மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.91.1
अवश्यं कथनीयं मे तवैतन्नरपुङ्गव ।
यदर्थं त्वाहमुच्छेत्तुं सम्प्राप्तो मनुजाधिप ॥ १३.९१.१ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, மனுஜாதிபா! நான் உன்னை அழிக்க வந்ததற்கான காரணத்தை உனக்கு நிச்சயம் சொல்ல வேண்டும்.
13.91.2
भूगूणां क्षत्रिया याज्या नित्यमेतज्जनाधिप ।
ते च भेदं गमिष्यन्ति दैवयुक्तेन हेतुना ॥ १३.९१.२ ॥
மக்களின் தலைவனே! க்ஷத்திரியர்கள் எப்போதும் பிருகுக்களால் யாகம் செய்விக்கப்பட வேண்டியவர்கள். ஆனால் தெய்வ நியதியால் அவர்கள் பிரிவினையை அடைவார்கள்.
13.91.3
क्षत्रियाश्च भृगून्सर्वान्वधिष्यन्ति नराधिप ।
आगर्भादनुकृन्तन्तो दैतदण्डनिपीडिताः ॥ १३.९१.३ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே! க்ஷத்திரியர்கள் அனைத்து பிருகுக்களையும் கொல்வார்கள்; கருவிலிருந்தே அவர்களை வெட்டிக் கொண்டு, இந்தத் தண்டனையால் துன்புற்றவர்களாய்.
13.91.4
तत उत्पत्स्यतेऽस्माकं कुले गोत्रविवर्धनः ।
और्वो नाम महातेजा ज्वलितार्कसमद्युतिः ॥ १३.९१.४ ॥
பின்னர் எங்கள் குலத்தில் கோத்திரத்தை வளர்க்கும் ஔர்வன் என்ற பெயருள்ள மகாதேஜஸ்வி பிறப்பான்; எரியும் சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடையவன்.
13.91.5
स त्रैलोक्यविनाशाय कोपाग्निं जनयिष्यति ।
महीं सपर्वतवनां यः करिष्यति भस्मसात्। ॥ १३.९१.५ ॥
அவன் மூவுலகங்களின் அழிவுக்காக கோபாக்கினியை உருவாக்குவான்; மலைகளும் காடுகளும் கொண்ட பூமியை அது சாம்பலாக்கும்.
13.91.6
कञ्चित्कालं तु वह्निं च स एव शमयिष्यति ।
समुद्रे वडवावक्त्रे प्रक्षिप्य मुनिसत्तमः। ॥ १३.९१.६ ॥
ஆனால் சிறிது காலத்திற்குப் பின் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவன் அக்னியை சமுத்திரத்தில் வடவாமுகத்தில் எறிந்து அதை அமைதிப்படுத்துவான்.
13.91.7
पुत्रं तस्य महाराज ऋचीकं भृगुनन्दनम् ।
साक्षात्कृत्स्नो धनुर्वेदः समुपस्थास्यतेऽनघ ॥ १३.९१.७ ॥
மகாராஜாவே, அவனுடைய மகன் பிருகுவின் மகனான ருசீகன் ஆவான்; பாவமற்றவனே, முழு தனுர்வேதமும் அவனிடம் நேரடியாக வந்து சேரும்.
13.91.8
क्षत्रियाणामभावाय दैवयुक्तेनु हेतुना ।
स तु तं प्रतिगृह्यैव पुत्रे संक्रामयिष्यति ॥ १३.९१.८ ॥
சத்திரியர்களின் அழிவுக்காக, விதியால் நியமிக்கப்பட்ட காரணத்தால், அவர் அதை ஏற்று தன் மகனுக்கு கடத்துவார்.
13.91.9
जमदग्नौ महाभागे तपसा भावितात्मनि ।
स चापि भृगुशार्दूलस्तं वेदं धारयिष्यति ॥ १३.९१.९ ॥
தவத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்ட ஆத்மாவுடைய மகாபாக்கியவான் ஜமதக்னியிடம், பிருகுகுலத்தின் புலியும் அந்த வேதத்தைத் தாங்குவான்.
13.91.10
कुलात्तु तव धर्मात्मन्कन्यां सोऽधिगमिष्यति ।
उद्भावनार्थं भवतो वंशस्य भरतर्षभ ॥ १३.९१.१० ॥
தர்மாத்மாவே, உன் குலத்திலிருந்து அவன் ஒரு கன்னியை அடைவான்; உன் வம்சம் தொடர்வதற்காக, பரதர்களின் காளையே.
13.91.11
क्षत्रहन्ता भवेद्धिंस्र इति दैवं सनातनम् ।
नारायणमुपास्यास्य वरात्तं पुत्रमृच्छति ॥ १३.९१.११ ॥
'சத்திரியர்களை அழிப்பவனும் கொடியவனுமாக இருப்பான்' என்பது நித்திய தெய்வ நியதி; நாராயணனை வழிபட்டு அவனுடைய வரத்தால் அவன் அந்த மகனைப் பெறுகிறான்.
13.91.12
गाधेर्दुहितरं प्राप्यि पौत्रीं तव महातपाः ।
ब्राह्मणं क्षत्रधर्माणं पुत्रमुत्पादयिष्यति ॥ १३.९१.१२ ॥
காதியின் மகளை அடைந்து, உன் பேத்தியிடம் அந்த மகாதபஸ்வி பிராமணனாயினும் சத்திரிய தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் ஒரு மகனை உண்டாக்குவான்.
13.91.13
क्षत्रियं विप्रधर्माणं बृहस्पतिमिवौजसा ।
विश्वामित्रं तव कुले गाधेः पुत्रं सुधार्मिकम्।
तपसा महता युक्तं प्रदास्यति महाद्युते ॥ १३.९१.१३ ॥
க்ஷத்திரியனாயினும் பிராமண தர்மம் கொண்டவனும், ஓஜஸில் பிருஹஸ்பதியைப் போன்றவனும், காதியின் மகனுமான மிகவும் தர்மசீலனான விஸ்வாமித்திரனை, ஓ மகாதேஜஸ்வியே, அவன் உன் குலத்தில் பெரிய தவத்துடன் கூடியவனாக அளிப்பான்.
13.91.14
स्त्रियौ तु कारणं तत्र परिवर्ते भविष्यतः ।
पितामहनियोगाद्वै नान्यथैतद्भविष्यति ॥ १३.९१.१४ ॥
அங்கே இரண்டு பெண்களே இந்த பரிமாற்றத்திற்கு காரணமாவார்கள். பிதாமகரின் கட்டளையாலேயே இது நிகழும்; இல்லையெனில் இது நிகழாது.
13.91.15
तृतीये पुरुषे तुभ्यं ब्राह्मणत्वमुपैष्यति ।
भविता त्वं च सम्बन्धी भृगूणां भावितात्मनाम् ॥ १३.९१.१५ ॥
மூன்றாம் தலைமுறையில் உனக்கு பிராமணத்துவம் வந்தடையும்; நீ தூய ஆன்மா கொண்ட பிருகுக்களுக்கு உறவினனாவாய்.
13.91.16
कुशिकस्तु मुनेर्वाक्यं च्यवनस्य महात्मनः ।
श्रुत्वा हृष्टोऽभवद्राजा वाक्यं चेदमुवाच ह।
एवमस्त्विति धर्मात्मा तदा भरतसत्तम ॥ १३.९१.१६ ॥
முனிவரும் மகாத்மாவுமான சியவனரின் சொற்களைக் கேட்டு குசிகன் மகிழ்ந்தான்; அப்போது தர்மாத்மாவாகிய அரசன் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்: 'அவ்வாறே ஆகட்டும்', ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.
13.91.17
च्यवनस्तु महातेजाः पुनरेव नराधिपम् ।
वरार्थं चोदयामास तमुवाच स पार्थिवः ॥ १३.९१.१७ ॥
மகாதேஜஸ்வியான சியவனர் மீண்டும் அந்த அரசனிடம் வரம் கேட்குமாறு வற்புறுத்தினார்; அந்த அரசன் பதிலளித்தான்.
13.91.18
बाढमेवं ग्रहीष्यामि कामांस्त्वत्तो महामुने ।
ब्रह्मभूतं कुलं मेऽस्तु धर्मे चास्य मनो भवेत् ॥ १३.९१.१८ ॥
'நன்று, அவ்வாறே ஆகட்டும்; ஓ மகாமுனியே, உம்மிடமிருந்து என் விருப்பங்களை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன்: என் குலம் பிராமணத்துவம் அடையட்டும், இவன் மனம் தர்மத்தில் நிலைபெறட்டும்.'
13.91.19
एवमुक्तस्तथेत्येवं प्रत्युक्त्वा च्यवनो मुनिः ।
अभ्यनुज्ञाय नृपतिं तीर्थयात्रां ययौ तदा ॥ १३.९१.१९ ॥
அரசன் இவ்வாறு கூறியபோது, 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று பதிலுரைத்து, முனிவர் சியவனர் அரசனிடம் விடைபெற்று அப்போது தீர்த்தயாத்திரைக்குச் சென்றார்.
13.91.20
एतत्ते कथितं सर्वमशेषेण मया नृप ।
भृगूणां कुशिकानां च अभिसम्बन्धकारणम् ॥ १३.९१.२० ॥
அரசே, பிருகுக்கள் மற்றும் குசிகர்களின் உறவுக்குக் காரணமான இவை அனைத்தையும் நான் உனக்கு முழுமையாகக் கூறிவிட்டேன்.
13.91.21
यथोक्तमृषिणा चापि तदा तदभवन्नृप ।
जन्म रामस्य च मुनेर्विश्वामित्रस्य चैव हि ॥ १३.९१.२१ ॥
அரசே, முனிவர் கூறியபடியே அப்போது அது நிகழ்ந்தது; முனிவர் விசுவாமித்திரரும் இராமரும் பிறந்ததும் அவ்வாறே ஆயிற்று.