ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.97.1
इदं देयमिदं देयमितीयं श्रुतिचोदनात् ।
बहुदेयाश्च राजानः किंस्विद्देयमनुत्तमम् ॥ १३.९७.१ ॥
ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರುತಿಯ ವಿಧಿಯಿಂದ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ರಾಜರು ಕೊಡಬೇಕಾದವು ಬಹಳ ಇವೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದಾನ ಯಾವುದು?
13.97.2
अति दानानि सर्वाणि पृथिवीदानमुच्यते ।
अचला ह्यक्षया भूमिर्दोग्ध्री कामानिहोत्तमान् ॥ १३.९७.२ ॥
ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಭೂದಾನವೇ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಭೂಮಿ ಅಚಲವಾದದ್ದು, ಅಕ್ಷಯವಾದದ್ದು, ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯುವ ಹಸು.
13.97.3
दोग्ध्री वासांसि रत्नानि पशून्व्रीहियवांस्तथा ।
भूमिदः सर्वभूतेषु शाश्वतीरेधते समाः ॥ १३.९७.३ ॥
ಭೂದಾನಿ ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರ, ರತ್ನ, ಪಶು, ಭತ್ತ ಮತ್ತು ಬಾರ್ಲಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಹಸುವಿನಂತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.97.4
यावद्भूमेरायुरिह तावद्भूमिद एधते ।
न भूमिदानादस्तीह परं किञ्चिद्युधिष्ठिर ॥ १३.९७.४ ॥
ಈ ಭೂಮಿಯ ಆಯುಸ್ಸು ಇರುವವರೆಗೆ ಭೂದಾನಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಭೂದಾನಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.97.5
अप्यल्पं प्रददुः सर्वे पृथिव्या इति नः श्रुतम् ।
भूमिमेव ददुः सर्वे भूमिं ते भुञ्जते जनाः ॥ १३.९७.५ ॥
ಭೂಮಿಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನಾದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದವರು ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.97.6
स्वकर्मैवोपजीवन्ति नरा इह परत्र च ।
भूमिः पतिं महादेवी दातारं कुरुते प्रियम् ॥ १३.९७.६ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿ, ಮಹಾದೇವಿ, ತನ್ನನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
13.97.7
य एतां दक्षिणां दद्यादक्षयां राजसत्तम ।
पुनर्नरत्वं सम्प्राप्य भवेत्स पृथिवीपतिः ॥ १३.९७.७ ॥
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಅಕ್ಷಯ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು (ಭೂದಾನವನ್ನು) ನೀಡುವವನು ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.8
यथा दानं तथा भोग इति धर्मेषु निश्चयः ।
सङ्ग्रामे वा तनुं जह्याद्दद्याच्च पृथिवीमिमांम् ॥ १३.९७.८ ॥
ಎಷ್ಟು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅಷ್ಟೇ ಅನುಭೋಗ ಎಂಬುದೇ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬಹುದು.
13.97.9
इत्येतत्क्षत्रबन्धूनां वदन्ति परमाशिषः ।
पुनाति दत्ता पृथिवी दातारमिति शुश्रुम ॥ १३.९७.९ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳು ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಪರಮ ಆಶೀರ್ವಾದ. ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಭೂಮಿ ದಾತನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
13.97.10
अपि पापसमाचारं ब्रह्मघ्नमपि चानृतम् ।
सैव पापं प्लावयति सैव पापात्प्रमोचयेत् ॥ १३.९७.१० ॥
ಪಾಪಾಚರಣೆಯುಳ್ಳವನಾದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಗಾರನಾದರೂ, ಸುಳ್ಳುಗಾರನಾದರೂ—ಆ ಭೂಮಿಯೇ ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
13.97.11
अपि पापकृतां राज्ञां प्रतिगृह्णन्ति साधवः ।
पृथिवीं नान्यदिच्छन्ति पावनं जगती यतः ॥ १३.९७.११ ॥
ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ರಾಜರ ದಾನವನ್ನೂ ಸಜ್ಜನರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊರತು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಜಗತಿ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವಂತಹುದು.
13.97.12
नामास्याः प्रियदत्तेति गुह्यं देव्याः सनातनम् ।
दानं वाऽप्यथवाऽदानं नामास्याः प्रथमप्रियम् ॥ १३.९७.१२ ॥
ದೇವಿಯ (ಭೂಮಿಯ) ಈ ರಹಸ್ಯವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಹೆಸರು 'ಪ್ರಿಯದತ್ತಾ'. ದಾನವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದಾನವಲ್ಲದಿರಲಿ, ಇವಳ ಮೊದಲ ಪ್ರಿಯ ಹೆಸರು ಇದೇ.
13.97.13
य एतां विदुषे दद्यात्पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत् ॥ १३.९७.१३ ॥
ಯಾವ ಭೂಪತಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯನಾದ ರಾಜನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.97.14
पुनश्चासौ जनिं प्राप्य राजवत्स्यान्न संशयः ।
तस्मात्प्राप्यैव पृथिवीं दद्याद्विप्राय पार्थिवः ॥ १३.९७.१४ ॥
ಮತ್ತೆ ಅವನು ಜನ್ಮ ಪಡೆದು ರಾಜನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
13.97.15
नाभूमिपतिना भूमिरधिष्ठेया कथञ्चन ।
न च वस्त्रेणि वा गूहेदन्तर्धानेन वा चरेत् ॥ १३.९७.१५ ॥
ಭೂಪತಿಯಲ್ಲದವನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಬಾರದು; ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಬಾರದು, ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಬಾರದು.
13.97.16
ये चान्ये भूमिमिच्छेयुः कुर्युरेवं न संशयः ।
यः साधोर्भूमिमादत्ते न भूमिं विन्दते तु सः ॥ १३.९७.१६ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಇತರರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಧುವಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.17
भूमिं दत्त्वा तु साधुभ्यो विन्दते भूमिमुत्तमाम् ।
प्रेत्य चेह च धर्मात्मा सम्प्राप्नोति महद्यशः ॥ १३.९७.१७ ॥
ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಉತ್ತಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮರಣದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.97.18
एकाहारकरीं दत्त्वा षष्ठिसाहस्रमूर्ध्वगः ।
तावत्या हरणे पृथ्व्या नरकं द्विगुणोत्तरम् ॥ १३.९७.१८ ॥
ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಆಹಾರ ನೀಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಷ್ಟೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದರೆ ನರಕ ಅದರ ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು.
13.97.19
यस्य विप्रास्तु शंसन्ति साधोर्भूमिं सदैव हि ।
न तस्य शत्रवो राजन्प्रशंसन्ति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.१९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ಭೂದಾನವನ್ನು ಸದಾ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೋ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನ ಶತ್ರುಗಳೂ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.
13.97.20
यत्किञ्चित्पुरुषः पापं कुरुते वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन पूयते ॥ १३.९७.२० ॥
ಜೀವನೋಪಾಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಒಂದು ಹಸುವಿನ ಚರ್ಮದಷ್ಟು ಭೂದಾನದಿಂದಲೂ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.21
येऽपि सङ्गीर्णाकर्माणो राजानो रौद्रकर्मिणः ।
तेभ्यः पवित्रमाख्येयं भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२१ ॥
ಮಿಶ್ರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುವ ರಾಜರಿಗೂ ಭೂದಾನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪವಿತ್ರಕಾರಕವೆಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
13.97.22
अल्पान्तरमिदं शश्वत्पुराणा मेनिरे जनाः ।
यो यजेताश्वमेधेन दद्याद्वा साधवे महीम् ॥ १३.९७.२२ ॥
ಇದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಅಂತರವಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಾಚೀನರು ಸದಾ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು: ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು, ಅಥವಾ ಸಾಧುವಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು.
13.97.23
अपि चेत्सुकृतं कृत्वा शङ्केरन्नपि पण्डिताः ।
अशंक्यमेकमेवैतद्भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२३ ॥
ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೂ ಪಂಡಿತರು ಸಂದೇಹಪಟ್ಟರೂ, ಇದೊಂದೇ, ಭೂದಾನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.97.24
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाप्राज्ञो ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.२४ ॥
ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ವಸ್ತ್ರ, ಮಣಿ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.25
तपो यज्ञः श्रुतं शीलमलोभः सत्यसन्धता ।
गुरुदैवतपूजा च एता वर्तन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२५ ॥
ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಶ್ರುತ, ಶೀಲ, ಅಲೋಭ, ಸತ್ಯಸಂಧತೆ, ಗುರು-ದೈವ ಪೂಜೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭೂಮಿದಾನಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.
13.97.26
भर्तुनिःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकगताः सिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२६ ॥
ಒಡೆಯನ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ತೊಡಗಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹತರಾದವರು — ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಸೇರಿದ ಸಿದ್ಧರೂ ಭೂಮಿದಾನಿಯನ್ನು ಮೀರರು.
13.97.27
यथा जनित्री स्वं पुत्रं क्षीरेण भरते सदा ।
अनुगृह्णाति दातारं तथा सर्वरसैर्मही ॥ १३.९७.२७ ॥
ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸದಾ ಹಾಲಿನಿಂದ ಪೋಷಿಸುವಂತೆ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲಾ ರಸಗಳಿಂದ ದಾನಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ.
13.97.28
मृत्युर्वैकिंकरो दण्डस्तापो वह्नेः सुदारुणः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२८ ॥
ಮೃತ್ಯು, ಯಮನ ದಂಡ, ಅಗ್ನಿಯ ಅತಿ ಭೀಕರ ತಾಪ, ವರುಣನ ಘೋರ ಪಾಶಗಳು — ಇವು ಭೂಮಿದಾನಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.29
पितॄंश्च पितृलोकस्थान्देवलोके च देवताः ।
सन्तर्पयति शान्तात्मा यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.२९ ॥
ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಿತೃಲೋಕದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವಲೋಕದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.97.30
कृशाय म्रियमाणाय वृत्तिग्लानाय सीदते ।
भूमिं वृत्तिकरीं दत्त्वा सत्री भवति मानवः ॥ १३.९७.३० ॥
ಕೃಶನಾದವನಿಗೆ, ಸಾಯುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಜೀವನೋಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಕುಗ್ಗಿದವನಿಗೆ, ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯ ನೀಡುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯ ದಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.31
यथा धावति गौर्वत्सं स्रवन्ती वत्सला पयः ।
एवमेव महाभाग भूमिर्भरति भूमिदम् ॥ १३.९७.३१ ॥
ಹಸು ತನ್ನ ಕರುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಸ್ರವಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನನ್ನು ಭೂಮಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ.
13.97.32
हलकृष्टां महीं दत्त्वा सबीजां सफलामपि ।
सोदकं वाऽपि शरणं तथा भवति कामदः ॥ १३.९७.३२ ॥
ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ಉಳಲ್ಪಟ್ಟ, ಬೀಜ ಮತ್ತು ಫಲದೊಂದಿಗಿನ, ಅಥವಾ ನೀರಿನೊಂದಿಗಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಆಶ್ರಯವಾಗಿಯೂ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಂತಹದ್ದಾಗಿಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ.
13.97.33
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
नरः प्रतिग्राह्य महीं न याति यमसादनम् ॥ १३.९७.३३ ॥
ಸದಾಚಾರ ಸಂಪನ್ನನಾದ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡುವ, ಶುದ್ಧ ವ್ರತದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.34
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि जायते ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.३४ ॥
ಚಂದ್ರನ ವೃದ್ಧಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ, ಭೂದಾನದ ಫಲವು ಪ್ರತಿ ಬೆಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
13.97.35
अत्र गाथा भूमिगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
याः श्रुत्वा जामदग्न्येन दत्ता भूः काश्यपाय वै ॥ १३.९७.३५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನರನ್ನರಿತವರು ಭೂಮಿ ಹಾಡಿದ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
13.97.36
मामेवादत्त मां दत्त मां दत्त्वा मामवाप्स्यथ ।
अस्मिँल्लोके परे चैव तद्दत्तं जायते पुनः ॥ १३.९७.३६ ॥
'ನನ್ನನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೋ, ನನ್ನನ್ನೇ ಕೊಡು, ನನ್ನನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಪಡೆಯುವೆ' — ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಆ ದಾನ ಮತ್ತೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.
13.97.37
य इमां व्याहृतिं वेद ब्राह्मणो वेदसम्मिताम् ।
श्राद्धस्य हूयमानस्य ब्रह्मभूयं स गच्छति ॥ १३.९७.३७ ॥
ವೇದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಈ ವ್ಯಾಹೃತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಶ್ರಾದ್ಧದ ಹೋಮ ನಡೆಯುವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.97.38
कृत्यानामभिशप्तानामरिष्टशमनं महत् ।
प्रायश्चित्तं महीं दत्त्वा पुनात्युभयतो दश ॥ १३.९७.३८ ॥
ಕೃತ್ಯೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಪಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಅನಿಷ್ಟ ಶಮನದ ಮಹಾ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಇದು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.97.39
पुनाति य इदं वेद वेदवादं तथैव च ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां भूमिर्वै शाश्वती मता ॥ १३.९७.३९ ॥
ಇದನ್ನು ಮತ್ತು ವೇದವಾದವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಯೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿ; ಅದು ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.97.40
अभिषिच्यैव नृपतिं श्रावयेदिममागमम् ।
यथा श्रुत्वा महीं दद्यान्नादद्यात्साधुतश्च तां ॥ १३.९७.४० ॥
ರಾಜನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಈ ಆಗಮವನ್ನು ಕೇಳಿಸಬೇಕು; ಕೇಳಿ ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಅನುಚಿತವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು.
13.97.41
सोऽयं कृत्स्नो ब्राह्मणार्थो राजार्थश्चाप्यसंशयः ।
राजा हि धर्मकुशलः प्रथमं भूतिलक्षणम् ॥ १३.९७.४१ ॥
ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಷಯವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ರಾಜನಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಕುಶಲನಾದ ರಾಜನೇ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಮೊದಲ ಲಕ್ಷಣ.
13.97.42
अथ येषामधर्मज्ञो राजा भवति नास्तिकः ।
न ते सुखं प्रबुध्यन्ति न सुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४२ ॥
ಯಾರ ರಾಜನು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯದವನೂ ನಾಸ್ತಿಕನೂ ಆಗುತ್ತಾನೋ, ಅವರು ಸುಖದಿಂದ ಏಳುವುದಿಲ್ಲ, ಸುಖದಿಂದ ಮಲಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.97.43
सदा भवन्ति चोद्विग्नास्तस्य दुश्चरितैर्नराः ।
योगक्षेमा हि बहवो राष्ट्रं नास्याविशन्ति तत् ॥ १३.९७.४३ ॥
ಅವನ ದುಶ್ಚರಿತೆಯಿಂದ ಜನರು ಸದಾ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅವನ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.44
अथ येषां पुनः प्राज्ञो राजा भवति धार्मिकः ।
सुखं ते प्रतिबुध्यन्ते सुसुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४४ ॥
ಆದರೆ ಯಾರ ರಾಜನು ಪ್ರಾಜ್ಞನೂ ಧಾರ್ಮಿಕನೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವರು ಸುಖದಿಂದ ಏಳುತ್ತಾರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಿಂದ ಮಲಗುತ್ತಾರೆ.
13.97.45
तस्य राज्ञः शुभे राज्ये कर्मभिर्निर्वृता नराः ।
योगक्षेमेण वृष्ट्या च विवर्धन्ते स्वकर्मभिः ॥ १३.९७.४५ ॥
ಆ ರಾಜನ ಶುಭರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಮಳೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
13.97.46
स कुलीनः स पुरुषः स बन्धुः स च पुण्यकृत् ।
स दाता स च विक्रान्तो यो ददाति वसुन्धरां ॥ १३.९७.४६ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನೇ ಕುಲೀನ, ಅವನೇ ಪುರುಷ, ಅವನೇ ಬಂಧು, ಅವನೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿ, ಅವನೇ ದಾತ, ಅವನೇ ಪರಾಕ್ರಮಿ.
13.97.47
आदित्या इव दीप्यन्ते तेजसा भुवि मानवाः ।
ददन्ति वसुधां स्फीतां ये वेदविदुषि द्विजे ॥ १३.९७.४७ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾನವರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಾರೆ; ವೇದವಿದ್ವಾಂಸನಾದ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರು.
13.97.48
यथा सस्यानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानसमार्जिताः ॥ १३.९७.४८ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಿದ ಬೀಜಗಳು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವಂತೆ, ಭೂದಾನದಿಂದ ಸಂಪಾದಿತ ಕಾಮನೆಗಳು ಚಿಗುರುತ್ತವೆ.
13.97.49
आदित्यो वरुणो विष्णुर्ब्रह्मा सोमो हुताशनः ।
शूलिपाणिश्च भगवान्प्रतिनन्दन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.४९ ॥
ಸೂರ್ಯ, ವರುಣ, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಸೋಮ, ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಭಗವಂತನೂ ಭೂಮಿದಾತನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.97.50
भूमौ जायन्ति पुरुषा भूमौ निष्ठां व्रजन्ति च ।
चतुर्विधो हि लोकोऽयं योऽयं भूमिगुणात्मकः ॥ १३.९७.५० ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಯ ಗುಣಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳ ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಲೋಕ ಹೀಗೇ ಇದೆ.
13.97.51
एषा माता पिता चैव जगतः पृथिवीपते ।
नानया सदृशं भूतं किञ्चिदस्ति जनाधिप ॥ १३.९७.५१ ॥
ಈ ಭೂಮಿಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆ, ಓ ಭೂಪತಿ. ಓ ಜನಾಧಿಪ, ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಜೀವಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.97.52
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.९७.५२ ॥
ಇದರ ಕುರಿತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ: ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರ ಸಂವಾದ.
13.97.53
इष्ट्वा क्रतुशतेनाथ महता दक्षिणावता ।
मघवा वाग्विदांश्रेष्ठं पप्रच्छेदं बृहस्पतिम् ॥ १३.९७.५३ ॥
ನೂರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಹಾ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಮಘವನಾದ ಇಂದ್ರನು ವಾಕ್ಚತುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
13.97.54
भगवन्केन दानेन स्वर्गतः सुखमेधते ।
यदक्षयमहार्यं च तद्ब्रूहि वदतांवर ॥ १३.९७.५४ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಯಾವ ದಾನದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವನು ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ? ಅಕ್ಷಯವಾದುದೂ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದೂ ಯಾವುದು? ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
13.97.55
इत्युक्तृः स सुरेन्द्रेण ततो देवपुलोहितः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः प्रत्युवाच शतक्रतुम् ॥ १३.९७.५५ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಲು, ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
13.97.56
सुवर्णदानं गोदानं भूमिदानं च वृत्रहन् ।
विद्यादानं च कन्यानां दानं पापहरं परम्।
दददेतान्महाप्राज्ञः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.९७.५६ ॥
ಸುವರ್ಣದಾನ, ಗೋದಾನ, ಭೂದಾನ, ವಿದ್ಯಾದಾನ ಮತ್ತು ಕನ್ಯಾದಾನ — ಇವು ಪಾಪಹರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನಗಳು. ವೃತ್ರಹಂತಕನೇ, ಇವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.57
न भूमिदानाद्देवेन्द्र परं किञ्चिदिति प्रभो ।
विशिष्टमिति मन्येऽहं यता प्राहुर्मनीषिणः ॥ १३.९७.५७ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಭೂದಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಮನೀಷಿಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ, ಇದನ್ನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.97.58
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रघातेऽथ स्वामिनः ।
कुलस्त्रीणां परिभवे मृतास्ते भूमिपैः समाः ॥ १३.९७.५८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ, ಗೋವುಗಳಿಗಾಗಿ, ರಾಷ್ಟ್ರನಾಶದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಒಡೆಯನಿಗಾಗಿ, ಅಥವಾ ಕುಲಸ್ತ್ರೀಯರ ಅವಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಡಿದವರು — ಅವರು ರಾಜರಿಗೆ ಸಮಾನರು.
13.97.59
ये शूरा निहता युद्धे स्वर्याता रणगृद्धिनः ।
सर्वे ते विबुधश्रेष्ठ नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.५९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ, ರಣೋತ್ಸಾಹಿಗಳಾದ ಶೂರರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ, ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಭೂದಾತನನ್ನು ಮೀರಲಾರರು.
13.97.60
भर्तुर्निःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्राह्मलोकगता युक्ता नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.६० ॥
ಒಡೆಯನ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ತೊಡಗಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಹತರಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಸೇರಿದವರೂ ಭೂದಾತನನ್ನು ಮೀರಲಾರರು.
13.97.61
पञ्च पूर्वा हि पुरुषाः षडन्ये वसुधां गताः ।
एकादश ददद्भूमिं परित्रातीह मानवः ॥ १३.९७.६१ ॥
ಹಿಂದಿನ ಐದು ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಇತರ ಆರು ಮಂದಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು ಇಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು (ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು) ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.97.62
रत्नोपकीर्णां वसुधां यो ददाति पुरंदर ।
स मुक्तः सर्वकलुषैः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.६२ ॥
ಓ ಪುರಂದರ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.63
महीं स्फीतां ददद्राजन्सर्वकामगुणान्विताम् ।
राजाधिराजो भवति तद्धि दानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.६३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಮೃದ್ಧ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ರಾಜಾಧಿರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದಾನ.
13.97.64
सर्वकामसमायुक्तां काश्यपीं यः प्रयच्छति ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति वासव ॥ १३.९७.६४ ॥
ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಶ್ಯಪಿ (ಭೂಮಿ)ಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನನ್ನು ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು 'ಇವನು ನನಗೆ (ಭೂಮಿಯನ್ನು) ಕೊಡುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತವೆ, ಓ ವಾಸವ.
13.97.65
सर्वकामदुघां धेनुं सर्वकामगुणान्विताम् ।
ददाति यः सहस्राक्ष स्वर्गं याति स मानवः ॥ १३.९७.६५ ॥
ಓ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ, ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.66
मधुसर्पिःप्रवाहिण्यः पयोदधिवहास्तथा ।
सरितस्तपर्यन्तीह सुरेन्द्र वसुधाप्रदम् ॥ १३.९७.६६ ॥
ಓ ಸುರೇಂದ್ರ, ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹರಿಸುವ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಮೊಸರನ್ನು ಹೊತ್ತ ನದಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಭೂದಾನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
13.97.67
भूमिप्रदानान्नृपतिर्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ।
न हि भूमिप्रदानेन दानमन्यद्विशिष्यते ॥ १३.९७.६७ ॥
ಭೂದಾನದಿಂದ ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಭೂದಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬೇರೆ ದಾನವಿಲ್ಲ.
13.97.68
ददाति यः समुन्द्रान्तां पृथिवीं शस्त्रनिर्जिताम् ।
तं जनाः कथयन्तीह यावद्धरति गौरियम् ॥ १३.९७.६८ ॥
ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗೆದ್ದ, ಸಮುದ್ರದವರೆಗಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನನ್ನು, ಈ ಭೂಮಿ-ಗೋವು ಧರಿಸುವವರೆಗೆ ಜನರು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.
13.97.69
पुण्यामृद्धिरसां भूमिं यो ददाति पुरंदर ।
न तस्य लोकाः क्षीयन्ते भूमिदानगुणान्विताः ॥ १३.९७.६९ ॥
ಓ ಪುರಂದರ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾರು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಭೂದಾನದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನ ಲೋಕಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.70
सर्वदा पार्थिवेनेह सततं भूतिमिच्छता ।
भूर्देया विधिवच्छक्र पात्रे सुखमभीप्सुनां ॥ १३.९७.७० ॥
ಓ ಶಕ್ರ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ರಾಜನು, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
13.97.71
अपि कृत्वा नरः पापं भूमिं दत्त्वा द्विजातये ।
समुत्सृजति तत्पापं जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ १३.९७.७१ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಹಾವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.72
सागरान्सरितः शैलान्काननानि च सर्वशः ।
सर्वमेतन्नरः शक्र ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७२ ॥
ಓ ಶಕ್ರ, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.73
तटाकान्युदपानानि स्रोतांसि च सरांसि च ।
स्नेहान्सर्वरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७३ ॥
ಕೆರೆಗಳು, ಬಾವಿಗಳು, ಹೊಳೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಎಣ್ಣೆಗಳು ಮತ್ತು ರಸಗಳು — ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.74
ओषधीर्वीर्यसम्पन्नानगान्पुष्पफलान्वितान् ।
काननोपलशैलांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७४ ॥
ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಔಷಧಿಗಳು, ಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಕಲ್ಲುಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು — ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.75
अग्निष्टोमप्रभृतिभिरिष्ट्वा च स्वाप्तदक्षिणैः ।
न तत्फलमवाप्नोति भूमिदानाद्यदश्नुते ॥ १३.९७.७५ ॥
ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಮೊದಲಾದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸಮೃದ್ಧ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಭೂದಾನದಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.76
दाता दशानुगृह्णाति दश हन्ति तथा क्षिपन् ।
पूर्वदत्तां हरन्भूमिं नरकायोपगच्छति ॥ १३.९७.७६ ॥
ದಾತನು ಹತ್ತು ಪೀಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೊದಲು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಸಿದು ಎಸೆಯುವವನು ಹತ್ತು ಪೀಳಿಗೆಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
13.97.77
न ददाति प्रतिश्रुत्य दत्त्वाऽपि च हरेत्तु यः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैस्तप्यते मृत्युसासनात् ॥ १३.९७.७७ ॥
ಮಾತು ಕೊಟ್ಟು ನೀಡದವನು, ಅಥವಾ ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ವರುಣನ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.97.78
आहिताग्निं सदायज्ञं कृशवृत्तिं प्रियातिथिम् ।
ये भरन्ति द्विजश्रेष्ठं नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ १३.९७.७८ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಯಾದ, ಸದಾ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ, ಸರಳ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ, ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರು ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.79
ब्राह्मणेष्वनृणीभूतः पार्थिवः स्यात्पुरंदर ।
इतरेषां तु वर्णानां तारयेत्कृशदुर्बलान् ॥ १३.९७.७९ ॥
ಓ ಪುರಂದರ, ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕು; ಇತರ ವರ್ಣದವರಲ್ಲಿ ಕೃಶರೂ ದುರ್ಬಲರೂ ಆದವರನ್ನು ಅವನು ಉದ್ಧರಿಸಬೇಕು.
13.97.80
नाच्छिन्द्यात्स्पर्शितां भूमिं परेण त्रिदशाधिप ।
ब्राह्मणस्य सुरश्रेष्ठ कृशवृत्तेः कदाचन ॥ १३.९७.८० ॥
ಓ ದೇವಾಧಿಪ, ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕೃಶ ಜೀವನದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮುಟ್ಟಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೇರೆಯವನು ಎಂದಿಗೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
13.97.81
यथाश्रु पतितं तेषां दीनानामथ सीदताम् ।
ब्राह्मणानां हृते क्षेत्रे हन्यात्त्रिपुरुषं कुलम् ॥ १३.९७.८१ ॥
ಆ ದೀನರು ಮತ್ತು ನರಳುವವರ ಕಣ್ಣೀರು ಉದುರುವಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹೊಲವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನ ಕುಲ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
13.97.82
भूमिपालं च्युतं राष्ट्राद्यस्तु संस्थापयेत्पुनः ।
तस्य वासः सहस्राक्ष नाकपृष्ठे महीयते ॥ १३.९७.८२ ॥
ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನನ್ನು ಯಾರು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಓ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಅವನ ವಾಸ ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.97.83
सुनिर्मितां सुविक्रीतां सुभृतां स्थापयेन्नृप ।
इक्षुभिः सन्ततां भूमिं यवगोधूमसालिनीम् ॥ १३.९७.८३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಬಾರ್ಲಿ-ಗೋಧಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
13.97.84
गोश्ववाहनपूर्णां वा यो ददाति वसुन्धराम् ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.८४ ॥
ಹಸು, ಕುದುರೆ, ವಾಹನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾರು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.85
निधिगर्भां ददद्भूमिं सर्वरत्नपरिच्छदाम् ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्भूमिसत्रं हि तस्य तत ॥ १३.९७.८५ ॥
ನಿಧಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸಕಲ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದೇ ಅವನ ಭೂಮಿ-ಸತ್ರ.
13.97.86
विधूय कलुषं सर्वं विरजाः सम्मतः सताम् ।
लोके महीयते सद्भिर्यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.८६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಮಷವನ್ನು ಕೊಡವಿ, ನಿರ್ಮಲನಾಗಿ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.97.87
यथाऽप्सु पतितः शक्र तैलबिन्दुर्विसर्पति ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.८७ ॥
ಓ ಶಕ್ರನೇ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಎಣ್ಣೆಯ ಹನಿ ಹರಡುವಂತೆ, ಭೂಮಿಗೆ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಪ್ರತಿ ಬೆಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
13.97.88
ये रणाग्रे महीपालाः शूराः समितिशोभनाः ।
वध्यन्तेऽभिमुखाः शक्र ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १३.९७.८८ ॥
ಓ ಶಕ್ರನೇ, ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಶೂರರಾಗಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತ, ಎದುರಿಸಿ ಹತರಾಗುವ ರಾಜರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.97.89
नृत्तगीतपरा नार्यो दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र यथा भूमिप्रदं दिवि ॥ १३.९७.८९ ॥
ಓ ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ನೃತ್ಯಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ನಾರಿಯರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.97.90
मोदते च सुखं स्वर्गे देवगन्धर्वपूजितः ।
यो ददाति महीं सम्यग्विधिनेह द्विजातये ॥ १३.९७.९० ॥
ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ದಾನಮಾಡುವವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.97.91
शतमप्सरसश्चैव दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र ब्रह्मलोके धराप्रदम् ॥ १३.९७.९१ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನೇ! ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ನೂರು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಸೇವೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
13.97.92
उपतिष्ठन्ति पुण्यानि सदा भूमिप्रदं नरम् ।
शङ्खं भद्रासनं छत्रं वराश्वा वरवाहनम् ॥ १३.९७.९२ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿ ಪುಣ್ಯಗಳು ಸದಾ ಬರುತ್ತವೆ; ಶಂಖ, ಶುಭಾಸನ, ಛತ್ರ, ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಹನವೂ.
13.97.93
भूमिप्रदानात्पुष्पाणि हिरण्यनिचयास्तथा ।
आज्ञा सदाऽप्रतिहता जयशब्दा वसूनि च ॥ १३.९७.९३ ॥
ಭೂದಾನದಿಂದ ಹೂಗಳು, ಚಿನ್ನದ ರಾಶಿಗಳು, ಸದಾ ಅಪ್ರತಿಹತ ಆಜ್ಞೆ, ಜಯಘೋಷಗಳು, ಸಂಪತ್ತುಗಳೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
13.97.94
भूमिदानस्य पुण्यानि फलं स्वर्गः पुरन्दर ।
हिरण्यपुष्पाश्चौषध्यः कुशकाञ्चनशाद्वलाः ॥ १३.९७.९४ ॥
ಭೂದಾನದ ಪುಣ್ಯಫಲ ಸ್ವರ್ಗ, ಓ ಪುರಂದರ! ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಹೂಗಳ ಔಷಧಿಗಳು, ದರ್ಭೆ, ಚಿನ್ನ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ಇವೆ.
13.97.95
अमृतप्रसवां भूमिं प्राप्नोति पुरुषो ददत् ॥ १३.९७.९५ ॥
ದಾನ ನೀಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಮೃತವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.97.96
नास्ति भूमिसमं दानं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
नास्ति सत्यसमो धर्मो नास्ति दानसमो निधिः ॥ १३.९७.९६ ॥
ಭೂದಾನಕ್ಕೆ ಸಮವಾದ ದಾನವಿಲ್ಲ; ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದ ಗುರುವಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ; ದಾನಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ನಿಧಿಯಿಲ್ಲ.
13.97.97
एतदाङ्गिरसाच्छ्रुत्वा वासवो वसुधामिमाम् ।
वसुरत्नसमाकीर्णां ददावाङ्गिरसे तदा ॥ १३.९७.९७ ॥
ಆಂಗಿರಸನಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾಸವನು ಆಗ ಧನರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
13.97.98
य इदं श्रावयेच्छ्राद्धे भूमिदानस्य संस्तवम् ।
न तस्य रक्षसां भागो नासुराणां भवत्युत ॥ १३.९७.९८ ॥
ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂದಾನದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿಸುವವನ ಪಾಲು ರಾಕ್ಷಸರಿಗಾಗಲೀ ಅಸುರರಿಗಾಗಲೀ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.
13.97.99
अक्षयं च भवेद्दत्तं पितृभ्यस्तन्न संशयः ।
तस्माच्छ्राद्धेष्विदं विद्वान्भुञ्जतः श्रावयेद्द्विजान् ॥ १३.९७.९९ ॥
ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅದು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸಬೇಕು.
13.97.100
इत्येतत्सर्वदानानां श्रेष्ठमुक्तं तवानघ ।
मया भरतशार्दूल किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.९७.१०० ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಭರತಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೂ ಏನನ್ನು ಕೇಳಬಯಸುತ್ತೀ?