മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.100.1
देवदेवेश दैत्यघ्नि परं कौतूहलं हि मे ।
एतत्कथय सर्वज्ञ त्वद्भक्तस्य च केशव।
मानुषस्य च लोकस्य धर्मलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१ ॥
ദേവദേവാ, ദൈത്യസംഹാരകാ, എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്. സർവജ്ഞനായ കേശവാ, നിന്റെ ഭക്തനായ എന്നോട് ഇത് പറയണമേ: മനുഷ്യലോകവും ധർമ്മലോകവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്ത്?
14.100.2
कीदृशं किंप्रमाणं वा किमधिष्ठानमेव च ।
तरन्ति मानुषा देव केनोपायेन माधव ॥ १४.१००.२ ॥
അത് എങ്ങനെയുള്ളതാണ്? അതിന്റെ അളവ് എന്ത്, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്ത്? ദേവാ, മനുഷ്യർ ഏത് ഉപായത്താൽ അതിനെ കടക്കുന്നു, മാധവാ?
14.100.3
त्वगस्थिमांसनिर्मुक्ते पञ्चभूतविवर्जिते ।
कथयस्व महादेव सुखदुःखमशेषतः ॥ १४.१००.३ ॥
തൊലി, അസ്ഥി, മാംസം എന്നിവയിൽനിന്ന് മുക്തമായി, പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ. മഹാദേവാ, സുഖദുഃഖങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി പറയണമേ.
14.100.4
जीवस्य कर्मलोकेषु कर्मभिस्तु शुभाशुभैः ।
अनुबद्धस्य तैः पाशैर्नीयमानस्य दारुणैः ॥ १४.१००.४ ॥
കർമ്മലോകങ്ങളിൽ ശുഭാശുഭകർമ്മങ്ങളാൽ, ആ ഭയങ്കരമായ പാശങ്ങളാൽ ബന്ധിതനായി കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന ജീവന്റെ (കാര്യം).
14.100.5
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैर्घोरैर्घोरपरक्रमैः ।
वध्यस्याक्षिप्यमाणस्य विद्रुतस्य यमाज्ञया ॥ १४.१००.५ ॥
യമന്റെ ആജ്ഞയാൽ, എതിർക്കാനാവാത്ത, ഘോരമായ, ഭയങ്കര പരാക്രമമുള്ള മൃത്യുദൂതന്മാരാൽ, വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനായി വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെട്ട് ഓടുന്ന (ജീവന്റെ കാര്യം).
14.100.6
पुण्यपापकृदातिष्ठेत्सुखदुःखमशेषतः ।
यमदूतैर्द्रुराधर्षैर्नीयते वा कथं पुनः।
किं वा तत्र गता देव कर्म कुर्वन्ति मानवाः ॥ १४.१००.६ ॥
പുണ്യപാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ സുഖദുഃഖങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി അനുഭവിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ യമദൂതന്മാരാൽ എതിർക്കാനാവാതെ വീണ്ടും എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു? അല്ലെങ്കിൽ ദേവാ, അവിടെ ചെന്ന് മനുഷ്യർ എന്ത് കർമ്മം ചെയ്യുന്നു?
14.100.7
कथं धर्मपरा यान्ति देवताद्विजपूजकाः ।
कतं वा पापकर्माणो यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.७ ॥
ധർമ്മപരായണരും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും പൂജിക്കുന്നവരും എങ്ങനെ പോകുന്നു? അല്ലെങ്കിൽ പാപകർമ്മികളായ മനുഷ്യർ പ്രേതപുരത്തേക്ക് എങ്ങനെ പോകുന്നു?
14.100.8
किं रूपं किं प्रमाणं वा वर्णः को वाऽस्य केशव ।
जीवस्य गच्छतो नित्यं यमलोकं ब्रवीहि मे ॥ १४.१००.८ ॥
കേശവാ, യമലോകത്തേക്ക് നിത്യമായി പോകുന്ന ജീവന്റെ രൂപം എന്താണ്, അളവ് എന്താണ്, വർണ്ണം എന്താണ്? എന്നോട് പറയുക.
14.100.9
शृणु राजन्यथावृतं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि मद्भक्तस्य नरेश्वर ॥ १४.१००.९ ॥
രാജാവേ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത് യഥാവിധി കേൾക്കുക. നരേശ്വരാ, എന്റെ ഭക്തനെക്കുറിച്ചുള്ളത് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
14.100.10
षडशीतिसहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
मानुष्यस्य च लोकस्य यमलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१० ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, മനുഷ്യലോകത്തിനും യമലോകത്തിനും ഇടയിലുള്ള ദൂരം എൺപത്തിയാറായിരം യോജനകളാണ്.
14.100.11
न तत्र वृक्षच्छाया वा न तटाकं सरोपि वा ।
न वाप्यो दीर्घिका वाऽपि न कूपो वा युधिष्ठिर ॥ १४.१००.११ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, അവിടെ വൃക്ഷച്ഛായയില്ല, കുളമില്ല, തടാകവുമില്ല, പടവുകിണറുമില്ല, ദീർഘികയുമില്ല, കിണറുമില്ല.
14.100.12
न मण्टपं सभा वाऽपि न प्रपा न निकेतनम् ।
न पर्वतो नदी वाऽपि न भूमेर्विवरं क्वचित् ॥ १४.१००.१२ ॥
മണ്ഡപമില്ല, സഭയില്ല, പൊതുദാനശാലയില്ല, വാസഗൃഹവുമില്ല; പർവതമില്ല, നദിയില്ല, ഭൂമിയിൽ എവിടെയും ഒരു ഗർത്തവുമില്ല.
14.100.13
न ग्रामो नाश्रमो वाऽपि नोद्यानं वा वनानि च ।
न किंचिदाश्रयस्थानं पथि तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १४.१००.१३ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ആ വഴിയിൽ ഗ്രാമമോ ആശ്രമമോ ഉദ്യാനമോ വനങ്ങളോ ഇല്ല; അഭയം തേടാൻ ഒരു സ്ഥലവുമില്ല.
14.100.14
जन्तोर्हि प्राप्तकालस्य वेदनार्तस्य वै भृशम् ।
कारणैस्त्यक्तदेहस्य प्राणैः कण्ठगतैः पुनः ॥ १४.१००.१४ ॥
കാലമടുത്ത ജീവി, വേദനയാൽ അതിതീവ്രമായി പീഡിതനായി, കാരണങ്ങളാൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനായി, പ്രാണൻ വീണ്ടും തൊണ്ടയിൽ എത്തിയവനായി—
14.100.15
शरीराच्चाल्यते जीवो ह्यवशो मातरिश्वना ।
निर्गतो वायुभूतस्तु षट्कोशात्तु कलेवरात् ॥ १४.१००.१५ ॥
ജീവൻ വായുവിനാൽ നിസ്സഹായനായി ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ചലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; വായുരൂപം പൂണ്ട് ആറു കോശങ്ങളുള്ള ആ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അവൻ പുറത്തുപോകുന്നു.
14.100.16
शरीरमन्यत्तद्रूपं तद्वर्णं तत्प्रमाणतः ।
अदृश्यं तत्प्रविष्टस्तु सोप्यदृष्टोऽथ केनचित् ॥ १४.१००.१६ ॥
അത് മറ്റൊരു ശരീരമാണ്—അതേ രൂപവും അതേ വർണവും അതേ അളവുമുള്ളത്; കാണപ്പെടാതെ അതിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അവനും ആരാലും കാണപ്പെടുന്നില്ല.
14.100.17
सोन्तरात्मा देहवतामष्टाङ्गो यस्तु संचरेत् ।
छेदनाद्भेदनाद्दाहात्ताडनाद्वा न नश्यति। ॥ १४.१००.१७ ॥
ദേഹധാരികളുടെ ഉള്ളിലെ ആത്മാവ്—എട്ട് അംഗങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നത്; ഛേദിച്ചാലും, ഭേദിച്ചാലും, ദഹിപ്പിച്ചാലും, താഡിച്ചാലും അത് നശിക്കുന്നില്ല.
14.100.18
नाना रूपधरैर्घौरैः प्रचण्डेश्चण्डसाधनैः ।
नीयमानो दुराधर्षैर्यमदूतैर्यमाज्ञया ॥ १४.१००.१८ ॥
യമന്റെ കൽപ്പനയാൽ, നാനാരൂപം ധരിച്ച ഭയങ്കരരും ഉഗ്രരും ക്രൂര ആയുധങ്ങളുള്ളവരും ചെറുക്കാനാവാത്തവരുമായ യമദൂതന്മാരാൽ അവൻ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു.
14.100.19
पुत्रदारमयैः पाशैः संनिरूद्धोऽवशो बलात् ।
स्वकर्मभिश्चानुगतः कृतैः सुकृतदुष्कृतैः ॥ १४.१००.१९ ॥
പുത്രന്മാരും ഭാര്യയും കൊണ്ടുള്ള പാശങ്ങളാൽ ബന്ധിതനായി, ബലാൽ നിസ്സഹായനായി, സ്വന്തം നല്ലതും ചീത്തയുമായ കർമ്മങ്ങളാൽ പിന്തുടരപ്പെട്ടവനായി.
14.100.20
आक्रन्दमानः करुणं बन्धुभिर्दुःखपीडितैः ।
त्यक्त्वा बन्धुजनं सर्वं निरपेक्षस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२० ॥
ദുഃഖപീഡിതരായ ബന്ധുക്കളുടെ ഇടയിൽ കരുണയോടെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നാൽ എല്ലാ ബന്ധുജനങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് നിരപേക്ഷനായി പോകുന്നു.
14.100.21
मातृभिः पितृभिश्चैव भ्रातृभिर्मातुलैस्तथा ।
दारैः पुत्रैर्वयस्यैश्च रुदद्भिस्त्यज्यते पुनः ॥ १४.१००.२१ ॥
അമ്മമാരും അച്ഛന്മാരും സഹോദരന്മാരും മാതുലന്മാരും അതുപോലെ ഭാര്യമാരും പുത്രന്മാരും സുഹൃത്തുക്കളും കരയുമ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
14.100.22
अदृश्यमानस्तैर्दीनैरश्रुपूर्णमुखेक्षणैः ।
स्वशरीरं परित्यज्य वायुभूतस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२२ ॥
കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ മുഖവും കണ്ണുകളുമുള്ള ആ ദീനരാൽ കാണപ്പെടാതെ, സ്വന്തം ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് വായുരൂപം പൂണ്ട് പോകുന്നു.
14.100.23
अन्धकारमपारं तं महाघेरं तमोवृतम् ।
दुःखान्तं दुष्प्रतारं च दुर्गमं पापकर्मणाम् ॥ १४.१००.२३ ॥
ആ അപാരമായ, അതിഭയങ്കരമായ, ഇരുട്ടിൽ മൂടിയ അന്ധകാരം; ദുഃഖത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതും കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും പാപകർമ്മികൾക്ക് ദുർഗമവുമായത്.
14.100.24
दुःसहायं दुरन्तं च दुर्निरीक्षं दुरासदम् ।
दुरापमतिदुःखं च पापिष्ठानां नरोत्तम ॥ १४.१००.२४ ॥
ഹേ നരോത്തമാ, പാപികൾക്ക് അത് സഹിക്കാനാവാത്തതും അവസാനമില്ലാത്തതും കാണാനാവാത്തതും അണയാനാവാത്തതും നേടാനാവാത്തതും അതിദുഃഖകരവുമാണ്.
14.100.25
ऋषिभिः कथ्यमानं तत्पारंपर्येण पार्थिव ।
त्रासं जनचति प्रायः श्रूयमाणं कथास्वपि ॥ १४.१००.२५ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഋഷിമാർ പരമ്പരയായി പറയുന്നതും കഥകളിൽ കേൾക്കപ്പെടുന്നതുമായ അത് സാധാരണയായി ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നു.
14.100.26
अवश्यं चैव गन्तव्यं तदध्वानं युधिष्ठिर ।
प्राप्तकालेन संत्यज्य बन्धून्भोगान्धनानि च ॥ १४.१००.२६ ॥
ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ, ആ വഴിയിൽ അവശ്യം പോകണം; നിശ്ചിത കാലം വന്നാൽ ബന്ധുക്കളെയും ഭോഗങ്ങളെയും ധനത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്.
14.100.27
जरायुजैरण्डजैश्च स्वेदजैरुद्भिदैस्तथा ।
जङ्गमैः स्थिरसंज्ञैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.२७ ॥
ജരായുജ, അണ്ഡജ, സ്വേദജ, ഉദ്ഭിജ്ജ ജീവികളും, ചലിക്കുന്നവയും സ്ഥിരമെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവയുമായ ജീവികളും യമലോകത്തേക്ക് പോകണം.
14.100.28
देवासुरैर्मनुष्याद्यैर्वैवस्वतवशानुगैः ।
स्त्रीपुंनपुंसकैश्चापि पृथिव्यां जीवसंज्ञितैः ॥ १४.१००.२८ ॥
ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും, മനുഷ്യാദികളാലും, വൈവസ്വതന്റെ വശത്തിൽ നിൽക്കുന്നവരാലും, സ്ത്രീ-പുരുഷ-നപുംസകങ്ങളാലും, ഭൂമിയിൽ ജീവികൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവരാലും.
14.100.29
मध्यमैर्युवभिर्वाऽपि बालैर्वृद्धैस्तथैव च ।
जातमात्रैश्च गर्भस्थैर्गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.२९ ॥
മധ്യവയസ്കരാലും യുവാക്കളാലും ബാലന്മാരാലും വൃദ്ധന്മാരാലും, ജനിച്ചുവീണവരാലും, ഗർഭത്തിൽ കഴിയുന്നവരാലും ആ മഹാപഥം പോകേണ്ടതാണ്.
14.100.30
पूर्वाह्णे वाऽपराह्णे वा सन्ध्याकालेऽथवा पुनः ।
प्रदोषे वाऽर्धरात्रे वा प्रत्युषे वाऽप्युपस्थिते ॥ १४.१००.३० ॥
പൂർവാഹ്നത്തിലോ അപരാഹ്നത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ സന്ധ്യാകാലത്തോ, പ്രദോഷത്തിലോ, അർധരാത്രിയിലോ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രഭാതത്തിലോ പോലും (മരണം) അടുത്തെത്തുന്നു.
14.100.31
प्रवासस्थैर्वनस्थैर्वा पर्वतस्थैर्जले स्थितैः ।
क्षेत्रस्थैर्वा नभःस्थेर्वा गृहमध्यगतैरपि ॥ १४.१००.३१ ॥
പ്രവാസത്തിലുള്ളവർക്കും, വനത്തിലുള്ളവർക്കും, പർവതത്തിലുള്ളവർക്കും, വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുന്നവർക്കും, വയലിലുള്ളവർക്കും, ആകാശത്തിലുള്ളവർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ വീടിന്റെ ഉള്ളിലുള്ളവർക്കും പോലും.
14.100.32
भुञ्जद्भिर्वा पिबद्भिर्वा खादद्भिर्वा नरोत्तम ।
आसीनैर्वा स्थितैर्वापि शयनीयगतैरपि।
जाग्रद्भिर्वा प्रसुप्तैर्वा गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.३२ ॥
ഹേ നരോത്തമാ, ഭക്ഷിക്കുന്നവരോ, കുടിക്കുന്നവരോ, ചവയ്ക്കുന്നവരോ, ഇരിക്കുന്നവരോ, നിൽക്കുന്നവരോ, കിടക്കയിൽ പോയവരോ, ഉണർന്നിരിക്കുന്നവരോ, ഉറങ്ങുന്നവരോ ആയാലും ആ മഹാമാർഗത്തിലൂടെ പോകണം.
14.100.33
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैः प्रचण्डैश्चण्डसासनैः ।
आक्षिप्यमाणा ह्यवशाः प्रयान्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.३३ ॥
മരണത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ, ചെറുത്തുനിൽക്കാനാകാത്തവർ, അതിക്രൂരർ, ഭീകര കൽപ്പനയുള്ളവർ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ നിസ്സഹായർ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.34
क्वचिद्भीतैः क्वचिन्मत्तैः प्रस्खलद्भिः क्वचित्क्वचित् ।
क्रन्दद्भिर्वेदनार्तैस्तु गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.३४ ॥
ചിലപ്പോൾ ഭയന്നവരായി, ചിലപ്പോൾ ലഹരിയിലായി, ഇടറിക്കൊണ്ട്, വിലപിച്ചുകൊണ്ട്, വേദനയാൽ പീഡിതരായി യമലോകത്തേക്ക് പോകണം.
14.100.35
निर्भर्त्स्यमानैरुद्विग्रैर्विधूतैर्भयविह्वलैः ।
तुद्यमानशरीरैश्च गन्तव्यं तर्जितैस्तथा ॥ १४.१००.३५ ॥
ശകാരിക്കപ്പെട്ടവർ, വ്യാകുലരായവർ, വിറയ്ക്കുന്നവർ, ഭയത്താൽ പരിഭ്രമിച്ചവർ, ശരീരം കുത്തിനോവിക്കപ്പെട്ടവർ, ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവർ—ഇങ്ങനെ പോകണം.
14.100.36
कण्टकाकीर्णमार्गेण तप्तवालुकपांसुना ।
दह्यमानैस्तु गन्तव्यं नरैर्दानविवर्जितैः ॥ १४.१००.३६ ॥
മുള്ളുകൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ, ചുട്ടുപഴുത്ത മണലും പൊടിയും നിറഞ്ഞ്, വെന്തുരുകി, ദാനമില്ലാത്ത മനുഷ്യർ നടക്കണം.
14.100.37
काष्ठोपलशिलाघातैर्दण्डोल्मुककशाङ्कुशैः ।
हन्यमानैर्यमपुरं गन्तव्यं धर्मवर्जितैः ॥ १४.१००.३७ ॥
മരം, കല്ല്, പാറകളുടെ അടികളാൽ, ദണ്ഡം, കത്തുന്ന കൊള്ളി, ചാട്ട, അങ്കുശം എന്നിവയാൽ അടിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ധർമ്മരഹിതരായ മനുഷ്യർ യമപുരിയിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും.
14.100.38
मेदःशोणितपूयाद्यैर्वक्त्रैर्गात्रैश्च सव्रणैः ।
दग्धक्षतजकीर्णैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३८ ॥
കൊഴുപ്പ്, രക്തം, ചലം മുതലായവയാൽ നിറഞ്ഞ വായ്കളും മുറിവുകളുള്ള ശരീരങ്ങളുമായി, പൊള്ളി മുറിവിൽ നിന്നുള്ള രക്തത്താൽ മൂടിയവരായി, ജീവഹിംസ ചെയ്തവർ പോകേണ്ടിവരും.
14.100.39
वेदनार्तैस्च कूजद्भिर्विक्रोशद्भिश्च विस्वरम् ।
वेदनार्तैः पतद्भिश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३९ ॥
വേദനയാൽ പീഡിതരായി, കരഞ്ഞുകൊണ്ടും കർക്കശമായ സ്വരത്തിൽ അലറിക്കൊണ്ടും, വേദനയാൽ വീണുകൊണ്ടും, ജീവഹിംസ ചെയ്തവർ പോകേണ്ടിവരും.
14.100.40
भग्रपादोरुहस्तङ्गैर्भग्रजङ्घाशिरोधरैः ।
छिन्नकर्णोष्ठनासैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४० ॥
ഒടിഞ്ഞ പാദങ്ങളും തുടകളും കൈകളും അവയവങ്ങളും, ഒടിഞ്ഞ കണങ്കാലും കഴുത്തുമുള്ളവരായി, മുറിഞ്ഞ ചെവിയും ചുണ്ടും മൂക്കുമുള്ളവരായി, ജീവഹിംസ ചെയ്തവർ പോകേണ്ടിവരും.
14.100.41
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च शङ्कुतोमरसायकैः ।
तुद्यमानैस्तु शूलाग्रैर्गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४१ ॥
ശക്തികൾ, ഭിണ്ഡിപാലങ്ങൾ, ശങ്കുകൾ, തോമരങ്ങൾ, അമ്പുകൾ എന്നിവയാലും ശൂലത്തുമ്പുകളാലും കുത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ജീവഹിംസ ചെയ്തവർ പോകേണ്ടിവരും.
14.100.42
श्वभिर्व्याघ्रैर्वृकैः काकैर्भक्ष्यमाणाः समन्ततः ।
तुद्यमानाश्च गच्छन्ति राक्षसैर्मांसघातिभिः ॥ १४.१००.४२ ॥
നായ്ക്കൾ, കടുവകൾ, ചെന്നായ്ക്കൾ, കാക്കകൾ എന്നിവയാൽ എല്ലായിടത്തും തിന്നപ്പെട്ടും, മാംസഘാതികളായ രാക്ഷസരാൽ കുത്തപ്പെട്ടും അവർ പോകുന്നു.
14.100.43
महिषैश्च मृगैश्चापि सूकरैः पृषतैस्तथा ।
भक्ष्यमाणैस्तदध्वानं गन्तव्यं मांसखादिभिः ॥ १४.१००.४३ ॥
എരുമകളാലും മാനുകളാലും പന്നികളാലും പുള്ളിമാനുകളാലും ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, മാംസഭോജികൾ ആ വഴിയിലൂടെ പോകണം.
14.100.44
सूचीसुतीक्ष्णतुण्डाभिर्मक्षिकाभिः समन्ततः ।
तुद्यमानैश्च गन्तव्यं पापिष्ठैर्बालघातकैः ॥ १४.१००.४४ ॥
സൂചിപോലെ മൂർച്ചയുള്ള കുത്തുകളുള്ള ഈച്ചകളാൽ എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും കുത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, പാപികളായ ശിശുഘാതകർ പോകണം.
14.100.45
विस्रब्धं स्वामिनं मित्रं स्त्रियं वा घ्रन्ति ये नराः ।
शस्त्रैर्निर्भिद्यमानैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.४५ ॥
വിശ്വസിച്ച യജമാനനെയോ മിത്രത്തെയോ സ്ത്രീയെയോ കൊല്ലുന്ന മനുഷ്യർ, ആയുധങ്ങളാൽ പിളർക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് യമലോകത്തേക്ക് പോകണം.
14.100.46
खादयन्ति च ये जीवान्दुःखमापादयन्ति च ।
राक्षसैश्च श्वभिश्चैव भक्ष्यमाणा व्रजन्ति च ॥ १४.१००.४६ ॥
ജീവികളെ ഭക്ഷിക്കുകയും അവയ്ക്ക് ദുഃഖം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നവർ, രാക്ഷസന്മാരാലും നായ്ക്കളാലും ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പോകുന്നു.
14.100.47
ये हरन्ति च वस्त्राणि शय्यां प्रावरणानि च ।
ते यान्ति विद्रुता नग्नाः पिशाचा इव तत्पथं ॥ १४.१००.४७ ॥
വസ്ത്രങ്ങളും കിടക്കയും പുതപ്പുകളും അപഹരിക്കുന്നവർ, നഗ്നരായി പിശാചുക്കളെപ്പോലെ ഓടിക്കൊണ്ട് ആ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നു.
14.100.48
गाश्च धान्यं हिरण्यं वा बलात्क्षेत्रं गृहं तथा ।
ये हरन्ति दुरात्मानः परस्वं पापकारिणः ॥ १४.१००.४८ ॥
പശുക്കളെയും ധാന്യത്തെയും സ്വർണ്ണത്തെയും വയലിനെയും വീടിനെയും ബലാൽക്കാരമായി അപഹരിക്കുന്ന ദുരാത്മാക്കളായ പാപികൾ, പരസ്വം കവർന്നവരാണ്.
14.100.49
पाषाणैरुल्मुकैर्दण्डैः काष्ठघातैश्च चर्झरैः ।
हन्यमानैः क्षताकीर्णैर्नन्तव्यं तैर्यमालयम् ॥ १४.१००.४९ ॥
കല്ലുകൾ, കത്തുന്ന കൊള്ളികൾ, വടികൾ, മരക്കഷണങ്ങളുടെ അടികൾ, ഗദകൾ എന്നിവകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട്, മുറിവുകളാൽ നിറഞ്ഞവരായി, അവരാൽ യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടണം.
14.100.50
ब्रह्मस्वं ये हरन्तीह नरा नरकनिर्भयाः ।
आक्रोशन्तीह ये नित्यं प्रहरन्ति च ये द्विजान् ॥ १४.१००.५० ॥
ഇവിടെ നരകത്തെ ഭയപ്പെടാതെ ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത് അപഹരിക്കുന്നവരും, ഇവിടെ എപ്പോഴും ആക്ഷേപിക്കുന്നവരും, ദ്വിജന്മാരെ പ്രഹരിക്കുന്നവരുമായ മനുഷ്യർ.
14.100.51
शुष्ककण्ठा निबद्धास्ते छिन्नजिह्वाक्षिनासिकाः ।
पूयशोणितदुर्गन्धा भक्ष्यमाणाश्च जंबुकैः ॥ १४.१००.५१ ॥
വരണ്ട തൊണ്ടയോടെ, ബന്ധിതരായി, നാവും കണ്ണും മൂക്കും മുറിക്കപ്പെട്ടവരായി, ചലത്തിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും ദുർഗന്ധത്തോടെ, കുറുനരികളാൽ ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരായി.
14.100.52
चण्डालैर्भीषणैश्चण्डैस्तुद्यमानाः समन्ततः ।
क्रोशन्तः करुणं घोरं गच्छन्ति यमासादनम् ॥ १४.१००.५२ ॥
ഭയങ്കരരും ക്രൂരരുമായ ചണ്ഡാലന്മാരാൽ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, കരുണാജനകമായും ഘോരമായും നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.53
तत्र चापि गताः पापा विष्ठाकूपेष्वनेकशः ।
जीवन्तो वर्षकोटीस्तु क्लिश्यन्ते वेदनात्ततः ॥ १४.१००.५३ ॥
അവിടെയും പാപികൾ പലതവണ വിഷ്ഠക്കുഴികളിൽ പോയിട്ടുണ്ട്; കോടിക്കണക്കിന് വർഷം ജീവിച്ച് വേദനയാൽ ക്ലേശിക്കുന്നു.
14.100.54
ततश्च मुक्ताः कालेन लोके चास्मिन्नराधमाः ।
विष्ठाक्रिमित्वं गच्छन्ति जन्मकोटिशतं नृप ॥ १४.१००.५४ ॥
പിന്നീട് കാലക്രമത്തിൽ മോചിതരായാലും, ഈ ലോകത്തിലെ അധമമനുഷ്യർ, രാജാവേ, നൂറുകോടി ജന്മങ്ങളോളം വിഷ്ഠക്കൃമികളായി പോകുന്നു.
14.100.55
विद्यमानधनैर्यैस्तु लोभडंभानृतान्वितैः ।
श्रोत्रियेभ्यो न दत्तानि दानानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१००.५५ ॥
ധനമുണ്ടായിട്ടും അത്യാഗ്രഹം, ആഡംബരം, അസത്യം എന്നിവയോടെ ശ്രോത്രിയരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനങ്ങൾ നൽകാത്തവർ, ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ.
14.100.56
ग्रीवापाशनिबद्धास्ते हन्यमानाश्च राक्षसैः ।
क्षुत्पिपासाश्रमार्तास्तु यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.५६ ॥
കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ട് ബന്ധിതരായി, രാക്ഷസന്മാരാൽ അടിക്കപ്പെട്ട്, വിശപ്പും ദാഹവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് പീഡിതരായ ആ മനുഷ്യർ പ്രേതപുരത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.57
अदत्तदाना गच्छन्ति शुष्ककण्ठास्यतालुकाः ।
अन्नं पानीयसहितं प्रार्थयन्तः पुनःपुनः ॥ १४.१००.५७ ॥
ദാനം നൽകാത്തവർ ഉണങ്ങിയ തൊണ്ടയും വായും അണ്ണാക്കുമായി, അന്നവും വെള്ളവും ചോദിച്ച് ആവർത്തിച്ച് പോകുന്നു.
14.100.58
स्वामिन्बुभक्षातृष्णार्ता गन्तुं नैवाद्य शक्नुमः ।
ममान्नं दीयतां स्वामिन्पानीयं दीयतां मम।
इति ब्रुवन्तस्तैर्दूतैः प्राप्यन्ते वै यमालयम् ॥ १४.१००.५८ ॥
"സ്വാമീ, വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് പീഡിതരായ ഞങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് നടക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല. സ്വാമീ, എനിക്ക് അന്നം തരൂ, എനിക്ക് വെള്ളം തരൂ" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൂതന്മാരാൽ യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു.
14.100.59
तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोः पपात भुवि पाण्डवः ।
निस्संज्ञो भयसंत्रस्तो मूर्छया समभिप्लुतः ॥ १४.१००.५९ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാണ്ഡവൻ നിലത്തു വീണു. ഭയം കൊണ്ട് വിറച്ച്, മൂർച്ഛയാൽ മൂടപ്പെട്ട് ബോധമറ്റവനായി.
14.100.60
ततो लब्ध्वा शनैः संज्ञां समाश्वस्तोच्युतेन सः ।
नेत्रे प्रक्षाल्य तोयेन भूयः केशवमब्रवीत् ॥ १४.१००.६० ॥
പിന്നീട് പതുക്കെ ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, അച്യുതനാൽ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ വെള്ളംകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കഴുകി വീണ്ടും കേശവനോട് സംസാരിച്ചു.
14.100.61
भीतोस्म्यहं महादेव श्रुत्वा मार्गस्य विस्तरम् ।
केनोपायेन तं मार्गं तरन्ति पुरुषाः सुखम् ॥ १४.१००.६१ ॥
മഹാദേവാ, ആ വഴിയുടെ വിസ്തൃതി കേട്ട് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. ഏത് ഉപായത്താൽ മനുഷ്യർ ആ വഴി സുഖമായി കടക്കുന്നു?
14.100.62
इह ये धार्मिका लोके जीवगातविवर्जिताः ।
गुरुशुश्रूषणे युक्ता देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १४.१००.६२ ॥
ഈ ലോകത്ത് ആരെല്ലാം ധാർമ്മികരായി, ജീവഹിംസ ഒഴിവാക്കി, ഗുരുശുശ്രൂഷയിൽ മുഴുകി, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും പൂജിക്കുന്നുവോ—
14.100.63
अस्मान्मानुष्यलोकात्ते समार्याः सहबान्धवाः ।
यमध्वानं तु गच्छन्ति यथावत्तं निबोध मे ॥ १४.१००.६३ ॥
ഈ മനുഷ്യലോകത്തുനിന്ന് ആ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം യമമാർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ആ മാർഗം എന്നിൽനിന്ന് യഥാവത് കേൾക്കുക.
14.100.64
ब्राह्मणेभ्यः प्रदानानि नानारूपाणि पाण्डव ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते सुखं यान्ति तत्फलम् ॥ १४.१००.६४ ॥
പാണ്ഡവാ, ബ്രാഹ്മണർക്ക് പലവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവർ ആ ഫലമായി സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു.
14.100.65
अन्नं ये च प्रयच्छन्ति ब्राह्मणेभ्यः सुसंस्कृतम् ।
क्षोत्रियेभ्यो विशेषेण प्रीत्या परमया युताः ॥ १४.१००.६५ ॥
പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ ബ്രാഹ്മണർക്ക്, വിശേഷിച്ച് വേദജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക്, നന്നായി പാകം ചെയ്ത അന്നം നൽകുന്നവർ—
14.100.66
ते विमानैर्महात्मानो यान्ति चित्रैर्यमालयम् ।
सेव्यमाना वरस्त्रीभिरप्सरोभिर्महापथम् ॥ १४.१००.६६ ॥
ആ മഹാത്മാക്കൾ വിചിത്രമായ വിമാനങ്ങളിൽ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; ശ്രേഷ്ഠ സ്ത്രീകളും അപ്സരസ്സുകളും സേവിക്കുന്ന ആ മഹാപാതയിൽ.
14.100.67
ये च नित्यं प्रभाषन्ते सत्यं निष्कल्मषं वचः ।
ते च यान्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.६७ ॥
എപ്പോഴും സത്യവും കളങ്കമില്ലാത്ത വാക്കുകളും പറയുന്നവരും നിർമ്മല മേഘസദൃശ വിമാനങ്ങളിൽ, കാളകളാൽ പൂട്ടിയവയിൽ പോകുന്നു.
14.100.68
कपिलाद्यानि पुण्यानि गोप्रदानानि ये नराः ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१००.६८ ॥
കപില മുതലായ പുണ്യ ഗോദാനങ്ങൾ, വിശേഷിച്ച് ശ്രോത്രിയരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകുന്ന മനുഷ്യർ.
14.100.69
ते यान्त्यमलवर्णाभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ।
वैवस्वतपुरं प्राप्य ह्यप्सरोभिर्निषेविताः ॥ १४.१००.६९ ॥
നിർമ്മലവർണ്ണമുള്ള, കാളകളാൽ പൂട്ടിയ വിമാനങ്ങളിൽ അവർ വൈവസ്വതപുരത്തിലെത്തി, അപ്സരസ്സുകളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ട് പോകുന്നു.
14.100.70
उपानहौ च च्छत्रं च शयनान्यासनानि च ।
विप्रेभ्यो ये प्रयच्छन्ति वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १४.१००.७० ॥
വിപ്രർക്ക് ചെരിപ്പുകളും കുടയും ശയനങ്ങളും ആസനങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും നൽകുന്നവർ.
14.100.71
ते यान्त्यश्वैर्वृषैर्वाऽपि कुञ्जरैरप्यलङ्कृताः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सौवर्णच्छत्रशोभिताः ॥ १४.१००.७१ ॥
കുതിരകളാലോ കാളകളാലോ ആനകളാലോ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, സ്വർണ്ണക്കുടകളാൽ ശോഭിച്ച്, ധർമ്മരാജന്റെ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് അവർ പോകുന്നു.
14.100.72
ये च भक्ष्याणि दास्यन्ति भोज्यं पेयं तथैव च ।
स्निग्धान्नान्यापि विप्रेभ्यः श्रद्धया परया युताः ॥ १४.१००.७२ ॥
പരമമായ ശ്രദ്ധയോടെ വിപ്രർക്ക് ഭക്ഷ്യങ്ങളും ഭോജ്യങ്ങളും പേയങ്ങളും സ്നിഗ്ധാന്നവും നൽകുന്നവർ.
14.100.73
ते यान्ति काञ्चनार्यानैः सुखं वैवस्वतालयम् ।
वरस्त्रीभिर्यथाकामं सेव्यमानाः सहस्रशः ॥ १४.१००.७३ ॥
അവർ സ്വർണ്ണരഥങ്ങളിൽ സുഖമായി വൈവസ്വതന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; ഇഷ്ടംപോലെ ആയിരക്കണക്കിന് ശ്രേഷ്ഠ സ്ത്രീകളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്.
14.100.74
ये च क्षीरं प्रयच्छन्ति घृतं दधि गुडं मधु ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयत्नेन श्रद्दधानाः सुसंस्कृताः ॥ १४.१००.७४ ॥
ശ്രദ്ധയോടെ, സുസംസ്കൃതരായി, പ്രയത്നത്തോടെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ശർക്കര, തേൻ നൽകുന്നവർ.
14.100.75
चक्रवाकप्रयुक्तैस्तु यानै रुक्ममयैः शुभैः ।
यान्ति गन्धर्ववादित्रैः सेव्यमाना यमालयम् ॥ १४.१००.७५ ॥
ചക്രവാക പക്ഷികൾ കെട്ടിയ സ്വർണ്ണ ശുഭവാഹനങ്ങളിൽ ഗന്ധർവവാദ്യങ്ങളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.76
ये फलानि प्रयच्छन्ति पुष्पाणि सुरभीणि च ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु यान्ति धर्मपुरं नराः ॥ १४.१००.७६ ॥
പഴങ്ങളും സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളും നൽകുന്നവർ ഹംസങ്ങൾ കെട്ടിയ വിമാനങ്ങളിൽ ധർമ്മപുരത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.77
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विचित्रान्नं घृताप्लुतम् ।
ते व्रजनत्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनसमाकुलम्। ॥ १४.१००.७७ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് നെയ്യിൽ കുതിർന്ന വിവിധതരം അന്നം നൽകുന്നവർ നിർമ്മല മേഘങ്ങൾ പോലെയുള്ള, കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള വിമാനങ്ങളിൽ പ്രേതനാഥന്റെ ആ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അത് നാനാജനങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്.
14.100.78
पानीयं ये प्रयच्छन्ति सर्वभूतप्रजीवनम् ।
ते सुतृप्ताः सुखं यान्ति भवनैर्हंसचोदितैः ॥ १४.१००.७८ ॥
സർവ്വജീവികൾക്കും ജീവനായ വെള്ളം നൽകുന്നവർ പൂർണ്ണ തൃപ്തരായി, ഹംസങ്ങൾ തെളിക്കുന്ന മന്ദിരങ്ങളിൽ സുഖമായി പോകുന്നു.
14.100.79
ये तिलं तिलधेनुं वा धृतधेनुमथापि च ।
श्रोत्रियेभ्यः प्रयच्छन्ति सौम्यभावसमन्विताः ॥ १४.१००.७९ ॥
സൗമ്യഭാവത്തോടെ കൂടിയവരായി ശ്രോത്രിയബ്രാഹ്മണർക്ക് എള്ളോ, എള്ളുകൊണ്ടുള്ള ധേനുവോ, നെയ്യുകൊണ്ടുള്ള ധേനുവോ നൽകുന്നവർ.
14.100.80
सूर्यमण्डलसंकाशैर्यानैस्ते यान्ति निर्मलैः ।
गीयमानैस्तु गन्धर्वैर्वैवस्वतपुरं नृप ॥ १४.१००.८० ॥
രാജാവേ, സൂര്യമണ്ഡലത്തിനു തുല്യം തിളങ്ങുന്ന നിർമ്മലമായ വാഹനങ്ങളിൽ, ഗന്ധർവന്മാർ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, അവർ വൈവസ്വതന്റെ പുരത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.81
येषां वाप्यश्च कूपाश्च तटाकानि सरांसि च ।
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च सजलाश्च जलाशयाः ॥ १४.१००.८१ ॥
ആരുടെ വാപികളും കിണറുകളും തടാകങ്ങളും സരസ്സുകളും ദീർഘികകളും പുഷ്കരിണികളും ജലം നിറഞ്ഞ ജലാശയങ്ങളും ഉണ്ടോ.
14.100.82
यानैस्ते यान्ति चन्द्राभैर्दिव्यघण्टानिनादितैः ।
चामरैस्तालवृन्तैश्च वीज्यमाना महाप्रभाः।
नित्यतृप्ता महात्मानो गच्छन्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.८२ ॥
ചന്ദ്രസമാനം പ്രകാശിക്കുന്ന, ദിവ്യമണികളുടെ നാദം മുഴങ്ങുന്ന വാഹനങ്ങളിൽ, ചാമരങ്ങളാലും താളവൃന്തങ്ങളാലും വീശപ്പെട്ട്, മഹാപ്രഭരായ, എപ്പോഴും തൃപ്തരായ മഹാത്മാക്കൾ യമസദനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.83
येषां देवगृहाणीह चित्राण्यायतनानि च ।
मनोहराणि कान्तानि दर्शनीयानि भान्ति च ॥ १४.१००.८३ ॥
ആരുടെ ഇവിടെയുള്ള ദേവഗൃഹങ്ങളും വിചിത്രമായ ആയതനങ്ങളും മനോഹരവും കാന്തവും ദർശനീയവുമായി പ്രകാശിക്കുന്നുവോ.
14.100.84
ते व्रजन्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः ।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनपदाकुलम् ॥ १४.१००.८४ ॥
അവർ നിർമ്മലമായ മേഘസമാനമായ, വായുവേഗമുള്ള വിമാനങ്ങളിൽ ആ പ്രേതനാഥന്റെ (യമന്റെ) പുരത്തിലേക്കു പോകുന്നു; അത് നാനാജനപദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്.
14.100.85
वैवस्वतं च पश्यन्ति सुखचित्तं सुखस्थितम् ।
यमेन पूजिता यान्ति देवसालोक्यतां ततः ॥ १४.१००.८५ ॥
അവർ സുഖചിത്തരായി സുഖത്തിൽ സ്ഥിതനായ വൈവസ്വതനായ യമനെ കാണുന്നു; യമനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് പിന്നീട് ദേവലോകവാസം പ്രാപിക്കുന്നു.
14.100.86
देवानुद्दिश्य लोकेषु प्रपासु करकोद्धृतम् ।
शीतलं सलिलं रम्यं तृषितेभ्यो दिशन्ति ये।
ते तु तृप्ति परां यान्ति प्राप्य सौख्यं महापथम् ॥ १४.१००.८६ ॥
ദേവന്മാർക്കായി ലോകങ്ങളിൽ ജലശാലകളിൽ കുടത്തിൽനിന്നെടുത്ത തണുത്ത രമ്യമായ വെള്ളം ദാഹിച്ചവർക്ക് നൽകുന്നവർ പരമമായ തൃപ്തി പ്രാപിക്കുന്നു; സുഖത്തിന്റെ മഹാപാത നേടുന്നു.
14.100.87
काष्ठपादुकदा यान्ति तदध्वानं सुखं नराः ।
सौवर्णमणिपीठे तु पादं कृत्वा स्थोत्तमे ॥ १४.१००.८७ ॥
മരപ്പാദുകകൾ ദാനം ചെയ്ത മനുഷ്യർ ആ വഴിയിൽ സുഖമായി പോകുന്നു; സ്വർണ്ണമണിപീഠത്തിൽ പാദം വെച്ച് ഉത്തമമായ ഇടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു.
14.100.88
आरामान्वृक्षषण्डांश्च रोपयन्ति च ये नराः ।
संवर्धयन्ति चाव्यग्रं फलपुष्पोपशोभितम् ॥ १४.१००.८८ ॥
പൂന്തോട്ടങ്ങളും വൃക്ഷസമൂഹങ്ങളും നടുകയും, ഫലപുഷ്പങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുംവരെ ഇളകാതെ പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ.
14.100.89
वृक्षच्छायासु रम्यासु शीतलासु स्वलङ्कृताः ।
यान्ति ते वाहनैर्दिव्यैः पूज्यमाना मुहुर्मुहुः। ॥ १४.१००.८९ ॥
വൃക്ഷച്ഛായയിലെ രമ്യവും തണുത്തതുമായ ഇടങ്ങളിൽ നന്നായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ദിവ്യവാഹനങ്ങളിൽ വീണ്ടുംവീണ്ടും ആദരിക്കപ്പെട്ട് അവർ പോകുന്നു.
14.100.90
सेव्यमानाः सुरूपाभिरुत्तमाभिः प्रयत्नतः ।
स्त्रीभिः कनकवर्णाभिर्यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.१००.९० ॥
സുരൂപിണികളും ഉത്തമകളും സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ളവരുമായ സ്ത്രീകളാൽ ശ്രദ്ധയോടെ സേവിക്കപ്പെട്ട്, ഇഷ്ടം പോലെയും സുഖമായും അവർ കഴിയുന്നു.
14.100.91
अश्वयानं तु गोयानं हस्तियानमथापि च ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विमानैः कनकोपमैः ॥ १४.१००.९१ ॥
ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് കുതിരവണ്ടി, കാളവണ്ടി, ആനവാഹനം എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, അവർ സ്വർണ്ണസമാനമായ വിമാനങ്ങളിൽ (യാത്ര ചെയ്യുന്നു).
14.100.92
सुवर्णं रजतं वाऽपि विद्रुमं मौक्तिकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति ते यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः।
ते व्रजन्ति वरस्त्रीभिः सेव्यमाना यथासुखम् ॥ १४.१००.९२ ॥
ആരെങ്കിലും സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, പവിഴം അല്ലെങ്കിൽ മുത്ത് ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, അവർ സ്വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങുന്ന വിമാനങ്ങളിൽ പോകുന്നു; ശ്രേഷ്ഠ സ്ത്രീകളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ട് സുഖമായി പോകുന്നു.
14.100.93
भूमिदा यान्ति तं लोकं सर्वकामैः सुतर्पिताः ।
उदितादित्यसंकाशैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.९३ ॥
ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവർ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളാലും പൂർണ്ണമായി തൃപ്തരായി ആ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; ഉദയസൂര്യനു തുല്യമായ, കാളകളെ പൂട്ടിയ വിമാനങ്ങളിൽ.
14.100.94
कन्यां ये च प्रयच्छन्ति विप्राय श्रोत्रियाय च ।
दिव्यकन्यावृता यान्ति विमानैस्ते यमालयम् ॥ १४.१००.९४ ॥
ആരെങ്കിലും കന്യകയെ ബ്രാഹ്മണനോ വേദജ്ഞനോ നൽകുന്നുവോ, അവർ ദിവ്യകന്യകമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വിമാനങ്ങളിൽ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.95
सुगन्धान्गन्धसंयोगान्पुष्पाणि सुरभीणि च ।
प्रयच्छन्ति द्विजाग्रेभ्यो भक्तया परमया युताः ॥ १४.१००.९५ ॥
പരമമായ ഭക്തിയോടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് സുഗന്ധങ്ങളും സുഗന്ധക്കൂട്ടുകളും സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളും ദാനം ചെയ്യുന്നവർ.
14.100.96
सुगन्धाः धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ।
यान्ति धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ॥ १४.१००.९६ ॥
സുഗന്ധമുള്ളവർ വിചിത്രമായ വാഹനങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് ധർമ്മപുരത്തേക്ക് പോകുന്നു; വിചിത്ര വാഹനങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് അവർ ധർമ്മപുരത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.97
दीपया यान्ति यानैश्च द्योतयन्तो दिशो दश ।
आदित्यसदृशाकारैर्दीप्यमाना इवाग्नयः ॥ १४.१००.९७ ॥
വിളക്കുകളോടും വാഹനങ്ങളിലും അവർ പോകുന്നു; പത്ത് ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സൂര്യതുല്യമായ രൂപത്തോടെ, അഗ്നികളെപ്പോലെ തിളങ്ങിക്കൊണ്ട്.
14.100.98
गृहावसथदातारो गृहैः काञ्चनवेदिकैः ।
व्रजन्ति बालसूर्याभैर्धर्मराजपुरं नराः ॥ १४.१००.९८ ॥
വീടും വാസസ്ഥലവും ദാനം ചെയ്ത മനുഷ്യർ, സ്വർണ്ണവേദികളുള്ളതും ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നതുമായ ഗൃഹങ്ങളോടെ ധർമ്മരാജപുരിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.99
जलभाजनदातारः कुण्डिकाकरकप्रदाः ।
पूज्यमाना वरस्त्रीभिर्यान्ति तृप्ता महागजैः ॥ १४.१००.९९ ॥
ജലപാത്രങ്ങളും കുണ്ഡികയും കരകവും ദാനം ചെയ്തവർ, ശ്രേഷ്ഠ സ്ത്രീകളാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട്, തൃപ്തരായി മഹാഗജങ്ങളിൽ പോകുന്നു.
14.100.100
पादाभ्यङ्गं शिरोभ्यह्गं पानं पादोदकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते यान्त्यश्वैर्यमालयम् ॥ १४.१००.१०० ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് പാദതൈലം, ശിരസ്തൈലം, പാനീയം, പാദോദകം എന്നിവ നൽകുന്നവർ കുതിരകളിൽ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.101
विश्रामायन्ति ये विप्राञ्श्रान्तानध्वनि कर्शितान् ।
चक्रवाकप्रयुक्तेन यान्ति यानेन तेऽपि च ॥ १४.१००.१०१ ॥
വഴിയിൽ ക്ഷീണിച്ചു മെലിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണർക്ക് വിശ്രമം നൽകുന്നവർ ചക്രവാകപ്പക്ഷികളെ പൂട്ടിയ വാഹനത്തിൽ പോകുന്നു.
14.100.102
स्वागतेन च यो विप्रान्पूजयेदासनेन च ।
स गच्छति तदध्वानं सुखं परमनिर्वृतः ॥ १४.१००.१०२ ॥
സ്വാഗതവും ആസനവും നൽകി ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കുന്നവൻ ആ വഴിയിലൂടെ സുഖമായി, പരമസംതൃപ്തിയോടെ പോകുന്നു.
14.100.103
नमो ब्रह्मण्यदेवेति यो मां दृष्ट्वाऽभिवादयेत् ।
व्रतीवं प्रयतो नित्यं स सुखं तत्पदं व्रजेत् ॥ १४.१००.१०३ ॥
എന്നെ കണ്ട് 'ബ്രാഹ്മണ്യദേവന് നമസ്കാരം' എന്ന് അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നവനും, എപ്പോഴും വ്രതിയെപ്പോലെ സംയമിയായിരിക്കുന്നവനും സുഖമായി ആ സ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കും.
14.100.104
नमः सर्वसहाभ्यश्चेत्यभिख्याय दिनेदिने ।
नमस्करोति नित्यं गां स सुखं याति तत्पथं ॥ १४.१००.१०४ ॥
'സർവ്വം സഹിക്കുന്ന പശുവിന് നമസ്കാരം' എന്ന് ദിനംപ്രതി പറഞ്ഞ് എന്നും പശുവിനെ വണങ്ങുന്നവൻ സുഖമായി ആ വഴിയിൽ പോകുന്നു.
14.100.105
नमोस्तु प्रियदत्तायेत्येवंवादी दिनेदिने ।
भूमिमाक्रमते प्रातः सयनादुत्थितश्च यः ॥ १४.१००.१०५ ॥
'പ്രിയം നൽകുന്നവൾക്ക് നമസ്കാരം' എന്ന് ദിനംപ്രതി പറഞ്ഞ്, രാവിലെ കിടക്കയിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഭൂമിയിൽ കാൽ വെക്കുന്നവൻ.
14.100.106
सर्वकामैः स तृप्तात्मा सर्वभूषणभूषितः ।
याति यानेन दिव्येन सुकं वैवस्वतालयम् ॥ १४.१००.१०६ ॥
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളാലും തൃപ്തമനസ്കനായി, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി, അവൻ ദിവ്യവാഹനത്തിൽ സുഖമായി വൈവസ്വതന്റെ (യമന്റെ) ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.107
अनत्तराशिनो ये तु डंभानृतविवर्जिताः ।
तेऽपि सारसयुक्तेन यान्ति यानेन वै सुखम् ॥ १४.१००.१०७ ॥
കുറച്ചു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവരും, ദംഭവും അസത്യവും ഇല്ലാത്തവരും സാരസപക്ഷികളെ പൂട്ടിയ വാഹനത്തിൽ സുഖമായി പോകുന്നു.
14.100.108
ये चाप्येकेन भुक्तेन डंभानृतविवर्जिताः ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु सुखं यान्ति यमालयम् ॥ १४.१००.१०८ ॥
ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ദംഭവും അസത്യവും ഇല്ലാത്തവരും ഹംസങ്ങളെ പൂട്ടിയ വിമാനങ്ങളിൽ സുഖമായി യമലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.109
चतुर्थेन च भुक्तेन वर्तन्ते ये जितेन्द्रियाः ।
यान्ति ते धर्मनगरं यानैर्बर्हिणयोजितैः ॥ १४.१००.१०९ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവർ നാലാമത്തെ വേളയിൽ ഭക്ഷിച്ചു ജീവിക്കുന്നു; അവർ മയിലുകൾ പൂട്ടിയ വാഹനങ്ങളിൽ ധർമ്മനഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.110
तृतीयदिवसेनेह भुञ्जते ये जितेन्द्रियाः ।
तेऽपि हस्तिरथं यान्ति तत्पथं कनकोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११० ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവർ ഇവിടെ മൂന്നാം ദിവസം ഭക്ഷിക്കുന്നു; അവരും സ്വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ പാതയിൽ ആനത്തേരിൽ പോകുന്നു.
14.100.111
षष्ठान्नकालिको यस्तु वर्षमेकं तु वर्तते ।
कामक्रोधवनिर्मुक्तः शुचिर्नित्यं जितेन्द्रियः।
स याति कुञ्जरस्थैस्तु जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१००.१११ ॥
ആറാം വേളയിൽ ഭക്ഷിച്ച് ഒരു വർഷം ജീവിക്കുന്നവൻ, കാമക്രോധങ്ങളിൽനിന്ന് മുക്തനായി, എപ്പോഴും ശുചിയായി, ഇന്ദ്രിയജയിയായി ഇരിക്കുന്നവൻ, ആനപ്പുറത്ത് നിൽക്കുന്നവരോടൊപ്പം ജയഘോഷങ്ങളോടെ പോകുന്നു.
14.100.112
पक्षोपवासिनो यान्ति यानैः शार्दूलयोजितैः ।
धर्मराजपूरं रम्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम् ॥ १४.१००.११२ ॥
പക്ഷോപവാസം ചെയ്യുന്നവർ കടുവകൾ പൂട്ടിയ വാഹനങ്ങളിൽ ധർമ്മരാജന്റെ മനോഹര നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അത് ദിവ്യസ്ത്രീസംഘങ്ങളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു.
14.100.113
ये च मासोपवासं वै कुर्वते संयतेन्द्रियाः ।
तेऽपि सूर्यादयप्रख्यैर्यान्ति यानैर्यमालयम् ॥ १४.१००.११३ ॥
ഒരു മാസം ഉപവസിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചവരും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന വാഹനങ്ങളിൽ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.114
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
स यात्यग्निप्रकाशेन विमानेन यमालयम् ॥ १४.१००.११४ ॥
എന്നിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്യുന്നവൻ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന വിമാനത്തിൽ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.115
गोकृते स्त्रीकृते चैव हत्वा विप्रकृतेऽपि च ।
ते यान्त्यमरकन्याभिः सेव्यमाना रविप्रभाः ॥ १४.१००.११५ ॥
പശുവിനു വേണ്ടിയോ സ്ത്രീക്കു വേണ്ടിയോ ബ്രാഹ്മണനു വേണ്ടിയോ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ സൂര്യതേജസ്സോടെ ദേവകന്യമാരാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പോകുന്നു.
14.100.116
ये च कुर्वन्ति मद्भक्तास्तीर्थयात्रां जितेन्द्रियाः ।
ते पन्थानं महात्मानो यानैर्यान्ति सुनिर्वृताः ॥ १४.१००.११६ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ jayi ച്ച് എന്റെ ഭക്തരായി തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്യുന്നവർ ആ വഴിയിൽ പൂർണ്ണ സംതൃപ്തിയോടെ വാഹനങ്ങളിൽ പോകുന്നു.
14.100.117
ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
हंससारससंयुक्तैर्यानैस्ते यान्ति तत्पथम् ॥ १४.१००.११७ ॥
ധാരാളം ദക്ഷിണയോടെ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ദ്വിജശ്രേഷ്ഠർ ഹംസങ്ങളും സാരസങ്ങളും പൂട്ടിയ വാഹനങ്ങളിൽ ആ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നു.
14.100.118
परपीडामकृत्वैव भृत्यान्बिभ्रति ये नराः ।
तत्पथं ससुखं यान्ति विमानैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११८ ॥
മറ്റുള്ളവർക്ക് പീഡ നൽകാതെ ഭൃത്യന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യർ സ്വർണ്ണപ്രഭയുള്ള വിമാനങ്ങളിൽ സുഖമായി ആ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നു.
14.100.119
ये समाः सर्वभूतेषु जीवानामभयप्रदाः ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्ता निगृहीतेन्द्रियास्तथा। ॥ १४.१००.११९ ॥
എല്ലാ ജീവികളോടും സമഭാവമുള്ളവരും ജീവികൾക്ക് അഭയം നൽകുന്നവരും ക്രോധലോഭങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തരും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിഗ്രഹിച്ചവരുമായവർ.
14.100.120
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशैर्विमानैस्ते महाप्रभाः ।
यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः ॥ १४.१००.१२० ॥
പൂർണ്ണചന്ദ്രനു സമാനമായ വിമാനങ്ങളിൽ അവർ മഹാപ്രഭയോടെ ദേവഗന്ധർവന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെട്ട് വൈവസ്വതപുരിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.121
ये मामेकान्तभावेन देवं त्र्यंबकमेव वा ।
पूजयन्ति नमस्यन्ति स्तुवन्ति च दिनेदिने।
धर्मराजपुरं यान्ति यानैस्तेऽर्कसमप्रभैः ॥ १४.१००.१२१ ॥
ആരെങ്കിലും എന്നെയോ ത്ര്യംബകദേവനെയോ ഏകാഗ്രഭാവത്തോടെ ദിനംപ്രതി പൂജിക്കുകയും നമസ്കരിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവർ സൂര്യതുല്യ പ്രഭയുള്ള വാഹനങ്ങളിൽ ധർമരാജന്റെ പുരിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.100.122
पूजितास्तत्र धर्मेण स्वयं माल्यादिभिः शुभैः ।
यान्त्येव धर्मलोकं वा रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१००.१२२ ॥
അവിടെ ധർമൻ തന്നെ മാല മുതലായ ശുഭവസ്തുക്കളാൽ പൂജിച്ച്, അവർ ധർമലോകത്തിലേക്കോ രുദ്രലോകത്തിലേക്കോ പോകുന്നു.