Mahābhārata · Adhyāya 13.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.94.1
यानीमानि बहिर्वेद्यां दानानि परिचक्षते ।
तेभ्यो विशिष्टं किं दानं मतं ते कुरुपुङ्गव ॥ १३.९४.१ ॥
Welche Gabe halten Sie für überlegen gegenüber diesen Gaben, die außerhalb des Opferaltars genannt werden, o Stier der Kurus?
13.94.2
कौतूहलं हि परमं तत्र मे विद्यते प्रभो ।
दातारं दत्तमन्वेति यद्दानं तत्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.९४.२ ॥
O Herr, darüber habe ich große Neugier. Sag mir jene Gabe, die dem Geber folgt, nachdem sie gegeben wurde.
13.94.3
अभयं सर्वभूतेभ्यो व्यसने चाप्यनुग्रहः ।
यच्चाभिलषितं दद्यात्तृषितायाभियाचते ॥ १३.९४.३ ॥
Allen Wesen Furchtlosigkeit geben, in Not Gnade erweisen, und dem Durstigen, der bittet, das geben, was er begehrt.
13.94.4
भरणे पुत्रदाराणां तद्दानं श्रेष्ठमुच्यते ।
दत्तं दातारमन्वेति तद्दानं भरतर्षभ ॥ १३.९४.४ ॥
Die Gabe zur Versorgung von Söhnen und Ehefrau gilt als die beste. Diese Gabe folgt, einmal gegeben, dem Geber, o Stier der Bharatas.
13.94.5
हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमेव च ।
एतानि वै पवित्राणि तारयन्त्यपि दुष्कृतात् ॥ १३.९४.५ ॥
Die Gabe von Gold, die Gabe von Kühen und auch die Gabe von Land — diese sind wahrlich reinigend; sie tragen selbst über böse Taten hinweg.
13.94.6
एतानि पुरुषव्याघ्र साधुभ्यो देहि नित्यदा ।
दानानि हि नरं पापान्मोक्षयन्ति न संशयः ॥ १३.९४.६ ॥
O Tiger unter den Menschen, gib diese Gaben stets den Würdigen; Gaben befreien den Menschen wahrlich von der Sünde — daran besteht kein Zweifel.
13.94.7
यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे ।
तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥ १३.९४.७ ॥
Was einem auf der Welt am liebsten ist und was im Hause teuer ist, soll einem tugendhaften Menschen gegeben werden von dem, der unvergängliche Frucht begehrt.
13.94.8
प्रियाणि लभते नित्यं प्रियदः प्रियकृत्तथा ।
प्रियो भवति भूतानामिह चैव परत्र च ॥ १३.९४.८ ॥
Wer Angenehmes gibt und Angenehmes tut, erlangt stets Angenehmes; er wird den Wesen hier wie auch in der nächsten Welt lieb.
13.94.9
याचमानमभीमानादनासक्तमकिञ्चनम् ।
यो नार्चति यथाशक्ति स नृशंसो युधिष्ठिर ॥ १३.९४.९ ॥
O Yudhiṣṭhira, wer den Bittenden, der ohne Hochmut, ungebunden und besitzlos ist, nicht nach seinen Kräften ehrt, der ist grausam.
13.94.10
अमित्रमपि चेद्दीनं शरणैषिणमागतम् ।
व्यसने योऽनुगृह्णाति स वै पुरुषसत्तमः ॥ १३.९४.१० ॥
Auch wenn ein Feind elend und schutzsuchend kommt, wer ihm in der Not Gunst erweist, der ist wahrlich der beste der Menschen.
13.94.11
कृशाय कृतविद्याय वृत्तिक्षीणाय सीदते ।
अपहन्यात्क्षुधां यस्तु न तेन पुरुषः समः ॥ १३.९४.११ ॥
Wer den Hunger des Abgemagerten, Gelehrten, am Lebensunterhalt Erschöpften und im Elend Versinkenden nicht stillt, ist einem Menschen nicht gleich.
13.94.12
क्रियानियमितान्साधुन्पुत्रदारैश्च कर्शितान् ।
अयाचमानान्कौन्तेय सर्वोपायैर्निमन्त्रयेत् ॥ १३.९४.१२ ॥
O Sohn der Kuntī, die tugendhaften, durch Ritualdisziplin gebundenen und durch Söhne und Frauen abgemagerten Männer betteln nicht; man soll sie auf jede Weise einladen.
13.94.13
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते ।
अर्हन्तो नित्यसत्वस्था यथालब्धोपजीविनः ॥ १३.९४.१३ ॥
Jene, die weder Göttern noch Sterblichen Segen spenden, die Würdigen, stets in der Güte gefestigt, die von dem leben, was sie erhalten.
13.94.14
आशीविषसमेभ्यश्च तेभ्यो रक्षस्व भारत ।
तान्युक्तैरुपजिज्ञास्य भोगैर्निर्वप रक्ष च ॥ १३.९४.१४ ॥
Hüte dich vor denen, die wie giftige Schlangen sind, o Bhārata. Nachdem du sie gehörig befragt hast, bring ihnen Gaben mit Speisen dar und beschütze sie.
13.94.15
कृतैरावसथैर्नित्यं सप्रेष्यैः सपरिच्छदैः ।
निमन्त्रयेथाः कौरव्य सर्वभूतसुखावहैः ॥ १३.९४.१५ ॥
O Nachkomme der Kurus, lade sie stets ein, mit bereiteten Wohnstätten, mit Dienern und Ausstattung, die allen Wesen Glück bringen.
13.94.16
यदि ते प्रतिगृह्णीयुः श्रद्धापूतं युधिष्ठिर ।
कार्यमित्येव मन्वाना धार्मिकाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.९४.१६ ॥
O Yudhiṣṭhira, wenn sie eine durch Glauben geläuterte Gabe annehmen, im Gedanken, es sei eine Pflicht, so sind sie rechtschaffen und Täter verdienstvoller Werke.
13.94.17
विद्यास्नाता व्रतस्नाता धर्ममाश्रित्य जीविनः ।
गूढस्वाध्यायतपसो ब्राह्म्णाः संशितव्रताः ॥ १३.९४.१७ ॥
Brahmanen, im Wissen gebadet, in Gelübden gebadet, die vom Dharma leben und deren Studium und Askese verborgen sind, streng in ihren Gelübden.
13.94.18
तेषु शुद्धेषु दान्तेषु स्वदारनिरतेषु च ।
यत्करिष्यसि कल्याणं तत्ते लोके युधाम्पते ॥ १३.९४.१८ ॥
Jedes Gute, das du an jenen reinen, selbstbeherrschten, ihren eigenen Frauen zugewandten Brahmanen tust, o Herr der Krieger, wird dir in dieser Welt zuteilwerden.
13.94.19
यथाऽग्निहोत्रं सुहुतं सायम्प्रातर्द्विजातिना ।
तथा भवति दत्तं वै विद्वद्भ्यो यत्कृतात्मना ॥ १३.९४.१९ ॥
So wie das gut dargebrachte Agnihotra-Opfer eines Zweimalgeborenen morgens und abends Frucht trägt, so trägt auch die Gabe an die Gelehrten eines Menschen mit gezügeltem Selbst Frucht.
13.94.20
एष ते विततो यज्ञः श्रद्धापूतः सदक्षिणः ।
विशिष्टः सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम् ॥ १३.९४.२० ॥
Dies ist dein ausgedehntes Opfer, mein Sohn, durch Glauben gereinigt und mit dakṣiṇā verbunden; für den Gebenden möge es als höher als alle Opfer fortbestehen.
13.94.21
निवापो दानसदृशः सदृशेषु युधिष्ठिर ।
निवेदयन्पूजयन्वै तेष्वानृण्यं निगच्छति ॥ १३.९४.२१ ॥
Die nivāpa-Gabe an die Würdigen, Yudhiṣṭhira, gleicht einer Schenkung; wer sie darbringt und ehrt, wird wahrlich frei von seiner Schuld ihnen gegenüber.
13.94.22
य एवं नैव कुप्यन्ते न लुभ्यन्ति तृणेष्वपि ।
त एव नः पूज्यतमा ये चापि प्रियवादिनः ॥ १३.९४.२२ ॥
Diejenigen, die so nicht zürnen, nicht einmal nach einem Grashalm gierig sind und auch freundlich reden, die sind wahrlich unsere am meisten zu verehrenden.
13.94.23
ये नो न बहुमन्यन्ते न प्रवर्तन्ति याचने ।
पुत्रवत्परिपाल्यास्ते नमस्तेभ्यस्तथाऽभयम् ॥ १३.९४.२३ ॥
Diejenigen, die uns nicht sehr achten und sich nicht dem Betteln hingeben, sind wie Söhne zu beschützen; ihnen Gruß, und ihnen ebenso Furchtlosigkeit.
13.94.24
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या मृदुधर्मपरा हि ये ।
क्षात्रेणापि हि संसृष्टं तेजः शाम्यति तेष्वपि ॥ १३.९४.२४ ॥
Bei jenen Ritvij, Hauspriestern und Lehrern, die dem sanften Dharma ergeben sind, wird selbst die mit dem kṣatriya-Wesen vermischte feurige Kraft gestillt.
13.94.25
ईश्वरो बलवानस्मि राजाऽस्मीति युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणान्मास्म पर्यासीर्वासोभिरशनेन च ॥ १३.९४.२५ ॥
Yudhiṣṭhira, denke nicht „ich bin der mächtige Herr, ich bin der König“ und verachte nicht die Brahmanen – weder mit Gewändern noch mit Speise.
13.94.26
यच्छोभार्थं बलार्तं वा वित्तमस्ति तवानघ ।
तेन ते ब्राह्मणाः पूज्याः स्वधर्ममनुतिष्ठता ॥ १३.९४.२६ ॥
Mit welchem Reichtum du auch immer, o Makelloser, zur Zierde oder zur Stärke verfügst, damit sollst du die Brahmanen ehren und deine eigene Pflicht erfüllen.
13.94.27
नमस्कार्यास्तथा विप्रा वर्तमाना यथातथम् ।
यथासुखं यथोत्साहं ललन्तु त्वयि पुत्रवत् ॥ १३.९४.२७ ॥
Den Brahmanen soll man so Ehrerbietung erweisen, wie sie wirklich sind und sich verhalten; mögen sie sich in dir erfreuen wie in einem Sohn, nach Behagen und Eifer.
13.94.28
को ह्यक्षयप्रसादानां सुहृदामल्पतोषिणाम् ।
वृत्तिमर्हत्युपक्षेप्तुं त्वदन्यः कुरुसत्तम ॥ १३.९४.२८ ॥
O Bester der Kurus, wer außer dir hätte es verdient, den Unterhalt von Freunden zu verweigern, deren Gunst unerschöpflich und die mit wenig zufrieden sind?
13.94.29
यथाऽपत्याश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके सनातनः ।
सदैव सा गतिर्नान्या तथाऽस्माकं द्विजातयः ॥ १३.९४.२९ ॥
So wie das Sich-Stützen auf die Nachkommen der ewige Pflicht der Frauen in der Welt ist und immer ihre einzige Zuflucht, so sind für uns die Zweimalgeborenen die Zuflucht.
13.94.30
यदि नो ब्राह्मणास्तात संत्यजेयुरपूजिताः ।
पश्यन्तो दारुणं कर्म सततं क्षत्रिये स्थितम् ॥ १३.९४.३० ॥
Wenn, lieber Sohn, die Brahmanen, von uns nicht geehrt, uns verlassen würden, indem sie die grausame Tat sehen, die dem Kṣatriya ständig innewohnt—
13.94.31
अवेदानामकीर्तीनामलोकानामयज्विनाम् ।
कोनु स्याज्जीवितेनार्थस्तद्धिनो ब्राह्मणाश्रयम् ॥ १३.९४.३१ ॥
Welchen Zweck hätte das Leben für jene, die kein Veda haben, ohne Ruhm, ohne Welten sind und nicht opfern? Für uns ruht das Leben auf den Brāhmaṇas.
13.94.32
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा धर्मं सनातनम् ।
राजन्यो ब्राह्मणान्राजन्पुरा परिचचार ह।
वैश्यो राजन्यमित्येव शूद्रो वैश्यमिति श्रुतिः ॥ १३.९४.३२ ॥
Hier will ich dir den ewigen Dharma darlegen. O König, in alter Zeit diente der Kṣatriya den Brāhmaṇas; der Vaiśya diente dem Kṣatriya, und der Śūdra dem Vaiśya, so lehrt die Śruti.
13.94.33
दूराच्छूद्रेणोपचर्यो ब्राह्मणोऽग्निरिव ज्वलन् ।
संस्पर्शपरिचर्यसल्तु वैश्येन क्षत्रियेण च ॥ १३.९४.३३ ॥
Der Śūdra soll den Brāhmaṇa aus der Ferne dienen, wie ein loderndes Feuer; der Vaiśya und der Kṣatriya aber dürfen ihm in der Nähe dienen, selbst durch Berührung.
13.94.34
मृदुभावान्सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालकान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धांस्तानुपाचरत द्विजान् ॥ १३.९४.३४ ॥
Diene jenen Zweimalgeborenen, die sanften Wesens, wahrhaftig im Wandel und Hüter der Wahrheitspflicht sind; wenn sie aber zornig sind, nähere dich ihnen wie giftigen Schlangen.
13.94.35
अपरेषां परेषां च परेभ्यश्चापि ये परे ।
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च तपांसि च ॥ १३.९४.३५ ॥
Glanz und Askese der Kṣatriyas, die vor Kraft und Macht erstrahlen, anderer und noch größerer, werden nur unter den Brāhmaṇas besänftigt.
13.94.36
न मे पिता प्रियतरो न त्वं तात तथा प्रियः ।
न मे पितुः पिता राजन्न चात्मा न च जीवितम् ॥ १३.९४.३६ ॥
Liebes Kind, mein Vater ist mir nicht so lieb, und du bist mir nicht so lieb. O König, nicht der Vater meines Vaters, nicht mein eigenes Selbst, auch nicht mein Leben ist mir so lieb.
13.94.37
त्वत्तश्च मे प्रियतरः पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
त्वत्तोऽपि मे प्रियतरा ब्राह्मणा भरतर्षभ ॥ १३.९४.३७ ॥
Auf der Erde ist mir niemand lieber als du, und, o Stier der Bharatas, die Brahmanen sind mir noch lieber als du.
13.94.38
ब्रवीमि सत्यमेतच्च यथाऽहं पाण्डुनन्दन ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शान्तनुः ॥ १३.९४.३८ ॥
Ich spreche diese Wahrheit, so wahr ich bin, o Sohn des Pāṇḍu: Durch diese Wahrheit möge ich in jene Welten gehen, wo Śāntanu ist.
13.94.39
पश्येयं च सतां लोकाञ्छुचीन्ब्रह्मपुरस्कृतान् ।
तत्र मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च ॥ १३.९४.३९ ॥
Möge ich die reinen Welten der Guten sehen, von den Brahmanen geehrt. Lieber Sohn, dorthin muss ich gehen, am Tag und für lange Zeit.
13.94.40
सोहमेतादृशान्लोकान्दृष्ट्वा भरतसत्तम ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेषु न तप्ये तेन पार्थिव ॥ १३.९४.४० ॥
Nachdem ich solche Welten gesehen habe, o Bester der Bharatas, empfinde ich keine Reue, o König, für das, was ich den Brahmanen gegenüber getan habe.