ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.100.1
देवदेवेश दैत्यघ्नि परं कौतूहलं हि मे ।
एतत्कथय सर्वज्ञ त्वद्भक्तस्य च केशव।
मानुषस्य च लोकस्य धर्मलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१ ॥
ದೇವದೇವನೇ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಿದೆ. ಸರ್ವಜ್ಞ ಕೇಶವನೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳು: ಮನುಷ್ಯಲೋಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಲೋಕದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು?
14.100.2
कीदृशं किंप्रमाणं वा किमधिष्ठानमेव च ।
तरन्ति मानुषा देव केनोपायेन माधव ॥ १४.१००.२ ॥
ಅದು ಹೇಗಿದೆ? ಅದರ ಪ್ರಮಾಣವೆಷ್ಟು, ಅಥವಾ ಅದರ ಆಧಾರವೇನು? ದೇವನೇ, ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ, ಮಾಧವ?
14.100.3
त्वगस्थिमांसनिर्मुक्ते पञ्चभूतविवर्जिते ।
कथयस्व महादेव सुखदुःखमशेषतः ॥ १४.१००.३ ॥
ಚರ್ಮ, ಮೂಳೆ, ಮಾಂಸಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಪಂಚಭೂತಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ. ಮಹಾದೇವನೇ, ಸುಖ-ದುಃಖವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು.
14.100.4
जीवस्य कर्मलोकेषु कर्मभिस्तु शुभाशुभैः ।
अनुबद्धस्य तैः पाशैर्नीयमानस्य दारुणैः ॥ १४.१००.४ ॥
ಕರ್ಮಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ಆ ಭಯಂಕರ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುವ ಜೀವನ (ಕುರಿತು).
14.100.5
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैर्घोरैर्घोरपरक्रमैः ।
वध्यस्याक्षिप्यमाणस्य विद्रुतस्य यमाज्ञया ॥ १४.१००.५ ॥
ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಎದುರಿಸಲಾಗದ, ಭಯಂಕರ, ಘೋರ ಪರಾಕ್ರಮದ ಮೃತ್ಯುದೂತರಿಂದ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಬೇಕಾದ, ಎಳೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಓಡುವ (ಜೀವನ ಕುರಿತು).
14.100.6
पुण्यपापकृदातिष्ठेत्सुखदुःखमशेषतः ।
यमदूतैर्द्रुराधर्षैर्नीयते वा कथं पुनः।
किं वा तत्र गता देव कर्म कुर्वन्ति मानवाः ॥ १४.१००.६ ॥
ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನು ಸುಖ-ದುಃಖವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಯಮದೂತರಿಂದ ಎದುರಿಸಲಾಗದವನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ? ಅಥವಾ ದೇವನೇ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾನವರು ಯಾವ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?
14.100.7
कथं धर्मपरा यान्ति देवताद्विजपूजकाः ।
कतं वा पापकर्माणो यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.७ ॥
ಧರ್ಮಪರರು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಅಥವಾ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರೇತಪುರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?
14.100.8
किं रूपं किं प्रमाणं वा वर्णः को वाऽस्य केशव ।
जीवस्य गच्छतो नित्यं यमलोकं ब्रवीहि मे ॥ १४.१००.८ ॥
ಕೇಶವ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಜೀವದ ರೂಪವೇನು, ಪ್ರಮಾಣವೇನು, ವರ್ಣವೇನು? ನನಗೆ ಹೇಳು.
14.100.9
शृणु राजन्यथावृतं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि मद्भक्तस्य नरेश्वर ॥ १४.१००.९ ॥
ರಾಜನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೇಳು. ನರೇಶ್ವರ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನ ಕುರಿತು ಅದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.100.10
षडशीतिसहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
मानुष्यस्य च लोकस्य यमलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಮನುಷ್ಯಲೋಕ ಮತ್ತು ಯಮಲೋಕದ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಎಂಭತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳು.
14.100.11
न तत्र वृक्षच्छाया वा न तटाकं सरोपि वा ।
न वाप्यो दीर्घिका वाऽपि न कूपो वा युधिष्ठिर ॥ १४.१००.११ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅಲ್ಲಿ ಮರದ ನೆರಳೂ ಇಲ್ಲ, ಕೆರೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸರೋವರವೂ ಇಲ್ಲ, ಮೆಟ್ಟಿಲು ಬಾವಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ದೀರ್ಘಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಬಾವಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
14.100.12
न मण्टपं सभा वाऽपि न प्रपा न निकेतनम् ।
न पर्वतो नदी वाऽपि न भूमेर्विवरं क्वचित् ॥ १४.१००.१२ ॥
ಮಂಟಪವಿಲ್ಲ, ಸಭೆಯಿಲ್ಲ, ಪಾನೀಯ ಶಾಲೆಯಿಲ್ಲ, ವಾಸಗೃಹವಿಲ್ಲ; ಪರ್ವತವಿಲ್ಲ, ನದಿಯಿಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಗುಂಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
14.100.13
न ग्रामो नाश्रमो वाऽपि नोद्यानं वा वनानि च ।
न किंचिदाश्रयस्थानं पथि तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १४.१००.१३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮವಿಲ್ಲ, ಆಶ್ರಮವಿಲ್ಲ, ಉದ್ಯಾನವಿಲ್ಲ, ಕಾಡುಗಳೂ ಇಲ್ಲ; ಆಶ್ರಯಿಸುವ ಯಾವ ಸ್ಥಳವೂ ಇಲ್ಲ.
14.100.14
जन्तोर्हि प्राप्तकालस्य वेदनार्तस्य वै भृशम् ।
कारणैस्त्यक्तदेहस्य प्राणैः कण्ठगतैः पुनः ॥ १४.१००.१४ ॥
ಕಾಲ ಬಂದ ಜೀವಿ, ವೇದನೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಕಾರಣಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಂಠಕ್ಕೆ ಬಂದವನಾಗಿ—
14.100.15
शरीराच्चाल्यते जीवो ह्यवशो मातरिश्वना ।
निर्गतो वायुभूतस्तु षट्कोशात्तु कलेवरात् ॥ १४.१००.१५ ॥
ಜೀವವು ವಾಯುವಿನಿಂದ ಅಸಹಾಯಕವಾಗಿ ದೇಹದಿಂದ ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ವಾಯುರೂಪವಾಗಿ ಆರು ಕೋಶಗಳ ಆ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಹೋಗುತ್ತದೆ.
14.100.16
शरीरमन्यत्तद्रूपं तद्वर्णं तत्प्रमाणतः ।
अदृश्यं तत्प्रविष्टस्तु सोप्यदृष्टोऽथ केनचित् ॥ १४.१००.१६ ॥
ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹ—ಅದೇ ರೂಪ, ಅದೇ ವರ್ಣ, ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದದು; ಕಾಣದಂತೆ ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನೂ ಯಾರಿಂದಲೂ ಕಾಣಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
14.100.17
सोन्तरात्मा देहवतामष्टाङ्गो यस्तु संचरेत् ।
छेदनाद्भेदनाद्दाहात्ताडनाद्वा न नश्यति। ॥ १४.१००.१७ ॥
ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮವು—ಎಂಟು ಅಂಗಗಳುಳ್ಳದ್ದಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವುದು; ಕತ್ತರಿಸಿದರೂ, ಭೇದಿಸಿದರೂ, ಸುಟ್ಟರೂ, ಹೊಡೆದರೂ ಅದು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
14.100.18
नाना रूपधरैर्घौरैः प्रचण्डेश्चण्डसाधनैः ।
नीयमानो दुराधर्षैर्यमदूतैर्यमाज्ञया ॥ १४.१००.१८ ॥
ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ನಾನಾ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಭಯಂಕರ, ಪ್ರಚಂಡ, ಕ್ರೂರ ಸಾಧನಗಳುಳ್ಳ, ಎದುರಿಸಲಾಗದ ಯಮದೂತರಿಂದ ಅವನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.100.19
पुत्रदारमयैः पाशैः संनिरूद्धोऽवशो बलात् ।
स्वकर्मभिश्चानुगतः कृतैः सुकृतदुष्कृतैः ॥ १४.१००.१९ ॥
ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಬಲವಂತದಿಂದ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ, ತಾನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು.
14.100.20
आक्रन्दमानः करुणं बन्धुभिर्दुःखपीडितैः ।
त्यक्त्वा बन्धुजनं सर्वं निरपेक्षस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२० ॥
ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಜನರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿರಪೇಕ್ಷನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.21
मातृभिः पितृभिश्चैव भ्रातृभिर्मातुलैस्तथा ।
दारैः पुत्रैर्वयस्यैश्च रुदद्भिस्त्यज्यते पुनः ॥ १४.१००.२१ ॥
ತಾಯಂದಿರು, ತಂದೆಗಳು, ಸಹೋದರರು, ಮಾವಂದಿರು, ಹಾಗೆಯೇ ಪತ್ನಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಳುತ್ತಿರಲು ಅವನು ಮತ್ತೆ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.100.22
अदृश्यमानस्तैर्दीनैरश्रुपूर्णमुखेक्षणैः ।
स्वशरीरं परित्यज्य वायुभूतस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२२ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ದೀನರಿಗೆ ಕಾಣದವನಾಗಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವಾಯು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.23
अन्धकारमपारं तं महाघेरं तमोवृतम् ।
दुःखान्तं दुष्प्रतारं च दुर्गमं पापकर्मणाम् ॥ १४.१००.२३ ॥
ಆ ಅಪಾರ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ, ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಅಂಧಕಾರ; ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ದುರ್ಗಮವಾದ.
14.100.24
दुःसहायं दुरन्तं च दुर्निरीक्षं दुरासदम् ।
दुरापमतिदुःखं च पापिष्ठानां नरोत्तम ॥ १४.१००.२४ ॥
ಓ ನರೋತ್ತಮನೇ, ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಸಹಿಸಲಾಗದ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ನೋಡಲಾಗದ, ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದ, ಪಡೆಯಲಾಗದ, ಅತಿ ದುಃಖಕರವಾದದ್ದು.
14.100.25
ऋषिभिः कथ्यमानं तत्पारंपर्येण पार्थिव ।
त्रासं जनचति प्रायः श्रूयमाणं कथास्वपि ॥ १४.१००.२५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಅದು, ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
14.100.26
अवश्यं चैव गन्तव्यं तदध्वानं युधिष्ठिर ।
प्राप्तकालेन संत्यज्य बन्धून्भोगान्धनानि च ॥ १४.१००.२६ ॥
ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು; ನಿಗದಿತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಬಂಧುಗಳನ್ನು, ಭೋಗಗಳನ್ನು, ಧನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ.
14.100.27
जरायुजैरण्डजैश्च स्वेदजैरुद्भिदैस्तथा ।
जङ्गमैः स्थिरसंज्ञैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.२७ ॥
ಜರಾಯುಜ, ಅಂಡಜ, ಸ್ವೇದಜ, ಉದ್ಭಿಜ್ಜ ಜೀವಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಜೀವಿಗಳು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.28
देवासुरैर्मनुष्याद्यैर्वैवस्वतवशानुगैः ।
स्त्रीपुंनपुंसकैश्चापि पृथिव्यां जीवसंज्ञितैः ॥ १४.१००.२८ ॥
ದೇವ-ಅಸುರರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯರೇ ಮೊದಲಾದವರಿಂದ, ವೈವಸ್ವತನ ವಶದಲ್ಲಿರುವವರಿಂದ, ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷ-ನಪುಂಸಕರಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರಿಂದಲೂ.
14.100.29
मध्यमैर्युवभिर्वाऽपि बालैर्वृद्धैस्तथैव च ।
जातमात्रैश्च गर्भस्थैर्गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.२९ ॥
ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕರಿಂದ, ಯುವಕರಿಂದ, ಬಾಲಕರಿಂದ, ವೃದ್ಧರಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಇರುವವರಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವವರಿಂದ ಆ ಮಹಾಪಥವನ್ನು ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.30
पूर्वाह्णे वाऽपराह्णे वा सन्ध्याकालेऽथवा पुनः ।
प्रदोषे वाऽर्धरात्रे वा प्रत्युषे वाऽप्युपस्थिते ॥ १४.१००.३० ॥
ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪ್ರದೋಷದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡ (ಮರಣ) ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
14.100.31
प्रवासस्थैर्वनस्थैर्वा पर्वतस्थैर्जले स्थितैः ।
क्षेत्रस्थैर्वा नभःस्थेर्वा गृहमध्यगतैरपि ॥ १४.१००.३१ ॥
ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿರುವವರಿಗೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವರಿಗೆ, ಹೊಲದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಕೂಡ.
14.100.32
भुञ्जद्भिर्वा पिबद्भिर्वा खादद्भिर्वा नरोत्तम ।
आसीनैर्वा स्थितैर्वापि शयनीयगतैरपि।
जाग्रद्भिर्वा प्रसुप्तैर्वा गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.३२ ॥
ಓ ನರೋತ್ತಮ, ಊಟಮಾಡುವವರು, ಕುಡಿಯುವವರು, ಅಗಿಯುವವರು, ಕುಳಿತವರು, ನಿಂತವರು, ಮಂಚದ ಮೇಲಿರುವವರು, ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುವವರು ಅಥವಾ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಕೂಡ ಆ ಮಹಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲೇಬೇಕು.
14.100.33
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैः प्रचण्डैश्चण्डसासनैः ।
आक्षिप्यमाणा ह्यवशाः प्रयान्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.३३ ॥
ಮೃತ್ಯುವಿನ ದೂತರು, ಎದುರಿಸಲಾಗದವರು, ಅತಿ ಪ್ರಚಂಡರು, ಕ್ರೂರ ಆಜ್ಞೆಯುಳ್ಳವರು ಎಳೆದೊಯ್ಯಲು, ಅಸಹಾಯಕರು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.34
क्वचिद्भीतैः क्वचिन्मत्तैः प्रस्खलद्भिः क्वचित्क्वचित् ।
क्रन्दद्भिर्वेदनार्तैस्तु गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.३४ ॥
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಯಭೀತರಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತರಾಗಿ, ಎಡವುತ್ತಾ, ಅಳುತ್ತಾ, ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು.
14.100.35
निर्भर्त्स्यमानैरुद्विग्रैर्विधूतैर्भयविह्वलैः ।
तुद्यमानशरीरैश्च गन्तव्यं तर्जितैस्तथा ॥ १४.१००.३५ ॥
ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಕಳವಳಗೊಂಡವರು, ನಡುಗುವವರು, ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವರು, ದೇಹ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಬೆದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—ಹೀಗೆಯೇ ಹೋಗಲೇಬೇಕು.
14.100.36
कण्टकाकीर्णमार्गेण तप्तवालुकपांसुना ।
दह्यमानैस्तु गन्तव्यं नरैर्दानविवर्जितैः ॥ १४.१००.३६ ॥
ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಬಿಸಿ ಮರಳು ಮತ್ತು ಧೂಳಿನ ನಡುವೆ, ಉರಿಯುತ್ತಾ, ದಾನವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯರು ನಡೆಯಲೇಬೇಕು.
14.100.37
काष्ठोपलशिलाघातैर्दण्डोल्मुककशाङ्कुशैः ।
हन्यमानैर्यमपुरं गन्तव्यं धर्मवर्जितैः ॥ १४.१००.३७ ॥
ಮರ, ಕಲ್ಲು, ಬಂಡೆಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ, ದಂಡ, ಉರಿಯುವ ಕೊಳ್ಳಿ, ಚಾಟಿ, ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಧರ್ಮರಹಿತ ಮನುಷ್ಯರು ಯಮಪುರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.38
मेदःशोणितपूयाद्यैर्वक्त्रैर्गात्रैश्च सव्रणैः ।
दग्धक्षतजकीर्णैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३८ ॥
ಕೊಬ್ಬು, ರಕ್ತ, ಕೀವು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಯಗಳುಳ್ಳ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಟ್ಟು ರಕ್ತ ಸುರಿದವರಾಗಿ, ಜೀವಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರು ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.39
वेदनार्तैस्च कूजद्भिर्विक्रोशद्भिश्च विस्वरम् ।
वेदनार्तैः पतद्भिश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३९ ॥
ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಕೂಗುತ್ತಾ, ಕರ್ಕಶ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅರಚುತ್ತಾ, ನೋವಿನಿಂದ ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಜೀವಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರು ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.40
भग्रपादोरुहस्तङ्गैर्भग्रजङ्घाशिरोधरैः ।
छिन्नकर्णोष्ठनासैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४० ॥
ಮುರಿದ ಕಾಲುಗಳು, ತೊಡೆಗಳು, ಕೈಗಳು, ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಮುರಿದ ಕಾಲುಗಂಟು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿನವರಾಗಿ, ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಿವಿ, ತುಟಿ, ಮೂಗಿನವರಾಗಿ, ಜೀವಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರು ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.41
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च शङ्कुतोमरसायकैः ।
तुद्यमानैस्तु शूलाग्रैर्गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४१ ॥
ಶಕ್ತಿ, ಭಿಂಡಿಪಾಲ, ಶಂಕು, ತೋಮರ, ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಶೂಲದ ಮೊನೆಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಜೀವಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವರು ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.42
श्वभिर्व्याघ्रैर्वृकैः काकैर्भक्ष्यमाणाः समन्ततः ।
तुद्यमानाश्च गच्छन्ति राक्षसैर्मांसघातिभिः ॥ १४.१००.४२ ॥
ನಾಯಿಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ತೋಳಗಳು, ಕಾಗೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಅವರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.43
महिषैश्च मृगैश्चापि सूकरैः पृषतैस्तथा ।
भक्ष्यमाणैस्तदध्वानं गन्तव्यं मांसखादिभिः ॥ १४.१००.४३ ॥
ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಹಂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಚುಕ್ಕೆ ಜಿಂಕೆಗಳಿಂದಲೂ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.44
सूचीसुतीक्ष्णतुण्डाभिर्मक्षिकाभिः समन्ततः ।
तुद्यमानैश्च गन्तव्यं पापिष्ठैर्बालघातकैः ॥ १४.१००.४४ ॥
ಸೂಜಿಯಂತೆ ಚೂಪಾದ ಮುಳ್ಳುಗಳ ನೊಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಪಾಪಿಗಳಾದ ಶಿಶುಘಾತಕರು ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.45
विस्रब्धं स्वामिनं मित्रं स्त्रियं वा घ्रन्ति ये नराः ।
शस्त्रैर्निर्भिद्यमानैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.४५ ॥
ನಂಬಿದ ಒಡೆಯನನ್ನು, ಮಿತ್ರನನ್ನು ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
14.100.46
खादयन्ति च ये जीवान्दुःखमापादयन्ति च ।
राक्षसैश्च श्वभिश्चैव भक्ष्यमाणा व्रजन्ति च ॥ १४.१००.४६ ॥
ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು ಮತ್ತು ಅವಕ್ಕೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವವರು, ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಮತ್ತು ನಾಯಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.47
ये हरन्ति च वस्त्राणि शय्यां प्रावरणानि च ।
ते यान्ति विद्रुता नग्नाः पिशाचा इव तत्पथं ॥ १४.१००.४७ ॥
ಬಟ್ಟೆ, ಹಾಸಿಗೆ, ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಕದಿಯುವವರು, ನಗ್ನರಾಗಿ ಪಿಶಾಚಿಗಳಂತೆ ಓಡುತ್ತಾ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.48
गाश्च धान्यं हिरण्यं वा बलात्क्षेत्रं गृहं तथा ।
ये हरन्ति दुरात्मानः परस्वं पापकारिणः ॥ १४.१००.४८ ॥
ಹಸುಗಳು, ಧಾನ್ಯ, ಚಿನ್ನ, ಹೊಲ ಅಥವಾ ಮನೆಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸುವ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಕ ಪಾಪಿಗಳು, ಇತರರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಕದಿಯುವವರು.
14.100.49
पाषाणैरुल्मुकैर्दण्डैः काष्ठघातैश्च चर्झरैः ।
हन्यमानैः क्षताकीर्णैर्नन्तव्यं तैर्यमालयम् ॥ १४.१००.४९ ॥
ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ಉರಿಯುವ ಕೊಳ್ಳಿಗಳಿಂದ, ದಂಡಗಳಿಂದ, ಮರದ ಏಟುಗಳಿಂದ, ಗದೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಾಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ, ಅವರಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಡಬೇಕು.
14.100.50
ब्रह्मस्वं ये हरन्तीह नरा नरकनिर्भयाः ।
आक्रोशन्तीह ये नित्यं प्रहरन्ति च ये द्विजान् ॥ १४.१००.५० ॥
ಇಲ್ಲಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಭಯಪಡದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ, ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಂದಿಸುವ, ದ್ವಿಜರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರು.
14.100.51
शुष्ककण्ठा निबद्धास्ते छिन्नजिह्वाक्षिनासिकाः ।
पूयशोणितदुर्गन्धा भक्ष्यमाणाश्च जंबुकैः ॥ १४.१००.५१ ॥
ಒಣಗಿದ ಗಂಟಲಿನವರಾಗಿ, ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ನಾಲಿಗೆ, ಕಣ್ಣು, ಮೂಗು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ, ಕೀವು ರಕ್ತದ ದುರ್ವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ನರಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
14.100.52
चण्डालैर्भीषणैश्चण्डैस्तुद्यमानाः समन्ततः ।
क्रोशन्तः करुणं घोरं गच्छन्ति यमासादनम् ॥ १४.१००.५२ ॥
ಭಯಂಕರರಾದ, ಕ್ರೂರರಾದ ಚಂಡಾಲರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಕರುಣಾಜನಕವಾಗಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.53
तत्र चापि गताः पापा विष्ठाकूपेष्वनेकशः ।
जीवन्तो वर्षकोटीस्तु क्लिश्यन्ते वेदनात्ततः ॥ १४.१००.५३ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪಿಗಳು ಹಲವು ಬಾರಿ ಮಲಕೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜೀವಿಸಿ ವೇದನೆಯಿಂದ ಕ್ಲೇಶಪಡುತ್ತಾರೆ.
14.100.54
ततश्च मुक्ताः कालेन लोके चास्मिन्नराधमाः ।
विष्ठाक्रिमित्वं गच्छन्ति जन्मकोटिशतं नृप ॥ १४.१००.५४ ॥
ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯರು, ಓ ರಾಜನೇ, ನೂರು ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳ ಕಾಲ ಮಲದ ಹುಳುಗಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.55
विद्यमानधनैर्यैस्तु लोभडंभानृतान्वितैः ।
श्रोत्रियेभ्यो न दत्तानि दानानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१००.५५ ॥
ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಲೋಭ, ಡಂಭ, ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಕೂಡಿ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡದವರು, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
14.100.56
ग्रीवापाशनिबद्धास्ते हन्यमानाश्च राक्षसैः ।
क्षुत्पिपासाश्रमार्तास्तु यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.५६ ॥
ಕತ್ತಿಗೆ ಪಾಶ ಬಿಗಿದು, ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ದಣಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರೇತಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.57
अदत्तदाना गच्छन्ति शुष्ककण्ठास्यतालुकाः ।
अन्नं पानीयसहितं प्रार्थयन्तः पुनःपुनः ॥ १४.१००.५७ ॥
ದಾನ ನೀಡದವರು ಒಣಗಿದ ಗಂಟಲು, ಬಾಯಿ, ಅಂಗುಳಿನೊಂದಿಗೆ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಬೇಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.58
स्वामिन्बुभक्षातृष्णार्ता गन्तुं नैवाद्य शक्नुमः ।
ममान्नं दीयतां स्वामिन्पानीयं दीयतां मम।
इति ब्रुवन्तस्तैर्दूतैः प्राप्यन्ते वै यमालयम् ॥ १४.१००.५८ ॥
"ಸ್ವಾಮಿ, ಹಸಿವು ತೃಷೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ನಾವು ಇಂದು ನಡೆಯಲೂ ಶಕ್ತರಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮಿ, ನನಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಡಿ, ನನಗೆ ನೀರು ಕೊಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ದೂತರಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
14.100.59
तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोः पपात भुवि पाण्डवः ।
निस्संज्ञो भयसंत्रस्तो मूर्छया समभिप्लुतः ॥ १४.१००.५९ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು. ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿ, ಮೂರ್ಛೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಅರಿವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
14.100.60
ततो लब्ध्वा शनैः संज्ञां समाश्वस्तोच्युतेन सः ।
नेत्रे प्रक्षाल्य तोयेन भूयः केशवमब्रवीत् ॥ १४.१००.६० ॥
ಬಳಿಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಅಚ್ಯುತನಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು, ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಮತ್ತೆ ಕೇಶವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
14.100.61
भीतोस्म्यहं महादेव श्रुत्वा मार्गस्य विस्तरम् ।
केनोपायेन तं मार्गं तरन्ति पुरुषाः सुखम् ॥ १४.१००.६१ ॥
ಓ ಮಹಾದೇವ, ಆ ಮಾರ್ಗದ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾರೆ?
14.100.62
इह ये धार्मिका लोके जीवगातविवर्जिताः ।
गुरुशुश्रूषणे युक्ता देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १४.१००.६२ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಧಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—
14.100.63
अस्मान्मानुष्यलोकात्ते समार्याः सहबान्धवाः ।
यमध्वानं तु गच्छन्ति यथावत्तं निबोध मे ॥ १४.१००.६३ ॥
ಈ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಆ ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೇಳು.
14.100.64
ब्राह्मणेभ्यः प्रदानानि नानारूपाणि पाण्डव ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते सुखं यान्ति तत्फलम् ॥ १४.१००.६४ ॥
ಓ ಪಾಂಡವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು ಆ ಫಲವಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
14.100.65
अन्नं ये च प्रयच्छन्ति ब्राह्मणेभ्यः सुसंस्कृतम् ।
क्षोत्रियेभ्यो विशेषेण प्रीत्या परमया युताः ॥ १४.१००.६५ ॥
ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವವರು—
14.100.66
ते विमानैर्महात्मानो यान्ति चित्रैर्यमालयम् ।
सेव्यमाना वरस्त्रीभिरप्सरोभिर्महापथम् ॥ १४.१००.६६ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ವಿಚಿತ್ರ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಆ ಮಹಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ.
14.100.67
ये च नित्यं प्रभाषन्ते सत्यं निष्कल्मषं वचः ।
ते च यान्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.६७ ॥
ಸದಾ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವವರು ನಿರ್ಮಲ ಮೇಘದಂತಹ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಎತ್ತುಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.68
कपिलाद्यानि पुण्यानि गोप्रदानानि ये नराः ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१००.६८ ॥
ಕಪಿಲೆ ಮೊದಲಾದ ಪುಣ್ಯ ಗೋದಾನಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡುವ ಮನುಷ್ಯರು.
14.100.69
ते यान्त्यमलवर्णाभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ।
वैवस्वतपुरं प्राप्य ह्यप्सरोभिर्निषेविताः ॥ १४.१००.६९ ॥
ನಿರ್ಮಲ ವರ್ಣದ, ಎತ್ತುಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವೈವಸ್ವತನ ಪುರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸೇವಿತರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.70
उपानहौ च च्छत्रं च शयनान्यासनानि च ।
विप्रेभ्यो ये प्रयच्छन्ति वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १४.१००.७० ॥
ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಕೊಡೆ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು.
14.100.71
ते यान्त्यश्वैर्वृषैर्वाऽपि कुञ्जरैरप्यलङ्कृताः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सौवर्णच्छत्रशोभिताः ॥ १४.१००.७१ ॥
ಅವರು ಕುದುರೆ, ಎತ್ತು ಅಥವಾ ಆನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಕೊಡೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾ ಧರ್ಮರಾಜನ ರಮ್ಯ ಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.72
ये च भक्ष्याणि दास्यन्ति भोज्यं पेयं तथैव च ।
स्निग्धान्नान्यापि विप्रेभ्यः श्रद्धया परया युताः ॥ १४.१००.७२ ॥
ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಪೇಯ ಮತ್ತು ಸ್ನಿಗ್ಧಾನ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು.
14.100.73
ते यान्ति काञ्चनार्यानैः सुखं वैवस्वतालयम् ।
वरस्त्रीभिर्यथाकामं सेव्यमानाः सहस्रशः ॥ १४.१००.७३ ॥
ಅವರು ಚಿನ್ನದ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವೈವಸ್ವತನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
14.100.74
ये च क्षीरं प्रयच्छन्ति घृतं दधि गुडं मधु ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयत्नेन श्रद्दधानाः सुसंस्कृताः ॥ १४.१००.७४ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತರಾಗಿ, ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಬೆಲ್ಲ, ಜೇನುತುಪ್ಪ ನೀಡುವವರು.
14.100.75
चक्रवाकप्रयुक्तैस्तु यानै रुक्ममयैः शुभैः ।
यान्ति गन्धर्ववादित्रैः सेव्यमाना यमालयम् ॥ १४.१००.७५ ॥
ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ಚಿನ್ನದ ಶುಭ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಧರ್ವ ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.76
ये फलानि प्रयच्छन्ति पुष्पाणि सुरभीणि च ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु यान्ति धर्मपुरं नराः ॥ १४.१००.७६ ॥
ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಹೂವುಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು ಹಂಸಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.77
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विचित्रान्नं घृताप्लुतम् ।
ते व्रजनत्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनसमाकुलम्। ॥ १४.१००.७७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ವಿವಿಧ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವವರು ನಿರ್ಮಲ ಮೇಘಗಳಂತಿರುವ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತನಾಥನ ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ನಾನಾ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
14.100.78
पानीयं ये प्रयच्छन्ति सर्वभूतप्रजीवनम् ।
ते सुतृप्ताः सुखं यान्ति भवनैर्हंसचोदितैः ॥ १४.१००.७८ ॥
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಜೀವವಾದ ನೀರನ್ನು ನೀಡುವವರು ಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾಗಿ, ಹಂಸಗಳಿಂದ ಚಾಲಿತ ಭವನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.79
ये तिलं तिलधेनुं वा धृतधेनुमथापि च ।
श्रोत्रियेभ्यः प्रयच्छन्ति सौम्यभावसमन्विताः ॥ १४.१००.७९ ॥
ಸೌಮ್ಯ ಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಳ್ಳನ್ನೋ, ಎಳ್ಳಿನ ಧೇನುವನ್ನೋ, ತುಪ್ಪದ ಧೇನುವನ್ನೋ ದಾನ ಮಾಡುವವರು.
14.100.80
सूर्यमण्डलसंकाशैर्यानैस्ते यान्ति निर्मलैः ।
गीयमानैस्तु गन्धर्वैर्वैवस्वतपुरं नृप ॥ १४.१००.८० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಿರ್ಮಲ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ವೈವಸ್ವತ ಯಮನ ಪುರಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.81
येषां वाप्यश्च कूपाश्च तटाकानि सरांसि च ।
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च सजलाश्च जलाशयाः ॥ १४.१००.८१ ॥
ಯಾರ ಬಾವಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳು, ಪುಷ್ಕರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀರು ತುಂಬಿದ ಜಲಾಶಯಗಳು ಇವೆಯೋ.
14.100.82
यानैस्ते यान्ति चन्द्राभैर्दिव्यघण्टानिनादितैः ।
चामरैस्तालवृन्तैश्च वीज्यमाना महाप्रभाः।
नित्यतृप्ता महात्मानो गच्छन्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.८२ ॥
ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ದಿವ್ಯ ಘಂಟೆಗಳ ನಾದದಿಂದ ಮೊಳಗುವ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಚಾಮರ ಮತ್ತು ತಾಳೆ ಎಲೆಯ ವೀಜನಗಳಿಂದ ಬೀಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತ ಮಹಾತ್ಮರು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.83
येषां देवगृहाणीह चित्राण्यायतनानि च ।
मनोहराणि कान्तानि दर्शनीयानि भान्ति च ॥ १४.१००.८३ ॥
ಯಾರ ಇಲ್ಲಿರುವ ದೇವಾಲಯಗಳೂ, ಅದ್ಭುತ ಆಯತನಗಳೂ, ಮನೋಹರವಾದ, ಸುಂದರವಾದ, ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆಯೋ.
14.100.84
ते व्रजन्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः ।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनपदाकुलम् ॥ १४.१००.८४ ॥
ಅವರು ನಿರ್ಮಲ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ವಾಯುವೇಗದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರೇತನಾಥನ (ಯಮನ) ಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಅನೇಕ ಜನಪದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
14.100.85
वैवस्वतं च पश्यन्ति सुखचित्तं सुखस्थितम् ।
यमेन पूजिता यान्ति देवसालोक्यतां ततः ॥ १४.१००.८५ ॥
ಅವರು ಸುಖಚಿತ್ತರಾಗಿ ಸುಖದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ವೈವಸ್ವತ ಯಮನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಯಮನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅನಂತರ ದೇವಲೋಕ ಸಹವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
14.100.86
देवानुद्दिश्य लोकेषु प्रपासु करकोद्धृतम् ।
शीतलं सलिलं रम्यं तृषितेभ्यो दिशन्ति ये।
ते तु तृप्ति परां यान्ति प्राप्य सौख्यं महापथम् ॥ १४.१००.८६ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀರ್ಮಜ್ಜಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡದಿಂದ ತೆಗೆದ ತಂಪಾದ ರಮ್ಯ ನೀರನ್ನು ದಾಹಾರ್ತರಿಗೆ ಕೊಡುವವರು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸುಖದ ಮಹಾಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
14.100.87
काष्ठपादुकदा यान्ति तदध्वानं सुखं नराः ।
सौवर्णमणिपीठे तु पादं कृत्वा स्थोत्तमे ॥ १४.१००.८७ ॥
ಮರದ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರು ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ಉತ್ತಮ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಪಾದವಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
14.100.88
आरामान्वृक्षषण्डांश्च रोपयन्ति च ये नराः ।
संवर्धयन्ति चाव्यग्रं फलपुष्पोपशोभितम् ॥ १४.१००.८८ ॥
ತೋಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಸಮೂಹಗಳನ್ನು ನೆಡುವ, ಹಣ್ಣು-ಹೂಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವವರೆಗೆ ಅವ್ಯಗ್ರರಾಗಿ ಪೋಷಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು.
14.100.89
वृक्षच्छायासु रम्यासु शीतलासु स्वलङ्कृताः ।
यान्ति ते वाहनैर्दिव्यैः पूज्यमाना मुहुर्मुहुः। ॥ १४.१००.८९ ॥
ವೃಕ್ಷಚ್ಛಾಯೆಯ ರಮ್ಯ ತಂಪಿನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.90
सेव्यमानाः सुरूपाभिरुत्तमाभिः प्रयत्नतः ।
स्त्रीभिः कनकवर्णाभिर्यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.१००.९० ॥
ಸುರೂಪಿಣಿಯರಾದ ಉತ್ತಮ, ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ಸುಖವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.
14.100.91
अश्वयानं तु गोयानं हस्तियानमथापि च ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विमानैः कनकोपमैः ॥ १४.१००.९१ ॥
ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕುದುರೆ ಬಂಡಿ, ಎತ್ತಿನ ಬಂಡಿ ಅಥವಾ ಆನೆ ವಾಹನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಚಿನ್ನದಂತಹ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ (ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ).
14.100.92
सुवर्णं रजतं वाऽपि विद्रुमं मौक्तिकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति ते यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः।
ते व्रजन्ति वरस्त्रीभिः सेव्यमाना यथासुखम् ॥ १४.१००.९२ ॥
ಯಾರು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಹವಳ ಅಥವಾ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸೇವಿತರಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.93
भूमिदा यान्ति तं लोकं सर्वकामैः सुतर्पिताः ।
उदितादित्यसंकाशैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.९३ ॥
ಭೂದಾನ ಮಾಡಿದವರು ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ.
14.100.94
कन्यां ये च प्रयच्छन्ति विप्राय श्रोत्रियाय च ।
दिव्यकन्यावृता यान्ति विमानैस्ते यमालयम् ॥ १४.१००.९४ ॥
ಯಾರು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಥವಾ ಶ್ರೋತ್ರಿಯನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದಿವ್ಯ ಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.95
सुगन्धान्गन्धसंयोगान्पुष्पाणि सुरभीणि च ।
प्रयच्छन्ति द्विजाग्रेभ्यो भक्तया परमया युताः ॥ १४.१००.९५ ॥
ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಸುಗಂಧ, ಪರಿಮಳ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಮಿಶ್ರಣ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಿತ ಹೂವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರು.
14.100.96
सुगन्धाः धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ।
यान्ति धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ॥ १४.१००.९६ ॥
ಸುಗಂಧಿತರಾದವರು ವಿಚಿತ್ರ ವಾಹನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ ಧರ್ಮಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ವಿಚಿತ್ರ ವಾಹನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ ಅವರು ಧರ್ಮಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.97
दीपया यान्ति यानैश्च द्योतयन्तो दिशो दश ।
आदित्यसदृशाकारैर्दीप्यमाना इवाग्नयः ॥ १४.१००.९७ ॥
ದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯನಂತಹ ರೂಪದವರಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ.
14.100.98
गृहावसथदातारो गृहैः काञ्चनवेदिकैः ।
व्रजन्ति बालसूर्याभैर्धर्मराजपुरं नराः ॥ १४.१००.९८ ॥
ಮನೆ ಮತ್ತು ವಾಸಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರು, ಚಿನ್ನದ ವೇದಿಕೆಗಳಿರುವ, ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.99
जलभाजनदातारः कुण्डिकाकरकप्रदाः ।
पूज्यमाना वरस्त्रीभिर्यान्ति तृप्ता महागजैः ॥ १४.१००.९९ ॥
ಜಲಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು, ಕುಂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಕರಕಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವರು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತೃಪ್ತರಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.100
पादाभ्यङ्गं शिरोभ्यह्गं पानं पादोदकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते यान्त्यश्वैर्यमालयम् ॥ १४.१००.१०० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಾದಾಭ್ಯಂಗ, ಶಿರೋಭ್ಯಂಗ, ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ಪಾದೋದಕ ನೀಡುವವರು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.101
विश्रामायन्ति ये विप्राञ्श्रान्तानध्वनि कर्शितान् ।
चक्रवाकप्रयुक्तेन यान्ति यानेन तेऽपि च ॥ १४.१००.१०१ ॥
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಣಿದು ಕೃಶರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವವರು ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.102
स्वागतेन च यो विप्रान्पूजयेदासनेन च ।
स गच्छति तदध्वानं सुखं परमनिर्वृतः ॥ १४.१००.१०२ ॥
ಸ್ವಾಗತ ಮತ್ತು ಆಸನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸುಖದಿಂದ, ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.103
नमो ब्रह्मण्यदेवेति यो मां दृष्ट्वाऽभिवादयेत् ।
व्रतीवं प्रयतो नित्यं स सुखं तत्पदं व्रजेत् ॥ १४.१००.१०३ ॥
ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಅಭಿವಾದಿಸುವವನು, ಸದಾ ವ್ರತಿಯಂತೆ ಸಂಯಮಿಯಾಗಿರುವವನು ಸುಖದಿಂದ ಆ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.100.104
नमः सर्वसहाभ्यश्चेत्यभिख्याय दिनेदिने ।
नमस्करोति नित्यं गां स सुखं याति तत्पथं ॥ १४.१००.१०४ ॥
'ಸರ್ವವನ್ನೂ ಸಹಿಸುವ ಗೋವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೇಳಿ ನಿತ್ಯವೂ ಗೋವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವನು ಸುಖದಿಂದ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.105
नमोस्तु प्रियदत्तायेत्येवंवादी दिनेदिने ।
भूमिमाक्रमते प्रातः सयनादुत्थितश्च यः ॥ १४.१००.१०५ ॥
'ಪ್ರಿಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ' ಎಂದು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೇಳಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುವವನು.
14.100.106
सर्वकामैः स तृप्तात्मा सर्वभूषणभूषितः ।
याति यानेन दिव्येन सुकं वैवस्वतालयम् ॥ १४.१००.१०६ ॥
ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಾತ್ಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ವೈವಸ್ವತನ (ಯಮನ) ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.107
अनत्तराशिनो ये तु डंभानृतविवर्जिताः ।
तेऽपि सारसयुक्तेन यान्ति यानेन वै सुखम् ॥ १४.१००.१०७ ॥
ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಊಟಮಾಡುವವರು, ಡಂಭ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು ಸಹ ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.108
ये चाप्येकेन भुक्तेन डंभानृतविवर्जिताः ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु सुखं यान्ति यमालयम् ॥ १४.१००.१०८ ॥
ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಊಟಮಾಡಿ, ಡಂಭ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು ಹಂಸ ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.109
चतुर्थेन च भुक्तेन वर्तन्ते ये जितेन्द्रियाः ।
यान्ति ते धर्मनगरं यानैर्बर्हिणयोजितैः ॥ १४.१००.१०९ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು ನಾಲ್ಕನೆಯ ವೇಳೆ ಊಟಮಾಡಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ನವಿಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.110
तृतीयदिवसेनेह भुञ्जते ये जितेन्द्रियाः ।
तेऽपि हस्तिरथं यान्ति तत्पथं कनकोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११० ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದಿನ ಊಟಮಾಡುವವರೂ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನೆ-ರಥದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.111
षष्ठान्नकालिको यस्तु वर्षमेकं तु वर्तते ।
कामक्रोधवनिर्मुक्तः शुचिर्नित्यं जितेन्द्रियः।
स याति कुञ्जरस्थैस्तु जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१००.१११ ॥
ಆರನೆಯ ವೇಳೆ ಊಟಮಾಡಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುವವನು, ಕಾಮಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸದಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿಯಾಗಿರುವವನು, ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತವರೊಂದಿಗೆ ಜಯಘೋಷದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.112
पक्षोपवासिनो यान्ति यानैः शार्दूलयोजितैः ।
धर्मराजपूरं रम्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम् ॥ १४.१००.११२ ॥
ಪಕ್ಷೋಪವಾಸ ಮಾಡುವವರು ಹುಲಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ರಮಣೀಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ.
14.100.113
ये च मासोपवासं वै कुर्वते संयतेन्द्रियाः ।
तेऽपि सूर्यादयप्रख्यैर्यान्ति यानैर्यमालयम् ॥ १४.१००.११३ ॥
ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವರೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.114
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
स यात्यग्निप्रकाशेन विमानेन यमालयम् ॥ १४.१००.११४ ॥
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವವನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.100.115
गोकृते स्त्रीकृते चैव हत्वा विप्रकृतेऽपि च ।
ते यान्त्यमरकन्याभिः सेव्यमाना रविप्रभाः ॥ १४.१००.११५ ॥
ಗೋವಿಗಾಗಿ, ಸ್ತ್ರೀಗಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾಗಿ ದೇವಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.116
ये च कुर्वन्ति मद्भक्तास्तीर्थयात्रां जितेन्द्रियाः ।
ते पन्थानं महात्मानो यानैर्यान्ति सुनिर्वृताः ॥ १४.१००.११६ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾಗಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವವರು ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.117
ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
हंससारससंयुक्तैर्यानैस्ते यान्ति तत्पथम् ॥ १४.१००.११७ ॥
ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸ ಹೂಡಿದ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.118
परपीडामकृत्वैव भृत्यान्बिभ्रति ये नराः ।
तत्पथं ससुखं यान्ति विमानैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११८ ॥
ಇತರರಿಗೆ ಪೀಡೆ ಮಾಡದೆ ತಮ್ಮ ಸೇವಕರನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.119
ये समाः सर्वभूतेषु जीवानामभयप्रदाः ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्ता निगृहीतेन्द्रियास्तथा। ॥ १४.१००.११९ ॥
ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಭಾವ ಹೊಂದಿ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವರು.
14.100.120
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशैर्विमानैस्ते महाप्रभाः ।
यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः ॥ १४.१००.१२० ॥
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಿರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ವೈವಸ್ವತನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.121
ये मामेकान्तभावेन देवं त्र्यंबकमेव वा ।
पूजयन्ति नमस्यन्ति स्तुवन्ति च दिनेदिने।
धर्मराजपुरं यान्ति यानैस्तेऽर्कसमप्रभैः ॥ १४.१००.१२१ ॥
ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಅಥವಾ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ದೇವನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಭಾವದಿಂದ ದಿನದಿನವೂ ಪೂಜಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸೂರ್ಯನ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.100.122
पूजितास्तत्र धर्मेण स्वयं माल्यादिभिः शुभैः ।
यान्त्येव धर्मलोकं वा रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१००.१२२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನು ತಾನೇ ಮಾಲೆ ಮೊದಲಾದ ಶುಭವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರು ಧರ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.