ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.10.1
एवमेतद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्राह्मणात्किञ्चिदन्यद्ररीयः।
आविक्षितस्य तु बलं न मृष्ये ।
वज्रमस्मै प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.१ ॥
ବ୍ରହ୍ମବଳ ଏହିପରି, ତାହା ମହାନ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣଠାରୁ ବଡ଼ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆବିକ୍ଷିତଙ୍କ ବଳ ମୁଁ ସହିବି ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର ପ୍ରହାର କରିବି।
14.10.2
धृतराष्ट्र गच्छ प्रहितो मरुत्तं ।
संवर्तेन सङ्गतं तं वदस्व
बृहस्पतिं त्वमुपशिक्षस्व राज-
न्वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.२ ॥
ହେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର! ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ତୁମେ ମରୁତ୍ତ ନିକଟକୁ ଯାଅ; ସଂବର୍ତ୍ତଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ତାଙ୍କୁ କୁହ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ରାଜନ୍, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ନିଅ; ନହେଲେ ତୁମ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର ପ୍ରହାର କରିବି।
14.10.3
ततो गत्वा धृतराष्ट्रो नरेन्द्रं ।
प्रोवाचेदं वचनं वासवस्य ॥ १४.१०.३ ॥
ତା'ପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ନରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ବାସବଙ୍କ ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
14.10.4
गन्धर्वं मां धृतराष्ट्रं निबोध ।
त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र।
ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह ।
यत्प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा ॥ १४.१०.४ ॥
ମୁଁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ବୋଲି ଜାଣ; ତୁମକୁ କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଛି। ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ହେ ରାଜସିଂହ, ଲୋକାଧିପତି ମହାତ୍ମା କହିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣ।
14.10.5
बृहस्पतिं याजकं त्वं वृणीष्व ।
वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम्।
वचश्चेदेतन्न करिष्यसे मे ।
प्राहैतदेतावदचिन्त्यकर्मा ॥ १४.१०.५ ॥
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଯାଜକ ରୂପେ ବରଣ କର; ନହେଲେ ତୁମ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର ପ୍ରହାର କରିବି। ମୋର ଏହି ବଚନ ଯଦି ତୁମେ ନ କର — ଅଚିନ୍ତ୍ୟକର୍ମା ଏତିକି କହିଛନ୍ତି।
14.10.6
त्वं चैवैतद्वेत्थ पुरन्दरश्च ।
विश्वेदेवा वसवश्चाश्विनौ च।
मित्रद्रोहे निष्कृतिर्नास्ति लोके ।
महत्पापं ब्रह्महत्यासमं तत् ॥ १४.१०.६ ॥
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଜାଣ, ପୁରନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି; ବିଶ୍ୱଦେବ, ବସୁଗଣ ଓ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି। ମିତ୍ରଦ୍ରୋହର ଲୋକରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ; ତାହା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ସମାନ ମହାପାପ।
14.10.7
बृहस्पतिर्याजयतां महेन्द्रं ।
देवश्रेष्ठं वज्रभृतां वरिष्ठम्।
संवर्तो मां याजयिताऽद्य राज-
न्न ते वाक्यं तस्य वा रोचयामि ॥ १४.१०.७ ॥
ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବଜ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବୃହସ୍ପତି କରାନ୍ତୁ। ହେ ରାଜନ୍, ଆଜି ସଂବର୍ତ୍ତ ମୋର ଯଜ୍ଞ କରାଇବେ; ତୁମର ବାକ୍ୟ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟ ମୁଁ ପସନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ।
14.10.8
घोरो नादः श्रूयतां वासवस्य ।
नभस्तले गर्जतो राजसिंह।
व्यक्तं वज्रं मोक्ष्यते ते महेन्द्रः ।
क्षेमं राजंश्चिन्त्यतामेष कालः ॥ १४.१०.८ ॥
ଆକାଶରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବାସବଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ନାଦ ଶୁଣ, ହେ ରାଜସିଂହ। ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ମହେନ୍ଦ୍ର ତୁମ ଉପରେ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରିବେ। ହେ ରାଜନ୍, ନିଜ କ୍ଷେମ ଚିନ୍ତା କର; ଏହି ସମୟ।
14.10.9
इत्येवमुक्तो धृतराष्ट्रेण राज-
ञ्श्रुत्वा नादं नदतो वासवस्य।
तपोनित्यं धर्मविदां वरिष्ठं ।
संवर्तं तं ज्ञापयामास कार्यम् ॥ १४.१०.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏହା କହିବାରୁ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବାସବଙ୍କ ନାଦ ଶୁଣି, ସର୍ବଦା ତପସ୍ୟାରେ ନିରତ ଏବଂ ଧର୍ମଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂବର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଣାଇଲେ।
14.10.10
पश्यात्मानं प्लवमानं त्वमारा-
दध्वा दूरं तेन न दृश्यतेऽद्य।
प्रपद्येऽहं शर्म विप्रेन्द्र त्वत्तः ।
प्रयच्छ तस्मादभयं विप्रमुख्य ॥ १४.१०.१० ॥
ଦୂରରୁ ଭାସି ଆସୁଥିବା ନିଜକୁ ଦେଖ; ସେଥିପାଇଁ ଆଜି ସେ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ। ହେ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଉଛି; ଅତଏବ ମୋତେ ଅଭୟ ଦିଅ, ହେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ।
14.10.11
अयमायाति वे वज्री दिशो विद्योतयन्दस ।
अमानुषेण घोरेणि सदस्यास्त्रासिता हि नः ॥ १४.१०.११ ॥
ଏହି ବଜ୍ରଧାରୀ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ଦଶ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି; ଅମାନୁଷ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଆମ ସଭାସଦମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଅଛୁ।
14.10.12
भयं शक्राद्व्येतु ते राजसिंह ।
प्रणोत्स्येऽहं भयमेतत्सुघोरम्।
संस्तम्भिन्या विद्यया क्षिप्रमेव ।
मा भैस्त्वमस्याभिभवात्प्रतीतः ॥ १४.१०.१२ ॥
ହେ ରାଜସିଂହ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ତୁମର ଭୟ ଦୂର ହେଉ। ଏହି ଅତି ଘୋର ଭୟକୁ ମୁଁ ସ୍ତମ୍ଭିନୀ ବିଦ୍ୟାରେ ଶୀଘ୍ର ତଡ଼ିଦେବି। ତାଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରେ ତୁମେ ଭୟ କର ନାହିଁ, ବିଶ୍ୱାସ ରଖ।
14.10.13
अहं संस्तम्भयिष्यामि मा भैस्त्वं शक्रतो नृप ।
यर्वेषामेव देवानां क्षयितान्यायुधानि मे ॥ १४.१०.१३ ॥
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତମ୍ଭିତ କରିଦେବି; ହେ ରାଜନ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆୟୁଧ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।
14.10.14
दिशो वज्रं व्रजतां वायुरेतु ।
वर्षं भूत्वा वर्षतां काननेषु।
आपः प्लवन्त्वन्तरिक्षे वृथा च ।
सौदामनी दृश्यते माऽपि भैस्त्वम् ॥ १४.१०.१४ ॥
ଦିଗରେ ବଜ୍ର ଯାଉ, ପବନ ଆସୁ; ବର୍ଷା ହୋଇ ବନରେ ବର୍ଷୁ। ଆକାଶରେ ଜଳ ଭାସୁ, ବୃଥା ବିଜୁଳି ଦେଖାଯାଉ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭୟ କର ନାହିଁ।
14.10.15
वह्निर्देवस्त्रातु वा सर्वतस्ते ।
कामान्सर्वान्वर्षतु वासवो वा।
वज्रं तथा स्थापयतां वधाय ।
महाघोरं पुवमानं जलौघैः ॥ १४.१०.१५ ॥
ଅଗ୍ନିଦେବ ସବୁ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅଥବା ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ତୁମର ସମସ୍ତ କାମନା ଉପରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ବଧ ପାଇଁ ବଜ୍ରକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଅତି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଜଳପ୍ରବାହରେ ପବିତ୍ରକାରୀ।
14.10.16
घोरः शब्दः श्रूयते वै महास्वनो ।
वज्रस्यैष सहितो मारुतेन।
आत्मा हि मे प्रव्यथते मुहुर्मुहु-
र्न मे स्वास्थ्यं जायते चाद्य विप्र ॥ १४.१०.१६ ॥
ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଛି, ନିଶ୍ଚୟ ମହାଗର୍ଜନ; ଏହା ବାୟୁ ସହିତ ମିଶିଥିବା ବଜ୍ରର। ମୋ ଆତ୍ମା ବାରମ୍ବାର ବ୍ୟଥିତ ହେଉଛି; ହେ ବିପ୍ର, ଆଜି ମୋର ସ୍ଵସ୍ଥତା ନାହିଁ।
14.10.17
वज्रादुग्राद्व्येतु भयं तवाद्य ।
वातो भूत्वा व्रजतु नरेन्द्र वज्रम्।
भयं त्वक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व ।
कं ते कामं तपसा साधयामि ॥ १४.१०.१७ ॥
ଆଜି ତୁମ ଭୟ ଏହି ଉଗ୍ର ବଜ୍ରରୁ ଦୂର ହେଉ। ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ର ବାୟୁ ହୋଇ ଚାଲିଯାଉ। ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ବର ବାଛ; ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ତୁମର କେଉଁ କାମନା ସାଧନ କରିବି?
14.10.18
इन्द्रः साक्षात्सहसाऽभ्येतु विप्र ।
हविर्यज्ञे प्रतिगृह्णातु चैव।
स्वंस्वं हविश्चैव जुषन्तु देवा ।
हुतं सोमं प्रतिगृह्णन्तु चैव ॥ १४.१०.१८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵୟଂ ହଠାତ୍ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ବିପ୍ର। ଯଜ୍ଞରେ ସେ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିଜ ହବି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ; ଅର୍ପିତ ସୋମକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
14.10.19
अयमिन्द्रो हरिभिरायाति राज-
न्देवैः सर्वैस्त्वरितैः स्तूयमानः।
मन्त्राहूतो यज्ञमिमं मयाऽद्य ।
पश्यश्वैनं मन्त्रविस्रस्तकायम् ॥ १४.१०.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ହରି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ। ଆଜି ମନ୍ତ୍ରରେ ଆହୂତ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦେଖ; ମନ୍ତ୍ରରେ ଶିଥିଳ ଶରୀର ଏହି ଅଶ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖ।
14.10.20
ततो देवैः सहितो देवराजो ।
रथे युङ्क्त्वा तान्हरीन्वाजिमुख्यान्।
आयाद्यज्ञमथ राज्ञः पिपासु-
राविक्षितस्याप्रमेयस्य सोमम् ॥ १४.१०.२० ॥
ତା'ପରେ ଦେବଗଣ ସହିତ ଦେବରାଜ ସେହି ହରି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ—ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ—ରଥରେ ଯୋଡ଼ି, ଅପ୍ରମେୟ ଆବିକ୍ଷିତ ରାଜାଙ୍କ ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଲେ।
14.10.21
तमायान्तं सहितं देवसङ्घैः ।
प्रत्युद्ययौ सपुरोधा मरुत्तः।
चक्रे पूजां देवराजाय चाग्र्यां ।
यथाशास्त्रं विधिवत्प्रीयमाणः ॥ १४.१०.२१ ॥
ଦେବସଙ୍ଘ ସହିତ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କ ଆଗକୁ ପୁରୋହିତ ସହିତ ମରୁତ୍ତ ଆଗେଇଗଲେ; ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ବିଧିବତ୍ ଦେବରାଜଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା କଲେ।
14.10.22
सुस्वागतं ते पुरुहूतेह विद्व-
न्यज्ञोऽप्ययं सन्निहिते त्वयीन्द्र।
शोशुभ्यते बलवृत्रघ्न भूयः ।
पिबस्व सोमं सुतमुद्यतं मया ॥ १४.१०.२२ ॥
ହେ ପୁରୁହୂତ, ଏଠାରେ ତୁମର ସୁସ୍ୱାଗତ, ହେ ବିଦ୍ୱାନ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଏଠାରେ ଥିବାରୁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି। ହେ ବଳରେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିଙ୍ଗଡ଼ି ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ସୋମ ପୁଣି ପାନ କର।
14.10.23
शिवेन मां पश्य नमश्च तेऽस्तु ।
प्राप्तो यज्ञः सफलं जीवितं मे।
अयं यज्ञं कुरुते मे सुरेन्द्र ।
बृहस्पतेरवरो जन्मना च। ॥ १४.१०.२३ ॥
ଶୁଭଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଦେଖ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୋ ଯଜ୍ଞ ଫଳିଲା, ମୋ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଫଳିଲା। ହେ ସୁରେନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମରୁ ବୃହସ୍ପତିର କନିଷ୍ଠ ଏହି ଜଣେ ମୋ ଯଜ୍ଞ କରୁଛନ୍ତି।
14.10.24
जानामि ते गुरुमेनं तपोधनं ।
बृहस्पतेरनुजं तिग्मतेजसम्
यस्याह्वानादागतोऽहं नरेन्द्र ।
प्रीतिर्मेऽद्य त्वयि मन्युः प्रनष्टः ॥ १४.१०.२४ ॥
ଏ ତୁମ ଗୁରୁ, ତପୋଧନ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭାଇ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜ ବିଶିଷ୍ଟ — ମୁଁ ଜାଣେ। ଏମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ମୁଁ ଆସିଛି, ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର। ଆଜି ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ପ୍ରୀତି ଅଛି; କ୍ରୋଧ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି।
14.10.25
यदि प्रीतस्त्वमसि वै देवराज ।
तस्मात्स्वयं शाधि यज्ञे विधानम्।
स्वयं सर्वान्कुरु भागान्सुरेन्द्र ।
जानात्वयं सर्वलोकश्च देव ॥ १४.१०.२५ ॥
ତୁମେ ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରୀତ ଅଛ, ହେ ଦେବରାଜ, ତେବେ ତୁମେ ନିଜେ ଯଜ୍ଞର ବିଧି ନିର୍ଦେଶ କର। ତୁମେ ନିଜେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭାଗ ସ୍ଥିର କର, ହେ ସୁରେନ୍ଦ୍ର। ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜାଣନ୍ତୁ, ହେ ଦେବ।
14.10.26
एवमुक्तस्त्वाङ्गिरसेन शक्रः ।
समादिदेश स्वयमेव देवान्।
सभाः क्रियन्तामावसथाश्च मुख्याः ।
सहस्रशश्चित्रभूताः समृद्धाः ॥ १४.१०.२६ ॥
ଆଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଏହିପରି କହିବା ପରେ ଶକ୍ର ନିଜେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ—ସଭା ଓ ପ୍ରଧାନ ଆବାସ ନିର୍ମିତ ହେଉ, ହଜାର ହଜାର, ବିଚିତ୍ର ଓ ସମୃଦ୍ଧ।
14.10.27
क्लृप्ताः स्थूणाः कुरुतारोहणानि ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च शीघ्रम्।
यत्र नृत्येरन्नप्सरसः समस्ताः ।
स्वर्गोपमः क्रियतां यज्ञवाटः ॥ १४.१०.२७ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଖୋଦିତ ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ସିଡ଼ି ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରା ନୃତ୍ୟ କରିବେ। ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପ ସ୍ୱର୍ଗ ସଦୃଶ ହେଉ।
14.10.28
इत्युक्तास्ते चक्रुराशु प्रतीता ।
दिवौकसः शक्रवाक्यान्नरेन्द्र।
ततो वाक्यं प्राह राजानमिन्द्रः ।
प्रीतो राजन्पूज्यमानो मरुत्तम् ॥ १४.१०.२८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେ ଶୀଘ୍ର ସେହିପରି କଲେ। ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର! ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ପ୍ରୀତ ଓ ସମ୍ମାନିତ ମରୁତ୍ତମ!
14.10.29
एष त्वयाऽहमिह राजन्समेत्य ।
ये चाप्यन्ते तव पूर्वे नरेन्द्र।
सर्वाश्चान्या देवताः प्रीयमाणा ।
हविस्तुभ्यं प्रतिगृह्णन्तु राजन् ॥ १४.१०.२९ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଏଠାରେ ତୁମ୍ଭ ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆସିଛି। ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର! ତୁମ୍ଭର ଯେଉଁ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଶେଷରେ ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରୀତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ଏହି ହବିଷ୍ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
14.10.30
आग्नेयं वै लोहितमालभन्तां ।
वैश्वदेवं बहुरूपं हि राजन्।
निलं चोक्षाणं मेद्यमप्यालभन्तां ।
चलच्छिश्नं सम्प्रदिष्टं द्विजाग्र्याः ॥ १४.१०.३० ॥
ଅଗ୍ନି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଲାଲ (ପଶୁ) ବଳି ଦିଆଯାଉ; ହେ ରାଜନ୍, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବହୁରୂପ (ପଶୁ) ମଧ୍ୟ। ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଷଣ୍ଢ ଏବଂ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ (ପଶୁ) ମଧ୍ୟ ବଳି ଦିଆଯାଉ; ଚଳନ୍ତି ଲିଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ (ପଶୁ) ବୋଲି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି।
14.10.31
ततो यज्ञो ववृधे तस्य राज-
न्यत्र देवाः स्वयमन्नानि जह्रुः।
यस्मिञ्शक्रो ब्राह्मणैः पूज्यमानः ।
सदस्योऽभूद्धरिमान्देवराजः ॥ १४.१०.३१ ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବଢ଼ିଲା, ହେ ରାଜନ୍; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ନିଜେ ଅନ୍ନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଦେବରାଜ ହରିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦସ୍ୟ ହେଲେ।
14.10.32
ततः संवर्तश्चैत्यगतो माहात्मा ।
यथा वह्निः प्रज्वलितो द्वितीयः।
हवींष्युच्चैराह्वयन्देवसङ्घा-
ञ्जुहावाग्नौ मन्त्रवत्सुप्रतीतः ॥ १४.१०.३२ ॥
ଅନନ୍ତର ଚୈତ୍ୟକୁ ଯାଇଥିବା ମହାତ୍ମା ସଂବର୍ତ୍ତ, ଦ୍ଵିତୀୟ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଅଗ୍ନି ପରି, ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଦେବସଂଘଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦରେ ଅଗ୍ନିରେ ହବିଷ୍ୟ ଢାଳିଲେ।
14.10.33
ततः पीत्वा बलभित्सोममग्र्यं ।
ये चाप्यन्ते सोमपा देवसङ्घाः।
सर्वेऽनुज्ञाताः प्रययुः पार्थिवेन ।
यथाजोषं तर्पिताः प्रीतिमन्तः ॥ १४.१०.३३ ॥
ଅନନ୍ତର ବଳଭିତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମ ପାନ କଲେ; ଏବଂ ସୋମପାୟୀ ଅନ୍ୟ ଦେବସଂଘମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ତୃପ୍ତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଗଲେ।
14.10.34
ततो राजा जातरूपस्य राशी-
न्पदेपदे कारयामास हृष्टः।
द्विजातिभ्यो विसृजन्भूरि वित्तं ।
रराज वित्तेश इवारिहन्ता ॥ १४.१०.३४ ॥
ଅନନ୍ତର ରାଜା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ପଦେ ପଦେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରାଶି କରାଇଲେ; ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦେଇ, ଶତ୍ରୁହନ୍ତା କୁବେର ପରି ଶୋଭିଲେ।
14.10.35
ततो वित्तं विविधं सन्निधाय ।
यथोत्साहं कारयित्वा च कोशम्।
अनुज्ञातो गुरुणां संनिवृत्त्य ।
शशास गामखिलां सागरान्ताम् ॥ १४.१०.३५ ॥
ଅନନ୍ତର ବିବିଧ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରି, ଉତ୍ସାହାନୁସାରେ କୋଷ ନିର୍ମାଣ କରାଇ, ଗୁରୁଜନଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଫେରି, ସମୁଦ୍ରାନ୍ତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଶାସନ କଲେ।
14.10.36
एवंगुणः सम्बभूवेह राजा ।
यस्य क्रतौ तत्सुवर्णं प्रभूतम्।
तत्त्वं समादाय नरेन्द्र वित्तं ।
यजस्व देवांस्तपनीयैर्विधानैः ॥ १४.१०.३६ ॥
ଏପରି ଗୁଣଧାରୀ ରାଜା ଏଠାରେ ଥିଲେ; ଯାହାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ସେହି ପ୍ରଚୁର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ସେହି ଧନ ନେଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣବିଧିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜନ କର।
14.10.37
ततो राजा पाण्डवो हृष्टरूपः ।
श्रुत्वा वाक्यं सत्यवत्याः सुतस्य।
मनश्चक्रे तेन वित्तेन यष्टुं ।
ततोऽमात्यैर्मन्त्रयामास भूयः ॥ १४.१०.३७ ॥
ତା'ପରେ ହୃଷ୍ଟରୂପ ପାଣ୍ଡବ ରାଜା ସତ୍ୟବତୀ-ପୁତ୍ରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ମନ ସ୍ଥିର କଲେ। ଏଥର ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ବାର ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ।