ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.97.1
इदं देयमिदं देयमितीयं श्रुतिचोदनात् ।
बहुदेयाश्च राजानः किंस्विद्देयमनुत्तमम् ॥ १३.९७.१ ॥
ਇਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਦੇਣ ਯੋਗ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ; ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਾਨ ਕੀ ਹੈ?
13.97.2
अति दानानि सर्वाणि पृथिवीदानमुच्यते ।
अचला ह्यक्षया भूमिर्दोग्ध्री कामानिहोत्तमान् ॥ १३.९७.२ ॥
ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਭੂਮੀ-ਦਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਅਚੱਲ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਯ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਉੱਤਮ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ।
13.97.3
दोग्ध्री वासांसि रत्नानि पशून्व्रीहियवांस्तथा ।
भूमिदः सर्वभूतेषु शाश्वतीरेधते समाः ॥ १३.९७.३ ॥
ਭੂਮੀ-ਦਾਤਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਗਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਕੱਪੜੇ, ਰਤਨ, ਪਸ਼ੂ, ਚੌਲ ਅਤੇ ਜੌਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵਧਦਾ-ਫੁੱਲਦਾ ਹੈ।
13.97.4
यावद्भूमेरायुरिह तावद्भूमिद एधते ।
न भूमिदानादस्तीह परं किञ्चिद्युधिष्ठिर ॥ १३.९७.४ ॥
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਮਰ ਹੈ, ਓਨਾ ਚਿਰ ਭੂਮੀ-ਦਾਤਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇੱਥੇ ਭੂਮੀ-ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।
13.97.5
अप्यल्पं प्रददुः सर्वे पृथिव्या इति नः श्रुतम् ।
भूमिमेव ददुः सर्वे भूमिं ते भुञ्जते जनाः ॥ १३.९७.५ ॥
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੂਮੀ ਹੀ ਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਭੂਮੀ ਹੀ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
13.97.6
स्वकर्मैवोपजीवन्ति नरा इह परत्र च ।
भूमिः पतिं महादेवी दातारं कुरुते प्रियम् ॥ १३.९७.६ ॥
ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ, ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
13.97.7
य एतां दक्षिणां दद्यादक्षयां राजसत्तम ।
पुनर्नरत्वं सम्प्राप्य भवेत्स पृथिवीपतिः ॥ १३.९७.७ ॥
ਹੇ ਰਾਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਇਹ ਅਕਸ਼ਯ ਦਕਸ਼ਿਣਾ (ਭੂਮੀ-ਦਾਨ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਪਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
13.97.8
यथा दानं तथा भोग इति धर्मेषु निश्चयः ।
सङ्ग्रामे वा तनुं जह्याद्दद्याच्च पृथिवीमिमांम् ॥ १३.९७.८ ॥
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ, ਤਿਵੇਂ ਭੋਗ—ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੇਹ ਤਿਆਗੇ, ਜਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰੇ।
13.97.9
इत्येतत्क्षत्रबन्धूनां वदन्ति परमाशिषः ।
पुनाति दत्ता पृथिवी दातारमिति शुश्रुम ॥ १३.९७.९ ॥
ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਬੰਧੂ ਇਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪਰਮ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ। ਦਿੱਤੀ ਧਰਤੀ ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
13.97.10
अपि पापसमाचारं ब्रह्मघ्नमपि चानृतम् ।
सैव पापं प्लावयति सैव पापात्प्रमोचयेत् ॥ १३.९७.१० ॥
ਪਾਪੀ ਆਚਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਝੂਠਾ ਹੋਵੇ—ਉਹੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਂਦੀ ਹੈ।
13.97.11
अपि पापकृतां राज्ञां प्रतिगृह्णन्ति साधवः ।
पृथिवीं नान्यदिच्छन्ति पावनं जगती यतः ॥ १३.९७.११ ॥
ਪਾਪੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਵੀ ਸਜਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜਗਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
13.97.12
नामास्याः प्रियदत्तेति गुह्यं देव्याः सनातनम् ।
दानं वाऽप्यथवाऽदानं नामास्याः प्रथमप्रियम् ॥ १३.९७.१२ ॥
ਦੇਵੀ (ਧਰਤੀ) ਦਾ ਇਹ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ ਨਾਮ 'ਪ੍ਰਿਯਦੱਤਾ' ਹੈ। ਦਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਦਾਨ, ਇਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮ ਇਹੀ ਹੈ।
13.97.13
य एतां विदुषे दद्यात्पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत् ॥ १३.९७.१३ ॥
ਜੋ ਪ੍ਰਿਥਵੀਪਤੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.14
पुनश्चासौ जनिं प्राप्य राजवत्स्यान्न संशयः ।
तस्मात्प्राप्यैव पृथिवीं दद्याद्विप्राय पार्थिवः ॥ १३.९७.१४ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
13.97.15
नाभूमिपतिना भूमिरधिष्ठेया कथञ्चन ।
न च वस्त्रेणि वा गूहेदन्तर्धानेन वा चरेत् ॥ १३.९७.१५ ॥
ਜੋ ਭੂਮੀਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰੇ; ਨਾ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਢਕੇ, ਨਾ ਅਦਿੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਰੇ।
13.97.16
ये चान्ये भूमिमिच्छेयुः कुर्युरेवं न संशयः ।
यः साधोर्भूमिमादत्ते न भूमिं विन्दते तु सः ॥ १३.९७.१६ ॥
ਜੋ ਹੋਰ ਵੀ ਧਰਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਸਾਧੂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
13.97.17
भूमिं दत्त्वा तु साधुभ्यो विन्दते भूमिमुत्तमाम् ।
प्रेत्य चेह च धर्मात्मा सम्प्राप्नोति महद्यशः ॥ १३.९७.१७ ॥
ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵੱਡਾ ਯਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.97.18
एकाहारकरीं दत्त्वा षष्ठिसाहस्रमूर्ध्वगः ।
तावत्या हरणे पृथ्व्या नरकं द्विगुणोत्तरम् ॥ १३.९७.१८ ॥
ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਦਾ ਚਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਰਕ ਉਸ ਤੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.97.19
यस्य विप्रास्तु शंसन्ति साधोर्भूमिं सदैव हि ।
न तस्य शत्रवो राजन्प्रशंसन्ति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.१९ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਭੂਮੀਦਾਨ ਦੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਦੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਵਸੁੰਧਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.97.20
यत्किञ्चित्पुरुषः पापं कुरुते वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन पूयते ॥ १३.९७.२० ॥
ਜੀਵਿਕਾ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਗਊ ਦੀ ਖੱਲ ਜਿੰਨੀ ਭੂਮੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.21
येऽपि सङ्गीर्णाकर्माणो राजानो रौद्रकर्मिणः ।
तेभ्यः पवित्रमाख्येयं भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२१ ॥
ਮਿਲਵੇਂ ਕਰਮ ਅਤੇ ਜ਼ਾਲਮ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਭੂਮੀਦਾਨ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.97.22
अल्पान्तरमिदं शश्वत्पुराणा मेनिरे जनाः ।
यो यजेताश्वमेधेन दद्याद्वा साधवे महीम् ॥ १३.९७.२२ ॥
ਇਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਫ਼ਰਕ ਹੈ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕ ਸਦਾ ਮੰਨਦੇ ਰਹੇ: ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.23
अपि चेत्सुकृतं कृत्वा शङ्केरन्नपि पण्डिताः ।
अशंक्यमेकमेवैतद्भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.२३ ॥
ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪੰਡਿਤ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕੋ ਹੀ, ਭੂਮੀਦਾਨ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
13.97.24
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाप्राज्ञो ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.२४ ॥
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਵਸਤਰ, ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਧਨ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਿਆ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
13.97.25
तपो यज्ञः श्रुतं शीलमलोभः सत्यसन्धता ।
गुरुदैवतपूजा च एता वर्तन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२५ ॥
ਤਪ, ਯੱਗ, ਸ਼ਰੁਤ, ਸ਼ੀਲ, ਅਲੋਭ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰੂ-ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਾ — ਇਹ ਸਭ ਭੂਮੀਦਾਤਾ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।
13.97.26
भर्तुनिःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकगताः सिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२६ ॥
ਮਾਲਕ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ — ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪਹੁੰਚੇ ਸਿੱਧ ਵੀ ਭੂਮੀਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦੇ।
13.97.27
यथा जनित्री स्वं पुत्रं क्षीरेण भरते सदा ।
अनुगृह्णाति दातारं तथा सर्वरसैर्मही ॥ १३.९७.२७ ॥
ਜਿਵੇਂ ਮਾਤਾ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਦਾਤਾ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
13.97.28
मृत्युर्वैकिंकरो दण्डस्तापो वह्नेः सुदारुणः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.२८ ॥
ਮੌਤ, ਯਮ ਦਾ ਦੰਡ, ਅੱਗ ਦਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤਾਪ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘੋਰ ਫੰਦੇ — ਇਹ ਭੂਮੀਦਾਤਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
13.97.29
पितॄंश्च पितृलोकस्थान्देवलोके च देवताः ।
सन्तर्पयति शान्तात्मा यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.२९ ॥
ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਲੋਕ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.30
कृशाय म्रियमाणाय वृत्तिग्लानाय सीदते ।
भूमिं वृत्तिकरीं दत्त्वा सत्री भवति मानवः ॥ १३.९७.३० ॥
ਕਮਜ਼ੋਰ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੋਜ਼ੀ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਢਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
13.97.31
यथा धावति गौर्वत्सं स्रवन्ती वत्सला पयः ।
एवमेव महाभाग भूमिर्भरति भूमिदम् ॥ १३.९७.३१ ॥
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਵਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਧਰਤੀ ਭੂਮੀ-ਦਾਨੀ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
13.97.32
हलकृष्टां महीं दत्त्वा सबीजां सफलामपि ।
सोदकं वाऽपि शरणं तथा भवति कामदः ॥ १३.९७.३२ ॥
ਹਲ ਨਾਲ ਵਾਹੀ ਹੋਈ, ਬੀਜ ਅਤੇ ਫਲ ਸਮੇਤ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਸ਼ਰਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
13.97.33
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
नरः प्रतिग्राह्य महीं न याति यमसादनम् ॥ १३.९७.३३ ॥
ਸਦਾਚਾਰ ਸੰਪੰਨ, ਅਗਨੀਹੋਤਰੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਯਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
13.97.34
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि जायते ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.३४ ॥
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਵਾਧਾ ਹਰ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਹਰ ਫਸਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
13.97.35
अत्र गाथा भूमिगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
याः श्रुत्वा जामदग्न्येन दत्ता भूः काश्यपाय वै ॥ १३.९७.३५ ॥
ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣਵੇਤਾ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
13.97.36
मामेवादत्त मां दत्त मां दत्त्वा मामवाप्स्यथ ।
अस्मिँल्लोके परे चैव तद्दत्तं जायते पुनः ॥ १३.९७.३६ ॥
'ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਲਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਾਓਗੇ' — ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਨ ਮੁੜ ਫਲਦਾ ਹੈ।
13.97.37
य इमां व्याहृतिं वेद ब्राह्मणो वेदसम्मिताम् ।
श्राद्धस्य हूयमानस्य ब्रह्मभूयं स गच्छति ॥ १३.९७.३७ ॥
ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਵਰਗੀ ਇਸ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਹੁੰਦੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.97.38
कृत्यानामभिशप्तानामरिष्टशमनं महत् ।
प्रायश्चित्तं महीं दत्त्वा पुनात्युभयतो दश ॥ १३.९७.३८ ॥
ਕ੍ਰਿਤਯਾਂ ਅਤੇ ਸਰਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਅਨਿਸ਼ਟ-ਸ਼ਮਨ ਦਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਸ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.39
पुनाति य इदं वेद वेदवादं तथैव च ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां भूमिर्वै शाश्वती मता ॥ १३.९७.३९ ॥
ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵੇਦਵਾਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
13.97.40
अभिषिच्यैव नृपतिं श्रावयेदिममागमम् ।
यथा श्रुत्वा महीं दद्यान्नादद्यात्साधुतश्च तां ॥ १३.९७.४० ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਇਹ ਆਗਮ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
13.97.41
सोऽयं कृत्स्नो ब्राह्मणार्थो राजार्थश्चाप्यसंशयः ।
राजा हि धर्मकुशलः प्रथमं भूतिलक्षणम् ॥ १३.९७.४१ ॥
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਲ ਰਾਜਾ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।
13.97.42
अथ येषामधर्मज्ञो राजा भवति नास्तिकः ।
न ते सुखं प्रबुध्यन्ति न सुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४२ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੌਂਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
13.97.43
सदा भवन्ति चोद्विग्नास्तस्य दुश्चरितैर्नराः ।
योगक्षेमा हि बहवो राष्ट्रं नास्याविशन्ति तत् ॥ १३.९७.४३ ॥
ਉਸ ਦੇ ਦੁਰਾਚਾਰ ਕਾਰਨ ਲੋਕ ਸਦਾ ਬੇਚੈਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਗਕਸ਼ੇਮ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
13.97.44
अथ येषां पुनः प्राज्ञो राजा भवति धार्मिकः ।
सुखं ते प्रतिबुध्यन्ते सुसुखं प्रस्वपन्ति च ॥ १३.९७.४४ ॥
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੌਂਦੇ ਹਨ।
13.97.45
तस्य राज्ञः शुभे राज्ये कर्मभिर्निर्वृता नराः ।
योगक्षेमेण वृष्ट्या च विवर्धन्ते स्वकर्मभिः ॥ १३.९७.४५ ॥
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਯੋਗਕਸ਼ੇਮ ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਧਦੇ-ਫੁੱਲਦੇ ਹਨ।
13.97.46
स कुलीनः स पुरुषः स बन्धुः स च पुण्यकृत् ।
स दाता स च विक्रान्तो यो ददाति वसुन्धरां ॥ १३.९७.४६ ॥
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਕੁਲੀਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਉਹੀ ਬੰਧੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨਕਰਮੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਵਿਕਰਾਂਤ ਹੈ।
13.97.47
आदित्या इव दीप्यन्ते तेजसा भुवि मानवाः ।
ददन्ति वसुधां स्फीतां ये वेदविदुषि द्विजे ॥ १३.९७.४७ ॥
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਵੇਦ-ਵਿਦਵਾਨ ਦਵਿਜ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.97.48
यथा सस्यानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानसमार्जिताः ॥ १३.९७.४८ ॥
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਉੱਤੇ ਖਿਲਰੇ ਬੀਜ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਭੂਮੀਦਾਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
13.97.49
आदित्यो वरुणो विष्णुर्ब्रह्मा सोमो हुताशनः ।
शूलिपाणिश्च भगवान्प्रतिनन्दन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.४९ ॥
ਸੂਰਜ, ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੋਮ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਭੂਮੀ ਦਾਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.97.50
भूमौ जायन्ति पुरुषा भूमौ निष्ठां व्रजन्ति च ।
चतुर्विधो हि लोकोऽयं योऽयं भूमिगुणात्मकः ॥ १३.९७.५० ॥
ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਭੂਮੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਲੋਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
13.97.51
एषा माता पिता चैव जगतः पृथिवीपते ।
नानया सदृशं भूतं किञ्चिदस्ति जनाधिप ॥ १३.९७.५१ ॥
ਇਹ ਧਰਤੀ ਹੀ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਪਤੀ। ਹੇ ਜਨਾਧਿਪ, ਇਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਹੈ।
13.97.52
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.९७.५२ ॥
ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਟਿਰ: ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੰਵਾਦ।
13.97.53
इष्ट्वा क्रतुशतेनाथ महता दक्षिणावता ।
मघवा वाग्विदांश्रेष्ठं पप्रच्छेदं बृहस्पतिम् ॥ १३.९७.५३ ॥
ਸੌ ਯੱਗ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੱਖਿਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬੋਲੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ।
13.97.54
भगवन्केन दानेन स्वर्गतः सुखमेधते ।
यदक्षयमहार्यं च तद्ब्रूहि वदतांवर ॥ १३.९७.५४ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਹੜੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਗਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਅਕਸ਼ੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ ਉਹ ਕੀ ਹੈ? ਹੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
13.97.55
इत्युक्तृः स सुरेन्द्रेण ततो देवपुलोहितः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः प्रत्युवाच शतक्रतुम् ॥ १३.९७.५५ ॥
ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
13.97.56
सुवर्णदानं गोदानं भूमिदानं च वृत्रहन् ।
विद्यादानं च कन्यानां दानं पापहरं परम्।
दददेतान्महाप्राज्ञः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.९७.५६ ॥
ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਨ, ਗਊ ਦਾਨ, ਭੂਮੀ ਦਾਨ, ਵਿਦਿਆ ਦਾਨ ਅਤੇ ਕੰਨਿਆ ਦਾਨ — ਇਹ ਪਾਪ ਹਰਨ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਦਾਨ ਹਨ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਇਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.57
न भूमिदानाद्देवेन्द्र परं किञ्चिदिति प्रभो ।
विशिष्टमिति मन्येऽहं यता प्राहुर्मनीषिणः ॥ १३.९७.५७ ॥
ਹੇ ਦੇਵਇੰਦਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ। ਮਨੀਸ਼ੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
13.97.58
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रघातेऽथ स्वामिनः ।
कुलस्त्रीणां परिभवे मृतास्ते भूमिपैः समाः ॥ १३.९७.५८ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ, ਗਾਵਾਂ ਲਈ, ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸੁਆਮੀ ਲਈ, ਜਾਂ ਕੁਲ-ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਰੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ।
13.97.59
ये शूरा निहता युद्धे स्वर्याता रणगृद्धिनः ।
सर्वे ते विबुधश्रेष्ठ नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.५९ ॥
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਿਹੜੇ ਸੂਰਵੀਰ ਰਣ-ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਗਏ, ਹੇ ਦੇਵਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੂਮੀ-ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
13.97.60
भर्तुर्निःश्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्राह्मलोकगता युक्ता नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.९७.६० ॥
ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਪਰਮ ਕਲਿਆਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪਹੁੰਚੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਭੂਮੀ-ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
13.97.61
पञ्च पूर्वा हि पुरुषाः षडन्ये वसुधां गताः ।
एकादश ददद्भूमिं परित्रातीह मानवः ॥ १३.९७.६१ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਛੇ ਜਣੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਗਿਆਰਾਂ (ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ) ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.62
रत्नोपकीर्णां वसुधां यो ददाति पुरंदर ।
स मुक्तः सर्वकलुषैः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.६२ ॥
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.63
महीं स्फीतां ददद्राजन्सर्वकामगुणान्विताम् ।
राजाधिराजो भवति तद्धि दानमनुत्तमम् ॥ १३.९७.६३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਾਨ ਹੈ।
13.97.64
सर्वकामसमायुक्तां काश्यपीं यः प्रयच्छति ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति वासव ॥ १३.९७.६४ ॥
ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕਸ਼ਯਪੀ (ਧਰਤੀ) ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਇਹ ਮੈਨੂੰ (ਧਰਤੀ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ', ਹੇ ਵਾਸਵ।
13.97.65
सर्वकामदुघां धेनुं सर्वकामगुणान्विताम् ।
ददाति यः सहस्राक्ष स्वर्गं याति स मानवः ॥ १३.९७.६५ ॥
ਹੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕਸ਼, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧੇਨੂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.66
मधुसर्पिःप्रवाहिण्यः पयोदधिवहास्तथा ।
सरितस्तपर्यन्तीह सुरेन्द्र वसुधाप्रदम् ॥ १३.९७.६६ ॥
ਹੇ ਸੁਰੇਂਦਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਘਿਓ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਢੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
13.97.67
भूमिप्रदानान्नृपतिर्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ।
न हि भूमिप्रदानेन दानमन्यद्विशिष्यते ॥ १३.९७.६७ ॥
ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
13.97.68
ददाति यः समुन्द्रान्तां पृथिवीं शस्त्रनिर्जिताम् ।
तं जनाः कथयन्तीह यावद्धरति गौरियम् ॥ १३.९७.६८ ॥
ਜੋ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਧਰਤੀ-ਗਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਗੇ।
13.97.69
पुण्यामृद्धिरसां भूमिं यो ददाति पुरंदर ।
न तस्य लोकाः क्षीयन्ते भूमिदानगुणान्विताः ॥ १३.९७.६९ ॥
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
13.97.70
सर्वदा पार्थिवेनेह सततं भूतिमिच्छता ।
भूर्देया विधिवच्छक्र पात्रे सुखमभीप्सुनां ॥ १३.९७.७० ॥
ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
13.97.71
अपि कृत्वा नरः पापं भूमिं दत्त्वा द्विजातये ।
समुत्सृजति तत्पापं जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ १३.९७.७१ ॥
ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਪੁਰਾਣੀ ਕੁੰਜ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।
13.97.72
सागरान्सरितः शैलान्काननानि च सर्वशः ।
सर्वमेतन्नरः शक्र ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७२ ॥
ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਇਹ ਸਭ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.73
तटाकान्युदपानानि स्रोतांसि च सरांसि च ।
स्नेहान्सर्वरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७३ ॥
ਤਲਾਬ, ਖੂਹ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਤੇ ਰਸ — ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.74
ओषधीर्वीर्यसम्पन्नानगान्पुष्पफलान्वितान् ।
काननोपलशैलांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १३.९७.७४ ॥
ਤਾਕਤਵਰ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰੁੱਖ, ਜੰਗਲ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ — ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.75
अग्निष्टोमप्रभृतिभिरिष्ट्वा च स्वाप्तदक्षिणैः ।
न तत्फलमवाप्नोति भूमिदानाद्यदश्नुते ॥ १३.९७.७५ ॥
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਜੋ ਭੂਮੀ-ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
13.97.76
दाता दशानुगृह्णाति दश हन्ति तथा क्षिपन् ।
पूर्वदत्तां हरन्भूमिं नरकायोपगच्छति ॥ १३.९७.७६ ॥
ਦਾਤਾ ਦਸ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਧਰਤੀ ਖੋਹ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.77
न ददाति प्रतिश्रुत्य दत्त्वाऽपि च हरेत्तु यः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैस्तप्यते मृत्युसासनात् ॥ १३.९७.७७ ॥
ਜੋ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜਾਂ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
13.97.78
आहिताग्निं सदायज्ञं कृशवृत्तिं प्रियातिथिम् ।
ये भरन्ति द्विजश्रेष्ठं नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ १३.९७.७८ ॥
ਜੋ ਅਗਨੀਹੋਤਰੀ, ਸਦਾ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਦਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
13.97.79
ब्राह्मणेष्वनृणीभूतः पार्थिवः स्यात्पुरंदर ।
इतरेषां तु वर्णानां तारयेत्कृशदुर्बलान् ॥ १३.९७.७९ ॥
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਿਣ-ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਬਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਧਾਰ ਕਰੇ।
13.97.80
नाच्छिन्द्यात्स्पर्शितां भूमिं परेण त्रिदशाधिप ।
ब्राह्मणस्य सुरश्रेष्ठ कृशवृत्तेः कदाचन ॥ १३.९७.८० ॥
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਹੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਜੀਵਿਕਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਛੋਹੀ ਹੋਈ ਭੂਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਾ ਖੋਹੇ।
13.97.81
यथाश्रु पतितं तेषां दीनानामथ सीदताम् ।
ब्राह्मणानां हृते क्षेत्रे हन्यात्त्रिपुरुषं कुलम् ॥ १३.९७.८१ ॥
ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਨਾਂ ਅਤੇ ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਅੱਥਰੂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਖੇਤ ਖੋਹਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.82
भूमिपालं च्युतं राष्ट्राद्यस्तु संस्थापयेत्पुनः ।
तस्य वासः सहस्राक्ष नाकपृष्ठे महीयते ॥ १३.९७.८२ ॥
ਰਾਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੋ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼, ਉਸ ਦਾ ਵਾਸ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.97.83
सुनिर्मितां सुविक्रीतां सुभृतां स्थापयेन्नृप ।
इक्षुभिः सन्ततां भूमिं यवगोधूमसालिनीम् ॥ १३.९७.८३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਰੀਦੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲੀ ਗਈ, ਗੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕੀ, ਜੌਂ-ਕਣਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਭੂਮੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
13.97.84
गोश्ववाहनपूर्णां वा यो ददाति वसुन्धराम् ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.९७.८४ ॥
ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
13.97.85
निधिगर्भां ददद्भूमिं सर्वरत्नपरिच्छदाम् ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्भूमिसत्रं हि तस्य तत ॥ १३.९७.८५ ॥
ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਕਸ਼ਯ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਉਸਦਾ ਭੂਮਿਸਤ੍ਰ ਹੈ।
13.97.86
विधूय कलुषं सर्वं विरजाः सम्मतः सताम् ।
लोके महीयते सद्भिर्यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.९७.८६ ॥
ਸਾਰੇ ਮੈਲ ਝਾੜ ਕੇ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਸੱਜਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੱਜਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.97.87
यथाऽप्सु पतितः शक्र तैलबिन्दुर्विसर्पति ।
तथा भूमिकृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.९७.८७ ॥
ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ ਤੇਲ ਦੀ ਬੂੰਦ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਦਾਨ ਹਰ ਫ਼ਸਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
13.97.88
ये रणाग्रे महीपालाः शूराः समितिशोभनाः ।
वध्यन्तेऽभिमुखाः शक्र ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १३.९७.८८ ॥
ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਸੂਰਮੇ ਹੋ ਕੇ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
13.97.89
नृत्तगीतपरा नार्यो दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र यथा भूमिप्रदं दिवि ॥ १३.९७.८९ ॥
ਹੇ ਦੇਵੇਂਦਰ, ਨ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
13.97.90
मोदते च सुखं स्वर्गे देवगन्धर्वपूजितः ।
यो ददाति महीं सम्यग्विधिनेह द्विजातये ॥ १३.९७.९० ॥
ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦ੍ਵਿਜ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
13.97.91
शतमप्सरसश्चैव दिव्यमाल्यविभूषिताः ।
उपतिष्ठन्ति देवेन्द्र ब्रह्मलोके धराप्रदम् ॥ १३.९७.९१ ॥
ਹੇ ਦੇਵੇਂਦਰ! ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸੌ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
13.97.92
उपतिष्ठन्ति पुण्यानि सदा भूमिप्रदं नरम् ।
शङ्खं भद्रासनं छत्रं वराश्वा वरवाहनम् ॥ १३.९७.९२ ॥
ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਪੁੰਨ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੰਖ, ਭਦ੍ਰਾਸਨ, ਛਤਰ, ਉੱਤਮ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਾਹਨ ਵੀ।
13.97.93
भूमिप्रदानात्पुष्पाणि हिरण्यनिचयास्तथा ।
आज्ञा सदाऽप्रतिहता जयशब्दा वसूनि च ॥ १३.९७.९३ ॥
ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਸਦਾ ਅਣਰੋਕੀ ਆਗਿਆ, ਜੈ-ਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਧਨ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
13.97.94
भूमिदानस्य पुण्यानि फलं स्वर्गः पुरन्दर ।
हिरण्यपुष्पाश्चौषध्यः कुशकाञ्चनशाद्वलाः ॥ १३.९७.९४ ॥
ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਸੁਰਗ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ! ਉੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਕੁਸ਼, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਘਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.97.95
अमृतप्रसवां भूमिं प्राप्नोति पुरुषो ददत् ॥ १३.९७.९५ ॥
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਪਜਾਉਣ ਵਾਲੀ ਭੂਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.97.96
नास्ति भूमिसमं दानं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
नास्ति सत्यसमो धर्मो नास्ति दानसमो निधिः ॥ १३.९७.९६ ॥
ਭੂਮੀ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ; ਮਾਤਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ; ਸੱਚ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ; ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ।
13.97.97
एतदाङ्गिरसाच्छ्रुत्वा वासवो वसुधामिमाम् ।
वसुरत्नसमाकीर्णां ददावाङ्गिरसे तदा ॥ १३.९७.९७ ॥
ਆਂਗਿਰਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਨ-ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਆਂਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
13.97.98
य इदं श्रावयेच्छ्राद्धे भूमिदानस्य संस्तवम् ।
न तस्य रक्षसां भागो नासुराणां भवत्युत ॥ १३.९७.९८ ॥
ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਭੂਮੀਦਾਨ ਦੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ।
13.97.99
अक्षयं च भवेद्दत्तं पितृभ्यस्तन्न संशयः ।
तस्माच्छ्राद्धेष्विदं विद्वान्भुञ्जतः श्रावयेद्द्विजान् ॥ १३.९७.९९ ॥
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਦਾਨ ਅਕਸ਼ੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਇਹ ਸੁਣਾਵੇ।
13.97.100
इत्येतत्सर्वदानानां श्रेष्ठमुक्तं तवानघ ।
मया भरतशार्दूल किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.९७.१०० ॥
ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਭਰਤਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?