ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.98.1
कानि दानानि लोकेऽस्मिन्दातुकामो महीपतिः ।
गुणाधिकेभ्यो विप्रेभ्यो दद्याद्भरतसत्तम ॥ १३.९८.१ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ರಾಜನು ಯಾವ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು? ಗುಣಾಧಿಕರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಏನನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ?
13.98.2
केन तुष्यन्ति ते सद्यः किं तुष्टाः प्रदिशन्ति च ।
शंस मे तन्महाबाहो फलं पुण्यकृतं महत् ॥ १३.९८.२ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಏನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ? ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.98.3
दत्तं किं फलवद्राजन्निह लोकें परत्र च ।
भवतः श्रोतुमिच्छामि तन्मे विस्तरतो वद
अन्नं भुवं दिवं खं च सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.९८.३ ॥
ರಾಜನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನ ಯಾವ ರೀತಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ? ಅದನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನನಗೆ ಹೇಳು. ಅನ್ನ, ಭೂಮಿ, ಸ್ವರ್ಗ, ಆಕಾಶ — ಎಲ್ಲವೂ ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.
13.98.4
इममर्थं पुरा पृष्टो नारदो देवदर्शनः ।
यदुक्तवानसौ वाक्यं तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.९८.४ ॥
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ದೇವದರ್ಶಿಯಾದ ನಾರದರನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಕೇಳು.
13.98.5
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ऋषिगणास्तथा ।
लोकतन्त्रं हि यज्ञाश्च सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.९८.५ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳು ಅನ್ನವನ್ನೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಯಜ್ಞಗಳೂ ಎಲ್ಲವೂ ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿವೆ.
13.98.6
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ।
तस्मादन्नं विशेषेणि दातुमिच्छन्ति मानवाः ॥ १३.९८.६ ॥
ಅನ್ನದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ದಾನ ಹಿಂದೆ ಆಗಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನೇ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
13.98.7
अन्नमूर्जस्करं लोके प्राणाश्चान्ने प्रतिष्ठिताः ।
अन्नेन धार्यते सर्वं विश्वं जगदिदं प्रभो ॥ १३.९८.७ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವು ಬಲ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಣಗಳು ಅನ್ನದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ, ಈ ಜಗತ್ತು ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ.
13.98.8
अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तापसास्तथा ।
अन्नाद्भवन्ति वै प्राणाः प्रत्यक्षं नात्र संशयः ॥ १३.९८.८ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಗೃಹಸ್ಥರು, ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಇದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.98.9
कटुम्बिने सीदते च ब्राह्मणाय महात्मने ।
दातव्यं भिक्षवे चान्नमात्मनो भूतिमिच्छता ॥ १३.९८.९ ॥
ಕುಟುಂಬಸ್ಥನಿಗೂ, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ, ಭಿಕ್ಷುವಿಗೂ ಅನ್ನ ನೀಡಬೇಕು; ತನ್ನ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
13.98.10
ब्राह्मणायाभिरूपाय यो दद्यादन्नमर्थिने ।
निदधाति निधिं श्रेष्ठं पारलौकिकमात्मनः ॥ १३.९८.१० ॥
ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಯಾಚಕನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನು ತನಗಾಗಿ ಪರಲೋಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.98.11
श्रान्तमध्वनि वर्तन्तं वृद्धमर्हमुपस्थितम् ।
अर्ययेद्भूतिमन्विच्छन्गृहस्थो गृहमागतम् ॥ १३.९८.११ ॥
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಣಿದು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿರುವ, ವೃದ್ಧನಾದ, ಗೌರವಾರ್ಹನಾದ, ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಗೃಹಸ್ಥನು ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು.
13.98.12
क्रोधमुत्पतितं हित्वा सुशीलो वीतमत्सरः ।
अन्नदः प्राप्नुते राजन्दिवि चेह च यत्सुखम् ॥ १३.९८.१२ ॥
ಉದಯಿಸಿದ ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸುಶೀಲನೂ ಮತ್ಸರರಹಿತನೂ ಆದ ಅನ್ನದಾತನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.98.13
नावमन्येदभिगतं न प्रणुद्यात्कदाचन ।
अपि श्वपाके शुनि वा नान्नदानं प्रणश्यति ॥ १३.९८.१३ ॥
ಬಂದವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು, ಎಂದಿಗೂ ಓಡಿಸಬಾರದು. ಚಂಡಾಲನ ಮನೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ನಾಯಿಗಾಗಲಿ ನೀಡಿದ ಅನ್ನದಾನ ನಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.98.14
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते ।
आर्तायादृष्टपूर्वाय स महद्धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.९८.१४ ॥
ದಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವ, ಮೊದಲು ಕಾಣದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನು ಮಹಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.98.15
पितॄन्देवानृपीन्विप्रानतिथींश्च जनाधिप ।
यो नरः प्रीणयत्यन्नैस्तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १३.९८.१५ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ! ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಋಷಿಗಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಅನ್ನದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.98.16
कृत्वाऽतिपातकं कर्म यो दद्यादन्नमर्थिने ।
ब्राह्मणाय विशेषेण न स पापेन मुह्यते ॥ १३.९८.१६ ॥
ಘೋರ ಪಾತಕ ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರೂ, ಯಾಚಕನಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.98.17
ब्राह्मणेष्वक्षयं दानमन्नं शूद्रे महाफलम् ।
अन्नदानं हि शूद्रे च ब्राह्मणे च विशिष्यते ॥ १३.९८.१७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿದೆ; ಶೂದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅನ್ನ ಮಹಾಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಅನ್ನದಾನ ಶೂದ್ರನಿಗೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ ವಿಶೇಷವಾದುದು.
13.98.18
न पृच्छेद्गोत्रचरणं स्वाध्यायं देशमेव च ।
भिक्षितो ब्राह्मणेनान्नं दद्यादेवाविचारतः ॥ १३.९८.१८ ॥
ಗೋತ್ರ, ಚರಣ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ದೇಶ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೆ ವಿಚಾರಿಸದೆ ಅನ್ನ ನೀಡಬೇಕು.
13.98.19
अन्नदस्यान्नदा वृक्षाः सर्वकामफलप्रदाः ।
भवन्ति चेह चामुत्र नृपते नात्र संशयः ॥ १३.९८.१९ ॥
ಅನ್ನ ನೀಡುವವನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ವೃಕ್ಷಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.98.20
आशंसन्ते हि पितरः सुवृष्टिमिव कर्षकाः ।
अस्माकमपि पुत्रो वा पौत्रो वाऽन्नं प्रदास्यति ॥ १३.९८.२० ॥
ರೈತರು ಉತ್ತಮ ಮಳೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಪಿತೃಗಳು 'ನಮ್ಮ ಮಗ ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಗ ಅನ್ನ ನೀಡುವನು' ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.98.21
ब्राह्मणो हि महद्भूतं स्वयं देहीति याचते ।
अकामो वा सकामो वा दत्त्वा पुण्यमवाप्नुयात् ॥ १३.९८.२१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಹಾ ಜೀವಿ; 'ನನಗೆ ಕೊಡು' ಎಂದು ಅವನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಾಮನೆಯಿಲ್ಲದೆಯಾಗಲಿ ಕಾಮನೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಕೊಟ್ಟವನು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.98.22
ब्राह्मणः सर्वभूतानामतिथिः प्रसृताग्रभुक् ।
विप्रा यदधिगच्छन्ति भिक्षमाणा गृहं सदा ॥ १३.९८.२२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಅತಿಥಿ; ಅವನು ಮೊದಲು ಊಟಮಾಡುವವನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ ಸದಾ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.
13.98.23
सत्कताश्च निवर्तन्ते तदतीव प्रवर्धते ।
महाभागे कुले प्रेत्य जन्म चाप्नोति भारत ॥ १३.९८.२३ ॥
ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಹಿಂತಿರುಗಿದರೂ ಅದು ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಓ ಭಾರತ, ಮರಣಾನಂತರ ಅವನು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.98.24
दत्त्वा त्वन्नं नरो लोके तथा स्थानमनुत्तमम् ।
स्विष्टमृष्टान्नदायी तु स्वर्गे वसति सत्कृतः ॥ १३.९८.२४ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಗೌರವ ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.98.25
अन्नं प्राणा नराणां हि सर्वमन्ने प्रतिष्ठिम् ।
अन्नदः पशुमान्पुत्री धनवान्भोगवानपि ॥ १३.९८.२५ ॥
ಅನ್ನವೇ ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಣ; ಎಲ್ಲವೂ ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಅನ್ನದಾತನು ಪಶುಸಂಪತ್ತು, ಪುತ್ರರು, ಧನ ಮತ್ತು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.98.26
प्राणवांश्चापि भवति रूपवांश्च तथा नृप ।
अन्नदः प्राणदो लोके सर्वदः प्रोच्यते तु सः ॥ १३.९८.२६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅನ್ನದಾತನು ಪ್ರಾಣವಂತನೂ ರೂಪವಂತನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾತನನ್ನು ಪ್ರಾಣದಾತ ಮತ್ತು ಸರ್ವದಾತ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.98.27
अन्नं हि दत्त्वाऽतिथये ब्राह्मणाय यथाविधि ।
प्रदाता सुखमाप्नोति दैवतैश्चापि पूज्यते ॥ १३.९८.२७ ॥
ಅತಿಥಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದ ದಾತನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.98.28
ब्राह्मणो हि महद्भूतं क्षेत्रभूतं युधिष्ठिर ।
उप्यते तत्रि यद्बीजं तद्धि पुण्यफलं महत् ॥ १३.९८.२८ ॥
ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಹಾ ಜೀವಿ, ಕ್ಷೇತ್ರದಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಬೀಜ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
13.98.29
प्रत्यक्षं प्रीतिजननं भोक्तुर्दातुर्भवत्युत ।
सर्वाण्यन्यानि दानानि परोक्षफलवन्त्युत ॥ १३.९८.२९ ॥
ಈ ಅನ್ನದಾನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದುದು; ಭೋಕ್ತನಿಗೂ ದಾತನಿಗೂ ಸಂತೋಷ ತರುತ್ತದೆ. ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳೂ ಪರೋಕ್ಷ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
13.98.30
अन्नाद्धि प्रसवं यान्ति रतिरन्नाद्धि भारत ।
धर्मार्थावन्नतो विद्धि रोगनाशं तथाऽन्नतः ॥ १३.९८.३० ॥
ಓ ಭಾರತನೇ, ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಸಂತತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಸುಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿ; ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ರೋಗನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
13.98.31
अन्नं ह्यमृतमित्याह पुरा कल्पे प्रजापतिः। ॥ १३.९८.३१ ॥
ಹಿಂದೆ ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅನ್ನವೇ ಅಮೃತವೆಂದು ಹೇಳಿದನು.
13.98.32
अन्नप्रणाशे भिद्यन्ते शरीरे पञ्च धातवः ।
बलं बलवतोपीह प्रणश्यत्यन्नहानितः ॥ १३.९८.३२ ॥
ಅನ್ನ ನಾಶವಾದಾಗ ದೇಹದ ಐದು ಧಾತುಗಳು ಒಡೆಯುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬಲವಂತನ ಬಲವೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
13.98.33
आवाहाश्च विवाहाश्च यज्ञाश्चान्नमृते तथा ।
निवर्तन्ते नरश्रेष्ठ ब्रह्म चात्र प्रलीयते ॥ १३.९८.३३ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಆವಾಹ, ವಿವಾಹ, ಯಜ್ಞಗಳು ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವೂ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.
13.98.34
अन्नतः सर्वमेतद्धि यत्किञ्चित्स्थाणु जङ्गमम् ।
त्रिषु लोकेषु धर्मार्थमन्नं देयमतो बुधैः ॥ १३.९८.३४ ॥
ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು.
13.98.35
अन्नदस्य मनुष्यस्य बलमोजो यशांसि च ।
कीर्तिश्च वर्धते शश्वत्त्रिषु लोकेषु पार्थिव ॥ १३.९८.३५ ॥
ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ಅನ್ನದಾತನಾದ ಮನುಷ್ಯನ ಬಲ, ಓಜಸ್ಸು, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.
13.98.36
मेघेषूर्ध्वं सन्निधत्ते प्राणानां पवनः पतिः ।
तच्च मेघगतं वारि शक्रो वर्षति भारत ॥ १३.९८.३६ ॥
ಪ್ರಾಣಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ವಾಯು ಮೇಘಗಳ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಾನೆ; ಭಾರತನೇ, ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿರುವ ಆ ನೀರನ್ನು ಇಂದ್ರ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.98.37
आदत्ते च रसान्भौनानादित्यः स्वगभस्तिभिः ।
वायुरादित्यतस्तांश्च रसान्देवः प्रवर्षति ॥ १३.९८.३७ ॥
ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯ ರಸಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ವಾಯು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ದೇವನು ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.98.38
तद्यदा मेघतो वारि पतितं भवति क्षितौ ।
तदा वसुमती देवी स्निग्धा भवति भारत ॥ १३.९८.३८ ॥
ಮೇಘದಿಂದ ನೀರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಓ ಭಾರತ, ದೇವಿ ವಸುಮತಿ (ಭೂಮಿ) ಆರ್ದ್ರಳೂ ಫಲವತ್ತಾದವಳೂ ಆಗುತ್ತಾಳೆ.
13.98.39
ततः सस्यानि रोहन्ति येन वर्तयते जगत् ।
मांसमेदोस्थिशुक्राणां प्रादुर्भावस्ततः पुनः ॥ १३.९८.३९ ॥
ನಂತರ ಬೆಳೆಗಳು ಮೊಳೆಯುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತು ಜೀವಿಸುತ್ತದೆ; ಬಳಿಕ ಅವುಗಳಿಂದ ಮಾಂಸ, ಮೇದಸ್ಸು, ಅಸ್ಥಿ, ಶುಕ್ರ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.
13.98.40
सम्भवन्ति ततः शुक्रात्प्राणिनः पृथिवीपते ।
अग्नीषोमौ हि तच्छुक्रं सृजतः पुष्यतश्च ह ॥ १३.९८.४० ॥
ಆ ಶುಕ್ರದಿಂದ, ಓ ಪೃಥ್ವೀಪತಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮರು ಆ ಶುಕ್ರವನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.98.41
एवमन्नाद्धि सूर्यश्च पवनः शक्रमेव च ।
एक एव स्मृतो राशिस्ततो भूतानि जज्ञिरे ॥ १३.९८.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರು ಒಂದೇ ರಾಶಿಯೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.
13.98.42
प्राणान्ददाति भूतानां तेजश्च भरतर्षभ ।
गृहमभ्यागतायाथ यो दद्यादन्नमर्थिने ॥ १३.९८.४२ ॥
ಓ ಭರತರ್ಷಭ, ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗೆ ಅಥವಾ ಯಾಚಕನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.98.43
नारदेनैवमुक्तोऽहमन्नदानं सदा नृप ।
अनसूयुस्त्वमप्यन्नं तस्माद्देहि गतज्वरः ॥ १३.९८.४३ ॥
ನಾರದನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು: ಅರಸನೇ, ಸದಾ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀನೂ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದೆ ಅನ್ನ ಕೊಡು; ಆದ್ದರಿಂದ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ದಾನ ಮಾಡು.
13.98.44
दत्त्वाऽन्नं विधिवद्राजन्विप्रेभ्यस्त्वमपि प्रभो ।
यथावदनुरूपेभ्यस्ततः स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १३.९८.४४ ॥
ಅರಸನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅನ್ನ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
13.98.45
अन्नदानां हि ये लोकास्तांस्त्वं शृणु जनाधिप ।
भवनानि प्रकाशन्ते दिवि तेषां महात्मनाम् ॥ १३.९८.४५ ॥
ಜನಾಧಿಪನೇ, ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕೇಳು. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮರ ಭವನಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.
13.98.46
नानासंस्थानि रूपाणि नानास्तम्भान्वितानि च ।
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किंकिणीजालवन्ति च ॥ १३.९८.४६ ॥
ಅವು ನಾನಾ ರೂಪ ಆಕಾರಗಳುಳ್ಳವು, ಹಲವಾರು ಕಂಬಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು, ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಗಂಟೆಗಳ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿವೆ.
13.98.47
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ।
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलचराणि च ॥ १३.९८.४७ ॥
ಅವು ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣವುಳ್ಳವು; ಸ್ಥಿರವಾದವೂ ಚಲಿಸುವವೂ ಆಗಿವೆ; ನೂರಾರು ಅಂತಸ್ತುಗಳುಳ್ಳವು; ಒಳಗೆ ನೀರಿನ ಜೀವಿಗಳೂ ಇವೆ.
13.98.48
वैदूर्यार्कप्रकाशानि रौप्यरुक्ममयानि च ।
सर्वकामफलाश्चापि वृक्षा भवनसंस्थिताः ॥ १३.९८.४८ ॥
ಅವು ವೈಡೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ; ಬೆಳ್ಳಿ, ಬಂಗಾರದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಭವನಗಳ ಸುತ್ತ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಫಲಿಸುವ ಮರಗಳಿವೆ.
13.98.49
वाप्यो वीथ्यः सभाः कूपा दीर्घिकाश्चैव सर्वशः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्यथ सहस्रशः ॥ १३.९८.४९ ॥
ಮೆಟ್ಟಿಲು ಬಾವಿಗಳು, ಬೀದಿಗಳು, ಸಭಾಮಂಟಪಗಳು, ಬಾವಿಗಳು, ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ, ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಶಬ್ದಮಾಡುವ ವಾಹನಗಳೂ.
13.98.50
भक्ष्यभोज्यमयाः शैला वासांस्याभरणानि च ।
क्षीरं स्रवन्ति सरितस्तथा चैवान्नपर्वताः ॥ १३.९८.५० ॥
ತಿನ್ನುವ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪರ್ವತಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು; ಹಾಲು ಹರಿಸುವ ನದಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ನದ ಪರ್ವತಗಳೂ.
13.98.51
प्रासादाः पाण्डुराभ्राभाः शय्याश्च कनकोञ्ज्वलाः ।
तान्यन्नदाः प्रपद्यन्ते तस्मादन्नप्रदो भव ॥ १३.९८.५१ ॥
ಬಿಳಿ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಅರಮನೆಗಳು, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಹಾಸಿಗೆಗಳು—ಇವನ್ನು ಅನ್ನದಾನಿಗಳು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅನ್ನದಾತನಾಗು.
13.98.52
एते लोकाः पुण्यकृता अन्नदानां महात्मनाम् ।
तस्मादन्नं प्रयत्नेन दातव्यं मानवैर्भुवि ॥ १३.९८.५२ ॥
ಈ ಲೋಕಗಳು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ, ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.