മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.10.1
एवमेतद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्राह्मणात्किञ्चिदन्यद्ररीयः।
आविक्षितस्य तु बलं न मृष्ये ।
वज्रमस्मै प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.१ ॥
ബ്രഹ്മബലം ഇപ്രകാരംതന്നെ; അത് ഏറ്റവും വലുതാണ്. ബ്രാഹ്മണനേക്കാൾ വലുതായി മറ്റൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ ആവിക്ഷിതന്റെ ബലം ഞാൻ സഹിക്കില്ല; അവന്റെ മേൽ ഘോരമായ വജ്രം ഞാൻ പ്രയോഗിക്കും.
14.10.2
धृतराष्ट्र गच्छ प्रहितो मरुत्तं ।
संवर्तेन सङ्गतं तं वदस्व
बृहस्पतिं त्वमुपशिक्षस्व राज-
न्वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम् ॥ १४.१०.२ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രാ, എന്നാൽ അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനായി മരുത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ; സംവർത്തനോടു ചേർന്നവനോട് പറയൂ. ബൃഹസ്പതിയെ സ്വീകരിക്കൂ; രാജാവേ, ബൃഹസ്പതിയിൽനിന്ന് പഠിക്കൂ; അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ മേൽ ഘോരവജ്രം പ്രയോഗിക്കും.
14.10.3
ततो गत्वा धृतराष्ट्रो नरेन्द्रं ।
प्रोवाचेदं वचनं वासवस्य ॥ १४.१०.३ ॥
അപ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രൻ നരേന്ദ്രന്റെ അടുത്തുചെന്ന് വാസവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.10.4
गन्धर्वं मां धृतराष्ट्रं निबोध ।
त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र।
ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह ।
यत्प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा ॥ १४.१०.४ ॥
ഞാൻ ഗന്ധർവനായ ധൃതരാഷ്ട്രനാണെന്ന് അറിയുക; നിന്നോട് പറയാനാഗ്രഹിച്ചാണ് ഞാൻ വന്നത്. നരേന്ദ്രാ, രാജസിംഹാ, ലോകാധിപതിയായ മഹാത്മാവ് പറഞ്ഞ ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക.
14.10.5
बृहस्पतिं याजकं त्वं वृणीष्व ।
वज्रं वा ते प्रहरिष्यामि घोरम्।
वचश्चेदेतन्न करिष्यसे मे ।
प्राहैतदेतावदचिन्त्यकर्मा ॥ १४.१०.५ ॥
ബൃഹസ്പതിയെ യാജകനായി വരിക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ മേൽ ഘോരവജ്രം പ്രയോഗിക്കും. എന്റെ ഈ വാക്ക് നീ ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ — അചിന്ത്യകർമ്മാവ് ഇത്രമാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്.
14.10.6
त्वं चैवैतद्वेत्थ पुरन्दरश्च ।
विश्वेदेवा वसवश्चाश्विनौ च।
मित्रद्रोहे निष्कृतिर्नास्ति लोके ।
महत्पापं ब्रह्महत्यासमं तत् ॥ १४.१०.६ ॥
നീയും ഇത് അറിയുന്നു, പുരന്ദരനും അറിയുന്നു; വിശ്വദേവന്മാരും വസുക്കളും രണ്ട് അശ്വിനിമാരും അറിയുന്നു. മിത്രദ്രോഹത്തിന് ലോകത്തിൽ പ്രായശ്ചിത്തമില്ല; അത് ബ്രഹ്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമായ മഹാപാപമാണ്.
14.10.7
बृहस्पतिर्याजयतां महेन्द्रं ।
देवश्रेष्ठं वज्रभृतां वरिष्ठम्।
संवर्तो मां याजयिताऽद्य राज-
न्न ते वाक्यं तस्य वा रोचयामि ॥ १४.१०.७ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠനും വജ്രധാരികളിൽ ഒന്നാമനുമായ മഹേന്ദ്രന് ബൃഹസ്പതി യാഗം ചെയ്യിക്കട്ടെ. ഓ രാജാവേ, ഇന്ന് സംവർത്തൻ എനിക്ക് യാഗം ചെയ്യിക്കും; നിന്റെ വാക്കോ അവന്റെ വാക്കോ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
14.10.8
घोरो नादः श्रूयतां वासवस्य ।
नभस्तले गर्जतो राजसिंह।
व्यक्तं वज्रं मोक्ष्यते ते महेन्द्रः ।
क्षेमं राजंश्चिन्त्यतामेष कालः ॥ १४.१०.८ ॥
ആകാശത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്ന വാസവന്റെ ഭയങ്കരനാദം കേൾക്കൂ, ഓ രാജസിംഹമേ. വ്യക്തമായി, മഹേന്ദ്രൻ നിന്റെ നേരെ വജ്രം എറിയും. ഓ രാജാവേ, നിന്റെ ക്ഷേമം ചിന്തിക്കൂ; ഇതാണ് സമയം.
14.10.9
इत्येवमुक्तो धृतराष्ट्रेण राज-
ञ्श्रुत्वा नादं नदतो वासवस्य।
तपोनित्यं धर्मविदां वरिष्ठं ।
संवर्तं तं ज्ञापयामास कार्यम् ॥ १४.१०.९ ॥
രാജാവേ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗർജ്ജിക്കുന്ന വാസവന്റെ നാദം കേട്ട്, എപ്പോഴും തപസ്സിൽ മുഴുകിയവനും ധർമ്മജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ സംവർത്തനെ തന്റെ കാര്യം അറിയിച്ചു.
14.10.10
पश्यात्मानं प्लवमानं त्वमारा-
दध्वा दूरं तेन न दृश्यतेऽद्य।
प्रपद्येऽहं शर्म विप्रेन्द्र त्वत्तः ।
प्रयच्छ तस्मादभयं विप्रमुख्य ॥ १४.१०.१० ॥
ദൂരെനിന്ന് ഒഴുകിവരുന്ന നിന്നെ നോക്കൂ; അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് അവൻ കാണപ്പെടാത്തത്. വിപ്രേന്ദ്രാ, ഞാൻ നിന്റെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിനാൽ എനിക്ക് അഭയം നൽകേണമേ, വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ.
14.10.11
अयमायाति वे वज्री दिशो विद्योतयन्दस ।
अमानुषेण घोरेणि सदस्यास्त्रासिता हि नः ॥ १४.१०.११ ॥
ഇതാ വജ്രധാരി വരുന്നു, പത്തു ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്; മനുഷ്യേതരമായ ഘോരരൂപത്താൽ സദസ്യരായ നാം ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
14.10.12
भयं शक्राद्व्येतु ते राजसिंह ।
प्रणोत्स्येऽहं भयमेतत्सुघोरम्।
संस्तम्भिन्या विद्यया क्षिप्रमेव ।
मा भैस्त्वमस्याभिभवात्प्रतीतः ॥ १४.१०.१२ ॥
രാജസിംഹാ, ഇന്ദ്രനിൽനിന്നുള്ള നിന്റെ ഭയം അകലട്ടെ. ഈ അതിഘോരമായ ഭയത്തെ സ്തംഭിനീ വിദ്യകൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം അകറ്റാം. അവന്റെ ആധിപത്യത്താൽ നീ ഭയപ്പെടേണ്ട, വിശ്വസിച്ചിരിക്കുക.
14.10.13
अहं संस्तम्भयिष्यामि मा भैस्त्वं शक्रतो नृप ।
यर्वेषामेव देवानां क्षयितान्यायुधानि मे ॥ १४.१०.१३ ॥
ഞാൻ അവനെ സ്തംഭിപ്പിക്കും; രാജാവേ, നീ ഇന്ദ്രനെ ഭയപ്പെടേണ്ട. ദേവന്മാരുടെ ആയുധങ്ങളെല്ലാം എന്നാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
14.10.14
दिशो वज्रं व्रजतां वायुरेतु ।
वर्षं भूत्वा वर्षतां काननेषु।
आपः प्लवन्त्वन्तरिक्षे वृथा च ।
सौदामनी दृश्यते माऽपि भैस्त्वम् ॥ १४.१०.१४ ॥
ദിക്കുകളിൽ വജ്രം സഞ്ചരിക്കട്ടെ; കാറ്റു വരട്ടെ. മഴയായി കാടുകളിൽ പെയ്യട്ടെ. ആകാശത്ത് വെള്ളം ഒഴുകട്ടെ; വെറുതെ മിന്നൽ കാണപ്പെടട്ടെ; നീയും ഭയപ്പെടേണ്ട.
14.10.15
वह्निर्देवस्त्रातु वा सर्वतस्ते ।
कामान्सर्वान्वर्षतु वासवो वा।
वज्रं तथा स्थापयतां वधाय ।
महाघोरं पुवमानं जलौघैः ॥ १४.१०.१५ ॥
അഗ്നിദേവൻ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽനിന്നും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ വാസവൻ (ഇന്ദ്രൻ) നിന്റെ എല്ലാ കാമനകളിലും മഴ പെയ്യിക്കട്ടെ. അവർ വധത്തിനായി വജ്രത്തെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ, അത് അതിഭയങ്കരവും ജലപ്രവാഹങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമാണ്.
14.10.16
घोरः शब्दः श्रूयते वै महास्वनो ।
वज्रस्यैष सहितो मारुतेन।
आत्मा हि मे प्रव्यथते मुहुर्मुहु-
र्न मे स्वास्थ्यं जायते चाद्य विप्र ॥ १४.१०.१६ ॥
ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു, തീർച്ചയായും വലിയ ഗർജ്ജനം; ഇത് കാറ്റിനോടു ചേർന്ന വജ്രത്തിന്റേതാണ്. എന്റെ ആത്മാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും വേദനിക്കുന്നു; ഹേ വിപ്രാ, ഇന്ന് എനിക്ക് മനസ്സമാധാനം ലഭിക്കുന്നില്ല.
14.10.17
वज्रादुग्राद्व्येतु भयं तवाद्य ।
वातो भूत्वा व्रजतु नरेन्द्र वज्रम्।
भयं त्वक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व ।
कं ते कामं तपसा साधयामि ॥ १४.१०.१७ ॥
ഇന്ന് നിന്റെ ഭയം ഈ ഉഗ്രമായ വജ്രത്തിൽനിന്ന് നീങ്ങിപ്പോകട്ടെ. ഹേ നരേന്ദ്രാ, വജ്രം കാറ്റായി മാറി പോകട്ടെ. ഭയം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; തപസ്സുകൊണ്ട് നിന്റെ ഏത് കാമനയാണ് ഞാൻ സാധിപ്പിക്കേണ്ടത്?
14.10.18
इन्द्रः साक्षात्सहसाऽभ्येतु विप्र ।
हविर्यज्ञे प्रतिगृह्णातु चैव।
स्वंस्वं हविश्चैव जुषन्तु देवा ।
हुतं सोमं प्रतिगृह्णन्तु चैव ॥ १४.१०.१८ ॥
ഇന്ദ്രൻ നേരിട്ട് പെട്ടെന്ന് ഇവിടെ വരട്ടെ, ഹേ വിപ്രാ. യജ്ഞത്തിൽ അദ്ദേഹം ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാർ അവരവരുടെ ഹവിസ്സ് ആസ്വദിക്കട്ടെ; അർപ്പിച്ച സോമവും അവർ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
14.10.19
अयमिन्द्रो हरिभिरायाति राज-
न्देवैः सर्वैस्त्वरितैः स्तूयमानः।
मन्त्राहूतो यज्ञमिमं मयाऽद्य ।
पश्यश्वैनं मन्त्रविस्रस्तकायम् ॥ १४.१०.१९ ॥
രാജാവേ, ഹരി അശ്വങ്ങളോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ വരുന്നു; വേഗത്തിൽ വരുന്ന സകല ദേവന്മാരാലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്. ഇന്ന് മന്ത്രങ്ങളാൽ വിളിക്കപ്പെട്ട ഈ യജ്ഞം നോക്കൂ; മന്ത്രത്താൽ ശരീരം അയഞ്ഞ ഈ കുതിരയെയും നോക്കൂ.
14.10.20
ततो देवैः सहितो देवराजो ।
रथे युङ्क्त्वा तान्हरीन्वाजिमुख्यान्।
आयाद्यज्ञमथ राज्ञः पिपासु-
राविक्षितस्याप्रमेयस्य सोमम् ॥ १४.१०.२० ॥
അനന്തരം ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദേവരാജൻ ആ ഹരി അശ്വങ്ങളെ—അശ്വങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠരെ—രഥത്തിൽ പൂട്ടി, അപ്രമേയനായ ആവിക്ഷിത രാജാവിന്റെ സോമം പാനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് യജ്ഞത്തിലേക്ക് വന്നു.
14.10.21
तमायान्तं सहितं देवसङ्घैः ।
प्रत्युद्ययौ सपुरोधा मरुत्तः।
चक्रे पूजां देवराजाय चाग्र्यां ।
यथाशास्त्रं विधिवत्प्रीयमाणः ॥ १४.१०.२१ ॥
ദേവസംഘങ്ങളോടൊപ്പം വരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ പുരോഹിതനോടൊപ്പം മരുത്തൻ എതിരേറ്റു; സന്തോഷത്തോടെ ശാസ്ത്രപ്രകാരം വിധിപ്രകാരം ദേവരാജന് ശ്രേഷ്ഠമായ പൂജ ചെയ്തു.
14.10.22
सुस्वागतं ते पुरुहूतेह विद्व-
न्यज्ञोऽप्ययं सन्निहिते त्वयीन्द्र।
शोशुभ्यते बलवृत्रघ्न भूयः ।
पिबस्व सोमं सुतमुद्यतं मया ॥ १४.१०.२२ ॥
പുരുഹൂതനേ, ഇവിടെ നിനക്ക് സ്വാഗതം, വിദ്വാനേ. ഇന്ദ്രാ, നീ ഇവിടെ ഉള്ളതിനാൽ ഈ യജ്ഞവും പ്രകാശിക്കുന്നു. ബലത്താൽ വൃത്രനെ വധിച്ചവനേ, എന്നാൽ പിഴിഞ്ഞ് അർപ്പിച്ച സോമം വീണ്ടും പാനം ചെയ്യൂ.
14.10.23
शिवेन मां पश्य नमश्च तेऽस्तु ।
प्राप्तो यज्ञः सफलं जीवितं मे।
अयं यज्ञं कुरुते मे सुरेन्द्र ।
बृहस्पतेरवरो जन्मना च। ॥ १४.१०.२३ ॥
ശുഭദൃഷ്ടിയാൽ എന്നെ നോക്കൂ; നിനക്ക് നമസ്കാരം. എന്റെ യജ്ഞം ഫലിച്ചു, എന്റെ ജീവിതവും ഫലിച്ചു. സുരേന്ദ്രാ, ജന്മത്താൽ ബൃഹസ്പതിയുടെ ഇളയവനായ ഇദ്ദേഹം എന്റെ യജ്ഞം നടത്തുന്നു.
14.10.24
जानामि ते गुरुमेनं तपोधनं ।
बृहस्पतेरनुजं तिग्मतेजसम्
यस्याह्वानादागतोऽहं नरेन्द्र ।
प्रीतिर्मेऽद्य त्वयि मन्युः प्रनष्टः ॥ १४.१०.२४ ॥
ഇദ്ദേഹം നിന്റെ ഗുരുവാണെന്ന് ഞാനറിയുന്നു; തപസ്സാണ് ധനമായവൻ, ബൃഹസ്പതിയുടെ അനുജൻ, തീക്ഷ്ണ തേജസ്സുള്ളവൻ. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ വിളിയാലാണ് ഞാൻ വന്നത്, നരേന്ദ്രാ. ഇന്ന് നിന്നോട് എനിക്ക് പ്രീതിയുണ്ട്; കോപം നശിച്ചു.
14.10.25
यदि प्रीतस्त्वमसि वै देवराज ।
तस्मात्स्वयं शाधि यज्ञे विधानम्।
स्वयं सर्वान्कुरु भागान्सुरेन्द्र ।
जानात्वयं सर्वलोकश्च देव ॥ १४.१०.२५ ॥
നീ സത്യമായും പ്രീതനാണെങ്കിൽ, ദേവരാജാ, നീ തന്നെ യജ്ഞവിധി നിർദ്ദേശിക്കുക. നീ തന്നെ എല്ലാവർക്കും ഭാഗങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുക, സുരേന്ദ്രാ. ഈ സർവലോകവും അറിയട്ടെ, ദേവാ.
14.10.26
एवमुक्तस्त्वाङ्गिरसेन शक्रः ।
समादिदेश स्वयमेव देवान्।
सभाः क्रियन्तामावसथाश्च मुख्याः ।
सहस्रशश्चित्रभूताः समृद्धाः ॥ १४.१०.२६ ॥
ആംഗിരസൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശക്രൻ തന്നെ ദേവന്മാർക്ക് ആജ്ഞ നൽകി—സഭകളും പ്രധാന വാസസ്ഥലങ്ങളും നിർമ്മിക്കപ്പെടട്ടെ, ആയിരക്കണക്കിന്, അത്ഭുതകരമായും സമൃദ്ധമായും.
14.10.27
क्लृप्ताः स्थूणाः कुरुतारोहणानि ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च शीघ्रम्।
यत्र नृत्येरन्नप्सरसः समस्ताः ।
स्वर्गोपमः क्रियतां यज्ञवाटः ॥ १४.१०.२७ ॥
ഗന്ധർവന്മാർക്കും അപ്സരസ്സുകൾക്കും വേഗത്തിൽ ചെത്തിയ തൂണുകളും പടികളും ഒരുക്കുവിൻ; അവിടെ അപ്സരസ്സുകളെല്ലാം നൃത്തം ചെയ്യട്ടെ. യജ്ഞവാടം സ്വർഗ്ഗത്തിനു തുല്യമാകട്ടെ.
14.10.28
इत्युक्तास्ते चक्रुराशु प्रतीता ।
दिवौकसः शक्रवाक्यान्नरेन्द्र।
ततो वाक्यं प्राह राजानमिन्द्रः ।
प्रीतो राजन्पूज्यमानो मरुत्तम् ॥ १४.१०.२८ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കിനാൽ സന്തുഷ്ടരായ ദേവന്മാർ ഉടനെ അപ്രകാരം ചെയ്തു. ഹേ നരേന്ദ്രാ! അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ രാജാവിനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു; ഹേ രാജാവേ, സന്തുഷ്ടനും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനുമായവനേ, ഹേ മരുത്തരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ!
14.10.29
एष त्वयाऽहमिह राजन्समेत्य ।
ये चाप्यन्ते तव पूर्वे नरेन्द्र।
सर्वाश्चान्या देवताः प्रीयमाणा ।
हविस्तुभ्यं प्रतिगृह्णन्तु राजन् ॥ १४.१०.२९ ॥
ഹേ രാജാവേ! ഇവിടെ നിന്നാൽ നിന്നോടൊപ്പം ഞാൻ ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഹേ നരേന്ദ്രാ! നിന്റെ പൂർവ്വികരും അവസാനം വന്നവരും മറ്റെല്ലാ ദേവതകളും സന്തുഷ്ടരായി, ഹേ രാജാവേ, നിനക്കായി ഈ ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കട്ടെ.
14.10.30
आग्नेयं वै लोहितमालभन्तां ।
वैश्वदेवं बहुरूपं हि राजन्।
निलं चोक्षाणं मेद्यमप्यालभन्तां ।
चलच्छिश्नं सम्प्रदिष्टं द्विजाग्र्याः ॥ १४.१०.३० ॥
അഗ്നിക്കുള്ള ചുവന്ന (മൃഗത്തെ) ബലി നൽകട്ടെ; ഹേ രാജാവേ, വിശ്വദേവന്മാർക്കുള്ള ബഹുരൂപ (മൃഗത്തെയും) തന്നെ. കരിനീല നിറമുള്ള കാളയും യജ്ഞയോഗ്യമായ (മൃഗവും) ബലി നൽകട്ടെ; ചലിക്കുന്ന ലിംഗമുള്ളതെന്ന് ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ കൽപ്പിച്ചു.
14.10.31
ततो यज्ञो ववृधे तस्य राज-
न्यत्र देवाः स्वयमन्नानि जह्रुः।
यस्मिञ्शक्रो ब्राह्मणैः पूज्यमानः ।
सदस्योऽभूद्धरिमान्देवराजः ॥ १४.१०.३१ ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ യജ്ഞം വളർന്നു, ഹേ രാജാവേ; അവിടെ ദേവന്മാർ തന്നെ അന്നങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. ആ യജ്ഞത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ദേവരാജനായ ഹരിമാൻ ഇന്ദ്രൻ സദസ്യനായിത്തീർന്നു.
14.10.32
ततः संवर्तश्चैत्यगतो माहात्मा ।
यथा वह्निः प्रज्वलितो द्वितीयः।
हवींष्युच्चैराह्वयन्देवसङ्घा-
ञ्जुहावाग्नौ मन्त्रवत्सुप्रतीतः ॥ १४.१०.३२ ॥
പിന്നീട് ചൈത്യത്തിലേക്ക് പോയ മഹാത്മാവായ സംവർത്തൻ, രണ്ടാമത്തെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ, ഉച്ചസ്വരത്തിൽ ദേവസംഘങ്ങളെ വിളിച്ച്, മന്ത്രാനുസാരം സന്തോഷത്തോടെ അഗ്നിയിൽ ഹവിസ്സുകൾ അർപ്പിച്ചു.
14.10.33
ततः पीत्वा बलभित्सोममग्र्यं ।
ये चाप्यन्ते सोमपा देवसङ्घाः।
सर्वेऽनुज्ञाताः प्रययुः पार्थिवेन ।
यथाजोषं तर्पिताः प्रीतिमन्तः ॥ १४.१०.३३ ॥
പിന്നീട് ബലഭിത് ഇന്ദ്രൻ ശ്രേഷ്ഠമായ സോമം കുടിച്ചു; സോമം കുടിക്കുന്ന മറ്റ് ദേവസംഘങ്ങളും രാജാവിന്റെ അനുമതി നേടി, തൃപ്തരായി, സന്തോഷത്തോടെ, തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ പോയി.
14.10.34
ततो राजा जातरूपस्य राशी-
न्पदेपदे कारयामास हृष्टः।
द्विजातिभ्यो विसृजन्भूरि वित्तं ।
रराज वित्तेश इवारिहन्ता ॥ १४.१०.३४ ॥
പിന്നീട് രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ ഓരോ അടിയിലും സ്വർണ്ണക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിച്ചു; ദ്വിജന്മാർക്ക് ധാരാളം ധനം നൽകി, ശത്രുഹന്താവായ കുബേരനെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
14.10.35
ततो वित्तं विविधं सन्निधाय ।
यथोत्साहं कारयित्वा च कोशम्।
अनुज्ञातो गुरुणां संनिवृत्त्य ।
शशास गामखिलां सागरान्ताम् ॥ १४.१०.३५ ॥
പിന്നീട് വിവിധമായ ധനം ശേഖരിച്ച്, ഉത്സാഹത്തിനൊത്ത് ഭണ്ഡാരം ഉണ്ടാക്കിച്ച്, മുതിർന്നവരുടെ അനുമതി നേടി മടങ്ങിയെത്തി, സമുദ്രം വരെയുള്ള സമസ്ത ഭൂമിയും ഭരിച്ചു.
14.10.36
एवंगुणः सम्बभूवेह राजा ।
यस्य क्रतौ तत्सुवर्णं प्रभूतम्।
तत्त्वं समादाय नरेन्द्र वित्तं ।
यजस्व देवांस्तपनीयैर्विधानैः ॥ १४.१०.३६ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു രാജാവ് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാഗത്തിൽ ആ സ്വർണ്ണം ധാരാളമായിരുന്നു. ഹേ നരേന്ദ്രാ, ആ ധനം എടുത്ത് സ്വർണ്ണവിധികളോടെ ദേവന്മാരെ യജിക്കൂ.
14.10.37
ततो राजा पाण्डवो हृष्टरूपः ।
श्रुत्वा वाक्यं सत्यवत्याः सुतस्य।
मनश्चक्रे तेन वित्तेन यष्टुं ।
ततोऽमात्यैर्मन्त्रयामास भूयः ॥ १४.१०.३७ ॥
അപ്പോൾ സന്തോഷഭാവമുള്ള പാണ്ഡവരാജാവ് സത്യവതീപുത്രന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ആ ധനം കൊണ്ട് യജ്ഞം ചെയ്യാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു. പിന്നീട് അമാത്യന്മാരുമായി വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.