மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.101.1
श्रुत्वा यमपुराध्वानं जीवानां गमनं तथा ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०१.१ ॥
யமபுரிக்கான பாதையையும், உயிர்கள் அங்கே செல்வதையும் கேட்டு, மகிழ்ந்த மனத்துடன் தர்மபுத்திரன் மீண்டும் கேசவனிடம் பேசினான்.
14.101.2
देवदेवेश दैत्यघ्न ऋषिसङ्घैरभिष्टुत ।
भगवन्भवहञ्श्रीमन्सहस्रादित्यसन्निभ ॥ १४.१०१.२ ॥
தேவர்களின் தேவனே, அசுரர்களை அழிப்பவனே, முனிவர் கூட்டங்களால் போற்றப்படுபவனே, பகவானே, பிறவியை அழிப்பவனே, ஸ்ரீமானே, ஆயிரம் சூரியர்களுக்கு ஒப்பானவனே!
14.101.3
सर्वसंभव धर्मज्ञ सर्वधरमप्रवर्तक ।
सर्वदानफलं सौम्य कथयस्व ममाच्युत ॥ १४.१०१.३ ॥
அனைத்துக்கும் மூலமானவனே, தர்மம் அறிந்தவனே, எல்லா தர்மங்களையும் நிலைநிறுத்துபவனே, சாந்தனே, அச்யுதனே! எல்லா தானங்களின் பலனை எனக்குச் சொல்வாயாக.
14.101.4
दानं देयं कथं कृष्ण कीदृशाय द्विजाय वै ।
कीदृशं वा तपः कृत्वा तत्फलं कुत्र भुज्यते ॥ १४.१०१.४ ॥
கிருஷ்ணா, தானம் எப்படிக் கொடுக்கப்பட வேண்டும், எத்தகைய பிராமணருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்? அல்லது எத்தகைய தவத்தைச் செய்தால் அதன் பலன் எங்கே அனுபவிக்கப்படுகிறது?
14.101.5
एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण धीमता ।
उवाच धर्मपुत्राय पुण्यान्धर्मान्महोदयान् ॥ १४.१०१.५ ॥
அறிவுள்ள தர்மபுத்திரன் இவ்வாறு கேட்டதும், ஹ்ருஷீகேசன் தர்மபுத்திரனுக்குப் புண்ணியமான, மாபெரும் பலன் தரும் தர்மங்களை எடுத்துரைத்தான்.
14.101.6
शृणुष्वावहितो राजन्पूतं पापघ्नमुत्तमम् ।
सर्वदानफलं सौम्य न श्राव्यं पापकर्मणम् ॥ १४.१०१.६ ॥
அரசே, கவனமாகக் கேள். இது தூய்மையானது, பாவத்தை அழிப்பது, மிக உயர்ந்தது; எல்லா தானங்களின் பலன் இதுவே. சாந்தனே, பாவம் செய்பவனுக்கு இதைக் கேட்கச் சொல்லக்கூடாது.
14.101.7
यच्छ्रुत्वा पुरुषः स्त्री वा नष्टपापः समाहितः ।
तत्क्षणात्पूततां याति पापकर्मरतोपि वा ॥ १४.१०१.७ ॥
அதைக் கேட்ட ஆண், அல்லது பெண், பாவங்கள் அழிந்து ஒருமுகப்பட்டவராய், அந்தக் கணமே தூய்மையை அடைகிறார்கள்; பாவச் செயல்களில் ஈடுபட்டவராக இருந்தாலும் கூட.
14.101.8
एकाहमपि कौन्तेय भूमावुत्पादितं जलम् ।
सप्त तारयते पूर्वान्वितृष्णा यत्र गौर्भवेत् ॥ १४.१०१.८ ॥
குந்தியின் மகனே, ஒரு நாள் கூட நிலத்திலிருந்து தோண்டி எடுக்கப்பட்ட நீர், அங்கு பசுவின் தாகம் தணியுமானால், ஏழு முன்னோர்களை கரையேற்றுகிறது.
14.101.9
पानीयं परमं लोके जीवानां जीवनं स्मृतम् ।
पानीयस्य प्रदानेन तृप्तिर्भवति पाण्डव।
पानीयस्य गुणा दिव्याः परलोके गुणावहाः ॥ १४.१०१.९ ॥
உலகில் குடிநீரே மிக உயர்ந்தது; அது உயிரினங்களின் வாழ்வாக நினைக்கப்படுகிறது. பாண்டவனே, நீர் தானத்தால் திருப்தி உண்டாகிறது. நீரின் தெய்வீக குணங்கள் மறுவுலகிலும் நன்மை தருகின்றன.
14.101.10
तत्र पुष्पोदकी नाम नदी परमपावनी ।
कामान्ददाति राजेन्द्र तोयदानां यमालये ॥ १४.१०१.१० ॥
அங்கே புஷ்போதகி என்ற மிகவும் தூய்மைப்படுத்தும் நதி உண்டு. அரசர்களில் சிறந்தவனே, அது நீர் தானம் செய்தவர்களுக்கு யமலோகத்தில் விரும்பியவற்றைத் தருகிறது.
14.101.11
शीतलं सलिलं ह्यत्र ह्यक्षय्यममृतोपमम् ।
शीततोयप्रदादॄणां भवेन्नित्यं सुखावहम् ॥ १४.१०१.११ ॥
இங்கே குளிர்ந்த நீர் உண்மையில் அழியாதது, அமிழ்தத்தைப் போன்றது. குளிர்ந்த நீரை அளிப்பவர்களுக்கு அது எப்போதும் இன்பம் தருகிறது.
14.101.12
ये चाप्यतोयदातारः पूयस्तेषां विधीयते। ॥ १४.१०१.१२ ॥
நீர் தானம் செய்யாதவர்களுக்கு, சீழ் நிறைந்த நரகம் விதிக்கப்படுகிறது.
14.101.13
प्रणश्यत्यंबुपानेन बुभुक्षा च युधिष्ठिर ।
तृपीषस्य न चान्नेन पिपासाऽपि प्रणश्यति।
तस्मात्तोयं सदा देयं तृषितेभ्यो विजानता। ॥ १४.१०१.१३ ॥
யுதிஷ்டிரா, நீர் அருந்துவதால் பசியும் அழிகிறது. உணவால் நிறைந்தவனின் தாகமும் அழிகிறது. ஆகவே அறிந்தவன் தாகமுள்ளவர்களுக்கு எப்போதும் நீர் கொடுக்க வேண்டும்.
14.101.14
अग्नेर्मूर्तिः क्षितेर्योनिरमृतस्य स संभवः ।
अतोंभः सर्वभूतानां मूलमित्युच्यते बुधैः ॥ १४.१०१.१४ ॥
நீர் நெருப்பின் வடிவம், பூமியின் பிறப்பிடம், அமிர்தத்தின் தோற்றம். ஆகவே அறிஞர்களால் நீர் எல்லா உயிர்களுக்கும் மூலம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
14.101.15
अद्भिः सर्वाणि भूतानि जीवन्ति प्रभवन्ति च ।
तस्मात्सर्वेषु दानेषु तोयदानं विशिष्यते ॥ १४.१०१.१५ ॥
நீரால் எல்லா உயிர்களும் வாழ்கின்றன, தோன்றுகின்றன. ஆகவே எல்லா தானங்களிலும் நீர்த்தானம் சிறந்தது.
14.101.16
सर्वदानतपोयज्ञैर्यत्प्राप्यं फलमुत्तमम् ।
तत्सर्वं तोयदानेन प्राप्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०१.१६ ॥
எல்லா தானங்கள், தவங்கள், யாகங்களால் அடையப்படும் உயர்ந்த பயன் அனைத்தும் நீர்த்தானத்தால் அடையப்படுகிறது. இதில் ஐயமில்லை.
14.101.17
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यस्त्वन्नदातं सुसंस्कृतम् ।
तैस्तु दत्ताः स्वयं प्राणा भवन्ति भरतर्षभ ॥ १४.१०१.१७ ॥
பிராமணர்களுக்கு நன்கு சமைத்த உணவை கொடுப்பவர்கள், அவர்களால் தங்கள் உயிர்மூச்சே கொடுக்கப்பட்டதாக ஆகிறது, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.
14.101.18
अन्नाद्रक्तं च शुक्लं च अन्ने जीवः प्रतिष्ठितः ।
इन्द्रियाणि च बुद्धिश्च पुष्णन्त्यन्नेन नित्यशः।
अन्नहीनानि सीदन्ति सर्वभूतानि पाण्डव ॥ १४.१०१.१८ ॥
உணவிலிருந்து இரத்தமும் சுக்லமும் உண்டாகின்றன. உணவிலேயே உயிர் நிலைபெற்றுள்ளது. புலன்களும் அறிவும் எப்போதும் உணவாலேயே வளர்கின்றன. ஓ பாண்டவா, உணவில்லாத எல்லா உயிர்களும் வாடுகின்றன.
14.101.19
तेजो बलं च रूपं च सत्वं वीर्यं धृतिर्द्युतिः ।
ज्ञानं मेधा तथाऽऽयुश्च सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १४.१०१.१९ ॥
ஒளி, பலம், உருவம், சத்துவம், வீர்யம், திருதி, காந்தி, ஞானம், மேதை, ஆயுள் ஆகிய அனைத்தும் அன்னத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன.
14.101.20
देवमानवर्तिर्यक्षु सर्वलोकेषु सर्वदा ।
सर्वकालं हि सर्वेषां सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् ॥ १४.१०१.२० ॥
தேவர், மனிதர், விலங்குகள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரிடையே, எல்லா உலகங்களிலும், எப்போதும், எல்லாக் காலங்களிலும் — அனைத்தும், எல்லா உயிரினங்களுக்கும், அன்னத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன.
14.101.21
अन्नं प्रजापते रूपमन्नं प्रजननं स्मृतम् ।
सर्वभूतमयं चान्नं जीवश्चान्नमयः स्मृतः ॥ १४.१०१.२१ ॥
அன்னம் பிரஜாபதியின் வடிவம்; அன்னமே உற்பத்தி எனச் சொல்லப்படுகிறது. அன்னம் எல்லா உயிரினங்களாலும் ஆனது; உயிரும் அன்னமயமானது எனக் கூறப்படுகிறது.
14.101.22
अन्नेनाधिष्ठितः प्राण अपानो व्यान एव च ।
उदानश्च समानश्च धारयन्ति शरीरिणम् ॥ १४.१०१.२२ ॥
அன்னத்தால் ஆதரிக்கப்பட்ட பிராணன், அபானன், வ்யானன், உதானன், சமானன் ஆகியவையே உடலுடையவனைத் தாங்குகின்றன.
14.101.23
शयनोत्थानगमनग्रहणाकर्षणानि च ।
सर्वसत्वकृतं क्रम चान्नादेव प्रवर्तते ॥ १४.१०१.२३ ॥
படுத்தல், எழுதல், நடத்தல், பற்றுதல், இழுத்தல், எல்லா உயிரினங்களும் செய்யும் செயல்முறைகள் அனைத்தும் அன்னத்திலிருந்தே நடைபெறுகின்றன.
14.101.24
चतुर्विधानि भूतानि जङ्गमानि स्थिराणि च ।
अन्नाद्भवन्ति राजेन्द्र सृष्टिरेषा प्रजापतेः ॥ १४.१०१.२४ ॥
நகரும், நிலையான என நான்கு வகை உயிரினங்களும் அன்னத்திலிருந்தே தோன்றுகின்றன, அரசர்களின் அரசே; இதுவே பிரஜாபதியின் படைப்பு.
14.101.25
विद्यास्थानानि सर्वाणि सर्वयज्ञाश्च पावनाः ।
अन्नाद्यस्मात्प्रवर्तन्ते तस्मादन्नं परं स्मृतम् ॥ १४.१०१.२५ ॥
அனைத்து கல்விப் பிரிவுகளும், தூய்மைப்படுத்தும் அனைத்து யாகங்களும் உணவிலிருந்தே நடைபெறுகின்றன; ஆகவே உணவே உயர்ந்ததென்று கூறப்படுகிறது.
14.101.26
देवा रुद्रादयः सर्वे पितरोऽप्यग्नयस्तथा ।
यस्मादन्नेन तुष्यन्ति तस्मादन्नं विशिष्यते ॥ १४.१०१.२६ ॥
ருத்திரர் முதலான அனைத்து தேவர்களும், பிதுர்களும், அக்கினிகளும் உணவாலேயே திருப்தியடைகின்றனர்; ஆகவே உணவு சிறந்ததாகிறது.
14.101.27
यस्मादन्नात्प्रजाः सर्वाः कल्पेकल्पेऽसृजत्प्रभुः ।
तस्मादन्नात्परं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०१.२७ ॥
எந்த உணவிலிருந்து பிரபு ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தாரோ, அந்த உணவின் தானத்தைவிட உயர்ந்த தானம் இதுவரை இல்லை, இனியும் இருக்காது.
14.101.28
यस्मादन्नात्प्रवर्तन्ते धर्मार्थौ काम एव च ।
तस्मादन्नात्परं दानं नामुत्रेह च पाण्डव ॥ १४.१०१.२८ ॥
எந்த உணவிலிருந்து தர்மமும் அர்த்தமும் காமமும் நடைபெறுகின்றனவோ, அந்த உணவைவிட உயர்ந்த தானம் இம்மையிலும் மறுமையிலும் இல்லை, ஓ பாண்டவா.
14.101.29
यक्षरक्षोग्रहा नागा भूतान्यन्ते च दानवाः ।
तुष्यन्त्यन्नेन यस्मात्तु तस्मादन्नं परं भवेत् ॥ १४.१०१.२९ ॥
யக்ஷர், ராட்சசர், கிரகங்கள், நாகர்கள், பூதங்கள், இறுதியில் தானவர்களும் உணவாலேயே திருப்தியடைகின்றனர்; ஆகவே உணவே உயர்ந்ததாக இருக்க வேண்டும்.
14.101.30
परान्नमुपभुञ्जनो यत्कर्म कुरुते शुभम् ।
तच्छुभस्यैकभागस्तु कर्तुर्भवति भारत ॥ १४.१०१.३० ॥
பிறர் உணவை உண்பவன் செய்யும் நல்ல செயலின் பலனில் ஒரு பங்கே செய்தவனுக்குக் கிடைக்கிறது, ஓ பரதா.
14.101.31
अन्नदस्य त्रयो भागा भन्ति पुरुषर्षभ ।
तस्यादन्नं प्रदातव्यं ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः ॥ १४.१०१.३१ ॥
உணவளிப்பவனுக்கு மூன்று பங்குகள் உண்டு, ஓ மனிதர்களில் காளையே. ஆகையால் உணவு, குறிப்பாக அந்தணர்களுக்கே கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
14.101.32
ब्राह्मणाय दरिद्राय योऽन्नं संवत्सरं नृप ।
श्रोत्रियाय प्रयच्छेद्वै पाकभेदविवर्जितः ॥ १४.१०१.३२ ॥
ஓ அரசே, ஒருவன் ஓராண்டு முழுவதும் ஏழை அந்தணனுக்கும் வேதம் அறிந்த சோத்ரியனுக்கும், சமையல் வேறுபாடின்றி உணவளித்தால்...
14.101.33
डंभानृतविमुक्तस्तु परां भक्तिमुपागतः ।
स्वधर्मेणार्जितफलं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.३३ ॥
ஆனால் பொய்மையும் வஞ்சகமும் நீங்கி, உயர்ந்த பக்தியை அடைந்தவனின், தன் கடமையால் ஈட்டிய பலனையும் புண்ணியப் பயனையும் கேள்.
14.101.34
शतवर्षसहस्राणि कामगः कामरूपधृत् ।
मोदतेऽमरलोकस्थः पूज्यमानोप्सरोगणैः।
ततश्चापि च्युतः कालान्नरलोके द्विजो भवेत् ॥ १४.१०१.३४ ॥
இச்சைப்படி திரிபவனும் இச்சைப்படி உருவம் கொள்பவனும் ஆகி, பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் அமரலோகத்தில் வாழ்ந்து, அப்சரஸ்களின் கூட்டத்தால் போற்றப்பட்டு மகிழ்கிறான். பின்னர் காலக்கிரமத்தில் அங்கிருந்து வீழ்ந்து மனித உலகில் இருபிறப்பாளனாகப் பிறக்கிறான்.
14.101.35
अग्नभिक्षां च यो दद्याद्दरिद्राय द्विजातये ।
षण्मासान्वार्षिकं श्राद्दं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.३५ ॥
ஏழை இருபிறப்பாளனுக்குச் சமைத்த உணவைப் பிச்சையாகக் கொடுப்பவன், ஆறு மாதங்கள் வருடாந்திர சிராத்தம் செய்த புண்ணியப் பயனைப் பெறுகிறான். அதன் பயனைக் கேள்.
14.101.36
गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्प्रण्यफलमाप्नोति नरो वै नात्र संशयः ॥ १४.१०१.३६ ॥
ஓராயிரம் பசுக்களை தானம் செய்வதால் கிடைக்கும் புண்ணியம் எனச் சொல்லப்பட்டதே, அதே புண்ணியப் பயனை மனிதன் அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
14.101.37
अथ संवत्सरं दद्यादग्रभिक्षामयाचते ।
प्रच्छद्यैव स्वयं नीत्वा तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.३७ ॥
பின்னர் ஓர் ஆண்டு முழுவதும் யாசகனுக்கு முதல் பிக்ஷையை அளித்து, அதைத் தானே மூடி எடுத்துச் செல்பவனின் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.101.38
कपिलानां सहस्रैस्तु यद्देयं पुण्यमुच्यते ।
तत्सर्वमखिलं प्राप्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.१०१.३८ ॥
ஆயிரம் கபிலைப் பசுக்களை தானம் செய்வதால் சொல்லப்படும் புண்ணியம் முழுவதையும் அடைந்து, அவன் இந்திரலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
14.101.39
स शक्रभवने रम्ये र्षिकोटिशतं नृप ।
यथाकामं महातेजाः क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०१.३९ ॥
அவன், ஓ அரசே, இந்திரனின் அழகிய மாளிகையில் நூறு கோடி ரிஷிகளுடன், விரும்பியவாறு அப்சரஸ் கூட்டங்களுடன் மகா தேஜஸ்வியாக விளையாடுகிறான்.
14.101.40
अन्नं च यस्तु वै दद्याद्द्विजाय नियतव्रतः ।
दशवर्षामि राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.४० ॥
நியமவிரதனாக ஒருவன் பத்து ஆண்டுகள் பிராமணனுக்கு அன்னம் அளிக்கிறானோ, ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, அவனுடைய புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.101.41
कपिला शतसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यफलमासाद्य पुरन्दरपुरं व्रजेत् ॥ १४.१०१.४१ ॥
விதிப்படி அளிக்கப்பட்ட லட்சம் கபிலைப் பசுக்களின் பலனை அடைந்து, அவன் புரந்தரனின் நகரத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.101.42
स शक्रभवने रम्ये कामरूपी यथासुखम् ।
शतकोटिसमा राजन्क्रीडतेऽमरपूजितः ॥ १४.१०१.४२ ॥
அவன் இந்திரனின் அழகிய மாளிகையில், விரும்பிய உருவம் கொண்டு, சுகமாக, ஓ அரசே, நூறு கோடி ஆண்டுகள் தேவர்களால் போற்றப்பட்டு விளையாடுகிறான்.
14.101.43
शक्रलोकावतीर्णश्च इह लोके महाद्युतिः ।
चतुर्वेदी द्विजः श्रीमाञ्जायते राजपूजितः ॥ १४.१०१.४३ ॥
இந்திர உலகில் இருந்து இறங்கி இவ்வுலகில் மிகு ஒளியுடைய, நான்கு வேதங்களை அறிந்த, செல்வமுள்ள இருபிறப்பாளனாகப் பிறக்கிறான்; அவன் அரசர்களால் போற்றப்படுகிறான்.
14.101.44
अध्वश्रान्ताय विप्राय क्षुधितायान्नकाङ्क्षिणे ।
देशकालाभियाताय दीयते पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०१.४४ ॥
பாண்டுவின் மகனே, வழி நடந்து களைத்து, பசித்து, உணவை விரும்பி, தக்க இடத்திலும் காலத்திலும் வந்த அந்தணனுக்கு தானம் கொடுக்கப்படுகிறது.
14.101.45
याचतेऽन्नं न दद्याद्यो विद्यामाने धनागमे ।
स लुब्धो नरकं याति कृमीणां कालसूत्रकम् ॥ १४.१०१.४५ ॥
செல்வம் இருக்கும்போது உணவு கேட்பவனுக்குக் கொடுக்காதவன், பேராசை கொண்டவன், புழுக்கள் நிறைந்த காலசூத்ரக நரகத்திற்குச் செல்கிறான்.
14.101.46
तत्र नरके घोरे लोभमोहविचेतनः ।
दशरव्षसहस्राणि क्लिश्यते वेदनार्दितः ॥ १४.१०१.४६ ॥
அந்தக் கொடிய நரகத்தில், பேராசையாலும் மயக்கத்தாலும் உணர்விழந்தவன், பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வேதனையால் வருந்திக் துன்புறுகிறான்.
14.101.47
तस्माच्च नरकान्मुक्तः कालेन महता हि सः ।
दरिद्रो मानुषे लोके चण्डालेष्वपि जायते। ॥ १४.१०१.४७ ॥
அந்த நரகத்திலிருந்து நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு விடுபட்டு, அவன் மனித உலகில் ஏழையாக, சண்டாளர்களிடையேயும் பிறக்கிறான்.
14.101.48
यस्तु पांसुलपादश्च दूराध्वश्रमकर्शितः ।
क्षुत्पिपासाश्रमश्रान्त आर्तः खिन्नगतिर्द्विजः ॥ १४.१०१.४८ ॥
ஆனால் தூசி படிந்த பாதங்களும், நீண்ட வழியின் களைப்பால் மெலிந்தவனும், பசியாலும் தாகத்தாலும் உழைப்பாலும் சோர்ந்தவனும், துன்புற்றவனும், தளர்ந்த நடையுடையவனுமான அந்த இருபிறப்பாளன்—
14.101.49
पृच्छन्वै ह्यन्नदातारं गृहमभ्येत्य याचयेत् ।
तं पूजयेत्तु यत्नेन सोऽतिथिः स्वर्गसंक्रमः।
तस्मिंस्तुष्टे नरश्रेष्ठ तुष्टाः स्युः सर्वदेवताः ॥ १४.१०१.४९ ॥
உணவளிப்பவரிடம் கேட்டு வீட்டிற்கு வந்து யாசிப்பவரை முயற்சியுடன் வணங்க வேண்டும்; அவர் விருந்தினர், சொர்க்கத்திற்கான வழி. நரஸ்ரேஷ்டா, அவர் மகிழ்ந்தால் அனைத்து தேவர்களும் மகிழ்வர்.
14.101.50
न तथा हविषा होमैर्न पुष्पैर्नानुलेपनैः ।
अग्नयः पार्थ तुष्यन्ति यथा ह्यतिथिपूजनात् ॥ १४.१०१.५० ॥
பார்த்தா, நெய்ப் படையல்களாலும், ஹோமங்களாலும், மலர்களாலும், சந்தனக் கலவைகளாலும் அக்னிகள் அவ்வாறு மகிழ்வதில்லை, விருந்தினரை வழிபடுவதால் மகிழ்வது போல்.
14.101.51
कपिलायां तु दत्तायां विधिवज्ज्येष्ठपुष्करे ।
न तत्फलमवाप्नोति यत्फलं विप्रबोजनान्। ॥ १४.१०१.५१ ॥
ஜ்யேஷ்ட புஷ்கரத்தில் விதிப்படி கபிலை பசு தானம் செய்தாலும், பிராமணருக்கு உணவளிப்பதால் கிடைக்கும் பலன் கிடைப்பதில்லை.
14.101.52
द्विजपादोदकक्लिन्ना यावत्तिष्ठति मेदिनी ।
तावत्पुष्करपत्रेण पिबन्ति पितरो जलम् ॥ १४.१०१.५२ ॥
பிராமணர்களின் பாதத் தீர்த்தத்தால் நனைந்த பூமி எவ்வளவு காலம் நிலைத்திருக்கிறதோ, அவ்வளவு காலம் பித்ருக்கள் தாமரை இலையால் நீரருந்துகின்றனர்.
14.101.53
देवमाल्यापनयनं द्विजोच्छिष्टापमार्जनम् ।
श्रान्तसंवाहनं चैव तथा पादावसेचनम् ॥ १४.१०१.५३ ॥
தேவர்களின் மாலையை அகற்றுதல், பிராமணர்கள் விட்ட எச்சத்தைத் துடைத்தல், களைத்தவருக்கு உடல் பிடித்தல், அதுபோல் கால்களைக் கழுவுதல்.
14.101.54
प्रतिश्रयप्रदानं च तथा शय्यासनस्य च ।
एकैकं पाण्डवश्रेष्ठ गोप्रदानाद्विशिष्यते ॥ १४.१०१.५४ ॥
தங்குமிடம் அளித்தல், அதுபோல் படுக்கையும் ஆசனமும் அளித்தல் — பாண்டவச்ரேஷ்டா, இவை ஒவ்வொன்றும் பசுதானத்தைவிடச் சிறந்தது.
14.101.55
पादोदकं पादघृतं दीपमन्नं प्रतिश्रयम् ।
ये प्रयच्छन्ति विप्रेभ्यो नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ १४.१०१.५५ ॥
பிராமணர்களுக்குப் பாத நீர், பாதங்களுக்கான நெய், விளக்கு, உணவு, தங்குமிடம் கொடுப்பவர்கள் யமனிடம் செல்வதில்லை.
14.101.56
विप्रातिथ्ये कृते राजन्भक्त्या शुश्रूषितेऽपि च ।
देवाः शुश्रूषिताः सर्वे त्रयस्त्रिंशदरिन्दम ॥ १४.१०१.५६ ॥
அரசனே, பிராமணர்களுக்கு விருந்தோம்பலும் பக்தியுடன் பணிவிடையும் செய்யப்பட்டால், எதிரிகளை அடக்குபவனே, முப்பத்து மூன்று தேவர்களுக்கும் பணிவிடை செய்யப்பட்டதாகும்.
14.101.57
अभ्यागतो ज्ञातपूर्वो ह्यज्ञातोऽतिथिरुच्यते ।
तयोः पूजां द्विजः कुर्यादिति पौराणिकी श्रुतिः ॥ १४.१०१.५७ ॥
முன்பே அறியப்பட்டவன் விருந்தினர் (அப்யாகதன்); அறியப்படாதவன் அதிதி எனப்படுகிறான். அந்த இருவரையும் இருபிறப்பாளன் உபசரிக்க வேண்டும் என்பது பௌராணிகமான மரபு.
14.101.58
पादाभ्यङ्गन्नपानैस्तु योऽतिर्थिं पूजयेन्नरः ।
पूजितस्तेन राजेन्द्र भवामीह न संशयः ॥ १४.१०१.५८ ॥
பாதங்களுக்கு எண்ணெய் பூசி, உணவும் பானமும் கொடுத்து அதிதியை யார் உபசரிக்கிறானோ, அவனால் பூஜிக்கப்பட்டு நான் இங்கே (அவன் முன்) தோன்றுகிறேன்; இதில் ஐயமில்லை, அரசர்களின் தலைவனே.
14.101.59
शीघ्रं पापाद्विनिर्मुक्तो मया चानुग्रहीकृतः ।
विमानेनेन्दुकल्पेन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०१.५९ ॥
அவன் விரைவில் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; என்னால் அருள் பெற்றவனாகிறான்; சந்திரனைப் போன்ற விமானத்தில் அவன் என் உலகை அடைகிறான்.
14.101.60
अभ्यागतं श्रान्तमनुव्रजन्ति ।
देवाश्च सर्वे पितरोऽग्नयश्च।
तस्मिन्द्विजे पूजिते पूजिताः स्यु-
र्गते निराशाः पितरो व्रजन्ति ॥ १४.१०१.६० ॥
களைத்து வந்த விருந்தினரைப் பின்தொடர்ந்து தேவர்கள், பித்ருக்கள், அக்னிகள் அனைவரும் செல்கிறார்கள். அந்த இருபிறப்பாளன் பூஜிக்கப்பட்டால் அவர்களும் பூஜிக்கப்பட்டவர்களாவர்; அவன் சென்றுவிட்டால் பித்ருக்கள் ஏமாற்றமடைந்து திரும்புகிறார்கள்.
14.101.61
अतिर्थिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य नाश्नन्ति दशवर्षणि पञ्च च ॥ १४.१०१.६१ ॥
எவருடைய வீட்டிலிருந்து விருந்தினர் நம்பிக்கை சிதைந்து திரும்பிப் போகிறாரோ, அவருடைய முன்னோர்கள் பதினைந்து ஆண்டுகள் உணவு உண்ணமாட்டார்கள்.
14.101.62
वर्जितः पितृभिर्लुब्धः स देवैरग्निभिः सह ।
निरयं रौरवं गत्वा दशवर्षाणि पञ्च च।
ततश्चापि च्युतः कालादिह चोच्छिष्टभुग्भवेत् ॥ १४.१०१.६२ ॥
முன்னோர்களாலும் தேவர்களாலும் அக்னிகளாலும் புறக்கணிக்கப்பட்ட பேராசைக்காரன் ரௌரவ நரகத்திற்குச் சென்று பதினைந்து ஆண்டுகள் அங்கிருப்பான்; பின்னர் காலம் முடிந்ததும் இங்கு எச்சில் உண்பவனாகப் பிறப்பான்.
14.101.63
वैश्वदेवान्तिके प्राप्तमतिथिं यो न पूजयेत् ।
चण्डालत्वमवाप्नोति सद्य एव न संशयः ॥ १४.१०१.६३ ॥
வைசுவதேவ பலியின் நேரத்தில் வந்த விருந்தினரை எவன் மதிக்கவில்லையோ, அவன் உடனடியாகவே சண்டாளன் நிலையை அடைவான்; இதில் ஐயமில்லை.
14.101.64
निर्वासयति यो विप्रं देशकालगतं गृहात् ।
पतितस्तत्क्षणादेव जायते नात्र संशयः ॥ १४.१०१.६४ ॥
உரிய இடத்திலும் காலத்திலும் வந்த பிராமணனை வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றுபவன் அந்த கணமே வீழ்ச்சியடைந்து பிறக்கிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
14.101.65
नरके रौरवे घोरे वर्षकोटिं स पच्यते ।
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके नराधमः।
श्वा वै द्वादशजन्मानि जायते क्षुत्पिपासितः ॥ १४.१०१.६५ ॥
அவன் பயங்கரமான ரௌரவ நரகத்தில் கோடி ஆண்டுகள் வெந்துகொண்டிருப்பான்; பின்னர் காலம் முடிந்து இவ்வுலகில் கீழான மனிதனாகி, பசியும் தாகமும் வாட்ட, பன்னிரண்டு பிறவிகள் நாயாகப் பிறப்பான்.
14.101.66
चण्डालोप्यतिथिः प्राप्तो देशकालेऽन्नकाङ्क्षयाः ।
अभ्युद्गम्यो गृहस्थेन पूजनीयश्च सर्वदा ॥ १४.१०१.६६ ॥
ஒரு சண்டாளனாகவே இருந்தாலும், உரிய இடத்திலும் காலத்திலும் உணவு வேண்டி விருந்தினராக வந்தால், இல்லறத்தான் அவனை எழுந்து வரவேற்று எப்பொழுதும் மதிக்க வேண்டும்.
14.101.67
अनर्चयित्वा योऽश्नाति लोभमोहविचेतनः ।
स चण्डालत्वमापन्नो दश जन्मानि पाण्डव ॥ १४.१०१.६७ ॥
விருந்தினரை உபசரிக்காமல், பேராசையாலும் மயக்கத்தாலும் அறிவிழந்து உண்பவன் சண்டாளநிலையை அடைந்து பத்துப் பிறவிகள் அதிலேயே இருப்பான், ஓ பாண்டவா.
14.101.68
निराशमतिथिं कृत्वा भुञ्जनो यः प्रहृष्टवान् ।
न जानाति किलात्मानं विष्ठकूपे निपातितं ॥ १४.१०१.६८ ॥
விருந்தினரை ஏமாற்றி மகிழ்ச்சியுடன் உண்பவன், தான் மலக்கிணற்றில் தள்ளப்பட்டிருப்பதை அறியான்.
14.101.69
मोघं ध्रुवं प्रोर्णयति मोघमस्य तु पच्यते ।
मोघमन्नं सदाऽश्नाति योतिथिं न च पूजयेत् ॥ १४.१०१.६९ ॥
அவனது முயற்சி நிச்சயமாக வீணாகிறது; அவன் சமைத்த உணவும் வீணாகிறது. விருந்தினரை உபசரிக்காமல் எப்போதும் வீண் உணவை உண்பவன் இவ்வாறு ஆகிறான்.
14.101.70
साङ्गोपाङ्गांस्तु यो वेदान्पठतीह दिनेदिने ।
न चातिथिं पूजयति वृथा भवति स द्विजः ॥ १४.१०१.७० ॥
இங்கு அங்கங்கள் உபாங்கங்களுடன் நாள்தோறும் வேதங்களை ஓதுகிறான், ஆனால் விருந்தினரை உபசரிக்கவில்லை என்றால், அந்த த்விஜன் வீணாகிறான்.
14.101.71
पाकयज्ञमहायज्ञैः सोमसंस्थाभिरेव च ।
ये यजन्ति न चार्चन्ति गृहेष्वतिथिमागतम् ॥ १४.१०१.७१ ॥
சமையல் யாகங்களாலும் மகாயஞ்ஞங்களாலும், சோம யாகங்களாலும் வேள்வி செய்பவர்கள், ஆனால் வீடுகளுக்கு வந்த விருந்தினரை உபசரிக்காதவர்கள்.
14.101.72
तेषां यशोभिकामानां दत्तमिष्टं च यद्भवेत् ।
वृथा भवति तत्सर्वमाशया हि तया हतम् ॥ १४.१०१.७२ ॥
புகழை விரும்பும் அவர்கள் செய்த தானமும் இஷ்ட யாகமும் எல்லாம் வீணாகிறது; அந்த ஆசையாலேயே அவை அழிக்கப்பட்டுவிட்டன.
14.101.73
देशं कालं च पात्रं च स्वशक्तिं च निरीक्ष्य च ।
अल्पं समं महद्वापि कुर्यादातिथ्यमात्मवान् ॥ १४.१०१.७३ ॥
இடத்தையும், காலத்தையும், தகுதியையும், தனது சக்தியையும் ஆராய்ந்து, தன்னடக்கமுடையவன் சிறியதாயினும், சமமாயினும், பெரியதாயினும் விருந்தோம்பல் செய்ய வேண்டும்.
14.101.74
सुमुखः सुप्रसन्नात्मा धीमानतिथिमागतम् ।
स्वागतेनासनेनाद्भिरन्नाद्येन च पूजयेत् ॥ १४.१०१.७४ ॥
ஞானமுள்ளவன் வந்த விருந்தினரை மலர்ந்த முகத்தோடும் மகிழ்ந்த மனத்தோடும், வரவேற்புச் சொல், இருக்கை, நீர் மற்றும் உணவால் உபசரிக்க வேண்டும்.
14.101.75
हितः प्रियो वा द्वेष्यो वा मूर्खः पण्डित एव वा ।
प्राप्तो यो वैश्वदेवान्ते सोतिथिः स्वर्गसंक्रमः ॥ १४.१०१.७५ ॥
நண்பனாயினும், அன்புக்குரியவனாயினும், பகைவனாயினும், முட்டாளாயினும், அல்லது பண்டிதனாயினும், வைஸ்வதேவ பூஜை முடிவில் வந்தவன் அதிதி; அவன் சொர்க்கத்திற்கு வழி.
14.101.76
क्षुत्पिपासाश्रमार्ताय देशकालगताय च ।
सत्कृत्यान्नं प्रदातव्यं यज्ञस्य फलमिच्छता ॥ १४.१०१.७६ ॥
பசி, தாகம், களைப்பால் வருந்துபவனுக்கும், தொலைதூரத்திலிருந்து வந்தவனுக்கும், யாகப் பலனை விரும்புபவன் மரியாதையுடன் உணவளிக்க வேண்டும்.
14.101.77
भोजयेदात्मनः श्रेष्ठान्विधइवद्धव्यकव्ययोः ।
अन्नं प्राणो मनुष्यणामन्नदः प्राणदो भवेत्।
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ॥ १४.१०१.७७ ॥
தன்னுடைய சிறந்தவர்களுக்கு விதிப்படி ஹவ்ய, கவ்ய காலங்களில் உணவளிக்க வேண்டும். உணவே மனிதர்களின் உயிர்; உணவளிப்பவன் உயிர் கொடுப்பவன். ஆகவே செழிப்பை விரும்புபவன் சிறப்பாக உணவளிக்க வேண்டும்.
14.101.78
अन्नदः सर्वकामैस्तु सुतृप्तः सुष्ट्वलङ्कृतः ।
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजते ॥ १४.१०१.७८ ॥
உணவளிப்பவன் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, முழுதும் திருப்தியுற்று, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, முழுநிலவின் ஒளி போன்ற விமானத்தில் பிரகாசிக்கிறான்.
14.101.79
सेव्यमानो वरस्त्रीभिर्मम लोकं स गच्छति ।
क्रीडित्वा तु ततस्तस्मिन्वर्षकोटिं यथाऽमरः ॥ १४.१०१.७९ ॥
சிறந்த பெண்களால் சேவிக்கப்பட்டவனாக அவன் என் உலகிற்குச் செல்கிறான்; அங்கே தேவனைப் போல பத்து கோடி ஆண்டுகள் விளையாடுகிறான்.
14.101.80
ततस्चापि च्युतः कालादिह लोके महायशाः ।
वेदशास्त्रार्थतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८० ॥
பின்னர் காலம் முடிந்ததும், அவன் பெரும் புகழுடையவனாக இவ்வுலகில் வீழ்ந்து, வேதங்களிலும் சாஸ்திரங்களிலும் பொருளின் உண்மையை அறிந்த, செல்வமுடைய பிராமணனாகப் பிறக்கிறான்.
14.101.81
यथाश्रद्धं तु यः कुर्यान्मनुष्येषु प्रजायते ।
महाधनपतिः श्रीमान्वेदवेदाङ्गपारगः।
सर्वशास्त्रार्थतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८१ ॥
சிரத்தைக்கு ஏற்ப எவன் செய்கிறானோ, அவன் மனிதர்களிடையே பிறக்கிறான்: பெரும் செல்வத்தின் அதிபதியாக, மங்கலமுடையவனாக, வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் கடந்தவனாக, எல்லா சாஸ்திரங்களின் பொருளின் உண்மையை அறிந்த, செல்வமுடைய பிராமணனாகிறான்.
14.101.82
सर्वातिथ्यं तु यः कुर्याद्वर्षमेकमकल्मषः ।
धर्मार्जितधनो भूत्वा पाकभेदविवर्जितः ॥ १४.१०१.८२ ॥
ஒரு வருடம் பாவமற்றவனாக எல்லா விருந்தோம்பலையும் செய்பவன், தர்மத்தால் ஈட்டிய செல்வமுடையவனாகி, உணவுப் பாகுபாடுகள் இல்லாதவனாக.
14.101.83
देवानिव स्वयं विप्रानर्चयित्वा पितॄनपि ।
विप्रानग्राशनाशी यस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०१.८३ ॥
தேவர்களைப் போல தாமே பிராமணர்களையும் பிதிர்களையும் வழிபட்டு, பிராமணர்களுக்கு முதல் உணவளிக்க விரும்புபவனின் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.101.84
वर्षेणैकेन यावन्ति पिण्डान्यश्नन्ति ये द्विजाः ।
तावद्वर्षाणि राजेन्द्र मम लोके महीयते ॥ १४.१०१.८४ ॥
ஓராண்டில் இந்த துவிஜர்கள் எத்தனை பிண்டங்களை உண்கிறார்களோ, ஹே அரசர்களின் அரசனே, அத்தனை ஆண்டுகள் அவன் என் உலகில் மதிக்கப்படுகிறான்.
14.101.85
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके महायशाः ।
वेदसास्त्रार्थतत्वज्ञो भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८५ ॥
பின்னர் அவன் காலம் வந்ததும் இவ்வுலகிலிருந்து வீழ்ந்து, பெரும் புகழுடையவனாய், வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் அவற்றின் பொருளும் அறிந்து, இன்பங்கள் பெற்ற பிராமணனாகப் பிறப்பான்.
14.101.86
सर्वातिथ्यं तु यः कुर्याद्यथाश्रद्धं नरेश्वर ।
अकालनियमेनापि सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ १४.१०१.८६ ॥
நரேசுவரா, எவன் சிரத்தைக்கேற்ப அனைத்து விருந்தினர்களையும் உபசரிக்கிறானோ, நியமமான காலம் இல்லாவிடினும் சத்தியம் பேசுபவனும் புலன்களை வென்றவனுமாக இருக்கிறானோ,
14.101.87
सत्यसन्धो चितक्रोधः शाखाधर्मविवर्जितः ।
अधर्मभीरुर्धर्मिष्ठो मायामात्सर्यवर्जितः ॥ १४.१०१.८७ ॥
சத்தியத்தில் நிலைத்தவனும், கோபத்தை அடக்கியவனும், சாகா-தர்மங்களிலிருந்து விலகியவனும், அதர்மத்திற்கு அஞ்சுபவனும், தர்மத்தில் மிக்க நிலைத்தவனும், வஞ்சனையும் பொறாமையும் அற்றவனுமாக இருந்தால்,
14.101.88
श्रद्दधानः सुचिर्नित्यं पाकबेदविवर्जितः ।
स विमानेन दिव्येन दिव्यरूपी महायशाः ॥ १४.१०१.८८ ॥
சிரத்தையுள்ளவனும், எப்போதும் தூய்மையானவனும், சமையல் சடங்குகளிலிருந்து விலகியவனுமான அவன், பெரும் புகழுடன் தெய்வீக வடிவம் கொண்டு தெய்வ விமானத்தில் செல்வான்.
14.101.89
पुरन्दरपुरं याति गीयमानोप्सरोगणैः ।
मन्वन्तरं तु तत्रैव क्रीडित्वा देवपूजितः।
मानुष्यलोकमागम्य भोगवान्ब्राह्मणो भवेत् ॥ १४.१०१.८९ ॥
அவன் புரந்தரனின் நகரத்தை அடைகிறான்; அங்கே அப்சரசுக் கூட்டங்கள் பாடுகின்றன. அங்கேயே ஒரு மன்வந்தரம் விளையாடி, தேவர்களால் பூஜிக்கப்பட்டு, மனித உலகுக்கு வந்து இன்பம் பெற்ற பிராமணனாவான்.
14.101.90
दशजन्मानि विप्रत्वमाप्नुयाद्राजपूजितः ।
जातिस्मरश्च भवति यत्रयत्रोपजायते ॥ १४.१०१.९० ॥
அவன் பத்து பிறவிகளில் பிராமணத் தன்மையைப் பெறுவான்; அரசர்களால் போற்றப்படுவான். எங்கெங்கு பிறக்கிறானோ அங்கெல்லாம் தன் முற்பிறவிகளை நினைவு கூர்பவனாக இருப்பான்.