മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.97.1
इदं देयमिदं देयमितीयं श्रुतिचोदनात् ।
बहुदेयाश्च राजानः किंस्विद्देयमनुत्तमम् ॥ १३.९७.१ ॥
ഇത് നൽകേണ്ടതാണ്, ഇത് നൽകേണ്ടതാണ് എന്ന് ശ്രുതിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പറയപ്പെടുന്നു. രാജാക്കന്മാർ നൽകേണ്ടത് പലതുണ്ട്; എങ്കിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ദാനം ഏതാണ്?
13.97.2
अति दानानि सर्वाणि पृथिवीदानमुच्यते ।
अचला ह्यक्षया भूमिर्दोग्ध्री कामानिहोत्तमान् ॥ १३.९७.२ ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങൾക്കും മീതെ ഭൂമിദാനം പറയപ്പെടുന്നു; കാരണം ഭൂമി ചലിക്കാത്തതും നശിക്കാത്തതും ഇവിടെ ഉത്തമ കാമനകളെ കറക്കുന്ന പശുവുമാണ്.
13.97.3
दोग्ध्री वासांसि रत्नानि पशून्व्रीहियवांस्तथा ।
भूमिदः सर्वभूतेषु शाश्वतीरेधते समाः ॥ १३.९७.३ ॥
ഭൂമിദാതാവ് എല്ലാ ജീവികൾക്കിടയിലും വസ്ത്രവും രത്നവും പശുക്കളും നെല്ലും യവവും നൽകുന്ന പശുവിനെപ്പോലെയാണ്; അവൻ ദീർഘകാലം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു.
13.97.4
यावद्भूमेरायुरिह तावद्भूमिद एधते ।
न भूमिदानादस्तीह परं किञ्चिद्युधिष्ठिर ॥ १३.९७.४ ॥
ഈ ഭൂമിയുടെ ആയുസ്സ് നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഭൂമിദാതാവ് അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. യുധിഷ്ഠിരാ, ഇവിടെ ഭൂമിദാനത്തെക്കാൾ ഉയർന്നതായി ഒന്നുമില്ല.
13.97.5
अप्यल्पं प्रददुः सर्वे पृथिव्या इति नः श्रुतम् ।
भूमिमेव ददुः सर्वे भूमिं ते भुञ्जते जनाः ॥ १३.९७.५ ॥
ഭൂമിയുടെ അല്പഭാഗമെങ്കിലും എല്ലാവരും ദാനം ചെയ്തു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ഭൂമി തന്നെ ദാനം ചെയ്തവർ ഭൂമി തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു.
13.97.6
स्वकर्मैवोपजीवन्ति नरा इह परत्र च ।
भूमिः पतिं महादेवी दातारं कुरुते प्रियम् ॥ १३.९७.६ ॥
മനുഷ്യർ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും സ്വകർമ്മത്താൽ മാത്രമാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഭൂമി, മഹാദേവി, തന്നെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ തനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവാക്കുന്നു.
13.97.7
य एतां दक्षिणां दद्यादक्षयां राजसत्तम ।
पुनर्नरत्वं सम्प्राप्य भवेत्स पृथिवीपतिः ॥ १३.९७.७ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ അക്ഷയ ദക്ഷിണ (ഭൂദാനം) നൽകുന്നവൻ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം നേടി ഭൂമിയുടെ അധിപനാകുന്നു.
13.97.8
यथा दानं तथा भोग इति धर्मेषु निश्चयः ।
सङ्ग्रामे वा तनुं जह्याद्दद्याच्च पृथिवीमिमांम् ॥ १३.९७.८ ॥
എത്ര ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ അത്ര അനുഭവം ലഭിക്കും എന്നതാണ് ധർമ്മങ്ങളിലെ നിശ്ചയം. യുദ്ധത്തിൽ ശരീരം ത്യജിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഈ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യാം.
13.97.9
इत्येतत्क्षत्रबन्धूनां वदन्ति परमाशिषः ।
पुनाति दत्ता पृथिवी दातारमिति शुश्रुम ॥ १३.९७.९ ॥
ക്ഷത്രിയ ബന്ധുക്കൾ ഇതുതന്നെ പറയുന്നു—ഇത് പരമമായ അനുഗ്രഹം. ദാനം ചെയ്ത ഭൂമി ദാതാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
13.97.10
अपि पापसमाचारं ब्रह्मघ्नमपि चानृतम् ।
सैव पापं प्लावयति सैव पापात्प्रमोचयेत् ॥ १३.९७.१० ॥
പാപകർമ്മിയായാലും, ബ്രാഹ്മണഘാതകനായാലും, നുണയനായാലും—ആ ഭൂമി തന്നെ അവന്റെ പാപം കഴുകി, പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
13.97.11
अपि पापकृतां राज्ञां प्रतिगृह्णन्ति साधवः ।
पृथिवीं नान्यदिच्छन्ति पावनं जगती यतः ॥ १३.९७.११ ॥
പാപം ചെയ്ത രാജാക്കന്മാരുടെ ദാനവും സജ്ജനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; അവർ ഈ ഭൂമിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, കാരണം ഈ ലോകഭൂമി പാവനമാക്കുന്നതാണ്.
13.97.12
नामास्याः प्रियदत्तेति गुह्यं देव्याः सनातनम् ।
दानं वाऽप्यथवाऽदानं नामास्याः प्रथमप्रियम् ॥ १३.९७.१२ ॥
ദേവിയുടെ (ഭൂമിയുടെ) ഈ രഹസ്യവും ശാശ്വതവുമായ നാമം 'പ്രിയദത്ത' എന്നാണ്. ദാനമായാലും അദാനമായാലും, അവളുടെ ആദ്യത്തെ പ്രിയനാമം ഇതുതന്നെ.
13.97.13
य एतां विदुषे दद्यात्पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत् ॥ १३.९७.१३ ॥
ഏത് ഭൂപതി ഈ ഭൂമി വിദ്വാനു ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ ഭൂമിയിൽ ഇഷ്ടനായ രാജാവായി ഇവിടെനിന്ന് രാജ്യം പ്രാപിക്കും.
13.97.14
पुनश्चासौ जनिं प्राप्य राजवत्स्यान्न संशयः ।
तस्मात्प्राप्यैव पृथिवीं दद्याद्विप्राय पार्थिवः ॥ १३.९७.१४ ॥
വീണ്ടും അവൻ ജന്മം പ്രാപിച്ച് രാജാവിനെപ്പോലെ ആകും, സംശയമില്ല. അതിനാൽ രാജാവ് ഭൂമി ലഭിച്ചാൽ തന്നെ ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യണം.
13.97.15
नाभूमिपतिना भूमिरधिष्ठेया कथञ्चन ।
न च वस्त्रेणि वा गूहेदन्तर्धानेन वा चरेत् ॥ १३.९७.१५ ॥
ഭൂപതിയല്ലാത്തവൻ ഒരു വിധത്തിലും ഭൂമി കൈവശപ്പെടുത്തരുത്; വസ്ത്രംകൊണ്ട് അത് മറയ്ക്കരുത്, അദൃശ്യനായി സഞ്ചരിക്കരുത്.
13.97.16
ये चान्ये भूमिमिच्छेयुः कुर्युरेवं न संशयः ।
यः साधोर्भूमिमादत्ते न भूमिं विन्दते तु सः ॥ १३.९७.१६ ॥
ഭൂമി ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരും ഇപ്രകാരം ചെയ്യണം, സംശയമില്ല. സാധുവിന്റെ ഭൂമി എടുക്കുന്നവൻ ഭൂമി നേടുന്നില്ല.
13.97.17
भूमिं दत्त्वा तु साधुभ्यो विन्दते भूमिमुत्तमाम् ।
प्रेत्य चेह च धर्मात्मा सम्प्राप्नोति महद्यशः ॥ १३.९७.१७ ॥
സാധുക്കൾക്ക് ഭൂമി ദാനം ചെയ്ത് ഉത്തമഭൂമി നേടുന്നു; മരണശേഷവും ഇവിടെയും ധർമ്മാത്മാവ് മഹത്തായ യശസ്സ് പ്രാപിക്കുന്നു.
13.97.18
एकाहारकरीं दत्त्वा षष्ठिसाहस्रमूर्ध्वगः ।
तावत्या हरणे पृथ्व्या नरकं द्विगुणोत्तरम् ॥ १३.९७.१८ ॥
ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം നൽകുന്ന പശുവിനെ ദാനം ചെയ്തവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം ഊർദ്ധ്വഗതി നേടുന്നു; അത്രയും ഭൂമി അപഹരിച്ചാൽ നരകം അതിന്റെ ഇരട്ടിയാണ്.
13.97.19
यस्य विप्रास्तु शंसन्ति साधोर्भूमिं सदैव हि ।
न तस्य शत्रवो राजन्प्रशंसन्ति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.१९ ॥
ബ്രാഹ്മണർ ആരുടെ കാര്യത്തിൽ സാധുവിന് ഭൂമിദാനത്തെ എപ്പോഴും പ്രശംസിക്കുന്നുവോ, ഓ രാജാവേ, അവന്റെ ശത്രുക്കളും വസുന്ധരയെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
13.97.20
यत्किञ्चित्पुरुषः पापं कुरुते वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन पूयते ॥ १३.९७.२० ॥
ജീവനോപാധിയാൽ ക്ഷീണിച്ച മനുഷ്യൻ ഏതു പാപം ചെയ്താലും, ഒരു പശുത്തോൽ മാത്രം ഭൂമി ദാനം ചെയ്താലും അവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു.
13.97.21
येऽपि सङ्गीर्णाकर्माणो राजानो रौद्रकर्मिणः ।
तेभ्यः पवित्रमाख्येयं भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२१ ॥
മിശ്രകർമ്മങ്ങളും ക്രൂരകർമ്മങ്ങളും ചെയ്യുന്ന രാജാക്കന്മാർക്കും ഭൂമിദാനമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പവിത്രീകരണമെന്ന് പറയേണ്ടതാണ്.
13.97.22
अल्पान्तरमिदं शश्वत्पुराणा मेनिरे जनाः ।
यो यजेताश्वमेधेन दद्याद्वा साधवे महीम् ॥ १३.९७.२२ ॥
ഇതിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ എന്ന് പുരാതനർ എപ്പോഴും കരുതി: അശ്വമേധയാഗം ചെയ്യുന്നവനും, അല്ലെങ്കിൽ സാധുവിന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും.
13.97.23
अपि चेत्सुकृतं कृत्वा शङ्केरन्नपि पण्डिताः ।
अशंक्यमेकमेवैतद्भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२३ ॥
നല്ല കർമ്മം ചെയ്തശേഷവും പണ്ഡിതന്മാർ സംശയിച്ചേക്കാം, എങ്കിലും ഇത് ഒന്നുമാത്രം, ഭൂമിദാനം തന്നെയാണ് ഉത്തമം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.97.24
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाप्राज्ञो ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.२४ ॥
സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, വസ്ത്രം, രത്നങ്ങൾ, മുത്തുകൾ, ധനം, ഇവയെല്ലാം മഹാപ്രാജ്ഞൻ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ നൽകുന്നു.
13.97.25
तपो यज्ञः श्रुतं शीलमलोभः सत्यसन्धता ।
गुरुदैवतपूजा च एता वर्तन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२५ ॥
തപസ്സ്, യജ്ഞം, ശ്രുതം, ശീലം, അലോഭം, സത്യസന്ധത, ഗുരുദൈവപൂജ — ഇവയെല്ലാം ഭൂമിദാനം ചെയ്യുന്നവനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
13.97.26
भर्तुनिःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकगताः सिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२६ ॥
യജമാനന്റെ നന്മയ്ക്കായി സമർപ്പിതരായി, യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ത്യജിച്ച് വീണവർ — ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ച സിദ്ധന്മാരും ഭൂമിദാനിയെ അതിക്രമിക്കുന്നില്ല.
13.97.27
यथा जनित्री स्वं पुत्रं क्षीरेण भरते सदा ।
अनुगृह्णाति दातारं तथा सर्वरसैर्मही ॥ १३.९७.२७ ॥
അമ്മ എപ്പോഴും സ്വന്തം മകനെ പാലുകൊണ്ട് പോറ്റുന്നതുപോലെ, ഭൂമി എല്ലാ രസങ്ങളാലും ദാതാവിനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.97.28
मृत्युर्वैकिंकरो दण्डस्तापो वह्नेः सुदारुणः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२८ ॥
മൃത്യുവും യമന്റെ ദണ്ഡവും അഗ്നിയുടെ ഭയങ്കര താപവും വരുണന്റെ ഘോര പാശങ്ങളും ഭൂമിദാനിയെ അടുക്കുന്നില്ല.
13.97.29
पितॄंश्च पितृलोकस्थान्देवलोके च देवताः ।
सन्तर्पयति शान्तात्मा यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.२९ ॥
ശാന്തമനസ്സുള്ളവൻ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, പിതൃലോകത്തിലെ പിതൃക്കളെയും ദേവലോകത്തിലെ ദേവതകളെയും അവൻ സംതൃപ്തരാക്കുന്നു.
13.97.30
कृशाय म्रियमाणाय वृत्तिग्लानाय सीदते ।
भूमिं वृत्तिकरीं दत्त्वा सत्री भवति मानवः ॥ १३.९७.३० ॥
ക്ഷീണിതനും മരിക്കാറായവനും ജീവനോപായമില്ലാതെ തളർന്നവനും താഴുന്നവനും ഉപജീവനമേകുന്ന ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ദാതാവാകുന്നു.
13.97.31
यथा धावति गौर्वत्सं स्रवन्ती वत्सला पयः ।
एवमेव महाभाग भूमिर्भरति भूमिदम् ॥ १३.९७.३१ ॥
പശു തന്റെ കിടാവിന്റെ നേർക്ക് ഓടി സ്നേഹത്തോടെ പാൽ ചുരത്തുന്നതുപോലെ, അതുപോലെതന്നെ, മഹാഭാഗാ, ഭൂമി ഭൂമിദാനം ചെയ്യുന്നവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
13.97.32
हलकृष्टां महीं दत्त्वा सबीजां सफलामपि ।
सोदकं वाऽपि शरणं तथा भवति कामदः ॥ १३.९७.३२ ॥
കലപ്പകൊണ്ട് ഉഴുതതും വിത്തും ഫലവുമുള്ളതും, അല്ലെങ്കിൽ ജലമുള്ളതുമായ ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ, അത് അഭയവും കാമനകൾ നിറവേറ്റുന്നതും ആകുന്നു.
13.97.33
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
नरः प्रतिग्राह्य महीं न याति यमसादनम् ॥ १३.९७.३३ ॥
സദാചാരസമ്പന്നനും അഗ്നിഹോത്രിയും ശുദ്ധവ്രതനുമായ ബ്രാഹ്മണന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല.
13.97.34
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि जायते ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.३४ ॥
ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ച ദിനംതോറും ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഫലം ഓരോ വിളവിലും വർധിക്കുന്നു.
13.97.35
अत्र गाथा भूमिगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
याः श्रुत्वा जामदग्न्येन दत्ता भूः काश्यपाय वै ॥ १३.९७.३५ ॥
ഇവിടെ പുരാതനജ്ഞർ ഭൂമി പാടിയ ഗാഥകൾ പറയുന്നു; അവ കേട്ട് ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രൻ ഭൂമിയെ കശ്യപന് ദാനം ചെയ്തു.
13.97.36
मामेवादत्त मां दत्त मां दत्त्वा मामवाप्स्यथ ।
अस्मिँल्लोके परे चैव तद्दत्तं जायते पुनः ॥ १३.९७.३६ ॥
'എന്നെത്തന്നെ എടുക്കൂ, എന്നെത്തന്നെ കൊടുക്കൂ, എന്നെ ദാനം ചെയ്ത് എന്നെത്തന്നെ നേടും' — ഈ ലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും ആ ദാനം വീണ്ടും ഫലിക്കുന്നു.
13.97.37
य इमां व्याहृतिं वेद ब्राह्मणो वेदसम्मिताम् ।
श्राद्धस्य हूयमानस्य ब्रह्मभूयं स गच्छति ॥ १३.९७.३७ ॥
വേദതുല്യമായ ഈ വ്യാഹൃതി അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, ശ്രാദ്ധഹോമം നടക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.97.38
कृत्यानामभिशप्तानामरिष्टशमनं महत् ।
प्रायश्चित्तं महीं दत्त्वा पुनात्युभयतो दश ॥ १३.९७.३८ ॥
കൃത്യകളാലും ശാപങ്ങളാലും ബാധിതർക്കുള്ള അനിഷ്ടശമനമായ മഹത്തായ പ്രായശ്ചിത്തമാണിത്; ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ ഇരുവശത്തുമുള്ള പത്തു തലമുറകളെ അവൻ പവിത്രമാക്കുന്നു.
13.97.39
पुनाति य इदं वेद वेदवादं तथैव च ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां भूमिर्वै शाश्वती मता ॥ १३.९७.३९ ॥
ഇതും വേദവാദവും അറിയുന്നവൻ പവിത്രനാകുന്നു. ഭൂമിയാണ് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും പ്രകൃതി; അത് ശാശ്വതമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
13.97.40
अभिषिच्यैव नृपतिं श्रावयेदिममागमम् ।
यथा श्रुत्वा महीं दद्यान्नादद्यात्साधुतश्च तां ॥ १३.९७.४० ॥
രാജാവിനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം ഈ ആഗമം അവനെ കേൾപ്പിക്കണം; കേട്ട് അവൻ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യണം, അത് ഉചിതമല്ലാതെ സ്വീകരിക്കരുത്.
13.97.41
सोऽयं कृत्स्नो ब्राह्मणार्थो राजार्थश्चाप्यसंशयः ।
राजा हि धर्मकुशलः प्रथमं भूतिलक्षणम् ॥ १३.९७.४१ ॥
ഈ മുഴുവൻ വിഷയവും ബ്രാഹ്മണർക്കും രാജാവിനും ബാധകമാണ്, സംശയമില്ല. ധർമ്മകുശലനായ രാജാവാണ് സമൃദ്ധിയുടെ ആദ്യ ലക്ഷണം.
13.97.42
अथ येषामधर्मज्ञो राजा भवति नास्तिकः ।
न ते सुखं प्रबुध्यन्ति न सुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४२ ॥
ആരുടെ രാജാവ് അധർമ്മം അറിയാത്തവനും നാസ്തികനുമാകുന്നുവോ, അവർ സുഖമായി ഉണരുന്നില്ല, സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നുമില്ല.
13.97.43
सदा भवन्ति चोद्विग्नास्तस्य दुश्चरितैर्नराः ।
योगक्षेमा हि बहवो राष्ट्रं नास्याविशन्ति तत् ॥ १३.९७.४३ ॥
അവന്റെ ദുശ്ചരിതങ്ങളാൽ ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും ഉദ്വിഗ്നരായിരിക്കും; അവന്റെ രാഷ്ട്രത്തിൽ പല യോഗക്ഷേമങ്ങളും പ്രവേശിക്കുന്നില്ല.
13.97.44
अथ येषां पुनः प्राज्ञो राजा भवति धार्मिकः ।
सुखं ते प्रतिबुध्यन्ते सुसुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४४ ॥
എന്നാൽ ആരുടെ രാജാവ് പ്രാജ്ഞനും ധാർമ്മികനുമാണോ, അവർ സുഖമായി ഉണരുന്നു; അത്യന്തം സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു.
13.97.45
तस्य राज्ञः शुभे राज्ये कर्मभिर्निर्वृता नराः ।
योगक्षेमेण वृष्ट्या च विवर्धन्ते स्वकर्मभिः ॥ १३.९७.४५ ॥
ആ രാജാവിന്റെ ശുഭരാജ്യത്തിൽ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളാൽ സംതൃപ്തരായിരിക്കുന്നു; യോഗക്ഷേമത്താലും മഴയാലും അവർ സ്വകർമ്മങ്ങളാൽ വളരുന്നു.
13.97.46
स कुलीनः स पुरुषः स बन्धुः स च पुण्यकृत् ।
स दाता स च विक्रान्तो यो ददाति वसुन्धरां ॥ १३.९७.४६ ॥
ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ തന്നെ കുലീനൻ, അവൻ തന്നെ പുരുഷൻ, അവൻ തന്നെ ബന്ധു, അവൻ തന്നെ പുണ്യകർമ്മി, അവൻ തന്നെ ദാതാവ്, അവൻ തന്നെ വീരൻ.
13.97.47
आदित्या इव दीप्यन्ते तेजसा भुवि मानवाः ।
ददन्ति वसुधां स्फीतां ये वेदविदुषि द्विजे ॥ १३.९७.४७ ॥
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; വേദജ്ഞനായ ദ്വിജന് സമൃദ്ധമായ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവർ.
13.97.48
यथा सस्यानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानसमार्जिताः ॥ १३.९७.४८ ॥
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ വിതറിയ വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിദാനത്താൽ നേടിയ കാമനകൾ മുളയ്ക്കുന്നു.
13.97.49
आदित्यो वरुणो विष्णुर्ब्रह्मा सोमो हुताशनः ।
शूलिपाणिश्च भगवान्प्रतिनन्दन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.४९ ॥
സൂര്യൻ, വരുണൻ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, സോമൻ, അഗ്നി, ത്രിശൂലധാരിയായ ഭഗവാനും ഭൂമിദാനം ചെയ്യുന്നവനെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു.
13.97.50
भूमौ जायन्ति पुरुषा भूमौ निष्ठां व्रजन्ति च ।
चतुर्विधो हि लोकोऽयं योऽयं भूमिगुणात्मकः ॥ १३.९७.५० ॥
മനുഷ്യർ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കുന്നു, ഭൂമിയിൽ തന്നെ അന്ത്യനിലയിലെത്തുന്നു. ഭൂമിഗുണസ്വരൂപമായ ഈ നാലുവിധ ലോകവും ഇങ്ങനെയാണ്.
13.97.51
एषा माता पिता चैव जगतः पृथिवीपते ।
नानया सदृशं भूतं किञ्चिदस्ति जनाधिप ॥ १३.९७.५१ ॥
ഈ ഭൂമിയാണ് ലോകത്തിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും, ഭൂപതേ. ജനാധിപാ, ഇതിനു തുല്യമായ ഒരു ജീവിയും ഇല്ല.
13.97.52
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.९७.५२ ॥
ഇതിനെക്കുറിച്ചും പുരാതനമായ ഒരു ഇതിഹാസം ഉദാഹരിക്കുന്നു, യുധിഷ്ഠിരാ: ബൃഹസ്പതിയും ഇന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
13.97.53
इष्ट्वा क्रतुशतेनाथ महता दक्षिणावता ।
मघवा वाग्विदांश्रेष्ठं पप्रच्छेदं बृहस्पतिम् ॥ १३.९७.५३ ॥
നൂറ് യാഗങ്ങൾ ചെയ്ത്, മഹത്തായ ദക്ഷിണകൾ നൽകിയ ശേഷം, മഘവാവായ ഇന്ദ്രൻ വാഗ്വിദുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബൃഹസ്പതിയോട് ഇത് ചോദിച്ചു.
13.97.54
भगवन्केन दानेन स्वर्गतः सुखमेधते ।
यदक्षयमहार्यं च तद्ब्रूहि वदतांवर ॥ १३.९७.५४ ॥
ഭഗവാനേ, ഏത് ദാനത്താൽ സ്വർഗം പ്രാപിക്കുന്നവൻ സുഖത്തിൽ വളരുന്നു? അക്ഷയവും മഹത്തായതുമായത് ഏതാണ്? വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അത് പറയൂ.
13.97.55
इत्युक्तृः स सुरेन्द्रेण ततो देवपुलोहितः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः प्रत्युवाच शतक्रतुम् ॥ १३.९७.५५ ॥
ദേവേന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദേവപുരോഹിതനും മഹാതേജസ്വിയുമായ ബൃഹസ്പതി ശതക്രതുവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
13.97.56
सुवर्णदानं गोदानं भूमिदानं च वृत्रहन् ।
विद्यादानं च कन्यानां दानं पापहरं परम्।
दददेतान्महाप्राज्ञः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.९७.५६ ॥
സ്വർണ്ണദാനം, ഗോദാനം, ഭൂമിദാനം, വിദ്യാദാനം, കന്യാദാനം — ഇവ പാപം നീക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠദാനങ്ങളാണ്. വൃത്രഹന്താവേ, ഇവ നൽകുന്ന മഹാപ്രാജ്ഞൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
13.97.57
न भूमिदानाद्देवेन्द्र परं किञ्चिदिति प्रभो ।
विशिष्टमिति मन्येऽहं यता प्राहुर्मनीषिणः ॥ १३.९७.५७ ॥
ദേവേന്ദ്രാ, പ്രഭോ, ഭൂമിദാനത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നുമില്ല. ജ്ഞാനികൾ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്; അതിനാൽ ഇതു വിശിഷ്ടമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
13.97.58
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रघातेऽथ स्वामिनः ।
कुलस्त्रीणां परिभवे मृतास्ते भूमिपैः समाः ॥ १३.९७.५८ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്കുവേണ്ടിയോ, പശുക്കൾക്കുവേണ്ടിയോ, രാഷ്ട്രനാശത്തിലോ, യജമാനനുവേണ്ടിയോ, കുലസ്ത്രീകളുടെ അപമാനത്തിലോ മരിച്ചവർ — അവർ രാജാക്കന്മാർക്കു തുല്യരാണ്.
13.97.59
ये शूरा निहता युद्धे स्वर्याता रणगृद्धिनः ।
सर्वे ते विबुधश्रेष्ठ नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.५९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട, യുദ്ധമോഹികളായ ശൂരന്മാർ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചാലും, ദേവശ്രേഷ്ഠാ, അവരെല്ലാം ഭൂമിദാതാവിനെ അതിക്രമിക്കുന്നില്ല.
13.97.60
भर्तुर्निःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्राह्मलोकगता युक्ता नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.६० ॥
യജമാനന്റെ പരമശ്രേയസ്സിനായി സമർപ്പിതരായി, യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ത്യജിച്ച് വധിക്കപ്പെട്ട്, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചവരും ഭൂമിദാതാവിനെ അതിക്രമിക്കുന്നില്ല.
13.97.61
पञ्च पूर्वा हि पुरुषाः षडन्ये वसुधां गताः ।
एकादश ददद्भूमिं परित्रातीह मानवः ॥ १३.९७.६१ ॥
മുൻപുള്ള അഞ്ചു പുരുഷന്മാരും മറ്റ് ആറുപേരും ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ ഇവിടെ പതിനൊന്നു (തലമുറകളെ) രക്ഷിക്കുന്നു.
13.97.62
रत्नोपकीर्णां वसुधां यो ददाति पुरंदर ।
स मुक्तः सर्वकलुषैः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.६२ ॥
ഓ പുരന്ദര, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനായി സ്വർഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.97.63
महीं स्फीतां ददद्राजन्सर्वकामगुणान्विताम् ।
राजाधिराजो भवति तद्धि दानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.६३ ॥
ഓ രാജാവേ, സർവ ഇഷ്ടഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ രാജാധിരാജനാകുന്നു; അതാണ് ഉത്തമദാനം.
13.97.64
सर्वकामसमायुक्तां काश्यपीं यः प्रयच्छति ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति वासव ॥ १३.९७.६४ ॥
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ കശ്യപിയായ ഭൂമിയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ സർവ ജീവികളും 'ഇവൻ എനിക്ക് (ഭൂമി) നൽകുന്നു' എന്ന് കരുതുന്നു, ഓ വാസവാ.
13.97.65
सर्वकामदुघां धेनुं सर्वकामगुणान्विताम् ।
ददाति यः सहस्राक्ष स्वर्गं याति स मानवः ॥ १३.९७.६५ ॥
ഓ സഹസ്രാക്ഷ, സർവ കാമങ്ങളും ചുരത്തുന്ന, സർവ ഇഷ്ടഗുണങ്ങളുമുള്ള പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
13.97.66
मधुसर्पिःप्रवाहिण्यः पयोदधिवहास्तथा ।
सरितस्तपर्यन्तीह सुरेन्द्र वसुधाप्रदम् ॥ १३.९७.६६ ॥
ഓ സുരേന്ദ്ര, തേനും നെയ്യും ഒഴുക്കുന്ന, പാലും തൈരും വഹിക്കുന്ന നദികൾ ഇവിടെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
13.97.67
भूमिप्रदानान्नृपतिर्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ।
न हि भूमिप्रदानेन दानमन्यद्विशिष्यते ॥ १३.९७.६७ ॥
ഭൂമിദാനത്താൽ രാജാവ് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാകുന്നു. ഭൂമിദാനത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ മറ്റൊരു ദാനമില്ല.
13.97.68
ददाति यः समुन्द्रान्तां पृथिवीं शस्त्रनिर्जिताम् ।
तं जनाः कथयन्तीह यावद्धरति गौरियम् ॥ १३.९७.६८ ॥
ആയുധങ്ങളാൽ ജയിച്ച, സമുദ്രംവരെ നീളുന്ന ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ, ഈ ഭൂമി-പശു വഹിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ജനങ്ങൾ പുകഴ്ത്തും.
13.97.69
पुण्यामृद्धिरसां भूमिं यो ददाति पुरंदर ।
न तस्य लोकाः क्षीयन्ते भूमिदानगुणान्विताः ॥ १३.९७.६९ ॥
ഓ പുരന്ദരാ, പുണ്യവും സമൃദ്ധിയും രസവും നിറഞ്ഞ ഭൂമി ആരാണോ ദാനം ചെയ്യുന്നത്, ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളോടു കൂടിയ അവന്റെ ലോകങ്ങൾ ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുന്നില്ല.
13.97.70
सर्वदा पार्थिवेनेह सततं भूतिमिच्छता ।
भूर्देया विधिवच्छक्र पात्रे सुखमभीप्सुनां ॥ १३.९७.७० ॥
ഓ ശക്രാ, ഈ ലോകത്ത് എപ്പോഴും സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവും സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും യോഗ്യനായ പാത്രത്തിന് വിധിപ്രകാരം ഭൂമി ദാനം ചെയ്യണം.
13.97.71
अपि कृत्वा नरः पापं भूमिं दत्त्वा द्विजातये ।
समुत्सृजति तत्पापं जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ १३.९७.७१ ॥
മനുഷ്യൻ പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ, പാമ്പ് പഴയ തൊലി ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ആ പാപത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
13.97.72
सागरान्सरितः शैलान्काननानि च सर्वशः ।
सर्वमेतन्नरः शक्र ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७२ ॥
ഓ ശക്രാ, സമുദ്രങ്ങളും നദികളും പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ, ഇവയെല്ലാം ദാനം ചെയ്തവനാകുന്നു.
13.97.73
तटाकान्युदपानानि स्रोतांसि च सरांसि च ।
स्नेहान्सर्वरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७३ ॥
കുളങ്ങളും കിണറുകളും അരുവികളും തടാകങ്ങളും, എല്ലാ തരം എണ്ണകളും രസങ്ങളും — ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഇവയെല്ലാം ദാനം ചെയ്യുന്നു.
13.97.74
ओषधीर्वीर्यसम्पन्नानगान्पुष्पफलान्वितान् ।
काननोपलशैलांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७४ ॥
വീര്യമുള്ള ഔഷധങ്ങളും പൂവും കായും നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങളും കാടുകളും പാറകളും പർവതങ്ങളും — ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഇവയെല്ലാം ദാനം ചെയ്യുന്നു.
13.97.75
अग्निष्टोमप्रभृतिभिरिष्ट्वा च स्वाप्तदक्षिणैः ।
न तत्फलमवाप्नोति भूमिदानाद्यदश्नुते ॥ १३.९७.७५ ॥
അഗ്നിഷ്ടോമം മുതലായ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, മതിയായ ദക്ഷിണ നൽകിയാലും, ഭൂമിദാനത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം അവന് ലഭിക്കുന്നില്ല.
13.97.76
दाता दशानुगृह्णाति दश हन्ति तथा क्षिपन् ।
पूर्वदत्तां हरन्भूमिं नरकायोपगच्छति ॥ १३.९७.७६ ॥
ദാതാവ് പത്തു തലമുറകളെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; മുൻപ് ദാനം ചെയ്ത ഭൂമി പിടിച്ചെടുത്ത് എറിയുന്നവൻ പത്തു തലമുറകളെ നശിപ്പിച്ച് നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
13.97.77
न ददाति प्रतिश्रुत्य दत्त्वाऽपि च हरेत्तु यः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैस्तप्यते मृत्युसासनात् ॥ १३.९७.७७ ॥
വാക്കു കൊടുത്ത് നൽകാത്തവനും, നൽകിയ ശേഷവും തിരിച്ചെടുക്കുന്നവനും വരുണപാശങ്ങളാൽ ബന്ധിതനായി യമശാസനത്താൽ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.
13.97.78
आहिताग्निं सदायज्ञं कृशवृत्तिं प्रियातिथिम् ।
ये भरन्ति द्विजश्रेष्ठं नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ १३.९७.७८ ॥
അഗ്നിഹോത്രിയും എപ്പോഴും യാഗം ചെയ്യുന്നവനും ലളിത ജീവിതം നയിക്കുന്നവനും അതിഥിപ്രിയനുമായ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവർ യമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല.
13.97.79
ब्राह्मणेष्वनृणीभूतः पार्थिवः स्यात्पुरंदर ।
इतरेषां तु वर्णानां तारयेत्कृशदुर्बलान् ॥ १३.९७.७९ ॥
ഹേ പുരന്ദരാ, രാജാവ് ബ്രാഹ്മണരോട് ഋണമുക്തനായിരിക്കണം; മറ്റ് വർണങ്ങളിലെ ക്ഷീണിതരെയും ദുർബലരെയും അവൻ കരകയറ്റണം.
13.97.80
नाच्छिन्द्यात्स्पर्शितां भूमिं परेण त्रिदशाधिप ।
ब्राह्मणस्य सुरश्रेष्ठ कृशवृत्तेः कदाचन ॥ १३.९७.८० ॥
ഹേ ദേവാധിപാ, ദേവശ്രേഷ്ഠാ, ദുർബലമായ ജീവിതമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ സ്പർശിച്ച ഭൂമി മറ്റൊരാൾ ഒരിക്കലും പിടിച്ചെടുക്കരുത്.
13.97.81
यथाश्रु पतितं तेषां दीनानामथ सीदताम् ।
ब्राह्मणानां हृते क्षेत्रे हन्यात्त्रिपुरुषं कुलम् ॥ १३.९७.८१ ॥
ദീനരും കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുമായവരുടെ കണ്ണുനീർ വീഴുന്നതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണരുടെ നിലം അപഹരിക്കപ്പെട്ടാൽ മൂന്നു തലമുറയുള്ള കുലം നശിക്കും.
13.97.82
भूमिपालं च्युतं राष्ट्राद्यस्तु संस्थापयेत्पुनः ।
तस्य वासः सहस्राक्ष नाकपृष्ठे महीयते ॥ १३.९७.८२ ॥
രാജ്യത്തുനിന്ന് വീഴ്ത്തപ്പെട്ട രാജാവിനെ ആരെങ്കിലും വീണ്ടും പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നുവോ, ഹേ സഹസ്രാക്ഷാ, അവന്റെ വാസം സ്വർഗപൃഷ്ഠത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും.
13.97.83
सुनिर्मितां सुविक्रीतां सुभृतां स्थापयेन्नृप ।
इक्षुभिः सन्ततां भूमिं यवगोधूमसालिनीम् ॥ १३.९७.८३ ॥
ഹേ നൃപാ, നന്നായി നിർമ്മിച്ചതും നന്നായി വാങ്ങിയതും നന്നായി പരിപാലിച്ചതുമായ, കരിമ്പുകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ, യവവും ഗോതമ്പും സമൃദ്ധമായ ഭൂമി അവൻ സ്ഥാപിക്കണം.
13.97.84
गोश्ववाहनपूर्णां वा यो ददाति वसुन्धराम् ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.८४ ॥
പശു, കുതിര, വാഹനങ്ങൾ എന്നിവ നിറഞ്ഞ ഭൂമി ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനായി സ്വർഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.97.85
निधिगर्भां ददद्भूमिं सर्वरत्नपरिच्छदाम् ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्भूमिसत्रं हि तस्य तत ॥ १३.९७.८५ ॥
നിധികൾ നിറഞ്ഞതും സകല രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അക്ഷയ ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു; അതുതന്നെ അവന്റെ ഭൂമിസത്രം.
13.97.86
विधूय कलुषं सर्वं विरजाः सम्मतः सताम् ।
लोके महीयते सद्भिर्यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.८६ ॥
എല്ലാ കളങ്കങ്ങളും കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ്, നിർമ്മലനായി സജ്ജനങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ലോകത്തിൽ സജ്ജനങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.
13.97.87
यथाऽप्सु पतितः शक्र तैलबिन्दुर्विसर्पति ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.८७ ॥
ഹേ ശക്രാ, വെള്ളത്തിൽ വീണ എണ്ണത്തുള്ളി പരക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിക്കായി ചെയ്ത ദാനം ഓരോ വിളയിലും വളരുന്നു.
13.97.88
ये रणाग्रे महीपालाः शूराः समितिशोभनाः ।
वध्यन्तेऽभिमुखाः शक्र ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १३.९७.८८ ॥
ഹേ ശക്രാ, യുദ്ധമുഖത്ത് ശൂരന്മാരായി, സമരത്തിൽ ശോഭിച്ച്, എതിർമുഖമായി വധിക്കപ്പെടുന്ന രാജാക്കന്മാർ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
13.97.89
नृत्तगीतपरा नार्यो दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र यथा भूमिप्रदं दिवि ॥ १३.९७.८९ ॥
ഹേ ദേവേന്ദ്രാ, നൃത്തഗീതങ്ങളിൽ മുഴുകിയ, ദിവ്യമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച സ്ത്രീകൾ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു.
13.97.90
मोदते च सुखं स्वर्गे देवगन्धर्वपूजितः ।
यो ददाति महीं सम्यग्विधिनेह द्विजातये ॥ १३.९७.९० ॥
ഇവിടെ വിധിപ്രകാരം ഒരു ദ്വിജന് ഭൂമി നന്നായി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാരാലും ഗന്ധർവന്മാരാലും പൂജിതനായി സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.
13.97.91
शतमप्सरसश्चैव दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र ब्रह्मलोके धराप्रदम् ॥ १३.९७.९१ ॥
ദേവേന്ദ്രാ! ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവന് ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ദിവ്യമാല്യങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച നൂറ് അപ്സരസ്സുകൾ സേവിക്കാൻ നിൽക്കുന്നു.
13.97.92
उपतिष्ठन्ति पुण्यानि सदा भूमिप्रदं नरम् ।
शङ्खं भद्रासनं छत्रं वराश्वा वरवाहनम् ॥ १३.९७.९२ ॥
ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന്റെ അടുത്ത് പുണ്യങ്ങൾ എപ്പോഴും വന്നുചേരുന്നു; ശംഖം, ശുഭാസനം, ഛത്രം, ശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരകൾ, ശ്രേഷ്ഠവാഹനം എന്നിവയും.
13.97.93
भूमिप्रदानात्पुष्पाणि हिरण्यनिचयास्तथा ।
आज्ञा सदाऽप्रतिहता जयशब्दा वसूनि च ॥ १३.९७.९३ ॥
ഭൂമി ദാനത്തിലൂടെ പുഷ്പങ്ങളും സ്വർണ്ണരാശികളും, എപ്പോഴും തടസ്സമില്ലാത്ത ആജ്ഞയും, ജയഘോഷങ്ങളും, സമ്പത്തുകളും ലഭിക്കുന്നു.
13.97.94
भूमिदानस्य पुण्यानि फलं स्वर्गः पुरन्दर ।
हिरण्यपुष्पाश्चौषध्यः कुशकाञ्चनशाद्वलाः ॥ १३.९७.९४ ॥
ഭൂമിദാനത്തിന്റെ പുണ്യഫലം സ്വർഗ്ഗമാണ്, ഓ പുരന്ദരാ! അവിടെ സ്വർണ്ണപുഷ്പങ്ങളുള്ള ഔഷധികളും ദർഭയും സ്വർണ്ണവും പച്ചപ്പുല്ലും ഉണ്ട്.
13.97.95
अमृतप्रसवां भूमिं प्राप्नोति पुरुषो ददत् ॥ १३.९७.९५ ॥
ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ അമൃതം നൽകുന്ന ഭൂമിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.97.96
नास्ति भूमिसमं दानं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
नास्ति सत्यसमो धर्मो नास्ति दानसमो निधिः ॥ १३.९७.९६ ॥
ഭൂമിദാനത്തിന് തുല്യമായ ദാനമില്ല; മാതാവിന് തുല്യനായ ഗുരുവില്ല; സത്യത്തിന് തുല്യമായ ധർമ്മമില്ല; ദാനത്തിന് തുല്യമായ നിധിയില്ല.
13.97.97
एतदाङ्गिरसाच्छ्रुत्वा वासवो वसुधामिमाम् ।
वसुरत्नसमाकीर्णां ददावाङ्गिरसे तदा ॥ १३.९७.९७ ॥
ആംഗിരസനിൽനിന്ന് ഇതു കേട്ടശേഷം വാസവൻ അന്ന് ധനരത്നസമൃദ്ധമായ ഈ ഭൂമിയെ ആംഗിരസന് ദാനം ചെയ്തു.
13.97.98
य इदं श्रावयेच्छ्राद्धे भूमिदानस्य संस्तवम् ।
न तस्य रक्षसां भागो नासुराणां भवत्युत ॥ १३.९७.९८ ॥
ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഈ സ്തുതി കേൾപ്പിക്കുന്നവന്റെ ഓഹരി രാക്ഷസർക്കോ അസുരർക്കോ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
13.97.99
अक्षयं च भवेद्दत्तं पितृभ्यस्तन्न संशयः ।
तस्माच्छ्राद्धेष्विदं विद्वान्भुञ्जतः श्रावयेद्द्विजान् ॥ १३.९७.९९ ॥
പിതൃക്കൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടത് അക്ഷയമാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതിനാൽ ശ്രാദ്ധങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ദ്വിജർക്ക് വിദ്വാൻ ഇത് കേൾപ്പിക്കണം.
13.97.100
इत्येतत्सर्वदानानां श्रेष्ठमुक्तं तवानघ ।
मया भरतशार्दूल किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.९७.१०० ॥
നിഷ്പാപനേ, ഭരതശാർദൂല, ഇപ്രകാരം സർവദാനങ്ങളിലും ഇത് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?