Mahābhārata · Adhyāya 13.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.94.1
यानीमानि बहिर्वेद्यां दानानि परिचक्षते ।
तेभ्यो विशिष्टं किं दानं मतं ते कुरुपुङ्गव ॥ १३.९४.१ ॥
Destes dons mencionados fora do altar sacrificial, qual dom você considera superior, ó touro dos Kurus?
13.94.2
कौतूहलं हि परमं तत्र मे विद्यते प्रभो ।
दातारं दत्तमन्वेति यद्दानं तत्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.९४.२ ॥
Ó senhor, tenho grande curiosidade sobre isto. Diga-me qual é aquele dom que, uma vez dado, segue o doador.
13.94.3
अभयं सर्वभूतेभ्यो व्यसने चाप्यनुग्रहः ।
यच्चाभिलषितं दद्यात्तृषितायाभियाचते ॥ १३.९४.३ ॥
Dar destemor a todos os seres, mostrar bondade na calamidade, e dar o que é desejado a quem, sedento, o pede.
13.94.4
भरणे पुत्रदाराणां तद्दानं श्रेष्ठमुच्यते ।
दत्तं दातारमन्वेति तद्दानं भरतर्षभ ॥ १३.९४.४ ॥
O dom feito no sustento de filhos e esposa é dito o melhor. Esse dom, uma vez dado, segue o doador, ó touro dos Bharatas.
13.94.5
हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमेव च ।
एतानि वै पवित्राणि तारयन्त्यपि दुष्कृतात् ॥ १३.९४.५ ॥
O dom de ouro, o dom de vacas e também o dom de terra: estes são de fato purificadores; levam para além até das más ações.
13.94.6
एतानि पुरुषव्याघ्र साधुभ्यो देहि नित्यदा ।
दानानि हि नरं पापान्मोक्षयन्ति न संशयः ॥ १३.९४.६ ॥
Ó tigre entre os homens, dê sempre estes dons aos dignos; os dons de fato libertam a pessoa do pecado, não há dúvida.
13.94.7
यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे ।
तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥ १३.९४.७ ॥
O que há de mais precioso no mundo e o que é querido em casa deve ser dado a uma pessoa virtuosa por quem deseja recompensa imperecível.
13.94.8
प्रियाणि लभते नित्यं प्रियदः प्रियकृत्तथा ।
प्रियो भवति भूतानामिह चैव परत्र च ॥ १३.९४.८ ॥
Quem dá o que agrada e faz o que agrada sempre obtém coisas agradáveis; torna-se querido pelos seres aqui e também no outro mundo.
13.94.9
याचमानमभीमानादनासक्तमकिञ्चनम् ।
यो नार्चति यथाशक्ति स नृशंसो युधिष्ठिर ॥ १३.९४.९ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, quem não honra, segundo os seus meios, quem pede sem arrogância, desapegado e sem posses, é cruel.
13.94.10
अमित्रमपि चेद्दीनं शरणैषिणमागतम् ।
व्यसने योऽनुगृह्णाति स वै पुरुषसत्तमः ॥ १३.९४.१० ॥
Mesmo que um inimigo chegue miserável e procurando refúgio, quem lhe concede favor na desgraça é, de fato, o melhor dos homens.
13.94.11
कृशाय कृतविद्याय वृत्तिक्षीणाय सीदते ।
अपहन्यात्क्षुधां यस्तु न तेन पुरुषः समः ॥ १३.९४.११ ॥
Quem não afasta a fome do emaciado, instruído, esgotado em seu sustento e afundado na aflição, não é igual a um homem.
13.94.12
क्रियानियमितान्साधुन्पुत्रदारैश्च कर्शितान् ।
अयाचमानान्कौन्तेय सर्वोपायैर्निमन्त्रयेत् ॥ १३.९४.१२ ॥
Ó filho de Kuntī, os homens virtuosos submetidos à disciplina dos ritos e os emaciados por filhos e esposas não pedem; deve-se convidá-los por todos os meios.
13.94.13
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते ।
अर्हन्तो नित्यसत्वस्था यथालब्धोपजीविनः ॥ १३.९४.१३ ॥
Aqueles que não concedem bênção nem aos deuses nem aos mortais, os dignos, sempre firmes na bondade, que vivem do que obtêm.
13.94.14
आशीविषसमेभ्यश्च तेभ्यो रक्षस्व भारत ।
तान्युक्तैरुपजिज्ञास्य भोगैर्निर्वप रक्ष च ॥ १३.९४.१४ ॥
Proteja-te daqueles que são como serpentes venenosas, ó Bhārata. Tendo-os inquirido devidamente, oferece-lhes com sustento e protege-os.
13.94.15
कृतैरावसथैर्नित्यं सप्रेष्यैः सपरिच्छदैः ।
निमन्त्रयेथाः कौरव्य सर्वभूतसुखावहैः ॥ १३.९४.१५ ॥
Ó descendente de Kuru, convida-os sempre com moradas preparadas, com servos e mobiliário, que trazem felicidade a todos os seres.
13.94.16
यदि ते प्रतिगृह्णीयुः श्रद्धापूतं युधिष्ठिर ।
कार्यमित्येव मन्वाना धार्मिकाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.९४.१६ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, se aceitam uma oferta purificada pela fé, pensando que é um dever, são justos e praticantes de obras meritórias.
13.94.17
विद्यास्नाता व्रतस्नाता धर्ममाश्रित्य जीविनः ।
गूढस्वाध्यायतपसो ब्राह्म्णाः संशितव्रताः ॥ १३.९४.१७ ॥
Brâmanes banhados no saber, banhados nos votos, que vivem recorrendo ao dharma, cujo estudo e ascese são ocultos, firmes em seus votos.
13.94.18
तेषु शुद्धेषु दान्तेषु स्वदारनिरतेषु च ।
यत्करिष्यसि कल्याणं तत्ते लोके युधाम्पते ॥ १३.९४.१८ ॥
Qualquer bem que fizeres àqueles brâmanes puros, dominados e devotados às suas próprias esposas, ó senhor dos guerreiros, será teu neste mundo.
13.94.19
यथाऽग्निहोत्रं सुहुतं सायम्प्रातर्द्विजातिना ।
तथा भवति दत्तं वै विद्वद्भ्यो यत्कृतात्मना ॥ १३.९४.१९ ॥
Assim como a oferenda agnihotra bem feita por um dvijāti pela manhã e à noite dá fruto, também dá fruto a doação feita aos sábios por um homem de alma disciplinada.
13.94.20
एष ते विततो यज्ञः श्रद्धापूतः सदक्षिणः ।
विशिष्टः सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम् ॥ १३.९४.२० ॥
Este é o teu sacrifício amplo, filho, purificado pela fé e acompanhado de dakṣiṇā; para quem dá, que permaneça superior a todos os sacrifícios.
13.94.21
निवापो दानसदृशः सदृशेषु युधिष्ठिर ।
निवेदयन्पूजयन्वै तेष्वानृण्यं निगच्छति ॥ १३.९४.२१ ॥
A oferta nivāpa feita aos dignos, Yudhiṣṭhira, é como um dom; ao apresentá-la e honrá-los, o homem de fato se livra da dívida para com eles.
13.94.22
य एवं नैव कुप्यन्ते न लुभ्यन्ति तृणेष्वपि ।
त एव नः पूज्यतमा ये चापि प्रियवादिनः ॥ १३.९४.२२ ॥
Aqueles que não se irritam dessa maneira, que não cobiçam nem um talo de capim, e que também falam com doçura, esses são de fato os mais dignos de honra para nós.
13.94.23
ये नो न बहुमन्यन्ते न प्रवर्तन्ति याचने ।
पुत्रवत्परिपाल्यास्ते नमस्तेभ्यस्तथाऽभयम् ॥ १३.९४.२३ ॥
Aqueles que não nos tratam com grande consideração e não se dedicam à mendicância devem ser protegidos como filhos; reverência a eles, e segurança também para eles.
13.94.24
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या मृदुधर्मपरा हि ये ।
क्षात्रेणापि हि संसृष्टं तेजः शाम्यति तेष्वपि ॥ १३.९४.२४ ॥
Naqueles ritvij, purohita e ācārya que se dedicam ao dharma gentil, até o poder ardente misturado à natureza do guerreiro se apazigua.
13.94.25
ईश्वरो बलवानस्मि राजाऽस्मीति युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणान्मास्म पर्यासीर्वासोभिरशनेन च ॥ १३.९४.२५ ॥
Yudhiṣṭhira, não despreze os brâmanes pensando «sou o poderoso senhor, sou o rei», nem com vestes nem com alimento.
13.94.26
यच्छोभार्थं बलार्तं वा वित्तमस्ति तवानघ ।
तेन ते ब्राह्मणाः पूज्याः स्वधर्ममनुतिष्ठता ॥ १३.९४.२६ ॥
Com qualquer riqueza que tenhas, ó imaculado, para esplendor ou para força, com ela deves honrar os brâmanes, cumprindo o teu próprio dever.
13.94.27
नमस्कार्यास्तथा विप्रा वर्तमाना यथातथम् ।
यथासुखं यथोत्साहं ललन्तु त्वयि पुत्रवत् ॥ १३.९४.२७ ॥
Aos brâmanes, tal como são realmente e como se conduzem, deve-se prestar reverência; que se alegrem em ti como num filho, com conforto e entusiasmo.
13.94.28
को ह्यक्षयप्रसादानां सुहृदामल्पतोषिणाम् ।
वृत्तिमर्हत्युपक्षेप्तुं त्वदन्यः कुरुसत्तम ॥ १३.९४.२८ ॥
Ó melhor dos Kuru, quem além de ti mereceria negar o sustento a amigos cujo favor é inesgotável e que se contentam com pouco?
13.94.29
यथाऽपत्याश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके सनातनः ।
सदैव सा गतिर्नान्या तथाऽस्माकं द्विजातयः ॥ १३.९४.२९ ॥
Assim como depender da descendência é o dever eterno das mulheres no mundo, e isso é sempre o seu único refúgio, assim também para nós os dvijas são o refúgio.
13.94.30
यदि नो ब्राह्मणास्तात संत्यजेयुरपूजिताः ।
पश्यन्तो दारुणं कर्म सततं क्षत्रिये स्थितम् ॥ १३.९४.३० ॥
Se, querido filho, os brâmanes, não honrados por nós, nos abandonassem, vendo o ato cruel que constantemente habita o kṣatriya—
13.94.31
अवेदानामकीर्तीनामलोकानामयज्विनाम् ।
कोनु स्याज्जीवितेनार्थस्तद्धिनो ब्राह्मणाश्रयम् ॥ १३.९४.३१ ॥
Que propósito teria a vida para os que não têm Veda, nem fama, nem mundos, e não oferecem sacrifícios? Para nós, a vida repousa nos brāhmaṇas.
13.94.32
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा धर्मं सनातनम् ।
राजन्यो ब्राह्मणान्राजन्पुरा परिचचार ह।
वैश्यो राजन्यमित्येव शूद्रो वैश्यमिति श्रुतिः ॥ १३.९४.३२ ॥
Aqui te exporei o dharma eterno. Ó rei, em tempos antigos o kṣatriya servia os brāhmaṇas; o vaiśya servia o kṣatriya, e o śūdra o vaiśya, assim declara a Śruti.
13.94.33
दूराच्छूद्रेणोपचर्यो ब्राह्मणोऽग्निरिव ज्वलन् ।
संस्पर्शपरिचर्यसल्तु वैश्येन क्षत्रियेण च ॥ १३.९४.३३ ॥
O śūdra deve servir o brāhmaṇa de longe, como a um fogo ardente; mas o vaiśya e o kṣatriya podem servi-lo de perto, até pelo toque.
13.94.34
मृदुभावान्सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालकान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धांस्तानुपाचरत द्विजान् ॥ १३.९४.३४ ॥
Serve aos dvijas de natureza gentil, de conduta verdadeira e guardiões do dever da verdade; mas quando estiverem irados, aproxima-te deles como de serpentes venenosas.
13.94.35
अपरेषां परेषां च परेभ्यश्चापि ये परे ।
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च तपांसि च ॥ १३.९४.३५ ॥
O esplendor e as austeridades dos kṣatriyas que resplandecem de força e poder, de outros e dos ainda mais elevados, só se apaziguam entre os brāhmaṇas.
13.94.36
न मे पिता प्रियतरो न त्वं तात तथा प्रियः ।
न मे पितुः पिता राजन्न चात्मा न च जीवितम् ॥ १३.९४.३६ ॥
Querido filho, meu pai não me é tão querido, nem tu. Ó rei, nem o pai do meu pai, nem o meu próprio eu, nem a minha vida me são tão queridos.
13.94.37
त्वत्तश्च मे प्रियतरः पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
त्वत्तोऽपि मे प्रियतरा ब्राह्मणा भरतर्षभ ॥ १३.९४.३७ ॥
Não há ninguém na terra mais querido para mim do que você, e, ó touro dos Bharatas, os brâmanes são ainda mais queridos para mim do que você.
13.94.38
ब्रवीमि सत्यमेतच्च यथाऽहं पाण्डुनन्दन ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शान्तनुः ॥ १३.९४.३८ ॥
Digo esta verdade, assim como é, ó filho de Pāṇḍu: por essa verdade eu possa ir àqueles mundos onde está Śāntanu.
13.94.39
पश्येयं च सतां लोकाञ्छुचीन्ब्रह्मपुरस्कृतान् ।
तत्र मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च ॥ १३.९४.३९ ॥
Que eu veja os mundos puros dos justos, honrados pelos brâmanes. Querido filho, para lá devo ir, tanto de dia como por muito tempo.
13.94.40
सोहमेतादृशान्लोकान्दृष्ट्वा भरतसत्तम ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेषु न तप्ये तेन पार्थिव ॥ १३.९४.४० ॥
Tendo visto tais mundos, ó melhor dos Bharatas, não sinto remorso, ó rei, pelo que fiz aos brâmanes.