ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.94.1
यानीमानि बहिर्वेद्यां दानानि परिचक्षते ।
तेभ्यो विशिष्टं किं दानं मतं ते कुरुपुङ्गव ॥ १३.९४.१ ॥
ବେଦୀ ବାହାରେ ଯେଉଁ ଦାନଗୁଡ଼ିକ କୁହାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କେଉଁ ଦାନ ଆପଣଙ୍କ ମତରେ ଅଛି, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ?
13.94.2
कौतूहलं हि परमं तत्र मे विद्यते प्रभो ।
दातारं दत्तमन्वेति यद्दानं तत्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.९४.२ ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ଏଥିରେ ମୋର ବହୁତ କୌତୂହଳ ଅଛି। ଦତ୍ତ ଦାନ ଯେଉଁ ଦାନ ଦାତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେହି ଦାନ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.94.3
अभयं सर्वभूतेभ्यो व्यसने चाप्यनुग्रहः ।
यच्चाभिलषितं दद्यात्तृषितायाभियाचते ॥ १३.९४.३ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେବା, ବିପଦରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବା, ଏବଂ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଯାଚନା କଲେ ତାହାର ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଦେବା।
13.94.4
भरणे पुत्रदाराणां तद्दानं श्रेष्ठमुच्यते ।
दत्तं दातारमन्वेति तद्दानं भरतर्षभ ॥ १३.९४.४ ॥
ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ପୋଷଣରେ ଯେଉଁ ଦାନ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁହାଯାଏ। ଦତ୍ତ ସେହି ଦାନ ଦାତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.94.5
हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमेव च ।
एतानि वै पवित्राणि तारयन्त्यपि दुष्कृतात् ॥ १३.९४.५ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ, ଗୋଦାନ ଓ ଭୂମିଦାନ ମଧ୍ୟ - ଏଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚୟ ପବିତ୍ର, ଦୁଷ୍କୃତରୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
13.94.6
एतानि पुरुषव्याघ्र साधुभ्यो देहि नित्यदा ।
दानानि हि नरं पापान्मोक्षयन्ति न संशयः ॥ १३.९४.६ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବଦା ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ଦିଅ। ଦାନ ନିଶ୍ଚୟ ମନୁଷ୍ୟକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.94.7
यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे ।
तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥ १३.९४.७ ॥
ଜଗତରେ ଯାହା ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଘରେ ଯାହା ପ୍ରିୟ, ତାହା ଗୁଣବାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଇଚ୍ଛୁକ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
13.94.8
प्रियाणि लभते नित्यं प्रियदः प्रियकृत्तथा ।
प्रियो भवति भूतानामिह चैव परत्र च ॥ १३.९४.८ ॥
ପ୍ରିୟ ଦାନକାରୀ ଏବଂ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସଦା ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ପାଆନ୍ତି; ସେ ଏଠାରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି।
13.94.9
याचमानमभीमानादनासक्तमकिञ्चनम् ।
यो नार्चति यथाशक्ति स नृशंसो युधिष्ठिर ॥ १३.९४.९ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ଯେ ଅହଂକାରଶୂନ୍ୟ, ଅନାସକ୍ତ ଓ ନିର୍ଧନ ଯାଚକଙ୍କୁ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ ଦିଏ ନାହିଁ, ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ।
13.94.10
अमित्रमपि चेद्दीनं शरणैषिणमागतम् ।
व्यसने योऽनुगृह्णाति स वै पुरुषसत्तमः ॥ १३.९४.१० ॥
ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଦୀନ ହୋଇ ଶରଣ ଖୋଜି ଆସେ, ଏବଂ ଯିଏ ବିପଦରେ ତାହା ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରେ, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
13.94.11
कृशाय कृतविद्याय वृत्तिक्षीणाय सीदते ।
अपहन्यात्क्षुधां यस्तु न तेन पुरुषः समः ॥ १३.९४.११ ॥
କୃଶ, ବିଦ୍ୱାନ, ଜୀବିକା କ୍ଷୀଣ ହୋଇ କଷ୍ଟରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକର କ୍ଷୁଧା ଯେ ଦୂର କରେ ନାହିଁ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ସମାନ ନୁହେଁ।
13.94.12
क्रियानियमितान्साधुन्पुत्रदारैश्च कर्शितान् ।
अयाचमानान्कौन्तेय सर्वोपायैर्निमन्त्रयेत् ॥ १३.९४.१२ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ! କର୍ମନିୟମରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ସାଧୁ ଓ ପୁତ୍ରଦାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃଶ ହୋଇଥିବା ଲୋକେ ଯାଚନା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁ ଉପାୟରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
13.94.13
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते ।
अर्हन्तो नित्यसत्वस्था यथालब्धोपजीविनः ॥ १३.९४.१३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କଠାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପୂଜ୍ୟ, ସଦା ସତ୍ତ୍ୱରେ ସ୍ଥିତ ଓ ଯାହା ମିଳେ ତାହାରେ ଜୀବନଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.94.14
आशीविषसमेभ्यश्च तेभ्यो रक्षस्व भारत ।
तान्युक्तैरुपजिज्ञास्य भोगैर्निर्वप रक्ष च ॥ १३.९४.१४ ॥
ହେ ଭାରତ, ବିଷଧର ସାପ ସଦୃଶ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ଜାଣି ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
13.94.15
कृतैरावसथैर्नित्यं सप्रेष्यैः सपरिच्छदैः ।
निमन्त्रयेथाः कौरव्य सर्वभूतसुखावहैः ॥ १३.९४.१५ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ସଦା ସେବକ ଓ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଉଥିବା ବାସସ୍ଥାନ ସହ ସେମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର।
13.94.16
यदि ते प्रतिगृह्णीयुः श्रद्धापूतं युधिष्ठिर ।
कार्यमित्येव मन्वाना धार्मिकाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.९४.१६ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯଦି ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏହା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି, ତେବେ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଓ ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ।
13.94.17
विद्यास्नाता व्रतस्नाता धर्ममाश्रित्य जीविनः ।
गूढस्वाध्यायतपसो ब्राह्म्णाः संशितव्रताः ॥ १३.९४.१७ ॥
ବିଦ୍ୟାରେ ସ୍ନାତ, ବ୍ରତରେ ସ୍ନାତ, ଧର୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିବା, ଗୁପ୍ତ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ତପସ୍ୟାଯୁକ୍ତ, ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
13.94.18
तेषु शुद्धेषु दान्तेषु स्वदारनिरतेषु च ।
यत्करिष्यसि कल्याणं तत्ते लोके युधाम्पते ॥ १३.९४.१८ ॥
ସେହି ଶୁଦ୍ଧ, ଦାନ୍ତ ଓ ନିଜ ପତ୍ନୀରେ ରତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ ଯାହା କଲ୍ୟାଣ କରିବ, ହେ ଯୁଦ୍ଧପତି, ତାହା ଏ ଲୋକରେ ତୁମ ପାଇଁ ହେବ।
13.94.19
यथाऽग्निहोत्रं सुहुतं सायम्प्रातर्द्विजातिना ।
तथा भवति दत्तं वै विद्वद्भ्यो यत्कृतात्मना ॥ १३.९४.१९ ॥
ଦ୍ୱିଜାତି ସକାଳ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଭଲ ଭାବରେ ଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଆହୁତି ଯେପରି ଫଳେ, ସେପରି ସଂଯମୀ ଆତ୍ମାର ଲୋକ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଦାନ ମଧ୍ୟ ଫଳେ।
13.94.20
एष ते विततो यज्ञः श्रद्धापूतः सदक्षिणः ।
विशिष्टः सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम् ॥ १३.९४.२० ॥
ହେ ବତ୍ସ, ଏହା ତୁମର ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞ; ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପବିତ୍ର ଓ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ। ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ ଚାଲୁ।
13.94.21
निवापो दानसदृशः सदृशेषु युधिष्ठिर ।
निवेदयन्पूजयन्वै तेष्वानृण्यं निगच्छति ॥ १३.९४.२१ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯୋଗ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବାପ ଦାନ ସଦୃଶ; ସେମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ ଓ ପୂଜା କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.94.22
य एवं नैव कुप्यन्ते न लुभ्यन्ति तृणेष्वपि ।
त एव नः पूज्यतमा ये चापि प्रियवादिनः ॥ १३.९४.२२ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଏପରି କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତୃଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲୋଭ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
13.94.23
ये नो न बहुमन्यन्ते न प्रवर्तन्ति याचने ।
पुत्रवत्परिपाल्यास्ते नमस्तेभ्यस्तथाऽभयम् ॥ १३.९४.२३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଓ ଯାଚନାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପୁତ୍ର ପରି ରକ୍ଷଣୀୟ। ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ।
13.94.24
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या मृदुधर्मपरा हि ये ।
क्षात्रेणापि हि संसृष्टं तेजः शाम्यति तेष्वपि ॥ १३.९४.२४ ॥
ମୃଦୁ ଧର୍ମରେ ନିରତ ଋତ୍ୱିକ୍, ପୁରୋହିତ ଓ ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷାତ୍ର ତେଜ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ତେଜ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
13.94.25
ईश्वरो बलवानस्मि राजाऽस्मीति युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणान्मास्म पर्यासीर्वासोभिरशनेन च ॥ १३.९४.२५ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ‘ମୁଁ ବଳବାନ ଈଶ୍ୱର, ମୁଁ ରାଜା’ ଏହା ଭାବି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରନାହିଁ; ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ନ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରନାହିଁ।
13.94.26
यच्छोभार्थं बलार्तं वा वित्तमस्ति तवानघ ।
तेन ते ब्राह्मणाः पूज्याः स्वधर्ममनुतिष्ठता ॥ १३.९४.२६ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଶୋଭା ପାଇଁ କିମ୍ବା ବଳ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଧନ ଅଛି, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱଧର୍ମ ପାଳନ କରି ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
13.94.27
नमस्कार्यास्तथा विप्रा वर्तमाना यथातथम् ।
यथासुखं यथोत्साहं ललन्तु त्वयि पुत्रवत् ॥ १३.९४.२७ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଯେମିତି ଅଛନ୍ତି ଓ ଯେମିତି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମିତି ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍; ସେମାନେ ସୁଖ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପୁତ୍ରପରି ତୁମ ନିକଟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତୁ।
13.94.28
को ह्यक्षयप्रसादानां सुहृदामल्पतोषिणाम् ।
वृत्तिमर्हत्युपक्षेप्तुं त्वदन्यः कुरुसत्तम ॥ १३.९४.२८ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅକ୍ଷୟ ଅନୁଗ୍ରହ ଥିବା ଓ ଅଳ୍ପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ମିତ୍ରଙ୍କ ଜୀବିକା ରୋକିବାକୁ ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ?
13.94.29
यथाऽपत्याश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके सनातनः ।
सदैव सा गतिर्नान्या तथाऽस्माकं द्विजातयः ॥ १३.९४.२९ ॥
ଯେମିତି ସନ୍ତାନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଜଗତରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ସନାତନ ଧର୍ମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବଦା ସେହି ଆଶ୍ରୟ, ଅନ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେମିତି ଆମ ପାଇଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆଶ୍ରୟ।
13.94.30
यदि नो ब्राह्मणास्तात संत्यजेयुरपूजिताः ।
पश्यन्तो दारुणं कर्म सततं क्षत्रिये स्थितम् ॥ १३.९४.३० ॥
ହେ ତାତ, ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ନ ହୋଇ ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କଠାରେ ସଦା ଥିବା ସେହି ଭୟଙ୍କର କର୍ମ ଦେଖି ସେମାନେ ଏପରି କରନ୍ତି—
13.94.31
अवेदानामकीर्तीनामलोकानामयज्विनाम् ।
कोनु स्याज्जीवितेनार्थस्तद्धिनो ब्राह्मणाश्रयम् ॥ १३.९४.३१ ॥
ଯେଉଁମାନେ ବେଦହୀନ, କୀର୍ତ୍ତିହୀନ, ଲୋକହୀନ ଓ ଯଜ୍ଞ ନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନର କି ପ୍ରୟୋଜନ? ଆମ ଜୀବନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ।
13.94.32
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा धर्मं सनातनम् ।
राजन्यो ब्राह्मणान्राजन्पुरा परिचचार ह।
वैश्यो राजन्यमित्येव शूद्रो वैश्यमिति श्रुतिः ॥ १३.९४.३२ ॥
ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସନାତନ ଧର୍ମ କହିବି। ହେ ରାଜନ୍, ପୂର୍ବେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲା; ବୈଶ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଏହା ଶ୍ରୁତି।
13.94.33
दूराच्छूद्रेणोपचर्यो ब्राह्मणोऽग्निरिव ज्वलन् ।
संस्पर्शपरिचर्यसल्तु वैश्येन क्षत्रियेण च ॥ १३.९४.३३ ॥
ଶୂଦ୍ର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୂରରୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ବୈଶ୍ୟ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନିକଟରେ ରହି ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ସେବା କରିପାରନ୍ତି।
13.94.34
मृदुभावान्सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालकान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धांस्तानुपाचरत द्विजान् ॥ १३.९४.३४ ॥
ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବ, ସତ୍ୟଶୀଳ ଓ ସତ୍ୟଧର୍ମ ପାଳକ ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସେବା କର; କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ବିଷଧର ସାପ ନିକଟକୁ ଯିବା ପରି ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।
13.94.35
अपरेषां परेषां च परेभ्यश्चापि ये परे ।
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च तपांसि च ॥ १३.९४.३५ ॥
ତେଜ ଓ ବଳରେ ପ୍ରତାପୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ତେଜ ଓ ତପ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
13.94.36
न मे पिता प्रियतरो न त्वं तात तथा प्रियः ।
न मे पितुः पिता राजन्न चात्मा न च जीवितम् ॥ १३.९४.३६ ॥
ପ୍ରିୟ ବତ୍ସ, ମୋ ପାଇଁ ପିତା ମଧ୍ୟ ସେତେ ପ୍ରିୟ ନୁହନ୍ତି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେତେ ପ୍ରିୟ ନୁହଁ। ହେ ରାଜନ୍, ମୋ ପିତାଙ୍କ ପିତା ମଧ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ମୋ ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ନା ମୋ ଜୀବନ।
13.94.37
त्वत्तश्च मे प्रियतरः पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
त्वत्तोऽपि मे प्रियतरा ब्राह्मणा भरतर्षभ ॥ १३.९४.३७ ॥
ପୃଥିବୀରେ ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ମୋର ଆଉ କେହି ନାହାଁନ୍ତି। ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ତୁମଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ପ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
13.94.38
ब्रवीमि सत्यमेतच्च यथाऽहं पाण्डुनन्दन ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शान्तनुः ॥ १३.९४.३८ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ସତ୍ୟ। ସେହି ସତ୍ୟ ବଳରେ ମୁଁ ସେହି ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଶାନ୍ତନୁ ଅଛନ୍ତି।
13.94.39
पश्येयं च सतां लोकाञ्छुचीन्ब्रह्मपुरस्कृतान् ।
तत्र मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च ॥ १३.९४.३९ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକ ମୁଁ ଦେଖେ। ହେ ତାତ, ସେଠାକୁ ମୋତେ ଦିନ ଓ ଦୀର୍ଘକାଳ ଯିବାକୁ ହେବ।
13.94.40
सोहमेतादृशान्लोकान्दृष्ट्वा भरतसत्तम ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेषु न तप्ये तेन पार्थिव ॥ १३.९४.४० ॥
ହେ ଭରତସତ୍ତମ, ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜନ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁଁ ଯାହା କରିଛି ତା ପାଇଁ ମୁଁ ଅନୁତାପ କରୁ ନାହିଁ।