مهابهاراتا · أدهيايا 14.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.10.1
एवमेतद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्राह्मणात्किञ्चिदन्यद्ररीयः।
आविक्षितस्य तु बलं न मृष्ये ।
वज्रमस्मै प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.१ ॥
هكذا قوة البراهمة عظيمة، ولا شيء أعظم من البراهمي. لكنني لن أحتمل قوة آفكشيتا؛ سأضربه بصاعقة مهلكة.
14.10.2
धृतराष्ट्र गच्छ प्रहितो मरुत्तं ।
संवर्तेन सङ्गतं तं वदस्व
बृहस्पतिं त्वमुपशिक्षस्व राज-
न्वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.२ ॥
يا دهريتاراشترا، اذهب مرسلاً مني إلى مارutta المتحد مع سامفارتا، وقل له: اتخذ بريهاسباتي معلماً، أيها الملك؛ وإلا ضربتك بصاعقة مهلكة.
14.10.3
ततो गत्वा धृतराष्ट्रो नरेन्द्रं ।
प्रोवाचेदं वचनं वासवस्य ॥ १४.१०.३ ॥
ثم ذهب دهريتاراشترا إلى سيد البشر، وقال هذه الكلمات من فاسافا (إندرا).
14.10.4
गन्धर्वं मां धृतराष्ट्रं निबोध ।
त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र।
ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह ।
यत्प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा ॥ १४.१०.४ ॥
اعلم أنني دهريتاراشترا، الغاندهاروa، جئت راغباً في مخاطبتك. أيها سيد البشر، أيها الأسد بين الملوك، اسمع كلام إندرا الذي قاله سيد العوالم العظيم النفس.
14.10.5
बृहस्पतिं याजकं त्वं वृणीष्व ।
वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम्।
वचश्चेदेतन्न करिष्यसे मे ।
प्राहैतदेतावदचिन्त्यकर्मा ॥ १४.१०.५ ॥
اختر بريهاسباتي كاهناً لقربانك، وإلا ضربتك بصاعقة مهلكة. فإن لم تنفذ قولي هذا — هكذا قال صاحب الأفعال التي لا تُدرك.
14.10.6
त्वं चैवैतद्वेत्थ पुरन्दरश्च ।
विश्वेदेवा वसवश्चाश्विनौ च।
मित्रद्रोहे निष्कृतिर्नास्ति लोके ।
महत्पापं ब्रह्महत्यासमं तत् ॥ १४.१०.६ ॥
أنت تعرف هذا، وبورندرا يعرفه؛ والفيشفيديفا والفاسو والأشفينان يعرفونه أيضاً. ليس للخيانة بحق الصديق كفارة في العالم؛ إنها إثم عظيم يعادل قتل البراهمي.
14.10.7
बृहस्पतिर्याजयतां महेन्द्रं ।
देवश्रेष्ठं वज्रभृतां वरिष्ठम्।
संवर्तो मां याजयिताऽद्य राज-
न्न ते वाक्यं तस्य वा रोचयामि ॥ १४.१०.७ ॥
ليقم برهاسباتي بالقربان لمهيندرا، أفضل الآلهة وأول حاملي الصاعقة. واليوم سيقيم سامفارتا قرباني، أيها الملك؛ لا أرضى بقولك ولا بقوله.
14.10.8
घोरो नादः श्रूयतां वासवस्य ।
नभस्तले गर्जतो राजसिंह।
व्यक्तं वज्रं मोक्ष्यते ते महेन्द्रः ।
क्षेमं राजंश्चिन्त्यतामेष कालः ॥ १४.१०.८ ॥
اسمع الصوت المرعب لفاسافا وهو يدوّي في فضاء السماء، أيها الأسد بين الملوك. من الواضح أن ماهيندرا سيقذف صاعقته نحوك. فكّر في سلامتك أيها الملك؛ فهذا هو الوقت.
14.10.9
इत्येवमुक्तो धृतराष्ट्रेण राज-
ञ्श्रुत्वा नादं नदतो वासवस्य।
तपोनित्यं धर्मविदां वरिष्ठं ।
संवर्तं तं ज्ञापयामास कार्यम् ॥ १४.१०.९ ॥
لما خاطبه دهريتراشترا بهذا، أيها الملك، وسمع دوي فاسافا المدوّي، أعلم سامفارتا بمقصده، وكان دائم الانقطاع للتقشف، وأفضل العارفين بالدهرما.
14.10.10
पश्यात्मानं प्लवमानं त्वमारा-
दध्वा दूरं तेन न दृश्यतेऽद्य।
प्रपद्येऽहं शर्म विप्रेन्द्र त्वत्तः ।
प्रयच्छ तस्मादभयं विप्रमुख्य ॥ १४.१०.१० ॥
انظر إلى نفسك وهي تطفو من بعيد؛ ولذلك لا يُرى هو اليوم. يا سيد البراهمة، إني ألتجئ إليك؛ فامنحني الأمان، يا أفضل البراهمة.
14.10.11
अयमायाति वे वज्री दिशो विद्योतयन्दस ।
अमानुषेण घोरेणि सदस्यास्त्रासिता हि नः ॥ १४.१०.११ ॥
ها هو حامل الصاعقة يأتي، مضيئًا الاتجاهات العشرة؛ لقد أرعبَنا نحنُ أعضاءَ المجلس بهيئةٍ مرعبةٍ غيرِ بشرية.
14.10.12
भयं शक्राद्व्येतु ते राजसिंह ।
प्रणोत्स्येऽहं भयमेतत्सुघोरम्।
संस्तम्भिन्या विद्यया क्षिप्रमेव ।
मा भैस्त्वमस्याभिभवात्प्रतीतः ॥ १४.१०.१२ ॥
يا أسد الملوك، لتزُل عنك خشيةُ إندرا. سأدفع هذا الخوف الشديد الهول سريعًا بالعلم المُسمِّر. لا تخَفْ من غلبته؛ فكن واثقًا.
14.10.13
अहं संस्तम्भयिष्यामि मा भैस्त्वं शक्रतो नृप ।
यर्वेषामेव देवानां क्षयितान्यायुधानि मे ॥ १४.१०.१३ ॥
سأُسمِّره؛ فلا تخَفْ من إندرا أيها الملك. لقد أُبيدت أسلحةُ جميع الآلهة على يدي.
14.10.14
दिशो वज्रं व्रजतां वायुरेतु ।
वर्षं भूत्वा वर्षतां काननेषु।
आपः प्लवन्त्वन्तरिक्षे वृथा च ।
सौदामनी दृश्यते माऽपि भैस्त्वम् ॥ १४.१०.१४ ॥
ليذهب الصاعقة إلى الجهات، وليأتِ الريح؛ ولتصر مطرًا ينهمر في الغابات. وليَطفُ الماء في السماء، وليظهر البرق عبثًا؛ ولا تخَفْ أنت أيضًا.
14.10.15
वह्निर्देवस्त्रातु वा सर्वतस्ते ।
कामान्सर्वान्वर्षतु वासवो वा।
वज्रं तथा स्थापयतां वधाय ।
महाघोरं पुवमानं जलौघैः ॥ १४.१०.१५ ॥
ليحمِك الإله أغني من كل جانب، أو ليُمطِر فاسافا (إندرا) على جميع رغباتك. ولينصبوا الصاعقة للإهلاك، وهي شديدة الرعب، تُطهّر بفيض المياه.
14.10.16
घोरः शब्दः श्रूयते वै महास्वनो ।
वज्रस्यैष सहितो मारुतेन।
आत्मा हि मे प्रव्यथते मुहुर्मुहु-
र्न मे स्वास्थ्यं जायते चाद्य विप्र ॥ १४.१०.१६ ॥
يُسمع صوت مروّع، بل هدير عظيم؛ هذا صوت الصاعقة مقترنةً بالريح. تتألم نفسي مرارًا وتكرارًا، واليوم، أيها البراهمي، لا أجد سكينة.
14.10.17
वज्रादुग्राद्व्येतु भयं तवाद्य ।
वातो भूत्वा व्रजतु नरेन्द्र वज्रम्।
भयं त्वक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व ।
कं ते कामं तपसा साधयामि ॥ १४.१०.१७ ॥
ليزُل خوفك اليوم عن هذه الصاعقة الشديدة. أيها ملك الرجال، لتصِر الصاعقة ريحًا ولتذهب. اترك الخوف واختر نعمةً أخرى؛ بتقشّفي، أيّ رغبة من رغباتك أحققها؟
14.10.18
इन्द्रः साक्षात्सहसाऽभ्येतु विप्र ।
हविर्यज्ञे प्रतिगृह्णातु चैव।
स्वंस्वं हविश्चैव जुषन्तु देवा ।
हुतं सोमं प्रतिगृह्णन्तु चैव ॥ १४.१०.१८ ॥
ليأتِ إندرا نفسه هنا فجأةً، أيها البراهمي. وليقبل القربان في القربان. وليتذوّق كل من الآلهة قربانه، وليقبلوا السوما المقدّمة.
14.10.19
अयमिन्द्रो हरिभिरायाति राज-
न्देवैः सर्वैस्त्वरितैः स्तूयमानः।
मन्त्राहूतो यज्ञमिमं मयाऽद्य ।
पश्यश्वैनं मन्त्रविस्रस्तकायम् ॥ १४.१०.१९ ॥
أيها الملك، انظر، إنّ إندرا قادم بخيوله الشقراء، يمدحه جميع الآلهة السريعين. اليوم، وقد استدعاه تعويذاتي إلى هذه القربان، فانظر أيضًا إلى هذا الفرس الذي أرخته التعاويذ جسدًا.
14.10.20
ततो देवैः सहितो देवराजो ।
रथे युङ्क्त्वा तान्हरीन्वाजिमुख्यान्।
आयाद्यज्ञमथ राज्ञः पिपासु-
राविक्षितस्याप्रमेयस्य सोमम् ॥ १४.१०.२० ॥
ثم جاء ملك الآلهة مع الآلهة، بعد أن وصل بالعربة تلك الخيول الشقراء، أفضل الخيل، يريد أن يشرب سوما الملك آفيكشيتا الذي لا يُقاس.
14.10.21
तमायान्तं सहितं देवसङ्घैः ।
प्रत्युद्ययौ सपुरोधा मरुत्तः।
चक्रे पूजां देवराजाय चाग्र्यां ।
यथाशास्त्रं विधिवत्प्रीयमाणः ॥ १४.१०.२१ ॥
خرج مارუتا مع كاهنه لاستقباله حين جاء مع جموع الآلهة، فسرّ، وقدّم لملك الآلهة أسمى التكريم وفقًا للشاستر وعلى الوجه المشروع.
14.10.22
सुस्वागतं ते पुरुहूतेह विद्व-
न्यज्ञोऽप्ययं सन्निहिते त्वयीन्द्र।
शोशुभ्यते बलवृत्रघ्न भूयः ।
पिबस्व सोमं सुतमुद्यतं मया ॥ १४.१०.२२ ॥
مرحبًا بك هنا، أيها المدعوّ كثيرًا، أيها العالم! هذا القربان يتلألأ الآن لأنك، يا إندرا، حاضر فيه. يا قاتل فريترا بالقوة، اشرب مرة أخرى السوما المعصور والمقدَّم مني.
14.10.23
शिवेन मां पश्य नमश्च तेऽस्तु ।
प्राप्तो यज्ञः सफलं जीवितं मे।
अयं यज्ञं कुरुते मे सुरेन्द्र ।
बृहस्पतेरवरो जन्मना च। ॥ १४.१०.२३ ॥
انظر إليّ بعين مباركة، وليكن لك السجود. لقد أثمر قرباني، وأثمرت حياتي أيضًا. يا سيد الآلهة، هذا الذي هو أصغر من برهسباتي بالولادة يقوم بقرباني.
14.10.24
जानामि ते गुरुमेनं तपोधनं ।
बृहस्पतेरनुजं तिग्मतेजसम्
यस्याह्वानादागतोऽहं नरेन्द्र ।
प्रीतिर्मेऽद्य त्वयि मन्युः प्रनष्टः ॥ १४.१०.२४ ॥
أعلم أن هذا، الذي ثروته التقشف، هو معلمك، الأخ الأصغر لبرهاسباتي، ذو البهاء الحاد. بدعوته جئت، أيها ملك البشر. اليوم في قلبي رضا عنك، وقد زال غضبي.
14.10.25
यदि प्रीतस्त्वमसि वै देवराज ।
तस्मात्स्वयं शाधि यज्ञे विधानम्।
स्वयं सर्वान्कुरु भागान्सुरेन्द्र ।
जानात्वयं सर्वलोकश्च देव ॥ १४.१०.२५ ॥
إن كنت راضيًا حقًا، أيها ملك الآلهة، فدبّر أنت طقس القربان بنفسك. وقسّم أنت جميع الأنصبة بنفسك، أيها سيد الآلهة. فليعلم ذلك هذا العالم كله، أيها الإله.
14.10.26
एवमुक्तस्त्वाङ्गिरसेन शक्रः ।
समादिदेश स्वयमेव देवान्।
सभाः क्रियन्तामावसथाश्च मुख्याः ।
सहस्रशश्चित्रभूताः समृद्धाः ॥ १४.१०.२६ ॥
ولما خاطبه الآنغيراسي بذلك، أمر شكرا بنفسه الآلهة: «لتُبنَ قاعات للاجتماع ومساكن رئيسية، بالآلاف، مزخرفة بديعًا وغنية.»
14.10.27
क्लृप्ताः स्थूणाः कुरुतारोहणानि ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च शीघ्रम्।
यत्र नृत्येरन्नप्सरसः समस्ताः ।
स्वर्गोपमः क्रियतां यज्ञवाटः ॥ १४.१०.२७ ॥
أسرِعوا إلى صنع أعمدة ودرجات للغاندهارفا والأبساراس، حيث ترقص جميع الأبساراس. وليُجعل حرم القربان كالسماء.
14.10.28
इत्युक्तास्ते चक्रुराशु प्रतीता ।
दिवौकसः शक्रवाक्यान्नरेन्द्र।
ततो वाक्यं प्राह राजानमिन्द्रः ।
प्रीतो राजन्पूज्यमानो मरुत्तम् ॥ १४.१०.२८ ॥
فامتثل الآلهة مسرورين بكلمة شكرا على الفور، يا سيد الرجال. ثم قال إندرا هذه الكلمات للملك: يا ملك، يا مسرورا مكرّما، يا خير المارُوتا!
14.10.29
एष त्वयाऽहमिह राजन्समेत्य ।
ये चाप्यन्ते तव पूर्वे नरेन्द्र।
सर्वाश्चान्या देवताः प्रीयमाणा ।
हविस्तुभ्यं प्रतिगृह्णन्तु राजन् ॥ १४.१०.२९ ॥
هنا، يا ملك، جئتُ مجتمعاً بسببك. ويا سيد الرجال، ليقبل أسلافك الذين جاءوا في الختام وسائر الآلهة، مسرورين، هذا القربان لأجلك، يا ملك.
14.10.30
आग्नेयं वै लोहितमालभन्तां ।
वैश्वदेवं बहुरूपं हि राजन्।
निलं चोक्षाणं मेद्यमप्यालभन्तां ।
चलच्छिश्नं सम्प्रदिष्टं द्विजाग्र्याः ॥ १४.१०.३० ॥
ليُقدَّم قربانٌ أحمر منسوبٌ إلى أغني، ويا ملك، وكذلك متعدد الصور منسوب إلى الفيشفاديفا. وليُقدَّم ثورٌ أزرق داكن وحيوانٌ صالحٌ للقربان ذو عضوٍ متحرك، كما أمر أفضلُ المولودين مرتين.
14.10.31
ततो यज्ञो ववृधे तस्य राज-
न्यत्र देवाः स्वयमन्नानि जह्रुः।
यस्मिञ्शक्रो ब्राह्मणैः पूज्यमानः ।
सदस्योऽभूद्धरिमान्देवराजः ॥ १४.१०.३१ ॥
فنما قربانُه حينئذٍ، يا ملك، حيث تناولت الآلهةُ الطعامَ بأنفسها. وفي ذلك القربان صار إندرا ملكُ الآلهة، ذو اللون الأصفر، مكرّماً من البراهمة، عضواً في المجلس.
14.10.32
ततः संवर्तश्चैत्यगतो माहात्मा ।
यथा वह्निः प्रज्वलितो द्वितीयः।
हवींष्युच्चैराह्वयन्देवसङ्घा-
ञ्जुहावाग्नौ मन्त्रवत्सुप्रतीतः ॥ १४.१०.३२ ॥
ثم ذهب سامفارتا العظيم النفس إلى المزار، متوهجًا كنارٍ ثانية، فنادى بصوت عالٍ جماعات الآلهة، وقدّم القرابين في النار وفق التراتيل مسرورًا.
14.10.33
ततः पीत्वा बलभित्सोममग्र्यं ।
ये चाप्यन्ते सोमपा देवसङ्घाः।
सर्वेऽनुज्ञाताः प्रययुः पार्थिवेन ।
यथाजोषं तर्पिताः प्रीतिमन्तः ॥ १४.१०.३३ ॥
ثم شرب إندرا مدمّر القوة السوما الأسمى؛ وانصرف جميع جماعات الآلهة الأخرى الشاربة للسوما، بعد أن أذن لها الملك، راضين مسرورين، كلٌّ بحسب ما أراد.
14.10.34
ततो राजा जातरूपस्य राशी-
न्पदेपदे कारयामास हृष्टः।
द्विजातिभ्यो विसृजन्भूरि वित्तं ।
रराज वित्तेश इवारिहन्ता ॥ १४.१०.३४ ॥
ثم أمر الملك مسرورًا بأن تُقام أكوام من الذهب عند كل خطوة، واهبًا الثروة الوفيرة للمولودين مرتين، فأشرق كالكوبيرا سيد الثروة، قاهر الأعداء.
14.10.35
ततो वित्तं विविधं सन्निधाय ।
यथोत्साहं कारयित्वा च कोशम्।
अनुज्ञातो गुरुणां संनिवृत्त्य ।
शशास गामखिलां सागरान्ताम् ॥ १४.१०.३५ ॥
ثم جمع أنواعًا من الثروة، وأمر ببناء الخزانة وفق حماسه، ثم عاد بإذن الشيوخ وحكم الأرض كلها حتى البحر.
14.10.36
एवंगुणः सम्बभूवेह राजा ।
यस्य क्रतौ तत्सुवर्णं प्रभूतम्।
तत्त्वं समादाय नरेन्द्र वित्तं ।
यजस्व देवांस्तपनीयैर्विधानैः ॥ १४.१०.३६ ॥
عاش هنا ملكٌ متّصف بهذه الصفات، كان في قربانه ذلك الذهب الوفير. فخذ أنت، أيها الملك، ذلك المال، واعبد الآلهة بطقوس من الذهب.
14.10.37
ततो राजा पाण्डवो हृष्टरूपः ।
श्रुत्वा वाक्यं सत्यवत्याः सुतस्य।
मनश्चक्रे तेन वित्तेन यष्टुं ।
ततोऽमात्यैर्मन्त्रयामास भूयः ॥ १४.१०.३७ ॥
ثم إن الملك البانداوي، ذو الهيئة المبتهجة، لما سمع قول ابن ساتياڤاتي، عزم على إقامة القربان بتلك الثروة. ثم تشاور مع وزرائه مرة أخرى.