மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.100.1
देवदेवेश दैत्यघ्नि परं कौतूहलं हि मे ।
एतत्कथय सर्वज्ञ त्वद्भक्तस्य च केशव।
मानुषस्य च लोकस्य धर्मलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१ ॥
தேவதேவா, தைத்யர்களை அழிப்பவனே, எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது. அனைத்தையும் அறிந்த கேசவா, உன் பக்தனுக்காக இதைச் சொல். மனிதலோகத்திற்கும் தர்மலோகத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன?
14.100.2
कीदृशं किंप्रमाणं वा किमधिष्ठानमेव च ।
तरन्ति मानुषा देव केनोपायेन माधव ॥ १४.१००.२ ॥
அது எத்தகையது? அதன் அளவு என்ன, அல்லது அதன் அடிப்படை எது? தேவா, மனிதர்கள் எந்த உபாயத்தால் அதைக் கடக்கிறார்கள், மாதவா?
14.100.3
त्वगस्थिमांसनिर्मुक्ते पञ्चभूतविवर्जिते ।
कथयस्व महादेव सुखदुःखमशेषतः ॥ १४.१००.३ ॥
தோல், எலும்பு, சதை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, ஐம்பெரும் பூதங்கள் அற்ற நிலையில். மகாதேவா, இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் முழுமையாகச் சொல்.
14.100.4
जीवस्य कर्मलोकेषु कर्मभिस्तु शुभाशुभैः ।
अनुबद्धस्य तैः पाशैर्नीयमानस्य दारुणैः ॥ १४.१००.४ ॥
கர்ம உலகங்களில் நல்ல தீய செயல்களால், அந்தக் கொடிய கயிறுகளால் கட்டுண்டு இழுத்துச் செல்லப்படும் உயிரின் (நிலை பற்றி).
14.100.5
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैर्घोरैर्घोरपरक्रमैः ।
वध्यस्याक्षिप्यमाणस्य विद्रुतस्य यमाज्ञया ॥ १४.१००.५ ॥
யமனின் கட்டளையால், எதிர்க்க முடியாத, கொடிய, பயங்கரப் பராக்கிரமம் கொண்ட மரண தூதர்களால், கொல்லப்படவேண்டிய, இழுத்துச் செல்லப்பட்டு ஓடும் (உயிரின் நிலை பற்றி).
14.100.6
पुण्यपापकृदातिष्ठेत्सुखदुःखमशेषतः ।
यमदूतैर्द्रुराधर्षैर्नीयते वा कथं पुनः।
किं वा तत्र गता देव कर्म कुर्वन्ति मानवाः ॥ १४.१००.६ ॥
புண்ணியமும் பாவமும் செய்தவன் முழுமையாக இன்ப துன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டும்; அல்லது யமதூதர்களால் எதிர்க்க முடியாதவனாக மீண்டும் எப்படி இழுத்துச் செல்லப்படுகிறான்? அல்லது தேவா, அங்கே சென்ற மனிதர்கள் என்ன செயல்களைச் செய்கிறார்கள்?
14.100.7
कथं धर्मपरा यान्ति देवताद्विजपूजकाः ।
कतं वा पापकर्माणो यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.७ ॥
தர்மத்தில் நிலைத்தவர்களும், தேவர்களையும் அந்தணர்களையும் வழிபடுபவர்களும் எவ்வாறு செல்கிறார்கள்? அல்லது பாவச் செயல் புரிந்த மனிதர்கள் பிரேதபுரத்திற்கு எவ்வாறு செல்கிறார்கள்?
14.100.8
किं रूपं किं प्रमाणं वा वर्णः को वाऽस्य केशव ।
जीवस्य गच्छतो नित्यं यमलोकं ब्रवीहि मे ॥ १४.१००.८ ॥
கேசவா, செல்லும் உயிரின் வடிவம் என்ன, அளவு என்ன, அல்லது அதன் நிறம் என்ன? எப்போதும் யமலோகத்திற்குச் செல்லும் உயிரைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.100.9
शृणु राजन्यथावृतं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि मद्भक्तस्य नरेश्वर ॥ १४.१००.९ ॥
அரசே, நீ என்னிடம் கேட்பதை உள்ளபடி கேள். நரேசுவரா, என் பக்தனைப் பற்றியதை நான் உனக்குச் சொல்வேன்.
14.100.10
षडशीतिसहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
मानुष्यस्य च लोकस्य यमलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१० ॥
யுதிஷ்டிரா, மனிதர் உலகத்திற்கும் யமலோகத்திற்கும் இடைப்பட்ட தூரம் எண்பத்தாறாயிரம் யோஜனைகள்.
14.100.11
न तत्र वृक्षच्छाया वा न तटाकं सरोपि वा ।
न वाप्यो दीर्घिका वाऽपि न कूपो वा युधिष्ठिर ॥ १४.१००.११ ॥
யுதிஷ்டிரா, அங்கு மரநிழலும் இல்லை, குளமும் இல்லை, ஏரியும் இல்லை, படிக்கிணறும் இல்லை, நீண்ட குளமும் இல்லை, கிணறும் இல்லை.
14.100.12
न मण्टपं सभा वाऽपि न प्रपा न निकेतनम् ।
न पर्वतो नदी वाऽपि न भूमेर्विवरं क्वचित् ॥ १४.१००.१२ ॥
மண்டபமும் இல்லை, சபையும் இல்லை, நீர்ப்பந்தலும் இல்லை, வீடும் இல்லை; மலையும் இல்லை, ஆறும் இல்லை, பூமியில் எங்கும் ஒரு குழியும் இல்லை.
14.100.13
न ग्रामो नाश्रमो वाऽपि नोद्यानं वा वनानि च ।
न किंचिदाश्रयस्थानं पथि तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १४.१००.१३ ॥
யுதிஷ்டிரா, அந்தப் பாதையில் கிராமமும் இல்லை, ஆசிரமமும் இல்லை, பூங்காவும் இல்லை, காடுகளும் இல்லை; தங்குவதற்கு எந்த இடமும் இல்லை.
14.100.14
जन्तोर्हि प्राप्तकालस्य वेदनार्तस्य वै भृशम् ।
कारणैस्त्यक्तदेहस्य प्राणैः कण्ठगतैः पुनः ॥ १४.१००.१४ ॥
காலம் வந்த உயிரினம், வேதனையால் மிகவும் துன்புறுபவனாய், காரணங்களால் உடல் கைவிடப்பட்டவனாய், மூச்சுகள் மீண்டும் தொண்டைக்கு வந்தவனாய்—
14.100.15
शरीराच्चाल्यते जीवो ह्यवशो मातरिश्वना ।
निर्गतो वायुभूतस्तु षट्कोशात्तु कलेवरात् ॥ १४.१००.१५ ॥
உயிர் வாயுவால் தன் வசமின்றி உடலிலிருந்து நகர்த்தப்படுகிறது; வாயுவாக மாறி அது ஆறு உறைகளைக் கொண்ட அந்த உடலிலிருந்து வெளியேறுகிறது.
14.100.16
शरीरमन्यत्तद्रूपं तद्वर्णं तत्प्रमाणतः ।
अदृश्यं तत्प्रविष्टस्तु सोप्यदृष्टोऽथ केनचित् ॥ १४.१००.१६ ॥
அது வேறொரு உடல்—அதே வடிவம், அதே நிறம், அதே அளவு கொண்டது; காணாமல் அதில் நுழைகிறது; அவனும் யாராலும் காணப்படுவதில்லை.
14.100.17
सोन्तरात्मा देहवतामष्टाङ्गो यस्तु संचरेत् ।
छेदनाद्भेदनाद्दाहात्ताडनाद्वा न नश्यति। ॥ १४.१००.१७ ॥
உடலுடையவர்களின் உள்ளுறை ஆன்மா—எட்டு உறுப்புகளோடு உலவுகிறது; அது வெட்டப்பட்டாலும், துளைக்கப்பட்டாலும், எரிக்கப்பட்டாலும், அடிக்கப்பட்டாலும் அழிவதில்லை.
14.100.18
नाना रूपधरैर्घौरैः प्रचण्डेश्चण्डसाधनैः ।
नीयमानो दुराधर्षैर्यमदूतैर्यमाज्ञया ॥ १४.१००.१८ ॥
யமனின் கட்டளையால், பல வடிவங்கள் தாங்கிய பயங்கரமான, கடுமையான, கொடிய கருவிகளைக் கொண்ட, எதிர்க்க முடியாத யமதூதர்களால் அவன் அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான்.
14.100.19
पुत्रदारमयैः पाशैः संनिरूद्धोऽवशो बलात् ।
स्वकर्मभिश्चानुगतः कृतैः सुकृतदुष्कृतैः ॥ १४.१००.१९ ॥
மகன்கள் மற்றும் மனைவியால் ஆன கயிறுகளால் கட்டுண்டு, வலுக்கட்டாயமாக செயலற்றவனாக, தான் செய்த நல்ல தீய செயல்களால் பின் தொடரப்பட்டு.
14.100.20
आक्रन्दमानः करुणं बन्धुभिर्दुःखपीडितैः ।
त्यक्त्वा बन्धुजनं सर्वं निरपेक्षस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२० ॥
துயரால் வருந்திய உறவினர்களிடையே உருக்கமாக அழுது, ஆயினும் எல்லா உறவினர்களையும் விட்டுவிட்டு பற்றற்றவனாகச் செல்கிறான்.
14.100.21
मातृभिः पितृभिश्चैव भ्रातृभिर्मातुलैस्तथा ।
दारैः पुत्रैर्वयस्यैश्च रुदद्भिस्त्यज्यते पुनः ॥ १४.१००.२१ ॥
தாய்மார்கள், தந்தையர், சகோதரர்கள், மாமன்மார், அதுபோல மனைவியர், மகன்கள், நண்பர்கள் அழுதுகொண்டிருக்க, அவன் மீண்டும் கைவிடப்படுகிறான்.
14.100.22
अदृश्यमानस्तैर्दीनैरश्रुपूर्णमुखेक्षणैः ।
स्वशरीरं परित्यज्य वायुभूतस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२२ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த முகமும் கண்களும் கொண்ட அந்த துயருற்றவர்களால் காணப்படாதவனாக, தன் உடலைத் துறந்து காற்றாக மாறிச் செல்கிறான்.
14.100.23
अन्धकारमपारं तं महाघेरं तमोवृतम् ।
दुःखान्तं दुष्प्रतारं च दुर्गमं पापकर्मणाम् ॥ १४.१००.२३ ॥
அந்த எல்லையற்ற, மிகவும் பயங்கரமான, இருளால் சூழப்பட்ட இருள்; துயரில் முடிவது, கடக்க அரியது, பாவச் செயல் செய்பவர்களுக்கு அணுக முடியாதது.
14.100.24
दुःसहायं दुरन्तं च दुर्निरीक्षं दुरासदम् ।
दुरापमतिदुःखं च पापिष्ठानां नरोत्तम ॥ १४.१००.२४ ॥
ஓ நரோத்தமா, பாவிகளுக்கு அது தாங்க முடியாதது, முடிவற்றது, பார்க்க இயலாதது, அணுக முடியாதது, அடைய முடியாதது, மிகவும் துன்பமானது.
14.100.25
ऋषिभिः कथ्यमानं तत्पारंपर्येण पार्थिव ।
त्रासं जनचति प्रायः श्रूयमाणं कथास्वपि ॥ १४.१००.२५ ॥
ஓ அரசே, முனிவர்களால் பரம்பரையாகச் சொல்லப்படும் அது, கதைகளில் கேட்கப்படும்போதும் பெரும்பாலும் அச்சத்தை உண்டாக்குகிறது.
14.100.26
अवश्यं चैव गन्तव्यं तदध्वानं युधिष्ठिर ।
प्राप्तकालेन संत्यज्य बन्धून्भोगान्धनानि च ॥ १४.१००.२६ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, அந்தப் பாதையில் அவசியம் செல்ல வேண்டும்; உரிய காலம் வரும்போது உறவினர்களையும் இன்பங்களையும் செல்வங்களையும் விட்டுவிட்டு.
14.100.27
जरायुजैरण्डजैश्च स्वेदजैरुद्भिदैस्तथा ।
जङ्गमैः स्थिरसंज्ञैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.२७ ॥
கருப்பையில் பிறந்தவை, முட்டையில் பிறந்தவை, வியர்வையில் பிறந்தவை, நிலத்தைப் பிளந்து பிறந்தவை ஆகியவற்றாலும், அசையும் மற்றும் நிலையானவை என அழைக்கப்படுபவற்றாலும் யமனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
14.100.28
देवासुरैर्मनुष्याद्यैर्वैवस्वतवशानुगैः ।
स्त्रीपुंनपुंसकैश्चापि पृथिव्यां जीवसंज्ञितैः ॥ १४.१००.२८ ॥
தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும், மனிதர்கள் முதலானவர்களாலும், வைவஸ்வதனின் ஆணைக்குக் கீழ்ப்படிபவர்களாலும், பெண், ஆண், அலி ஆகியோராலும், பூமியில் உயிர் என அழைக்கப்படுபவர்களாலும்.
14.100.29
मध्यमैर्युवभिर्वाऽपि बालैर्वृद्धैस्तथैव च ।
जातमात्रैश्च गर्भस्थैर्गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.२९ ॥
நடுவயதினராலும், இளைஞர்களாலும், சிறுவர்களாலும், முதியவர்களாலும், பிறந்த உடனேயே உள்ளவர்களாலும், கருவில் இருப்பவர்களாலும் அந்த பெரும் பாதையில் செல்லப்பட வேண்டும்.
14.100.30
पूर्वाह्णे वाऽपराह्णे वा सन्ध्याकालेऽथवा पुनः ।
प्रदोषे वाऽर्धरात्रे वा प्रत्युषे वाऽप्युपस्थिते ॥ १४.१००.३० ॥
முற்பகலிலோ பிற்பகலிலோ, அல்லது அந்திப்பொழுதிலோ, மாலை நேரத்திலோ, நள்ளிரவிலோ, அல்லது விடியற்காலையிலோ வந்தாலும்.
14.100.31
प्रवासस्थैर्वनस्थैर्वा पर्वतस्थैर्जले स्थितैः ।
क्षेत्रस्थैर्वा नभःस्थेर्वा गृहमध्यगतैरपि ॥ १४.१००.३१ ॥
வெளிநாட்டில் வசிப்பவர்களுக்கும், காட்டில் வசிப்பவர்களுக்கும், மலையில் வசிப்பவர்களுக்கும், நீரில் நிற்பவர்களுக்கும், வயலில் இருப்பவர்களுக்கும், ஆகாயத்தில் இருப்பவர்களுக்கும், அல்லது வீட்டின் உள்ளே இருப்பவர்களுக்கும்கூட.
14.100.32
भुञ्जद्भिर्वा पिबद्भिर्वा खादद्भिर्वा नरोत्तम ।
आसीनैर्वा स्थितैर्वापि शयनीयगतैरपि।
जाग्रद्भिर्वा प्रसुप्तैर्वा गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.३२ ॥
ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, உண்பவர்களாக, குடிப்பவர்களாக, மெல்பவர்களாக, அமர்ந்திருப்பவர்களாக, நிற்பவர்களாக, படுக்கைக்குச் சென்றவர்களாக, விழித்திருப்பவர்களாக அல்லது உறங்குபவர்களாக இருந்தாலும், அந்த மாபெரும் பாதையில் செல்லத்தான் வேண்டும்.
14.100.33
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैः प्रचण्डैश्चण्डसासनैः ।
आक्षिप्यमाणा ह्यवशाः प्रयान्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.३३ ॥
எதிர்க்க முடியாத, மிகக் கடுமையான, கொடிய ஆணை கொண்ட மரணத்தின் தூதர்களால் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, வசமிழந்தவர்கள் யமனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.34
क्वचिद्भीतैः क्वचिन्मत्तैः प्रस्खलद्भिः क्वचित्क्वचित् ।
क्रन्दद्भिर्वेदनार्तैस्तु गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.३४ ॥
சில சமயம் அஞ்சியவர்களாக, சில சமயம் போதையுற்றவர்களாக, தடுமாறியவர்களாக, அழுது புலம்புபவர்களாக, வேதனையால் துயருற்றவர்களாக, யமனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்ல வேண்டியதுதான்.
14.100.35
निर्भर्त्स्यमानैरुद्विग्रैर्विधूतैर्भयविह्वलैः ।
तुद्यमानशरीरैश्च गन्तव्यं तर्जितैस्तथा ॥ १४.१००.३५ ॥
இகழப்பட்டவர்களாக, கலக்கமுற்றவர்களாக, நடுங்கியவர்களாக, பயத்தால் தடுமாறியவர்களாக, உடல் குத்தப்படுபவர்களாக, அச்சுறுத்தப்பட்டவர்களாக, இப்படியே செல்ல வேண்டியதுதான்.
14.100.36
कण्टकाकीर्णमार्गेण तप्तवालुकपांसुना ।
दह्यमानैस्तु गन्तव्यं नरैर्दानविवर्जितैः ॥ १४.१००.३६ ॥
முட்கள் நிறைந்த பாதையில், சுட்ட மணலும் புழுதியும் நிறைந்த வழியில், எரிந்துகொண்டே, தானம் இல்லாத மனிதர்கள் செல்ல வேண்டியதுதான்.
14.100.37
काष्ठोपलशिलाघातैर्दण्डोल्मुककशाङ्कुशैः ।
हन्यमानैर्यमपुरं गन्तव्यं धर्मवर्जितैः ॥ १४.१००.३७ ॥
மரம், கல், பாறைகளின் அடிகளாலும், தண்டங்கள், எரிகொள்ளிகள், சாட்டைகள், அங்குசங்களாலும் அடிக்கப்பட்டு, தர்மமற்ற மனிதர்கள் யமபுரிக்குச் செல்ல வேண்டும்.
14.100.38
मेदःशोणितपूयाद्यैर्वक्त्रैर्गात्रैश्च सव्रणैः ।
दग्धक्षतजकीर्णैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३८ ॥
கொழுப்பு, இரத்தம், சீழ் முதலியவற்றால் நிறைந்த வாய்களும் புண்களுடைய உடல்களும், எரிந்து இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடல்களுடன், உயிர்க்கொலை செய்தவர்கள் செல்ல வேண்டும்.
14.100.39
वेदनार्तैस्च कूजद्भिर्विक्रोशद्भिश्च विस्वरम् ।
वेदनार्तैः पतद्भिश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३९ ॥
வேதனையால் வருந்தி, அழுது, கடுங்குரலில் அலறி, வேதனையால் துடித்து விழுந்து, உயிர்க்கொலை செய்தவர்கள் செல்ல வேண்டும்.
14.100.40
भग्रपादोरुहस्तङ्गैर्भग्रजङ्घाशिरोधरैः ।
छिन्नकर्णोष्ठनासैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४० ॥
முறிந்த கால்கள், தொடைகள், கைகள், உறுப்புகளுடனும், முறிந்த கெண்டைக்கால்களும் கழுத்தும் உடையவர்களாய், வெட்டுண்ட காது, உதடு, மூக்குடன், உயிர்க்கொலை செய்தவர்கள் செல்ல வேண்டும்.
14.100.41
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च शङ्कुतोमरसायकैः ।
तुद्यमानैस्तु शूलाग्रैर्गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४१ ॥
ஈட்டிகள், பிண்டிபாலங்கள், கூர்முனைகள், தோமரங்கள், அம்புகளாலும், சூலங்களின் முனைகளாலும் குத்தப்பட்டு, உயிர்க்கொலை செய்தவர்கள் செல்ல வேண்டும்.
14.100.42
श्वभिर्व्याघ्रैर्वृकैः काकैर्भक्ष्यमाणाः समन्ततः ।
तुद्यमानाश्च गच्छन्ति राक्षसैर्मांसघातिभिः ॥ १४.१००.४२ ॥
நாய்கள், புலிகள், ஓநாய்கள், காக்கைகளால் எல்லாப்பக்கமும் உண்ணப்பட்டு, மாமிசம் கொல்லும் ராட்சசர்களால் குத்தப்பட்டு அவர்கள் செல்கின்றனர்.
14.100.43
महिषैश्च मृगैश्चापि सूकरैः पृषतैस्तथा ।
भक्ष्यमाणैस्तदध्वानं गन्तव्यं मांसखादिभिः ॥ १४.१००.४३ ॥
எருமைகள், மான்கள், பன்றிகள் மற்றும் புள்ளிமான்களால் உண்ணப்படுகையில், இறைச்சியை உண்பவர்கள் அந்த வழியில் செல்ல வேண்டியுள்ளது.
14.100.44
सूचीसुतीक्ष्णतुण्डाभिर्मक्षिकाभिः समन्ततः ।
तुद्यमानैश्च गन्तव्यं पापिष्ठैर्बालघातकैः ॥ १४.१००.४४ ॥
ஊசி போன்ற கூரிய முனைகளைக் கொண்ட ஈக்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் குத்தப்பட்டு, மிகப் பாவியான குழந்தைக் கொலையாளிகள் செல்ல வேண்டும்.
14.100.45
विस्रब्धं स्वामिनं मित्रं स्त्रियं वा घ्रन्ति ये नराः ।
शस्त्रैर्निर्भिद्यमानैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.४५ ॥
நம்பிக்கை வைத்த தலைவனையோ, நண்பனையோ, அல்லது பெண்ணையோ கொல்லும் மனிதர்கள், ஆயுதங்களால் துளைக்கப்பட்டவர்களாக யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
14.100.46
खादयन्ति च ये जीवान्दुःखमापादयन्ति च ।
राक्षसैश्च श्वभिश्चैव भक्ष्यमाणा व्रजन्ति च ॥ १४.१००.४६ ॥
உயிர்களை உண்பவர்களும், அவற்றுக்குத் துன்பம் விளைவிப்பவர்களும், ராட்சசர்களாலும் நாய்களாலும் உண்ணப்பட்டவர்களாகச் செல்கிறார்கள்.
14.100.47
ये हरन्ति च वस्त्राणि शय्यां प्रावरणानि च ।
ते यान्ति विद्रुता नग्नाः पिशाचा इव तत्पथं ॥ १४.१००.४७ ॥
ஆடைகள், படுக்கை, போர்வைகள் ஆகியவற்றைத் திருடுபவர்கள், நிர்வாணமாக பிசாசுகளைப் போல் ஓடியபடி அந்த வழியில் செல்கிறார்கள்.
14.100.48
गाश्च धान्यं हिरण्यं वा बलात्क्षेत्रं गृहं तथा ।
ये हरन्ति दुरात्मानः परस्वं पापकारिणः ॥ १४.१००.४८ ॥
பசுக்கள், தானியம், பொன், வயல் அல்லது வீடு ஆகியவற்றை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துக்கொள்ளும் தீய மனம் கொண்ட பாவிகள், பிறர் சொத்தை அபகரிப்பவர்கள்.
14.100.49
पाषाणैरुल्मुकैर्दण्डैः काष्ठघातैश्च चर्झरैः ।
हन्यमानैः क्षताकीर्णैर्नन्तव्यं तैर्यमालयम् ॥ १४.१००.४९ ॥
கற்களாலும், எரியும் கொள்ளிகளாலும், தண்டங்களாலும், மரக்கட்டை அடிகளாலும், கதாயுதங்களாலும் அடிக்கப்பட்டு, காயங்களால் நிரம்பியவர்களாக, அவர்களால் யமலோகத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படுவார்கள்.
14.100.50
ब्रह्मस्वं ये हरन्तीह नरा नरकनिर्भयाः ।
आक्रोशन्तीह ये नित्यं प्रहरन्ति च ये द्विजान् ॥ १४.१००.५० ॥
இங்கே நரகத்திற்கு அஞ்சாமல் பிராமணரின் சொத்தை எவர் திருடுகிறார்களோ, இங்கே எப்பொழுதும் திட்டுகிறார்களோ, எவர் துவிஜர்களைத் தாக்குகிறார்களோ, அந்த மனிதர்கள்.
14.100.51
शुष्ककण्ठा निबद्धास्ते छिन्नजिह्वाक्षिनासिकाः ।
पूयशोणितदुर्गन्धा भक्ष्यमाणाश्च जंबुकैः ॥ १४.१००.५१ ॥
வறண்ட தொண்டையுடையவர்களாக, கட்டப்பட்டவர்களாக, நாக்கு, கண், மூக்கு அறுக்கப்பட்டவர்களாக, சீழ் இரத்த துர்நாற்றம் கொண்டவர்களாக, நரிகளால் தின்னப்படுபவர்களாக.
14.100.52
चण्डालैर्भीषणैश्चण्डैस्तुद्यमानाः समन्ततः ।
क्रोशन्तः करुणं घोरं गच्छन्ति यमासादनम् ॥ १४.१००.५२ ॥
பயங்கரமான, கொடூரமான சண்டாளர்களால் எல்லா பக்கங்களிலும் துன்புறுத்தப்பட்டு, பரிதாபமாகவும் பயங்கரமாகவும் கதறிக்கொண்டு, யமலோகத்தை அடைகிறார்கள்.
14.100.53
तत्र चापि गताः पापा विष्ठाकूपेष्वनेकशः ।
जीवन्तो वर्षकोटीस्तु क्लिश्यन्ते वेदनात्ततः ॥ १४.१००.५३ ॥
அங்கும் பாவிகள் பலமுறை மலக்குழிகளுக்குச் சென்றிருக்கிறார்கள்; கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் உயிருடன் இருந்து வேதனையால் துன்புறுகிறார்கள்.
14.100.54
ततश्च मुक्ताः कालेन लोके चास्मिन्नराधमाः ।
विष्ठाक्रिमित्वं गच्छन्ति जन्मकोटिशतं नृप ॥ १४.१००.५४ ॥
பின்னர் காலப்போக்கில் விடுதலை பெற்றாலும், இவ்வுலகில் கீழ்ப்பட்ட மனிதர்கள், அரசே, நூறு கோடி பிறவிகள் மலப்புழுக்களாகப் போகிறார்கள்.
14.100.55
विद्यमानधनैर्यैस्तु लोभडंभानृतान्वितैः ।
श्रोत्रियेभ्यो न दत्तानि दानानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१००.५५ ॥
செல்வம் இருந்தும் பேராசை, பொய்யான ஆடம்பரம் மற்றும் பொய்மையுடன் இருந்து, கற்ற அந்தணர்களுக்குத் தானங்களைக் கொடுக்காதவர்கள், ஓ குருக்களின் காளையே.
14.100.56
ग्रीवापाशनिबद्धास्ते हन्यमानाश्च राक्षसैः ।
क्षुत्पिपासाश्रमार्तास्तु यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.५६ ॥
கழுத்தில் கயிற்றால் கட்டப்பட்டு, அரக்கர்களால் அடிக்கப்பட்டு, பசி, தாகம், களைப்பால் வருந்தும் அம்மனிதர்கள் பிரேதபுரிக்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.57
अदत्तदाना गच्छन्ति शुष्ककण्ठास्यतालुकाः ।
अन्नं पानीयसहितं प्रार्थयन्तः पुनःपुनः ॥ १४.१००.५७ ॥
தானம் கொடுக்காதவர்கள் வறண்ட தொண்டை, வாய், அண்ணத்துடன், உணவும் நீரும் கேட்டு மீண்டும் மீண்டும் வேண்டியபடி செல்கின்றனர்.
14.100.58
स्वामिन्बुभक्षातृष्णार्ता गन्तुं नैवाद्य शक्नुमः ।
ममान्नं दीयतां स्वामिन्पानीयं दीयतां मम।
इति ब्रुवन्तस्तैर्दूतैः प्राप्यन्ते वै यमालयम् ॥ १४.१००.५८ ॥
"ஐயனே, பசி தாகத்தால் வருந்தும் நாங்கள் இன்று நடக்கவே முடியவில்லை. ஐயனே, எனக்கு உணவு கொடுங்கள், எனக்கு நீர் கொடுங்கள்" என்று சொல்லிக்கொண்டு, தூதர்களால் யமலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படுகின்றனர்.
14.100.59
तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोः पपात भुवि पाण्डवः ।
निस्संज्ञो भयसंत्रस्तो मूर्छया समभिप्लुतः ॥ १४.१००.५९ ॥
விஷ்ணுவின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு பாண்டவன் தரையில் விழுந்தான். பயத்தால் நடுங்கி, மயக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டு அவன் உணர்வற்றவனானான்.
14.100.60
ततो लब्ध्वा शनैः संज्ञां समाश्वस्तोच्युतेन सः ।
नेत्रे प्रक्षाल्य तोयेन भूयः केशवमब्रवीत् ॥ १४.१००.६० ॥
பின்னர் மெல்ல உணர்வு பெற்று, அச்யுதனால் ஆறுதல் அடைந்து, அவன் நீரால் கண்களைக் கழுவி மீண்டும் கேசவனிடம் பேசினான்.
14.100.61
भीतोस्म्यहं महादेव श्रुत्वा मार्गस्य विस्तरम् ।
केनोपायेन तं मार्गं तरन्ति पुरुषाः सुखम् ॥ १४.१००.६१ ॥
மகாதேவரே, அந்த வழியின் விரிவைக் கேட்டு நான் அஞ்சுகிறேன். எந்த உபாயத்தால் மனிதர்கள் அந்த வழியை எளிதாகக் கடக்கிறார்கள்?
14.100.62
इह ये धार्मिका लोके जीवगातविवर्जिताः ।
गुरुशुश्रूषणे युक्ता देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १४.१००.६२ ॥
இவ்வுலகில் எவர்கள் தர்மவான்களாய், உயிர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாமல், குருவுக்குப் பணிவிடை செய்து, தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வணங்குகிறார்களோ—
14.100.63
अस्मान्मानुष्यलोकात्ते समार्याः सहबान्धवाः ।
यमध्वानं तु गच्छन्ति यथावत्तं निबोध मे ॥ १४.१००.६३ ॥
இம்மனித உலகிலிருந்து அந்த உயர்ந்தவர்கள் தங்கள் உறவினருடன் யமனின் வழியில் செல்கிறார்கள். அந்த வழியை என்னிடமிருந்து முறையாகக் கேள்.
14.100.64
ब्राह्मणेभ्यः प्रदानानि नानारूपाणि पाण्डव ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते सुखं यान्ति तत्फलम् ॥ १४.१००.६४ ॥
பாண்டவனே, பிராமணர்களுக்கு பலவிதமான தானங்களைக் கொடுப்பவர்கள், அந்தப் பலனாக இன்பத்தை அடைகிறார்கள்.
14.100.65
अन्नं ये च प्रयच्छन्ति ब्राह्मणेभ्यः सुसंस्कृतम् ।
क्षोत्रियेभ्यो विशेषेण प्रीत्या परमया युताः ॥ १४.१००.६५ ॥
மிகுந்த அன்புடன் பிராமணர்களுக்கு, குறிப்பாக வேதம் கற்ற பிராமணர்களுக்கு, நன்கு சமைத்த உணவை அளிப்பவர்கள்—
14.100.66
ते विमानैर्महात्मानो यान्ति चित्रैर्यमालयम् ।
सेव्यमाना वरस्त्रीभिरप्सरोभिर्महापथम् ॥ १४.१००.६६ ॥
அந்த மகாத்மாக்கள் அற்புதமான விமானங்களில் யமனின் உலகிற்குச் செல்கிறார்கள்; சிறந்த பெண்களாலும் அப்சரஸ்களாலும் சேவிக்கப்பட்டு அந்தப் பெரிய வழியில்.
14.100.67
ये च नित्यं प्रभाषन्ते सत्यं निष्कल्मषं वचः ।
ते च यान्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.६७ ॥
எப்போதும் உண்மையும் குற்றமற்ற சொற்களும் பேசுபவர்கள் களங்கமற்ற மேகம் போன்ற விமானங்களில், காளைகளால் பூட்டப்பட்டு, செல்கின்றனர்.
14.100.68
कपिलाद्यानि पुण्यानि गोप्रदानानि ये नराः ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१००.६८ ॥
கபிலை முதலான புண்ணிய பசுதானங்களை, சிறப்பாக வேதம் கற்ற அந்தணர்களுக்கு, அளிக்கும் மனிதர்கள்.
14.100.69
ते यान्त्यमलवर्णाभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ।
वैवस्वतपुरं प्राप्य ह्यप्सरोभिर्निषेविताः ॥ १४.१००.६९ ॥
களங்கமற்ற ஒளியுடைய காளைகள் பூட்டிய விமானங்களில் அவர்கள் வைவஸ்வதனின் நகரை அடைந்து, அப்சரஸ்களால் சேவிக்கப்பட்டு செல்கின்றனர்.
14.100.70
उपानहौ च च्छत्रं च शयनान्यासनानि च ।
विप्रेभ्यो ये प्रयच्छन्ति वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १४.१००.७० ॥
அந்தணர்களுக்கு காலணிகள், குடை, படுக்கைகள், ஆசனங்கள், ஆடைகள், ஆபரணங்களை அளிப்பவர்கள்.
14.100.71
ते यान्त्यश्वैर्वृषैर्वाऽपि कुञ्जरैरप्यलङ्कृताः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सौवर्णच्छत्रशोभिताः ॥ १४.१००.७१ ॥
அவர்கள் குதிரைகள், காளைகள் அல்லது யானைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பொன் குடைகளால் சோபிதராய், தர்மராஜனின் அழகிய நகரம் செல்கின்றனர்.
14.100.72
ये च भक्ष्याणि दास्यन्ति भोज्यं पेयं तथैव च ।
स्निग्धान्नान्यापि विप्रेभ्यः श्रद्धया परया युताः ॥ १४.१००.७२ ॥
மிக்க சிரத்தையுடன் அந்தணர்களுக்கு உண்ணும் உணவுகள், போஜனம், பானங்கள், நெய் சேர்ந்த அன்னம் அளிப்பவர்கள்.
14.100.73
ते यान्ति काञ्चनार्यानैः सुखं वैवस्वतालयम् ।
वरस्त्रीभिर्यथाकामं सेव्यमानाः सहस्रशः ॥ १४.१००.७३ ॥
அவர்கள் பொன் தேர்களில் இனிமையாக வைவஸ்வதனின் உலகுக்குச் செல்கிறார்கள்; விரும்பியபடி ஆயிரக்கணக்கான சிறந்த பெண்களால் பணிவிடை பெறுகிறார்கள்.
14.100.74
ये च क्षीरं प्रयच्छन्ति घृतं दधि गुडं मधु ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयत्नेन श्रद्दधानाः सुसंस्कृताः ॥ १४.१००.७४ ॥
நம்பிக்கையுடன், நல்ல பண்புடன், முயற்சியுடன் பிராமணர்களுக்குப் பால், நெய், தயிர், வெல்லம், தேன் கொடுப்பவர்கள்.
14.100.75
चक्रवाकप्रयुक्तैस्तु यानै रुक्ममयैः शुभैः ।
यान्ति गन्धर्ववादित्रैः सेव्यमाना यमालयम् ॥ १४.१००.७५ ॥
சக்ரவாக பறவைகள் பூட்டிய பொன்னாலான மங்கலமான வாகனங்களில், கந்தர்வர் இசையால் பணிவிடை பெற்றுக்கொண்டு அவர்கள் யமலோகம் செல்கிறார்கள்.
14.100.76
ये फलानि प्रयच्छन्ति पुष्पाणि सुरभीणि च ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु यान्ति धर्मपुरं नराः ॥ १४.१००.७६ ॥
பழங்களையும் நறுமண மலர்களையும் கொடுப்பவர்கள் அன்னப் பறவைகள் பூட்டிய விமானங்களில் தர்மபுரம் செல்கிறார்கள்.
14.100.77
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विचित्रान्नं घृताप्लुतम् ।
ते व्रजनत्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनसमाकुलम्। ॥ १४.१००.७७ ॥
பிராமணர்களுக்கு நெய்யில் தோய்ந்த பலவகை உணவைக் கொடுப்பவர்கள், தூய மேகம் போன்ற, காற்றின் வேகமுள்ள விமானங்களில் பிரேதநாதனின் அந்த நகரத்துக்குச் செல்கிறார்கள்; அது பல்வேறு மக்களால் நிறைந்தது.
14.100.78
पानीयं ये प्रयच्छन्ति सर्वभूतप्रजीवनम् ।
ते सुतृप्ताः सुखं यान्ति भवनैर्हंसचोदितैः ॥ १४.१००.७८ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிராகிய நீரைக் கொடுப்பவர்கள் முழுமையாக நிறைவுபெற்று, அன்னப் பறவைகளால் இயக்கப்படும் மாளிகைகளில் இனிமையாகச் செல்கிறார்கள்.
14.100.79
ये तिलं तिलधेनुं वा धृतधेनुमथापि च ।
श्रोत्रियेभ्यः प्रयच्छन्ति सौम्यभावसमन्विताः ॥ १४.१००.७९ ॥
சௌம்ய மனப்பான்மையுடன் கூடியவர்களாய், கற்ற பிராமணர்களுக்கு எள்ளையோ, எள்ளால் ஆன பசுவையோ, அல்லது நெய்யால் ஆன பசுவையோ தானம் செய்கிறார்கள்.
14.100.80
सूर्यमण्डलसंकाशैर्यानैस्ते यान्ति निर्मलैः ।
गीयमानैस्तु गन्धर्वैर्वैवस्वतपुरं नृप ॥ १४.१००.८० ॥
அரசனே, சூரிய மண்டலத்தைப் போன்ற தூய வாகனங்களில் அவர்கள் கந்தர்வர்களால் பாடப்படுகையில் வைவஸ்வத யமனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
14.100.81
येषां वाप्यश्च कूपाश्च तटाकानि सरांसि च ।
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च सजलाश्च जलाशयाः ॥ १४.१००.८१ ॥
யாருடைய படிக்கிணறுகளும், கிணறுகளும், குளங்களும், ஏரிகளும், நீண்ட நீர்த்தொட்டிகளும், தாமரைக் குளங்களும், நீர் நிறைந்த நீர்நிலைகளும் உள்ளனவோ.
14.100.82
यानैस्ते यान्ति चन्द्राभैर्दिव्यघण्टानिनादितैः ।
चामरैस्तालवृन्तैश्च वीज्यमाना महाप्रभाः।
नित्यतृप्ता महात्मानो गच्छन्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.८२ ॥
சந்திரனைப் போல ஒளிரும், தெய்வீக மணிகளின் ஒலி எதிரொலிக்கும் வாகனங்களில், சாமரங்களாலும் பனை-விசிறிகளாலும் வீசப்பட்டவர்களாய், பெரும் ஒளியுடையவர்களும் எப்போதும் திருப்தியுடையவர்களுமான மகாத்மாக்கள் யமனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
14.100.83
येषां देवगृहाणीह चित्राण्यायतनानि च ।
मनोहराणि कान्तानि दर्शनीयानि भान्ति च ॥ १४.१००.८३ ॥
யாருடைய இங்கே உள்ள தேவாலயங்களும், அற்புதமான ஆலயங்களும், மனம் கவரும், அழகிய, காண்பதற்கு இனிய வகையில் ஒளிர்கின்றனவோ.
14.100.84
ते व्रजन्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः ।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनपदाकुलम् ॥ १४.१००.८४ ॥
அவர்கள் களங்கமற்ற மேகம் போன்ற, காற்றின் வேகமுடைய விமானங்களில் அந்த பிரேதநாதனாகிய யமனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; அது பல நாடுகளாலும் மக்களாலும் நிரம்பியது.
14.100.85
वैवस्वतं च पश्यन्ति सुखचित्तं सुखस्थितम् ।
यमेन पूजिता यान्ति देवसालोक्यतां ततः ॥ १४.१००.८५ ॥
அவர்கள் மகிழ்ந்த மனத்தோடும் இன்பத்தில் நிலைத்திருக்கும் வைவஸ்வதரான யமனைக் காண்கிறார்கள்; யமனால் கௌரவிக்கப்பட்டு பின்னர் தேவலோக வாசத்தை அடைகிறார்கள்.
14.100.86
देवानुद्दिश्य लोकेषु प्रपासु करकोद्धृतम् ।
शीतलं सलिलं रम्यं तृषितेभ्यो दिशन्ति ये।
ते तु तृप्ति परां यान्ति प्राप्य सौख्यं महापथम् ॥ १४.१००.८६ ॥
தேவர்களுக்கென உலகங்களில் நீர்ப்பந்தல்களில் குடத்திலிருந்து எடுத்த குளிர்ந்த இனிய நீரை தாகமுற்றோருக்குக் கொடுப்பவர்கள் உயர்ந்த திருப்தியை அடைகிறார்கள்; இன்பத்தின் பெரும் வழியைப் பெறுகிறார்கள்.
14.100.87
काष्ठपादुकदा यान्ति तदध्वानं सुखं नराः ।
सौवर्णमणिपीठे तु पादं कृत्वा स्थोत्तमे ॥ १४.१००.८७ ॥
மரப் பாதுகைகளைத் தானம் செய்த மனிதர்கள் அந்த வழியில் இன்பமாகச் செல்கிறார்கள்; தங்கமும் மணிகளும் பதித்த உயர்ந்த பீடத்தில் அடியை வைத்து நிற்கிறார்கள்.
14.100.88
आरामान्वृक्षषण्डांश्च रोपयन्ति च ये नराः ।
संवर्धयन्ति चाव्यग्रं फलपुष्पोपशोभितम् ॥ १४.१००.८८ ॥
பூங்காக்களையும் மரக்கூட்டங்களையும் நடுகிற, பழங்களும் மலர்களும் அலங்கரிக்கும்படி ஊக்கத்துடன் வளர்க்கிற மனிதர்கள்.
14.100.89
वृक्षच्छायासु रम्यासु शीतलासु स्वलङ्कृताः ।
यान्ति ते वाहनैर्दिव्यैः पूज्यमाना मुहुर्मुहुः। ॥ १४.१००.८९ ॥
மரநிழல்களின் இனிய குளிர்ச்சியில் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாக, தெய்வீக வாகனங்களில் பலமுறை கௌரவிக்கப்பட்டவர்களாகச் செல்கிறார்கள்.
14.100.90
सेव्यमानाः सुरूपाभिरुत्तमाभिः प्रयत्नतः ।
स्त्रीभिः कनकवर्णाभिर्यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.१००.९० ॥
அழகிய உயர்ந்த பொன்னிற மங்கையரால் கவனமாகச் சேவிக்கப்பட்டவர்களாக, விருப்பப்படி இன்பமாக வாழ்கிறார்கள்.
14.100.91
अश्वयानं तु गोयानं हस्तियानमथापि च ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विमानैः कनकोपमैः ॥ १४.१००.९१ ॥
யார் அந்தணர்களுக்கு குதிரை வண்டி, பசு வண்டி அல்லது யானை வண்டியை தானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பொன்போன்ற விமானங்களில் (செல்கின்றனர்).
14.100.92
सुवर्णं रजतं वाऽपि विद्रुमं मौक्तिकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति ते यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः।
ते व्रजन्ति वरस्त्रीभिः सेव्यमाना यथासुखम् ॥ १४.१००.९२ ॥
யார் பொன், வெள்ளி, பவளம் அல்லது முத்தை தானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பொன்போல் ஒளிரும் விமானங்களில் செல்கின்றனர்; சிறந்த பெண்களால் சேவிக்கப்பட்டு இன்பமாகச் செல்கின்றனர்.
14.100.93
भूमिदा यान्ति तं लोकं सर्वकामैः सुतर्पिताः ।
उदितादित्यसंकाशैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.९३ ॥
நிலம் தானம் செய்தவர்கள் எல்லா விருப்பங்களாலும் நன்கு நிறைவு பெற்று அந்த உலகிற்குச் செல்கின்றனர்; உதயசூரியனைப் போன்ற, காளைகளால் பூட்டப்பட்ட விமானங்களில்.
14.100.94
कन्यां ये च प्रयच्छन्ति विप्राय श्रोत्रियाय च ।
दिव्यकन्यावृता यान्ति विमानैस्ते यमालयम् ॥ १४.१००.९४ ॥
யார் கன்னியை அந்தணருக்கோ வேத அறிஞருக்கோ கொடுக்கிறார்களோ, அவர்கள் தெய்வீகக் கன்னியர் சூழ விமானங்களில் யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.95
सुगन्धान्गन्धसंयोगान्पुष्पाणि सुरभीणि च ।
प्रयच्छन्ति द्विजाग्रेभ्यो भक्तया परमया युताः ॥ १४.१००.९५ ॥
பரம பக்தியுடன், சிறந்த துவிஜர்களுக்கு நறுமணங்கள், வாசனைக் கலவைகள் மற்றும் நறுமண மலர்களைத் தானம் செய்பவர்கள்.
14.100.96
सुगन्धाः धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ।
यान्ति धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ॥ १४.१००.९६ ॥
நறுமணமுள்ளவர்கள் அற்புதமான வாகனங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு தர்மபுரத்திற்குச் செல்கின்றனர்; அற்புதமான வாகனங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு அவர்கள் தர்மபுரத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.97
दीपया यान्ति यानैश्च द्योतयन्तो दिशो दश ।
आदित्यसदृशाकारैर्दीप्यमाना इवाग्नयः ॥ १४.१००.९७ ॥
விளக்குகளுடனும் வாகனங்களிலும் செல்கின்றனர்; பத்து திசைகளையும் ஒளிரச் செய்து, சூரியனைப் போன்ற வடிவினராய், அக்னிகளைப் போல் பிரகாசித்தவாறு.
14.100.98
गृहावसथदातारो गृहैः काञ्चनवेदिकैः ।
व्रजन्ति बालसूर्याभैर्धर्मराजपुरं नराः ॥ १४.१००.९८ ॥
வீடுகளையும் தங்குமிடங்களையும் தானம் செய்தோர், தங்கப் பீடங்களுடைய, உதய சூரியனைப் போல் ஒளிரும் மாளிகைகளுடன் தர்மராஜரின் நகரத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.99
जलभाजनदातारः कुण्डिकाकरकप्रदाः ।
पूज्यमाना वरस्त्रीभिर्यान्ति तृप्ता महागजैः ॥ १४.१००.९९ ॥
நீர்ப் பாத்திரங்களைத் தானம் செய்தோர், குண்டிகை மற்றும் கரகங்களைக் கொடுத்தோர், சிறந்த பெண்களால் போற்றப்பட்டு, பெரிய யானைகளின் மீது திருப்தியுடன் செல்கின்றனர்.
14.100.100
पादाभ्यङ्गं शिरोभ्यह्गं पानं पादोदकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते यान्त्यश्वैर्यमालयम् ॥ १४.१००.१०० ॥
பிராமணர்களுக்குக் கால் பிடித்துவிடுதல், தலை பிடித்துவிடுதல், பானம் மற்றும் பாத நீர் அளிப்பவர்கள், குதிரைகளின் மீது யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.101
विश्रामायन्ति ये विप्राञ्श्रान्तानध्वनि कर्शितान् ।
चक्रवाकप्रयुक्तेन यान्ति यानेन तेऽपि च ॥ १४.१००.१०१ ॥
வழியில் களைத்து வாடிய பிராமணர்களுக்கு ஓய்வு அளிப்பவர்கள், சக்ரவாகப் பறவைகள் பூட்டிய வாகனத்தில் செல்கின்றனர்.
14.100.102
स्वागतेन च यो विप्रान्पूजयेदासनेन च ।
स गच्छति तदध्वानं सुखं परमनिर्वृतः ॥ १४.१००.१०२ ॥
வரவேற்பும் ஆசனமும் அளித்து பிராமணர்களைப் போற்றுபவன், அந்த வழியை மகிழ்ச்சியுடன், பேரானந்தத்துடன் செல்கிறான்.
14.100.103
नमो ब्रह्मण्यदेवेति यो मां दृष्ट्वाऽभिवादयेत् ।
व्रतीवं प्रयतो नित्यं स सुखं तत्पदं व्रजेत् ॥ १४.१००.१०३ ॥
என்னைக் கண்டு 'பிராமண்ய தேவனுக்கு வணக்கம்' என்று வணங்குபவனும், எப்போதும் விரதியைப் போல் அடக்கமுடையவனாக இருப்பவனும், அந்த நிலையை இன்பமாக அடைவான்.
14.100.104
नमः सर्वसहाभ्यश्चेत्यभिख्याय दिनेदिने ।
नमस्करोति नित्यं गां स सुखं याति तत्पथं ॥ १४.१००.१०४ ॥
'எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பசுவுக்கு வணக்கம்' என்று நாள்தோறும் சொல்லி எப்போதும் பசுவை வணங்குபவன் இன்பமாக அந்த வழியில் செல்கிறான்.
14.100.105
नमोस्तु प्रियदत्तायेत्येवंवादी दिनेदिने ।
भूमिमाक्रमते प्रातः सयनादुत्थितश्च यः ॥ १४.१००.१०५ ॥
'பிரியத்தை அளிப்பவளுக்கு வணக்கம்' என்று நாள்தோறும் சொல்லி, காலையில் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து பூமியில் காலை வைப்பவன்.
14.100.106
सर्वकामैः स तृप्तात्मा सर्वभूषणभूषितः ।
याति यानेन दिव्येन सुकं वैवस्वतालयम् ॥ १४.१००.१०६ ॥
எல்லா விருப்பங்களாலும் மனம் நிறைந்தவனாய், எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய், அவன் தெய்வீக வாகனத்தில் இன்பமாக வைவஸ்வதனின் உலகை அடைகிறான்.
14.100.107
अनत्तराशिनो ये तु डंभानृतविवर्जिताः ।
तेऽपि सारसयुक्तेन यान्ति यानेन वै सुखम् ॥ १४.१००.१०७ ॥
அளவாக உண்பவர்களும், ஆடம்பரமும் பொய்யும் இல்லாதவர்களும் கொக்குகள் பூட்டிய வாகனத்தில் இன்பமாகச் செல்கின்றனர்.
14.100.108
ये चाप्येकेन भुक्तेन डंभानृतविवर्जिताः ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु सुखं यान्ति यमालयम् ॥ १४.१००.१०८ ॥
ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு, ஆடம்பரமும் பொய்யும் இல்லாதவர்களும் அன்னங்கள் பூட்டிய விமானங்களில் இன்பமாக யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.109
चतुर्थेन च भुक्तेन वर्तन्ते ये जितेन्द्रियाः ।
यान्ति ते धर्मनगरं यानैर्बर्हिणयोजितैः ॥ १४.१००.१०९ ॥
புலன்களை வென்றவர்கள் நான்காவது வேளை உண்டு வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் மயில்கள் பூட்டிய வாகனங்களில் தர்மநகரத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.110
तृतीयदिवसेनेह भुञ्जते ये जितेन्द्रियाः ।
तेऽपि हस्तिरथं यान्ति तत्पथं कनकोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११० ॥
புலன்களை வென்றவர்கள் இங்கு மூன்றாம் நாளில் உண்கின்றனர்; அவர்களும் பொன்னொளிர் அந்த வழியில் யானை-தேரில் செல்கின்றனர்.
14.100.111
षष्ठान्नकालिको यस्तु वर्षमेकं तु वर्तते ।
कामक्रोधवनिर्मुक्तः शुचिर्नित्यं जितेन्द्रियः।
स याति कुञ्जरस्थैस्तु जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१००.१११ ॥
ஆறாம் வேளையில் உண்பவனாக ஓராண்டு வாழ்பவன், காமக்ரோதங்களிலிருந்து விடுபட்டு, எப்போதும் தூய்மையாகவும் புலன்களை வென்றவனாகவும் இருப்பவன், யானைகளின் மேல் நிற்பவர்களுடன் வெற்றி முழக்கங்களோடு செல்கிறான்.
14.100.112
पक्षोपवासिनो यान्ति यानैः शार्दूलयोजितैः ।
धर्मराजपूरं रम्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम् ॥ १४.१००.११२ ॥
பதினைந்து நாள் உபவாசம் இருப்பவர்கள் புலிகள் பூட்டிய வாகனங்களில் தர்மராஜனின் அழகிய நகரத்திற்குச் செல்கின்றனர்; அது தெய்வப் பெண்கள் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படுகிறது.
14.100.113
ये च मासोपवासं वै कुर्वते संयतेन्द्रियाः ।
तेऽपि सूर्यादयप्रख्यैर्यान्ति यानैर्यमालयम् ॥ १४.१००.११३ ॥
ஒரு மாத உபவாசம் செய்யும் அடக்கிய புலன்களையுடையவர்களும் சூரியனைப் போன்ற ஒளிவீசும் வாகனங்களில் யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.114
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
स यात्यग्निप्रकाशेन विमानेन यमालयम् ॥ १४.१००.११४ ॥
என்னில் மனதை நிறுத்தி அக்கினிப் பிரவேசம் செய்பவன் அக்கினியைப் போன்ற ஒளிவீசும் விமானத்தில் யமலோகத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.100.115
गोकृते स्त्रीकृते चैव हत्वा विप्रकृतेऽपि च ।
ते यान्त्यमरकन्याभिः सेव्यमाना रविप्रभाः ॥ १४.१००.११५ ॥
பசுவுக்காகவோ, பெண்ணுக்காகவோ, அந்தணருக்காகவோ கொல்லப்பட்டவர்கள், சூரியனைப் போல் ஒளிரும் நிலையில் தேவகன்னியரால் சேவிக்கப்பட்டவர்களாகச் செல்கின்றனர்.
14.100.116
ये च कुर्वन्ति मद्भक्तास्तीर्थयात्रां जितेन्द्रियाः ।
ते पन्थानं महात्मानो यानैर्यान्ति सुनिर्वृताः ॥ १४.१००.११६ ॥
இந்திரியங்களை வென்ற என் பக்தர்களாகி தீர்த்த யாத்திரை செய்பவர்கள், அந்த பாதையை மகிழ்ச்சியுடன் வாகனங்களில் செல்கின்றனர்.
14.100.117
ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
हंससारससंयुक्तैर्यानैस्ते यान्ति तत्पथम् ॥ १४.१००.११७ ॥
ஏராளமான தட்சிணையுடன் யாகங்கள் செய்யும் சிறந்த த்விஜர்கள், அன்னப்பறவைகளும் கொக்குகளும் பூட்டிய வாகனங்களில் அந்தப் பாதையில் செல்கின்றனர்.
14.100.118
परपीडामकृत्वैव भृत्यान्बिभ्रति ये नराः ।
तत्पथं ससुखं यान्ति विमानैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११८ ॥
பிறருக்குத் துன்பம் செய்யாமல் தங்கள் ஊழியர்களைக் காப்பாற்றும் மனிதர்கள், பொன்னொளிர் விமானங்களில் இன்பமாக அந்தப் பாதையில் செல்கின்றனர்.
14.100.119
ये समाः सर्वभूतेषु जीवानामभयप्रदाः ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्ता निगृहीतेन्द्रियास्तथा। ॥ १४.१००.११९ ॥
எல்லா உயிர்களிடத்திலும் சமநோக்குடையவர்கள், உயிரினங்களுக்கு அபயம் அளிப்பவர்கள், கோபம் மற்றும் பேராசையிலிருந்து விடுபட்டவர்கள், இந்திரியங்களை அடக்கியவர்கள்.
14.100.120
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशैर्विमानैस्ते महाप्रभाः ।
यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः ॥ १४.१००.१२० ॥
முழுநிலவைப் போன்ற விமானங்களில் அவர்கள், பெருந்தேஜஸ் பெற்று தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்க, வைவஸ்வதனின் நகரத்திற்குச் செல்கின்றனர்.
14.100.121
ये मामेकान्तभावेन देवं त्र्यंबकमेव वा ।
पूजयन्ति नमस्यन्ति स्तुवन्ति च दिनेदिने।
धर्मराजपुरं यान्ति यानैस्तेऽर्कसमप्रभैः ॥ १४.१००.१२१ ॥
எவர்கள் என்னையும், அல்லது முக்கண்ணன் தேவனையும் ஒரே மனதுடன் நாள்தோறும் வணங்கி, நமஸ்கரித்து, துதிக்கிறார்களோ, அவர்கள் சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுள்ள வாகனங்களில் தர்மராஜனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
14.100.122
पूजितास्तत्र धर्मेण स्वयं माल्यादिभिः शुभैः ।
यान्त्येव धर्मलोकं वा रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१००.१२२ ॥
அங்கு தர்மனால் தானே மாலைகள் முதலிய மங்கலப் பொருட்களால் பூஜிக்கப்பட்டு, அவர்கள் தர்மலோகத்திற்கோ அல்லது ருத்திரலோகத்திற்கோ செல்கிறார்கள்.