ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् ॥ १४.१.१ ॥
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନରୋତ୍ତମ ନରଙ୍କୁ, ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତା'ପରେ 'ଜୟ' ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
14.1.2
कृतोदकस्तु राजानं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरः ।
पुरस्कृत्य महाबाहुरुत्तताराकुलेन्द्रियः ॥ १४.१.२ ॥
ତର୍ପଣ କରି ସାରିବା ପରେ ମହାବାହୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ବ୍ୟାକୁଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ (ନଦୀ) ପାର ହେଲେ।
14.1.3
उत्तीर्य तु महाबाहुर्बाष्पव्याकुललोचनः ।
पपात तीरे गङ्गाया व्याधविद्ध इव द्विपः ॥ १४.१.३ ॥
ମହାବାହୁ ନଦୀ ପାର ହୋଇ, ଲୁହରେ ବ୍ୟାକୁଳ ଆଖିରେ, ଗଙ୍ଗା କୂଳରେ ବ୍ୟାଧର ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହସ୍ତୀ ପରି ପଡ଼ିଗଲେ।
14.1.4
तं सीदमानं जग्राह भीमः कृष्णेन चोदितः ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं कृष्णः परबलार्दनः ॥ १४.१.४ ॥
ପଡ଼ିଯାଉଥିବା ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଭୀମ ଧରିଲେ; ଶତ୍ରୁସେନା ମର୍ଦ୍ଦନକାରୀ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏପରି କର ନାହିଁ।"
14.1.5
तमार्तं पतितं भूमौ श्वसन्तं च पुनः पुनः ।
तदृशुः पार्थिवा राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ १४.१.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା, ପୀଡ଼ିତ, ବାରମ୍ବାର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ସେହି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରାଜାମାନେ ଦେଖିଲେ।
14.1.6
त दृष्ट्वा दीनमनसं गतसत्वं नरेश्वरम् ।
भूयः शोकसमाविष्टाः पाण्डवाःक समुपाविशन् ॥ १४.१.६ ॥
ଦୀନମନା ଓ ଶକ୍ତିହୀନ ସେହି ନରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ପୁଣି ଶୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବସିଗଲେ।
14.1.7
राजा तु धृतराष्ट्रस्तं तथा दीनो महाभुजम् ।
वाक्यमाह महाबुद्धिः प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरम् ॥ १४.१.७ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଦୀନ ସେହି ମହାବାହୁଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ ।
14.1.8
उत्तिष्ठ कुरुशार्दूल कुरु कार्यमनन्तरम् ।
क्षत्रधर्मेण कौन्तेय जितेयमवनी त्वया ॥ १४.१.८ ॥
ହେ କୁରୁଶାର୍ଦୂଳ, ଉଠ । ହେ କୌନ୍ତେୟ, ବିଳମ୍ବ ନ କରି ତୁମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କର । କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ତୁମେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଜିତିଛ ।
14.1.9
भुङ्क्ष सार्धं भ्रातृभिस्तां सुहृद्भिश्च जनेश्वर ।
शोचितव्यं न पश्यामि त्वया धर्मभृतांवर ॥ १४.१.९ ॥
ହେ ଜନେଶ୍ବର, ଭାଇ ଓ ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ସହ ତାହା ଭୋଗ କର । ହେ ଧର୍ମଭୃତ୍ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବାର କାରଣ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ ।
14.1.10
शोचितव्यं मया चैव गान्धार्या च महीपते ।
ययोः पुत्रशतं नष्टं स्वप्नलब्धं यथा धनम् ॥ १४.१.१० ॥
ହେ ମହୀପତି, ମୋ ଓ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କର ହିଁ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଙ୍କର ଶହେ ପୁତ୍ର ସ୍ୱପ୍ନରେ ପ୍ରାପ୍ତ ଧନ ପରି ନଷ୍ଟ ହେଲେ ।
14.1.11
अश्रुत्वा हितकामस्य विदुरस्य महात्मनः ।
वाक्यानि सुमहार्थानि परितप्यामि दुर्मतिः ॥ १४.१.११ ॥
ହିତକାମୀ ମହାତ୍ମା ବିଦୁରଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ ନ ଶୁଣି ଦୁର୍ମତି ମୁଁ ଏବେ ଅନୁତପ୍ତ ।
14.1.12
उक्तवान्विदुरो यन्मां धर्मात्मा दिव्यदर्शनः ।
दुर्योधनापराधेन कुलं ते विनशिष्यति ॥ १४.१.१२ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ଦିବ୍ୟଦର୍ଶୀ ବିଦୁର ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲେ: ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଅପରାଧରେ ତୁମ କୁଳ ବିନଷ୍ଟ ହେବ ।
14.1.13
स्वस्ति चेदिच्छसे राजन्कुलस्य कुरु मे वचः ।
वध्यतामेष दुष्टात्मा मन्दो राजा सुयोधनः ॥ १४.१.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯଦି ଆପଣ କୁଳର କଲ୍ୟାଣ ଚାହାଁନ୍ତି ତେବେ ମୋ ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା, ମୂର୍ଖ ସୁଯୋଧନ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେଉ।
14.1.14
कर्णश्च शकुनिश्चैव नैनं पश्यतु कर्हिचित् ।
द्यूतसङ्घातमप्येषामप्रमादेन वारय ॥ १४.१.१४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକୁନି ତାଙ୍କୁ କେବେ ବି ନ ଦେଖନ୍ତୁ। ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୟୂତସଭାକୁ ମଧ୍ୟ ସାବଧାନତାରେ ନିବାରଣ କର।
14.1.15
अभिषेचय राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
स पालयिष्यति वशी धर्मेण पृथिवीमिमाम् ॥ १४.१.१५ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରାଜା ରୂପେ ଅଭିଷେକ କର। ସଂଯମୀ ସେ ଧର୍ମରେ ଏହି ପୃଥିବୀ ପାଳନ କରିବେ।
14.1.16
अथ नेच्छसि राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
विनाशमुपयास्तन्ति तव पुत्रा न संशयः।
मेढीभूतः स्वयं राज्यं प्रतिगृह्णीष्व पार्थिव ॥ १४.१.१६ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଯଦି ଆପଣ ରାଜା ରୂପେ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବିନାଶ ପାଇବେ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣ ନିଜେ ଖୁଣ୍ଟ ପରି ସ୍ଥିର ହୋଇ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
14.1.17
समं सर्वेषु भूतेषु वर्तमानं नराधिप ।
अनुजीवन्तु सर्वे त्वां ज्ञातयो ज्ञातिवर्धंन ॥ १४.१.१७ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ସମଭାବରେ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଆପଣ, ହେ ଜ୍ଞାତିବର୍ଧନ, ସମସ୍ତ ସ୍ୱଜନ ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତୁ।
14.1.18
एवं ब्रुवति कौन्तेय विदुरे दीर्घदर्शिनि ।
दुर्योधनमहं पापमन्ववर्तं वृथामतिः ॥ १४.१.१८ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଦୂରଦର୍ଶୀ ବିଦୁର ଏପରି କହୁଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥବୁଦ୍ଧି ମୁଁ ପାପୀ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ହିଁ ଅନୁସରଣ କଲି।
14.1.19
अश्रुत्वा तस्य धीरस्य वाक्यानि मधुराण्यहम् ।
फलं प्राप्य महद्दुःखं निमग्नः शोकसागरे ॥ १४.१.१९ ॥
ସେହି ଧୀର ବିଦୁରଙ୍କ ମଧୁର ବାକ୍ୟ ନ ଶୁଣି ମୁଁ ମହା ଦୁଃଖରୂପ ଫଳ ପାଇ ଶୋକସାଗରରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲି।
14.1.20
वृद्धौ हि तेऽद्य पितरौ पश्य नौ दुःखितौ नृप ।
न शोचितव्यं भवता पश्यामीह जनाधिप ॥ १४.१.२० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମର ଏହି ଦୁଇ ବୃଦ୍ଧ ପିତାମାତା ଏବେ ଦୁଃଖିତ; ଦେଖ। ହେ ଜନାଧିପ, ତୁମେ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମୁଁ ଏଠାରେ ଦେଖୁଛି।