മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् ॥ १४.१.१ ॥
നാരായണനെ നമസ്കരിച്ച്, നരോത്തമനായ നരനെയും, ദേവി സരസ്വതിയെയും, വ്യാസനെയും നമസ്കരിച്ച ശേഷം 'ജയം' ഉച്ചരിക്കണം.
14.1.2
कृतोदकस्तु राजानं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरः ।
पुरस्कृत्य महाबाहुरुत्तताराकुलेन्द्रियः ॥ १४.१.२ ॥
തർപ്പണം ചെയ്ത മഹാബാഹുവായ യുധിഷ്ഠിരൻ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, കലങ്ങിയ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടെ കടന്നു.
14.1.3
उत्तीर्य तु महाबाहुर्बाष्पव्याकुललोचनः ।
पपात तीरे गङ्गाया व्याधविद्ध इव द्विपः ॥ १४.१.३ ॥
മഹാബാഹു കടന്ന്, കണ്ണീരിനാൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ, ഗംഗയുടെ തീരത്ത് വേടന്റെ അമ്പേറ്റ ആനയെപ്പോലെ വീണു.
14.1.4
तं सीदमानं जग्राह भीमः कृष्णेन चोदितः ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं कृष्णः परबलार्दनः ॥ १४.१.४ ॥
വീണുപോകുന്ന അവനെ കൃഷ്ണന്റെ പ്രേരണയാൽ ഭീമൻ താങ്ങി; ശത്രുസേനയെ മർദ്ദിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ അവനോട്, "അങ്ങനെ വേണ്ട" എന്നു പറഞ്ഞു.
14.1.5
तमार्तं पतितं भूमौ श्वसन्तं च पुनः पुनः ।
तदृशुः पार्थिवा राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ १४.१.५ ॥
രാജാവേ, നിലത്തു വീണ്, വേദനിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്വാസം വലിക്കുന്ന ആ ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ രാജാക്കന്മാർ കണ്ടു.
14.1.6
त दृष्ट्वा दीनमनसं गतसत्वं नरेश्वरम् ।
भूयः शोकसमाविष्टाः पाण्डवाःक समुपाविशन् ॥ १४.१.६ ॥
ദീനമനസ്കനും ശക്തിയറ്റവനുമായ ആ നരേശ്വരനെ കണ്ട്, പാണ്ഡവർ വീണ്ടും ദുഃഖം നിറഞ്ഞവരായി ഇരുന്നു.
14.1.7
राजा तु धृतराष्ट्रस्तं तथा दीनो महाभुजम् ।
वाक्यमाह महाबुद्धिः प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरम् ॥ १४.१.७ ॥
എന്നാൽ മഹാബുദ്ധിമാനും പ്രജ്ഞാചക്ഷുസ്സുമായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ദീനനായ ആ മഹാബാഹുവിനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.1.8
उत्तिष्ठ कुरुशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम् ।
क्षत्रधर्मेण कौन्तेय जितेयमवनी त्वया ॥ १४.१.८ ॥
കുരുശാർദൂലാ, എഴുന്നേൽക്കൂ. കൗന്തേയാ, താമസിയാതെ നിന്റെ കർത്തവ്യം ചെയ്യൂ. ക്ഷത്രധർമ്മപ്രകാരം ഈ ഭൂമി നീ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
14.1.9
भुङ्क्ष सार्धं भ्रातृभिस्तां सुहृद्भिश्च जनेश्वर ।
शोचितव्यं न पश्यामि त्वया धर्मभृतांवर ॥ १४.१.९ ॥
ജനേശ്വരാ, സഹോദരന്മാരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ചേർന്ന് അത് ഭുജിക്കൂ. ധർമ്മാത്മാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിനക്കായി ശോകിക്കേണ്ട കാരണം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
14.1.10
शोचितव्यं मया चैव गान्धार्या च महीपते ।
ययोः पुत्रशतं नष्टं स्वप्नलब्धं यथा धनम् ॥ १४.१.१० ॥
മഹീപതേ, ഞാനും ഗാന്ധാരിയും തന്നെയാണ് ശോകിക്കേണ്ടത്. സ്വപ്നത്തിൽ നേടിയ ധനംപോലെ ഞങ്ങളുടെ നൂറു പുത്രന്മാർ നഷ്ടപ്പെട്ടു.
14.1.11
अश्रुत्वा हितकामस्य विदुरस्य महात्मनः ।
वाक्यानि सुमहार्थानि परितप्यामि दुर्मतिः ॥ १४.१.११ ॥
ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച മഹാത്മാവായ വിദുരന്റെ അതിപ്രധാനമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കാതിരുന്നതിനാൽ, ദുർബുദ്ധിയായ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദുഃഖിക്കുന്നു.
14.1.12
उक्तवान्विदुरो यन्मां धर्मात्मा दिव्यदर्शनः ।
दुर्योधनापराधेन कुलं ते विनशिष्यति ॥ १४.१.१२ ॥
ധർമ്മാത്മാവും ദിവ്യദർശിയുമായ വിദുരൻ എന്നോടു പറഞ്ഞത്: ദുര്യോധനന്റെ അപരാധത്താൽ നിന്റെ കുലം നശിക്കും.
14.1.13
स्वस्ति चेदिच्छसे राजन्कुलस्य कुरु मे वचः ।
वध्यतामेष दुष्टात्मा मन्दो राजा सुयोधनः ॥ १४.१.१३ ॥
രാജാവേ, കുലത്തിന്റെ ക്ഷേമം നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുക. ദുഷ്ടമനസ്കനും മൂഢനുമായ ഈ സുയോധനൻ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
14.1.14
कर्णश्च शकुनिश्चैव नैनं पश्यतु कर्हिचित् ।
द्यूतसङ्घातमप्येषामप्रमादेन वारय ॥ १४.१.१४ ॥
കർണനും ശകുനിയും അവനെ ഒരിക്കലും കാണാതിരിക്കട്ടെ. ഇവരുടെ ചൂതാട്ടസംഘത്തെയും ജാഗ്രതയോടെ തടയുക.
14.1.15
अभिषेचय राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
स पालयिष्यति वशी धर्मेण पृथिवीमिमाम् ॥ १४.१.१५ ॥
ധർമാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യുക. ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള അവൻ ധർമത്താൽ ഈ ഭൂമിയെ പാലിക്കും.
14.1.16
अथ नेच्छसि राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
विनाशमुपयास्तन्ति तव पुत्रा न संशयः।
मेढीभूतः स्वयं राज्यं प्रतिगृह्णीष्व पार्थिव ॥ १४.१.१६ ॥
കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ രാജാവായി നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ പുത്രന്മാർ നാശം പ്രാപിക്കും, സംശയമില്ല. രാജാവേ, നീതന്നെ ഒരു കുറ്റിപോലെ നിന്നുകൊണ്ട് രാജ്യം സ്വീകരിക്കുക.
14.1.17
समं सर्वेषु भूतेषु वर्तमानं नराधिप ।
अनुजीवन्तु सर्वे त्वां ज्ञातयो ज्ञातिवर्धंन ॥ १४.१.१७ ॥
നരാധിപാ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും സമഭാവത്തിൽ വർത്തിക്കുന്ന നീ, ബന്ധുക്കളെ വളർത്തുന്നവനേ, എല്ലാ ബന്ധുക്കളും നിന്നെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കട്ടെ.
14.1.18
एवं ब्रुवति कौन्तेय विदुरे दीर्घदर्शिनि ।
दुर्योधनमहं पापमन्ववर्तं वृथामतिः ॥ १४.१.१८ ॥
കൗന്തേയാ, ദീർഘദർശിയായ വിദുരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, വ്യർഥബുദ്ധിയായ ഞാൻ പാപിയായ ദുര്യോധനനെത്തന്നെ അനുസരിച്ചു.
14.1.19
अश्रुत्वा तस्य धीरस्य वाक्यानि मधुराण्यहम् ।
फलं प्राप्य महद्दुःखं निमग्नः शोकसागरे ॥ १४.१.१९ ॥
ആ ധീരനായ വിദുരന്റെ മധുരവാക്യങ്ങൾ കേൾക്കാതെ ഞാൻ വലിയ ദുഃഖഫലം നേടി ശോകസാഗരത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി.
14.1.20
वृद्धौ हि तेऽद्य पितरौ पश्य नौ दुःखितौ नृप ।
न शोचितव्यं भवता पश्यामीह जनाधिप ॥ १४.१.२० ॥
രാജാവേ, നിന്റെ വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളായ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഇപ്പോൾ ദുഃഖിതരാണ്; കണ്ടാലും. ജനാധിപാ, നീ ശോകിക്കരുത്; ഇവിടെ ഞാൻ കാണുന്നു.