มหาภารตะ · อัธยายะ 14.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.100.1
देवदेवेश दैत्यघ्नि परं कौतूहलं हि मे ।
एतत्कथय सर्वज्ञ त्वद्भक्तस्य च केशव।
मानुषस्य च लोकस्य धर्मलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่กว่าเทพทั้งปวง ผู้สังหารพวกไทตยะ ข้าพระองค์มีความอยากรู้อย่างยิ่งในเรื่องนี้ ข้าแต่พระเกศวะผู้รู้ทุกสิ่ง ขอทรงบอกแก่ผู้ภักดีต่อพระองค์นี้เถิดว่า ระหว่างโลกของมนุษย์กับโลกแห่งธรรมนั้นต่างกันอย่างไร
14.100.2
कीदृशं किंप्रमाणं वा किमधिष्ठानमेव च ।
तरन्ति मानुषा देव केनोपायेन माधव ॥ १४.१००.२ ॥
มันเป็นเช่นไร มีขนาดเท่าใด หรือมีรากฐานอยู่ที่ใด ข้าแต่เทพเจ้า ด้วยวิธีใดมนุษย์จึงข้ามผ่านมันไปได้ ข้าแต่พระมาธวะ
14.100.3
त्वगस्थिमांसनिर्मुक्ते पञ्चभूतविवर्जिते ।
कथयस्व महादेव सुखदुःखमशेषतः ॥ १४.१००.३ ॥
ข้าแต่มหาเทพ เมื่อหลุดพ้นจากหนัง กระดูก และเนื้อ และปราศจากธาตุทั้งห้า ขอทรงเล่าถึงความสุขและความทุกข์ทั้งหมดให้ข้าพระองค์ฟังด้วย
14.100.4
जीवस्य कर्मलोकेषु कर्मभिस्तु शुभाशुभैः ।
अनुबद्धस्य तैः पाशैर्नीयमानस्य दारुणैः ॥ १४.१००.४ ॥
เกี่ยวกับสัตว์ผู้มีชีวิตที่ผูกพันอยู่ในโลกแห่งกรรม ด้วยกรรมดีและกรรมชั่ว ถูกพันธนาการด้วยบ่วงอันน่ากลัวเหล่านั้น และถูกลากไปข้างหน้า
14.100.5
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैर्घोरैर्घोरपरक्रमैः ।
वध्यस्याक्षिप्यमाणस्य विद्रुतस्य यमाज्ञया ॥ १४.१००.५ ॥
เกี่ยวกับผู้ที่ถึงคราวต้องถูกประหาร ถูกลากไปและหลบหนีตามคำสั่งของพระยม ถูกพวกทูตแห่งความตายซึ่งไม่อาจต้านทานได้ น่ากลัว และมีกำลังอันน่าสะพรึงกลัวนำตัวไป
14.100.6
पुण्यपापकृदातिष्ठेत्सुखदुःखमशेषतः ।
यमदूतैर्द्रुराधर्षैर्नीयते वा कथं पुनः।
किं वा तत्र गता देव कर्म कुर्वन्ति मानवाः ॥ १४.१००.६ ॥
ผู้ที่ได้กระทำบุญและบาปย่อมต้องรับความสุขและความทุกข์ทั้งหมด หรือเหตุใดเขาจึงถูกทูตของพระยมซึ่งไม่อาจต้านทานได้นำตัวไปอีก หรือ ข้าแต่เทพเจ้า เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว มนุษย์ทำการงานอะไรกัน
14.100.7
कथं धर्मपरा यान्ति देवताद्विजपूजकाः ।
कतं वा पापकर्माणो यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.७ ॥
ผู้ที่ยึดมั่นในธรรมและบูชาเทพเจ้ากับพราหมณ์ ไปสู่ที่ใดได้ หรือมนุษย์ผู้กระทำบาปไปสู่นครแห่งเปรตได้อย่างไร
14.100.8
किं रूपं किं प्रमाणं वा वर्णः को वाऽस्य केशव ।
जीवस्य गच्छतो नित्यं यमलोकं ब्रवीहि मे ॥ १४.१००.८ ॥
ข้าแต่พระเกศวะ สัตว์ผู้มีชีวิตที่เดินทางไปสู่โลกของพระยมอยู่เสมอนั้นมีรูปลักษณ์อย่างไร มีขนาดเท่าใด หรือมีสีผิวเช่นไร ขอทรงบอกข้าพระองค์ด้วย
14.100.9
शृणु राजन्यथावृतं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि मद्भक्तस्य नरेश्वर ॥ १४.१००.९ ॥
ข้าแต่พระราชา จงฟังตามที่เป็นจริงในสิ่งที่พระองค์ทรงถามข้าพระองค์ ข้าแต่ราชาแห่งมนุษย์ เราจะบอกเรื่องนั้นแก่เจ้า ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ภักดีต่อเรา
14.100.10
षडशीतिसहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
मानुष्यस्य च लोकस्य यमलोकस्य चान्तरम् ॥ १४.१००.१० ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ ระยะทางระหว่างโลกของมนุษย์กับโลกของพระยมคือแปดหมื่นหกพันโยชน์
14.100.11
न तत्र वृक्षच्छाया वा न तटाकं सरोपि वा ।
न वाप्यो दीर्घिका वाऽपि न कूपो वा युधिष्ठिर ॥ १४.१००.११ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ ที่นั่นไม่มีร่มเงาของต้นไม้ ไม่มีสระน้ำ ไม่มีทะเลสาบ ไม่มีบ่อน้ำขั้นบันได ไม่มีสระยาว และแม้แต่บ่อน้ำก็ไม่มี
14.100.12
न मण्टपं सभा वाऽपि न प्रपा न निकेतनम् ।
न पर्वतो नदी वाऽपि न भूमेर्विवरं क्वचित् ॥ १४.१००.१२ ॥
ไม่มีศาลาพัก ไม่มีท้องพระโรง ไม่มีที่พักริมทาง ไม่มีที่อยู่อาศัย ไม่มีภูเขา ไม่มีแม่น้ำ และไม่มีโพรงในแผ่นดินที่ใดเลย
14.100.13
न ग्रामो नाश्रमो वाऽपि नोद्यानं वा वनानि च ।
न किंचिदाश्रयस्थानं पथि तस्मिन्युधिष्ठिर ॥ १४.१००.१३ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ บนทางสายนั้นไม่มีหมู่บ้าน ไม่มีอาศรม ไม่มีสวน หรือป่าไม้ ไม่มีที่พักพิงใดๆ เลย
14.100.14
जन्तोर्हि प्राप्तकालस्य वेदनार्तस्य वै भृशम् ।
कारणैस्त्यक्तदेहस्य प्राणैः कण्ठगतैः पुनः ॥ १४.१००.१४ ॥
เพราะสัตว์ผู้มีชีวิตที่ถึงกาลสิ้นอายุ ทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดอย่างยิ่ง ร่างกายถูกทอดทิ้งโดยเหตุปัจจัยทั้งหลาย และลมหายใจกลับมาติดอยู่ที่ลำคออีกครั้ง
14.100.15
शरीराच्चाल्यते जीवो ह्यवशो मातरिश्वना ।
निर्गतो वायुभूतस्तु षट्कोशात्तु कलेवरात् ॥ १४.१००.१५ ॥
วิญญาณอันเป็นตัวตนของสัตว์ย่อมถูกลมพัดพาออกจากร่างกายอย่างไร้อำนาจ เมื่อกลายเป็นลมแล้วก็ออกจากร่างที่ประกอบด้วยหกปลอกหุ้ม
14.100.16
शरीरमन्यत्तद्रूपं तद्वर्णं तत्प्रमाणतः ।
अदृश्यं तत्प्रविष्टस्तु सोप्यदृष्टोऽथ केनचित् ॥ १४.१००.१६ ॥
นั่นคืออีกร่างหนึ่ง มีรูปลักษณ์เช่นเดียวกัน สีเดียวกัน และขนาดเดียวกัน วิญญาณนั้นเข้าไปโดยมองไม่เห็น และแม้แต่ตัวมันเองก็ไม่มีใครเห็นได้
14.100.17
सोन्तरात्मा देहवतामष्टाङ्गो यस्तु संचरेत् ।
छेदनाद्भेदनाद्दाहात्ताडनाद्वा न नश्यति। ॥ १४.१००.१७ ॥
อันตราตมันของสัตว์ที่มีกาย ซึ่งเคลื่อนไปด้วยอวัยวะแปดส่วนนั้น ย่อมไม่ดับสูญแม้จะถูกตัด เจาะ เผา หรือทุบตี
14.100.18
नाना रूपधरैर्घौरैः प्रचण्डेश्चण्डसाधनैः ।
नीयमानो दुराधर्षैर्यमदूतैर्यमाज्ञया ॥ १४.१००.१८ ॥
วิญญาณนั้นถูกพวกทูตของพระยมนำไปตามคำสั่งของพระยม ทูตเหล่านั้นทรงรูปแบบต่างๆ น่ากลัว ดุร้าย ถืออาวุธที่โหดร้าย และไม่อาจต้านทานได้
14.100.19
पुत्रदारमयैः पाशैः संनिरूद्धोऽवशो बलात् ।
स्वकर्मभिश्चानुगतः कृतैः सुकृतदुष्कृतैः ॥ १४.१००.१९ ॥
ถูกมัดด้วยบ่วงที่ทำจากบุตรและภริยา ไร้อำนาจและถูกบังคับ มีการกระทำของตนเองติดตามไป ทั้งกรรมดีและกรรมชั่วที่ได้ทำไว้
14.100.20
आक्रन्दमानः करुणं बन्धुभिर्दुःखपीडितैः ।
त्यक्त्वा बन्धुजनं सर्वं निरपेक्षस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२० ॥
ร้องไห้คร่ำครวญอย่างน่าสงสารท่ามกลางญาติพี่น้องที่ทุกข์ระทมด้วยความโศก แต่แล้วก็ละทิ้งญาติพี่น้องทั้งหมดไป และจากไปอย่างไม่ห่วงอาลัย
14.100.21
मातृभिः पितृभिश्चैव भ्रातृभिर्मातुलैस्तथा ।
दारैः पुत्रैर्वयस्यैश्च रुदद्भिस्त्यज्यते पुनः ॥ १४.१००.२१ ॥
แม่ พ่อ พี่น้องชาย และลุงฝ่ายมารดา ภรรยา บุตร และสหาย ต่างร่ำไห้ แต่เขาก็ถูกทอดทิ้งอีกครั้ง
14.100.22
अदृश्यमानस्तैर्दीनैरश्रुपूर्णमुखेक्षणैः ।
स्वशरीरं परित्यज्य वायुभूतस्तु गच्छति ॥ १४.१००.२२ ॥
คนเหล่านั้นผู้น่าสงสารมองไม่เห็นเขา ดวงตาและใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา เขาละทิ้งร่างของตนเองและไปในสภาพเป็นลม
14.100.23
अन्धकारमपारं तं महाघेरं तमोवृतम् ।
दुःखान्तं दुष्प्रतारं च दुर्गमं पापकर्मणाम् ॥ १४.१००.२३ ॥
ความมืดนั้นไม่มีขอบเขต น่ากลัวยิ่งนัก ปกคลุมด้วยความมัวมน จบลงด้วยความทุกข์ ข้ามได้ยาก และเข้าถึงไม่ได้สำหรับผู้ที่กระทำบาป
14.100.24
दुःसहायं दुरन्तं च दुर्निरीक्षं दुरासदम् ।
दुरापमतिदुःखं च पापिष्ठानां नरोत्तम ॥ १४.१००.२४ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ สำหรับคนบาปที่สุด ความมืดนั้นทนไม่ไหว ไม่มีที่สิ้นสุด มองดูได้ยาก เข้าใกล้ได้ยาก บรรลุได้ยาก และทุกข์เหลือเกิน
14.100.25
ऋषिभिः कथ्यमानं तत्पारंपर्येण पार्थिव ।
त्रासं जनचति प्रायः श्रूयमाणं कथास्वपि ॥ १४.१००.२५ ॥
ข้าแต่พระราชา สิ่งที่ฤๅษีเล่าสืบต่อกันมาโดยไม่ขาดสาย แม้เพียงได้ยินในเรื่องเล่า ก็มักทำให้เกิดความหวาดกลัว
14.100.26
अवश्यं चैव गन्तव्यं तदध्वानं युधिष्ठिर ।
प्राप्तकालेन संत्यज्य बन्धून्भोगान्धनानि च ॥ १४.१००.२६ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ หนทางนั้นต้องไปแน่นอน เมื่อถึงเวลากำหนด ต้องละทิ้งญาติพี่น้อง ความสุขเสพ และทรัพย์สมบัติ
14.100.27
जरायुजैरण्डजैश्च स्वेदजैरुद्भिदैस्तथा ।
जङ्गमैः स्थिरसंज्ञैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.२७ ॥
ไม่ว่าสัตว์ที่เกิดจากครรภ์ เกิดจากไข่ เกิดจากเหงื่อ หรือผุดขึ้นจากแผ่นดิน ทั้งสัตว์เคลื่อนที่และสิ่งที่เรียกว่าอยู่กับที่ ทุกชีวิตต้องไปสู่ที่อยู่ของพระยม
14.100.28
देवासुरैर्मनुष्याद्यैर्वैवस्वतवशानुगैः ।
स्त्रीपुंनपुंसकैश्चापि पृथिव्यां जीवसंज्ञितैः ॥ १४.१००.२८ ॥
ไม่ว่าเทวดา อสูร มนุษย์ และผู้อื่น ผู้ดำเนินตามอำนาจของพระไววัสวตะ ไม่ว่าสตรี บุรุษ หรือผู้ไม่ใช่ชายหญิง และทุกสิ่งบนแผ่นดินที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิต ต่างต้องไปทั้งสิ้น
14.100.29
मध्यमैर्युवभिर्वाऽपि बालैर्वृद्धैस्तथैव च ।
जातमात्रैश्च गर्भस्थैर्गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.२९ ॥
ไม่ว่าคนวัยกลางคน คนหนุ่มสาว เด็ก หรือคนชรา และแม้ทารกที่เพิ่งเกิดหรือยังอยู่ในครรภ์ ทุกคนต้องไปตามทางอันยิ่งใหญ่นั้น
14.100.30
पूर्वाह्णे वाऽपराह्णे वा सन्ध्याकालेऽथवा पुनः ।
प्रदोषे वाऽर्धरात्रे वा प्रत्युषे वाऽप्युपस्थिते ॥ १४.१००.३० ॥
ไม่ว่าจะในยามเช้า ยามบ่าย ยามสนธยา ยามค่ำ เที่ยงคืน หรือแม้ยามรุ่งอรุณ เมื่อถึงเวลา ความตายก็มาถึง
14.100.31
प्रवासस्थैर्वनस्थैर्वा पर्वतस्थैर्जले स्थितैः ।
क्षेत्रस्थैर्वा नभःस्थेर्वा गृहमध्यगतैरपि ॥ १४.१००.३१ ॥
แม้ผู้ที่อยู่ต่างถิ่น ผู้อยู่ในป่า ผู้อยู่บนภูเขา ผู้ยืนอยู่ในน้ำ ผู้อยู่ในทุ่งนา ผู้อยู่บนท้องฟ้า หรือผู้อยู่กลางบ้านก็ไม่อาจหลีกพ้น
14.100.32
भुञ्जद्भिर्वा पिबद्भिर्वा खादद्भिर्वा नरोत्तम ।
आसीनैर्वा स्थितैर्वापि शयनीयगतैरपि।
जाग्रद्भिर्वा प्रसुप्तैर्वा गन्तव्यः स महापथः ॥ १४.१००.३२ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ไม่ว่ากำลังกิน ดื่ม หรือเคี้ยวอยู่ นั่งหรือยืนอยู่ ขึ้นนอนแล้ว ตื่นอยู่หรือหลับไปแล้ว ทุกคนต้องไปตามทางอันยิ่งใหญ่นั้น
14.100.33
मृत्युदूतैर्दुराधर्षैः प्रचण्डैश्चण्डसासनैः ।
आक्षिप्यमाणा ह्यवशाः प्रयान्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.३३ ॥
ถูกลากไปโดยทูตแห่งความตาย ผู้ที่ต่อต้านได้ยาก ดุร้ายยิ่ง และออกคำสั่งอย่างโหดร้าย ผู้ไร้ทางสู้เหล่านั้นต้องไปสู่ที่อยู่ของพระยม
14.100.34
क्वचिद्भीतैः क्वचिन्मत्तैः प्रस्खलद्भिः क्वचित्क्वचित् ।
क्रन्दद्भिर्वेदनार्तैस्तु गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.३४ ॥
บางครั้งหวาดกลัว บางครั้งเมาเหล้า บางคราวสะดุดล้ม ร้องคร่ำครวญ ถูกความเจ็บปวดทรมาน ทุกคนต้องไปสู่ที่อยู่ของพระยม
14.100.35
निर्भर्त्स्यमानैरुद्विग्रैर्विधूतैर्भयविह्वलैः ।
तुद्यमानशरीरैश्च गन्तव्यं तर्जितैस्तथा ॥ १४.१००.३५ ॥
ถูกข่มขู่ด่าทอ ใจปั่นป่วน สั่นเทา ตื่นตระหนกด้วยความกลัว ร่างกายถูกทิ่มแทง ถูกคุกคาม ดังนั้นพวกเขาจึงต้องไป
14.100.36
कण्टकाकीर्णमार्गेण तप्तवालुकपांसुना ।
दह्यमानैस्तु गन्तव्यं नरैर्दानविवर्जितैः ॥ १४.१००.३६ ॥
ต้องเดินไปตามทางที่เต็มไปด้วยหนาม ผ่านทรายร้อนและฝุ่นละออง ไหม้เกรียมไป คนที่ไม่รู้จักให้ทานย่อมต้องไปเช่นนั้น
14.100.37
काष्ठोपलशिलाघातैर्दण्डोल्मुककशाङ्कुशैः ।
हन्यमानैर्यमपुरं गन्तव्यं धर्मवर्जितैः ॥ १४.१००.३७ ॥
ถูกตีด้วยท่อนไม้ ก้อนหิน และหินผา ถูกไม้ตี คบเพลิง แส้ และขอช้างทิ่ม คนที่ปราศจากธรรมะต้องไปยังเมืองของพระยม
14.100.38
मेदःशोणितपूयाद्यैर्वक्त्रैर्गात्रैश्च सव्रणैः ।
दग्धक्षतजकीर्णैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३८ ॥
ปากเต็มไปด้วยไขมัน เลือด และหนอง ร่างกายเต็มไปด้วยแผล ไหม้เกรียมและเปรอะไปด้วยเลือดจากบาดแผล ผู้ที่ฆ่าสิ่งมีชีวิตต้องไปเช่นนั้น
14.100.39
वेदनार्तैस्च कूजद्भिर्विक्रोशद्भिश्च विस्वरम् ।
वेदनार्तैः पतद्भिश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.३९ ॥
ถูกความเจ็บปวดทรมาน ร้องครวญครางและโหยหวนด้วยเสียงแหบแห้ง ล้มลงด้วยความทุกข์ทรมาน ผู้ที่ฆ่าสิ่งมีชีวิตต้องไปเช่นนั้น
14.100.40
भग्रपादोरुहस्तङ्गैर्भग्रजङ्घाशिरोधरैः ।
छिन्नकर्णोष्ठनासैश्च गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४० ॥
เท้า ขา แขน และแขนขาหัก หน้าแข้งและคอแตกหัก หูจมูกและริมฝีปากถูกตัดขาด ผู้ที่ฆ่าสิ่งมีชีวิตต้องไปเช่นนั้น
14.100.41
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च शङ्कुतोमरसायकैः ।
तुद्यमानैस्तु शूलाग्रैर्गन्तव्यं जीवघातकैः ॥ १४.१००.४१ ॥
ผู้ที่ฆ่าสัตว์มีชีวิตต้องไปด้วยการถูกทิ่มแทงด้วยหอก ลูกดอกเหล็ก หลาวไม้ ทวน และลูกศร และถูกแทงด้วยปลายตรีศูล
14.100.42
श्वभिर्व्याघ्रैर्वृकैः काकैर्भक्ष्यमाणाः समन्ततः ।
तुद्यमानाश्च गच्छन्ति राक्षसैर्मांसघातिभिः ॥ १४.१००.४२ ॥
ถูกสุนัข เสือ หมาป่า และอีกาจิกกินจากทุกด้าน และถูกรากษสผู้กินเนื้อทรมาน พวกเขาก็ต้องเดินต่อไป
14.100.43
महिषैश्च मृगैश्चापि सूकरैः पृषतैस्तथा ।
भक्ष्यमाणैस्तदध्वानं गन्तव्यं मांसखादिभिः ॥ १४.१००.४३ ॥
ถูกควาย กวาง หมู และเนื้อจุดกัดกินด้วย ผู้กินเนื้อสัตว์ต้องเดินไปตามทางนั้น
14.100.44
सूचीसुतीक्ष्णतुण्डाभिर्मक्षिकाभिः समन्ततः ।
तुद्यमानैश्च गन्तव्यं पापिष्ठैर्बालघातकैः ॥ १४.१००.४४ ॥
ถูกแมลงวันที่มีเหล็กในแหลมคมเหมือนเข็มต่อยจากทุกด้าน ผู้บาปหนาที่สุด ผู้ฆ่าเด็ก ต้องไปด้วยการถูกต่อย
14.100.45
विस्रब्धं स्वामिनं मित्रं स्त्रियं वा घ्रन्ति ये नराः ।
शस्त्रैर्निर्भिद्यमानैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ॥ १४.१००.४५ ॥
ผู้ชายที่ฆ่าเจ้านายผู้ไว้ใจตน ฆ่ามิตร หรือฆ่าผู้หญิง ต้องไปยังที่อยู่ของพระยม ถูกอาวุธแทงทะลุ
14.100.46
खादयन्ति च ये जीवान्दुःखमापादयन्ति च ।
राक्षसैश्च श्वभिश्चैव भक्ष्यमाणा व्रजन्ति च ॥ १४.१००.४६ ॥
ผู้ที่กินสัตว์มีชีวิตและก่อความทุกข์ให้ ต้องเดินไป ถูกรากษสและสุนัขกัดกิน
14.100.47
ये हरन्ति च वस्त्राणि शय्यां प्रावरणानि च ।
ते यान्ति विद्रुता नग्नाः पिशाचा इव तत्पथं ॥ १४.१००.४७ ॥
ผู้ที่ขโมยเสื้อผ้า เตียง และผ้าคลุม ต้องไปตามทางนั้นด้วยสภาพเปลือยกายและวิ่งหนีเหมือนปีศาจ
14.100.48
गाश्च धान्यं हिरण्यं वा बलात्क्षेत्रं गृहं तथा ।
ये हरन्ति दुरात्मानः परस्वं पापकारिणः ॥ १४.१००.४८ ॥
คนชั่วร้ายบาปหนาเหล่านั้นที่ใช้กำลังยึดวัว ข้าวเปลือก ทองคำ ทุ่งนา หรือเรือนของผู้อื่น คือผู้ปล้นทรัพย์สมบัติของคนอื่น
14.100.49
पाषाणैरुल्मुकैर्दण्डैः काष्ठघातैश्च चर्झरैः ।
हन्यमानैः क्षताकीर्णैर्नन्तव्यं तैर्यमालयम् ॥ १४.१००.४९ ॥
ถูกตีด้วยก้อนหิน ไม้คบเพลิง ท่อนไม้ การตีด้วยไม้ และไม้พลอง จนเต็มไปด้วยบาดแผล พวกเขาต้องถูกนำไปยังที่อยู่ของพระยม
14.100.50
ब्रह्मस्वं ये हरन्तीह नरा नरकनिर्भयाः ।
आक्रोशन्तीह ये नित्यं प्रहरन्ति च ये द्विजान् ॥ १४.१००.५० ॥
ผู้ชายที่ในโลกนี้ลักขโมยทรัพย์ของพราหมณ์ โดยไม่หวาดกลัวนรก ผู้ที่ด่าว่าอยู่เป็นนิตย์ และผู้ที่ทำร้ายผู้เกิดสองครั้ง
14.100.51
शुष्ककण्ठा निबद्धास्ते छिन्नजिह्वाक्षिनासिकाः ।
पूयशोणितदुर्गन्धा भक्ष्यमाणाश्च जंबुकैः ॥ १४.१००.५१ ॥
คอแห้ง ถูกมัดไว้ ลิ้น ตา และจมูกถูกตัดขาด เหม็นคลุ้งด้วยหนองและเลือด ถูกหมาจิ้งจอกกัดกิน
14.100.52
चण्डालैर्भीषणैश्चण्डैस्तुद्यमानाः समन्ततः ।
क्रोशन्तः करुणं घोरं गच्छन्ति यमासादनम् ॥ १४.१००.५२ ॥
ถูกพวกจัณฑาลที่น่ากลัวและดุร้ายทรมานจากทุกด้าน ร้องครวญอย่างน่าสงสารและน่ากลัว พวกเขาไปยังที่อยู่ของพระยม
14.100.53
तत्र चापि गताः पापा विष्ठाकूपेष्वनेकशः ।
जीवन्तो वर्षकोटीस्तु क्लिश्यन्ते वेदनात्ततः ॥ १४.१००.५३ ॥
ที่นั่นคนบาปเหล่านั้นถูกโยนลงในบ่อขี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก มีชีวิตอยู่นับสิบล้านปี และทรมานด้วยความเจ็บปวด
14.100.54
ततश्च मुक्ताः कालेन लोके चास्मिन्नराधमाः ।
विष्ठाक्रिमित्वं गच्छन्ति जन्मकोटिशतं नृप ॥ १४.१००.५४ ॥
แล้วเมื่อพ้นจากการลงโทษนั้นตามกาลเวลา คนต่ำช้าที่สุดในโลกนี้ ข้าแต่พระราชา ต้องไปเกิดเป็นหนอนในขี้ เป็นเวลาหนึ่งร้อยล้านชาติ
14.100.55
विद्यमानधनैर्यैस्तु लोभडंभानृतान्वितैः ।
श्रोत्रियेभ्यो न दत्तानि दानानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१००.५५ ॥
ผู้ที่มีทรัพย์สมบัติแต่กลับเต็มไปด้วยความโลภ ความทะนงตน และความเท็จ ไม่ให้ทานแก่พราหมณ์ผู้รู้พระเวท ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ
14.100.56
ग्रीवापाशनिबद्धास्ते हन्यमानाश्च राक्षसैः ।
क्षुत्पिपासाश्रमार्तास्तु यान्ति प्रेतपुरं नराः ॥ १४.१००.५६ ॥
ถูกผูกคอด้วยบ่วง ถูกรากษสตี และทนทุกข์ด้วยความหิว กระหาย และความเหนื่อยล้า คนเหล่านั้นไปยังนครแห่งผีเปรต
14.100.57
अदत्तदाना गच्छन्ति शुष्ककण्ठास्यतालुकाः ।
अन्नं पानीयसहितं प्रार्थयन्तः पुनःपुनः ॥ १४.१००.५७ ॥
ผู้ที่ไม่เคยให้ทาน ไปด้วยคอ ปาก และเพดานแห้งผาก วิงวอนขออาหารพร้อมน้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า
14.100.58
स्वामिन्बुभक्षातृष्णार्ता गन्तुं नैवाद्य शक्नुमः ।
ममान्नं दीयतां स्वामिन्पानीयं दीयतां मम।
इति ब्रुवन्तस्तैर्दूतैः प्राप्यन्ते वै यमालयम् ॥ १४.१००.५८ ॥
"ข้าแต่นาย พวกข้าหิวและกระหายจนทุกข์ทรมาน วันนี้แม้แต่จะเดินยังไม่ไหว ขอประทานอาหารแก่ข้าด้วยเถิดนาย ขอประทานน้ำแก่ข้าด้วยเถิด" พวกเขาร่ำร้องเช่นนี้ และถูกทูตพระยมนำไปยังที่อยู่ของพระยม
14.100.59
तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोः पपात भुवि पाण्डवः ।
निस्संज्ञो भयसंत्रस्तो मूर्छया समभिप्लुतः ॥ १४.१००.५९ ॥
เมื่อได้ยินถ้อยคำของพระวิษณุ พระปาณฑพก็ล้มลงกับพื้น หมดสติ หวาดกลัวจนตัวสั่น และถูกความสลบครอบงำ
14.100.60
ततो लब्ध्वा शनैः संज्ञां समाश्वस्तोच्युतेन सः ।
नेत्रे प्रक्षाल्य तोयेन भूयः केशवमब्रवीत् ॥ १४.१००.६० ॥
จากนั้น ค่อยๆ ได้สติคืนมา และได้รับการปลอบโยนจากพระอัจยุตะ ท่านล้างดวงตาด้วยน้ำ แล้วกล่าวกับพระเกศวอีกครั้ง
14.100.61
भीतोस्म्यहं महादेव श्रुत्वा मार्गस्य विस्तरम् ।
केनोपायेन तं मार्गं तरन्ति पुरुषाः सुखम् ॥ १४.१००.६१ ॥
ข้าแต่พระมหาเทพ ข้าพระองค์หวาดกลัวเมื่อได้ฟังความยาวไกลของทางนั้น ด้วยวิธีใดหนอ มนุษย์จึงข้ามทางนั้นได้โดยง่าย
14.100.62
इह ये धार्मिका लोके जीवगातविवर्जिताः ।
गुरुशुश्रूषणे युक्ता देवब्राह्मणपूजकाः ॥ १४.१००.६२ ॥
ผู้ที่ประพฤติธรรมในโลกนี้ ละเว้นจากการทำร้ายสัตว์มีชีวิต ขวนขวายในการรับใช้ครูอาจารย์ และบูชาเทพเจ้ากับพราหมณ์
14.100.63
अस्मान्मानुष्यलोकात्ते समार्याः सहबान्धवाः ।
यमध्वानं तु गच्छन्ति यथावत्तं निबोध मे ॥ १४.१००.६३ ॥
จากโลกมนุษย์นี้ ผู้ประเสริฐเหล่านั้นพร้อมด้วยญาติมิตรย่อมไปตามทางของยมะ ท่านจงฟังจากข้าพเจ้าให้ถูกต้องตามที่เป็นจริง
14.100.64
ब्राह्मणेभ्यः प्रदानानि नानारूपाणि पाण्डव ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते सुखं यान्ति तत्फलम् ॥ १४.१००.६४ ॥
ข้าแต่ปาณฑพ ผู้ที่ถวายทานหลากหลายชนิดแก่พราหมณ์ ย่อมได้รับความสุขเป็นผลของทานนั้น
14.100.65
अन्नं ये च प्रयच्छन्ति ब्राह्मणेभ्यः सुसंस्कृतम् ।
क्षोत्रियेभ्यो विशेषेण प्रीत्या परमया युताः ॥ १४.१००.६५ ॥
ผู้ที่ด้วยความเลื่อมใสอย่างยิ่ง ถวายอาหารที่ปรุงอย่างดีแก่พราหมณ์ โดยเฉพาะแก่พราหมณ์ผู้ทรงพระเวทและเชี่ยวชาญ
14.100.66
ते विमानैर्महात्मानो यान्ति चित्रैर्यमालयम् ।
सेव्यमाना वरस्त्रीभिरप्सरोभिर्महापथम् ॥ १४.१००.६६ ॥
มหาตมาเหล่านั้นย่อมขึ้นวิมานอันงดงามไปยังที่อยู่ของยมะ มีสตรีผู้ประเสริฐและนางอัปสรคอยรับใช้ ตามทางอันยิ่งใหญ่นั้น
14.100.67
ये च नित्यं प्रभाषन्ते सत्यं निष्कल्मषं वचः ।
ते च यान्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.६७ ॥
ผู้ที่พูดแต่คำจริงอันบริสุทธิ์ปราศจากมลทินเป็นนิตย์ ก็ย่อมไปด้วยวิมานอันปราศจากมลทิน สว่างดุจเมฆ เทียมด้วยวัว
14.100.68
कपिलाद्यानि पुण्यानि गोप्रदानानि ये नराः ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१००.६८ ॥
มนุษย์ผู้ถวายโคบุญทานเริ่มด้วยโคกปิลา แก่พราหมณ์ โดยเฉพาะแก่พราหมณ์ผู้ทรงพระเวท
14.100.69
ते यान्त्यमलवर्णाभैर्विमानैर्वृषयोजितैः ।
वैवस्वतपुरं प्राप्य ह्यप्सरोभिर्निषेविताः ॥ १४.१००.६९ ॥
ผู้มีผิวพรรณบริสุทธิ์เหล่านั้นย่อมไปด้วยวิมานเทียมวัว เมื่อถึงเมืองของพระไววัสวตะ มีนางอัปสรคอยปรนนิบัติ
14.100.70
उपानहौ च च्छत्रं च शयनान्यासनानि च ।
विप्रेभ्यो ये प्रयच्छन्ति वस्त्राण्याभरणानि च ॥ १४.१००.७० ॥
ผู้ที่ถวายรองเท้า ร่ม ที่นอน ที่นั่ง เครื่องนุ่งห่ม และเครื่องประดับแก่พราหมณ์
14.100.71
ते यान्त्यश्वैर्वृषैर्वाऽपि कुञ्जरैरप्यलङ्कृताः ।
धर्मराजपुरं रम्यं सौवर्णच्छत्रशोभिताः ॥ १४.१००.७१ ॥
ผู้เหล่านั้นประดับด้วยม้า วัว หรือช้าง และได้รับการเชิดชูด้วยร่มทอง ย่อมไปยังเมืองอันงดงามของพระธรรมราช
14.100.72
ये च भक्ष्याणि दास्यन्ति भोज्यं पेयं तथैव च ।
स्निग्धान्नान्यापि विप्रेभ्यः श्रद्धया परया युताः ॥ १४.१००.७२ ॥
ผู้ที่ด้วยศรัทธาอันยิ่ง ถวายของกินและของเคี้ยวของดื่ม ตลอดทั้งข้าวสุกที่มีน้ำมันแก่พราหมณ์
14.100.73
ते यान्ति काञ्चनार्यानैः सुखं वैवस्वतालयम् ।
वरस्त्रीभिर्यथाकामं सेव्यमानाः सहस्रशः ॥ १४.१००.७३ ॥
เขาเหล่านั้นไปถึงที่อยู่ของพระไววัสวตะอย่างเป็นสุข ด้วยรถทอง มีสตรีผู้ประเสริฐนับพันคอยปรนนิบัติตามที่ปรารถนา
14.100.74
ये च क्षीरं प्रयच्छन्ति घृतं दधि गुडं मधु ।
ब्राह्मणेभ्यः प्रयत्नेन श्रद्दधानाः सुसंस्कृताः ॥ १४.१००.७४ ॥
ผู้ที่เปี่ยมด้วยศรัทธาและประณีตบรรจง ถวายน้ำนม เนยใส นมเปรี้ยว น้ำอ้อย และน้ำผึ้งแก่พราหมณ์ด้วยความขวนขวาย
14.100.75
चक्रवाकप्रयुक्तैस्तु यानै रुक्ममयैः शुभैः ।
यान्ति गन्धर्ववादित्रैः सेव्यमाना यमालयम् ॥ १४.१००.७५ ॥
เขาไปยังที่อยู่ของยมะด้วยยานทองอันเป็นมงคลที่เทียมด้วยนกจักรวาก มีคันธรรพ์บรรเลงดนตรีคอยรับใช้
14.100.76
ये फलानि प्रयच्छन्ति पुष्पाणि सुरभीणि च ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु यान्ति धर्मपुरं नराः ॥ १४.१००.७६ ॥
ผู้ที่ถวายผลไม้และดอกไม้หอม ย่อมไปยังเมืองของพระธรรมด้วยวิมานที่เทียมด้วยหงส์
14.100.77
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विचित्रान्नं घृताप्लुतम् ।
ते व्रजनत्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनसमाकुलम्। ॥ १४.१००.७७ ॥
ผู้ที่ถวายอาหารหลากหลายชุ่มเนยใสแก่พราหมณ์ ย่อมไปด้วยวิมานบริสุทธิ์สว่างดุจเมฆ เร็วดุจลม สู่เมืองของเจ้าแห่งเปรต ซึ่งคับคั่งด้วยผู้คนมากมาย
14.100.78
पानीयं ये प्रयच्छन्ति सर्वभूतप्रजीवनम् ।
ते सुतृप्ताः सुखं यान्ति भवनैर्हंसचोदितैः ॥ १४.१००.७८ ॥
ผู้ที่ถวายน้ำ อันเป็นชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งปวง ย่อมไปอย่างเป็นสุขและอิ่มเอมเต็มที่ ในปราสาทที่หงส์ลากไป
14.100.79
ये तिलं तिलधेनुं वा धृतधेनुमथापि च ।
श्रोत्रियेभ्यः प्रयच्छन्ति सौम्यभावसमन्विताः ॥ १४.१००.७९ ॥
ผู้ที่มีอุปนิสัยอ่อนโยน ถวายงาดำ โคทำด้วยงาดำ หรือโคทำด้วยเนยใส แก่พราหมณ์ผู้ทรงพระเวท
14.100.80
सूर्यमण्डलसंकाशैर्यानैस्ते यान्ति निर्मलैः ।
गीयमानैस्तु गन्धर्वैर्वैवस्वतपुरं नृप ॥ १४.१००.८० ॥
ข้าแต่พระราชา เขาเหล่านั้นไปยังเมืองของพระไววัสวตะ คือพระยม ด้วยยานอันบริสุทธิ์ที่คล้ายดวงอาทิตย์ มีคันธรรพ์ขับร้องประสานเสียง
14.100.81
येषां वाप्यश्च कूपाश्च तटाकानि सरांसि च ।
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च सजलाश्च जलाशयाः ॥ १४.१००.८१ ॥
ผู้ที่มีบ่อน้ำขั้นบันได บ่อน้ำ สระน้ำ ทะเลสาบ อ่างเก็บน้ำยาว สระบัว และแหล่งน้ำที่มีน้ำเต็ม
14.100.82
यानैस्ते यान्ति चन्द्राभैर्दिव्यघण्टानिनादितैः ।
चामरैस्तालवृन्तैश्च वीज्यमाना महाप्रभाः।
नित्यतृप्ता महात्मानो गच्छन्ति यमसादनम् ॥ १४.१००.८२ ॥
ผู้ยิ่งใหญ่ มีจิตอิ่มเอมเสมอ และมีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ย่อมไปยังที่อยู่ของพระยม ด้วยยานพาหนะที่สว่างดุจพระจันทร์ ก้องกังวานด้วยเสียงกระดิ่งทิพย์ มีคนโบกพัดจามรและพัดใบตาลพัดให้
14.100.83
येषां देवगृहाणीह चित्राण्यायतनानि च ।
मनोहराणि कान्तानि दर्शनीयानि भान्ति च ॥ १४.१००.८३ ॥
ผู้ที่มีเทวสถานและศาลเจ้าอันงดงามอยู่ที่นี่ ซึ่งเจิดจ้า น่ารัก น่าชื่นใจ และน่าชมยิ่ง
14.100.84
ते व्रजन्त्यमलाभ्राभैर्विमानैर्वायुवेगिभिः ।
पुरं तत्प्रेतनाथस्य नानाजनपदाकुलम् ॥ १४.१००.८४ ॥
พวกเขาไปด้วยวิมานทิพย์สว่างดุจเมฆขาวปราศจากมลทิน แล่นเร็วดุจลม ไปยังนครของเจ้าแห่งเปรต ซึ่งเต็มไปด้วยแว่นแคว้นและประชาชนมากมาย
14.100.85
वैवस्वतं च पश्यन्ति सुखचित्तं सुखस्थितम् ।
यमेन पूजिता यान्ति देवसालोक्यतां ततः ॥ १४.१००.८५ ॥
พวกเขาได้เห็นพระไววัสวตะยม จิตใจชื่นบานและประทับอยู่ในความสุข เมื่อได้รับการเคารพจากพระยมแล้ว จึงไปสู่ภาวะร่วมอยู่กับเหล่าเทพ
14.100.86
देवानुद्दिश्य लोकेषु प्रपासु करकोद्धृतम् ।
शीतलं सलिलं रम्यं तृषितेभ्यो दिशन्ति ये।
ते तु तृप्ति परां यान्ति प्राप्य सौख्यं महापथम् ॥ १४.१००.८६ ॥
ผู้ที่ถวายน้ำเย็นและน้ำรื่นรมย์ที่ตักจากภาชนะแก่ผู้กระหายน้ำ ที่โรงน้ำริมทางในโลกทั้งหลาย เพื่ออุทิศแด่เหล่าเทพ เหล่านั้นย่อมได้รับความอิ่มใจอันยิ่ง และได้ทางอันยิ่งใหญ่แห่งความสุข
14.100.87
काष्ठपादुकदा यान्ति तदध्वानं सुखं नराः ।
सौवर्णमणिपीठे तु पादं कृत्वा स्थोत्तमे ॥ १४.१००.८७ ॥
มนุษย์ผู้ถวายรองเท้าไม้ย่อมเดินทางไปตามทางนั้นด้วยความสุข ส่วนผู้ที่วางเท้าบนแท่นอันประเสริฐซึ่งประดับด้วยทองคำและอัญมณี ก็ยืนอยู่ที่นั่น
14.100.88
आरामान्वृक्षषण्डांश्च रोपयन्ति च ये नराः ।
संवर्धयन्ति चाव्यग्रं फलपुष्पोपशोभितम् ॥ १४.१००.८८ ॥
มนุษย์เหล่าใดปลูกสวนและกลุ่มต้นไม้ และดูแลรักษาโดยไม่ย่อท้อ จนสวนเหล่านั้นงดงามด้วยผลและดอก
14.100.89
वृक्षच्छायासु रम्यासु शीतलासु स्वलङ्कृताः ।
यान्ति ते वाहनैर्दिव्यैः पूज्यमाना मुहुर्मुहुः। ॥ १४.१००.८९ ॥
ผู้ที่ประดับตนงดงามอยู่ในร่มเงาของต้นไม้อันน่ารื่นรมย์และเย็นสบาย เดินทางด้วยยานทิพย์ ได้รับการเคารพซ้ำแล้วซ้ำเล่า
14.100.90
सेव्यमानाः सुरूपाभिरुत्तमाभिः प्रयत्नतः ।
स्त्रीभिः कनकवर्णाभिर्यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.१००.९० ॥
ได้รับการปรนนิบัติอย่างประณีตจากสตรีงามที่ประเสริฐ มีผิวสีทองดุจทองคำ พวกเขาอยู่ตามความปรารถนาและอย่างสุขสบาย
14.100.91
अश्वयानं तु गोयानं हस्तियानमथापि च ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो विमानैः कनकोपमैः ॥ १४.१००.९१ ॥
ผู้ที่ถวายแก่พราหมณ์ซึ่งรถม้า รถเทียมโค หรือรถช้าง ย่อมไปด้วยวิมานทิพย์ที่งามดุจทองคำ
14.100.92
सुवर्णं रजतं वाऽपि विद्रुमं मौक्तिकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति ते यान्ति विमानैः कनकोज्ज्वलैः।
ते व्रजन्ति वरस्त्रीभिः सेव्यमाना यथासुखम् ॥ १४.१००.९२ ॥
ผู้ที่ถวายทองคำ เงิน ปะการัง หรือไข่มุก ย่อมไปด้วยวิมานทิพย์ที่เรืองดุจทองคำ พวกเขาไปพร้อมกับสตรีผู้ประเสริฐ ไปอย่างสบายใจ
14.100.93
भूमिदा यान्ति तं लोकं सर्वकामैः सुतर्पिताः ।
उदितादित्यसंकाशैर्विमानैर्वृषयोजितैः ॥ १४.१००.९३ ॥
ผู้ถวายที่ดิน ย่อมไปยังโลกนั้น อิ่มเอมด้วยความปรารถนาทั้งปวง ด้วยวิมานดุจดวงอาทิตย์ยามขึ้น เทียมด้วยโคผู้
14.100.94
कन्यां ये च प्रयच्छन्ति विप्राय श्रोत्रियाय च ।
दिव्यकन्यावृता यान्ति विमानैस्ते यमालयम् ॥ १४.१००.९४ ॥
ผู้ที่ถวายธิดาแก่พราหมณ์หรือผู้รู้พระเวท ย่อมไปยังที่อยู่ของพระยมด้วยวิมานทิพย์ ล้อมรอบด้วยธิดาทิพย์
14.100.95
सुगन्धान्गन्धसंयोगान्पुष्पाणि सुरभीणि च ।
प्रयच्छन्ति द्विजाग्रेभ्यो भक्तया परमया युताः ॥ १४.१००.९५ ॥
ผู้ที่ถวายของหอม เครื่องผสมกลิ่น และดอกไม้หอม แก่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง ด้วยความภักดีอย่างยิ่ง
14.100.96
सुगन्धाः धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ।
यान्ति धर्मपुरं यानैर्विचित्रैरप्यलङ्कृताः ॥ १४.१००.९६ ॥
ผู้มีกลิ่นหอมไปยังนครแห่งธรรม ประดับด้วยยานพาหนะอันวิจิตร ผู้ประดับด้วยยานพาหนะอันวิจิตร ย่อมไปยังนครแห่งธรรม
14.100.97
दीपया यान्ति यानैश्च द्योतयन्तो दिशो दश ।
आदित्यसदृशाकारैर्दीप्यमाना इवाग्नयः ॥ १४.१००.९७ ॥
พวกเขาไปพร้อมประทีปและยานพาหนะ ส่องสว่างทั่วทิศทั้งสิบ มีรูปร่างดุจพระอาทิตย์ เจิดจ้าดุจไฟ
14.100.98
गृहावसथदातारो गृहैः काञ्चनवेदिकैः ।
व्रजन्ति बालसूर्याभैर्धर्मराजपुरं नराः ॥ १४.१००.९८ ॥
มนุษย์ผู้ถวายเรือนและที่พัก ย่อมไปยังนครแห่งพระราชาแห่งธรรม ในเรือนที่มีแท่นบูชาทองคำ เจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ยามเช้า
14.100.99
जलभाजनदातारः कुण्डिकाकरकप्रदाः ।
पूज्यमाना वरस्त्रीभिर्यान्ति तृप्ता महागजैः ॥ १४.१००.९९ ॥
ผู้ถวายภาชนะน้ำ หม้อน้ำ และโอ่งน้ำ ได้รับการเคารพจากสตรีผู้ประเสริฐ ย่อมไปอย่างอิ่มเอมบนช้างใหญ่
14.100.100
पादाभ्यङ्गं शिरोभ्यह्गं पानं पादोदकं तथा ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्ते यान्त्यश्वैर्यमालयम् ॥ १४.१००.१०० ॥
ผู้ที่ถวายการนวดเท้าและศีรษะ เครื่องดื่ม และน้ำล้างเท้าแก่พราหมณ์ ย่อมไปยังที่อยู่ของพระยมด้วยม้า
14.100.101
विश्रामायन्ति ये विप्राञ्श्रान्तानध्वनि कर्शितान् ।
चक्रवाकप्रयुक्तेन यान्ति यानेन तेऽपि च ॥ १४.१००.१०१ ॥
ผู้ที่ให้ความสงบแก่พราหมณ์ผู้เหนื่อยล้าและอ่อนแรงบนทาง ผู้นั้นก็เดินทางด้วยยานที่เทียมด้วยนกจักรวากเช่นกัน
14.100.102
स्वागतेन च यो विप्रान्पूजयेदासनेन च ।
स गच्छति तदध्वानं सुखं परमनिर्वृतः ॥ १४.१००.१०२ ॥
ผู้ที่บูชาพราหมณ์ด้วยการต้อนรับและการจัดที่นั่ง ผู้นั้นย่อมไปตามทางนั้นด้วยความสุข พอใจยิ่งนัก
14.100.103
नमो ब्रह्मण्यदेवेति यो मां दृष्ट्वाऽभिवादयेत् ।
व्रतीवं प्रयतो नित्यं स सुखं तत्पदं व्रजेत् ॥ १४.१००.१०३ ॥
ผู้ที่เห็นข้าพเจ้าแล้วกราบไหว้โดยกล่าวว่า "นมัสการพระเจ้าผู้โปรดพราหมณ์" และผู้ที่สำรวมตนอยู่เสมอดุจผู้รักษาวัตร ผู้นั้นย่อมไปถึงฐานะนั้นด้วยความสุข
14.100.104
नमः सर्वसहाभ्यश्चेत्यभिख्याय दिनेदिने ।
नमस्करोति नित्यं गां स सुखं याति तत्पथं ॥ १४.१००.१०४ ॥
ผู้ที่กล่าวทุกวันว่า "นมัสการโคผู้อดทนต่อทุกสิ่ง" และกราบโคอยู่เสมอ ผู้นั้นย่อมไปตามทางนั้นด้วยความสุข
14.100.105
नमोस्तु प्रियदत्तायेत्येवंवादी दिनेदिने ।
भूमिमाक्रमते प्रातः सयनादुत्थितश्च यः ॥ १४.१००.१०५ ॥
ผู้ที่กล่าวทุกวันว่า "นมัสการผู้ให้สิ่งอันเป็นที่รัก" และผู้ที่ลุกจากที่นอนในเวลาเช้าแล้วก้าวเท้าลงบนแผ่นดิน
14.100.106
सर्वकामैः स तृप्तात्मा सर्वभूषणभूषितः ।
याति यानेन दिव्येन सुकं वैवस्वतालयम् ॥ १४.१००.१०६ ॥
ผู้นั้นอิ่มเอมในใจด้วยความปรารถนาทั้งปวง ประดับด้วยเครื่องประดับทั้งสิ้น ย่อมไปถึงที่อยู่ของพระไววัสวตด้วยความสุข บนยานทิพย์
14.100.107
अनत्तराशिनो ये तु डंभानृतविवर्जिताः ।
तेऽपि सारसयुक्तेन यान्ति यानेन वै सुखम् ॥ १४.१००.१०७ ॥
ผู้ที่กินน้อย และปราศจากการโอ้อวดและการพูดเท็จ ก็ย่อมไปด้วยความสุขบนยานที่เทียมด้วยนกกระเรียนเช่นกัน
14.100.108
ये चाप्येकेन भुक्तेन डंभानृतविवर्जिताः ।
हंसयुक्तैर्विमानैस्तु सुखं यान्ति यमालयम् ॥ १४.१००.१०८ ॥
ผู้ที่ฉันเพียงมื้อเดียว และปราศจากการโอ้อวดและการพูดเท็จ ก็ย่อมไปถึงที่อยู่ของยมด้วยความสุข บนวิมานที่เทียมด้วยหงส์
14.100.109
चतुर्थेन च भुक्तेन वर्तन्ते ये जितेन्द्रियाः ।
यान्ति ते धर्मनगरं यानैर्बर्हिणयोजितैः ॥ १४.१००.१०९ ॥
ผู้ที่สำรวมอินทรีย์ได้แล้ว และดำรงชีวิตด้วยการฉันในมื้อที่สี่ ย่อมไปยังนครแห่งธรรม บนยานที่เทียมด้วยนกยูง
14.100.110
तृतीयदिवसेनेह भुञ्जते ये जितेन्द्रियाः ।
तेऽपि हस्तिरथं यान्ति तत्पथं कनकोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११० ॥
ผู้ที่สำรวมอินทรีย์ได้แล้ว และฉันเพียงทุกสามวันในโลกนี้ ก็ย่อมไปตามทางนั้น บนรถช้างที่รุ่งเรืองด้วยทองคำ
14.100.111
षष्ठान्नकालिको यस्तु वर्षमेकं तु वर्तते ।
कामक्रोधवनिर्मुक्तः शुचिर्नित्यं जितेन्द्रियः।
स याति कुञ्जरस्थैस्तु जयशब्दरवैर्युतः ॥ १४.१००.१११ ॥
ผู้ที่ฉันเฉพาะในเวลามื้อที่หก และดำรงชีวิตอยู่เพียงหนึ่งปี พ้นจากกามและโทสะ บริสุทธิ์เสมอ สำรวมอินทรีย์ได้แล้ว ผู้นั้นย่อมไปพร้อมเสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะ มีผู้ยืนอยู่บนช้างแวดล้อม
14.100.112
पक्षोपवासिनो यान्ति यानैः शार्दूलयोजितैः ।
धर्मराजपूरं रम्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम् ॥ १४.१००.११२ ॥
ผู้ที่อดอาหารตลอดปักษ์ย่อมไปยังนครอันงดงามของพระธรรมราช บนยานที่เทียมด้วยเสือ มีหมู่นางทิพย์คอยรับใช้
14.100.113
ये च मासोपवासं वै कुर्वते संयतेन्द्रियाः ।
तेऽपि सूर्यादयप्रख्यैर्यान्ति यानैर्यमालयम् ॥ १४.१००.११३ ॥
ผู้ที่สำรวมอินทรีย์ได้แล้ว และอดอาหารตลอดหนึ่งเดือน ก็ย่อมไปถึงที่อยู่ของยมบนยานที่สว่างดุจดวงอาทิตย์และสิ่งอื่นทำนองนั้น
14.100.114
अग्निप्रवेशं यश्चापि कुरुते मद्गतात्मना ।
स यात्यग्निप्रकाशेन विमानेन यमालयम् ॥ १४.१००.११४ ॥
ผู้ที่มีใจจดจ่ออยู่กับข้าพเจ้า และเข้าสู่กองไฟ ผู้นั้นย่อมไปถึงที่อยู่ของยม บนวิมานที่สว่างดุจไฟ
14.100.115
गोकृते स्त्रीकृते चैव हत्वा विप्रकृतेऽपि च ।
ते यान्त्यमरकन्याभिः सेव्यमाना रविप्रभाः ॥ १४.१००.११५ ॥
ผู้ที่ถูกฆ่าเพื่อโค เพื่อสตรี หรือเพื่อพราหมณ์ที่ถูกทำร้าย ย่อมไปอย่างรุ่งเรืองดุจแสงอาทิตย์ มีหมู่กัญญาของเทพอมตะคอยปรนนิบัติ
14.100.116
ये च कुर्वन्ति मद्भक्तास्तीर्थयात्रां जितेन्द्रियाः ।
ते पन्थानं महात्मानो यानैर्यान्ति सुनिर्वृताः ॥ १४.१००.११६ ॥
ผู้ที่เป็นภักดีของข้าพเจ้า สำรวมอินทรีย์ได้แล้ว และไปแสวงบุญยังสถานศักดิ์สิทธิ์ ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นย่อมไปตามทางนั้นบนยาน พอใจอย่างยิ่ง
14.100.117
ये यजन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
हंससारससंयुक्तैर्यानैस्ते यान्ति तत्पथम् ॥ १४.१००.११७ ॥
พราหมณ์ผู้ประเสริฐที่บูชายัญด้วยพิธีกรรมและทักษิณาอันมากมาย ย่อมไปตามทางนั้นบนยานที่เทียมด้วยหงส์และนกกระเรียน
14.100.118
परपीडामकृत्वैव भृत्यान्बिभ्रति ये नराः ।
तत्पथं ससुखं यान्ति विमानैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥ १४.१००.११८ ॥
ผู้ที่เลี้ยงดูผู้รับใช้ของตนโดยไม่ก่อความเจ็บปวดแก่ผู้อื่น ย่อมไปตามทางนั้นด้วยความสุข บนวิมานที่รุ่งเรืองด้วยทองคำ
14.100.119
ये समाः सर्वभूतेषु जीवानामभयप्रदाः ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्ता निगृहीतेन्द्रियास्तथा। ॥ १४.१००.११९ ॥
ผู้ที่มีจิตเสมอต่อสรรพสัตว์ ให้ความไม่หวาดกลัวแก่สิ่งมีชีวิต พ้นจากความโกรธและความโลภ และสำรวมอินทรีย์ได้แล้ว
14.100.120
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशैर्विमानैस्ते महाप्रभाः ।
यान्ति वैवस्वतपुरं देवगन्धर्वसेविताः ॥ १४.१००.१२० ॥
ด้วยวิมานที่งามดุจพระจันทร์เพ็ญ ผู้เหล่านั้นผู้รุ่งเรืองยิ่งนักย่อมไปยังนครของพระไววัสวต มีเทพและคนธรรพ์คอยปรนนิบัติ
14.100.121
ये मामेकान्तभावेन देवं त्र्यंबकमेव वा ।
पूजयन्ति नमस्यन्ति स्तुवन्ति च दिनेदिने।
धर्मराजपुरं यान्ति यानैस्तेऽर्कसमप्रभैः ॥ १४.१००.१२१ ॥
ผู้ที่บูชาข้า หรือบูชาพระผู้มีตาสามดวง ด้วยความจงรักภักดีอย่างเดียวใจ กราบไหว้ และสรรเสริญพระองค์ทุกวันวัน จะไปยังนครของพระยมราชาแห่งธรรม ด้วยยานพาหนะที่รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์
14.100.122
पूजितास्तत्र धर्मेण स्वयं माल्यादिभिः शुभैः ।
यान्त्येव धर्मलोकं वा रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१००.१२२ ॥
เมื่อได้รับการบูชาที่นั่นจากพระธรรมเอง ด้วยพวงมาลัยและเครื่องบูชาอันเป็นมงคลอื่น ๆ เขาย่อมไปยังโลกของพระธรรม หรือไม่ก็ไปยังโลกของพระรุทร