ୍ପ ଗଛ ଓ ଅଷ୍ଟପଦିକା ଲତା, ସେଠାରେ ସେଠାରେ ସଜାଯାଇଥିବା — ସେହି ମହୀପତି ଦେଖିଲେ।
13.89.7
रम्यान्पद्मोत्पलधरान्सर्वर्तुकुसुमांस्तथा ।
विमानप्रतिमांश्चापि प्रासादाञ्शैलसन्निभान् ॥ १३.८९.७ ॥
ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସବୁ ଋତୁର ଫୁଲରେ ଭରା, ବିମାନ ସଦୃଶ ଏବଂ ପର୍ବତ ପରି ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାସାଦମାନ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ।
13.89.8
शीतलानि च तोयानि क्वचिदुष्णानि भारत ।
आसनानि विचित्राणि शयनप्रवराणि च ॥ १३.८९.८ ॥
ହେ ଭାରତ, କେଉଁଠି ଶୀତଳ ଜଳ ଓ କେଉଁଠି ଉଷ୍ମ ଜଳ ଥିଲା; ବିଚିତ୍ର ଆସନ ଓ ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
13.89.9
पर्यङ्कान्रत्नसौवर्णान्परार्ध्यास्तरणास्तृतान् ।
भक्ष्यं भोज्यमनन्तं च तत्रतत्रोपकल्पितम् ॥ १३.८९.९ ॥
ରତ୍ନ ଓ ସୁନାର ପଲଙ୍କ, ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ଆସ୍ତରଣରେ ପାତା ହୋଇଥିଲା; ଅପାର ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଭୋଜ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା।
13.89.10
वाणीवादाञ्छुकांश्चैव शारिका भृङ्गराजकान् ।
कोकिलाञ्छतपत्रांश्च सकोयष्टिककुक्कुभान् ॥ १३.८९.१० ॥
କଥା କହୁଥିବା ଶୁକ, ଶାରିକା, ଭୃଙ୍ଗରାଜ, କୋକିଳ, ଶତପତ୍ର ଏବଂ କୋୟଷ୍ଟିକ-କକୁଭ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖିଲେ।
13.89.11
मयूरान्कुक्कुटांश्चापि दात्यूहाञ्जीवजीवकान् ।
चकोरान्वानरान्हंसान्सारसांश्चक्रसाह्वयान् ॥ १३.८९.११ ॥
ମୟୂର, କୁକୁଡ଼ା, ଦାତ୍ୟୂହ, ଜୀବଜୀବକ, ଚକୋର, ବାନର, ହଂସ, ସାରସ ଏବଂ ଚକ୍ରସାହ୍ୱ ନାମକ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ।
13.89.12
समन्ततः प्रणदतो ददर्श सुमनोहरान् ।
क्वचिदप्सरसां सङ्घान्गन्धर्वाणां च पार्थिव ॥ १३.८९.१२ ॥
ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିବା ଅତି ମନୋହର ଦୃଶ୍ୟ ସେ ଦେଖିଲେ; ହେ ରାଜନ୍, କେଉଁଠି ଅପ୍ସରାଙ୍କ ଦଳ ଓ କେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦଳ ଥିଲେ।
13.89.13
कान्ताभिरपरांस्तत्र परिष्वक्रान्ददर्श ह ।
न ददर्श च तान्भूयो ददर्श च पुनर्नृपः ॥ १३.८९.१३ ॥
ସେଠାରେ ସେ ପ୍ରିୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗିତ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ରାଜା ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
13.89.14
गीतध्वनिं सुमधुरं तथैवाध्ययनध्वनिम् ।
हंसानसुमधुरांश्चापि तत्र शुश्राव पार्थिवः ॥ १३.८९.१४ ॥
ସେଠାରେ ରାଜା ଅତି ମଧୁର ଗୀତର ଧ୍ୱନି, ସେହିପରି ଅଧ୍ୟୟନର ଧ୍ୱନି ଏବଂ ଅତି ମଧୁର ହଂସମାନଙ୍କ ସ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।
13.89.15
तं दृष्ट्वाऽत्यद्भुतं राजा मनसाऽचिन्तयत्तदा ।
स्वप्नोऽयं चित्तविभ्रंश उताहो सत्यमेव तु ॥ १३.८९.१५ ॥
ସେହି ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ରାଜା ସେତେବେଳେ ମନେ ମନେ ଭାବିଲେ: 'ଏହା ସ୍ୱପ୍ନ, ନା ଚିତ୍ତବିଭ୍ରମ? ନା ସତରେ ଏହା ସତ୍ୟ?'
13.89.16
अहो सह शरीरेण प्राप्तोस्मि परमां गतिम् ।
उत्तरान्वा कुरून्पुण्यानथवाऽप्यमरावतीम् ॥ १३.८९.१६ ॥
ଅହୋ! ଶରୀର ସହିତ ମୁଁ ପରମ ଗତି ପାଇଛି, କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଉତ୍ତରକୁରୁ କିମ୍ବା ଅମରାବତୀକୁ।
13.89.17
किञ्चेदं महदाश्चर्यं सम्पश्यामीत्यचिन्तयत् ।
एवं सञ्चिन्तयन्नेव ददर्श मुनिपुङ्गवम् ॥ १३.८९.१७ ॥
'ମୁଁ ଯାହା ଦେଖୁଛି ତାହା କଣ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ?' ଏହା ସେ ଭାବିଲେ। ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
13.89.18
तस्मिन्विमाने सौवर्णे मणिस्तम्भसमाकुले ।
महार्हे शयने दिव्ये शयानं भृगुनन्दनम् ॥ १३.८९.१८ ॥
ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିମାନରେ, ମଣି-ସ୍ତମ୍ଭରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅମୂଲ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଶଯ୍ୟାରେ ଭୃଗୁପୁତ୍ର ଶୋଇଥିଲେ।
13.89.19
तमभ्ययात्प्रहर्षेण नरेन्द्रः सह भार्यया ।
अन्तर्हितस्ततो भूयश्च्यवनः शयनं व तत् ॥ १३.८९.१९ ॥
ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ପତ୍ନୀ ସହ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଚ୍ୟବନ ଓ ସେ ଶଯ୍ୟା ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
13.89.20
ततोऽन्यस्मिन्वनोद्देशे पुनरेव ददर्श तम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं जपमानं महाव्रतम् ॥ १३.८९.२० ॥
ତା'ପରେ ବନର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଞ୍ଚଳରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଦେଖିଲେ; ସେ କୁଶାସନରେ ବସି ଜପ କରୁଥିବା ମହାବ୍ରତୀ ଥିଲେ।
13.89.21
एवं योगबलाद्विप्रो मोहयामास पार्थिवम् ॥ १३.८९.२१ ॥
ଏହିପରି ଯୋଗବଳରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ ମୋହିତ କଲେ।
13.89.22
क्षणेन तद्वनं चैव ते चैवाप्सरसां गणाः ।
गन्धर्वाः पादपाश्चैव सर्वमन्तरधीयत ॥ १३.८९.२२ ॥
କ୍ଷଣକ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବନ, ଅପ୍ସରାଙ୍କ ଦଳ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ବୃକ୍ଷ ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
13.89.23
निःशब्दमभवच्चापि गङ्गाकूलं पुनर्नृप ।
कुशवल्मीकभूयिष्ठं बभूव च यथा पुरा ॥ १३.८९.२३ ॥
ହେ ନୃପ, ଗଙ୍ଗାକୂଳ ପୁଣି ନୀରବ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ପୂର୍ବ ପରି କୁଶ ଓ ବଳ୍ମୀକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
13.89.24
ततः स राजा कुशिकः सभार्यस्तेन कर्मणा ।
विस्मयं परमं प्राप्तस्तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ १३.८९.२४ ॥
ତାପରେ ସେ ରାଜା କୁଶିକ ପତ୍ନୀ ସହ ସେହି ମହାଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
13.89.25
ततः प्रोवाच कुशिको भार्या हर्षसमन्वितः ।
पश्य भद्रे यथाभावाश्चित्रा दृष्टाः सुदुर्लभाः।
प्रसादाद्भृगुमुख्यस्य किमन्यत्र तपोबलात् ॥ १३.८९.२५ ॥
ତେବେ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କୁଶିକ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଦେଖ, କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ରୂପ ଦେଖାଗଲା! ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ କୃପା ଓ ତପୋବଳ ବିନା ଆଉ କ'ଣ ହୋଇପାରେ?
13.89.26
तपसा तदवाप्यं हि यन्न शक्यं मनोरथैः ।
त्रैलोक्यराज्यादपि हि तप एव विशिष्यते ॥ १३.८९.२६ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ଯାହା ମିଳେ, ମନର ଇଚ୍ଛାରେ ତାହା ମିଳେ ନାହିଁ। ତ୍ରିଲୋକର ରାଜ୍ୟଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.89.27
तपसा हि सुतप्तेनि क्रीडत्येष तपोधनः ।
अहो प्रभावो ब्रह्मर्षेश्च्यवनस्य महात्मनः ॥ १३.८९.२७ ॥
ଘୋର ତପସ୍ୟାରେ ଏହି ତପୋଧନ ଖେଳୁଛନ୍ତି। ଅହୋ, ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପ୍ରଭାବ କେତେ ମହାନ!
13.89.28
इच्छयैष तपोवीर्यादन्याँल्लोकान्सृजेदपि ।
ब्राह्मणा एव जायेरन्पुण्यवाग्बुद्धिकर्मणा ॥ १३.८९.२८ ॥
ଇଚ୍ଛାରେ, ତପୋବଳରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି। ପୁଣ୍ୟ ବାକ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି ଓ କର୍ମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହିଁ ଜନ୍ମିପାରନ୍ତି।
13.89.29
उत्सहेदिह कृत्वैव कोऽन्यो वै च्यवनादृते ।
ब्राह्मण्यं दुर्लभं लोके राज्यं हि सुलभं नरैः ॥ १३.८९.२९ ॥
ଏଠାରେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଏ ଏହା କରିବାକୁ ସାହସ କରିବ? ଜଗତରେ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ଦୁର୍ଲଭ; ରାଜ୍ୟ ମଣିଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଲଭ।
13.89.30
ब्राह्मण्यस्य प्रभावाद्धि रथे युक्तौ स्वधुर्यवत् ।
इत्येवं चिन्तयानः स विदितश्च्यवनस्य वै ॥ १३.८९.३० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱର ପ୍ରଭାବରେ ହିଁ, ରଥରେ ନିଜ ଧୁରା ବହନକାରୀ ଘୋଡ଼ା ପରି ଯୋଡ଼ା ହୋଇ, ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରୁ କରୁ ସେ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପାଖରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
13.89.31
सम्प्रेक्ष्योवाच नृपतिं क्षिप्रमागम्यतामिति ।
इत्युक्तः सहभार्यस्तु सोभ्यगच्छन्महामुनिम् ॥ १३.८९.३१ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ କହିଲେ, 'ରାଜାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିବାକୁ କୁହ।' ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ସେ ପତ୍ନୀ ସହିତ ସେହି ମହାମୁନିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା।
13.89.32
शिरसा वन्दनीयं तमवन्दत च पार्थिवः ।
तस्याशिषः प्रयुज्याथ स मुनिस्तं नराधिपम्।
निषीदेत्यब्रवीद्धीमान्सान्त्वयन्पुरुषर्षभः ॥ १३.८९.३२ ॥
ମସ୍ତକ ନତ କରି ବନ୍ଦନୀୟ ତାଙ୍କୁ ରାଜା ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତା'ପରେ ସେହି ମୁନି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ କହିଲେ, 'ବସ।' ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ।
13.89.33
ततः प्रकृतिमापन्नो भार्गवो नृपते नृपम् ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा तर्पयन्निव भारत ॥ १३.८९.३३ ॥
ତା'ପରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥାରେ ଆସି ଭାର୍ଗବ, ହେ ରାଜନ୍, ରାଜାଙ୍କୁ କୋମଳ ବାଣୀରେ କହିଲେ, ଯେମିତି ତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରୁଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
13.89.34
राजन्सम्यग्जितानीह पञ्चपञ्च स्वयं त्वया ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि कृच्छ्रान्मुक्तोसि तेन वै ॥ १३.८९.३४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ନିଜେ ଏଠାରେ ପାଞ୍ଚ-ପାଞ୍ଚ, ମନକୁ ଷଷ୍ଠ କରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲରେ ଜୟ କରିଛ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ।
13.89.35
सम्यगाराधितः पुत्र त्वयाऽहं वदतांवर ।
न हि ते वृजितं किञ्चित्सुसूक्ष्ममपि दृश्यते ॥ १३.८९.३५ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ଭଲରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛ, ହେ ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମଠାରେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ।
13.89.36
अनुजानीहि मां राजन्गमिष्यामि यथागतम् ।
प्रीतोस्मि तव राजेन्द्र वरश्च प्रतिगृह्यताम् ॥ १३.८९.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମୋତେ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅ; ମୁଁ ଯେପରି ଆସିଥିଲି ସେପରି ଫେରିଯିବି। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ; ବରଟି ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର।
13.89.37
अग्निमध्ये गतेनेव भगवन्सन्निधौ मया ।
वर्तितं भृगुशार्दूल यन्न दग्धोस्मि तद्बहु ॥ १३.८९.३७ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଭୃଗୁବଂଶର ସିଂହ, ଆପଣଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଯେପରି ଅଗ୍ନିମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥିଲି ସେପରି ବ୍ୟବହାର କଲି; ଦଗ୍ଧ ନ ହେବା ହିଁ ବହୁତ।
13.89.38
एष एव वरो मुख्यः प्राप्तो मे भृगुनन्दन ।
यत्प्रीतोसि ममाचारैः कुलं त्रातं च मेऽनघ ॥ १३.८९.३८ ॥
ହେ ଭୃଗୁନନ୍ଦନ, ଏହା ହିଁ ମୋର ପ୍ରାପ୍ତ ମୁଖ୍ୟ ବର; ମୋ ଆଚରଣରେ ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୋ କୁଳ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଇଲା।
13.89.39
एथ मेऽन्द्रग्रहो विप्र जीविते च प्रयोजनम् ।
एतद्राज्यफलं चैव तपसश्च फलं मम ॥ १३.८९.३९ ॥
ହେ ବିପ୍ର, ମୋ ଜୀବନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏହା; ଏହା ହିଁ ରାଜ୍ୟର ଫଳ, ଏବଂ ଏହା ହିଁ ମୋ ତପସ୍ୟାର ଫଳ।
13.89.40
यदि त्वं प्रीतिमान्विप्र मयि वै भृगुनन्दन ।
अस्ति मे संशयः कश्चित्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.८९.४० ॥
ହେ ବିପ୍ର, ହେ ଭୃଗୁନନ୍ଦନ, ଯଦି ଆପଣ ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ, ତେବେ ମୋ ମନରେ କିଛି ସଂଶୟ ଅଛି; ତାହା ଆପଣ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।