மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.94.1
यानीमानि बहिर्वेद्यां दानानि परिचक्षते ।
तेभ्यो विशिष्टं किं दानं मतं ते कुरुपुङ्गव ॥ १३.९४.१ ॥
வேதிக்கு வெளியே சொல்லப்படும் இத்தானங்களைவிட உயர்ந்த தானம் எது என்று நீர் கருதுகிறீர், குருகுல காளையே?
13.94.2
कौतूहलं हि परमं तत्र मे विद्यते प्रभो ।
दातारं दत्तमन्वेति यद्दानं तत्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.९४.२ ॥
பிரபுவே, இதில் எனக்குப் பெரும் ஆர்வம் உள்ளது. கொடுக்கப்பட்ட பின்னும் கொடுத்தவனைப் பின்தொடரும் அந்தத் தானத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.94.3
अभयं सर्वभूतेभ्यो व्यसने चाप्यनुग्रहः ।
यच्चाभिलषितं दद्यात्तृषितायाभियाचते ॥ १३.९४.३ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிப்பதும், துன்பத்தில் அருள் புரிவதும், தாகமுள்ளவன் கேட்கும்போது அவன் விரும்பியதை அளிப்பதும்.
13.94.4
भरणे पुत्रदाराणां तद्दानं श्रेष्ठमुच्यते ।
दत्तं दातारमन्वेति तद्दानं भरतर्षभ ॥ १३.९४.४ ॥
மனைவி மக்களைப் பேணுவதில் செய்யப்படும் தானமே சிறந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. கொடுக்கப்பட்ட அந்தத் தானம் கொடுத்தவனைப் பின்தொடர்கிறது, பரதர்களில் காளையே.
13.94.5
हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमेव च ।
एतानि वै पवित्राणि तारयन्त्यपि दुष्कृतात् ॥ १३.९४.५ ॥
பொன்தானம், பசுதானம், நிலதானம் ஆகியவையும் - இவை உண்மையில் தூய்மையானவை, தீய செயல்களிலிருந்தும் கரைசேர்க்கின்றன.
13.94.6
एतानि पुरुषव्याघ्र साधुभ्यो देहि नित्यदा ।
दानानि हि नरं पापान्मोक्षयन्ति न संशयः ॥ १३.९४.६ ॥
புருஷசிங்கமே, இத்தானங்களை எப்போதும் நல்லோருக்கு அளியும். தானங்கள் மனிதனை பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கின்றன, இதில் ஐயமில்லை.
13.94.7
यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे ।
तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता ॥ १३.९४.७ ॥
உலகில் எது மிகவும் விருப்பமானதோ, வீட்டில் எது அன்புக்குரியதோ, அதையே குணவானுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; அழியாத பலனை விரும்புபவன் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்.
13.94.8
प्रियाणि लभते नित्यं प्रियदः प्रियकृत्तथा ।
प्रियो भवति भूतानामिह चैव परत्र च ॥ १३.९४.८ ॥
இன்பம் அளிப்பவனும் இன்பம் செய்பவனும் எப்போதும் இன்பங்களைப் பெறுகிறான்; அவன் இங்கும் மறுமையிலும் உயிர்களுக்கு அன்பானவனாகிறான்.
13.94.9
याचमानमभीमानादनासक्तमकिञ्चनम् ।
यो नार्चति यथाशक्ति स नृशंसो युधिष्ठिर ॥ १३.९४.९ ॥
யுதிஷ்டிரா, கேட்பவனையும், செருக்கற்றவனையும், பற்றற்றவனையும், ஏழையையும் தன் சக்திக்கேற்ப மதிக்காதவன் கொடியவன்.
13.94.10
अमित्रमपि चेद्दीनं शरणैषिणमागतम् ।
व्यसने योऽनुगृह्णाति स वै पुरुषसत्तमः ॥ १३.९४.१० ॥
எதிரியாக இருந்தாலும், வருந்தி அடைக்கலம் தேடி வந்தவனுக்கு துன்பத்தில் அருள் செய்பவனே சிறந்த மனிதன்.
13.94.11
कृशाय कृतविद्याय वृत्तिक्षीणाय सीदते ।
अपहन्यात्क्षुधां यस्तु न तेन पुरुषः समः ॥ १३.९४.११ ॥
மெலிந்தவனுக்கும், கல்வி கற்றவனுக்கும், வாழ்வாதாரம் குறைந்து துயருறுபவனுக்கும் பசியைப் போக்காதவன் மனிதனுக்குச் சமமானவன் அல்ல.
13.94.12
क्रियानियमितान्साधुन्पुत्रदारैश्च कर्शितान् ।
अयाचमानान्कौन्तेय सर्वोपायैर्निमन्त्रयेत् ॥ १३.९४.१२ ॥
குந்தியின் மகனே! சடங்கு நியமங்களால் கட்டுப்பட்ட சாதுக்களும், மனைவி மக்களால் மெலிந்தவர்களும் கேட்கமாட்டார்கள்; அவர்களை எல்லா வழிகளிலும் அழைக்க வேண்டும்.
13.94.13
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते ।
अर्हन्तो नित्यसत्वस्था यथालब्धोपजीविनः ॥ १३.९४.१३ ॥
தேவர்களிடத்திலும் மனிதர்களிடத்திலும் ஆசீர்வாதம் செய்யாதவர்கள், தகுதியுடையவர்கள், எப்போதும் சத்துவத்தில் நிலைத்தவர்கள், கிடைத்ததைக்கொண்டு வாழ்பவர்கள்.
13.94.14
आशीविषसमेभ्यश्च तेभ्यो रक्षस्व भारत ।
तान्युक्तैरुपजिज्ञास्य भोगैर्निर्वप रक्ष च ॥ १३.९४.१४ ॥
பாரதா, விஷப்பாம்புகளைப் போன்றவர்களிடமிருந்து உன்னைக் காத்துக்கொள். அவர்களைப் பற்றி தக்கவாறு விசாரித்து, இன்பப் பொருட்களால் அவர்களுக்கு அளித்து, அவர்களைக் காப்பாற்று.
13.94.15
कृतैरावसथैर्नित्यं सप्रेष्यैः सपरिच्छदैः ।
निमन्त्रयेथाः कौरव्य सर्वभूतसुखावहैः ॥ १३.९४.१५ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, எப்போதும் பணியாளர்களும் உடைமைகளும் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட, எல்லா உயிர்களுக்கும் இன்பம் தரும் இருப்பிடங்களுடன் அவர்களை அழைக்க வேண்டும்.
13.94.16
यदि ते प्रतिगृह्णीयुः श्रद्धापूतं युधिष्ठिर ।
कार्यमित्येव मन्वाना धार्मिकाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.९४.१६ ॥
யுதிஷ்டிரா, அவர்கள் நம்பிக்கையால் தூய்மையாக்கப்பட்ட தானத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், அது கடமை என்று நினைத்து ஏற்பவர்கள் தர்மவான்களும் புண்ணியம் செய்பவர்களுமாவர்.
13.94.17
विद्यास्नाता व्रतस्नाता धर्ममाश्रित्य जीविनः ।
गूढस्वाध्यायतपसो ब्राह्म्णाः संशितव्रताः ॥ १३.९४.१७ ॥
கல்வியில் நீராடியவர்கள், விரதத்தில் நீராடியவர்கள், தர்மத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டு வாழ்பவர்கள், மறைந்த சுவாத்தியாயமும் தவமும் உடையவர்கள், கடுமையான விரதங்களை மேற்கொண்ட பிராமணர்கள்.
13.94.18
तेषु शुद्धेषु दान्तेषु स्वदारनिरतेषु च ।
यत्करिष्यसि कल्याणं तत्ते लोके युधाम्पते ॥ १३.९४.१८ ॥
அவர்கள் — தூய்மையுடையவர்கள், அடக்கமுடையவர்கள், தன் மனைவியிடம் மட்டும் பற்றுள்ளவர்கள் — அவர்களிடம் நீ எந்த நன்மையைச் செய்தாலும், போர்த்தலைவனே, அது உனக்கு இவ்வுலகில் கிடைக்கும்.
13.94.19
यथाऽग्निहोत्रं सुहुतं सायम्प्रातर्द्विजातिना ।
तथा भवति दत्तं वै विद्वद्भ्यो यत्कृतात्मना ॥ १३.९४.१९ ॥
இருபிறப்பாளன் காலையிலும் மாலையிலும் நன்கு செலுத்தும் அக்னிஹோத்ர ஆகுதி பலனளிப்பதுபோல, தன்னை அடக்கிய மனிதன் அறிஞர்களுக்கு அளிக்கும் தானமும் பலனளிக்கும்.
13.94.20
एष ते विततो यज्ञः श्रद्धापूतः सदक्षिणः ।
विशिष्टः सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम् ॥ १३.९४.२० ॥
மகனே, இது உனது விரிந்த யாகம்; சிரத்தையால் புனிதமாகி தக்ஷிணையுடன் கூடியது. தானம் செய்பவனுக்கு இது எல்லா யாகங்களையும் விட உயர்ந்ததாக நிலைக்கட்டும்.
13.94.21
निवापो दानसदृशः सदृशेषु युधिष्ठिर ।
निवेदयन्पूजयन्वै तेष्वानृण्यं निगच्छति ॥ १३.९४.२१ ॥
யுதிஷ்டிரா, தகுதியுடையோருக்கு அளிக்கப்படும் நிவாபம் தானத்தைப் போன்றது. அவர்களுக்கு அர்ப்பணித்து மரியாதை செய்பவன் அவர்களுக்கான கடனிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.94.22
य एवं नैव कुप्यन्ते न लुभ्यन्ति तृणेष्वपि ।
त एव नः पूज्यतमा ये चापि प्रियवादिनः ॥ १३.९४.२२ ॥
இப்படி கோபம் கொள்ளாமலும், புல்லின் மீதும் பேராசை கொள்ளாமலும் இருப்பவர்களும், இனிய சொற்களைப் பேசுபவர்களும் தான் நமக்கு மிகவும் வணங்கத்தக்கவர்கள்.
13.94.23
ये नो न बहुमन्यन्ते न प्रवर्तन्ति याचने ।
पुत्रवत्परिपाल्यास्ते नमस्तेभ्यस्तथाऽभयम् ॥ १३.९४.२३ ॥
நம்மை அதிகம் மதிக்காதவர்களும், யாசிப்பதில் ஈடுபடாதவர்களும் மகனைப் போல் பாதுகாக்கத்தக்கவர்கள். அவர்களுக்கு வணக்கம்; அவர்களுக்கு அபயம்.
13.94.24
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या मृदुधर्मपरा हि ये ।
क्षात्रेणापि हि संसृष्टं तेजः शाम्यति तेष्वपि ॥ १३.९४.२४ ॥
மென்மையான தர்மத்தில் ஈடுபட்ட ருத்விக்குகள், புரோகிதர்கள், ஆசாரியர்கள் ஆகியோரில், க்ஷத்திரியத்துடன் கலந்த தேஜஸும் அடங்கிவிடுகிறது.
13.94.25
ईश्वरो बलवानस्मि राजाऽस्मीति युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणान्मास्म पर्यासीर्वासोभिरशनेन च ॥ १३.९४.२५ ॥
யுதிஷ்டிரா, ‘நான் வலிமையான ஈசுவரன், நான் அரசன்’ என்று எண்ணி பிராமணர்களை அவமதிக்காதே; ஆடைகளாலும் உணவாலும் அவர்களைப் புறக்கணிக்காதே.
13.94.26
यच्छोभार्थं बलार्तं वा वित्तमस्ति तवानघ ।
तेन ते ब्राह्मणाः पूज्याः स्वधर्ममनुतिष्ठता ॥ १३.९४.२६ ॥
குற்றமற்றவனே, உன்னிடம் அழகுக்காகவோ படைப்பலத்துக்காகவோ இருக்கும் செல்வம் எதுவோ, அதைக் கொண்டு நீ உன் தர்மத்தைப் பின்பற்றி பிராமணர்களை வணங்க வேண்டும்.
13.94.27
नमस्कार्यास्तथा विप्रा वर्तमाना यथातथम् ।
यथासुखं यथोत्साहं ललन्तु त्वयि पुत्रवत् ॥ १३.९४.२७ ॥
பிராமணர்கள் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர்களோ, எப்படி நடந்துகொள்கிறார்களோ அப்படியே அவர்களை வணங்க வேண்டும்; அவர்கள் சுகமாகவும் உற்சாகமாகவும் இருக்கட்டும், உன்னிடம் மகனைப் போல மகிழட்டும்.
13.94.28
को ह्यक्षयप्रसादानां सुहृदामल्पतोषिणाम् ।
वृत्तिमर्हत्युपक्षेप्तुं त्वदन्यः कुरुसत्तम ॥ १३.९४.२८ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, அழியாத அருளுடையவரும் சிறிதில் திருப்தி கொள்பவருமான நண்பர்களின் வாழ்வாதாரத்தைத் தடுக்கத் தகுந்தவன் உன்னையன்றி யார்?
13.94.29
यथाऽपत्याश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके सनातनः ।
सदैव सा गतिर्नान्या तथाऽस्माकं द्विजातयः ॥ १३.९४.२९ ॥
பிள்ளைகளை சார்ந்திருப்பது பெண்களின் நித்திய தர்மமாக உலகில் இருப்பது போல, எங்களுக்கு இருபிறப்பாளர்களாகிய பிராமணர்களே எப்போதும் ஒரே புகலிடம்; வேறு வழி இல்லை.
13.94.30
यदि नो ब्राह्मणास्तात संत्यजेयुरपूजिताः ।
पश्यन्तो दारुणं कर्म सततं क्षत्रिये स्थितम् ॥ १३.९४.३० ॥
அன்புள்ள மகனே, பிராமணர்கள் நம்மால் வணங்கப்படாமல் நம்மை விட்டுவிட்டால், க்ஷத்திரியனிடம் எப்போதும் இருக்கும் அந்தக் கொடிய செயலைக் கண்டு அவர்கள் அவ்வாறு செய்தால்—
13.94.31
अवेदानामकीर्तीनामलोकानामयज्विनाम् ।
कोनु स्याज्जीवितेनार्थस्तद्धिनो ब्राह्मणाश्रयम् ॥ १३.९४.३१ ॥
வேதமற்றவர்களுக்கும், புகழற்றவர்களுக்கும், உலகற்றவர்களுக்கும், யாகம் செய்யாதவர்களுக்கும் வாழ்வில் என்ன பயன்? நமது வாழ்வு பிராமணர்களை அடைக்கலமாகக் கொண்டது.
13.94.32
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा धर्मं सनातनम् ।
राजन्यो ब्राह्मणान्राजन्पुरा परिचचार ह।
वैश्यो राजन्यमित्येव शूद्रो वैश्यमिति श्रुतिः ॥ १३.९४.३२ ॥
இங்கே நித்தியமான தர்மத்தை உனக்கு விவரிப்பேன். அரசே, முற்காலத்தில் க்ஷத்திரியன் பிராமணர்களுக்குச் சேவை செய்தான்; வைசியன் க்ஷத்திரியனுக்கும், சூத்திரன் வைசியனுக்கும் சேவை செய்தனர் என்று சுருதி கூறுகிறது.
13.94.33
दूराच्छूद्रेणोपचर्यो ब्राह्मणोऽग्निरिव ज्वलन् ।
संस्पर्शपरिचर्यसल्तु वैश्येन क्षत्रियेण च ॥ १३.९४.३३ ॥
சூத்திரன் பிராமணனை தூரத்திலிருந்தே சேவிக்க வேண்டும், எரியும் நெருப்பைப் போல; ஆனால் வைசியனும் க்ஷத்திரியனும் அருகிலிருந்தும் தொட்டும் சேவிக்கலாம்.
13.94.34
मृदुभावान्सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालकान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धांस्तानुपाचरत द्विजान् ॥ १३.९४.३४ ॥
மென்மையான இயல்பும், சத்திய ஒழுக்கமும், சத்திய தர்மத்தைக் காப்பவருமான அந்த துவிஜர்களை சேவியுங்கள்; கோபமடைந்தால் விஷப்பாம்பை அணுகுவதுபோல் அணுகுங்கள்.
13.94.35
अपरेषां परेषां च परेभ्यश्चापि ये परे ।
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च तपांसि च ॥ १३.९४.३५ ॥
க்ஷத்திரியர்களின் தேஜஸும் பலமும், பிறரின் தேஜஸும் பலமும், அவர்களிலும் மேலானவர்களின் தேஜஸும் தவமும்கூட பிராமணர்களுக்கு முன்னால்தான் அடங்கி அமைதியடைகின்றன.
13.94.36
न मे पिता प्रियतरो न त्वं तात तथा प्रियः ।
न मे पितुः पिता राजन्न चात्मा न च जीवितम् ॥ १३.९४.३६ ॥
அன்பு மகனே, என் தந்தையும் எனக்கு அத்தனை பிரியமானவர் அல்லர், நீயும் அவ்வளவு பிரியமானவன் அல்லை. அரசே, என் தந்தையின் தந்தையும், என் ஆன்மாவும், என் உயிரும் கூட எனக்கு அவ்வளவு பிரியமானவை அல்ல.
13.94.37
त्वत्तश्च मे प्रियतरः पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
त्वत्तोऽपि मे प्रियतरा ब्राह्मणा भरतर्षभ ॥ १३.९४.३७ ॥
பூமியில் உன்னைவிட எனக்கு அன்பானவர் எவரும் இல்லை. ஓ பரதர்களில் காளையே, உன்னைவிடவும் எனக்கு அன்பானவர்கள் பிராமணர்கள்.
13.94.38
ब्रवीमि सत्यमेतच्च यथाऽहं पाण्डुनन्दन ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शान्तनुः ॥ १३.९४.३८ ॥
ஓ பாண்டுவின் மகனே, நான் சொல்வது உண்மை. அந்த உண்மையின் பலத்தால் சாந்தனு இருக்கும் உலகங்களுக்கு நான் செல்வேனாக.
13.94.39
पश्येयं च सतां लोकाञ्छुचीन्ब्रह्मपुरस्कृतान् ।
तत्र मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च ॥ १३.९४.३९ ॥
பிராமணர்களால் போற்றப்பட்ட நல்லோரின் தூய உலகங்களை நான் காண்பேனாக. அன்பு மகனே, அங்கே நான் நாள்தோறும் நீண்ட காலமும் செல்ல வேண்டும்.
13.94.40
सोहमेतादृशान्लोकान्दृष्ट्वा भरतसत्तम ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेषु न तप्ये तेन पार्थिव ॥ १३.९४.४० ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, இத்தகைய உலகங்களைக் கண்டும், ஓ அரசனே, பிராமணர்களிடம் நான் செய்ததற்காக நான் வருந்தவில்லை.