மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.10.1
एवमेतद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्राह्मणात्किञ्चिदन्यद्ररीयः।
आविक्षितस्य तु बलं न मृष्ये ।
वज्रमस्मै प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.१ ॥
பிராமண பலம் இவ்வாறே; அது மிகப் பெரியது. பிராமணனை விட உயர்ந்தது வேறெதுவும் இல்லை. ஆனால் ஆவிக்ஷிதனின் பலத்தை நான் பொறுக்க மாட்டேன்; அவன் மீது கொடிய வஜ்ரத்தை எறிவேன்.
14.10.2
धृतराष्ट्र गच्छ प्रहितो मरुत्तं ।
संवर्तेन सङ्गतं तं वदस्व
बृहस्पतिं त्वमुपशिक्षस्व राज-
न्वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.२ ॥
திருதராஷ்டிரனே, நீ அனுப்பப்பட்டவனாகப் பெறுவதற்காக மருத்தனிடம் செல்; சம்வர்தனுடன் இணைந்தவனிடம் சொல்: பிருஹஸ்பதியை ஏற்றுக்கொள்; அரசே, பிருஹஸ்பதியிடம் கற்றுக்கொள்; இல்லையேல் கொடிய வஜ்ரத்தை உன் மீது எறிவேன்.
14.10.3
ततो गत्वा धृतराष्ट्रो नरेन्द्रं ।
प्रोवाचेदं वचनं वासवस्य ॥ १४.१०.३ ॥
பின்னர் திருதராஷ்டிரன் நரேந்திரனிடம் சென்று, வாசவனின் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
14.10.4
गन्धर्वं मां धृतराष्ट्रं निबोध ।
त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र।
ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह ।
यत्प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा ॥ १४.१०.४ ॥
நான் கந்தர்வனான திருதராஷ்டிரன் என்று அறிவாயாக; உன்னிடம் சொல்ல விரும்பி வந்தேன். நரேந்திரனே, அரசசிங்கமே, மகாத்மாவாகிய உலகாதிபதி சொன்ன இந்திரனின் சொல்லைக் கேள்.
14.10.5
बृहस्पतिं याजकं त्वं वृणीष्व ।
वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम्।
वचश्चेदेतन्न करिष्यसे मे ।
प्राहैतदेतावदचिन्त्यकर्मा ॥ १४.१०.५ ॥
பிருஹஸ்பதியை யாகப் புரோகிதராக வரிப்பாயாக, இல்லையேல் உன் மீது கொடிய வஜ்ரத்தை எறிவேன்; என் இந்த வார்த்தையை நீ செய்யாவிட்டால் — அசிந்தியமான செயலுடையவர் இவ்வளவே சொன்னார்.
14.10.6
त्वं चैवैतद्वेत्थ पुरन्दरश्च ।
विश्वेदेवा वसवश्चाश्विनौ च।
मित्रद्रोहे निष्कृतिर्नास्ति लोके ।
महत्पापं ब्रह्महत्यासमं तत् ॥ १४.१०.६ ॥
நீயும் இதை அறிவாய், புரந்தரனும் அறிவான்; விஶ்வதேவர்களும் வசுக்களும் இரு அஶ்வினிகளும் அறிவர். நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்வதற்கு உலகில் பிராயச்சித்தம் இல்லை; அது பிரம்மஹத்தியைப் போன்ற பெரும் பாவம்.
14.10.7
बृहस्पतिर्याजयतां महेन्द्रं ।
देवश्रेष्ठं वज्रभृतां वरिष्ठम्।
संवर्तो मां याजयिताऽद्य राज-
न्न ते वाक्यं तस्य वा रोचयामि ॥ १४.१०.७ ॥
பிருஹஸ்பதி தேவர்களில் சிறந்தவனும் வஜ்ரதாரிகளில் முதன்மையானவனுமான மஹேந்திரனுக்கு யாகம் செய்விக்கட்டும். ஓ அரசே, இன்று சம்வர்தன் எனக்கு யாகம் செய்விப்பார்; உன் சொல்லையோ அவனுடைய சொல்லையோ நான் விரும்பேன்.
14.10.8
घोरो नादः श्रूयतां वासवस्य ।
नभस्तले गर्जतो राजसिंह।
व्यक्तं वज्रं मोक्ष्यते ते महेन्द्रः ।
क्षेमं राजंश्चिन्त्यतामेष कालः ॥ १४.१०.८ ॥
வாசவனின் பயங்கர முழக்கத்தைக் கேள், ஓ அரசசிங்கமே; வானவெளியில் அவன் முழங்குகிறான். தெளிவாக, மஹேந்திரன் உன்மேல் வஜ்ரத்தை ஏவுவான். ஓ அரசே, உன் நலனைச் சிந்தி; இதுவே காலம்.
14.10.9
इत्येवमुक्तो धृतराष्ट्रेण राज-
ञ्श्रुत्वा नादं नदतो वासवस्य।
तपोनित्यं धर्मविदां वरिष्ठं ।
संवर्तं तं ज्ञापयामास कार्यम् ॥ १४.१०.९ ॥
ஓ அரசே, திருதராஷ்டிரன் இவ்வாறு கூறியபின், கர்ஜிக்கும் வாசவனின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவனும் தர்மமறிந்தோரில் சிறந்தவனுமான சம்வர்தனுக்குத் தம் காரியத்தைத் தெரிவித்தார்.
14.10.10
पश्यात्मानं प्लवमानं त्वमारा-
दध्वा दूरं तेन न दृश्यतेऽद्य।
प्रपद्येऽहं शर्म विप्रेन्द्र त्वत्तः ।
प्रयच्छ तस्मादभयं विप्रमुख्य ॥ १४.१०.१० ॥
தொலைவிலிருந்து மிதந்து வரும் உம்மைப் பாருங்கள்; அதனால் இன்று அவர் தெரியவில்லை. அந்தணர்களின் தலைவரே, நான் உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுகிறேன்; ஆகையால் எனக்கு அபயம் அளியுங்கள், அந்தணர்களில் சிறந்தவரே.
14.10.11
अयमायाति वे वज्री दिशो विद्योतयन्दस ।
अमानुषेण घोरेणि सदस्यास्त्रासिता हि नः ॥ १४.१०.११ ॥
இதோ வஜ்ரதாரி வருகிறான், பத்துத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தபடி; மனிதரல்லாத கொடிய வடிவால் அவைக்குரியோராகிய நாம் அனைவரும் அஞ்சியுள்ளோம்.
14.10.12
भयं शक्राद्व्येतु ते राजसिंह ।
प्रणोत्स्येऽहं भयमेतत्सुघोरम्।
संस्तम्भिन्या विद्यया क्षिप्रमेव ।
मा भैस्त्वमस्याभिभवात्प्रतीतः ॥ १४.१०.१२ ॥
அரசர்களில் சிங்கமே, இந்திரனிடமிருந்து உன் பயம் நீங்கட்டும். இந்த மிகக் கொடிய பயத்தை நான் ஸ்தம்பிநீ வித்தையால் விரைவில் விரட்டுவேன். அவனுடைய மேலாதிக்கத்தால் நீ அஞ்சாதே, நம்பிக்கை கொள்.
14.10.13
अहं संस्तम्भयिष्यामि मा भैस्त्वं शक्रतो नृप ।
यर्वेषामेव देवानां क्षयितान्यायुधानि मे ॥ १४.१०.१३ ॥
நான் அவனை ஸ்தம்பிக்கச் செய்வேன்; அரசே, நீ இந்திரனுக்கு அஞ்சாதே. தேவர்களின் ஆயுதங்கள் அனைத்தும் என்னால் அழிக்கப்பட்டுவிட்டன.
14.10.14
दिशो वज्रं व्रजतां वायुरेतु ।
वर्षं भूत्वा वर्षतां काननेषु।
आपः प्लवन्त्वन्तरिक्षे वृथा च ।
सौदामनी दृश्यते माऽपि भैस्त्वम् ॥ १४.१०.१४ ॥
திசைகளில் வஜ்ரம் செல்லட்டும்; காற்று வரட்டும். மழையாகி காடுகளில் பொழியட்டும். ஆகாயத்தில் நீர் மிதக்கட்டும்; வீணாக மின்னல் தோன்றுகிறது; நீயும் அஞ்சாதே.
14.10.15
वह्निर्देवस्त्रातु वा सर्वतस्ते ।
कामान्सर्वान्वर्षतु वासवो वा।
वज्रं तथा स्थापयतां वधाय ।
महाघोरं पुवमानं जलौघैः ॥ १४.१०.१५ ॥
அக்னி தேவன் எல்லா திசைகளிலிருந்தும் உன்னைக் காக்கட்டும்; அல்லது வாசவன் உன் எல்லா விருப்பங்களையும் பொழியட்டும். அவர்கள் அழிவுக்காக வஜ்ரத்தை நிலைநிறுத்தட்டும், அது மிகக் கொடியதும் நீர்ப்பெருக்குகளால் தூய்மைப்படுத்துவதுமாகும்.
14.10.16
घोरः शब्दः श्रूयते वै महास्वनो ।
वज्रस्यैष सहितो मारुतेन।
आत्मा हि मे प्रव्यथते मुहुर्मुहु-
र्न मे स्वास्थ्यं जायते चाद्य विप्र ॥ १४.१०.१६ ॥
பயங்கரமான ஒலி கேட்கிறது, உண்மையில் பெரும் முழக்கம்; இது வஜ்ரத்தின் ஒலி, காற்றுடன் சேர்ந்தது. என் ஆன்மா மீண்டும் மீண்டும் துன்புறுகிறது; ஓ அந்தணரே, இன்று எனக்கு மன அமைதி இல்லை.
14.10.17
वज्रादुग्राद्व्येतु भयं तवाद्य ।
वातो भूत्वा व्रजतु नरेन्द्र वज्रम्।
भयं त्वक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व ।
कं ते कामं तपसा साधयामि ॥ १४.१०.१७ ॥
இன்று உன் பயம் இந்த கொடிய வஜ்ரத்திலிருந்து நீங்கட்டும். ஓ நரேந்திரா, வஜ்ரம் காற்றாக மாறிச் செல்லட்டும். பயத்தை விட்டுவிட்டு வேறு வரத்தைத் தேர்ந்தெடு; தவத்தால் உன்னுடைய எந்த விருப்பத்தை நான் நிறைவேற்றுவேன்?
14.10.18
इन्द्रः साक्षात्सहसाऽभ्येतु विप्र ।
हविर्यज्ञे प्रतिगृह्णातु चैव।
स्वंस्वं हविश्चैव जुषन्तु देवा ।
हुतं सोमं प्रतिगृह्णन्तु चैव ॥ १४.१०.१८ ॥
இந்திரன் நேரில் திடீரென இங்கு வரட்டும், ஓ அந்தணரே. யாகத்தில் அவர் ஹவிஸை ஏற்கட்டும். தேவர்கள் அவரவர் ஹவிஸை உண்ணட்டும்; அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சோமத்தையும் அவர்கள் ஏற்கட்டும்.
14.10.19
अयमिन्द्रो हरिभिरायाति राज-
न्देवैः सर्वैस्त्वरितैः स्तूयमानः।
मन्त्राहूतो यज्ञमिमं मयाऽद्य ।
पश्यश्वैनं मन्त्रविस्रस्तकायम् ॥ १४.१०.१९ ॥
அரசே, பச்சைக் குதிரைகளுடன் இதோ இந்திரன் வருகிறார்; விரைந்து வரும் அனைத்து தேவர்களாலும் துதிக்கப்பட்டவராய். இன்று மந்திரங்களால் அழைக்கப்பட்ட இந்த யாகத்தை நோக்கு; மந்திரத்தால் உடல் தளர்ந்த இந்தக் குதிரையையும் பார்.
14.10.20
ततो देवैः सहितो देवराजो ।
रथे युङ्क्त्वा तान्हरीन्वाजिमुख्यान्।
आयाद्यज्ञमथ राज्ञः पिपासु-
राविक्षितस्याप्रमेयस्य सोमम् ॥ १४.१०.२० ॥
பின்னர் தேவர்களுடன் கூடிய தேவராஜன், அந்த பச்சைக் குதிரைகளை—குதிரைகளில் சிறந்தவற்றை—தேரில் பூட்டி, அளவிட முடியாத ஆவிக்ஷித அரசனின் சோமத்தை பருக விரும்பி யாகத்திற்கு வந்தான்.
14.10.21
तमायान्तं सहितं देवसङ्घैः ।
प्रत्युद्ययौ सपुरोधा मरुत्तः।
चक्रे पूजां देवराजाय चाग्र्यां ।
यथाशास्त्रं विधिवत्प्रीयमाणः ॥ १४.१०.२१ ॥
தேவக்கூட்டங்களுடன் வந்தவரை, புரோகிதருடன் கூடிய மருத்தன் எதிர்கொண்டு சென்றான்; மகிழ்ந்தவனாய் சாஸ்திரப்படி முறைப்படி தேவராஜனுக்கு உயர்ந்த வழிபாட்டைச் செய்தான்.
14.10.22
सुस्वागतं ते पुरुहूतेह विद्व-
न्यज्ञोऽप्ययं सन्निहिते त्वयीन्द्र।
शोशुभ्यते बलवृत्रघ्न भूयः ।
पिबस्व सोमं सुतमुद्यतं मया ॥ १४.१०.२२ ॥
புருஹூதனே, இங்கு உனக்கு நல்வரவு, அறிஞனே. இந்திரா, நீ இங்கே இருப்பதால் இந்த யாகமும் பிரகாசிக்கிறது. பலத்தால் வృత்திரனை வென்றவனே, மீண்டும் என்னால் பிழியப்பட்டு அளிக்கப்பட்ட சோமத்தைப் பருகு.
14.10.23
शिवेन मां पश्य नमश्च तेऽस्तु ।
प्राप्तो यज्ञः सफलं जीवितं मे।
अयं यज्ञं कुरुते मे सुरेन्द्र ।
बृहस्पतेरवरो जन्मना च। ॥ १४.१०.२३ ॥
நல்ல பார்வையால் என்னைக் காண்; உனக்கு வணக்கம். என் யாகம் பலனளித்தது; என் வாழ்வும் பலனளித்தது. சுரேந்திரனே, பிறப்பில் பிருஹஸ்பதியின் இளையவரான இவர் என் யாகத்தைச் செய்கிறார்.
14.10.24
जानामि ते गुरुमेनं तपोधनं ।
बृहस्पतेरनुजं तिग्मतेजसम्
यस्याह्वानादागतोऽहं नरेन्द्र ।
प्रीतिर्मेऽद्य त्वयि मन्युः प्रनष्टः ॥ १४.१०.२४ ॥
இவர் உன் குரு, தவமே செல்வமான பிருகஸ்பதியின் இளைய சகோதரர், கூரிய தேஜஸ் கொண்டவர் என்று நான் அறிவேன். இவருடைய அழைப்பால்தான் நான் வந்தேன், நரேந்திரா. இன்று உன்மேல் எனக்கு அன்பு உண்டு; கோபம் அழிந்தது.
14.10.25
यदि प्रीतस्त्वमसि वै देवराज ।
तस्मात्स्वयं शाधि यज्ञे विधानम्।
स्वयं सर्वान्कुरु भागान्सुरेन्द्र ।
जानात्वयं सर्वलोकश्च देव ॥ १४.१०.२५ ॥
நீ உண்மையாகவே மகிழ்ச்சியடைந்திருந்தால், தேவராஜா, நீயே யாகத்தின் விதியை நடத்து. நீயே எல்லோருக்கும் பங்குகளை அமை, சுரேந்திரா. இந்த உலகம் அனைத்தும் அதை அறியட்டும், தேவனே.
14.10.26
एवमुक्तस्त्वाङ्गिरसेन शक्रः ।
समादिदेश स्वयमेव देवान्।
सभाः क्रियन्तामावसथाश्च मुख्याः ।
सहस्रशश्चित्रभूताः समृद्धाः ॥ १४.१०.२६ ॥
ஆங்கிரசர் இவ்வாறு கூறியதும், சக்ரன் தானே தேவர்களுக்கு ஆணையிட்டான்: 'சபைகளும் முதன்மையான இல்லங்களும் கட்டப்படட்டும்; ஆயிரக்கணக்கில், அற்புதமாகவும் செழுமையாகவும்.'
14.10.27
क्लृप्ताः स्थूणाः कुरुतारोहणानि ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च शीघ्रम्।
यत्र नृत्येरन्नप्सरसः समस्ताः ।
स्वर्गोपमः क्रियतां यज्ञवाटः ॥ १४.१०.२७ ॥
கந்தர்வர்களுக்கும் அப்சரஸுகளுக்கும் விரைவாகச் செதுக்கப்பட்ட தூண்களும் படிகளும் செய்யுங்கள்; அங்கே அப்சரஸுகள் அனைவரும் நடனமாடட்டும். யாகமண்டபம் சுவர்க்கத்தைப் போல அமையட்டும்.
14.10.28
इत्युक्तास्ते चक्रुराशु प्रतीता ।
दिवौकसः शक्रवाक्यान्नरेन्द्र।
ततो वाक्यं प्राह राजानमिन्द्रः ।
प्रीतो राजन्पूज्यमानो मरुत्तम् ॥ १४.१०.२८ ॥
இந்திரனின் சொல்லால் மகிழ்ந்த தேவர்கள் உடனே அவ்வாறே செய்தனர். ஓ மன்னா! பின்னர் இந்திரன் மன்னனிடம் இச்சொல்லைக் கூறினான்; ஓ ராஜனே, மகிழ்ந்து மதிக்கப்பட்டவனே, ஓ மருத்தர்களில் சிறந்தவனே!
14.10.29
एष त्वयाऽहमिह राजन्समेत्य ।
ये चाप्यन्ते तव पूर्वे नरेन्द्र।
सर्वाश्चान्या देवताः प्रीयमाणा ।
हविस्तुभ्यं प्रतिगृह्णन्तु राजन् ॥ १४.१०.२९ ॥
ஓ ராஜனே! இங்கு உன்னால் நான் ஒன்று கூடி வந்துள்ளேன். ஓ நரேந்திரா! உன் முன்னோர்களும், இறுதியில் வந்தவர்களும், மற்ற அனைத்து தேவதைகளும் மகிழ்ந்து, ஓ ராஜனே, உனக்காக இந்த ஹவிஸைப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும்.
14.10.30
आग्नेयं वै लोहितमालभन्तां ।
वैश्वदेवं बहुरूपं हि राजन्।
निलं चोक्षाणं मेद्यमप्यालभन्तां ।
चलच्छिश्नं सम्प्रदिष्टं द्विजाग्र्याः ॥ १४.१०.३० ॥
அக்னிக்கு உரிய சிவப்பு (விலங்கு) பலியிடப்படட்டும்; ஓ ராஜனே, விஸ்வதேவர்களுக்குரிய பல வண்ண (விலங்கும்) நிச்சயமாக. கரிய நிற காளையும், யாகத்திற்குரிய (விலங்கும்) பலியிடப்படட்டும்; அசையும் உறுப்புடைய (விலங்கு) என்று இருபிறப்பாளரில் சிறந்தோர் ஆணையிட்டனர்.
14.10.31
ततो यज्ञो ववृधे तस्य राज-
न्यत्र देवाः स्वयमन्नानि जह्रुः।
यस्मिञ्शक्रो ब्राह्मणैः पूज्यमानः ।
सदस्योऽभूद्धरिमान्देवराजः ॥ १४.१०.३१ ॥
அப்போது அவனுடைய யாகம் வளர்ந்தது, ஓ ராஜனே; அங்கு தேவர்கள் தாங்களே உணவுகளை ஏற்றனர். அந்த யாகத்தில் பிராமணர்களால் மதிக்கப்பட்ட தேவராஜனான ஹரிமான் இந்திரன் சபையின் உறுப்பினரானான்.
14.10.32
ततः संवर्तश्चैत्यगतो माहात्मा ।
यथा वह्निः प्रज्वलितो द्वितीयः।
हवींष्युच्चैराह्वयन्देवसङ्घा-
ञ्जुहावाग्नौ मन्त्रवत्सुप्रतीतः ॥ १४.१०.३२ ॥
பின்னர் சைத்யத்திற்குச் சென்ற மகாத்மா சம்வர்தர், இரண்டாம் எரியும் அக்னியைப் போல, உரத்த குரலில் தேவக் கூட்டங்களை அழைத்து, மந்திரப்படி மகிழ்ச்சியுடன் அக்னியில் ஆஹுதிகளை இட்டார்.
14.10.33
ततः पीत्वा बलभित्सोममग्र्यं ।
ये चाप्यन्ते सोमपा देवसङ्घाः।
सर्वेऽनुज्ञाताः प्रययुः पार्थिवेन ।
यथाजोषं तर्पिताः प्रीतिमन्तः ॥ १४.१०.३३ ॥
பின்னர் பலபித் இந்திரன் சிறந்த சோமத்தை அருந்தினான்; சோமம் அருந்தும் பிற தேவக் கூட்டங்களும் அரசனின் அனுமதி பெற்று, திருப்தியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் தங்கள் விருப்பப்படி சென்றனர்.
14.10.34
ततो राजा जातरूपस्य राशी-
न्पदेपदे कारयामास हृष्टः।
द्विजातिभ्यो विसृजन्भूरि वित्तं ।
रराज वित्तेश इवारिहन्ता ॥ १४.१०.३४ ॥
பின்னர் அரசன் மகிழ்ச்சியுடன் ஒவ்வோர் அடியிலும் பொன்குவியல்களைச் செய்வித்தான்; இரு பிறப்பாளர்களுக்கு மிகுந்த செல்வத்தை அளித்து, எதிரிகளை அழிக்கும் குபேரனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
14.10.35
ततो वित्तं विविधं सन्निधाय ।
यथोत्साहं कारयित्वा च कोशम्।
अनुज्ञातो गुरुणां संनिवृत्त्य ।
शशास गामखिलां सागरान्ताम् ॥ १४.१०.३५ ॥
பின்னர் பலவகைச் செல்வங்களைச் சேகரித்து, ஆர்வத்துடன் கருவூலத்தை அமைத்து, பெரியோர்களின் அனுமதி பெற்று திரும்பி, கடல்வரை பரந்த முழு பூமியையும் ஆண்டான்.
14.10.36
एवंगुणः सम्बभूवेह राजा ।
यस्य क्रतौ तत्सुवर्णं प्रभूतम्।
तत्त्वं समादाय नरेन्द्र वित्तं ।
यजस्व देवांस्तपनीयैर्विधानैः ॥ १४.१०.३६ ॥
இத்தகைய குணங்கள் கொண்ட ஓர் அரசன் இங்கு இருந்தான்; அவன் யாகத்தில் அளவற்ற பொன் இருந்தது. ஆகவே, நரேந்திரனே, அந்தச் செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு பொன்னால் ஆன சடங்குகளுடன் தேவர்களை வழிபடுவாயாக.
14.10.37
ततो राजा पाण्डवो हृष्टरूपः ।
श्रुत्वा वाक्यं सत्यवत्याः सुतस्य।
मनश्चक्रे तेन वित्तेन यष्टुं ।
ततोऽमात्यैर्मन्त्रयामास भूयः ॥ १४.१०.३७ ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியான தோற்றமுடைய பாண்டவ மன்னன், சத்யவதியின் மகனின் சொல்லைக் கேட்டு, அந்த செல்வத்தால் யாகம் செய்ய மனம் கொண்டான். பின்னர் அமைச்சர்களுடன் மீண்டும் ஆலோசித்தான்.