மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.89.1
ततः स राजा रात्र्यन्ते प्रतिबुद्धो महामनाः ।
कृतपूर्वाह्णिकः प्रायात्सभार्यस्तद्वनं प्रति ॥ १३.८९.१ ॥
அப்போது இரவின் முடிவில் விழித்தெழுந்த அந்த மகாமனம் கொண்ட அரசன், காலைச் சடங்குகளை முடித்து, மனைவியுடன் அந்தக் காட்டை நோக்கிச் சென்றான்.
13.89.2
ततो ददर्श नृपतिः प्रासादं सर्वकाञ्चनम् ।
मणिस्तम्भसहस्राढ्यं गन्धर्वनगरोपमम्।
तत्र दिव्यानभिप्रायान्ददर्श कुशिकस्तदा ॥ १३.८९.२ ॥
அப்போது அரசன் முழுவதும் பொன்னாலான ஒரு மாளிகையைக் கண்டான்; ஆயிரம் மணித்தூண்கள் நிறைந்தது, கந்தர்வ நகரம் போன்றது. அங்கே குசிகன் அப்போது தெய்வீக நோக்கங்களைக் கண்டான்.
13.89.3
पर्वतान्रूप्यसानूंश्च नलिनीश्च सपङ्कजाः ।
चित्रशालाश्च विविधास्तोरणानि च भारत।
शाद्वलोपचितां भूमिं तथा काञ्चनकुट्टिमाम् ॥ १३.८९.३ ॥
மலைகளையும், வெள்ளி முகடுகளையும், தாமரையுடன் கூடிய குளங்களையும், பல்வேறு ஓவியமண்டபங்களையும், தோரணங்களையும், பாரதனே, புல்வெளியால் மூடப்பட்ட பொன்னால் பதிக்கப்பட்ட நிலத்தையும்.
13.89.4
सहकारान्प्रफुल्लांश्च केतकोद्दालकान्वरान् ।
अशोकान्सहकुन्दांश्च फुल्लांश्चैवातिमुक्तकान् ॥ १३.८९.४ ॥
முழுதும் மலர்ந்த மாமரங்கள், சிறந்த கேதகம் மற்றும் உத்தாலக மரங்கள், அசோகங்கள், குந்தப் பூக்களுடன் கூடியவை, மலர்ந்த அதிமுக்தகக் கொடிகள்.
13.89.5
चम्पकांस्तिलकान्भव्यान्पनसान्वञ्जुलानपि ।
पुष्पितान्कर्णिकारांश्च तत्रतत्र ददर्श ह ॥ १३.८९.५ ॥
சம்பகம், திலகம், அழகிய பலா, வஞ்சுலம் மரங்களையும், மலர்ந்த கர்ணிகார மரங்களையும் அங்கங்கே அவன் கண்டான்.
13.89.6
श्यामान्वारणपुष्पांश्च तथाऽष्टपदिका लताः ।
तत्रतत्र परिक्लृप्ता ददर्श स महीपतिः ॥ १३.८९.६ ॥
கரிய வாரணப் பூக்களையுடைய மரங்களையும், அஷ்டபதிகா கொடிகளையும், அங்கங்கே அமைக்கப்பட்டவற்றை அந்த மன்னன் கண்டான்.
13.89.7
रम्यान्पद्मोत्पलधरान्सर्वर्तुकुसुमांस्तथा ।
विमानप्रतिमांश्चापि प्रासादाञ्शैलसन्निभान् ॥ १३.८९.७ ॥
தாமரை மற்றும் நீலத்தாமரைகளைத் தாங்கியவையும், அனைத்து ருதுக்களின் மலர்களைக் கொண்டவையும், விமானங்களைப் போன்றவையும், மலைகளைப் போன்ற மாளிகைகளும் அழகாக இருந்தன.
13.89.8
शीतलानि च तोयानि क्वचिदुष्णानि भारत ।
आसनानि विचित्राणि शयनप्रवराणि च ॥ १३.८९.८ ॥
ஓ பாரதா, சில இடங்களில் குளிர்ந்த நீரும், சில இடங்களில் வெந்நீரும் இருந்தன; விசித்திரமான இருக்கைகளும் சிறந்த படுக்கைகளும் இருந்தன.
13.89.9
पर्यङ्कान्रत्नसौवर्णान्परार्ध्यास्तरणास्तृतान् ।
भक्ष्यं भोज्यमनन्तं च तत्रतत्रोपकल्पितम् ॥ १३.८९.९ ॥
இரத்தினங்களும் பொன்னும் கொண்ட கட்டில்கள், மிக உயர்ந்த விரிப்புகளால் விரிக்கப்பட்டவை; எண்ணற்ற உண்பண்டங்களும் உணவுகளும் இடமிடமாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தன.
13.89.10
वाणीवादाञ्छुकांश्चैव शारिका भृङ्गराजकान् ।
कोकिलाञ्छतपत्रांश्च सकोयष्टिककुक्कुभान् ॥ १३.८९.१० ॥
பேசும் கிளிகள், நாகணவாய்கள், பிருங்கராஜம், குயில்கள், சதபத்திரங்கள் மற்றும் கொயஷ்டிக-ககுப்ப பறவைகளும் இருந்தன.
13.89.11
मयूरान्कुक्कुटांश्चापि दात्यूहाञ्जीवजीवकान् ।
चकोरान्वानरान्हंसान्सारसांश्चक्रसाह्वयान् ॥ १३.८९.११ ॥
மயில்கள், சேவல்கள், தாத்யூகப் பறவைகள், ஜீவஜீவகப் பறவைகள், சகோரப் பறவைகள், குரங்குகள், அன்னப் பறவைகள், நாரைகள் மற்றும் சக்ரவாகப் பறவைகளும் இருந்தன.
13.89.12
समन्ततः प्रणदतो ददर्श सुमनोहरान् ।
क्वचिदप्सरसां सङ्घान्गन्धर्वाणां च पार्थिव ॥ १३.८९.१२ ॥
எங்கும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்த மிக மனோகரமானவற்றை அவர் கண்டார்; ஓ அரசே, சில இடங்களில் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களையும் கந்தர்வர்களின் கூட்டங்களையும் கண்டார்.
13.89.13
कान्ताभिरपरांस्तत्र परिष्वक्रान्ददर्श ह ।
न ददर्श च तान्भूयो ददर्श च पुनर्नृपः ॥ १३.८९.१३ ॥
அங்கே அன்பான பெண்களால் அணைக்கப்பட்ட மற்றவர்களை அவர் கண்டார். பின்னர் அவர்களை அவர் காணவில்லை, மீண்டும் அரசர் அவர்களைக் கண்டார்.
13.89.14
गीतध्वनिं सुमधुरं तथैवाध्ययनध्वनिम् ।
हंसानसुमधुरांश्चापि तत्र शुश्राव पार्थिवः ॥ १३.८९.१४ ॥
அங்கே அரசர் மிக இனிய பாடலின் ஒலியையும், அதுபோலவே வேத ஓதலின் ஒலியையும், மிக இனிய அன்னப்பறவைகளின் குரல்களையும் கேட்டார்.
13.89.15
तं दृष्ट्वाऽत्यद्भुतं राजा मनसाऽचिन्तयत्तदा ।
स्वप्नोऽयं चित्तविभ्रंश उताहो सत्यमेव तु ॥ १३.८९.१५ ॥
அந்த மிக அற்புதமான காட்சியைக் கண்ட அரசர் அப்போது மனதில் நினைத்தார்: 'இது கனவா, அல்லது மனக்குழப்பமா? அல்லது உண்மையே தானா?'
13.89.16
अहो सह शरीरेण प्राप्तोस्मि परमां गतिम् ।
उत्तरान्वा कुरून्पुण्यानथवाऽप्यमरावतीम् ॥ १३.८९.१६ ॥
ஆ! உடலுடன் நான் மேலான கதியை அடைந்துவிட்டேன், அல்லது புனிதமான உத்தர குருக்களையோ, அல்லது அமராவதியையோ அடைந்துவிட்டேன்.
13.89.17
किञ्चेदं महदाश्चर्यं सम्पश्यामीत्यचिन्तयत् ।
एवं सञ्चिन्तयन्नेव ददर्श मुनिपुङ्गवम् ॥ १३.८९.१७ ॥
'நான் காணும் இது என்ன பெரிய அதிசயம்?' என்று அவர் நினைத்தார். இவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில் முனிவர்களில் சிறந்தவரைக் கண்டார்.
13.89.18
तस्मिन्विमाने सौवर्णे मणिस्तम्भसमाकुले ।
महार्हे शयने दिव्ये शयानं भृगुनन्दनम् ॥ १३.८९.१८ ॥
அந்தப் பொன்னாலான விமானத்தில், மணித்தூண்களால் நிறைந்திருந்த, மிக விலையுயர்ந்த தெய்வீகப் படுக்கையில் பிருகுவின் மகன் படுத்திருந்தார்.
13.89.19
तमभ्ययात्प्रहर्षेण नरेन्द्रः सह भार्यया ।
अन्तर्हितस्ततो भूयश्च्यवनः शयनं व तत् ॥ १३.८९.१९ ॥
மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் மனைவியுடன் அவரை அணுகினான்; பின்பு च்யவனரும் அந்தப் படுக்கையும் மீண்டும் மறைந்தன.
13.89.20
ततोऽन्यस्मिन्वनोद्देशे पुनरेव ददर्श तम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं जपमानं महाव्रतम् ॥ १३.८९.२० ॥
பின்பு காட்டின் வேறொரு பகுதியில் அவர் மீண்டும் அவரைக் கண்டான்; அவர் தர்ப்பைப் பாயில் அமர்ந்து ஜபித்துக் கொண்டிருந்த மஹாவ்ரதர்.
13.89.21
एवं योगबलाद्विप्रो मोहयामास पार्थिवम् ॥ १३.८९.२१ ॥
இவ்வாறு யோக வலிமையால் அந்தப் பிராமணர் மன்னனை மயக்கினார்.
13.89.22
क्षणेन तद्वनं चैव ते चैवाप्सरसां गणाः ।
गन्धर्वाः पादपाश्चैव सर्वमन्तरधीयत ॥ १३.८९.२२ ॥
ஒரு கணத்தில் அந்தக் காடும், அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களும், கந்தர்வர்களும், மரங்களும் அனைத்தும் மறைந்தன.
13.89.23
निःशब्दमभवच्चापि गङ्गाकूलं पुनर्नृप ।
कुशवल्मीकभूयिष्ठं बभूव च यथा पुरा ॥ १३.८९.२३ ॥
அரசே, கங்கைக் கரை மீண்டும் அமைதியானது; முன்போல் தர்ப்பைகளும் புற்றுகளும் நிறைந்ததாக ஆனது.
13.89.24
ततः स राजा कुशिकः सभार्यस्तेन कर्मणा ।
विस्मयं परमं प्राप्तस्तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ १३.८९.२४ ॥
பின்பு அந்த மன்னன் குசிகன் தன் மனைவியுடன் அந்தச் செயலைக் கண்டு மிகுந்த வியப்படைந்தான்.
13.89.25
ततः प्रोवाच कुशिको भार्या हर्षसमन्वितः ।
पश्य भद्रे यथाभावाश्चित्रा दृष्टाः सुदुर्लभाः।
प्रसादाद्भृगुमुख्यस्य किमन्यत्र तपोबलात् ॥ १३.८९.२५ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சி நிறைந்த குசிகன் தன் மனைவியிடம் கூறினான்: ஓ நற்குணவதியே, பார், எவ்வளவு அரிய அற்புத நிலைகள் காணப்படுகின்றன! பிருகுவின் சிறந்தவரின் அருளால் அன்றி, தவ வலிமையன்றி வேறு எது?
13.89.26
तपसा तदवाप्यं हि यन्न शक्यं मनोरथैः ।
त्रैलोक्यराज्यादपि हि तप एव विशिष्यते ॥ १३.८९.२६ ॥
தவத்தால் அடையக்கூடியது, ஆசைகளால் அடைய முடியாதது. மூன்று உலகங்களின் அரசையும்விட தவமே உயர்ந்தது.
13.89.27
तपसा हि सुतप्तेनि क्रीडत्येष तपोधनः ।
अहो प्रभावो ब्रह्मर्षेश्च्यवनस्य महात्मनः ॥ १३.८९.२७ ॥
கடுமையான தவத்தால் இந்த தவச்செல்வர் விளையாடுகிறார். ஆ! மகாத்மாவான பிரம்மரிஷி சியவனரின் ஆற்றல் எத்தகையது!
13.89.28
इच्छयैष तपोवीर्यादन्याँल्लोकान्सृजेदपि ।
ब्राह्मणा एव जायेरन्पुण्यवाग्बुद्धिकर्मणा ॥ १३.८९.२८ ॥
விருப்பத்தால், தவ வலிமையால், அவர் வேறு உலகங்களையும் படைக்கலாம். புண்ணிய வாக்கு, அறிவு, செயல் ஆகியவற்றால் பிராமணர்களே பிறக்கலாம்.
13.89.29
उत्सहेदिह कृत्वैव कोऽन्यो वै च्यवनादृते ।
ब्राह्मण्यं दुर्लभं लोके राज्यं हि सुलभं नरैः ॥ १३.८९.२९ ॥
இங்கு சியவனரைத் தவிர வேறு யார் இதைச் செய்யத் துணிவார்? உலகில் பிராமணத்துவம் அரியது; அரசோ மனிதர்களுக்கு எளிதில் கிடைப்பது.
13.89.30
ब्राह्मण्यस्य प्रभावाद्धि रथे युक्तौ स्वधुर्यवत् ।
इत्येवं चिन्तयानः स विदितश्च्यवनस्य वै ॥ १३.८९.३० ॥
பிராமணத்துவத்தின் ஆற்றலால், தன் நுகத்தை இழுக்கும் குதிரைகள் போல் தேரில் பூட்டப்பட்டவராய், இவ்வாறு சிந்தித்தவர் சியவனருக்குத் தெரியவந்தார்.
13.89.31
सम्प्रेक्ष्योवाच नृपतिं क्षिप्रमागम्यतामिति ।
इत्युक्तः सहभार्यस्तु सोभ्यगच्छन्महामुनिम् ॥ १३.८९.३१ ॥
அவரைக் கண்டு அவர் கூறினார்: 'அரசனை விரைவில் வரச்செய்யுங்கள்.' இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு அவன் தன் மனைவியுடன் அந்த மகாமுனியிடம் சென்றான்.
13.89.32
शिरसा वन्दनीयं तमवन्दत च पार्थिवः ।
तस्याशिषः प्रयुज्याथ स मुनिस्तं नराधिपम्।
निषीदेत्यब्रवीद्धीमान्सान्त्वयन्पुरुषर्षभः ॥ १३.८९.३२ ॥
தலை வணங்கத்தக்க அவரை அரசன் வணங்கினான். பின் அந்த முனிவர் அரசனுக்கு ஆசி வழங்கி, 'அமர்க' என்றார்; அறிவுள்ள, மனிதருள் சிறந்தவர் அவனை ஆறுதல்படுத்தியபடி சொன்னார்.
13.89.33
ततः प्रकृतिमापन्नो भार्गवो नृपते नृपम् ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा तर्पयन्निव भारत ॥ १३.८९.३३ ॥
பின் இயல்பான நிலைக்கு வந்த பார்கவர், அரசே, அரசனிடம் மென்மையான சொற்களால் பேசினார்; பாரதனே, அவனை மகிழ்விப்பவர் போல.
13.89.34
राजन्सम्यग्जितानीह पञ्चपञ्च स्वयं त्वया ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि कृच्छ्रान्मुक्तोसि तेन वै ॥ १३.८९.३४ ॥
அரசே, இங்கு நீ தானே ஐந்து ஐந்து, மனத்தை ஆறாவதாகக் கொண்ட புலன்களை நன்றாக வென்றாய்; அதனால் நீ துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டாய்.
13.89.35
सम्यगाराधितः पुत्र त्वयाऽहं वदतांवर ।
न हि ते वृजितं किञ्चित्सुसूक्ष्ममपि दृश्यते ॥ १३.८९.३५ ॥
மகனே, நீ என்னை நன்றாக மகிழ்வித்தாய், பேசுபவர்களில் சிறந்தவனே; உன்னிடம் மிகச் சிறிய குற்றமும் காணப்படவில்லை.
13.89.36
अनुजानीहि मां राजन्गमिष्यामि यथागतम् ।
प्रीतोस्मि तव राजेन्द्र वरश्च प्रतिगृह्यताम् ॥ १३.८९.३६ ॥
அரசே, என்னைப் போக அனுமதி; நான் வந்தது போலவே திரும்பிப் போவேன். அரசர்களின் அரசே, நான் உன்மீது மகிழ்ந்திருக்கிறேன்; வரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்.
13.89.37
अग्निमध्ये गतेनेव भगवन्सन्निधौ मया ।
वर्तितं भृगुशार्दूल यन्न दग्धोस्मि तद्बहु ॥ १३.८९.३७ ॥
பகவானே, பிருகுக்களின் புலியே, உங்கள் முன்னிலையில் நான் நெருப்பின் நடுவில் சென்றவன் போல் நடந்துகொண்டேன்; எரிந்து போகாதது மிகப் பெரியது.
13.89.38
एष एव वरो मुख्यः प्राप्तो मे भृगुनन्दन ।
यत्प्रीतोसि ममाचारैः कुलं त्रातं च मेऽनघ ॥ १३.८९.३८ ॥
பிருகுவின் மகனே, இதுவே எனக்குக் கிடைத்த முதன்மையான வரம்; என் நடத்தையால் நீர் மகிழ்ந்தீர், பாவமற்றவனே, என் குலமும் காக்கப்பட்டது.
13.89.39
एथ मेऽन्द्रग्रहो विप्र जीविते च प्रयोजनम् ।
एतद्राज्यफलं चैव तपसश्च फलं मम ॥ १३.८९.३९ ॥
அந்தணரே, என் வாழ்வின் நோக்கம் இதுவே; இதுவே அரசாட்சியின் பயனும், என் தவத்தின் பயனும் ஆகும்.
13.89.40
यदि त्वं प्रीतिमान्विप्र मयि वै भृगुनन्दन ।
अस्ति मे संशयः कश्चित्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.८९.४० ॥
அந்தணரே, பிருகுவின் மகனே, நீர் என்மீது அன்புடையவராக இருந்தால், எனக்கு ஒரு ஐயம் உண்டு; அதை எனக்கு விளக்கிச் சொல்ல வேண்டும்.