മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.101.1
श्रुत्वा यमपुराध्वानं जीवानां गमनं तथा ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०१.१ ॥
യമപുരിയിലേക്കുള്ള വഴിയും ജീവികൾ അവിടേക്കു പോകുന്നതും കേട്ട്, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ധർമ്മപുത്രൻ വീണ്ടും കേശവനോട് സംസാരിച്ചു.
14.101.2
देवदेवेश दैत्यघ्न ऋषिसङ्घैरभिष्टुत ।
भगवन्भवहञ्श्रीमन्सहस्रादित्यसन्निभ ॥ १४.१०१.२ ॥
ദേവദേവനേ, ദൈത്യഹന്താവേ, ഋഷിസംഘങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനേ, ഭഗവാനേ, ഭവബന്ധം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ശ്രീമാനേ, ആയിരം സൂര്യന്മാർക്കു തുല്യനേ!
14.101.3
सर्वसंभव धर्मज्ञ सर्वधरमप्रवर्तक ।
सर्वदानफलं सौम्य कथयस्व ममाच्युत ॥ १४.१०१.३ ॥
സർവ്വോത്പത്തിയായവനേ, ധർമ്മജ്ഞനേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളെയും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവനേ, സൗമ്യനേ, അച്യുതനേ! സകല ദാനങ്ങളുടെയും ഫലം എന്നോട് പറയൂ.
14.101.4
दानं देयं कथं कृष्ण कीदृशाय द्विजाय वै ।
कीदृशं वा तपः कृत्वा तत्फलं कुत्र भुज्यते ॥ १४.१०१.४ ॥
കൃഷ്ണാ, ദാനം എങ്ങനെ നൽകണം, ഏതുതരം ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം? അല്ലെങ്കിൽ ഏതുതരം തപസ്സ് ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലം എവിടെ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു?
14.101.5
एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण धीमता ।
उवाच धर्मपुत्राय पुण्यान्धर्मान्महोदयान् ॥ १४.१०१.५ ॥
ബുദ്ധിമാനായ ധർമ്മപുത്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹൃഷീകേശൻ ധർമ്മപുത്രനോട് പുണ്യവും മഹാഫലദായകവുമായ ധർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
14.101.6
शृणुष्वावहितो राजन्पूतं पापघ्नमुत्तमम् ।
सर्वदानफलं सौम्य न श्राव्यं पापकर्मणम् ॥ १४.१०१.६ ॥
രാജാവേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. ഇത് പവിത്രവും പാപനാശകവും ഉത്തമവുമാണ്; സകല ദാനങ്ങളുടെയും ഫലമാണിത്. സൗമ്യനേ, പാപകർമ്മിയെ ഇത് കേൾപ്പിക്കരുത്.
14.101.7
यच्छ्रुत्वा पुरुषः स्त्री वा नष्टपापः समाहितः ।
तत्क्षणात्पूततां याति पापकर्मरतोपि वा ॥ १४.१०१.७ ॥
അത് കേൾക്കുന്ന പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ, പാപങ്ങൾ നശിച്ച് ഏകാഗ്രചിത്തരായി, ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ പവിത്രത നേടുന്നു; പാപകർമ്മങ്ങളിൽ മുഴുകിയവരായിരുന്നാലും.
14.101.8
एकाहमपि कौन्तेय भूमावुत्पादितं जलम् ।
सप्त तारयते पूर्वान्वितृष्णा यत्र गौर्भवेत् ॥ १४.१०१.८ ॥
കൗന്തേയാ, ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചെടുത്ത ജലം ഒരു ദിവസമെങ്കിലും, അവിടെ പശുവിന് ദാഹം തീരുന്നുവെങ്കിൽ, ഏഴ് പൂർവ്വികരെ കരകയറ്റുന്നു.
14.101.9
पानीयं परमं लोके जीवानां जीवनं स्मृतम् ।
पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति पाण्डव।
पानीयस्य गुणा दिव्याः परलोके गुणावहाः ॥ १४.१०१.९ ॥
ലോകത്തിൽ കുടിവെള്ളം പരമശ്രേഷ്ഠമാണ്; അത് ജീവികളുടെ ജീവനായി കരുതപ്പെടുന്നു. പാണ്ഡവാ, ജലദാനത്താൽ തൃപ്തി ഉണ്ടാകുന്നു. ജലത്തിന്റെ ദിവ്യഗുണങ്ങൾ പരലോകത്തും നന്മ നൽകുന്നു.
14.101.10
तत्र पुष्पोदकी नाम नदी परमपावनी ।
कामान्ददाति राजेन्द्र तोयदानां यमालये ॥ १४.१०१.१० ॥
അവിടെ പുഷ്പോദകി എന്ന അത്യന്തം പവിത്രമാക്കുന്ന നദിയുണ്ട്. രാജേന്ദ്രാ, ജലദാനം ചെയ്തവർക്ക് യമലോകത്ത് അത് ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു.
14.101.11
शीतलं सलिलं ह्यत्र ह्यक्षय्यममृतोपमम् ।
शीततोयप्रदादॄणां भवेन्नित्यं सुखावहम् ॥ १४.१०१.११ ॥
ഇവിടെ ശീതജലം തീർച്ചയായും ക്ഷയമില്ലാത്തതും അമൃതിനു തുല്യവുമാണ്. ശീതജലം നൽകുന്നവർക്ക് അത് എന്നും സുഖം നൽകുന്നു.
14.101.12
ये चाप्यतोयदातारः पूयस्तेषां विधीयते। ॥ १४.१०१.१२ ॥
ജലദാനം ചെയ്യാത്തവർക്ക് ചീഞ്ഞ ചലം നിറഞ്ഞ നരകം വിധിക്കപ്പെടുന്നു.
14.101.13
प्रणश्यत्यंबुपानेन बुभुक्षा च युधिष्ठिर ।
तृपीषस्य न चान्नेन पिपासाऽपि प्रणश्यति।
तस्मात्तोयं सदा देयं तृषितेभ्यो विजानता। ॥ १४.१०१.१३ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിനാൽ വിശപ്പും നശിക്കുന്നു. അന്നത്താൽ തൃപ്തനായവന്റെ ദാഹവും നശിക്കുന്നു. അതിനാൽ അറിവുള്ളവൻ ദാഹിക്കുന്നവർക്ക് എപ്പോഴും വെള്ളം നൽകണം.
14.101.14
अग्नेर्मूर्तिः क्षितेर्योनिरमृतस्य स संभवः ।
अतोंभः सर्वभूतानां मूलमित्युच्यते बुधैः ॥ १४.१०१.१४ ॥
വെള്ളം അഗ്നിയുടെ രൂപമാണ്, ഭൂമിയുടെ ഉറവിടമാണ്, അമൃതിന്റെ ഉത്ഭവമാണ്. അതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ വെള്ളത്തെ സർവ ജീവികളുടെയും മൂലമെന്ന് പറയുന്നു.
14.101.15
अद्भिः सर्वाणि भूतानि जीवन्ति प्रभवन्ति च ।
तस्मात्सर्वेषु दानेषु तोयदानं विशिष्यते ॥ १४.१०१.१५ ॥
വെള്ളത്താൽ സർവ ജീവികളും ജീവിക്കുന്നു, ഉണ്ടാകുന്നു. അതിനാൽ എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും വെള്ളത്തിന്റെ ദാനം ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
14.101.16
सर्वदानतपोयज्ञैर्यत्प्राप्यं फलमुत्तमम् ।
तत्सर्वं तोयदानेन प्राप्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०१.१६ ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങൾ, തപസ്സ്, യജ്ഞങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ലഭിക്കുന്ന ഉത്തമഫലം മുഴുവൻ വെള്ളത്തിന്റെ ദാനത്താൽ ലഭിക്കുന്നു. ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.101.17
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्त्वन्नदातं सुसंस्कृतम् ।
तैस्तु दत्ताः स्वयं प्राणा भवन्ति भरतर्षभ ॥ १४.१०१.१७ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് നന്നായി പാകം ചെയ്ത അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ, അവർ തന്നെ തങ്ങളുടെ പ്രാണനെ നൽകിയതായി ഭവിക്കുന്നു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
14.101.18
अन्नाद्रक्तं च शुक्लं च अन्ने जीवः प्रतिष्ठितः ।
इन्द्रियाणि च बुद्धिश्च पुष्णन्त्यन्नेन नित्यशः।
अन्नहीनानि सीदन्ति सर्वभूतानि पाण्डव ॥ १४.१०१.१८ ॥
അന്നത്തിൽ നിന്ന് രക്തവും ശുക്ലവും ഉണ്ടാകുന്നു. അന്നത്തിലാണ് ജീവൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ബുദ്ധിയും എപ്പോഴും അന്നത്താലാണ് പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. പാണ്ഡവാ, അന്നമില്ലാത്ത സർവ ജീവികളും ക്ഷയിക്കുന്നു.
14.101.19
तेजो बलं च रूपं च सत्वं वीर्यं धृतिर्द्युतिः ।
ज्ञानं मेधा तथाऽऽयुश्च सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १४.१०१.१९ ॥
തേജസ്സും ബലവും രൂപവും സത്ത്വവും വീര്യവും ധൃതിയും ദ്യുതിയും ജ്ഞാനവും മേധയും ആയുസ്സും — എല്ലാം അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.
14.101.20
देवमानवर्तिर्यक्षु सर्वलोकेषु सर्वदा ।
सर्वकालं हि सर्वेषां सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १४.१०१.२० ॥
ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, തിര്യക്കുകൾ, യക്ഷന്മാർ — എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും എപ്പോഴും എല്ലാ കാലത്തും — സർവതും, സർവ ജീവികൾക്കും, അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.
14.101.21
अन्नं प्रजापते रूपमन्नं प्रजननं स्मृतम् ।
सर्वभूतमयं चान्नं जीवश्चान्नमयः स्मृतः ॥ १४.१०१.२१ ॥
അന്നം പ്രജാപതിയുടെ രൂപമാണ്; അന്നം തന്നെയാണ് പ്രജനനം എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അന്നം സർവഭൂതമയമാണ്; ജീവനും അന്നമയനെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
14.101.22
अन्नेनाधिष्ठितः प्राण अपानो व्यान एव च ।
उदानश्च समानश्च धारयन्ति शरीरिणम् ॥ १४.१०१.२२ ॥
അന്നത്താൽ അധിഷ്ഠിതമായ പ്രാണൻ, അപാനൻ, വ്യാനൻ, ഉദാനൻ, സമാനൻ — ഇവയാണ് ശരീരിയെ ധരിക്കുന്നത്.
14.101.23
शयनोत्थानगमनग्रहणाकर्षणानि च ।
सर्वसत्वकृतं क्रम चान्नादेव प्रवर्तते ॥ १४.१०१.२३ ॥
കിടക്കൽ, എഴുന്നേൽക്കൽ, നടക്കൽ, പിടിക്കൽ, വലിക്കൽ, സർവജീവികളും ചെയ്യുന്ന കർമക്രമം — എല്ലാം അന്നത്തിൽ നിന്നുതന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
14.101.24
चतुर्विधानि भूतानि जङ्गमानि स्थिराणि च ।
अन्नाद्भवन्ति राजेन्द्र सृष्टिरेषा प्रजापतेः ॥ १४.१०१.२४ ॥
ചലിക്കുന്നവയും സ്ഥിരമായവയും — നാലുവിധ ഭൂതങ്ങൾ അന്നത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ഉണ്ടാകുന്നു, രാജേന്ദ്രാ; ഇതാണ് പ്രജാപതിയുടെ സൃഷ്ടി.
14.101.25
विद्यास्थानानि सर्वाणि सर्वयज्ञाश्च पावनाः ।
अन्नाद्यस्मात्प्रवर्तन्ते तस्मादन्नं परं स्मृतम् ॥ १४.१०१.२५ ॥
എല്ലാ വിദ്യാസ്ഥാനങ്ങളും പാവനമായ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; അതിനാൽ അന്നം പരമമെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.101.26
देवा रुद्रादयः सर्वे पितरोऽप्यग्नयस्तथा ।
यस्मादन्नेन तुष्यन्ति तस्मादन्नं विशिष्यते ॥ १४.१०१.२६ ॥
രുദ്രാദി സർവ്വ ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും അഗ്നികളും അന്നത്താൽ തൃപ്തരാകുന്നു; അതിനാൽ അന്നം വിശിഷ്ടമാകുന്നു.
14.101.27
यस्मादन्नात्प्रजाः सर्वाः कल्पेकल्पेऽसृजत्प्रभुः ।
तस्मादन्नात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०१.२७ ॥
പ്രഭു ഓരോ കല്പത്തിലും ഏത് അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് സർവ്വ പ്രജകളെയും സൃഷ്ടിച്ചത്, ആ അന്നദാനത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ദാനം ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാവുകയുമില്ല.
14.101.28
यस्मादन्नात्प्रवर्तन्ते धर्मार्थौ काम एव च ।
तस्मादन्नात्परं दानं नामुत्रेह च पाण्डव ॥ १४.१०१.२८ ॥
ഏത് അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് ധർമ്മവും അർത്ഥവും കാമവും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, ആ അന്നദാനത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ദാനം ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ഇല്ല, ഹേ പാണ്ഡവാ.
14.101.29
यक्षरक्षोग्रहा नागा भूतान्यन्ते च दानवाः ।
तुष्यन्त्यन्नेन यस्मात्तु तस्मादन्नं परं भवेत् ॥ १४.१०१.२९ ॥
യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ഗ്രഹങ്ങളും നാഗങ്ങളും ഭൂതങ്ങളും ഒടുവിൽ ദാനവന്മാരും അന്നത്താൽ തൃപ്തരാകുന്നു; അതിനാൽ അന്നം പരമമായിരിക്കണം.
14.101.30
परान्नमुपभुञ्जनो यत्कर्म कुरुते शुभम् ।
तच्छुभस्यैकभागस्तु कर्तुर्भवति भारत ॥ १४.१०१.३० ॥
മറ്റൊരാളുടെ അന്നം ഭുജിക്കുന്നവൻ ചെയ്യുന്ന ശുഭകർമ്മത്തിന്റെ ഫലത്തിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമേ കർത്താവിന് ലഭിക്കൂ, ഹേ ഭാരത.
14.101.31
अन्नदस्य त्रयो भागा भन्ति पुरुषर्षभ ।
तस्यादन्नं प्रदातव्यं ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१०१.३१ ॥
അന്നദാനം ചെയ്യുന്നവന് മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളുണ്ട്, പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ. അതിനാൽ അന്നം പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്കാണ് നൽകേണ്ടത്.
14.101.32
ब्राह्मणाय दरिद्राय योऽन्नं संवत्सरं नृप ।
श्रोत्रियाय प्रयच्छेद्वै पाकभेदविवर्जितः ॥ १४.१०१.३२ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണന്, ശ്രോത്രിയന് പാകഭേദമില്ലാതെ അന്നം നൽകുന്നവൻ...
14.101.33
डंभानृतविमुक्तस्तु परां भक्तिमुपागतः ।
स्वधर्मेणार्जितफलं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.३३ ॥
എന്നാൽ ആഡംബരവും അസത്യവും വെടിഞ്ഞ് പരമഭക്തി നേടിയവന്റെ സ്വധർമ്മത്താൽ നേടിയ ഫലവും പുണ്യഫലവും കേൾക്കുക.
14.101.34
शतवर्षसहस्राणि कामगः कामरूपधृत् ।
मोदतेऽमरलोकस्थः पूज्यमानोप्सरोगणैः।
ततश्चापि च्युतः कालान्नरलोके द्विजो भवेत् ॥ १४.१०१.३४ ॥
ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കുന്നവനുമായ അവൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷം അമരലോകത്ത് വസിച്ച് അപ്സരസ്സുകളാൽ പൂജിതനായി ആനന്ദിക്കുന്നു. പിന്നീട് കാലക്രമത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് വീണ് മനുഷ്യലോകത്ത് ദ്വിജനായി ജനിക്കുന്നു.
14.101.35
अग्नभिक्षां च यो दद्याद्दरिद्राय द्विजातये ।
षण्मासान्वार्षिकं श्राद्दं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.३५ ॥
ദരിദ്രനായ ദ്വിജന് അന്നഭിക്ഷ നൽകുന്നവന് ആറുമാസം വാർഷിക ശ്രാദ്ധം ചെയ്ത പുണ്യഫലം ലഭിക്കുന്നു. ആ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.
14.101.36
गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्प्रण्यफलमाप्नोति नरो वै नात्र संशयः ॥ १४.१०१.३६ ॥
ആയിരം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ആ പുണ്യഫലം മനുഷ്യൻ നേടുന്നു. ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.101.37
अथ संवत्सरं दद्यादग्रभिक्षामयाचते ।
प्रच्छद्यैव स्वयं नीत्वा तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.३७ ॥
പിന്നെ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ യാചകന് ആദ്യ ഭിക്ഷ നൽകി, അത് സ്വയം മൂടി കൊണ്ടുപോകുന്നവന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.
14.101.38
कपिलानां सहस्रैस्तु यद्देयं पुण्यमुच्यते ।
तत्सर्वमखिलं प्राप्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.१०१.३८ ॥
ആയിരം കപില പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ പറയപ്പെടുന്ന പുണ്യമത്രയും നേടി, അവൻ ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.101.39
स शक्रभवने रम्ये र्षिकोटिशतं नृप ।
यथाकामं महातेजाः क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०१.३९ ॥
ഹേ രാജാവേ, അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ നൂറു കോടി ഋഷിമാരോടൊപ്പം, ഇഷ്ടം പോലെ അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം മഹാതേജസ്വിയായി ക്രീഡിക്കുന്നു.
14.101.40
अन्नं च यस्तु वै दद्याद्द्विजाय नियतव्रतः ।
दशवर्षामि राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.४० ॥
നിയമവ്രതനായി പത്തു വർഷം ബ്രാഹ്മണന് അന്നം നൽകുന്നവന്റെ പുണ്യഫലം, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, കേൾക്കുക.
14.101.41
कपिला शतसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यफलमासाद्य पुरन्दरपुरं व्रजेत् ॥ १४.१०१.४१ ॥
വിധിപ്രകാരം ദാനം ചെയ്ത ലക്ഷം കപില പശുക്കളുടെ ഫലം നേടി, അവൻ പുരന്ദരന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.101.42
स शक्रभवने रम्ये कामरूपी यथासुखम् ।
शतकोटिसमा राजन्क्रीडतेऽमरपूजितः ॥ १४.१०१.४२ ॥
അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ, ഇഷ്ടരൂപം ധരിച്ച്, സുഖമായി, ഹേ രാജാവേ, നൂറു കോടി വർഷങ്ങൾ ദേവന്മാരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട് ക്രീഡിക്കുന്നു.
14.101.43
शक्रलोकावतीर्णश्च इह लोके महाद्युतिः ।
चतुर्वेदी द्विजः श्रीमाञ्जायते राजपूजितः ॥ १४.१०१.४३ ॥
ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഈ ലോകത്തിൽ മഹാതേജസ്വിയായ, നാലു വേദങ്ങൾ അറിയുന്ന, ഐശ്വര്യവാനായ ദ്വിജനായി ജനിക്കുന്നു; അവൻ രാജാക്കന്മാരാൽ പൂജിതനാകുന്നു.
14.101.44
अध्वश्रान्ताय विप्राय क्षुधितायान्नकाङ्क्षिणे ।
देशकालाभियाताय दीयते पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०१.४४ ॥
ഓ പാണ്ഡുപുത്രാ, വഴി നടന്ന് ക്ഷീണിച്ച, വിശന്ന, അന്നം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഉചിതമായ ദേശകാലങ്ങളിൽ എത്തിയ ബ്രാഹ്മണന് ദാനം നൽകപ്പെടുന്നു.
14.101.45
याचतेऽन्नं न दद्याद्यो विद्यामाने धनागमे ।
स लुब्धो नरकं याति कृमीणां कालसूत्रकम् ॥ १४.१०१.४५ ॥
ധനം ലഭ്യമായിരിക്കെ അന്നം യാചിക്കുന്നവന് നൽകാത്തവൻ, ആ ലോഭി പുഴുക്കൾ നിറഞ്ഞ കാലസൂത്രക നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
14.101.46
तत्र नरके घोरे लोभमोहविचेतनः ।
दशरव्षसहस्राणि क्लिश्यते वेदनार्दितः ॥ १४.१०१.४६ ॥
ആ ഭയങ്കര നരകത്തിൽ, ലോഭമോഹങ്ങളാൽ ബോധം നശിച്ചവൻ, പതിനായിരം വർഷം വേദനയാൽ പീഡിതനായി ക്ലേശിക്കുന്നു.
14.101.47
तस्माच्च नरकान्मुक्तः कालेन महता हि सः ।
दरिद्रो मानुषे लोके चण्डालेष्वपि जायते। ॥ १४.१०१.४७ ॥
ആ നരകത്തിൽ നിന്ന് ദീർഘകാലത്തിനു ശേഷം മോചിതനായി, അവൻ മനുഷ്യലോകത്തിൽ ദരിദ്രനായി, ചണ്ഡാലരുടെ ഇടയിലും ജനിക്കുന്നു.
14.101.48
यस्तु पांसुलपादश्च दूराध्वश्रमकर्शितः ।
क्षुत्पिपासाश्रमश्रान्त आर्तः खिन्नगतिर्द्विजः ॥ १४.१०१.४८ ॥
എന്നാൽ പൊടി പുരണ്ട പാദങ്ങളുള്ള, ദൂരയാത്രയുടെ ക്ഷീണത്താൽ മെലിഞ്ഞ, വിശപ്പും ദാഹവും ശ്രമവും കൊണ്ട് തളർന്ന, വേദനിക്കുന്ന, ഇടറുന്ന നടത്തമുള്ള ദ്വിജൻ—
14.101.49
पृच्छन्वै ह्यन्नदातारं गृहमभ्येत्य याचयेत् ।
तं पूजयेत्तु यत्नेन सोऽतिथिः स्वर्गसंक्रमः।
तस्मिंस्तुष्टे नरश्रेष्ठ तुष्टाः स्युः सर्वदेवताः ॥ १४.१०१.४९ ॥
അന്നദാതാവിനോട് ചോദിച്ച് വീട്ടിൽ വന്ന് യാചിക്കുന്നവനെ ശ്രദ്ധയോടെ ആദരിക്കണം; അവൻ അതിഥി, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി. നരശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ സന്തുഷ്ടനായാൽ എല്ലാ ദേവതകളും സന്തുഷ്ടരാകും.
14.101.50
न तथा हविषा होमैर्न पुष्पैर्नानुलेपनैः ।
अग्नयः पार्थ तुष्यन्ति यथा ह्यतिथिपूजनात् ॥ १४.१०१.५० ॥
പാർത്ഥാ, ഹവിസ്സിനാലും ഹോമങ്ങളാലും പുഷ്പങ്ങളാലും അനുലേപനങ്ങളാലും അഗ്നികൾ അത്ര സന്തുഷ്ടരാകുന്നില്ല, അതിഥിപൂജയാൽ എന്നപോലെ.
14.101.51
कपिलायां तु दत्तायां विधिवज्ज्येष्ठपुष्करे ।
न तत्फलमवाप्नोति यत्फलं विप्रबोजनान्। ॥ १४.१०१.५१ ॥
ജ്യേഷ്ഠപുഷ്കരത്തിൽ വിധിപ്രകാരം കപിലപ്പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താലും ബ്രാഹ്മണഭോജനത്താൽ കിട്ടുന്ന ഫലം ലഭിക്കുന്നില്ല.
14.101.52
द्विजपादोदकक्लिन्ना यावत्तिष्ठति मेदिनी ।
तावत्पुष्करपत्रेण पिबन्ति पितरो जलम् ॥ १४.१०१.५२ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ പാദോദകത്താൽ നനഞ്ഞ ഭൂമി എത്രകാലം നിലനിൽക്കുന്നുവോ, അത്രകാലം പിതൃക്കൾ താമരയിലകൊണ്ട് ജലം കുടിക്കുന്നു.
14.101.53
देवमाल्यापनयनं द्विजोच्छिष्टापमार्जनम् ।
श्रान्तसंवाहनं चैव तथा पादावसेचनम् ॥ १४.१०१.५३ ॥
ദേവമാല്യം നീക്കുക, ബ്രാഹ്മണരുടെ എച്ചിൽ തുടച്ചുമാറ്റുക, ക്ഷീണിതനെ തടവുക, അതുപോലെ പാദങ്ങൾ കഴുകുക.
14.101.54
प्रतिश्रयप्रदानं च तथा शय्यासनस्य च ।
एकैकं पाण्डवश्रेष्ठ गोप्रदानाद्विशिष्यते ॥ १४.१०१.५४ ॥
അഭയം നൽകുക, അതുപോലെ ശയ്യയും ആസനവും നൽകുക — പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, ഇവയിൽ ഓരോന്നും ഗോദാനത്തേക്കാൾ വിശിഷ്ടമാണ്.
14.101.55
पादोदकं पादघृतं दीपमन्नं प्रतिश्रयम् ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ १४.१०१.५५ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് പാദജലം, പാദത്തിൽ പുരട്ടാൻ നെയ്യ്, ദീപം, അന്നം, വാസസ്ഥലം എന്നിവ നൽകുന്നവർ യമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല.
14.101.56
विप्रातिथ्ये कृते राजन्भक्त्या शुश्रूषितेऽपि च ।
देवाः शुश्रूषिताः सर्वे त्रयस्त्रिंशदरिन्दम ॥ १४.१०१.५६ ॥
രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണർക്ക് അതിഥിസത്കാരം നൽകുകയും ഭക്തിയോടെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ശത്രുനാശകനേ, മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാരെയും ശുശ്രൂഷിച്ചതായി.
14.101.57
अभ्यागतो ज्ञातपूर्वो ह्यज्ञातोऽतिथिरुच्यते ।
तयोः पूजां द्विजः कुर्यादिति पौराणिकी श्रुतिः ॥ १४.१०१.५७ ॥
മുമ്പേ അറിയപ്പെട്ടവൻ അഭ്യാഗതൻ; അറിയപ്പെടാത്തവൻ അതിഥി എന്നു പറയുന്നു. ആ രണ്ടുപേരെയും ദ്വിജൻ പൂജിക്കണം എന്നതാണ് പൗരാണിക ശ്രുതി.
14.101.58
पादाभ्यङ्गन्नपानैस्तु योऽतिर्थिं पूजयेन्नरः ।
पूजितस्तेन राजेन्द्र भवामीह न संशयः ॥ १४.१०१.५८ ॥
കാലുകൾക്ക് എണ്ണ പുരട്ടി, അന്നപാനങ്ങളാൽ അതിഥിയെ പൂജിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, രാജേന്ദ്രാ, അവനാൽ പൂജിതനായ ഞാൻ ഇവിടെ (അവന്റെ മുന്നിൽ) പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു; സംശയമില്ല.
14.101.59
शीघ्रं पापाद्विनिर्मुक्तो मया चानुग्रहीकृतः ।
विमानेनेन्दुकल्पेन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०१.५९ ॥
അവൻ വേഗം പാപത്തിൽനിന്ന് മുക്തനാകുന്നു; എന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നു; ചന്ദ്രസമാനമായ വിമാനത്തിൽ അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.101.60
अभ्यागतं श्रान्तमनुव्रजन्ति ।
देवाश्च सर्वे पितरोऽग्नयश्च।
तस्मिन्द्विजे पूजिते पूजिताः स्यु-
र्गते निराशाः पितरो व्रजन्ति ॥ १४.१०१.६० ॥
ക്ഷീണിതനായി വന്ന അഭ്യാഗതനെ പിന്തുടർന്ന് ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും അഗ്നികളും എല്ലാവരും പോകുന്നു. ആ ദ്വിജൻ പൂജിക്കപ്പെട്ടാൽ അവരും പൂജിതരാകുന്നു; അവൻ പോയാൽ പിതൃക്കൾ നിരാശരായി മടങ്ങുന്നു.
14.101.61
अतिर्थिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य नाश्नन्ति दशवर्षणि पञ्च च ॥ १४.१०१.६१ ॥
ആരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അതിഥി നിരാശനായി മടങ്ങുന്നുവോ, അവന്റെ പിതൃക്കൾ പതിനഞ്ചു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയില്ല.
14.101.62
वर्जितः पितृभिर्लुब्धः स देवैरग्निभिः सह ।
निरयं रौरवं गत्वा दशवर्षाणि पञ्च च।
ततश्चापि च्युतः कालादिह चोच्छिष्टभुग्भवेत् ॥ १४.१०१.६२ ॥
പിതൃക്കളാലും ദേവന്മാരാലും അഗ്നികളാലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ലോഭി രൗരവ നരകത്തിൽ പോയി പതിനഞ്ചു വർഷം കഴിയുന്നു; പിന്നെ കാലം തികഞ്ഞാൽ ഇവിടെ എച്ചിൽ തിന്നുന്നവനായി ജനിക്കുന്നു.
14.101.63
वैश्वदेवान्तिके प्राप्तमतिथिं यो न पूजयेत् ।
चण्डालत्वमवाप्नोति सद्य एव न संशयः ॥ १४.१०१.६३ ॥
വൈശ്വദേവ ബലിയുടെ സമയത്ത് എത്തിയ അതിഥിയെ ആരെങ്കിലും ആദരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ഉടനെ ചണ്ഡാലത്വം പ്രാപിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.101.64
निर्वासयति यो विप्रं देशकालगतं गृहात् ।
पतितस्तत्क्षणादेव जायते नात्र संशयः ॥ १४.१०१.६४ ॥
ശരിയായ ദേശത്തും കാലത്തും വന്ന ബ്രാഹ്മണനെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്നവൻ ആ നിമിഷം തന്നെ പതിതനായി ജനിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.101.65
नरके रौरवे घोरे वर्षकोटिं स पच्यते ।
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके नराधमः।
श्वा वै द्वादशजन्मानि जायते क्षुत्पिपासितः ॥ १४.१०१.६५ ॥
അവൻ ഭയങ്കരമായ രൗരവ നരകത്തിൽ കോടി വർഷം വേവുന്നു; പിന്നെ കാലം തികഞ്ഞാൽ ഈ ലോകത്ത് അധമനായ മനുഷ്യനായി, വിശപ്പും ദാഹവും വലയ്ക്കുന്നവനായി, പന്ത്രണ്ടു ജന്മം നായയായി ജനിക്കുന്നു.
14.101.66
चण्डालोप्यतिथिः प्राप्तो देशकालेऽन्नकाङ्क्षयाः ।
अभ्युद्गम्यो गृहस्थेन पूजनीयश्च सर्वदा ॥ १४.१०१.६६ ॥
ചണ്ഡാലനാണെങ്കിലും അതിഥിയായി ശരിയായ ദേശത്തും കാലത്തും ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ച് വന്നാൽ, ഗൃഹസ്ഥൻ അവനെ എഴുന്നേറ്റ് എതിരേറ്റ് എപ്പോഴും ആദരിക്കണം.
14.101.67
अनर्चयित्वा योऽश्नाति लोभमोहविचेतनः ।
स चण्डालत्वमापन्नो दश जन्मानि पाण्डव ॥ १४.१०१.६७ ॥
അതിഥിയെ ആദരിക്കാതെ ലോഭമോഹങ്ങളാൽ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, ഹേ പാണ്ഡവാ, ചണ്ഡാലത്വം പ്രാപിച്ച് പത്തു ജന്മങ്ങളോളം അതേ അവസ്ഥയിൽ തുടരുന്നു.
14.101.68
निराशमतिथिं कृत्वा भुञ्जनो यः प्रहृष्टवान् ।
न जानाति किलात्मानं विष्ठकूपे निपातितं ॥ १४.१०१.६८ ॥
അതിഥിയെ നിരാശനാക്കി സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ താൻ തന്നെ വിസർജ്യക്കിണറ്റിൽ തള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അറിയുന്നില്ല.
14.101.69
मोघं ध्रुवं प्रोर्णयति मोघमस्य तु पच्यते ।
मोघमन्नं सदाऽश्नाति योतिथिं न च पूजयेत् ॥ १४.१०१.६९ ॥
അവന്റെ പ്രയത്നം തീർച്ചയായും വ്യർഥമാകുന്നു; അവൻ പാകം ചെയ്ത അന്നവും വ്യർഥമാകുന്നു. അതിഥിയെ ആദരിക്കാതെ സദാ വ്യർഥമായ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയാകുന്നു.
14.101.70
साङ्गोपाङ्गांस्तु यो वेदान्पठतीह दिनेदिने ।
न चातिथिं पूजयति वृथा भवति स द्विजः ॥ १४.१०१.७० ॥
ഇവിടെ അംഗോപാംഗങ്ങളോടെ ദിനംതോറും വേദങ്ങൾ പഠിക്കുന്നവനാണെങ്കിലും അതിഥിയെ ആദരിക്കാത്തവൻ ആ ദ്വിജൻ വ്യർഥനായിത്തീരുന്നു.
14.101.71
पाकयज्ञमहायज्ञैः सोमसंस्थाभिरेव च ।
ये यजन्ति न चार्चन्ति गृहेष्वतिथिमागतम् ॥ १४.१०१.७१ ॥
പാകയജ്ഞങ്ങളാലും മഹായജ്ഞങ്ങളാലും സോമസംസ്ഥകളാലും യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ, എന്നാൽ വീടുകളിൽ വന്ന അതിഥിയെ ആദരിക്കാത്തവർ.
14.101.72
तेषां यशोभिकामानां दत्तमिष्टं च यद्भवेत् ।
वृथा भवति तत्सर्वमाशया हि तया हतम् ॥ १४.१०१.७२ ॥
യശസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവരുടെ ദാനവും ഇഷ്ടയജ്ഞവുമെല്ലാം വ്യർഥമാകുന്നു; ആ ആശയാൽ തന്നെ അവ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
14.101.73
देशं कालं च पात्रं च स्वशक्तिं च निरीक्ष्य च ।
अल्पं समं महद्वापि कुर्यादातिथ्यमात्मवान् ॥ १४.१०१.७३ ॥
സ്ഥലവും കാലവും യോഗ്യതയും സ്വന്തം ശേഷിയും പരിശോധിച്ച്, ആത്മസംയമമുള്ളവൻ ചെറുതോ തുല്യമോ വലുതോ ആയ അതിഥിസത്കാരം ചെയ്യണം.
14.101.74
सुमुखः सुप्रसन्नात्मा धीमानतिथिमागतम् ।
स्वागतेनासनेनाद्भिरन्नाद्येन च पूजयेत् ॥ १४.१०१.७४ ॥
ബുദ്ധിമാനായവൻ വന്ന അതിഥിയെ പ്രസന്നമുഖത്തോടും പ്രസന്നമനസ്സോടും കൂടി, സ്വാഗതവചനം, ആസനം, ജലം, അന്നം എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.
14.101.75
हितः प्रियो वा द्वेष्यो वा मूर्खः पण्डित एव वा ।
प्राप्तो यो वैश्वदेवान्ते सोतिथिः स्वर्गसंक्रमः ॥ १४.१०१.७५ ॥
ഹിതനോ പ്രിയനോ ശത്രുവോ മൂഢനോ പണ്ഡിതനോ ആകട്ടെ, വൈശ്വദേവത്തിന്റെ അവസാനം വന്നവനാണ് അതിഥി; അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി.
14.101.76
क्षुत्पिपासाश्रमार्ताय देशकालगताय च ।
सत्कृत्यान्नं प्रदातव्यं यज्ञस्य फलमिच्छता ॥ १४.१०१.७६ ॥
വിശപ്പ്, ദാഹം, ക്ഷീണം എന്നിവയാൽ വലഞ്ഞവനും ദൂരദേശത്തുനിന്നും കാലത്തുനിന്നും വന്നവനും യാഗഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ബഹുമാനത്തോടെ അന്നം നൽകണം.
14.101.77
भोजयेदात्मनः श्रेष्ठान्विधइवद्धव्यकव्ययोः ।
अन्नं प्राणो मनुष्यणामन्नदः प्राणदो भवेत्।
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ॥ १४.१०१.७७ ॥
തന്റെ ശ്രേഷ്ഠരെ വിധിപ്രകാരം ഹവ്യ-കവ്യങ്ങളിൽ ഊട്ടണം. അന്നം മനുഷ്യരുടെ പ്രാണനാണ്; അന്നം നൽകുന്നവൻ പ്രാണൻ നൽകുന്നവനാകുന്നു. അതിനാൽ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിശേഷേണ അന്നം നൽകണം.
14.101.78
अन्नदः सर्वकामैस्तु सुतृप्तः सुष्ट्वलङ्कृतः ।
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजते ॥ १४.१०१.७८ ॥
അന്നം നൽകുന്നവൻ എല്ലാ കാമനകളും സഫലമായി, നന്നായി തൃപ്തനായി, നന്നായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, പൂർണ്ണചന്ദ്രപ്രകാശം പോലെയുള്ള വിമാനത്തിൽ ശോഭിക്കുന്നു.
14.101.79
सेव्यमानो वरस्त्रीभिर्मम लोकं स गच्छति ।
क्रीडित्वा तु ततस्तस्मिन्वर्षकोटिं यथाऽमरः ॥ १४.१०१.७९ ॥
ശ്രേഷ്ഠസ്ത്രീകളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടവനായി അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ ദേവനെപ്പോലെ കോടി വർഷങ്ങൾ ക്രീഡിക്കുന്നു.
14.101.80
ततस्चापि च्युतः कालादिह लोके महायशाः ।
वेदशास्त्रार्थतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८० ॥
പിന്നെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഹായശസ്വി ഈ ലോകത്തിൽ വീണ്ടും ജനിച്ച്, വേദശാസ്ത്രാർത്ഥതത്ത്വം അറിയുന്ന, ഐശ്വര്യവാനായ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നു.
14.101.81
यथाश्रद्धं तु यः कुर्यान्मनुष्येषु प्रजायते ।
महाधनपतिः श्रीमान्वेदवेदाङ्गपारगः।
सर्वशास्त्रार्थतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८१ ॥
ശ്രദ്ധയ്ക്കനുസരിച്ച് ആര് ചെയ്യുന്നുവോ അവൻ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു: മഹാധനപതി, ശ്രീമാൻ, വേദവേദാംഗ പാരംഗതൻ, സർവശാസ്ത്രാർത്ഥതത്ത്വജ്ഞൻ, ഐശ്വര്യവാനായ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നു.
14.101.82
सर्वातिथ्यं तु यः कुर्याद्वर्षमेकमकल्मषः ।
धर्मार्जितधनो भूत्वा पाकभेदविवर्जितः ॥ १४.१०१.८२ ॥
ഒരു വർഷം പാപരഹിതനായി സർവ അതിഥിസത്കാരം ചെയ്യുന്നവൻ, ധർമ്മത്താൽ നേടിയ ധനമുള്ളവനായി, പാകഭേദം വർജിച്ചവനായി.
14.101.83
देवानिव स्वयं विप्रानर्चयित्वा पितॄनपि ।
विप्रानग्राशनाशी यस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.८३ ॥
ദേവന്മാരെപ്പോലെ സ്വയം ബ്രാഹ്മണരെയും പിതൃക്കളെയും പൂജിച്ച്, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആദ്യം ഭക്ഷണം നൽകുന്നവന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.
14.101.84
वर्षेणैकेन यावन्ति पिण्डान्यश्नन्ति ये द्विजाः ।
तावद्वर्षाणि राजेन्द्र मम लोके महीयते ॥ १४.१०१.८४ ॥
ഒരു വർഷം കൊണ്ട് ഈ ദ്വിജന്മാർ എത്ര പിണ്ഡങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, അത്രയും വർഷം അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.101.85
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके महायशाः ।
वेदसास्त्रार्थतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८५ ॥
പിന്നീട് അവൻ കാലമെത്തിയപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണ്, മഹായശസ്സുള്ളവനായി, വേദങ്ങളുടെയും ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അർത്ഥതത്ത്വം അറിയുന്ന, ഭോഗസമ്പന്നനായ ബ്രാഹ്മണനാകും.
14.101.86
सर्वातिथ्यं तु यः कुर्याद्यथाश्रद्धं नरेश्वर ।
अकालनियमेनापि सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ १४.१०१.८६ ॥
നരേശ്വരാ, ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധയ്ക്കൊത്ത് എല്ലാ അതിഥികളെയും സത്കരിക്കുന്നുവോ, നിശ്ചിത കാലനിയമമില്ലെങ്കിലും സത്യവാദിയും ഇന്ദ്രിയജിതനും ആയിരിക്കുന്നുവോ,
14.101.87
सत्यसन्धो चितक्रोधः शाखाधर्मविवर्जितः ।
अधर्मभीरुर्धर्मिष्ठो मायामात्सर्यवर्जितः ॥ १४.१०१.८७ ॥
സത്യപ്രതിജ്ഞനും, കോപം അടക്കിയവനും, ശാഖാധർമ്മങ്ങളില്ലാത്തവനും, അധർമ്മത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവനും, ധർമ്മനിഷ്ഠനും, വഞ്ചനയും അസൂയയും ഇല്ലാത്തവനും,
14.101.88
श्रद्दधानः सुचिर्नित्यं पाकबेदविवर्जितः ।
स विमानेन दिव्येन दिव्यरूपी महायशाः ॥ १४.१०१.८८ ॥
ശ്രദ്ധയുള്ളവനും എപ്പോഴും ശുചിയുള്ളവനും പാകവേദ വിധികളില്ലാത്തവനുമായ അവൻ മഹായശസ്വിയായി ദിവ്യരൂപത്തോടെ ദിവ്യ വിമാനത്തിൽ പോകും.
14.101.89
पुरन्दरपुरं याति गीयमानोप्सरोगणैः ।
मन्वन्तरं तु तत्रैव क्रीडित्वा देवपूजितः।
मानुष्यलोकमागम्य भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८९ ॥
അവൻ പുരന്ദരന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങൾ അവനെക്കുറിച്ച് പാടുന്നു. അവിടെത്തന്നെ ഒരു മന്വന്തരം ക്രീഡിച്ച്, ദേവന്മാരാൽ പൂജിതനായി, മനുഷ്യലോകത്ത് വന്ന് ഭോഗസമ്പന്നനായ ബ്രാഹ്മണനാകും.
14.101.90
दशजन्मानि विप्रत्वमाप्नुयाद्राजपूजितः ।
जातिस्मरश्च भवति यत्रयत्रोपजायते ॥ १४.१०१.९० ॥
അവൻ പത്ത് ജന്മങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണ്യം നേടും; രാജാക്കന്മാരാൽ പൂജിതനാകും. എവിടെയെല്ലാം ജനിക്കുന്നുവോ അവിടെല്ലാം പൂർവജന്മസ്മരണയുള്ളവനായിരിക്കും.