Mahābhārata · Adhyāya 14.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.10.1
एवमेतद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्राह्मणात्किञ्चिदन्यद्ररीयः।
आविक्षितस्य तु बलं न मृष्ये ।
वज्रमस्मै प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.१ ॥
So ist in der Tat die Macht des Brahmanen: sie ist groß, und nichts ist größer als ein Brahmane. Doch die Stärke Āvikṣitas werde ich nicht dulden; ich werde ihn mit einem furchtbaren Donnerkeil treffen.
14.10.2
धृतराष्ट्र गच्छ प्रहितो मरुत्तं ।
संवर्तेन सङ्गतं तं वदस्व
बृहस्पतिं त्वमुपशिक्षस्व राज-
न्वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.२ ॥
O Dhṛtarāṣṭra, geh, von mir gesandt, zu Marutta, verbündet mit Saṃvarta; sprich zu ihm: Nimm Bṛhaspati zum Lehrer, o König; sonst werde ich dich mit einem furchtbaren Donnerkeil treffen.
14.10.3
ततो गत्वा धृतराष्ट्रो नरेन्द्रं ।
प्रोवाचेदं वचनं वासवस्य ॥ १४.१०.३ ॥
Dann ging Dhṛtarāṣṭra zum Herrscher der Menschen und sprach diese Worte Vāsavas (Indras).
14.10.4
गन्धर्वं मां धृतराष्ट्रं निबोध ।
त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र।
ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह ।
यत्प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा ॥ १४.१०.४ ॥
Wisse, dass ich Dhṛtarāṣṭra bin, ein Gandharva, der gekommen ist, um zu dir zu sprechen. O Herr der Menschen, o Löwe unter den Königen, höre die Worte Indras, die der hochherzige Herr der Welten gesprochen hat.
14.10.5
बृहस्पतिं याजकं त्वं वृणीष्व ।
वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम्।
वचश्चेदेतन्न करिष्यसे मे ।
प्राहैतदेतावदचिन्त्यकर्मा ॥ १४.१०.५ ॥
Wähle Bṛhaspati als deinen Opferpriester, oder ich werde dich mit einem furchtbaren Donnerkeil treffen. Wenn du dieses mein Wort nicht befolgst — so viel hat der Unermessliche gesagt.
14.10.6
त्वं चैवैतद्वेत्थ पुरन्दरश्च ।
विश्वेदेवा वसवश्चाश्विनौ च।
मित्रद्रोहे निष्कृतिर्नास्ति लोके ।
महत्पापं ब्रह्महत्यासमं तत् ॥ १४.१०.६ ॥
Du weißt das, und Purandara weiß es auch; die Viśvedevas, die Vasus und die beiden Aśvins wissen es ebenso. Für den Verrat an einem Freund gibt es auf der Welt keine Sühne; es ist eine große Sünde, gleich dem Mord an einem Brahmanen.
14.10.7
बृहस्पतिर्याजयतां महेन्द्रं ।
देवश्रेष्ठं वज्रभृतां वरिष्ठम्।
संवर्तो मां याजयिताऽद्य राज-
न्न ते वाक्यं तस्य वा रोचयामि ॥ १४.१०.७ ॥
Bṛhaspati soll das Opfer für Mahendra vollziehen, den besten der Götter und den Ersten unter den Trägern des Donnerkeils. Heute wird Saṃvarta mein Opfer vollziehen, o König; ich billige weder dein Wort noch das seine.
14.10.8
घोरो नादः श्रूयतां वासवस्य ।
नभस्तले गर्जतो राजसिंह।
व्यक्तं वज्रं मोक्ष्यते ते महेन्द्रः ।
क्षेमं राजंश्चिन्त्यतामेष कालः ॥ १४.१०.८ ॥
Höre das schreckliche Brüllen Vāsavas, der im Weiten des Himmels donnert, o Löwe unter den Königen. Deutlich wird Mahendra seinen Donnerkeil auf dich schleudern. Bedenke deine Sicherheit, o König; dies ist die Zeit.
14.10.9
इत्येवमुक्तो धृतराष्ट्रेण राज-
ञ्श्रुत्वा नादं नदतो वासवस्य।
तपोनित्यं धर्मविदां वरिष्ठं ।
संवर्तं तं ज्ञापयामास कार्यम् ॥ १४.१०.९ ॥
So von Dhṛtarāṣṭra angesprochen, o König, und das Brüllen des donnernden Vāsava hörend, teilte er sein Anliegen Saṃvarta mit, der stets der Askese ergeben und der Vorzüglichste unter den Kennern des Dharma war.
14.10.10
पश्यात्मानं प्लवमानं त्वमारा-
दध्वा दूरं तेन न दृश्यतेऽद्य।
प्रपद्येऽहं शर्म विप्रेन्द्र त्वत्तः ।
प्रयच्छ तस्मादभयं विप्रमुख्य ॥ १४.१०.१० ॥
Sieh dich selbst von fern dahintreiben; deshalb ist er heute nicht zu sehen. Herr der Brahmanen, ich suche Zuflucht bei dir; gewähre mir daher Furchtlosigkeit, Bester der Brahmanen.
14.10.11
अयमायाति वे वज्री दिशो विद्योतयन्दस ।
अमानुषेण घोरेणि सदस्यास्त्रासिता हि नः ॥ १४.१०.११ ॥
Hier kommt der Donnerkeilträger, die zehn Richtungen erleuchtend; durch eine schreckliche, nicht menschliche Gestalt sind wir Mitglieder der Versammlung in Schrecken versetzt worden.
14.10.12
भयं शक्राद्व्येतु ते राजसिंह ।
प्रणोत्स्येऽहं भयमेतत्सुघोरम्।
संस्तम्भिन्या विद्यया क्षिप्रमेव ।
मा भैस्त्वमस्याभिभवात्प्रतीतः ॥ १४.१०.१२ ॥
Löwe unter den Königen, möge die Furcht vor Indra von dir weichen. Ich werde diese überaus schreckliche Furcht rasch durch das lähmende Wissen vertreiben. Fürchte nicht seine Überlegenheit; sei zuversichtlich.
14.10.13
अहं संस्तम्भयिष्यामि मा भैस्त्वं शक्रतो नृप ।
यर्वेषामेव देवानां क्षयितान्यायुधानि मे ॥ १४.१०.१३ ॥
Ich werde ihn lähmen; fürchte Indra nicht, o König. Die Waffen aller Götter sind von mir vernichtet worden.
14.10.14
दिशो वज्रं व्रजतां वायुरेतु ।
वर्षं भूत्वा वर्षतां काननेषु।
आपः प्लवन्त्वन्तरिक्षे वृथा च ।
सौदामनी दृश्यते माऽपि भैस्त्वम् ॥ १४.१०.१४ ॥
Mögen die Donnerkeile in die Richtungen ziehen, mögen Winde kommen; mögen sie zu Regen werden und in den Wäldern niederprasseln. Mögen Wasser im Himmel treiben, mögen Blitze vergeblich erscheinen; auch du fürchte dich nicht.
14.10.15
वह्निर्देवस्त्रातु वा सर्वतस्ते ।
कामान्सर्वान्वर्षतु वासवो वा।
वज्रं तथा स्थापयतां वधाय ।
महाघोरं पुवमानं जलौघैः ॥ १४.१०.१५ ॥
Möge der Gott Agni dich von allen Seiten schützen, oder möge Vāsava (Indra) auf alle deine Wünsche regnen lassen. Mögen sie den Donnerkeil zur Vernichtung aufrichten, der überaus furchtbar ist und mit Wasserfluten reinigt.
14.10.16
घोरः शब्दः श्रूयते वै महास्वनो ।
वज्रस्यैष सहितो मारुतेन।
आत्मा हि मे प्रव्यथते मुहुर्मुहु-
र्न मे स्वास्थ्यं जायते चाद्य विप्र ॥ १४.१०.१६ ॥
Ein schrecklicher Laut ist zu hören, wahrlich ein gewaltiges Brüllen; es ist der Donnerkeil, verbunden mit dem Wind. Meine Seele ist immer wieder bekümmert, und heute, o Brahmane, finde ich keine Ruhe.
14.10.17
वज्रादुग्राद्व्येतु भयं तवाद्य ।
वातो भूत्वा व्रजतु नरेन्द्र वज्रम्।
भयं त्वक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व ।
कं ते कामं तपसा साधयामि ॥ १४.१०.१७ ॥
Möge heute deine Furcht vor diesem wilden Donnerkeil weichen. O Herr der Menschen, möge der Donnerkeil zum Wind werden und fortgehen. Lass die Furcht fahren und wähle eine andere Gabe; durch meine Askese, welchen deiner Wünsche soll ich erfüllen?
14.10.18
इन्द्रः साक्षात्सहसाऽभ्येतु विप्र ।
हविर्यज्ञे प्रतिगृह्णातु चैव।
स्वंस्वं हविश्चैव जुषन्तु देवा ।
हुतं सोमं प्रतिगृह्णन्तु चैव ॥ १४.१०.१८ ॥
Möge Indra selbst plötzlich hierher kommen, o Brahmane. Möge er im Opfer die Opfergabe annehmen. Mögen die Götter ein jeder seine eigene Opfergabe genießen, und mögen sie auch den dargebrachten Soma annehmen.
14.10.19
अयमिन्द्रो हरिभिरायाति राज-
न्देवैः सर्वैस्त्वरितैः स्तूयमानः।
मन्त्राहूतो यज्ञमिमं मयाऽद्य ।
पश्यश्वैनं मन्त्रविस्रस्तकायम् ॥ १४.१०.१९ ॥
O König, sieh, Indra kommt mit seinen falben Rossen, gepriesen von allen eilenden Göttern. Heute, durch meine Mantras zu diesem Opfer gerufen, schau auch auf dieses Pferd, dessen Körper durch die Mantras gelöst ist.
14.10.20
ततो देवैः सहितो देवराजो ।
रथे युङ्क्त्वा तान्हरीन्वाजिमुख्यान्।
आयाद्यज्ञमथ राज्ञः पिपासु-
राविक्षितस्याप्रमेयस्य सोमम् ॥ १४.१०.२० ॥
Da kam der König der Götter, begleitet von den Göttern, spannte jene falben Rosse, die vorzüglichsten der Pferde, an seinen Wagen und kam zum Opfer, begierig, den Soma des Königs Āvikṣita, des Unermesslichen, zu trinken.
14.10.21
तमायान्तं सहितं देवसङ्घैः ।
प्रत्युद्ययौ सपुरोधा मरुत्तः।
चक्रे पूजां देवराजाय चाग्र्यां ।
यथाशास्त्रं विधिवत्प्रीयमाणः ॥ १४.१०.२१ ॥
Marutta, mit seinem Priester, ging ihm entgegen, als er mit den Scharen der Götter kam, und erfreut brachte er dem König der Götter, gemäß den Schriften und ordnungsgemäß, die höchste Verehrung dar.
14.10.22
सुस्वागतं ते पुरुहूतेह विद्व-
न्यज्ञोऽप्ययं सन्निहिते त्वयीन्द्र।
शोशुभ्यते बलवृत्रघ्न भूयः ।
पिबस्व सोमं सुतमुद्यतं मया ॥ १४.१०.२२ ॥
Willkommen hier, du vielgerufener, du Weiser! Dieses Opfer strahlt, da du, Indra, gegenwärtig bist. O Töter des Vṛtra durch Kraft, trinke wieder den von mir gepressten und dargebrachten Soma.
14.10.23
शिवेन मां पश्य नमश्च तेऽस्तु ।
प्राप्तो यज्ञः सफलं जीवितं मे।
अयं यज्ञं कुरुते मे सुरेन्द्र ।
बृहस्पतेरवरो जन्मना च। ॥ १४.१०.२३ ॥
Blicke mich mit gnädigem Auge an, und dir sei Verehrung. Mein Opfer hat seine Frucht erlangt, und auch mein Leben. O Herr der Götter, dieser, von Geburt jünger als Bṛhaspati, vollzieht mein Opfer.
14.10.24
जानामि ते गुरुमेनं तपोधनं ।
बृहस्पतेरनुजं तिग्मतेजसम्
यस्याह्वानादागतोऽहं नरेन्द्र ।
प्रीतिर्मेऽद्य त्वयि मन्युः प्रनष्टः ॥ १४.१०.२४ ॥
Ich weiß, dass dieser, dessen Reichtum Askese ist, dein Lehrer ist, der jüngere Bruder Bṛhaspatis, von scharfem Glanz. Auf seinen Ruf bin ich gekommen, o Herr der Menschen. Heute gilt mir meine Zuneigung für dich, und mein Zorn ist vergangen.
14.10.25
यदि प्रीतस्त्वमसि वै देवराज ।
तस्मात्स्वयं शाधि यज्ञे विधानम्।
स्वयं सर्वान्कुरु भागान्सुरेन्द्र ।
जानात्वयं सर्वलोकश्च देव ॥ १४.१०.२५ ॥
Wenn du wirklich erfreut bist, o König der Götter, so lenke selbst das Ritual des Opfers. Bestimme selbst alle Anteile, o Herr der Götter. Mögen alle Welten es wissen, o Gott.
14.10.26
एवमुक्तस्त्वाङ्गिरसेन शक्रः ।
समादिदेश स्वयमेव देवान्।
सभाः क्रियन्तामावसथाश्च मुख्याः ।
सहस्रशश्चित्रभूताः समृद्धाः ॥ १४.१०.२६ ॥
Als der Āṅgirasa so angesprochen hatte, befahl Śakra selbst den Göttern: 'Man errichte Versammlungshallen und vornehme Wohnstätten, zu Tausenden, wunderbar gestaltet und prächtig.'
14.10.27
क्लृप्ताः स्थूणाः कुरुतारोहणानि ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च शीघ्रम्।
यत्र नृत्येरन्नप्सरसः समस्ताः ।
स्वर्गोपमः क्रियतां यज्ञवाटः ॥ १४.१०.२७ ॥
Fertigt rasch Säulen und Treppen für die Gandharven und Apsaras, wo alle Apsaras tanzen mögen. Der Opferbezirk werde wie der Himmel gestaltet.
14.10.28
इत्युक्तास्ते चक्रुराशु प्रतीता ।
दिवौकसः शक्रवाक्यान्नरेन्द्र।
ततो वाक्यं प्राह राजानमिन्द्रः ।
प्रीतो राजन्पूज्यमानो मरुत्तम् ॥ १४.१०.२८ ॥
So angesprochen, taten die Götter, erfreut, sogleich auf Śakras Wort, o Herrscher der Menschen. Dann sprach Indra diese Worte zum König, o König, erfreut und geehrt, o Bester der Maruttas!
14.10.29
एष त्वयाऽहमिह राजन्समेत्य ।
ये चाप्यन्ते तव पूर्वे नरेन्द्र।
सर्वाश्चान्या देवताः प्रीयमाणा ।
हविस्तुभ्यं प्रतिगृह्णन्तु राजन् ॥ १४.१०.२९ ॥
Hier bin ich, o König, durch dich zusammengekommen. Und deine Ahnen, die am Ende kamen, o Herr der Menschen, und alle anderen Gottheiten, erfreut, mögen diese Opfergabe für dich annehmen, o König.
14.10.30
आग्नेयं वै लोहितमालभन्तां ।
वैश्वदेवं बहुरूपं हि राजन्।
निलं चोक्षाणं मेद्यमप्यालभन्तां ।
चलच्छिश्नं सम्प्रदिष्टं द्विजाग्र्याः ॥ १४.१०.३० ॥
Man opfere ein rotes Tier für Agni und, o König, auch ein vielgestaltiges für die Viśvadevas. Man opfere auch einen dunkelblauen Stier und ein opferwürdiges Tier mit beweglichem Glied, wie es die Vornehmsten der Zweimalgeborenen angeordnet haben.
14.10.31
ततो यज्ञो ववृधे तस्य राज-
न्यत्र देवाः स्वयमन्नानि जह्रुः।
यस्मिञ्शक्रो ब्राह्मणैः पूज्यमानः ।
सदस्योऽभूद्धरिमान्देवराजः ॥ १४.१०.३१ ॥
Da wuchs sein Opfer, o König, und dort nahmen die Götter selbst die Speisen. In jenem Opfer wurde Indra, der König der Götter, der Rotbraune, von den Brahmanen geehrt und ward Mitglied der Versammlung.
14.10.32
ततः संवर्तश्चैत्यगतो माहात्मा ।
यथा वह्निः प्रज्वलितो द्वितीयः।
हवींष्युच्चैराह्वयन्देवसङ्घा-
ञ्जुहावाग्नौ मन्त्रवत्सुप्रतीतः ॥ १४.१०.३२ ॥
Da rief der großmütige Saṃvarta, der zum Heiligtum gegangen war, wie ein zweites, brennendes Feuer laut die Scharen der Götter herbei und opferte, wohlgesinnt, nach den Mantren Opfergaben ins Feuer.
14.10.33
ततः पीत्वा बलभित्सोममग्र्यं ।
ये चाप्यन्ते सोमपा देवसङ्घाः।
सर्वेऽनुज्ञाताः प्रययुः पार्थिवेन ।
यथाजोषं तर्पिताः प्रीतिमन्तः ॥ १४.१०.३३ ॥
Dann trank Indra, der Bezwinger der Kraft, den erhabensten Soma; und alle übrigen Scharen der Götter, die Soma trinken, zogen, vom König entlassen, befriedigt und erfreut davon, wie es ihnen gefiel.
14.10.34
ततो राजा जातरूपस्य राशी-
न्पदेपदे कारयामास हृष्टः।
द्विजातिभ्यो विसृजन्भूरि वित्तं ।
रराज वित्तेश इवारिहन्ता ॥ १४.१०.३४ ॥
Da ließ der erfreute König bei jedem Schritt Haufen von Gold aufschichten, gab den Zweimalgeborenen reichlich Reichtum und erstrahlte wie Kubera, der Herr des Reichtums, der Vernichter der Feinde.
14.10.35
ततो वित्तं विविधं सन्निधाय ।
यथोत्साहं कारयित्वा च कोशम्।
अनुज्ञातो गुरुणां संनिवृत्त्य ।
शशास गामखिलां सागरान्ताम् ॥ १४.१०.३५ ॥
Dann sammelte er vielerlei Reichtum, ließ den Schatz nach seinem Eifer errichten, kehrte mit Erlaubnis der Ältesten zurück und herrschte über die ganze Erde bis zum Meer.
14.10.36
एवंगुणः सम्बभूवेह राजा ।
यस्य क्रतौ तत्सुवर्णं प्रभूतम्।
तत्त्वं समादाय नरेन्द्र वित्तं ।
यजस्व देवांस्तपनीयैर्विधानैः ॥ १४.१०.३६ ॥
Ein König von solcher Eigenschaft lebte hier, in dessen Opfer jenes reichliche Gold war. Darum, o Herr der Menschen, nimm diesen Reichtum und verehre die Götter mit goldenen Riten.
14.10.37
ततो राजा पाण्डवो हृष्टरूपः ।
श्रुत्वा वाक्यं सत्यवत्याः सुतस्य।
मनश्चक्रे तेन वित्तेन यष्टुं ।
ततोऽमात्यैर्मन्त्रयामास भूयः ॥ १४.१०.३७ ॥
Da beschloss der König Pāṇḍava mit freudigem Antlitz, nachdem er das Wort des Sohnes der Satyavatī gehört hatte, mit jenem Reichtum zu opfern. Dann beriet er sich erneut mit seinen Ministern.