Mahābhārata · Adhyāya 13.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.89.1
ततः स राजा रात्र्यन्ते प्रतिबुद्धो महामनाः ।
कृतपूर्वाह्णिकः प्रायात्सभार्यस्तद्वनं प्रति ॥ १३.८९.१ ॥
Da erwachte der großmütige König am Ende der Nacht, vollzog seine Morgenriten und brach mit seiner Gemahlin zu jenem Wald auf.
13.89.2
ततो ददर्श नृपतिः प्रासादं सर्वकाञ्चनम् ।
मणिस्तम्भसहस्राढ्यं गन्धर्वनगरोपमम्।
तत्र दिव्यानभिप्रायान्ददर्श कुशिकस्तदा ॥ १३.८९.२ ॥
Da sah der König einen ganz goldenen Palast, reich an tausend Juwelensäulen, gleich einer Stadt der Gandharvas. Dort erblickte Kuśika damals göttliche Absichten.
13.89.3
पर्वतान्रूप्यसानूंश्च नलिनीश्च सपङ्कजाः ।
चित्रशालाश्च विविधास्तोरणानि च भारत।
शाद्वलोपचितां भूमिं तथा काञ्चनकुट्टिमाम् ॥ १३.८९.३ ॥
die Berge mit ihren silbernen Gipfeln, die Lotusteiche, die verschiedenen bemalten Hallen und Tore, o Bhārata, und den mit Gras bewachsenen, goldgepflasterten Boden.
13.89.4
सहकारान्प्रफुल्लांश्च केतकोद्दालकान्वरान् ।
अशोकान्सहकुन्दांश्च फुल्लांश्चैवातिमुक्तकान् ॥ १३.८९.४ ॥
Mangobäume in voller Blüte, herrliche Ketaka- und Uddālaka-Bäume, Aśoka-Bäume mit Kunda-Blüten und blühende Atimuktaka-Ranken.
13.89.5
चम्पकांस्तिलकान्भव्यान्पनसान्वञ्जुलानपि ।
पुष्पितान्कर्णिकारांश्च तत्रतत्र ददर्श ह ॥ १३.८९.५ ॥
Hier und dort sah er Campaka-, Tilaka-, prächtige Jackfrucht- und Vañjula-Bäume sowie blühende Karṇikāra-Bäume.
13.89.6
श्यामान्वारणपुष्पांश्च तथाऽष्टपदिका लताः ।
तत्रतत्र परिक्लृप्ता ददर्श स महीपतिः ॥ १३.८९.६ ॥
Der Herrscher sah auch dunkle Bäume mit Varaṇa-Blüten und Aṣṭapadikā-Ranken, hier und dort angeordnet.
13.89.7
रम्यान्पद्मोत्पलधरान्सर्वर्तुकुसुमांस्तथा ।
विमानप्रतिमांश्चापि प्रासादाञ्शैलसन्निभान् ॥ १३.८९.७ ॥
Reizvoll, Lotosblüten und blaue Lotosse tragend, mit Blumen aller Jahreszeiten geschmückt, dazu Paläste, die himmlischen Wagen gleichen und Bergen ähneln.
13.89.8
शीतलानि च तोयानि क्वचिदुष्णानि भारत ।
आसनानि विचित्राणि शयनप्रवराणि च ॥ १३.८९.८ ॥
O Bhārata, an manchen Orten gab es kühles, an anderen warmes Wasser; es gab wunderbare Sitze und vorzügliche Lagerstätten.
13.89.9
पर्यङ्कान्रत्नसौवर्णान्परार्ध्यास्तरणास्तृतान् ।
भक्ष्यं भोज्यमनन्तं च तत्रतत्रोपकल्पितम् ॥ १३.८९.९ ॥
Lager aus Juwelen und Gold, mit kostbarsten Decken belegt, und unermessliche Speisen und Getränke, hier und dort bereitet.
13.89.10
वाणीवादाञ्छुकांश्चैव शारिका भृङ्गराजकान् ।
कोकिलाञ्छतपत्रांश्च सकोयष्टिककुक्कुभान् ॥ १३.८९.१० ॥
Sprechende Papageien und Stare, Bhṛṅgarāja-Vögel, Kuckucke, hundertfedrige Vögel und die Vögel Koyaṣṭi und Kakkubha.
13.89.11
मयूरान्कुक्कुटांश्चापि दात्यूहाञ्जीवजीवकान् ।
चकोरान्वानरान्हंसान्सारसांश्चक्रसाह्वयान् ॥ १३.८९.११ ॥
Pfauen, Hähne, Dātyūha-Vögel, Jīvajīvaka-Vögel, Chakor-Rebhühner, Affen, Schwäne, Kraniche und Vögel namens Cakravāka.
13.89.12
समन्ततः प्रणदतो ददर्श सुमनोहरान् ।
क्वचिदप्सरसां सङ्घान्गन्धर्वाणां च पार्थिव ॥ १३.८९.१२ ॥
Überall sah er äußerst entzückende, widerhallende Anblicke; o König, an manchen Orten Scharen von Apsarās und auch Scharen von Gandharvas.
13.89.13
कान्ताभिरपरांस्तत्र परिष्वक्रान्ददर्श ह ।
न ददर्श च तान्भूयो ददर्श च पुनर्नृपः ॥ १३.८९.१३ ॥
Dort sah er andere, umarmt von liebreizenden Frauen; dann sah er sie nicht mehr, und dann sah der König sie wieder.
13.89.14
गीतध्वनिं सुमधुरं तथैवाध्ययनध्वनिम् ।
हंसानसुमधुरांश्चापि तत्र शुश्राव पार्थिवः ॥ १३.८९.१४ ॥
Dort hörte der König den sehr süßen Klang des Gesangs, ebenso den Klang des Rezitierens und auch die sehr süßen Rufe der Schwäne.
13.89.15
तं दृष्ट्वाऽत्यद्भुतं राजा मनसाऽचिन्तयत्तदा ।
स्वप्नोऽयं चित्तविभ्रंश उताहो सत्यमेव तु ॥ १३.८९.१५ ॥
Als er jenen höchst wunderbaren Anblick sah, dachte der König in seinem Geist: 'Ist dies ein Traum, eine Verwirrung des Geistes? Oder ist es wahrhaftig wirklich?'
13.89.16
अहो सह शरीरेण प्राप्तोस्मि परमां गतिम् ।
उत्तरान्वा कुरून्पुण्यानथवाऽप्यमरावतीम् ॥ १३.८९.१६ ॥
Ah! Mit meinem Leib habe ich das höchste Ziel erreicht, sei es die heiligen nördlichen Kurus oder Amarāvatī.
13.89.17
किञ्चेदं महदाश्चर्यं सम्पश्यामीत्यचिन्तयत् ।
एवं सञ्चिन्तयन्नेव ददर्श मुनिपुङ्गवम् ॥ १३.८९.१७ ॥
'Was ist dies für ein großes Wunder, das ich erblicke?' dachte er. So nachsinnend sah er den besten der Weisen.
13.89.18
तस्मिन्विमाने सौवर्णे मणिस्तम्भसमाकुले ।
महार्हे शयने दिव्ये शयानं भृगुनन्दनम् ॥ १३.८९.१८ ॥
In jenem goldenen himmlischen Wagen, angefüllt mit Juwelensäulen, auf einem überaus kostbaren göttlichen Lager lag der Sohn des Bhṛgu.
13.89.19
तमभ्ययात्प्रहर्षेण नरेन्द्रः सह भार्यया ।
अन्तर्हितस्ततो भूयश्च्यवनः शयनं व तत् ॥ १३.८९.१९ ॥
Der König näherte sich ihm voller Freude mit seiner Gemahlin; doch Cyavana verschwand wieder, und ebenso das Lager.
13.89.20
ततोऽन्यस्मिन्वनोद्देशे पुनरेव ददर्श तम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं जपमानं महाव्रतम् ॥ १३.८९.२० ॥
Dann sah er ihn in einem anderen Teil des Waldes wieder: auf einem Kuśa-Gras-Sitz sitzend, der große Gelübdehalter, japa rezitierend.
13.89.21
एवं योगबलाद्विप्रो मोहयामास पार्थिवम् ॥ १३.८९.२१ ॥
So verwirrte der Brahmane durch die Kraft des Yoga den König.
13.89.22
क्षणेन तद्वनं चैव ते चैवाप्सरसां गणाः ।
गन्धर्वाः पादपाश्चैव सर्वमन्तरधीयत ॥ १३.८९.२२ ॥
In einem Augenblick verschwanden jener Wald, die Scharen der Apsaras, die Gandharvas und die Bäume – alles.
13.89.23
निःशब्दमभवच्चापि गङ्गाकूलं पुनर्नृप ।
कुशवल्मीकभूयिष्ठं बभूव च यथा पुरा ॥ १३.८९.२३ ॥
O König, das Ufer des Gaṅgā wurde wieder still und war voller Kuśa-Gras und Ameisenhügel, wie zuvor.
13.89.24
ततः स राजा कुशिकः सभार्यस्तेन कर्मणा ।
विस्मयं परमं प्राप्तस्तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥ १३.८९.२४ ॥
Da geriet jener König Kuśika zusammen mit seiner Gemahlin, als er jene große, wundersame Tat sah, in höchstes Erstaunen.
13.89.25
ततः प्रोवाच कुशिको भार्या हर्षसमन्वितः ।
पश्य भद्रे यथाभावाश्चित्रा दृष्टाः सुदुर्लभाः।
प्रसादाद्भृगुमुख्यस्य किमन्यत्र तपोबलात् ॥ १३.८९.२५ ॥
Da sprach Kuśika, von Freude erfüllt, zu seiner Gattin: Sieh, gute Frau, die wunderbaren Zustände, die erschienen sind, so schwer zu erlangen. Was anderes könnte es sein als die Kraft der Askese, durch die Gnade des Vornehmsten der Bhṛgu?
13.89.26
तपसा तदवाप्यं हि यन्न शक्यं मनोरथैः ।
त्रैलोक्यराज्यादपि हि तप एव विशिष्यते ॥ १३.८९.२६ ॥
Was durch Askese erlangt werden kann, lässt sich durch bloße Wünsche nicht erreichen. Ja, die Askese allein übertrifft sogar die Herrschaft über die drei Welten.
13.89.27
तपसा हि सुतप्तेनि क्रीडत्येष तपोधनः ।
अहो प्रभावो ब्रह्मर्षेश्च्यवनस्य महात्मनः ॥ १३.८९.२७ ॥
Durch strenge Askese spielt dieser Reiche an Askese. Ah, welche Macht besitzt der großherzige Brahmarṣi Cyavana!
13.89.28
इच्छयैष तपोवीर्यादन्याँल्लोकान्सृजेदपि ।
ब्राह्मणा एव जायेरन्पुण्यवाग्बुद्धिकर्मणा ॥ १३.८९.२८ ॥
Durch seinen Willen könnte er durch die Kraft der Askese sogar andere Welten erschaffen; und allein Brahmanen könnten durch verdienstvolle Rede, Verstand und Tat geboren werden.
13.89.29
उत्सहेदिह कृत्वैव कोऽन्यो वै च्यवनादृते ।
ब्राह्मण्यं दुर्लभं लोके राज्यं हि सुलभं नरैः ॥ १३.८९.२९ ॥
Wer außer Cyavana würde hier wagen, dies zu tun? In der Welt ist das Brahmanentum schwer zu erlangen, das Königtum dagegen ist den Menschen leicht zugänglich.
13.89.30
ब्राह्मण्यस्य प्रभावाद्धि रथे युक्तौ स्वधुर्यवत् ।
इत्येवं चिन्तयानः स विदितश्च्यवनस्य वै ॥ १३.८९.३० ॥
Durch die Macht des Brahmanentums, im Wagen angespannt wie Pferde, die ihr eigenes Joch tragen, so denkend, wurde er Cyavana bekannt.
13.89.31
सम्प्रेक्ष्योवाच नृपतिं क्षिप्रमागम्यतामिति ।
इत्युक्तः सहभार्यस्तु सोभ्यगच्छन्महामुनिम् ॥ १३.८९.३१ ॥
Als er ihn sah, sprach er: »Der König soll schnell kommen.« So angesprochen, ging er mit seiner Frau zu dem großen Weisen.
13.89.32
शिरसा वन्दनीयं तमवन्दत च पार्थिवः ।
तस्याशिषः प्रयुज्याथ स मुनिस्तं नराधिपम्।
निषीदेत्यब्रवीद्धीमान्सान्त्वयन्पुरुषर्षभः ॥ १३.८९.३२ ॥
Der König verneigte sich mit dem Haupt vor ihm, dem Verehrungswürdigen. Dann sprach der Weise, ihm seinen Segen spendend, zu diesem Herrn der Menschen: »Setz dich.« Der weise Stier unter den Menschen sprach, ihn beruhigend.
13.89.33
ततः प्रकृतिमापन्नो भार्गवो नृपते नृपम् ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा तर्पयन्निव भारत ॥ १३.८९.३३ ॥
Da sprach der Bhārgava, in seinen natürlichen Zustand zurückgekehrt, mit sanften Worten zum König, als wollte er ihn erfreuen, o König, o Bhārata.
13.89.34
राजन्सम्यग्जितानीह पञ्चपञ्च स्वयं त्वया ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि कृच्छ्रान्मुक्तोसि तेन वै ॥ १३.८९.३४ ॥
O König, du selbst hast hier die fünf und fünf vollständig besiegt, mit dem Geist als sechstem, die Sinne; und dadurch bist du wahrlich von der Not befreit.
13.89.35
सम्यगाराधितः पुत्र त्वयाऽहं वदतांवर ।
न हि ते वृजितं किञ्चित्सुसूक्ष्ममपि दृश्यते ॥ १३.८९.३५ ॥
Du hast mich wohl erfreut, Sohn, bester der Redner; selbst der feinste Makel ist an dir nicht zu sehen.
13.89.36
अनुजानीहि मां राजन्गमिष्यामि यथागतम् ।
प्रीतोस्मि तव राजेन्द्र वरश्च प्रतिगृह्यताम् ॥ १३.८९.३६ ॥
O König, gib mir die Erlaubnis; ich werde gehen, wie ich gekommen bin. O König der Könige, ich bin mit dir zufrieden; nimm auch eine Gabe an.
13.89.37
अग्निमध्ये गतेनेव भगवन्सन्निधौ मया ।
वर्तितं भृगुशार्दूल यन्न दग्धोस्मि तद्बहु ॥ १३.८९.३७ ॥
Ehrwürdiger, Tiger unter den Bhṛgu, in deiner Gegenwart habe ich mich verhalten, als wäre ich mitten ins Feuer gegangen; dass ich nicht verbrannt bin, ist viel.
13.89.38
एष एव वरो मुख्यः प्राप्तो मे भृगुनन्दन ।
यत्प्रीतोसि ममाचारैः कुलं त्रातं च मेऽनघ ॥ १३.८९.३८ ॥
Dies ist in der Tat die höchste Gabe, die ich erhalten habe, Sohn des Bhṛgu: Du bist mit meinem Verhalten zufrieden, und, Makelloser, meine Sippe ist gerettet.
13.89.39
एथ मेऽन्द्रग्रहो विप्र जीविते च प्रयोजनम् ।
एतद्राज्यफलं चैव तपसश्च फलं मम ॥ १३.८९.३९ ॥
Brahmane, dies ist der Zweck meines Lebens; dies ist in der Tat die Frucht meiner Herrschaft, und dies ist die Frucht meiner Askese.
13.89.40
यदि त्वं प्रीतिमान्विप्र मयि वै भृगुनन्दन ।
अस्ति मे संशयः कश्चित्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.८९.४० ॥
Brahmane, Sohn des Bhṛgu, wenn du mir zugeneigt bist, habe ich einen Zweifel; du solltest ihn mir erklären.