ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.102.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १४.१०२.१ ॥
ಇದರ ನಂತರ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಭೂದಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.102.2
यः प्रयच्छति विप्राय भूमिं रम्यां सदक्षिणाम् ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय साग्निहोत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.२ ॥
ಪಾಂಡವನೇ! ವೇದಜ್ಞನೂ, ದರಿದ್ರನೂ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಯೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ರಮಣೀಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾರು ನೀಡುತ್ತಾನೋ,
14.102.3
स सर्वकामतृप्तात्मा सर्वरत्नविभूषितः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीप्यमानोऽर्कवत्सदा ॥ १४.१०२.३ ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಾತ್ಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಸಕಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಸದಾ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
14.102.4
बालसूर्यप्रकाशेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन मम लोकं महायशाः ॥ १४.१०२.४ ॥
ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶದ, ವಿಚಿತ್ರ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ದಿವ್ಯ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.5
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु सेव्यमानो यथासुखम् ।
कामगः कामरूपी च क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०२.५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಲು, ಅವನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುಖದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಚ್ಛಿತ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
14.102.6
यावद्बिभर्ति लोकान्वै भूमिः कुरुकुलोद्वह ।
तावद्भूमिप्रदः काले मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६ ॥
ಕುರುಕುಲದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ! ಭೂಮಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಧರಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಭೂದಾನಿ ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.7
न हि भूमिप्रदानाद्वै दानमन्यद्विशिष्यते ।
न चापि भूमिहरणात्पापमान्यद्विशिष्यते ॥ १४.१०२.७ ॥
ಭೂದಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬೇರೆ ದಾನವಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಬೇರೆ ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ.
14.102.8
दानान्यन्यानि हीयन्ते कालेन कुरुपुङ्गव ।
भूमिदानस्य पुण्यस्य क्षयो नैवोपपद्यते ॥ १४.१०२.८ ॥
ಕುರುಕುಲ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಬೇರೆ ದಾನಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಭೂದಾನದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕ್ಷಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
14.102.9
ब्राह्मणाय दरिद्राय भूमिं दत्तां तु यो नरः ।
न हिंसति नरव्याघ्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.९ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಭೂಮಿಗೆ ಯಾರು ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.
14.102.10
सप्तद्वीपसमुद्रान्ता रत्नसंचयसंकुला ।
सशैलवनदुर्गाढ्या तेन दत्ता मही भवेत् ॥ १४.१०२.१० ॥
ಏಳು ದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ, ರತ್ನರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪರ್ವತ, ವನ, ದುರ್ಗಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಭೂಮಿ ಅವನಿಂದ ದಾನಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗುತ್ತದೆ.
14.102.11
भूमिं दृष्ट्वा दीयमानां श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति हर्षवत् ॥ १४.१०२.११ ॥
ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಹರ್ಷದಿಂದ 'ಇವನು ನನ್ನನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತವೆ.
14.102.12
सुवर्णमणिरत्नानि धनानि च वसूनि च ।
सर्वदानानि वै राजन्ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಚಿನ್ನ, ಮಣಿ, ರತ್ನ, ಧನ, ವಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವದಾನಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.13
सागरान्सरितः शैलान्समानि विषमाणि च ।
सर्वगन्धरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१३ ॥
ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ನದಿಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಸಮ ಮತ್ತು ವಿಷಮ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಗಂಧ ರಸಗಳನ್ನೂ ಅವನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು (ಎಲ್ಲವನ್ನೂ) ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.14
ओषधीः फलसंपन्ना नानापुष्पसमन्विताः ।
कमलोत्पलषण्डांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१४ ॥
ಫಲಸಮೃದ್ಧ, ನಾನಾ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಓಷಧಿಗಳನ್ನು, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲದ ಗುಂಪುಗಳನ್ನೂ ಅವನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು (ಎಲ್ಲವನ್ನೂ) ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.15
धर्मं कामं तथा चार्थं वेदान्यज्ञांस्तथैव च ।
स्वर्गमार्गगतिं चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१५ ॥
ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ, ವೇದಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಅವನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು (ಎಲ್ಲವನ್ನೂ) ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.16
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्ये यजन्ते सदक्षिणैः ।
न तत्फलं लभन्ते ते भूमिदानस्य यत्फलम् ॥ १४.१०२.१६ ॥
ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಮೊದಲಾದ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಜಿಸುವವರು ಭೂದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
14.102.17
श्रोत्रिया महीं दत्त्वा यो न हिंसति पाण्डव ।
तद्दानं कथयिष्यन्ति यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः।
तावत्स्वर्गोपभोगानां भोक्तारः पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०२.१७ ॥
ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡದವನು — ಓ ಪಾಂಡವ, ಆ ದಾನವನ್ನು ಲೋಕಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವವರೆಗೂ ಜನರು ಕೊಂಡಾಡುವರು; ಓ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನೇ, ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವನು.
14.102.18
सस्यपूर्णां महीं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
पितरस्तस्य तृप्ययन्ति यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०२.१८ ॥
ಧಾನ್ಯ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡುವವನ ಪಿತೃಗಳು, ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರಳಯದವರೆಗೂ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
14.102.19
मम रुद्रस्य सवितुस्त्रिदशानां तथैव च ।
प्रीतये विद्धि राजेन्द्र भूमिर्दत्ता द्विजाय वै ॥ १४.१०२.१९ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ನನ್ನ, ರುದ್ರನ, ಸವಿತೃವಿನ ಮತ್ತು ತ್ರಿದಶರ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೂಮಿ ದಾನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
14.102.20
तेन पुण्येन पूतात्मा दाता भूमेर्युधिष्ठिर ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचाराणा ॥ १४.१०२.२० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ ಭೂಮಿದಾತನು ನನ್ನ ಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
14.102.21
यत्किंचित्कुरुते पापं पुरुषे वृत्तिकर्शितः ।
स च गोकर्णमात्रेण भूमिदानेन शुध्यति ॥ १४.१०२.२१ ॥
ಜೀವನೋಪಾಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಗೋಕರ್ಣ ಮಾತ್ರ ಭೂಮಿಯ ದಾನದಿಂದ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.22
मासोपवासे यत्पुण्यं कृच्छ्रे चान्द्रायणेऽपि च ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२२ ॥
ಮಾಸೋಪವಾಸದಲ್ಲಿ, ಕೃಚ್ಛ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಚಾಂದ್ರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯವೇ ಗೋಕರ್ಣ ಮಾತ್ರ ಭೂಮಿ ದಾನದಿಂದಲೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
14.102.23
सर्वतीर्थाभिषेके च यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२३ ॥
ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯವೇ ಗೋಕರ್ಣ ಮಾತ್ರ ಭೂಮಿ ದಾನದಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
14.102.24
देवदेव नमस्तेऽस्तदु वासुदेव सुरेश्वर ।
गोकर्णस्य प्रमाणं वै वक्तुमर्हसि तत्वतः ॥ १४.१०२.२४ ॥
ದೇವದೇವನೇ, ವಾಸುದೇವನೇ, ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗೋಕರ್ಣದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.
14.102.25
शृणु गोकर्णमात्रस्य प्रमाणं पाण्डुनन्दन ।
त्रिंशद्दण्डप्रमाणेन प्रमितं सर्वतो दिशम् ॥ १४.१०२.२५ ॥
ಪಾಂಡುನಂದನ, ಗೋಕರ್ಣದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕೇಳು. ಅದು ಮೂವತ್ತು ದಂಡಗಳ ಅಳತೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
14.102.26
प्रत्यक्प्रागपि राजेन्द्र तत्तथा दक्षिणोत्तरम् ।
गोकर्णं तद्विदः प्राहुः प्रमाणं धरणेर्नृप ॥ १४.१०२.२६ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ, ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ. ತಿಳಿದವರು ಗೋಕರ್ಣವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಅಳತೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ನೃಪ.
14.102.27
सवृषं गोशतं यत्र सुखं तिष्ठत्ययन्त्रितम् ।
सवत्सं कुरुशार्दूल तच्च गोकर्णमुच्यते ॥ १४.१०२.२७ ॥
ಗೂಳಿಯೊಂದಿಗೆ ನೂರು ಹಸುಗಳು ಕಟ್ಟದೆ, ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಸ್ಥಳ — ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ, ಅದೂ ಗೋಕರ್ಣ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
14.102.28
किंकरा मृत्युदण्डाश्च कुंभीपाकाश्च दारुणाः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२८ ॥
ಯಮ ಸೇವಕರು, ಮೃತ್ಯುದಂಡಗಳು, ಭಯಂಕರ ಕುಂಭೀಪಾಕ ನರಕಗಳು, ವರುಣನ ಘೋರ ಪಾಶಗಳು — ಇವು ಭೂದಾತನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
14.102.29
निरया रौरवाद्याश्च तथा वैतरणी नदी ।
तीव्राश्च यातनाः कृष्टा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२९ ॥
ರೌರವ ಮೊದಲಾದ ನರಕಗಳು, ವೈತರಣೀ ನದಿ, ತೀವ್ರ ಯಾತನೆಗಳು — ಇವು ಭೂದಾತನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
14.102.30
चित्रगुप्ताः कलिः कालः कृतान्तो मृत्युरेव च ।
यमश्च भगवान्साक्षात्पूजयन्ति महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३० ॥
ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ, ಕಲಿ, ಕಾಲ, ಕೃತಾಂತ, ಮೃತ್ಯು, ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಯಮನೇ ಸ್ವತಃ — ಭೂದಾತನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
14.102.31
रुद्रः प्रजापतिः शक्रः सुरा ऋषिगणास्तथा ।
अहं च प्रीतिमान्राजन्पूजयामो महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३१ ॥
ರುದ್ರ, ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಶಕ್ರ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಣಗಳು, ಮತ್ತು ನಾನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ಭೂಮಿದಾತನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.102.32
कृशभृत्यस्य कृशगोः कृशाश्वस्य कृतातिथेः ।
भूमिर्देया नरश्रेष्ठ स निधइः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.३२ ॥
ಸೇವಕರು ಕೃಶರಾದವನಿಗೆ, ಹಸುಗಳು ಕೃಶವಾದವನಿಗೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಕೃಶವಾದವನಿಗೆ, ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು, ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದು ಪರಲೋಕದ ನಿಧಿ.
14.102.33
सीदमानकुटुंबाय श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
व्रस्थाय दरिद्राय भूमिर्देया नराधिप ॥ १४.१०२.३३ ॥
ಕುಟುಂಬ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ, ವೇದಾಧ್ಯಾಯಿ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ, ಪತಿತನೂ ದರಿದ್ರನೂ ಆದವನಿಗೆ, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
14.102.34
यथा हि धात्री क्षीरेण पुत्रं वर्धयति स्वयम् ।
दातारमनुगृह्णाति दत्ता ह्येवं वसुंधरा ॥ १४.१०२.३४ ॥
ದಾದಿ ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ತಾನೇ ಪೋಷಿಸುವಂತೆ, ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಸುಂಧರೆ ದಾತನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
14.102.35
यथा बिभर्ति गौर्वत्सं सृजन्ती क्षीरमात्मनः ।
तथा सर्वगुणोपेता भूमिर्वहति भूमिदम् ॥ १४.१०२.३५ ॥
ಹಸು ತನ್ನ ಹಾಲನ್ನು ನೀಡಿ ಕರುವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವಂತೆ, ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನ ಭೂಮಿ ಭೂಮಿದಾತನನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ.
14.102.36
यथा बीजनि रोहन्ति जलसिक्तानि भूपते ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदस्य दिनेदिने ॥ १४.१०२.३६ ॥
ಓ ಭೂಪತಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಿದ ಬೀಜಗಳು ಮೊಳೆಯುವಂತೆ, ಭೂಮಿದಾತನ ಆಶೆಗಳು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.
14.102.37
यथा तेजस्तु सूर्यस्य तमः सर्वं व्यपोहति ।
तथा पापं नरस्येह भूमिदानं व्यपोहति ॥ १४.१०२.३७ ॥
ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸು ಎಲ್ಲ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಭೂದಾನವು ಮನುಷ್ಯನ ಪಾಪವನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ.
14.102.38
दाता दशानुगृह्णाति यो हरेद्दश हन्ति च ।
अतीतान्यागतानीह कुलानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०२.३८ ॥
ದಾತನು ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಪಹರಿಸುವವನು ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಗತಿಸಿದ ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಬರುವ ಕುಲಗಳೂ ಇದರಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗುತ್ತವೆ.
14.102.39
आश्रुत्य भूमिदानं तु दत्त्वा यो वा हरेन्पुनः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैः क्षिप्यते पूयशोणिते ॥ १४.१०२.३९ ॥
ಭೂದಾನವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿ, ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ವರುಣನ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಕೀವು ಮತ್ತು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.40
स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत् वसुंधराम् ।
न तस्य नरकाद्धोराद्विद्यते निष्कृतिः क्वचित् ॥ १४.१०२.४० ॥
ತಾನು ಕೊಟ್ಟ ಅಥವಾ ಇತರರು ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನಿಗೆ ಆ ಭಯಂಕರ ನರಕದಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಇಲ್ಲ.
14.102.41
ब्राह्म्णस्य हृते क्षेत्रे हन्याद्द्वादश पूर्वजान् ।
स गच्छेत्कृमियोनिं च न च मुच्येत जातु सः ॥ १४.१०२.४१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೊಲವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನು ಹನ್ನೆರಡು ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹುಳುವಿನ ಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
14.102.42
दत्त्वा भूमिं द्विजेन्द्राय यस्तामेवोपजीवति ।
गवां शतसहस्रस्य हन्तुः स लभते फलम् ॥ १४.१०२.४२ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಅದರಿಂದಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಂದವನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.102.43
सोधश्शिरास्तु पापात्मा कुंभीपाकेषु पच्यते ।
दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कुंभीपाकाद्विजनिस्सृतः।
इह लोके भवेत्स श्वा रातजन्मनि पाण्डव ॥ १४.१०२.४३ ॥
ಪಾಪಾತ್ಮನಾದ ಸೋಧಶ್ಶಿರನು ಕುಂಭೀಪಾಕ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕುಂಭೀಪಾಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ದ್ವಿಜನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ-ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಪಾಂಡವನೇ.
14.102.44
दत्त्वा भूमि द्विजेन्द्राणां यस्तामेवोपजीवति ।
स मूढो याति दुष्टात्मा नरकानेकविंशतिम्।
नरकेभ्यो विनिर्मुक्तः शुनां योनिं स गच्छति ॥ १४.१०२.४४ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ಅದರಿಂದಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು ಮೂಢನೂ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಕನೂ ಆಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ನರಕಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ನಾಯಿಯ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.102.45
हलकृष्टा मही देया सबीजा सस्यमालिनी ।
अथवा सोदका देया दरिद्राय द्विजातये ॥ १४.१०२.४५ ॥
ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ಉತ್ತ, ಬೀಜಸಹಿತ, ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದರಿದ್ರ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.
14.102.46
एवं दत्ता मही राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा चिन्तितानि च ॥ १४.१०२.४६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷದ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.102.47
बहुभिर्वसुधा दत्ता दीयते च नराधिपैः ।
यस्य यस्य यदा भूमिस्तस्य तस्य तदा फलम् ॥ १४.१०२.४७ ॥
ಅನೇಕ ರಾಜರಿಂದ ಭೂಮಿ ದಾನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ; ಯಾರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಭೂಮಿ ಇರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ಆಗ ಅದರ ಫಲ.
14.102.48
यः प्रयच्छति कन्यां वै सुरूपां श्रोत्रियाय वै ।
स ब्रह्मदेयो राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.४८ ॥
ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಶ್ರೋತ್ರಿಯನಿಗೆ ಕೊಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮದಾನ ಮಾಡಿದವನು; ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.
14.102.49
बलीवर्दसहस्राणां दत्तानां धुर्यवाहिनाम् ।
यत्पुण्यं लभते राजन्कन्यादानेन तत्फलम् ॥ १४.१०२.४९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನೊಗ ಹೊರುವ ಸಾವಿರಾರು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನೇ ಕನ್ಯಾದಾನದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.102.50
गवां शतसहस्रस्य सम्यग्धत्तस्थ यत्फलम् ।
तत्फलं समवाप्नोतिः यः प्रयच्छति कन्यकाम् ॥ १४.१०२.५० ॥
ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು, ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.102.51
यावन्ति चैव रोमाणि कन्यायाः कुरुपुङ्गव ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५१ ॥
ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕನ್ಯೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.52
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके स जायते ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी सर्वलोकार्चितो द्विजः ॥ १४.१०२.५२ ॥
ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆ ಲೋಕದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ — ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ಪಂಡಿತ, ಸರ್ವಲೋಕಪೂಜಿತ ದ್ವಿಜನಾಗಿ.
14.102.53
यः सुवर्णं दरिद्राय ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
श्रोत्रियाय सुवृत्ताय बहुपुत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.५३ ॥
ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ — ವೇದಜ್ಞನೂ, ಸದಾಚಾರಿಯೂ, ಬಹುಪುತ್ರನೂ ಆದವನಿಗೆ — ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು.
14.102.54
स मुक्तः सर्वपापेभ्यो बालसूर्यसमप्रभः ।
विमानं दिव्यामारूढः कामगः कामभोगवान्
वर्षकोटिं महातेजा मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५४ ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನೇರಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ಬಯಸಿದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.55
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके हि जायते ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.१०२.५५ ॥
ನಂತರ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ವೇದ-ವೇದಾಂಗ ಪಂಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಕೋಟಿ ಧನದ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.56
यश्च रूप्यं प्रयच्छेद्वै दरिद्राय द्विजातये ।
कृशवृत्तेः कृशगवे स मुक्तः सर्वकिल्बिषैः ॥ १४.१०२.५६ ॥
ಬಡ ದ್ವಿಜನಿಗೆ, ಕಷ್ಟಜೀವನದವನಿಗೆ, ಕೃಶ ಗೋವುಗಳುಳ್ಳವನಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಕೊಡುವವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.57
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
कामरूपि यथाकामं स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.५७ ॥
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ತಾಳಬಲ್ಲವನಾಗಿ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.58
ततोऽवतीर्णः कालेन लोके चास्मिन्महायशाः ।
सर्वलोकार्चितः श्रीमान्राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.१०२.५८ ॥
ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ಮಹಾ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಸರ್ವಲೋಕ ಪೂಜಿತನೂ ಶ್ರೀಮಂತನೂ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.59
तिलपर्वतकं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
विशेषेण दरिद्राय तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥ १४.१०२.५९ ॥
ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಡವನಿಗೆ, ಎಳ್ಳಿನ ಪರ್ವತವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನ ಫಲವನ್ನೂ ಕೇಳು.
14.102.60
पुण्यं वृषायुतोत्सर्गे यत्प्रोक्तं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य तत्क्षणाद्विरजा भवेत् ॥ १४.१०२.६० ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನೇ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹೋರಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಕ್ಷಣವೇ ನಿರ್ಮಲನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.61
यथा त्वचं भुजङ्गो वै त्यक्त्वा शुद्धतनुर्भवेत् ।
तता तिलप्रदानाद्वै पापं त्यक्त्वा विसुद्ध्यति ॥ १४.१०२.६१ ॥
ಹಾವು ತನ್ನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಕಳಚಿ ಶುದ್ಧ ದೇಹ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ಎಳ್ಳು ದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.62
तिलषण्डं प्रयुञ्जानो जांबूनदविभूषितम् ।
विमानं दिव्यमारूढः पितृलोके महीयते ॥ १४.१०२.६२ ॥
ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಎಳ್ಳಿನ ರಾಶಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನೇರಿ ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.63
षष्टिं वर्षसहस्राणि कामरूपी महायशाः ।
तिलप्रदाता रमते पितृलोके यथासुखम् ॥ १४.१०२.६३ ॥
ಮಹಾಕೀರ್ತಿವಂತನೂ ಇಚ್ಛಾರೂಪಿಯೂ ಆದ ಎಳ್ಳು ದಾತನು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುಖಿಸುತ್ತಾನೆ.
14.102.64
यः प्रयच्छति विप्राय तिलधेनुं नराधिप ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय शृणु तस्यापि यत्फलम् ॥ १४.१०२.६४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ವೇದಜ್ಞನಾದ ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಎಳ್ಳಿನ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.
14.102.65
गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलामाप्नोति तिलधेनुप्रदो नरः ॥ १४.१०२.६५ ॥
ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ದಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು, ಎಳ್ಳಿನ ಹಸುವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅದೇ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
14.102.66
तिलानां कुडवैर्यस्तु तिलधेनुं प्रयच्छति ।
तावत्कोटिसमा राजन्स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.६६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಕುಡವ ಅಳತೆಯ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಎಳ್ಳಿನ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಅಷ್ಟು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.67
अष्टाढकतिलैः कृत्वा तिलधेनु नराधिप ।
द्वात्रिंशन्निष्कसंयुक्तं विषुवे यः प्रयच्छति।
मद्भक्त्या मद्गतात्मा वै तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.६७ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಎಂಟು ಆಢಕ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ತಿಲಧೇನುವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮೂವತ್ತೆರಡು ನಿಷ್ಕಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಷುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.
14.102.68
कन्यादानसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६८ ॥
ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಸಾವಿರ ಕನ್ಯಾದಾನಗಳ ಫಲ ಯಾವುದೋ, ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.69
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोकेऽभिजायते ।
ऋग्यजुस्सामवेदानां पारगो ब्राह्मणर्षभः ॥ १४.१०२.६९ ॥
ನನ್ನ ಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದು ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.70
गां तु यस्तु दरिद्राय श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
प्रसन्नां क्षीरिणीं पुण्यां सवत्सां कांस्यदोहिनीं ॥ १४.१०२.७० ॥
ಬಡ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಪ್ರಸನ್ನವಾದ, ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ಕರುವಿನೊಡನೆ, ಕಂಚಿನ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗಿನ ಹಸುವನ್ನು ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾನೋ;
14.102.71
यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म तस्य पूर्वकृतं नृपः ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव विनश्यति न संशयः ॥ १४.१०२.७१ ॥
ಓ ನೃಪ, ಅವನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ದುಷ್ಕರ್ಮವಿದ್ದರೂ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
14.102.72
यानं च वृषसंयुक्तं दीप्यमानं स्वलङ्कृतम् ।
आरूढः कामगं दिव्यं गोलोकमधिगच्छति ॥ १४.१०२.७२ ॥
ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ, ಹೊಳೆಯುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ದಿವ್ಯ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ ಅವನು ಗೋಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
14.102.73
यावन्ति चैव रोमाणि तस्या गोस्तु नराधिप ।
तावद्वर्षसहस्राणि गवां लोके महीयते ॥ १४.१०२.७३ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಆ ಹಸುವಿನ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.102.74
गोलोकादवतीर्णस्तु लोकेऽस्मिन्ब्राह्मणो भवेत् ।
सत्रयाजी वदन्यश्च सर्वराजभिरर्चितः ॥ १४.१०२.७४ ॥
ಗೋಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ರಯಾಗ ಮಾಡುವವನೂ ವೇದ ಪಠಿಸುವವನೂ ಆಗಿ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.75
तिलं गावः सुवर्णं चाप्यन्नं कन्या वसुंधरा ।
तारयन्तीह दत्तानि ब्राह्मणेभ्यो महाभुज ॥ १४.१०२.७५ ॥
ಓ ಮಹಾಭುಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಎಳ್ಳು, ಹಸುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಅನ್ನ, ಕನ್ಯೆ, ಭೂಮಿ ಇವು ಇಲ್ಲಿ ದಾತನನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತವೆ.
14.102.76
ब्राह्मणं वृत्तसंपन्नमाहिताग्निमलोलुपम् ।
तर्पयेद्विधिवद्राजन्स निधिः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.७६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸದಾಚಾರಸಂಪನ್ನ, ಆಹಿತಾಗ್ನಿ, ಲೋಭರಹಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವವನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
14.102.77
आहिताग्नि दरिद्रं च श्रोत्रियं च जितेन्द्रियम् ।
शूद्रान्नवर्जितं चैव द्विजं यत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०२.७७ ॥
ಆಹಿತಾಗ್ನಿ, ದರಿದ್ರ, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯ, ಶೂದ್ರಾನ್ನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಯತ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
14.102.78
आहिताग्निः सदा पात्रमह्निहोत्री च वेदवित् ।
पात्राणामपि तत्पात्रं शूद्रान्नं यस्य नोदरे ॥ १४.१०२.७८ ॥
ಆಹಿತಾಗ್ನಿ, ಸದಾ ಪಾತ್ರ, ನಿತ್ಯ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ, ವೇದಜ್ಞ; ಪಾತ್ರರಲ್ಲಿಯೂ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರಾನ್ನವಿಲ್ಲದವನೇ ಉತ್ತಮ ಪಾತ್ರ.
14.102.79
यच्च वेदमयं पात्रं यच्च पात्रं तपोमयम् ।
असंकीर्णं च यत्पात्रं तत्पात्रं तारयिष्यति ॥ १४.१०२.७९ ॥
ವೇದಮಯವಾದ ಪಾತ್ರ, ತಪೋಮಯವಾದ ಪಾತ್ರ, ಅಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಪಾತ್ರ — ಆ ಪಾತ್ರವು (ಮನುಷ್ಯನನ್ನು) ತಾರಿಸುವುದು.
14.102.80
नित्यस्वाध्यायनिरतास्त्वसंकीर्णेन्द्रियाश्च ये ।
पञ्चयज्ञपरा नित्यं पूजितास्तारयन्ति ते ॥ १४.१०२.८० ॥
ನಿತ್ಯ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ಅಸಂಕೀರ್ಣ ಇಂದ್ರಿಯರು, ಸದಾ ಪಂಚಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದವರು — ಅವರು ಪೂಜಿತರಾಗಿ (ಮನುಷ್ಯರನ್ನು) ತಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.
14.102.81
ये क्षान्तिदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा ।
जितेन्द्रियाः प्राणिवधै निवृत्ताः।
प्रतिग्रहे संकुचिता गृहस्था-
स्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः ॥ १४.१०२.८१ ॥
ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ದಮವುಳ್ಳವರು, ಶ್ರುತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಿವಿಗಳುಳ್ಳವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದವರು, ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಕೋಚಿಸುವ ಗೃಹಸ್ಥರು — ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು (ಮನುಷ್ಯರನ್ನು) ತಾರಿಸಲು ಸಮರ್ಥರು.
14.102.82
नित्योदकी नित्ययज्ञोपवीती ।
नित्यस्वाध्यायी वृषलान्नवर्जी।
क्रतौ गच्छन्विधिवच्चापि जुह्व-
त्स ब्राह्मणस्तारयितुं समर्थः ॥ १४.१०२.८२ ॥
ನಿತ್ಯ ಜಲಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ನಿತ್ಯ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸುವವನು, ನಿತ್ಯ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಿ, ಶೂದ್ರಾನ್ನವನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವವನು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೋಗಿ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವನು — ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು (ಮನುಷ್ಯರನ್ನು) ತಾರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನು.
14.102.83
ब्राह्मणो यस्तु मद्भक्तो मद्रागी मत्परायणः ।
मयि संन्यस्तकर्मा च स विप्रस्तारयेद्ध्रुवम् ॥ १४.१०२.८३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುರಾಗವುಳ್ಳವನಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮಗತಿಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದವನಾದರೆ — ಆ ವಿಪ್ರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ (ಮನುಷ್ಯರನ್ನು) ತಾರಿಸುವನು.
14.102.84
द्वादशाक्षरतत्वज्ञश्चतुर्व्यूहविभागवित् ।
अच्छिद्रपञ्चकालज्ञःक स विप्रस्तारयिष्यति ॥ १४.१०२.८४ ॥
ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಚತುರ್ವ್ಯೂಹ ವಿಭಾಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಅಚ್ಛಿದ್ರ ಪಂಚಕಾಲವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು — ಆ ವಿಪ್ರನು (ಮನುಷ್ಯರನ್ನು) ತಾರಿಸುವನು.