Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

14.1.1

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् ॥ १४.१.१ ॥

ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನರೋತ್ತಮನಾದ ನರನಿಗೆ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಗೆ, ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ 'ಜಯ'ವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

14.1.2

कृतोदकस्तु राजानं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरः ।
पुरस्कृत्य महाबाहुरुत्तताराकुलेन्द्रियः ॥ १४.१.२ ॥

ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಬಾಹು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಕಲಕಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾಟಿದನು.

14.1.3

उत्तीर्य तु महाबाहुर्बाष्पव्याकुललोचनः ।
पपात तीरे गङ्गाया व्याधविद्ध इव द्विपः ॥ १४.१.३ ॥

ಮಹಾಬಾಹು ದಾಟಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಬೇಡನ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಯಂತೆ ಬಿದ್ದನು.

14.1.4

तं सीदमानं जग्राह भीमः कृष्णेन चोदितः ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं कृष्णः परबलार्दनः ॥ १४.१.४ ॥

ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಭೀಮನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನಿಗೆ, "ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ" ಎಂದನು.

14.1.5

तमार्तं पतितं भूमौ श्वसन्तं च पुनः पुनः ।
तदृशुः पार्थिवा राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ १४.१.५ ॥

ರಾಜನೇ, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ನೋವಿನಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಾಜರು ನೋಡಿದರು.

14.1.6

त दृष्ट्वा दीनमनसं गतसत्वं नरेश्वरम् ।
भूयः शोकसमाविष्टाः पाण्डवाःक समुपाविशन् ॥ १४.१.६ ॥

ದೀನಮನಸ್ಕನಾಗಿ, ಶಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ನರೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿ ಕುಳಿತರು.

14.1.7

राजा तु धृतराष्ट्रस्तं तथा दीनो महाभुजम् ।
वाक्यमाह महाबुद्धिः प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरम् ॥ १४.१.७ ॥

ಆದರೆ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ, ಪ್ರಜ್ಞಾಚಕ್ಷುವಾದ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ದೀನನಾದ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

14.1.8

उत्तिष्ठ कुरुशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम् ।
क्षत्रधर्मेण कौन्तेय जितेयमवनी त्वया ॥ १४.१.८ ॥

ಕುರುಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಏಳು. ಕೌಂತೇಯನೇ, ತಡಮಾಡದೆ ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡು. ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ನೀನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದಿರುವೆ.

14.1.9

भुङ्क्ष सार्धं भ्रातृभिस्तां सुहृद्भिश्च जनेश्वर ।
शोचितव्यं न पश्यामि त्वया धर्मभृतांवर ॥ १४.१.९ ॥

ಜನೇಶ್ವರನೇ, ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಧರ್ಮಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸಲು ಯಾವ ಕಾರಣವನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

14.1.10

शोचितव्यं मया चैव गान्धार्या च महीपते ।
ययोः पुत्रशतं नष्टं स्वप्नलब्धं यथा धनम् ॥ १४.१.१० ॥

ಓ ಮಹೀಪತೇ, ನಾನು ಮತ್ತು ಗಾಂಧಾರಿಯೇ ದುಃಖಿಸಬೇಕು. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಧನದಂತೆ ನಮ್ಮ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ನಷ್ಟವಾದರು.

14.1.11

अश्रुत्वा हितकामस्य विदुरस्य महात्मनः ।
वाक्यानि सुमहार्थानि परितप्यामि दुर्मतिः ॥ १४.१.११ ॥

ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ವಿದುರನ ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳದೆ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಾದ ನಾನು ಈಗ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

14.1.12

उक्तवान्विदुरो यन्मां धर्मात्मा दिव्यदर्शनः ।
दुर्योधनापराधेन कुलं ते विनशिष्यति ॥ १४.१.१२ ॥

ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನೂ ಆದ ವಿದುರ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು: ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಪರಾಧದಿಂದ ನಿನ್ನ ಕುಲ ನಾಶವಾಗುವುದು.

14.1.13

स्वस्ति चेदिच्छसे राजन्कुलस्य कुरु मे वचः ।
वध्यतामेष दुष्टात्मा मन्दो राजा सुयोधनः ॥ १४.१.१३ ॥

ರಾಜನೇ, ಕುಲದ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಮೂಢ ರಾಜ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಿ.

14.1.14

कर्णश्च शकुनिश्चैव नैनं पश्यतु कर्हिचित् ।
द्यूतसङ्घातमप्येषामप्रमादेन वारय ॥ १४.१.१४ ॥

ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಕುನಿ ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡದಿರಲಿ. ಇವರ ಜೂಜಿನ ಗುಂಪನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತಡೆ.

14.1.15

अभिषेचय राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
स पालयिष्यति वशी धर्मेण पृथिवीमिमाम् ॥ १४.१.१५ ॥

ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸು. ಅವನು ಸಂಯಮದಿಂದ ಧರ್ಮದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವನು.

14.1.16

अथ नेच्छसि राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
विनाशमुपयास्तन्ति तव पुत्रा न संशयः।
मेढीभूतः स्वयं राज्यं प्रतिगृह्णीष्व पार्थिव ॥ १४.१.१६ ॥

ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ನೀನು ಬಯಸದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ನಾಶವಾಗುವರು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ನೀನೇ ಕಂಬದಂತೆ ನಿಂತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

14.1.17

समं सर्वेषु भूतेषु वर्तमानं नराधिप ।
अनुजीवन्तु सर्वे त्वां ज्ञातयो ज्ञातिवर्धंन ॥ १४.१.१७ ॥

ನರಾಧಿಪನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನೀನು, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವನೇ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕಲಿ.

14.1.18

एवं ब्रुवति कौन्तेय विदुरे दीर्घदर्शिनि ।
दुर्योधनमहं पापमन्ववर्तं वृथामतिः ॥ १४.१.१८ ॥

ಕೌಂತೇಯನೇ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ವಿದುರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ, ವ್ಯರ್ಥಬುದ್ಧಿಯ ನಾನು ಪಾಪಿ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದೆ.

14.1.19

अश्रुत्वा तस्य धीरस्य वाक्यानि मधुराण्यहम् ।
फलं प्राप्य महद्दुःखं निमग्नः शोकसागरे ॥ १४.१.१९ ॥

ಆ ಧೀರ ವಿದುರನ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳದೆ, ನಾನು ಮಹಾ ದುಃಖದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆನು.

14.1.20

वृद्धौ हि तेऽद्य पितरौ पश्य नौ दुःखितौ नृप ।
न शोचितव्यं भवता पश्यामीह जनाधिप ॥ १४.१.२० ॥

ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಾದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಈಗ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನೋಡು. ಜನಾಧಿಪನೇ, ನೀನು ಶೋಕಿಸಬಾರದು; ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.