Mahābhārata · Adhyāya 14.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.100.1
देवदेवेश दैत्यघ्नि परं कौतूहलं हि मे ।
एतत्कथय सर्वज्ञ त्वद्भक्तस्य च केशव।
मानुषस्य च लोकस्य धर्मलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१ ॥
Ó deus dos deuses, destruidor dos daitya, tenho grande curiosidade sobre isto. Ó Keśava, onisciente, diz ao teu devoto: qual é a diferença entre o mundo dos homens e o mundo do dharma?
14.100.2
कीदृशं किंप्रमाणं वा किमधिष्ठानमेव च ।
तरन्ति मानुषा देव केनोपायेन माधव ॥ १४.१००.२ ॥
Como é, qual é a sua medida ou qual é o seu fundamento? Ó deus, por que meio os homens o atravessam, ó Mādhava?
14.100.3
त्वगस्थिमांसनिर्मुक्ते पञ्चभूतविवर्जिते ।
कथयस्व महादेव सुखदुःखमशेषतः ॥ १४.१००.३ ॥
Libertado da pele, dos ossos e da carne, privado dos cinco elementos, diz-me, ó grande deus, o prazer e a dor por completo.
14.100.4
जीवस्य कर्मलोकेषु कर्मभिस्तु शुभाशुभैः ।
अनुबद्धस्य तैः पाशैर्नीयमानस्य दारुणैः ॥ १४.१००.४ ॥
Do ser vivo preso nos mundos da ação por atos bons e maus, atado e arrastado por aqueles terríveis laços.
14.100.5
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैर्घोरैर्घोरपरक्रमैः ।
वध्यस्याक्षिप्यमाणस्य विद्रुतस्य यमाज्ञया ॥ १४.१००.५ ॥
Do que deve ser abatido, arrastado e fugindo por ordem de Yama, pelos mensageiros da morte, irresistíveis, terríveis, de poder espantoso.
14.100.6
पुण्यपापकृदातिष्ठेत्सुखदुःखमशेषतः ।
यमदूतैर्द्रुराधर्षैर्नीयते वा कथं पुनः।
किं वा तत्र गता देव कर्म कुर्वन्ति मानवाः ॥ १४.१००.६ ॥
Quem praticou mérito e pecado deve sofrer prazer e dor por completo. Ou como é ele levado de novo, irresistível para os mensageiros de Yama? Ou, ó deus, que ação realizam os homens ao ir para lá?
14.100.7
कथं धर्मपरा यान्ति देवताद्विजपूजकाः ।
कतं वा पापकर्माणो यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.७ ॥
Como vão os que se dedicam ao dharma e honram os deuses e os brâmanes? Ou como vão à cidade dos mortos os homens de ações pecaminosas?
14.100.8
किं रूपं किं प्रमाणं वा वर्णः को वाऽस्य केशव ।
जीवस्य गच्छतो नित्यं यमलोकं ब्रवीहि मे ॥ १४.१००.८ ॥
Ó Keśava, qual é a forma do ser vivo que constantemente vai ao mundo de Yama, qual a sua medida, ou qual a sua cor? Diz-me.
14.100.9
शृणु राजन्यथावृतं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि मद्भक्तस्य नरेश्वर ॥ १४.१००.९ ॥
Ouve, ó rei, como é verdadeiramente, o que me perguntas. Ó senhor dos homens, dir-te-ei isso sobre o meu devoto.
14.100.10
षडशीतिसहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
मानुष्यस्य च लोकस्य यमलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१० ॥
Ó Yudhiṣṭhira, a distância entre o mundo dos homens e o mundo de Yama é de oitenta e seis mil yojanas.
14.100.11
न तत्र वृक्षच्छाया वा न तटाकं सरोपि वा ।
न वाप्यो दीर्घिका वाऽपि न कूपो वा युधिष्ठिर ॥ १४.१००.११ ॥
Ali, ó Yudhiṣṭhira, não há sombra de árvore, nem tanque, nem lago, nem poço de degraus, nem tanque comprido, nem sequer um poço.
14.100.12
न मण्टपं सभा वाऽपि न प्रपा न निकेतनम् ।
न पर्वतो नदी वाऽपि न भूमेर्विवरं क्वचित् ॥ १४.१००.१२ ॥
Não há pavilhão, nem sala de assembleia, nem abrigo de água, nem morada; não há montanha, nem rio, nem cavidade em lugar algum da terra.
14.100.13
न ग्रामो नाश्रमो वाऽपि नोद्यानं वा वनानि च ।
न किंचिदाश्रयस्थानं पथि तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १४.१००.१३ ॥
Yudhiṣṭhira, naquele caminho não há aldeia, nem eremitério, nem jardim, nem florestas; não há lugar algum de refúgio.
14.100.14
जन्तोर्हि प्राप्तकालस्य वेदनार्तस्य वै भृशम् ।
कारणैस्त्यक्तदेहस्य प्राणैः कण्ठगतैः पुनः ॥ १४.१००.१४ ॥
Para um ser vivo cujo tempo chegou, profundamente afligido pela dor, cujo corpo foi abandonado por suas causas, e cujos alentos voltaram à garganta—
14.100.15
शरीराच्चाल्यते जीवो ह्यवशो मातरिश्वना ।
निर्गतो वायुभूतस्तु षट्कोशात्तु कलेवरात् ॥ १४.१००.१५ ॥
O ser vivo é arrastado sem poder evitar para fora do corpo pelo vento; tornado vento, sai daquele corpo de seis invólucros.
14.100.16
शरीरमन्यत्तद्रूपं तद्वर्णं तत्प्रमाणतः ।
अदृश्यं तत्प्रविष्टस्तु सोप्यदृष्टोऽथ केनचित् ॥ १४.१००.१६ ॥
É outro corpo, de mesma forma, mesma cor e mesmo tamanho; entra invisível, e ele também não é visto por ninguém.
14.100.17
सोन्तरात्मा देहवतामष्टाङ्गो यस्तु संचरेत् ।
छेदनाद्भेदनाद्दाहात्ताडनाद्वा न नश्यति। ॥ १४.१००.१७ ॥
Esse eu interior dos seres encarnados, que se move de oito membros, não perece mesmo quando cortado, perfurado, queimado ou golpeado.
14.100.18
नाना रूपधरैर्घौरैः प्रचण्डेश्चण्डसाधनैः ।
नीयमानो दुराधर्षैर्यमदूतैर्यमाज्ञया ॥ १४.१००.१८ ॥
Por ordem de Yama, é levado pelos mensageiros de Yama, que assumem muitas formas, terríveis, ferozes, armados de instrumentos cruéis e irresistíveis.
14.100.19
पुत्रदारमयैः पाशैः संनिरूद्धोऽवशो बलात् ।
स्वकर्मभिश्चानुगतः कृतैः सुकृतदुष्कृतैः ॥ १४.१००.१९ ॥
Preso por laços feitos de filhos e esposas, impotente e forçado, seguido pelos atos que praticou, bons e maus.
14.100.20
आक्रन्दमानः करुणं बन्धुभिर्दुःखपीडितैः ।
त्यक्त्वा बन्धुजनं सर्वं निरपेक्षस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२० ॥
Clamando piedosamente entre os parentes atormentados pela dor, mas abandona todos os seus parentes e segue, indiferente.
14.100.21
मातृभिः पितृभिश्चैव भ्रातृभिर्मातुलैस्तथा ।
दारैः पुत्रैर्वयस्यैश्च रुदद्भिस्त्यज्यते पुनः ॥ १४.१००.२१ ॥
Mães, pais, irmãos e tios maternos, assim como esposas, filhos e companheiros chorando, ele é abandonado mais uma vez.
14.100.22
अदृश्यमानस्तैर्दीनैरश्रुपूर्णमुखेक्षणैः ।
स्वशरीरं परित्यज्य वायुभूतस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२२ ॥
Invisível para aqueles desgraçados de rostos e olhos cheios de lágrimas, abandona o próprio corpo e segue, tornado vento.
14.100.23
अन्धकारमपारं तं महाघेरं तमोवृतम् ।
दुःखान्तं दुष्प्रतारं च दुर्गमं पापकर्मणाम् ॥ १४.१००.२३ ॥
Aquela escuridão sem limites, muito terrível e envolta em trevas, que termina em sofrimento, difícil de atravessar e inacessível aos que praticam o mal.
14.100.24
दुःसहायं दुरन्तं च दुर्निरीक्षं दुरासदम् ।
दुरापमतिदुःखं च पापिष्ठानां नरोत्तम ॥ १४.१००.२४ ॥
Ó melhor dos homens, para os mais pecadores é insuportável, interminável, difícil de contemplar, difícil de alcançar, difícil de obter e extremamente doloroso.
14.100.25
ऋषिभिः कथ्यमानं तत्पारंपर्येण पार्थिव ।
त्रासं जनचति प्रायः श्रूयमाणं कथास्वपि ॥ १४.१००.२५ ॥
Ó rei, aquilo que os sábios narram pela tradição contínua geralmente produz temor, mesmo quando ouvido em histórias.
14.100.26
अवश्यं चैव गन्तव्यं तदध्वानं युधिष्ठिर ।
प्राप्तकालेन संत्यज्य बन्धून्भोगान्धनानि च ॥ १४.१००.२६ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, por aquele caminho deve-se certamente ir; quando chega o tempo determinado, deve-se abandonar parentes, prazeres e riquezas.
14.100.27
जरायुजैरण्डजैश्च स्वेदजैरुद्भिदैस्तथा ।
जङ्गमैः स्थिरसंज्ञैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.२७ ॥
Os seres nascidos do ventre, de ovos, do suor e brotados da terra, bem como os seres móveis e os chamados imóveis, devem todos ir à morada de Yama.
14.100.28
देवासुरैर्मनुष्याद्यैर्वैवस्वतवशानुगैः ।
स्त्रीपुंनपुंसकैश्चापि पृथिव्यां जीवसंज्ञितैः ॥ १४.१००.२८ ॥
Por deuses e demônios, por humanos e outros, por quem segue o domínio de Vaivasvata, por mulheres, homens e neutros, e por todos os que na terra são chamados seres vivos.
14.100.29
मध्यमैर्युवभिर्वाऽपि बालैर्वृद्धैस्तथैव च ।
जातमात्रैश्च गर्भस्थैर्गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.२९ ॥
Pelos de meia-idade, pelos jovens, pelas crianças, pelos velhos, e igualmente pelos recém-nascidos e pelos que estão no ventre, aquele grande caminho deve ser percorrido.
14.100.30
पूर्वाह्णे वाऽपराह्णे वा सन्ध्याकालेऽथवा पुनः ।
प्रदोषे वाऽर्धरात्रे वा प्रत्युषे वाऽप्युपस्थिते ॥ १४.१००.३० ॥
Seja pela manhã ou à tarde, ao crepúsculo, ao anoitecer, à meia-noite ou mesmo ao amanhecer, quando ela chegou (a morte se apresenta).
14.100.31
प्रवासस्थैर्वनस्थैर्वा पर्वतस्थैर्जले स्थितैः ।
क्षेत्रस्थैर्वा नभःस्थेर्वा गृहमध्यगतैरपि ॥ १४.१००.३१ ॥
Mesmo para os que estão em viagem, na floresta, nas montanhas, de pé na água, nos campos, no céu ou no meio da casa.
14.100.32
भुञ्जद्भिर्वा पिबद्भिर्वा खादद्भिर्वा नरोत्तम ।
आसीनैर्वा स्थितैर्वापि शयनीयगतैरपि।
जाग्रद्भिर्वा प्रसुप्तैर्वा गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.३२ ॥
Ó melhor dos homens, quer comendo, bebendo ou mastigando, sentado ou de pé, deitado, acordado ou dormindo, deve-se seguir aquele grande caminho.
14.100.33
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैः प्रचण्डैश्चण्डसासनैः ।
आक्षिप्यमाणा ह्यवशाः प्रयान्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.३३ ॥
Arrastados pelos mensageiros da morte, invencíveis, ferozes, de comando cruel, os impotentes seguem para a morada de Yama.
14.100.34
क्वचिद्भीतैः क्वचिन्मत्तैः प्रस्खलद्भिः क्वचित्क्वचित् ।
क्रन्दद्भिर्वेदनार्तैस्तु गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.३४ ॥
Ora assustados, ora embriagados, tropeçando de vez em quando, gemendo, atormentados pela dor, deve-se ir à morada de Yama.
14.100.35
निर्भर्त्स्यमानैरुद्विग्रैर्विधूतैर्भयविह्वलैः ।
तुद्यमानशरीरैश्च गन्तव्यं तर्जितैस्तथा ॥ १४.१००.३५ ॥
Repreendidos, agitados, trêmulos, confusos pelo medo, com os corpos feridos, ameaçados, assim devem ir.
14.100.36
कण्टकाकीर्णमार्गेण तप्तवालुकपांसुना ।
दह्यमानैस्तु गन्तव्यं नरैर्दानविवर्जितैः ॥ १४.१००.३६ ॥
Por um caminho coberto de espinhos, através de areia quente e poeira, ardendo, os homens sem generosidade devem certamente seguir.
14.100.37
काष्ठोपलशिलाघातैर्दण्डोल्मुककशाङ्कुशैः ।
हन्यमानैर्यमपुरं गन्तव्यं धर्मवर्जितैः ॥ १४.१००.३७ ॥
Espancados com madeira, pedras e rochedos, açoitados com bastões, tochas acesas, chicotes e aguilhões, os homens privados de dharma devem ir à cidade de Yama.
14.100.38
मेदःशोणितपूयाद्यैर्वक्त्रैर्गात्रैश्च सव्रणैः ।
दग्धक्षतजकीर्णैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३८ ॥
Com bocas cheias de gordura, sangue e pus, e corpos cobertos de feridas, queimados e salpicados do sangue das lesões, devem ir os que mataram seres vivos.
14.100.39
वेदनार्तैस्च कूजद्भिर्विक्रोशद्भिश्च विस्वरम् ।
वेदनार्तैः पतद्भिश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३९ ॥
Atormentados pela dor, gritando e lamentando-se com vozes ásperas, caindo em agonia, devem ir os que mataram seres vivos.
14.100.40
भग्रपादोरुहस्तङ्गैर्भग्रजङ्घाशिरोधरैः ।
छिन्नकर्णोष्ठनासैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४० ॥
Com pés, coxas, mãos e membros quebrados, canelas e pescoços partidos, orelhas, lábios e narizes cortados, devem ir os que mataram seres vivos.
14.100.41
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च शङ्कुतोमरसायकैः ।
तुद्यमानैस्तु शूलाग्रैर्गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४१ ॥
Trespassados por lanças, dardos de ferro, estacas, dardos e flechas, e espetados pelas pontas de tridentes, devem ir os que mataram seres vivos.
14.100.42
श्वभिर्व्याघ्रैर्वृकैः काकैर्भक्ष्यमाणाः समन्ततः ।
तुद्यमानाश्च गच्छन्ति राक्षसैर्मांसघातिभिः ॥ १४.१००.४२ ॥
Devorados por todos os lados por cães, tigres, lobos e corvos, e atormentados por rākṣasas devoradores de carne, eles seguem em frente.
14.100.43
महिषैश्च मृगैश्चापि सूकरैः पृषतैस्तथा ।
भक्ष्यमाणैस्तदध्वानं गन्तव्यं मांसखादिभिः ॥ १४.१००.४३ ॥
Devorados também por búfalos, veados, javalis e veados-malhados, os comedores de carne devem percorrer aquele caminho.
14.100.44
सूचीसुतीक्ष्णतुण्डाभिर्मक्षिकाभिः समन्ततः ।
तुद्यमानैश्च गन्तव्यं पापिष्ठैर्बालघातकैः ॥ १४.१००.४४ ॥
Picados por todos os lados por moscas de ferrões afiados como agulhas, os mais pecadores assassinos de crianças devem ir.
14.100.45
विस्रब्धं स्वामिनं मित्रं स्त्रियं वा घ्रन्ति ये नराः ।
शस्त्रैर्निर्भिद्यमानैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.४५ ॥
Os homens que matam um senhor que confia neles, um amigo ou uma mulher devem ir à morada de Yama, traspassados por armas.
14.100.46
खादयन्ति च ये जीवान्दुःखमापादयन्ति च ।
राक्षसैश्च श्वभिश्चैव भक्ष्यमाणा व्रजन्ति च ॥ १४.१००.४६ ॥
Os que devoram seres vivos e lhes causam sofrimento seguem adiante, devorados por rākṣasas e cães.
14.100.47
ये हरन्ति च वस्त्राणि शय्यां प्रावरणानि च ।
ते यान्ति विद्रुता नग्नाः पिशाचा इव तत्पथं ॥ १४.१००.४७ ॥
Os que roubam roupas, camas e coberturas seguem por aquele caminho, nus e fugindo como piśācas.
14.100.48
गाश्च धान्यं हिरण्यं वा बलात्क्षेत्रं गृहं तथा ।
ये हरन्ति दुरात्मानः परस्वं पापकारिणः ॥ १४.१००.४८ ॥
Os pecadores de mente perversa que arrebatam à força vacas, grão, ouro, campo ou casa são ladrões de bens alheios.
14.100.49
पाषाणैरुल्मुकैर्दण्डैः काष्ठघातैश्च चर्झरैः ।
हन्यमानैः क्षताकीर्णैर्नन्तव्यं तैर्यमालयम् ॥ १४.१००.४९ ॥
Espancados com pedras, tochas acesas, bastões, golpes de madeira e clavas, cobertos de feridas, devem ser levados por eles à morada de Yama.
14.100.50
ब्रह्मस्वं ये हरन्तीह नरा नरकनिर्भयाः ।
आक्रोशन्तीह ये नित्यं प्रहरन्ति च ये द्विजान् ॥ १४.१००.५० ॥
Aqueles homens que aqui, sem temor do inferno, roubam a propriedade dos brâmanes, que aqui insultam constantemente e que golpeiam os dvija.
14.100.51
शुष्ककण्ठा निबद्धास्ते छिन्नजिह्वाक्षिनासिकाः ।
पूयशोणितदुर्गन्धा भक्ष्यमाणाश्च जंबुकैः ॥ १४.१००.५१ ॥
Com as gargantas secas, amarrados, com as línguas, os olhos e os narizes cortados, fétidos de pus e sangue, sendo devorados por chacais.
14.100.52
चण्डालैर्भीषणैश्चण्डैस्तुद्यमानाः समन्ततः ।
क्रोशन्तः करुणं घोरं गच्छन्ति यमासादनम् ॥ १४.१००.५२ ॥
Atormentados por todos os lados por caṇḍālas terríveis e ferozes, clamando piedosa e horrivelmente, vão à morada de Yama.
14.100.53
तत्र चापि गताः पापा विष्ठाकूपेष्वनेकशः ।
जीवन्तो वर्षकोटीस्तु क्लिश्यन्ते वेदनात्ततः ॥ १४.१००.५३ ॥
Ali também os pecadores, tendo ido muitas vezes a poços de excremento, vivendo dezenas de milhões de anos, sofrem tormento pela dor.
14.100.54
ततश्च मुक्ताः कालेन लोके चास्मिन्नराधमाः ।
विष्ठाक्रिमित्वं गच्छन्ति जन्मकोटिशतं नृप ॥ १४.१००.५४ ॥
Depois, libertados a seu tempo, os mais baixos dos homens neste mundo, ó rei, passam ao estado de vermes de excremento por cem milhões de nascimentos.
14.100.55
विद्यमानधनैर्यैस्तु लोभडंभानृतान्वितैः ।
श्रोत्रियेभ्यो न दत्तानि दानानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१००.५५ ॥
Aqueles que, possuindo riqueza mas cheios de cobiça, ostentação e falsidade, não deram doações aos brâmanes eruditos, ó touro dos Kurus.
14.100.56
ग्रीवापाशनिबद्धास्ते हन्यमानाश्च राक्षसैः ।
क्षुत्पिपासाश्रमार्तास्तु यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.५६ ॥
Presos por laços ao pescoço, espancados pelos demônios, atormentados pela fome, pela sede e pelo cansaço, aqueles homens vão à cidade dos mortos.
14.100.57
अदत्तदाना गच्छन्ति शुष्ककण्ठास्यतालुकाः ।
अन्नं पानीयसहितं प्रार्थयन्तः पुनःपुनः ॥ १४.१००.५७ ॥
Aqueles que não deram doações seguem com a garganta, a boca e o palato secos, implorando repetidamente por comida junto com água.
14.100.58
स्वामिन्बुभक्षातृष्णार्ता गन्तुं नैवाद्य शक्नुमः ।
ममान्नं दीयतां स्वामिन्पानीयं दीयतां मम।
इति ब्रुवन्तस्तैर्दूतैः प्राप्यन्ते वै यमालयम् ॥ १४.१००.५८ ॥
«Senhor, atormentados pela fome e pela sede, hoje nem conseguimos andar. Senhor, que me dêem comida, que me dêem água», dizendo isso, são levados pelos mensageiros à morada de Yama.
14.100.59
तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोः पपात भुवि पाण्डवः ।
निस्संज्ञो भयसंत्रस्तो मूर्छया समभिप्लुतः ॥ १४.१००.५९ ॥
Ao ouvir aquelas palavras de Viṣṇu, o Pāṇḍava caiu ao chão, sem sentidos, aterrorizado pelo medo, dominado por um desmaio.
14.100.60
ततो लब्ध्वा शनैः संज्ञां समाश्वस्तोच्युतेन सः ।
नेत्रे प्रक्षाल्य तोयेन भूयः केशवमब्रवीत् ॥ १४.१००.६० ॥
Então, recuperando lentamente os sentidos e consolado por Acyuta, lavou os olhos com água e voltou a falar com Keśava.
14.100.61
भीतोस्म्यहं महादेव श्रुत्वा मार्गस्य विस्तरम् ।
केनोपायेन तं मार्गं तरन्ति पुरुषाः सुखम् ॥ १४.१००.६१ ॥
Ó Mahādeva, ao ouvir a extensão desse caminho, fico temeroso. Por que meio os homens atravessam esse caminho com facilidade?
14.100.62
इह ये धार्मिका लोके जीवगातविवर्जिताः ।
गुरुशुश्रूषणे युक्ता देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १४.१००.६२ ॥
Aqueles neste mundo que são justos, que se abstêm de ferir os seres vivos, que se dedicam ao serviço do mestre e honram os deuses e os brâmanes:
14.100.63
अस्मान्मानुष्यलोकात्ते समार्याः सहबान्धवाः ।
यमध्वानं तु गच्छन्ति यथावत्तं निबोध मे ॥ १४.१००.६३ ॥
Deste mundo humano, esses nobres partem com os seus parentes pelo caminho de Yama. Ouve-o de mim tal como é.
14.100.64
ब्राह्मणेभ्यः प्रदानानि नानारूपाणि पाण्डव ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते सुखं यान्ति तत्फलम् ॥ १४.१००.६४ ॥
Ó Pāṇḍava, aqueles que dão aos brâmanes diversos tipos de dádivas alcançam a felicidade como fruto disso.
14.100.65
अन्नं ये च प्रयच्छन्ति ब्राह्मणेभ्यः सुसंस्कृतम् ।
क्षोत्रियेभ्यो विशेषेण प्रीत्या परमया युताः ॥ १४.१००.६५ ॥
Aqueles que, dotados de suprema afeição, oferecem alimento bem preparado aos brâmanes, especialmente aos brâmanes versados nos Vedas:
14.100.66
ते विमानैर्महात्मानो यान्ति चित्रैर्यमालयम् ।
सेव्यमाना वरस्त्रीभिरप्सरोभिर्महापथम् ॥ १४.१००.६६ ॥
Essas almas magnânimas vão em carros celestes maravilhosos para a morada de Yama, servidas por excelentes mulheres e apsarases, por aquele grande caminho.
14.100.67
ये च नित्यं प्रभाषन्ते सत्यं निष्कल्मषं वचः ।
ते च यान्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.६७ ॥
Os que sempre falam palavras verdadeiras e imaculadas também partem em carros celestiais, brilhantes como nuvens puras, atrelados a touros.
14.100.68
कपिलाद्यानि पुण्यानि गोप्रदानानि ये नराः ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१००.६८ ॥
Homens que dão aos brâmanes as meritórias doações de vacas, começando pelas vacas Kapilā, especialmente aos brâmanes versados nos Vedas.
14.100.69
ते यान्त्यमलवर्णाभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ।
वैवस्वतपुरं प्राप्य ह्यप्सरोभिर्निषेविताः ॥ १४.१००.६९ ॥
Eles, de cor imaculada, partem em carros celestiais atrelados a touros, chegando à cidade de Vaivasvata (Yama), servidos pelas apsarás.
14.100.70
उपानहौ च च्छत्रं च शयनान्यासनानि च ।
विप्रेभ्यो ये प्रयच्छन्ति वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १४.१००.७० ॥
Os que dão aos brâmanes sandálias, um guarda-sol, camas, assentos, vestes e adornos.
14.100.71
ते यान्त्यश्वैर्वृषैर्वाऽपि कुञ्जरैरप्यलङ्कृताः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सौवर्णच्छत्रशोभिताः ॥ १४.१००.७१ ॥
Adornados com cavalos, touros ou elefantes, e resplandecentes sob guarda-sóis de ouro, vão à bela cidade de Dharmarāja.
14.100.72
ये च भक्ष्याणि दास्यन्ति भोज्यं पेयं तथैव च ।
स्निग्धान्नान्यापि विप्रेभ्यः श्रद्धया परया युताः ॥ १४.१००.७२ ॥
Os que, cheios de suprema fé, dão aos brâmanes alimentos para comer, refeições, bebidas e grãos ricos e oleosos.
14.100.73
ते यान्ति काञ्चनार्यानैः सुखं वैवस्वतालयम् ।
वरस्त्रीभिर्यथाकामं सेव्यमानाः सहस्रशः ॥ १४.१००.७३ ॥
Vão felizes em carros dourados à morada de Vaivasvata, servidos por milhares de excelentes mulheres conforme desejam.
14.100.74
ये च क्षीरं प्रयच्छन्ति घृतं दधि गुडं मधु ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयत्नेन श्रद्दधानाः सुसंस्कृताः ॥ १४.१००.७४ ॥
Aqueles que, cheios de fé e bem formados, oferecem com cuidado aos brâmanes leite, ghee, coalhada, melaço e mel.
14.100.75
चक्रवाकप्रयुक्तैस्तु यानै रुक्ममयैः शुभैः ।
यान्ति गन्धर्ववादित्रैः सेव्यमाना यमालयम् ॥ १४.१००.७५ ॥
Em veículos dourados e auspiciosos atrelados a aves cakravāka, servidos pela música dos gandharvas, vão à morada de Yama.
14.100.76
ये फलानि प्रयच्छन्ति पुष्पाणि सुरभीणि च ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु यान्ति धर्मपुरं नराः ॥ १४.१००.७६ ॥
Quem oferece frutos e flores perfumadas vai em vimānas atrelados a cisnes à cidade de Dharma.
14.100.77
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विचित्रान्नं घृताप्लुतम् ।
ते व्रजनत्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनसमाकुलम्। ॥ १४.१००.७७ ॥
Quem dá aos brâmanes alimentos variados embebidos em ghee vai em vimānas rápidos como o vento e claros como nuvens puras àquela cidade do senhor dos mortos, cheia de muitas pessoas.
14.100.78
पानीयं ये प्रयच्छन्ति सर्वभूतप्रजीवनम् ।
ते सुतृप्ताः सुखं यान्ति भवनैर्हंसचोदितैः ॥ १४.१००.७८ ॥
Quem dá água, a vida de todos os seres, vai feliz e plenamente saciado em mansões puxadas por cisnes.
14.100.79
ये तिलं तिलधेनुं वा धृतधेनुमथापि च ।
श्रोत्रियेभ्यः प्रयच्छन्ति सौम्यभावसमन्विताः ॥ १४.१००.७९ ॥
Aqueles que, dotados de disposição gentil, dão gergelim, uma vaca de gergelim ou uma vaca de ghee aos brâmanes versados.
14.100.80
सूर्यमण्डलसंकाशैर्यानैस्ते यान्ति निर्मलैः ।
गीयमानैस्तु गन्धर्वैर्वैवस्वतपुरं नृप ॥ १४.१००.८० ॥
Ó rei, em veículos imaculados semelhantes ao disco do sol, cantados pelos Gandharvas, eles vão à cidade de Vaivasvata, Yama.
14.100.81
येषां वाप्यश्च कूपाश्च तटाकानि सरांसि च ।
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च सजलाश्च जलाशयाः ॥ १४.१००.८१ ॥
Para aqueles que possuem poços escalonados, poços, tanques, lagos, longos reservatórios, lagoas de lótus e reservatórios cheios de água.
14.100.82
यानैस्ते यान्ति चन्द्राभैर्दिव्यघण्टानिनादितैः ।
चामरैस्तालवृन्तैश्च वीज्यमाना महाप्रभाः।
नित्यतृप्ता महात्मानो गच्छन्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.८२ ॥
Em veículos brilhantes como a lua, ressoando com sinos divinos, abanados com leques de cauda de iaque e leques de folha de palmeira, os magnânimos, sempre satisfeitos e de grande esplendor, vão à morada de Yama.
14.100.83
येषां देवगृहाणीह चित्राण्यायतनानि च ।
मनोहराणि कान्तानि दर्शनीयानि भान्ति च ॥ १४.१००.८३ ॥
Para aqueles cujos templos dos deuses e maravilhosos santuários aqui brilham, encantadores, belos e dignos de serem vistos.
14.100.84
ते व्रजन्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः ।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनपदाकुलम् ॥ १४.१००.८४ ॥
Vão em carros celestiais, brilhantes como nuvens imaculadas e rápidos como o vento, à cidade do senhor dos mortos, repleta de muitos reinos e povos.
14.100.85
वैवस्वतं च पश्यन्ति सुखचित्तं सुखस्थितम् ।
यमेन पूजिता यान्ति देवसालोक्यतां ततः ॥ १४.१००.८५ ॥
Veem Vaivasvata Yama, de mente feliz e firmado na felicidade; honrados por Yama, alcançam então o estado de habitar junto aos deuses.
14.100.86
देवानुद्दिश्य लोकेषु प्रपासु करकोद्धृतम् ।
शीतलं सलिलं रम्यं तृषितेभ्यो दिशन्ति ये।
ते तु तृप्ति परां यान्ति प्राप्य सौख्यं महापथम् ॥ १४.१००.८६ ॥
Aqueles que, em honra dos deuses, dão aos sedentos água fresca e agradável tirada de um cântaro nos bebedouros do mundo, alcançam a suprema saciedade e obtêm o grande caminho da felicidade.
14.100.87
काष्ठपादुकदा यान्ति तदध्वानं सुखं नराः ।
सौवर्णमणिपीठे तु पादं कृत्वा स्थोत्तमे ॥ १४.१००.८७ ॥
Os homens que dão sandálias de madeira percorrem aquele caminho com conforto; tendo posto o pé num excelente assento de ouro e joias, ali permanecem em pé.
14.100.88
आरामान्वृक्षषण्डांश्च रोपयन्ति च ये नराः ।
संवर्धयन्ति चाव्यग्रं फलपुष्पोपशोभितम् ॥ १४.१००.८८ ॥
Os homens que plantam jardins e bosques e os cultivam sem descanso até se adornarem de frutos e flores.
14.100.89
वृक्षच्छायासु रम्यासु शीतलासु स्वलङ्कृताः ।
यान्ति ते वाहनैर्दिव्यैः पूज्यमाना मुहुर्मुहुः। ॥ १४.१००.८९ ॥
Bem adornados, à agradável sombra fresca das árvores, viajam em veículos divinos, honrados vez após vez.
14.100.90
सेव्यमानाः सुरूपाभिरुत्तमाभिः प्रयत्नतः ।
स्त्रीभिः कनकवर्णाभिर्यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.१००.९० ॥
Servidos com cuidado por mulheres excelentes, formosas e de cor dourada, vivem como desejam e com tranquilidade.
14.100.91
अश्वयानं तु गोयानं हस्तियानमथापि च ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विमानैः कनकोपमैः ॥ १४.१००.९१ ॥
Os que dão aos brâmanes carruagens puxadas por cavalos, bois ou elefantes, partem em carros celestiais semelhantes ao ouro.
14.100.92
सुवर्णं रजतं वाऽपि विद्रुमं मौक्तिकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति ते यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः।
ते व्रजन्ति वरस्त्रीभिः सेव्यमाना यथासुखम् ॥ १४.१००.९२ ॥
Os que dão ouro, prata, coral ou pérolas partem em carros celestiais brilhantes como ouro; servidos por excelentes mulheres, vão com conforto.
14.100.93
भूमिदा यान्ति तं लोकं सर्वकामैः सुतर्पिताः ।
उदितादित्यसंकाशैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.९३ ॥
Os doadores de terra vão àquele mundo, plenamente satisfeitos em todos os desejos, em carros celestiais semelhantes ao sol nascente, atrelados a touros.
14.100.94
कन्यां ये च प्रयच्छन्ति विप्राय श्रोत्रियाय च ।
दिव्यकन्यावृता यान्ति विमानैस्ते यमालयम् ॥ १४.१००.९४ ॥
Os que dão uma donzela a um brâmane ou a um sábio do Veda vão à morada de Yama em carros celestiais, cercados de donzelas divinas.
14.100.95
सुगन्धान्गन्धसंयोगान्पुष्पाणि सुरभीणि च ।
प्रयच्छन्ति द्विजाग्रेभ्यो भक्तया परमया युताः ॥ १४.१००.९५ ॥
Os que, dotados de suprema devoção, dão perfumes, misturas de aromas e flores fragrantes aos melhores dos duas vezes nascidos.
14.100.96
सुगन्धाः धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ।
यान्ति धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ॥ १४.१००.९६ ॥
Os perfumados vão à cidade de Dharma, adornados com veículos maravilhosos; adornados com veículos maravilhosos, vão à cidade de Dharma.
14.100.97
दीपया यान्ति यानैश्च द्योतयन्तो दिशो दश ।
आदित्यसदृशाकारैर्दीप्यमाना इवाग्नयः ॥ १४.१००.९७ ॥
Vão com lâmpadas e em veículos, iluminando as dez direções, de formas semelhantes ao sol, brilhando como fogos.
14.100.98
गृहावसथदातारो गृहैः काञ्चनवेदिकैः ।
व्रजन्ति बालसूर्याभैर्धर्मराजपुरं नराः ॥ १४.१००.९८ ॥
Os homens que deram casas e moradas vão à cidade do Rei do Dharma, em casas com altares dourados, radiantes como o sol nascente.
14.100.99
जलभाजनदातारः कुण्डिकाकरकप्रदाः ।
पूज्यमाना वरस्त्रीभिर्यान्ति तृप्ता महागजैः ॥ १४.१००.९९ ॥
Os doadores de vasilhas de água, cântaros e jarras, honrados por mulheres excelentes, vão satisfeitos em grandes elefantes.
14.100.100
पादाभ्यङ्गं शिरोभ्यह्गं पानं पादोदकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते यान्त्यश्वैर्यमालयम् ॥ १४.१००.१०० ॥
Os que oferecem aos brâmanes a unção dos pés e da cabeça, bebida e água para lavar os pés, vão em cavalos à morada de Yama.
14.100.101
विश्रामायन्ति ये विप्राञ्श्रान्तानध्वनि कर्शितान् ।
चक्रवाकप्रयुक्तेन यान्ति यानेन तेऽपि च ॥ १४.१००.१०१ ॥
Os que dão repouso aos brâmanes exaustos e fatigados no caminho vão num veículo atrelado a aves cakravāka, também eles.
14.100.102
स्वागतेन च यो विप्रान्पूजयेदासनेन च ।
स गच्छति तदध्वानं सुखं परमनिर्वृतः ॥ १४.१००.१०२ ॥
Quem honra os brâmanes com uma acolhida e um assento percorre esse caminho feliz, plenamente contente.
14.100.103
नमो ब्रह्मण्यदेवेति यो मां दृष्ट्वाऽभिवादयेत् ।
व्रतीवं प्रयतो नित्यं स सुखं तत्पदं व्रजेत् ॥ १४.१००.१०३ ॥
Aquele que, ao me ver, me saúda dizendo: «Homenagem ao deus devoto dos brâmanes», e que sempre se mantém contido como quem faz um voto, alcança feliz aquele estado.
14.100.104
नमः सर्वसहाभ्यश्चेत्यभिख्याय दिनेदिने ।
नमस्करोति नित्यं गां स सुखं याति तत्पथं ॥ १४.१००.१०४ ॥
Quem, dia após dia, declara: «Homenagem à vaca que tudo suporta», e sempre se curva diante da vaca, segue feliz por aquele caminho.
14.100.105
नमोस्तु प्रियदत्तायेत्येवंवादी दिनेदिने ।
भूमिमाक्रमते प्रातः सयनादुत्थितश्च यः ॥ १४.१००.१०५ ॥
Quem, dizendo dia após dia: «Homenagem seja à que dá o que é querido», levanta-se da cama pela manhã e pisa a terra.
14.100.106
सर्वकामैः स तृप्तात्मा सर्वभूषणभूषितः ।
याति यानेन दिव्येन सुकं वैवस्वतालयम् ॥ १४.१००.१०६ ॥
Saciado em seu espírito com todos os desejos e adornado com todas as joias, vai feliz num veículo divino à morada de Vaivasvata (Yama).
14.100.107
अनत्तराशिनो ये तु डंभानृतविवर्जिताः ।
तेऽपि सारसयुक्तेन यान्ति यानेन वै सुखम् ॥ १४.१००.१०७ ॥
Os que comem com moderação e estão livres de vaidade e mentira também vão felizes num veículo atrelado a grous.
14.100.108
ये चाप्येकेन भुक्तेन डंभानृतविवर्जिताः ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु सुखं यान्ति यमालयम् ॥ १४.१००.१०८ ॥
Os que fazem uma só refeição e estão livres de vaidade e mentira também vão felizes à morada de Yama em carros celestiais atrelados a cisnes.
14.100.109
चतुर्थेन च भुक्तेन वर्तन्ते ये जितेन्द्रियाः ।
यान्ति ते धर्मनगरं यानैर्बर्हिणयोजितैः ॥ १४.१००.१०९ ॥
Os que, tendo dominado os sentidos, vivem comendo apenas na quarta refeição, vão à cidade do dharma em veículos atrelados a pavões.
14.100.110
तृतीयदिवसेनेह भुञ्जते ये जितेन्द्रियाः ।
तेऽपि हस्तिरथं यान्ति तत्पथं कनकोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११० ॥
Também os que aqui, tendo dominado os sentidos, comem a cada três dias, seguem por aquele caminho resplandecente de ouro em carros de elefantes.
14.100.111
षष्ठान्नकालिको यस्तु वर्षमेकं तु वर्तते ।
कामक्रोधवनिर्मुक्तः शुचिर्नित्यं जितेन्द्रियः।
स याति कुञ्जरस्थैस्तु जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१००.१११ ॥
Quem, comendo apenas na sexta refeição, vive um ano inteiro, livre do desejo e da ira, sempre puro e senhor dos sentidos, segue entre gritos de vitória, acompanhado dos que estão sobre elefantes.
14.100.112
पक्षोपवासिनो यान्ति यानैः शार्दूलयोजितैः ।
धर्मराजपूरं रम्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम् ॥ १४.१००.११२ ॥
Os que jejuam por quinzenas vão, em veículos atrelados a tigres, à encantadora cidade do rei do dharma, servida por bandos de mulheres divinas.
14.100.113
ये च मासोपवासं वै कुर्वते संयतेन्द्रियाः ।
तेऽपि सूर्यादयप्रख्यैर्यान्ति यानैर्यमालयम् ॥ १४.१००.११३ ॥
Também os que, com os sentidos contidos, fazem um jejum de um mês vão à morada de Yama em veículos radiantes como o sol.
14.100.114
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
स यात्यग्निप्रकाशेन विमानेन यमालयम् ॥ १४.१००.११४ ॥
Quem, com a mente fixa em mim, realiza a entrada no fogo, vai à morada de Yama num carro aéreo brilhante como o fogo.
14.100.115
गोकृते स्त्रीकृते चैव हत्वा विप्रकृतेऽपि च ।
ते यान्त्यमरकन्याभिः सेव्यमाना रविप्रभाः ॥ १४.१००.११५ ॥
Aqueles que são mortos por causa das vacas, das mulheres ou de um brâmane, seguem radiantes como o sol, servidos pelas donzelas dos imortais.
14.100.116
ये च कुर्वन्ति मद्भक्तास्तीर्थयात्रां जितेन्द्रियाः ।
ते पन्थानं महात्मानो यानैर्यान्ति सुनिर्वृताः ॥ १४.१००.११६ ॥
Aqueles grandes de alma, meus devotos, que com os sentidos dominados fazem peregrinações, percorrem aquele caminho em veículos, plenamente satisfeitos.
14.100.117
ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
हंससारससंयुक्तैर्यानैस्ते यान्ति तत्पथम् ॥ १४.१००.११७ ॥
Os melhores dos duas vezes nascidos que sacrificam com ritos e generosas oferendas seguem por aquele caminho em veículos atrelados a cisnes e garças.
14.100.118
परपीडामकृत्वैव भृत्यान्बिभ्रति ये नराः ।
तत्पथं ससुखं यान्ति विमानैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११८ ॥
Os homens que sustentam seus servos sem causar dor aos outros seguem felizes por aquele caminho em carros celestiais brilhantes como ouro.
14.100.119
ये समाः सर्वभूतेषु जीवानामभयप्रदाः ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्ता निगृहीतेन्द्रियास्तथा। ॥ १४.१००.११९ ॥
Aqueles que são equânimes com todos os seres, dão segurança aos seres vivos, estão livres da ira e da cobiça, e têm os sentidos contidos.
14.100.120
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशैर्विमानैस्ते महाप्रभाः ।
यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः ॥ १४.१००.१२० ॥
Em veículos semelhantes à lua cheia, de grande esplendor, vão à cidade de Vaivasvata, servidos por deuses e gandharvas.
14.100.121
ये मामेकान्तभावेन देवं त्र्यंबकमेव वा ।
पूजयन्ति नमस्यन्ति स्तुवन्ति च दिनेदिने।
धर्मराजपुरं यान्ति यानैस्तेऽर्कसमप्रभैः ॥ १४.१००.१२१ ॥
Aqueles que me adoram, ou ao deus de três olhos, com devoção exclusiva, prostram-se e o louvam dia após dia, vão à cidade do rei do Dharma em veículos de brilho igual ao do sol.
14.100.122
पूजितास्तत्र धर्मेण स्वयं माल्यादिभिः शुभैः ।
यान्त्येव धर्मलोकं वा रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१००.१२२ ॥
Honrados ali pelo próprio Dharma com guirlandas e outras oferendas auspiciosas, vão ao mundo de Dharma ou também ao mundo de Rudra.