மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.98.1
कानि दानानि लोकेऽस्मिन्दातुकामो महीपतिः ।
गुणाधिकेभ्यो विप्रेभ्यो दद्याद्भरतसत्तम ॥ १३.९८.१ ॥
இவ்வுலகில் தானம் செய்ய விரும்பும் அரசன் எந்தெந்த தானங்களைச் செய்ய வேண்டும்? குணத்தில் மேம்பட்ட அந்தணர்களுக்கு எதனைக் கொடுக்க வேண்டும், பரதர்களில் சிறந்தவரே?
13.98.2
केन तुष्यन्ति ते सद्यः किं तुष्टाः प्रदिशन्ति च ।
शंस मे तन्महाबाहो फलं पुण्यकृतं महत् ॥ १३.९८.२ ॥
எதனால் அவர்கள் உடனே மகிழ்கிறார்கள்? மகிழ்ந்ததும் எதை அருள்கிறார்கள்? பெருந்தோளனே, புண்ணியத்தால் விளையும் பெரும் பலனை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.98.3
दत्तं किं फलवद्राजन्निह लोकें परत्र च ।
भवतः श्रोतुमिच्छामि तन्मे विस्तरतो वद
अन्नं भुवं दिवं खं च सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.९८.३ ॥
அரசே, இவ்வுலகிலும் மறுஉலகிலும் கொடுக்கப்பட்ட தானம் எவ்வாறு பலனளிக்கிறது? அதை விரிவாக உம்மிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன், எனக்குச் சொல்லுங்கள். உணவு, பூமி, சொர்க்கம், ஆகாயம் — எல்லாமே உணவிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.
13.98.4
इममर्थं पुरा पृष्टो नारदो देवदर्शनः ।
यदुक्तवानसौ वाक्यं तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.९८.४ ॥
இந்த வினாவை முன்பொரு காலத்தில் தேவர்களைக் கண்ட நாரதரிடம் கேட்கப்பட்டது. அவர் சொன்ன சொற்களை நான் சொல்லும்போது கேளுங்கள்.
13.98.5
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ऋषिगणास्तथा ।
लोकतन्त्रं हि यज्ञाश्च सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.९८.५ ॥
தேவர்களும் ரிஷிக் கூட்டங்களும் உணவையே புகழ்கிறார்கள். உலக அமைப்பும் யாகங்களும், எல்லாமே உணவிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.
13.98.6
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ।
तस्मादन्नं विशेषेणि दातुमिच्छन्ति मानवाः ॥ १३.९८.६ ॥
உணவுக்கு நிகரான தானம் இதுவரை இருந்ததில்லை, இனியும் இருக்கப்போவதில்லை. ஆகவே மனிதர்கள் சிறப்பாக உணவையே கொடுக்க விரும்புகிறார்கள்.
13.98.7
अन्नमूर्जस्करं लोके प्राणाश्चान्ने प्रतिष्ठिताः ।
अन्नेन धार्यते सर्वं विश्वं जगदिदं प्रभो ॥ १३.९८.७ ॥
உலகில் உணவு வலிமை தருவது; உயிர்கள் உணவிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன. உணவினாலேயே இந்த முழு உலகமும் தாங்கப்படுகிறது, ஓ பிரபுவே.
13.98.8
अन्नाद्गृहस्था लोकेऽस्मिन्भिक्षवस्तापसास्तथा ।
अन्नाद्भवन्ति वै प्राणाः प्रत्यक्षं नात्र संशयः ॥ १३.९८.८ ॥
இவ்வுலகில் உணவினாலேயே இல்லறத்தார், பிச்சுக்கள், தவசிகள் ஆகியோரும் நிலைபெறுகின்றனர். உணவினாலேயே உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; இது நேரடியாகத் தெரிந்தது, இதில் ஐயமில்லை.
13.98.9
कटुम्बिने सीदते च ब्राह्मणाय महात्मने ।
दातव्यं भिक्षवे चान्नमात्मनो भूतिमिच्छता ॥ १३.९८.९ ॥
குடும்பஸ்தனுக்கும், துன்புறும் மகாத்மாவான பிராமணனுக்கும் உணவு கொடுக்க வேண்டும்; பிச்சுக்கும் கொடுக்க வேண்டும். தன் நலத்தை விரும்புபவன் இவ்வாறு தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.98.10
ब्राह्मणायाभिरूपाय यो दद्यादन्नमर्थिने ।
निदधाति निधिं श्रेष्ठं पारलौकिकमात्मनः ॥ १३.९८.१० ॥
தகுதியுள்ள பிராமணனுக்கும், யாசிப்பவனுக்கும் உணவு கொடுப்பவன், தனக்காக மறுவுலகத்தின் சிறந்த செல்வத்தை சேர்த்து வைக்கிறான்.
13.98.11
श्रान्तमध्वनि वर्तन्तं वृद्धमर्हमुपस्थितम् ।
अर्ययेद्भूतिमन्विच्छन्गृहस्थो गृहमागतम् ॥ १३.९८.११ ॥
வழியில் களைத்து பயணம் செய்யும், முதியவரும் மரியாதைக்குரியவருமான, வீடு வந்தடைந்த விருந்தினரை, தன் நலனை விரும்பும் இல்லறத்தான் உபசரிக்க வேண்டும்.
13.98.12
क्रोधमुत्पतितं हित्वा सुशीलो वीतमत्सरः ।
अन्नदः प्राप्नुते राजन्दिवि चेह च यत्सुखम् ॥ १३.९८.१२ ॥
எழுந்த கோபத்தை விட்டு, நற்குணமுள்ளவனாய், பொறாமையற்றவனாய் இருப்பவன், அரசே, உணவளிப்பவன் இங்கும் மேலுலகிலும் உள்ள இன்பத்தை அடைகிறான்.
13.98.13
नावमन्येदभिगतं न प्रणुद्यात्कदाचन ।
अपि श्वपाके शुनि वा नान्नदानं प्रणश्यति ॥ १३.९८.१३ ॥
வந்தவரை அவமதிக்கக் கூடாது; அவரை ஒருபோதும் விரட்டக் கூடாது. சண்டாளன் வீட்டில் அல்லது நாய்க்கு அளிக்கப்பட்ட அன்னதானமும் அழிவதில்லை.
13.98.14
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते ।
आर्तायादृष्टपूर्वाय स महद्धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.९८.१४ ॥
வழியில் இருக்கும், துயரத்தில் உள்ள, முன்பு காணாத ஒருவருக்கு மனம் சலிக்காமல் அன்னம் அளிப்பவன் பெரும் தர்மத்தை அடைகிறான்.
13.98.15
पितॄन्देवानृपीन्विप्रानतिथींश्च जनाधिप ।
यो नरः प्रीणयत्यन्नैस्तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १३.९८.१५ ॥
ஓ மன்னா! பிதுர்களையும், தேவர்களையும், ரிஷிகளையும், பிராமணர்களையும், விருந்தினர்களையும் அன்னத்தால் திருப்திப்படுத்தும் மனிதனுக்கு பெரும் புண்ணியப் பலன் கிடைக்கிறது.
13.98.16
कृत्वाऽतिपातकं कर्म यो दद्यादन्नमर्थिने ।
ब्राह्मणाय विशेषेण न स पापेन मुह्यते ॥ १३.९८.१६ ॥
கொடிய பாவச் செயலைச் செய்திருந்தாலும், யாசிப்பவருக்கு, குறிப்பாக பிராமணனுக்கு அன்னம் அளிப்பவன் பாவத்தால் மயங்குவதில்லை.
13.98.17
ब्राह्मणेष्वक्षयं दानमन्नं शूद्रे महाफलम् ।
अन्नदानं हि शूद्रे च ब्राह्मणे च विशिष्यते ॥ १३.९८.१७ ॥
பிராமணர்களுக்கு அளிக்கப்படும் தானம் அழியாதது; சூத்திரனுக்கு அளிக்கப்படும் அன்னம் பெரும் பலனைத் தருகிறது. உண்மையில் அன்னதானம் சூத்திரனுக்கும், பிராமணனுக்கும் சிறப்புடையது.
13.98.18
न पृच्छेद्गोत्रचरणं स्वाध्यायं देशमेव च ।
भिक्षितो ब्राह्मणेनान्नं दद्यादेवाविचारतः ॥ १३.९८.१८ ॥
கோத்திரம், சரணம், சுவாத்யாயம், ஊர் ஆகியவற்றைக் கேட்கக் கூடாது. பிராமணன் பிச்சை கேட்டால் ஆராயாமல் அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.
13.98.19
अन्नदस्यान्नदा वृक्षाः सर्वकामफलप्रदाः ।
भवन्ति चेह चामुत्र नृपते नात्र संशयः ॥ १३.९८.१९ ॥
அன்னம் அளிப்பவனுக்கு அன்னம் அளிக்கும் மரங்கள் உண்டாகின்றன; அவை எல்லா விருப்பங்களின் பலன்களையும் அளிக்கின்றன. அரசே, இவ்லோகத்திலும் மறுலோகத்திலும் இதில் ஐயமில்லை.
13.98.20
आशंसन्ते हि पितरः सुवृष्टिमिव कर्षकाः ।
अस्माकमपि पुत्रो वा पौत्रो वाऽन्नं प्रदास्यति ॥ १३.९८.२० ॥
உழவர்கள் நல்ல மழையை எதிர்பார்ப்பது போல, முன்னோர்களும் 'எங்கள் மகனோ பேரனோ அன்னம் அளிப்பான்' என்று எதிர்பார்க்கின்றனர்.
13.98.21
ब्राह्मणो हि महद्भूतं स्वयं देहीति याचते ।
अकामो वा सकामो वा दत्त्वा पुण्यमवाप्नुयात् ॥ १३.९८.२१ ॥
பிராமணன் மிகப் பெரிய உயிரினம்; 'எனக்குத் தா' என்று அவன் யாசிக்கிறான். விருப்பமின்றியோ விருப்பத்துடனோ கொடுத்தவன் புண்ணியத்தைப் பெறுவான்.
13.98.22
ब्राह्मणः सर्वभूतानामतिथिः प्रसृताग्रभुक् ।
विप्रा यदधिगच्छन्ति भिक्षमाणा गृहं सदा ॥ १३.९८.२२ ॥
பிராமணன் எல்லா உயிர்களுக்கும் விருந்தினன்; அவன் முதலில் உண்பவன். பிராமணர்கள் யாசித்தபடி எப்போதும் வீட்டை அடைகின்றனர்.
13.98.23
सत्कताश्च निवर्तन्ते तदतीव प्रवर्धते ।
महाभागे कुले प्रेत्य जन्म चाप्नोति भारत ॥ १३.९८.२३ ॥
மரியாதை பெற்றும் அவர்கள் திரும்பிச் சென்றாலும் அது மிகவும் பெருகுகிறது. பாரதா, இறந்த பின் அவன் மிகுந்த பாக்கியமுள்ள குலத்தில் பிறப்பான்.
13.98.24
दत्त्वा त्वन्नं नरो लोके तथा स्थानमनुत्तमम् ।
स्विष्टमृष्टान्नदायी तु स्वर्गे वसति सत्कृतः ॥ १३.९८.२४ ॥
உலகில் அன்னம் அளிக்கும் மனிதன் அதுபோலவே உயர்ந்த இடத்தைப் பெறுகிறான். நன்றாகத் தயாரிக்கப்பட்ட நல்ல அன்னத்தை அளிப்பவன் மரியாதை பெற்று சொர்க்கத்தில் வசிக்கிறான்.
13.98.25
अन्नं प्राणा नराणां हि सर्वमन्ने प्रतिष्ठिम् ।
अन्नदः पशुमान्पुत्री धनवान्भोगवानपि ॥ १३.९८.२५ ॥
உணவே மனிதர்களின் உயிர்; எல்லாம் உணவிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன. அன்னம் அளிப்பவன் கால்நடைகளும் புதல்வர்களும் செல்வமும் போகங்களும் உடையவனாகிறான்.
13.98.26
प्राणवांश्चापि भवति रूपवांश्च तथा नृप ।
अन्नदः प्राणदो लोके सर्वदः प्रोच्यते तु सः ॥ १३.९८.२६ ॥
அரசே, அன்னம் அளிப்பவன் உயிர்வளம் உடையவனாகவும் அழகுடையவனாகவும் ஆகிறான். உலகில் அன்னதாதா உயிர் தருபவன் என்றும், எல்லாம் தருபவன் என்றும் சொல்லப்படுகிறான்.
13.98.27
अन्नं हि दत्त्वाऽतिथये ब्राह्मणाय यथाविधि ।
प्रदाता सुखमाप्नोति दैवतैश्चापि पूज्यते ॥ १३.९८.२७ ॥
விருந்தினருக்கும் பிராமணருக்கும் முறைப்படி அன்னம் அளித்து, கொடுப்பவன் இன்பம் அடைகிறான்; தேவர்களாலும் வணங்கப்படுகிறான்.
13.98.28
ब्राह्मणो हि महद्भूतं क्षेत्रभूतं युधिष्ठिर ।
उप्यते तत्रि यद्बीजं तद्धि पुण्यफलं महत् ॥ १३.९८.२८ ॥
யுதிஷ்டிரா, பிராமணன் பெரிய உயிர்நிலை; விளைநிலம் போன்றவன். அங்கே விதைக்கப்படும் விதை பெரும் புண்ணியப் பயனைத் தரும்.
13.98.29
प्रत्यक्षं प्रीतिजननं भोक्तुर्दातुर्भवत्युत ।
सर्वाण्यन्यानि दानानि परोक्षफलवन्त्युत ॥ १३.९८.२९ ॥
இந்த அன்னதானம் கண்கூடானது; உண்பவருக்கும் கொடுப்பவருக்கும் மகிழ்ச்சி தருகிறது. மற்ற எல்லா தானங்களும் கண்ணுக்குத் தெரியாத பயனைத் தருகின்றன.
13.98.30
अन्नाद्धि प्रसवं यान्ति रतिरन्नाद्धि भारत ।
धर्मार्थावन्नतो विद्धि रोगनाशं तथाऽन्नतः ॥ १३.९८.३० ॥
பாரதா, அன்னத்திலிருந்தே சந்ததி தோன்றுகிறது; அன்னத்திலிருந்தே இன்பமும் உண்டாகிறது. அன்னத்திலிருந்தே தர்மமும் அர்த்தமும் அறிந்துகொள்; அன்னத்திலிருந்தே நோய் அழிகிறது.
13.98.31
अन्नं ह्यमृतमित्याह पुरा कल्पे प्रजापतिः। ॥ १३.९८.३१ ॥
முற்காலத்தில், கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், பிரஜாபதி உணவே அமிருதம் என்று சொன்னார்.
13.98.32
अन्नप्रणाशे भिद्यन्ते शरीरे पञ्च धातवः ।
बलं बलवतोपीह प्रणश्यत्यन्नहानितः ॥ १३.९८.३२ ॥
உணவு அழியும்போது உடலில் ஐந்து தாதுக்கள் சிதைகின்றன; இங்கே வலிமையானவனின் வலிமையும் உணவின்மையால் அழிகிறது.
13.98.33
आवाहाश्च विवाहाश्च यज्ञाश्चान्नमृते तथा ।
निवर्तन्ते नरश्रेष्ठ ब्रह्म चात्र प्रलीयते ॥ १३.९८.३३ ॥
நரசிரேஷ்டா, உணவின்றி திருமணங்களும், கல்யாண ஊர்வலங்களும், யாகங்களும் நின்றுவிடுகின்றன; இங்கே பிரம்மமும் ஒடுங்கிவிடுகிறது.
13.98.34
अन्नतः सर्वमेतद्धि यत्किञ्चित्स्थाणु जङ्गमम् ।
त्रिषु लोकेषु धर्मार्थमन्नं देयमतो बुधैः ॥ १३.९८.३४ ॥
இது அனைத்தும் உணவிலிருந்தே; மூன்று உலகங்களிலும் அசைவதும் அசையாததுமாகிய எதுவாயினும். ஆகையால் ஞானிகள் தர்மத்திற்காக உணவளிக்க வேண்டும்.
13.98.35
अन्नदस्य मनुष्यस्य बलमोजो यशांसि च ।
कीर्तिश्च वर्धते शश्वत्त्रिषु लोकेषु पार्थिव ॥ १३.९८.३५ ॥
அரசே, உணவளிக்கும் மனிதனின் வலிமை, ஓஜஸ், புகழ், கீர்த்தி மூன்று உலகங்களிலும் என்றும் வளர்கின்றன.
13.98.36
मेघेषूर्ध्वं सन्निधत्ते प्राणानां पवनः पतिः ।
तच्च मेघगतं वारि शक्रो वर्षति भारत ॥ १३.९८.३६ ॥
பிராணங்களின் தலைவனான வாயு மேகங்களுக்கு மேலே அவற்றை நிறுத்துகிறான்; பாரதா, மேகங்களிலுள்ள அந்த நீரை இந்திரன் பொழிகிறான்.
13.98.37
आदत्ते च रसान्भौनानादित्यः स्वगभस्तिभिः ।
वायुरादित्यतस्तांश्च रसान्देवः प्रवर्षति ॥ १३.९८.३७ ॥
சூரியன் தன் கதிர்களால் பூமியின் ஈரங்களை எடுத்துக்கொள்கிறான்; வாயு சூரியனிடமிருந்து அந்த ஈரங்களைப் பெற்று தேவன் மழையாகப் பொழிகிறான்.
13.98.38
तद्यदा मेघतो वारि पतितं भवति क्षितौ ।
तदा वसुमती देवी स्निग्धा भवति भारत ॥ १३.९८.३८ ॥
மேகத்திலிருந்து நீர் பூமியில் விழும்போது, பாரதனே, தேவி வசுமதி (பூமி) ஈரமும் வளமும் உடையவளாகிறாள்.
13.98.39
ततः सस्यानि रोहन्ति येन वर्तयते जगत् ।
मांसमेदोस्थिशुक्राणां प्रादुर्भावस्ततः पुनः ॥ १३.९८.३९ ॥
பின்னர் பயிர்கள் முளைக்கின்றன, அதனால் உலகம் வாழ்கிறது; பின்பு அவற்றிலிருந்து சதை, கொழுப்பு, எலும்பு, சுக்கிலம் ஆகியவை தோன்றுகின்றன.
13.98.40
सम्भवन्ति ततः शुक्रात्प्राणिनः पृथिवीपते ।
अग्नीषोमौ हि तच्छुक्रं सृजतः पुष्यतश्च ह ॥ १३.९८.४० ॥
அதன் சுக்கிலத்திலிருந்து, பூமிபதியே, உயிரினங்கள் தோன்றுகின்றன; ஏனெனில் அக்னியும் சோமனும் அந்த விந்துவை உருவாக்கி வளர்க்கின்றனர்.
13.98.41
एवमन्नाद्धि सूर्यश्च पवनः शक्रमेव च ।
एक एव स्मृतो राशिस्ततो भूतानि जज्ञिरे ॥ १३.९८.४१ ॥
இவ்வாறு உணவிலிருந்தே சூரியனும், வாயுவும், இந்திரனும் ஒரே தொகுதியாகக் கருதப்படுகின்றனர்; அதிலிருந்தே உயிர்கள் பிறந்தன.
13.98.42
प्राणान्ददाति भूतानां तेजश्च भरतर्षभ ।
गृहमभ्यागतायाथ यो दद्यादन्नमर्थिने ॥ १३.९८.४२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உணவளிப்பவன் உயிர்களுக்கு உயிர்மூச்சையும் ஒளியையும் அளிக்கிறான்; வீட்டிற்கு வந்த விருந்தினருக்கோ யாசகனுக்கோ உணவளிப்பவனும் அவ்வாறே பலனடைகிறான்.
13.98.43
नारदेनैवमुक्तोऽहमन्नदानं सदा नृप ।
अनसूयुस्त्वमप्यन्नं तस्माद्देहि गतज्वरः ॥ १३.९८.४३ ॥
நாரதர் எனக்கு இவ்வாறு கூறினார்: அரசே, எப்போதும் அன்னதானம் செய்ய வேண்டும். நீயும் பொறாமையின்றி அன்னம் கொடு; ஆகவே கவலையற்றவனாக அன்னம் அளி.
13.98.44
दत्त्वाऽन्नं विधिवद्राजन्विप्रेभ्यस्त्वमपि प्रभो ।
यथावदनुरूपेभ्यस्ततः स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ १३.९८.४४ ॥
அரசே, பிரபுவே, நீயும் விதிப்படி தகுதியுள்ள அந்தணர்களுக்கு அன்னம் அளித்தால், பின்னர் சொர்க்கத்தை அடைவாய்.
13.98.45
अन्नदानां हि ये लोकास्तांस्त्वं शृणु जनाधिप ।
भवनानि प्रकाशन्ते दिवि तेषां महात्मनाम् ॥ १३.९८.४५ ॥
மனிதர்களின் அதிபதியே, அன்னம் அளிப்பவர்களின் உலகங்களைக் கேள். சொர்க்கத்தில் அந்த மகாத்மாக்களின் மாளிகைகள் ஒளிர்கின்றன.
13.98.46
नानासंस्थानि रूपाणि नानास्तम्भान्वितानि च ।
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किंकिणीजालवन्ति च ॥ १३.९८.४६ ॥
அவை பல வடிவங்களும் பல தூண்களும் கொண்டவை; சந்திர வட்டம் போல் ஒளிர்பவை; சிறுமணி வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை.
13.98.47
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ।
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलचराणि च ॥ १३.९८.४७ ॥
அவை உதிக்கும் சூரியனின் நிறம் கொண்டவை; நிலையானவையும் அசையக்கூடியவையுமாக உள்ளவை; நூற்றுக்கணக்கான மாடிகள் கொண்டவை; உள்ளே நீரில் வாழும் உயிரினங்களையும் கொண்டவை.
13.98.48
वैदूर्यार्कप्रकाशानि रौप्यरुक्ममयानि च ।
सर्वकामफलाश्चापि वृक्षा भवनसंस्थिताः ॥ १३.९८.४८ ॥
அவை வைடூரியமும் சூரியனும் போல் ஒளிர்பவை; வெள்ளி, பொன்னால் ஆனவை; மாளிகைகளைச் சுற்றி எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் கனிகளைத் தரும் மரங்கள் உள்ளன.
13.98.49
वाप्यो वीथ्यः सभाः कूपा दीर्घिकाश्चैव सर्वशः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्यथ सहस्रशः ॥ १३.९८.४९ ॥
படிக்கட்டுக் குளங்கள், வீதிகள், சபைகள், கிணறுகள், நீண்ட குளங்கள் அனைத்தும், மேலும் ஆயிரக்கணக்கில் பூட்டப்பட்ட ஒலிக்கும் வாகனங்களும்.
13.98.50
भक्ष्यभोज्यमयाः शैला वासांस्याभरणानि च ।
क्षीरं स्रवन्ति सरितस्तथा चैवान्नपर्वताः ॥ १३.९८.५० ॥
உண்ணும் மற்றும் குடிக்கும் பொருட்களால் ஆன மலைகள், ஆடைகளும் அணிகலன்களும்; பால் ஓடும் ஆறுகள், அதுபோல் உணவு மலைகளும்.
13.98.51
प्रासादाः पाण्डुराभ्राभाः शय्याश्च कनकोञ्ज्वलाः ।
तान्यन्नदाः प्रपद्यन्ते तस्मादन्नप्रदो भव ॥ १३.९८.५१ ॥
வெண்மேகங்கள் போல் ஒளிரும் மாளிகைகளும், பொன்னால் ஒளிரும் படுக்கைகளும்; இவற்றை உணவளிப்பவர்கள் அடைகிறார்கள். ஆகையால் உணவளிப்பவனாக இரு.
13.98.52
एते लोकाः पुण्यकृता अन्नदानां महात्मनाम् ।
तस्मादन्नं प्रयत्नेन दातव्यं मानवैर्भुवि ॥ १३.९८.५२ ॥
இந்த உலகங்கள் உணவளித்த மகாத்மாக்களுக்கும் புண்ணியம் செய்தவர்களுக்கும் உரியவை. ஆகையால் பூமியில் மனிதர்கள் முயற்சியுடன் உணவு தானம் செய்ய வேண்டும்.