மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.97.1
इदं देयमिदं देयमितीयं श्रुतिचोदनात् ।
बहुदेयाश्च राजानः किंस्विद्देयमनुत्तमम् ॥ १३.९७.१ ॥
இது கொடுக்கத்தக்கது, இது கொடுக்கத்தக்கது என்று சுருதியின் கட்டளையால் இது கூறப்படுகிறது. அரசர்களுக்குக் கொடுக்கத்தக்கவை பல உள்ளன; அப்படியானால் கொடுக்கத்தக்க மிக உயர்ந்தது எது?
13.97.2
अति दानानि सर्वाणि पृथिवीदानमुच्यते ।
अचला ह्यक्षया भूमिर्दोग्ध्री कामानिहोत्तमान् ॥ १३.९७.२ ॥
எல்லா தானங்களுக்கும் மேலாக நிலத்தை தானமாக அளிப்பது சொல்லப்படுகிறது; ஏனெனில் பூமி அசையாதது, அழியாதது, இவ்வுலகில் உயர்ந்த விருப்பங்களைக் கறக்கும் பசு.
13.97.3
दोग्ध्री वासांसि रत्नानि पशून्व्रीहियवांस्तथा ।
भूमिदः सर्वभूतेषु शाश्वतीरेधते समाः ॥ १३.९७.३ ॥
நிலம் அளிப்பவன் அனைத்து உயிர்களுக்கிடையே ஆடைகள், ரத்தினங்கள், கால்நடைகள், நெல்லும் வாற்கோதுமையும் கறக்கும் பசுவைப் போன்றவன்; அவன் நீண்ட ஆண்டுகள் செழிக்கிறான்.
13.97.4
यावद्भूमेरायुरिह तावद्भूमिद एधते ।
न भूमिदानादस्तीह परं किञ्चिद्युधिष्ठिर ॥ १३.९७.४ ॥
இந்த பூமியின் ஆயுள் உள்ளவரை நிலம் அளிப்பவன் செழிக்கிறான். யுதிஷ்டிரா, இங்கு நில தானத்தை விட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை.
13.97.5
अप्यल्पं प्रददुः सर्वे पृथिव्या इति नः श्रुतम् ।
भूमिमेव ददुः सर्वे भूमिं ते भुञ्जते जनाः ॥ १३.९७.५ ॥
பூமியிலிருந்து ஒரு சிறிய பகுதியை அனைவரும் தானம் செய்தாலும் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; நிலத்தையே தானம் செய்பவர்கள் நிலத்தையே அனுபவிக்கிறார்கள்.
13.97.6
स्वकर्मैवोपजीवन्ति नरा इह परत्र च ।
भूमिः पतिं महादेवी दातारं कुरुते प्रियम् ॥ १३.९७.६ ॥
மனிதர்கள் இங்கும் மறுமையிலும் தங்கள் சொந்த கர்மங்களாலேயே வாழ்கிறார்கள். பூமி, மகாதேவி, தன்னை தானம் செய்பவனைத் தனக்குப் பிரியமான கணவனாக ஆக்குகிறாள்.
13.97.7
य एतां दक्षिणां दद्यादक्षयां राजसत्तम ।
पुनर्नरत्वं सम्प्राप्य भवेत्स पृथिवीपतिः ॥ १३.९७.७ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, இந்த அழியாத தட்சிணையை (நிலக்கொடையை) அளிப்பவன் மீண்டும் மனிதப் பிறவி எடுத்து பூமியின் அதிபதியாவான்.
13.97.8
यथा दानं तथा भोग इति धर्मेषु निश्चयः ।
सङ्ग्रामे वा तनुं जह्याद्दद्याच्च पृथिवीमिमांम् ॥ १३.९७.८ ॥
எவ்வளவு தானம் செய்கிறானோ அவ்வளவு அனுபவம் கிடைக்கும் என்பதே தர்மங்களில் உறுதியான முடிவு. போரில் உடலை விடலாம், அல்லது இந்தப் பூமியைத் தானமாக அளிக்கலாம்.
13.97.9
इत्येतत्क्षत्रबन्धूनां वदन्ति परमाशिषः ।
पुनाति दत्ता पृथिवी दातारमिति शुश्रुम ॥ १३.९७.९ ॥
க்ஷத்திரிய குலத்தவர்கள் இதையே கூறுகின்றனர்—இது மிகச் சிறந்த ஆசி. கொடுக்கப்பட்ட பூமி கொடுப்பவனைப் புனிதப்படுத்துகிறது என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
13.97.10
अपि पापसमाचारं ब्रह्मघ्नमपि चानृतम् ।
सैव पापं प्लावयति सैव पापात्प्रमोचयेत् ॥ १३.९७.१० ॥
பாவச் செயல் புரிபவனாயினும், பிராமணக் கொலைஞனாயினும், பொய்யனாயினும்—அதே பூமி அவனுடைய பாவத்தைக் கழுவி, பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது.
13.97.11
अपि पापकृतां राज्ञां प्रतिगृह्णन्ति साधवः ।
पृथिवीं नान्यदिच्छन्ति पावनं जगती यतः ॥ १३.९७.११ ॥
பாவம் செய்த அரசர்களின் தானத்தையும் சான்றோர்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; அவர்கள் இந்தப் பூமியைத் தவிர வேறு எதையும் விரும்புவதில்லை, ஏனெனில் இந்த உலகப் பூமி தூய்மை அளிப்பது.
13.97.12
नामास्याः प्रियदत्तेति गुह्यं देव्याः सनातनम् ।
दानं वाऽप्यथवाऽदानं नामास्याः प्रथमप्रियम् ॥ १३.९७.१२ ॥
தேவியான (பூமியின்) இந்தப் பெயர் 'பிரியதத்தா'—இது அவளுடைய ரகசியமான, நிலையான பெயர். தானமாயினும் அல்லது தானமின்றியாயினும், இவளுடைய முதன்மையான அன்புப் பெயர் இதுவே.
13.97.13
य एतां विदुषे दद्यात्पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत् ॥ १३.९७.१३ ॥
எவன் இந்தப் பூமியை அறிஞனுக்குத் தானமாக அளிக்கிறானோ, அந்த பூமிபதி பூமியில் விரும்பப்பட்ட அரசனாகி, இங்கிருந்து அரசுரிமையை அடைவான்.
13.97.14
पुनश्चासौ जनिं प्राप्य राजवत्स्यान्न संशयः ।
तस्मात्प्राप्यैव पृथिवीं दद्याद्विप्राय पार्थिवः ॥ १३.९७.१४ ॥
மீண்டும் அவன் பிறப்பை அடைந்து அரசனைப் போல் ஆவான், இதில் ஐயமில்லை. ஆகையால் அரசன் பூமியைப் பெற்றவுடனேயே அதை அந்தணனுக்குத் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.97.15
नाभूमिपतिना भूमिरधिष्ठेया कथञ्चन ।
न च वस्त्रेणि वा गूहेदन्तर्धानेन वा चरेत् ॥ १३.९७.१५ ॥
அரசனல்லாதவன் எந்த வகையிலும் பூமியை ஆளக்கூடாது; துணியால் அதை மறைக்கவும் கூடாது, மறைந்து திரியவும் கூடாது.
13.97.16
ये चान्ये भूमिमिच्छेयुः कुर्युरेवं न संशयः ।
यः साधोर्भूमिमादत्ते न भूमिं विन्दते तु सः ॥ १३.९७.१६ ॥
மற்றவர்களும் பூமியை விரும்பினால் இவ்வாறே செய்ய வேண்டும்; இதில் ஐயமில்லை. நல்லவனின் பூமியை எடுத்துக்கொள்பவன் பூமியை அடைவதில்லை.
13.97.17
भूमिं दत्त्वा तु साधुभ्यो विन्दते भूमिमुत्तमाम् ।
प्रेत्य चेह च धर्मात्मा सम्प्राप्नोति महद्यशः ॥ १३.९७.१७ ॥
சான்றோருக்குப் பூமியைத் தானம் செய்து, உயர்ந்த பூமியை அடைகிறான்; இறந்த பின்னும் இங்கும் தர்மாத்மா பெரும் புகழை அடைகிறான்.
13.97.18
एकाहारकरीं दत्त्वा षष्ठिसाहस्रमूर्ध्वगः ।
तावत्या हरणे पृथ्व्या नरकं द्विगुणोत्तरम् ॥ १३.९७.१८ ॥
ஒருநாள் உணவளிக்கும் பசுவை தானம் செய்தவன் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் மேல்நோக்கிச் செல்வான்; அந்த அளவு பூமியை அபகரித்தால் நரகம் அதைவிட இரு மடங்கு அதிகம்.
13.97.19
यस्य विप्रास्तु शंसन्ति साधोर्भूमिं सदैव हि ।
न तस्य शत्रवो राजन्प्रशंसन्ति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.१९ ॥
பிராமணர்கள் எப்பொழுதும் நல்லவனுக்கு நிலதானத்தைப் புகழ்பவனின், ஓ அரசே, அவனுடைய எதிரிகளும் வசுந்தராவைப் புகழ்கின்றனர்.
13.97.20
यत्किञ्चित्पुरुषः पापं कुरुते वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन पूयते ॥ १३.९७.२० ॥
வாழ்வாதாரத்தால் வாடிய மனிதன் எந்த பாவத்தைச் செய்தாலும், ஒரு பசுத்தோல் அளவு நிலதானத்தாலும் அவன் தூய்மையடைகிறான்.
13.97.21
येऽपि सङ्गीर्णाकर्माणो राजानो रौद्रकर्मिणः ।
तेभ्यः पवित्रमाख्येयं भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२१ ॥
கலப்பான செயல்களையும் கொடுஞ்செயல்களையும் செய்யும் அரசர்களுக்கும் நிலதானமே மிகச் சிறந்த தூய்மைப்படுத்தி என்று சொல்லப்பட வேண்டும்.
13.97.22
अल्पान्तरमिदं शश्वत्पुराणा मेनिरे जनाः ।
यो यजेताश्वमेधेन दद्याद्वा साधवे महीम् ॥ १३.९७.२२ ॥
இது சிறிதளவே வேறுபடுகிறது என்று பழங்காலத்தோர் எப்போதும் கருதினர்: அசுவமேத யாகம் செய்பவனும், அல்லது நல்லவனுக்கு பூமியை தானம் செய்பவனும்.
13.97.23
अपि चेत्सुकृतं कृत्वा शङ्केरन्नपि पण्डिताः ।
अशंक्यमेकमेवैतद्भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२३ ॥
நல்ல செயலைச் செய்த பின்னும் அறிஞர்களே ஐயுற்றாலும், இந்த ஒன்றே, நிலதானமே மிகச் சிறந்தது; இதில் ஐயமில்லை.
13.97.24
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाप्राज्ञो ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.२४ ॥
பொன், வெள்ளி, ஆடை, இரத்தினங்கள், முத்துக்கள் மற்றும் செல்வம், இவை அனைத்தையும் மிக்க ஞானமுள்ளவன் பூமியைத் தானம் செய்யும்போதே தருகிறான்.
13.97.25
तपो यज्ञः श्रुतं शीलमलोभः सत्यसन्धता ।
गुरुदैवतपूजा च एता वर्तन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२५ ॥
தவம், யாகம், கல்வி, நல்லொழுக்கம், பேராசையின்மை, சத்தியத்தில் உறுதி, குருவையும் தெய்வங்களையும் வழிபடுதல் — இவையெல்லாம் நிலம் கொடுப்பவரிடம் நிலைத்திருக்கின்றன.
13.97.26
भर्तुनिःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकगताः सिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२६ ॥
தலைவனின் நன்மைக்காக ஈடுபட்டு, போர்க்களத்தில் உயிரைத் துறந்து கொல்லப்பட்டவர்கள் — பிரம்மலோகம் சென்ற சித்தர்களும் நிலம் கொடுப்பவரை மிஞ்ச மாட்டார்கள்.
13.97.27
यथा जनित्री स्वं पुत्रं क्षीरेण भरते सदा ।
अनुगृह्णाति दातारं तथा सर्वरसैर्मही ॥ १३.९७.२७ ॥
தாய் எப்போதும் தன் மகனுக்குப் பாலால் ஊட்டுவது போல, பூமி எல்லா சாரங்களாலும் கொடுப்பவரை அருள்கிறது.
13.97.28
मृत्युर्वैकिंकरो दण्डस्तापो वह्नेः सुदारुणः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२८ ॥
மரணம், யமனின் தண்டம், நெருப்பின் கொடிய வெப்பம், வருணனின் கொடிய கயிறுகள் — இவை நிலம் கொடுப்பவரை அணுகுவதில்லை.
13.97.29
पितॄंश्च पितृलोकस्थान्देवलोके च देवताः ।
सन्तर्पयति शान्तात्मा यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.२९ ॥
அமைதியான மனம் கொண்டவர் பூமியைத் தானம் செய்தால், பிதுர்லோகத்திலுள்ள முன்னோர்களையும் தேவலோகத்திலுள்ள தேவர்களையும் திருப்திப்படுத்துகிறார்.
13.97.30
कृशाय म्रियमाणाय वृत्तिग्लानाय सीदते ।
भूमिं वृत्तिकरीं दत्त्वा सत्री भवति मानवः ॥ १३.९७.३० ॥
மெலிந்தவனுக்கும், சாகப்போகிறவனுக்கும், வாழ்வாதாரம் இழந்து துன்புறுபவனுக்கும், மூழ்குபவனுக்கும் வாழ்வளிக்கும் நிலத்தைக் கொடுத்தால், அந்த மனிதன் தானம் செய்பவனாகிறான்.
13.97.31
यथा धावति गौर्वत्सं स्रवन्ती वत्सला पयः ।
एवमेव महाभाग भूमिर्भरति भूमिदम् ॥ १३.९७.३१ ॥
பசுவானது தன் கன்றை நோக்கி ஓடுவது போலவும், அன்புடன் பால் சுரப்பது போலவும், அவ்வாறே, மகாபாக்கியவானே, நிலம் நிலத்தை தானம் செய்பவனைத் தாங்குகிறது.
13.97.32
हलकृष्टां महीं दत्त्वा सबीजां सफलामपि ।
सोदकं वाऽपि शरणं तथा भवति कामदः ॥ १३.९७.३२ ॥
கலப்பையால் உழப்பட்ட, விதையுடனும் பலனுடனும் கூடிய நிலத்தை, அல்லது நீருடன் கூடிய நிலத்தை தானம் செய்தால், அது அடைக்கலமாகவும் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதாகவும் ஆகிறது.
13.97.33
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
नरः प्रतिग्राह्य महीं न याति यमसादनम् ॥ १३.९७.३३ ॥
நல்லொழுக்கம் நிறைந்த, அக்னி வளர்க்கும், தூய விரதம் கொண்ட பிராமணனுக்கு நிலத்தை தானமாகப் பெறச் செய்யும் மனிதன் யமலோகம் செல்வதில்லை.
13.97.34
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि जायते ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.३४ ॥
சந்திரனின் வளர்ச்சி நாளுக்கு நாள் உண்டாவது போல, நில தானத்தின் பலன் ஒவ்வொரு பயிரிலும் பெருகுகிறது.
13.97.35
अत्र गाथा भूमिगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
याः श्रुत्वा जामदग्न्येन दत्ता भूः काश्यपाय वै ॥ १३.९७.३५ ॥
இங்கு பழைய அறிந்தவர்கள் பூமி பாடிய காதைகளைக் கூறுகிறார்கள்; அவற்றைக் கேட்டு ஜமதக்கினியின் மகன் பூமியை காசியபருக்கு தானம் செய்தார்.
13.97.36
मामेवादत्त मां दत्त मां दत्त्वा मामवाप्स्यथ ।
अस्मिँल्लोके परे चैव तद्दत्तं जायते पुनः ॥ १३.९७.३६ ॥
'என்னையே எடு, என்னையே கொடு, என்னை தானம் செய்து என்னையே அடைவாய்' — இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அந்த தானம் மீண்டும் பலனளிக்கிறது.
13.97.37
य इमां व्याहृतिं वेद ब्राह्मणो वेदसम्मिताम् ।
श्राद्धस्य हूयमानस्य ब्रह्मभूयं स गच्छति ॥ १३.९७.३७ ॥
வேதங்களுக்கு நிகரான இந்த வ்யாஹ்ருதியை அறியும் பிராமணன், சிராத்தம் ஹோமம் செய்யப்படும்போது பிரம்மபாவத்தை அடைகிறான்.
13.97.38
कृत्यानामभिशप्तानामरिष्टशमनं महत् ।
प्रायश्चित्तं महीं दत्त्वा पुनात्युभयतो दश ॥ १३.९७.३८ ॥
தீய கிருத்தியைகளாலும் சாபங்களாலும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு, தீமையை அகற்றும் பெரிய பிராயச்சித்தம் இது; பூமியை தானம் செய்தால் இருபுறமும் பத்து தலைமுறைகளை புனிதப்படுத்துகிறான்.
13.97.39
पुनाति य इदं वेद वेदवादं तथैव च ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां भूमिर्वै शाश्वती मता ॥ १३.९७.३९ ॥
இதையும் வேதவாதத்தையும் அறிபவன் தூய்மைப்படுத்துகிறான். பூமியே எல்லா உயிர்களின் மூலப்பொருள்; அது நிலையானது என்று கருதப்படுகிறது.
13.97.40
अभिषिच्यैव नृपतिं श्रावयेदिममागमम् ।
यथा श्रुत्वा महीं दद्यान्नादद्यात्साधुतश्च तां ॥ १३.९७.४० ॥
அரசனுக்கு முடிசூட்டிய பின் இந்த ஆகமத்தை ஓதச் செய்ய வேண்டும்; கேட்டு அவன் பூமியை தானம் செய்ய வேண்டும், அதை முறையின்றி ஏற்கக்கூடாது.
13.97.41
सोऽयं कृत्स्नो ब्राह्मणार्थो राजार्थश्चाप्यसंशयः ।
राजा हि धर्मकुशलः प्रथमं भूतिलक्षणम् ॥ १३.९७.४१ ॥
இந்த முழு விஷயமும் பிராமணர்களுக்கும் அரசனுக்கும் உரியது என்பதில் ஐயமில்லை. தர்மத்தில் வல்லவனான அரசனே செழிப்பின் முதல் அடையாளம்.
13.97.42
अथ येषामधर्मज्ञो राजा भवति नास्तिकः ।
न ते सुखं प्रबुध्यन्ति न सुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४२ ॥
எவர்களுக்கு அரசன் அதர்மத்தை அறியாதவனாகவும் நாஸ்திகனாகவும் இருக்கிறானோ, அவர்கள் சுகமாக விழிப்பதில்லை, சுகமாக உறங்குவதுமில்லை.
13.97.43
सदा भवन्ति चोद्विग्नास्तस्य दुश्चरितैर्नराः ।
योगक्षेमा हि बहवो राष्ट्रं नास्याविशन्ति तत् ॥ १३.९७.४३ ॥
அவனுடைய தீய நடத்தையால் மக்கள் எப்போதும் கலக்கத்தில் இருப்பர்; அவன் நாட்டில் பல யோகக்ஷேமங்கள் நுழைவதில்லை.
13.97.44
अथ येषां पुनः प्राज्ञो राजा भवति धार्मिकः ।
सुखं ते प्रतिबुध्यन्ते सुसुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४४ ॥
ஆனால் எவர்களுடைய அரசன் ஞானமும் தர்மமும் உடையவனாக இருக்கிறானோ, அவர்கள் இன்பமாக விழித்தெழுவர்; மிக இன்பமாகத் துயில்வர்.
13.97.45
तस्य राज्ञः शुभे राज्ये कर्मभिर्निर्वृता नराः ।
योगक्षेमेण वृष्ट्या च विवर्धन्ते स्वकर्मभिः ॥ १३.९७.४५ ॥
அந்த அரசனின் நல்ல ஆட்சியில் மக்கள் தம் செயல்களால் நிறைவுற்றிருப்பர்; யோகக்ஷேமத்தாலும் மழையாலும், தம் கர்மங்களால் செழிப்பர்.
13.97.46
स कुलीनः स पुरुषः स बन्धुः स च पुण्यकृत् ।
स दाता स च विक्रान्तो यो ददाति वसुन्धरां ॥ १३.९७.४६ ॥
பூமியைத் தானம் செய்பவனே உயர்குடியினன், அவனே மனிதன், அவனே உறவினன், அவனே புண்ணியம் செய்தவன், அவனே கொடையாளி, அவனே வீரன்.
13.97.47
आदित्या इव दीप्यन्ते तेजसा भुवि मानवाः ।
ददन्ति वसुधां स्फीतां ये वेदविदुषि द्विजे ॥ १३.९७.४७ ॥
பூமியில் மனிதர்கள் சூரியர்களைப் போல தங்கள் ஒளியால் பிரகாசிப்பர்; வேதம் அறிந்த துவிஜனுக்குச் செழிப்பான பூமியைத் தானம் செய்பவர்கள் அவ்வாறே.
13.97.48
यथा सस्यानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानसमार्जिताः ॥ १३.९७.४८ ॥
பூமியின் மேற்பரப்பில் சிதறிய பயிர்கள் முளைப்பது போல, பூமிதானத்தால் ஈட்டப்பட்ட விருப்பங்கள் முளைக்கின்றன.
13.97.49
आदित्यो वरुणो विष्णुर्ब्रह्मा सोमो हुताशनः ।
शूलिपाणिश्च भगवान्प्रतिनन्दन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.४९ ॥
சூரியன், வருணன், விஷ்ணு, பிரம்மா, சோமன், அக்னி, மற்றும் சூலபாணியாகிய பகவானும் நிலத்தை தானம் செய்பவரை மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்கின்றனர்.
13.97.50
भूमौ जायन्ति पुरुषा भूमौ निष्ठां व्रजन्ति च ।
चतुर्विधो हि लोकोऽयं योऽयं भूमिगुणात्मकः ॥ १३.९७.५० ॥
மனிதர்கள் நிலத்தில் பிறக்கின்றனர், நிலத்திலேயே தங்கள் இறுதி நிலையை அடைகின்றனர். நிலத்தின் குணம் கொண்ட இந்த நான்கு வகை உலகமும் இவ்வாறே உள்ளது.
13.97.51
एषा माता पिता चैव जगतः पृथिवीपते ।
नानया सदृशं भूतं किञ्चिदस्ति जनाधिप ॥ १३.९७.५१ ॥
இந்த பூமியே உலகின் தாயும் தந்தையும் ஆகும், பூமிபதியே. மக்களின் அதிபதியே, இதற்கு இணையான எந்த உயிரும் இல்லை.
13.97.52
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.९७.५२ ॥
இதில் பண்டைய வரலாறு ஒன்றை மேற்கோளாகக் கூறுகின்றனர், யுதிஷ்டிரா: பிருஹஸ்பதிக்கும் இந்திரனுக்கும் இடையிலான உரையாடல்.
13.97.53
इष्ट्वा क्रतुशतेनाथ महता दक्षिणावता ।
मघवा वाग्विदांश्रेष्ठं पप्रच्छेदं बृहस्पतिम् ॥ १३.९७.५३ ॥
நூறு யாகங்களைச் செய்து, பெரும் தட்சிணைகளை அளித்த பின், மக்கவா எனும் இந்திரன் பேச்சறிந்தோரில் சிறந்த பிருஹஸ்பதியிடம் இதைக் கேட்டான்.
13.97.54
भगवन्केन दानेन स्वर्गतः सुखमेधते ।
यदक्षयमहार्यं च तद्ब्रूहि वदतांवर ॥ १३.९७.५४ ॥
பகவானே, எந்த தானத்தினால் சொர்க்கம் சென்றவர் இன்பத்தில் செழிக்கிறார்? அழியாததும் மிக உயர்ந்ததும் எது? பேசுவோரில் சிறந்தவரே, அதைச் சொல்லுங்கள்.
13.97.55
इत्युक्तृः स सुरेन्द्रेण ततो देवपुलोहितः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः प्रत्युवाच शतक्रतुम् ॥ १३.९७.५५ ॥
தேவேந்திரன் இவ்வாறு கூறியபோது, தேவர்களின் புரோகிதரும் மிகுந்த தேஜஸ் உடையவருமான பிருஹஸ்பதி சதக்ரதுவாகிய இந்திரனுக்குப் பதிலளித்தார்.
13.97.56
सुवर्णदानं गोदानं भूमिदानं च वृत्रहन् ।
विद्यादानं च कन्यानां दानं पापहरं परम्।
दददेतान्महाप्राज्ञः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.९७.५६ ॥
பொன் தானம், பசு தானம், நில தானம், வித்யா தானம், கன்னிகையர் தானம் — இவை பாவங்களை அழிக்கும் சிறந்த தானங்கள். வ்ருத்திரனைக் கொன்றவனே, இவற்றை அளிக்கும் மகா ஞானி எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.97.57
न भूमिदानाद्देवेन्द्र परं किञ्चिदिति प्रभो ।
विशिष्टमिति मन्येऽहं यता प्राहुर्मनीषिणः ॥ १३.९७.५७ ॥
தேவேந்திரனே, பிரபுவே, நில தானத்தை விட உயர்ந்த வேறு தானம் எதுவும் இல்லை. ஞானிகள் அவ்வாறே கூறியுள்ளதால், அதுவே சிறந்தது என்று நான் கருதுகிறேன்.
13.97.58
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रघातेऽथ स्वामिनः ।
कुलस्त्रीणां परिभवे मृतास्ते भूमिपैः समाः ॥ १३.९७.५८ ॥
பிராமணர்களுக்காகவோ, பசுக்களுக்காகவோ, நாட்டின் அழிவில், அல்லது எஜமானுக்காக, அல்லது குலப்பெண்களின் அவமதிப்பில் இறந்தவர்கள் — அவர்கள் அரசர்களுக்கு நிகரானவர்கள்.
13.97.59
ये शूरा निहता युद्धे स्वर्याता रणगृद्धिनः ।
सर्वे ते विबुधश्रेष्ठ नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.५९ ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட, போர்வெறி கொண்ட வீரர்கள் சொர்க்கம் சென்றாலும், தேவர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் அனைவரும் நில தானம் அளிப்பவனை மிஞ்ச முடியாது.
13.97.60
भर्तुर्निःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्राह्मलोकगता युक्ता नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.६० ॥
எஜமானின் உயர்நன்மைக்காக ஈடுபட்டு, போரில் உயிரைத் துறந்து மரித்து, பிரம்மலோகம் சென்ற வீரர்களும் நில தானம் அளிப்பவனை மிஞ்ச முடியாது.
13.97.61
पञ्च पूर्वा हि पुरुषाः षडन्ये वसुधां गताः ।
एकादश ददद्भूमिं परित्रातीह मानवः ॥ १३.९७.६१ ॥
முன்னிருந்த ஐந்து மனிதர்களும், மற்ற ஆறு பேரும் நிலத்தை அடைந்தனர். நிலத்தை தானம் செய்யும் மனிதன் இங்கே பதினொரு (தலைமுறையினரை) மீட்கிறான்.
13.97.62
रत्नोपकीर्णां वसुधां यो ददाति पुरंदर ।
स मुक्तः सर्वकलुषैः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.६२ ॥
ஓ புரந்தரா, ரத்தினங்கள் நிறைந்த பூமியைத் தானம் செய்பவன், எல்லாக் குற்றங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு சொர்க்கலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.97.63
महीं स्फीतां ददद्राजन्सर्वकामगुणान्विताम् ।
राजाधिराजो भवति तद्धि दानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.६३ ॥
ஓ அரசே, எல்லா விருப்பமான குணங்களும் கொண்ட வளமான பூமியைத் தானம் செய்பவன் மன்னர்களின் மன்னனாகிறான்; அதுவே உயர்ந்த தானம்.
13.97.64
सर्वकामसमायुक्तां काश्यपीं यः प्रयच्छति ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति वासव ॥ १३.९७.६४ ॥
எல்லா விருப்பங்களும் நிறைந்த காசியபியாகிய பூமியைத் தானம் செய்பவனை எல்லா உயிர்களும் 'இவன் எனக்கு (பூமியைத்) தருகிறான்' என்று கருதுகின்றன, ஓ வாசவா.
13.97.65
सर्वकामदुघां धेनुं सर्वकामगुणान्विताम् ।
ददाति यः सहस्राक्ष स्वर्गं याति स मानवः ॥ १३.९७.६५ ॥
ஓ சஹஸ்ராக்ஷா, எல்லா விருப்பங்களையும் பொழியும், எல்லா விருப்பமான குணங்களும் கொண்ட பசுவைத் தானம் செய்யும் மனிதன் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறான்.
13.97.66
मधुसर्पिःप्रवाहिण्यः पयोदधिवहास्तथा ।
सरितस्तपर्यन्तीह सुरेन्द्र वसुधाप्रदम् ॥ १३.९७.६६ ॥
ஓ தேவேந்திரா, தேன் மற்றும் நெய்யை ஓட்டும், பால் மற்றும் தயிரைச் சுமக்கும் நதிகள் இங்கே பூமியைத் தானம் செய்பவனை திருப்திப்படுத்துகின்றன.
13.97.67
भूमिप्रदानान्नृपतिर्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ।
न हि भूमिप्रदानेन दानमन्यद्विशिष्यते ॥ १३.९७.६७ ॥
நிலதானத்தால் அரசன் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். நிலதானத்தை விட உயர்ந்த வேறு தானம் உண்மையில் இல்லை.
13.97.68
ददाति यः समुन्द्रान्तां पृथिवीं शस्त्रनिर्जिताम् ।
तं जनाः कथयन्तीह यावद्धरति गौरियम् ॥ १३.९७.६८ ॥
ஆயுதங்களால் வென்ற, கடல்வரை பரந்த பூமியைத் தானம் செய்பவனை, இந்த பூமி-பசு தாங்கும் வரை மக்கள் இவ்வுலகில் புகழ்வார்கள்.
13.97.69
पुण्यामृद्धिरसां भूमिं यो ददाति पुरंदर ।
न तस्य लोकाः क्षीयन्ते भूमिदानगुणान्विताः ॥ १३.९७.६९ ॥
ஓ புரந்தரா, புனிதமும் செழிப்பும் வளமும் நிறைந்த பூமியை யார் தானம் செய்கிறானோ, நிலதானத்தின் புண்ணியத்தால் நிறைந்த அவனுடைய உலகங்கள் ஒருபோதும் அழிவதில்லை.
13.97.70
सर्वदा पार्थिवेनेह सततं भूतिमिच्छता ।
भूर्देया विधिवच्छक्र पात्रे सुखमभीप्सुनां ॥ १३.९७.७० ॥
ஓ சக்ரா, இவ்வுலகில் செல்வத்தை எப்போதும் விரும்பும் அரசனும், இன்பத்தை விரும்புபவனும், தகுதியுள்ள பாத்திரருக்கு விதிப்படி நிலத்தை எப்போதும் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.97.71
अपि कृत्वा नरः पापं भूमिं दत्त्वा द्विजातये ।
समुत्सृजति तत्पापं जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ १३.९७.७१ ॥
ஒரு மனிதன் பாவம் செய்திருந்தாலும், அந்தணனுக்கு நிலத்தைத் தானம் செய்வதால், பழைய தோலை பாம்பு உதிர்ப்பது போல் அந்தப் பாவத்தை அவன் உதறிவிடுகிறான்.
13.97.72
सागरान्सरितः शैलान्काननानि च सर्वशः ।
सर्वमेतन्नरः शक्र ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७२ ॥
ஓ சக்ரா, கடல்களையும், ஆறுகளையும், மலைகளையும், காடுகளையும், எல்லாவற்றையும் கொண்ட பூமியை தானம் செய்யும் மனிதன், இவை அனைத்தையும் தானம் செய்பவனாகிறான்.
13.97.73
तटाकान्युदपानानि स्रोतांसि च सरांसि च ।
स्नेहान्सर्वरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७३ ॥
குளங்கள், கிணறுகள், ஓடைகள், ஏரிகள், மேலும் அனைத்து வகையான எண்ணெய்களும் சாறுகளும் — நிலத்தை தானம் செய்பவன் இவை அனைத்தையும் தானம் செய்கிறான்.
13.97.74
ओषधीर्वीर्यसम्पन्नानगान्पुष्पफलान्वितान् ।
काननोपलशैलांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७४ ॥
வீரியம் நிறைந்த மூலிகைகளும், பூ பழங்கள் நிறைந்த மரங்களும், காடுகளும், கற்களும், மலைகளும் — நிலத்தை தானம் செய்பவன் இவை அனைத்தையும் தானம் செய்கிறான்.
13.97.75
अग्निष्टोमप्रभृतिभिरिष्ट्वा च स्वाप्तदक्षिणैः ।
न तत्फलमवाप्नोति भूमिदानाद्यदश्नुते ॥ १३.९७.७५ ॥
அக்னிஷ்டோமம் முதலான யாகங்களை நிறைவான தட்சிணையுடன் செய்தாலும், நிலதானத்தால் கிடைக்கும் பலனை அவன் அடைவதில்லை.
13.97.76
दाता दशानुगृह्णाति दश हन्ति तथा क्षिपन् ।
पूर्वदत्तां हरन्भूमिं नरकायोपगच्छति ॥ १३.९७.७६ ॥
கொடையாளி பத்து தலைமுறைகளுக்கு அருள் புரிகிறான்; முன்பு கொடுக்கப்பட்ட நிலத்தை பறித்து எறிபவன் பத்து தலைமுறைகளை அழித்து நரகத்தை அடைகிறான்.
13.97.77
न ददाति प्रतिश्रुत्य दत्त्वाऽपि च हरेत्तु यः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैस्तप्यते मृत्युसासनात् ॥ १३.९७.७७ ॥
வாக்களித்துக் கொடுக்காதவனோ, கொடுத்த பின்பும் திரும்பப் பறிப்பவனோ, வருணனின் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டு யமனின் ஆணையால் துன்புறுகிறான்.
13.97.78
आहिताग्निं सदायज्ञं कृशवृत्तिं प्रियातिथिम् ।
ये भरन्ति द्विजश्रेष्ठं नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ १३.९७.७८ ॥
அக்னிஹோத்ரம் செய்பவரும், எப்போதும் யாகம் புரிபவரும், எளிய வாழ்க்கை நடத்துபவரும், விருந்தினரை விரும்புபவருமான சிறந்த இருபிறப்பாளரைத் தாங்குகிறவர்கள் யமனிடம் செல்வதில்லை.
13.97.79
ब्राह्मणेष्वनृणीभूतः पार्थिवः स्यात्पुरंदर ।
इतरेषां तु वर्णानां तारयेत्कृशदुर्बलान् ॥ १३.९७.७९ ॥
புரந்தரா, அரசன் பிராமணர்களிடம் கடனற்றவனாக இருக்கட்டும்; மற்ற வர்ணத்தாரில் மெலிந்தும் பலவீனமானவர்களையும் அவன் கரையேற்றட்டும்.
13.97.80
नाच्छिन्द्यात्स्पर्शितां भूमिं परेण त्रिदशाधिप ।
ब्राह्मणस्य सुरश्रेष्ठ कृशवृत्तेः कदाचन ॥ १३.९७.८० ॥
தேவாதிபனே, தேவர்களில் சிறந்தவனே, தாழ்ந்த வாழ்வாதாரம் கொண்ட பிராமணரால் தொடப்பட்ட நிலத்தை வேறொருவன் ஒருபோதும் பறிக்கக்கூடாது.
13.97.81
यथाश्रु पतितं तेषां दीनानामथ सीदताम् ।
ब्राह्मणानां हृते क्षेत्रे हन्यात्त्रिपुरुषं कुलम् ॥ १३.९७.८१ ॥
ஏழைகளும் துன்பப்படுபவர்களுமான அவர்களிடமிருந்து கண்ணீர் விழுவதைப் போல, பிராமணர்களின் நிலம் பறிக்கப்பட்டால் மூன்று தலைமுறைகள் கொண்ட குலம் அழியும்.
13.97.82
भूमिपालं च्युतं राष्ट्राद्यस्तु संस्थापयेत्पुनः ।
तस्य वासः सहस्राक्ष नाकपृष्ठे महीयते ॥ १३.९७.८२ ॥
நாட்டிலிருந்து வீழ்த்தப்பட்ட அரசனை யார் மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறானோ, ஓ ஆயிரங்கண்ணனே, அவனுடைய வாசம் சொர்க்கத்தின் மேல்பரப்பில் பெருமைப்படுத்தப்படும்.
13.97.83
सुनिर्मितां सुविक्रीतां सुभृतां स्थापयेन्नृप ।
इक्षुभिः सन्ततां भूमिं यवगोधूमसालिनीम् ॥ १३.९७.८३ ॥
அரசே, நன்றாக அமைக்கப்பட்ட, நன்றாக வாங்கப்பட்ட, நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்ட, கரும்புகளால் சூழப்பட்ட, வாற்கோதுமையும் கோதுமையும் நிறைந்த நிலத்தை அவன் நிலைநிறுத்தட்டும்.
13.97.84
गोश्ववाहनपूर्णां वा यो ददाति वसुन्धराम् ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.८४ ॥
பசுக்கள், குதிரைகள், வாகனங்கள் நிறைந்த நிலத்தை யார் தானமாகக் கொடுக்கிறானோ, அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு சொர்க்கலோகத்தில் பெருமைப்படுவான்.
13.97.85
निधिगर्भां ददद्भूमिं सर्वरत्नपरिच्छदाम् ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्भूमिसत्रं हि तस्य तत ॥ १३.९७.८५ ॥
நிதி நிறைந்ததும், அனைத்து ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான நிலத்தை தானம் செய்பவன் அழியாத உலகங்களை அடைகிறான்; அதுவே அவனது நிலத்-தானயாகம் ஆகும்.
13.97.86
विधूय कलुषं सर्वं विरजाः सम्मतः सताम् ।
लोके महीयते सद्भिर्यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.८६ ॥
அனைத்துக் கறைகளையும் உதறி, மாசற்றவனாகி நல்லோரால் மதிக்கப்படுபவன்; பூமியைத் தானம் செய்பவன் உலகில் நல்லோரால் போற்றப்படுகிறான்.
13.97.87
यथाऽप्सु पतितः शक्र तैलबिन्दुर्विसर्पति ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.८७ ॥
ஓ இந்திரா, நீரில் விழுந்த எண்ணெய்த் துளி பரவுவது போல, நிலத்திற்குச் செய்யும் தானம் ஒவ்வொரு பயிரிலும் வளர்கிறது.
13.97.88
ये रणाग्रे महीपालाः शूराः समितिशोभनाः ।
वध्यन्तेऽभिमुखाः शक्र ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १३.९७.८८ ॥
ஓ இந்திரா, போர்முனையில் வீரர்களாய், போர்க்களத்தில் ஒளிர்ந்து, எதிர்நோக்கி நின்று வெட்டுண்டு மடியும் மன்னர்கள் பிரம்மலோகம் செல்கின்றனர்.
13.97.89
नृत्तगीतपरा नार्यो दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र यथा भूमिप्रदं दिवि ॥ १३.९७.८९ ॥
ஓ தேவேந்திரா, நடனத்திலும் பாட்டிலும் ஈடுபட்ட, தெய்வீக மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்கள், நிலத்தை தானம் செய்பவனுக்கு சொர்க்கத்தில் பணிவிடை செய்கின்றனர்.
13.97.90
मोदते च सुखं स्वर्गे देवगन्धर्वपूजितः ।
यो ददाति महीं सम्यग्विधिनेह द्विजातये ॥ १३.९७.९० ॥
இங்கே முறைப்படி ஒரு துவிஜனுக்கு நிலத்தை நன்கு தானம் செய்பவன், சொர்க்கத்தில் தேவர்களாலும் கந்தர்வர்களாலும் போற்றப்பட்டு இன்பமாக மகிழ்கிறான்.
13.97.91
शतमप्सरसश्चैव दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र ब्रह्मलोके धराप्रदम् ॥ १३.९७.९१ ॥
தேவேந்திரா! பூமியை அளிப்பவனுக்கு பிரம்மலோகத்தில் தெய்வீக மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நூறு அப்சரஸ்கள் பணிவிடை செய்கின்றனர்.
13.97.92
उपतिष्ठन्ति पुण्यानि सदा भूमिप्रदं नरम् ।
शङ्खं भद्रासनं छत्रं वराश्वा वरवाहनम् ॥ १३.९७.९२ ॥
பூமியை அளிக்கும் மனிதனிடம் புண்ணியங்கள் எப்போதும் வருகின்றன; சங்கம், சுப ஆசனம், குடை, சிறந்த குதிரைகள், சிறந்த வாகனம் ஆகியவையும்.
13.97.93
भूमिप्रदानात्पुष्पाणि हिरण्यनिचयास्तथा ।
आज्ञा सदाऽप्रतिहता जयशब्दा वसूनि च ॥ १३.९७.९३ ॥
பூமிதானத்தால் மலர்கள், தங்கக் குவியல்கள், எப்போதும் தடையற்ற ஆணை, வெற்றி முழக்கங்கள், செல்வங்கள் ஆகியவையும் கிடைக்கின்றன.
13.97.94
भूमिदानस्य पुण्यानि फलं स्वर्गः पुरन्दर ।
हिरण्यपुष्पाश्चौषध्यः कुशकाञ्चनशाद्वलाः ॥ १३.९७.९४ ॥
பூமிதானத்தின் புண்ணியங்களின் பலன் சொர்க்கம், ஓ புரந்தரா! அங்கு பொன் மலர்கள் கொண்ட மூலிகைகள், தர்ப்பை, தங்கம், பசும்புல் உள்ளன.
13.97.95
अमृतप्रसवां भूमिं प्राप्नोति पुरुषो ददत् ॥ १३.९७.९५ ॥
கொடுக்கும் மனிதன் அமிர்தம் தரும் பூமியை அடைகிறான்.
13.97.96
नास्ति भूमिसमं दानं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
नास्ति सत्यसमो धर्मो नास्ति दानसमो निधिः ॥ १३.९७.९६ ॥
பூமிதானத்துக்கு நிகரான தானம் இல்லை; தாய்க்கு நிகரான குரு இல்லை; சத்தியத்துக்கு நிகரான தர்மம் இல்லை; தானத்துக்கு நிகரான நிதி இல்லை.
13.97.97
एतदाङ्गिरसाच्छ्रुत्वा वासवो वसुधामिमाम् ।
वसुरत्नसमाकीर्णां ददावाङ्गिरसे तदा ॥ १३.९७.९७ ॥
ஆங்கிரசரிடமிருந்து இதைக் கேட்டு, வாசவன் அப்போது செல்வமும் ரத்தினங்களும் நிறைந்த இந்தப் பூமியை ஆங்கிரசருக்கு அளித்தான்.
13.97.98
य इदं श्रावयेच्छ्राद्धे भूमिदानस्य संस्तवम् ।
न तस्य रक्षसां भागो नासुराणां भवत्युत ॥ १३.९७.९८ ॥
சிராத்தத்தில் நிலதானத்தின் இந்தப் புகழ்ச்சியைக் கேட்பிப்பவனுக்கு, அதன் பங்கு ராட்சதர்களுக்கோ அசுரர்களுக்கோ போவதில்லை.
13.97.99
अक्षयं च भवेद्दत्तं पितृभ्यस्तन्न संशयः ।
तस्माच्छ्राद्धेष्विदं विद्वान्भुञ्जतः श्रावयेद्द्विजान् ॥ १३.९७.९९ ॥
பிதுக்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அது அழியாததாகும்; இதில் ஐயமில்லை. ஆகையால் சிராத்தங்களில் உண்ணும் துவிஜர்களுக்கு அறிஞன் இதைக் கேட்பிக்க வேண்டும்.
13.97.100
इत्येतत्सर्वदानानां श्रेष्ठमुक्तं तवानघ ।
मया भरतशार्दूल किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.९७.१०० ॥
குற்றமற்றவனே, பரதர்களில் புலியே, இவ்வாறு எல்லா தானங்களிலும் இது சிறந்தது என்று நான் உனக்குச் சொன்னேன். இனி மேலும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?