മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.102.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १४.१०२.१ ॥
ഇനി ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഭൂദാനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം.
14.102.2
यः प्रयच्छति विप्राय भूमिं रम्यां सदक्षिणाम् ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय साग्निहोत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.२ ॥
പാണ്ഡവാ! വേദജ്ഞനും ദരിദ്രനും അഗ്നിഹോത്രിയുമായ ബ്രാഹ്മണന് ദക്ഷിണയോടുകൂടി മനോഹരമായ ഭൂമി ആരാണോ നൽകുന്നത്,
14.102.3
स सर्वकामतृप्तात्मा सर्वरत्नविभूषितः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीप्यमानोऽर्कवत्सदा ॥ १४.१०२.३ ॥
സകല ആഗ്രഹങ്ങളാലും തൃപ്തമനസ്സുള്ളവനായി, എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, സകല പാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനായി, അവൻ എപ്പോഴും സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
14.102.4
बालसूर्यप्रकाशेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन मम लोकं महायशाः ॥ १४.१०२.४ ॥
ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശമുള്ളതും വിചിത്രമായ കൊടികളാൽ ശോഭിക്കുന്നതുമായ ദിവ്യവാഹനത്തിൽ മഹായശസ്വി എന്റെ ലോകത്തേക്കു പോകുന്നു.
14.102.5
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु सेव्यमानो यथासुखम् ।
कामगः कामरूपी च क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०२.५ ॥
അവിടെ ദിവ്യസ്ത്രീകൾ അവനെ സേവിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഇഷ്ടംപോലെ സുഖമായി വിഹരിക്കുന്നു; ഇഷ്ടരൂപം ധരിച്ച് അപ്സരസ്സുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം ക്രീഡിക്കുന്നു.
14.102.6
यावद्बिभर्ति लोकान्वै भूमिः कुरुकुलोद्वह ।
तावद्भूमिप्रदः काले मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६ ॥
കുരുകുലത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്നവനേ! ഭൂമി ലോകങ്ങളെ എത്രകാലം ധരിക്കുന്നുവോ, അത്രകാലം ഭൂദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.7
न हि भूमिप्रदानाद्वै दानमन्यद्विशिष्यते ।
न चापि भूमिहरणात्पापमान्यद्विशिष्यते ॥ १४.१०२.७ ॥
ഭൂമിദാനത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ മറ്റൊരു ദാനമില്ല; ഭൂമി അപഹരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ വലിയ മറ്റൊരു പാപവുമില്ല.
14.102.8
दानान्यन्यानि हीयन्ते कालेन कुरुपुङ्गव ।
भूमिदानस्य पुण्यस्य क्षयो नैवोपपद्यते ॥ १४.१०२.८ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, കാലക്രമേണ മറ്റു ദാനങ്ങളുടെ ഫലം കുറയുന്നു; എന്നാൽ ഭൂമിദാനത്തിന്റെ പുണ്യത്തിന് ക്ഷയമില്ല.
14.102.9
ब्राह्मणाय दरिद्राय भूमिं दत्तां तु यो नरः ।
न हिंसति नरव्याघ्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.९ ॥
നരവ്യാഘ്രാ, ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണന് നൽകിയ ഭൂമി ആരെങ്കിലും ഉപദ്രവിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അയാളുടെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.
14.102.10
सप्तद्वीपसमुद्रान्ता रत्नसंचयसंकुला ।
सशैलवनदुर्गाढ्या तेन दत्ता मही भवेत् ॥ १४.१०२.१० ॥
ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും അതിരിടുന്ന, രത്നസഞ്ചയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും കോട്ടകളും സമൃദ്ധമായ ഭൂമി അവൻ ദാനം ചെയ്തതായിത്തീരുന്നു.
14.102.11
भूमिं दृष्ट्वा दीयमानां श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति हर्षवत् ॥ १४.१०२.११ ॥
ശ്രോത്രിയനും അഗ്നിഹോത്രിയുമായ ബ്രാഹ്മണന് നൽകപ്പെടുന്ന ഭൂമി കണ്ട് സർവഭൂതങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ 'ഇവൻ എന്നെയാണ് ദാനം ചെയ്യുന്നത്' എന്ന് കരുതുന്നു.
14.102.12
सुवर्णमणिरत्नानि धनानि च वसूनि च ।
सर्वदानानि वै राजन्ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१२ ॥
ഓ രാജാവേ, സ്വർണ്ണം, മണികൾ, രത്നങ്ങൾ, ധനം, വസുക്കൾ എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സർവദാനങ്ങളും നൽകുന്നവനാകുന്നു; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ ഭൂമിയെത്തന്നെ നൽകുന്നു.
14.102.13
सागरान्सरितः शैलान्समानि विषमाणि च ।
सर्वगन्धरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१३ ॥
സമുദ്രങ്ങളെയും നദികളെയും പർവതങ്ങളെയും സമവും വിഷമവുമായ സ്ഥലങ്ങളെയും, എല്ലാ ഗന്ധങ്ങളെയും രസങ്ങളെയും പോലും അവൻ നൽകുന്നു; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ (എല്ലാം) നൽകുന്നു.
14.102.14
ओषधीः फलसंपन्ना नानापुष्पसमन्विताः ।
कमलोत्पलषण्डांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१४ ॥
ഫലസമൃദ്ധമായ, പലതരം പൂക്കളോടു കൂടിയ ഔഷധികളെയും, താമരകളുടെയും നീലത്താമരകളുടെയും കൂട്ടങ്ങളെയും അവൻ നൽകുന്നു; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ (എല്ലാം) നൽകുന്നു.
14.102.15
धर्मं कामं तथा चार्थं वेदान्यज्ञांस्तथैव च ।
स्वर्गमार्गगतिं चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१५ ॥
ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, വേദങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗത്തിലെ ഗതിയും അവൻ നൽകുന്നു; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ (എല്ലാം) നൽകുന്നു.
14.102.16
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्ये यजन्ते सदक्षिणैः ।
न तत्फलं लभन्ते ते भूमिदानस्य यत्फलम् ॥ १४.१०२.१६ ॥
അഗ്നിഷ്ടോമം മുതലായ യജ്ഞങ്ങളാൽ ദക്ഷിണയോടെ യജിക്കുന്നവർ ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഫലം നേടുന്നില്ല.
14.102.17
श्रोत्रिया महीं दत्त्वा यो न हिंसति पाण्डव ।
तद्दानं कथयिष्यन्ति यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः।
तावत्स्वर्गोपभोगानां भोक्तारः पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०२.१७ ॥
വേദജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്ത്, അവനെ ഹിംസിക്കാത്തവൻ — പാണ്ഡവാ, ആ ദാനത്തെ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ജനങ്ങൾ വാഴ്ത്തും; പാണ്ഡുപുത്രാ, അത്രയും കാലം അവൻ സ്വർഗ്ഗസുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
14.102.18
सस्यपूर्णां महीं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
पितरस्तस्य तृप्ययन्ति यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०२.१८ ॥
ധാന്യസമൃദ്ധമായ ഭൂമി വേദജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവന്റെ പിതൃക്കൾ, ജീവികളുടെ പ്രളയം വരെ തൃപ്തരായിരിക്കും.
14.102.19
मम रुद्रस्य सवितुस्त्रिदशानां तथैव च ।
प्रीतये विद्धि राजेन्द्र भूमिर्दत्ता द्विजाय वै ॥ १४.१०२.१९ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, എന്റെയും രുദ്രന്റെയും സവിതാവിന്റെയും ത്രിദശരുടെയും പ്രീതിക്കായാണ് ബ്രാഹ്മണന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതെന്ന് അറിയുക.
14.102.20
तेन पुण्येन पूतात्मा दाता भूमेर्युधिष्ठिर ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचाराणा ॥ १४.१०२.२० ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ആ പുണ്യത്താൽ ശുദ്ധമായ ആത്മാവുള്ള ഭൂമിദാതാവ് എന്റെ സാലോക്യം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.
14.102.21
यत्किंचित्कुरुते पापं पुरुषे वृत्तिकर्शितः ।
स च गोकर्णमात्रेण भूमिदानेन शुध्यति ॥ १४.१०२.२१ ॥
ജീവനോപാധിയാൽ ക്ഷീണിതനായ മനുഷ്യൻ ഏതു പാപം ചെയ്താലും, ഗോകർണമാത്രം ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ അവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു.
14.102.22
मासोपवासे यत्पुण्यं कृच्छ्रे चान्द्रायणेऽपि च ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२२ ॥
മാസോപവാസത്തിലും കൃച്ഛ്രത്തിലും ചാന്ദ്രായണത്തിലും ഉള്ള പുണ്യമാണ്, ഗോകർണമാത്രം ഭൂമിദാനത്താലും വിധിക്കപ്പെടുന്നത്.
14.102.23
सर्वतीर्थाभिषेके च यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२३ ॥
സകല തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിൽ പറഞ്ഞ പുണ്യമാണ്, ഗോകർണമാത്രം ഭൂമിദാനത്താലും വിധിക്കപ്പെടുന്നത്.
14.102.24
देवदेव नमस्तेऽस्तदु वासुदेव सुरेश्वर ।
गोकर्णस्य प्रमाणं वै वक्तुमर्हसि तत्वतः ॥ १४.१०२.२४ ॥
ദേവദേവാ, വാസുദേവാ, സുരേശ്വരാ, നമസ്കാരം. ഗോകർണത്തിന്റെ പ്രമാണം യഥാർത്ഥമായി പറയണം.
14.102.25
शृणु गोकर्णमात्रस्य प्रमाणं पाण्डुनन्दन ।
त्रिंशद्दण्डप्रमाणेन प्रमितं सर्वतो दिशम् ॥ १४.१०२.२५ ॥
പാണ്ഡുനന്ദനാ, ഗോകർണത്തിന്റെ അളവ് കേൾക്കുക. മുപ്പത് ദണ്ഡങ്ങളുടെ അളവിൽ അത് എല്ലാ ദിശകളിലും അളക്കപ്പെട്ടു.
14.102.26
प्रत्यक्प्रागपि राजेन्द्र तत्तथा दक्षिणोत्तरम् ।
गोकर्णं तद्विदः प्राहुः प्रमाणं धरणेर्नृप ॥ १४.१०२.२६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, പടിഞ്ഞാറും കിഴക്കും, അതുപോലെ തെക്കും വടക്കും. അറിയുന്നവർ ഗോകർണത്തെ ഭൂമിയുടെ അളവ് എന്ന് പറയുന്നു, നൃപാ.
14.102.27
सवृषं गोशतं यत्र सुखं तिष्ठत्ययन्त्रितम् ।
सवत्सं कुरुशार्दूल तच्च गोकर्णमुच्यते ॥ १४.१०२.२७ ॥
കാളയോടൊപ്പം നൂറ് പശുക്കൾ ബന്ധിക്കപ്പെടാതെ, കിടാങ്ങളോടൊപ്പം സുഖമായി നിൽക്കുന്നിടം — കുരുശാർദൂലാ, അതും ഗോകർണം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
14.102.28
किंकरा मृत्युदण्डाश्च कुंभीपाकाश्च दारुणाः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२८ ॥
യമകിങ്കരന്മാർ, മൃത്യുദണ്ഡങ്ങൾ, ഭയങ്കരമായ കുംഭീപാകങ്ങൾ, വരുണന്റെ ഘോരപാശങ്ങൾ — ഇവ ഭൂമിദാതാവിനെ സമീപിക്കുന്നില്ല.
14.102.29
निरया रौरवाद्याश्च तथा वैतरणी नदी ।
तीव्राश्च यातनाः कृष्टा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२९ ॥
രൗരവം തുടങ്ങിയ നരകങ്ങൾ, വൈതരണീ നദി, കഠിനമായ യാതനകൾ — ഇവ ഭൂമിദാതാവിനെ സമീപിക്കുന്നില്ല.
14.102.30
चित्रगुप्ताः कलिः कालः कृतान्तो मृत्युरेव च ।
यमश्च भगवान्साक्षात्पूजयन्ति महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३० ॥
ചിത്രഗുപ്തൻ, കലി, കാലൻ, കൃതാന്തൻ, മൃത്യു, ഭഗവാൻ യമൻ തന്നെ നേരിട്ട് — ഭൂമിദാതാവിനെ പൂജിക്കുന്നു.
14.102.31
रुद्रः प्रजापतिः शक्रः सुरा ऋषिगणास्तथा ।
अहं च प्रीतिमान्राजन्पूजयामो महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३१ ॥
രുദ്രൻ, പ്രജാപതി, ശക്രൻ, ദേവന്മാർ, ഋഷിഗണങ്ങൾ, ഞാനും പ്രസന്നനായി, ഹേ രാജാവേ, ഭൂമിദാതാവിനെ പൂജിക്കുന്നു.
14.102.32
कृशभृत्यस्य कृशगोः कृशाश्वस्य कृतातिथेः ।
भूमिर्देया नरश्रेष्ठ स निधइः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.३२ ॥
ഭൃത്യന്മാർ ക്ഷീണിച്ചവനും, പശുക്കൾ ക്ഷീണിച്ചവനും, കുതിരകൾ ക്ഷീണിച്ചവനും, അതിഥിസത്കാരം ചെയ്തവനും ഭൂമി നൽകണം, ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ; അത് പരലോകനിധിയാണ്.
14.102.33
सीदमानकुटुंबाय श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
व्रस्थाय दरिद्राय भूमिर्देया नराधिप ॥ १४.१०२.३३ ॥
കുടുംബം ദുരിതത്തിലായ, വേദജ്ഞനായ, അഗ്നിഹോത്രിയായ, പതിതനും ദരിദ്രനുമായവന്, ഹേ നരാധിപാ, ഭൂമി നൽകണം.
14.102.34
यथा हि धात्री क्षीरेण पुत्रं वर्धयति स्वयम् ।
दातारमनुगृह्णाति दत्ता ह्येवं वसुंधरा ॥ १४.१०२.३४ ॥
ധാത്രി തന്റെ പാലുകൊണ്ട് കുട്ടിയെ സ്വയം വളർത്തുന്നതുപോലെ, നൽകപ്പെട്ട വസുന്ധര ദാതാവിനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
14.102.35
यथा बिभर्ति गौर्वत्सं सृजन्ती क्षीरमात्मनः ।
तथा सर्वगुणोपेता भूमिर्वहति भूमिदम् ॥ १४.१०२.३५ ॥
പശു തന്റെ പാൽ ചുരത്തി കിടാവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, സർവഗുണസമ്പന്നയായ ഭൂമി ഭൂമിദാതാവിനെ താങ്ങുന്നു.
14.102.36
यथा बीजनि रोहन्ति जलसिक्तानि भूपते ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदस्य दिनेदिने ॥ १४.१०२.३६ ॥
ഹേ ഭൂപതേ, വെള്ളം തളിച്ച വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിദാതാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ദിനംതോറും വളരുന്നു.
14.102.37
यथा तेजस्तु सूर्यस्य तमः सर्वं व्यपोहति ।
तथा पापं नरस्येह भूमिदानं व्यपोहति ॥ १४.१०२.३७ ॥
സൂര്യന്റെ പ്രകാശം എല്ലാ അന്ധകാരത്തെയും അകറ്റുന്നതുപോലെ, ഇവിടെ ഭൂമിദാനം മനുഷ്യന്റെ പാപത്തെ അകറ്റുന്നു.
14.102.38
दाता दशानुगृह्णाति यो हरेद्दश हन्ति च ।
अतीतान्यागतानीह कुलानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०२.३८ ॥
ദാതാവ് പത്തു തലമുറകളെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; അപഹരിക്കുന്നവൻ പത്തു തലമുറകളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ഇവിടെ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ കുലങ്ങളും ഇതിനാൽ ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.39
आश्रुत्य भूमिदानं तु दत्त्वा यो वा हरेन्पुनः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैः क्षिप्यते पूयशोणिते ॥ १४.१०२.३९ ॥
ഭൂമിദാനം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് നൽകിയശേഷം വീണ്ടും അത് അപഹരിക്കുന്നവൻ വരുണന്റെ പാശങ്ങളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട് ചീഴിലും രക്തത്തിലും എറിയപ്പെടുന്നു.
14.102.40
स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत् वसुंधराम् ।
न तस्य नरकाद्धोराद्विद्यते निष्कृतिः क्वचित् ॥ १४.१०२.४० ॥
സ്വയം നൽകിയതോ മറ്റൊരാൾ നൽകിയതോ ആയ ഭൂമി അപഹരിക്കുന്നവന് ആ ഭയങ്കര നരകത്തിൽനിന്ന് ഒരിടത്തും മോചനമില്ല.
14.102.41
ब्राह्म्णस्य हृते क्षेत्रे हन्याद्द्वादश पूर्वजान् ।
स गच्छेत्कृमियोनिं च न च मुच्येत जातु सः ॥ १४.१०२.४१ ॥
ബ്രാഹ്മണന്റെ നിലം അപഹരിക്കുന്നവൻ പന്ത്രണ്ടു പൂർവ്വികരെ നശിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ കൃമിയോനിയിൽ ചെല്ലുന്നു; ഒരിക്കലും മോചനം നേടുന്നില്ല.
14.102.42
दत्त्वा भूमिं द्विजेन्द्राय यस्तामेवोपजीवति ।
गवां शतसहस्रस्य हन्तुः स लभते फलम् ॥ १४.१०२.४२ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന് ഭൂമി നൽകിയശേഷം അതിൽനിന്നുതന്നെ ജീവിക്കുന്നവൻ ലക്ഷം പശുക്കളെ കൊന്നവന്റെ ഫലം നേടുന്നു.
14.102.43
सोधश्शिरास्तु पापात्मा कुंभीपाकेषु पच्यते ।
दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कुंभीपाकाद्विजनिस्सृतः।
इह लोके भवेत्स श्वा रातजन्मनि पाण्डव ॥ १४.१०२.४३ ॥
പാപാത്മാവായ സോധശ്ശിരാവ് കുംഭീപാക നരകങ്ങളിൽ വേവിക്കപ്പെടുന്നു. ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കുംഭീപാകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ദ്വിജൻ ഈ ലോകത്ത് രാത്രി-ജന്മത്തിൽ നായയാകുന്നു, പാണ്ഡവാ.
14.102.44
दत्त्वा भूमि द्विजेन्द्राणां यस्तामेवोपजीवति ।
स मूढो याति दुष्टात्मा नरकानेकविंशतिम्।
नरकेभ्यो विनिर्मुक्तः शुनां योनिं स गच्छति ॥ १४.१०२.४४ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് ഭൂമി ദാനം ചെയ്ത ശേഷം അതിൽ നിന്നുതന്നെ ജീവിക്കുന്നവൻ മൂഢനും ദുഷ്ടമനസ്കനുമായി ഇരുപത്തിയൊന്ന് നരകങ്ങളിൽ പോകുന്നു; നരകങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി അവൻ നായയുടെ യോനിയിൽ പോകുന്നു.
14.102.45
हलकृष्टा मही देया सबीजा सस्यमालिनी ।
अथवा सोदका देया दरिद्राय द्विजातये ॥ १४.१०२.४५ ॥
കലപ്പകൊണ്ട് ഉഴുതതും വിത്തോടുകൂടിയതും വിളകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഭൂമി നൽകണം; അല്ലെങ്കിൽ ജലസഹിതമായ ഭൂമി ദരിദ്രനായ ദ്വിജന് നൽകണം.
14.102.46
एवं दत्ता मही राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा चिन्तितानि च ॥ १४.१०२.४६ ॥
രാജാവേ, ഇപ്രകാരം സന്തോഷിച്ച അന്തരാത്മാവോടെ നൽകപ്പെട്ട ഭൂമിയാൽ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച സകല കാമനകളും ഒരുവൻ നേടുന്നു.
14.102.47
बहुभिर्वसुधा दत्ता दीयते च नराधिपैः ।
यस्य यस्य यदा भूमिस्तस्य तस्य तदा फलम् ॥ १४.१०२.४७ ॥
അനേകം രാജാക്കന്മാർ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ചെയ്യപ്പെടുന്നു; ആർക്ക് ഏത് സമയത്ത് ഭൂമിയുണ്ടോ, അവന് അപ്പോൾ അതിന്റെ ഫലം.
14.102.48
यः प्रयच्छति कन्यां वै सुरूपां श्रोत्रियाय वै ।
स ब्रह्मदेयो राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.४८ ॥
സുന്ദരിയായ കന്യകയെ ശ്രോത്രിയന് നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മദാനം ചെയ്തവനാണ്; രാജേന്ദ്രാ, അവന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.
14.102.49
बलीवर्दसहस्राणां दत्तानां धुर्यवाहिनाम् ।
यत्पुण्यं लभते राजन्कन्यादानेन तत्फलम् ॥ १४.१०२.४९ ॥
രാജാവേ, നുകം വഹിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് കാളകളെ ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, കന്യാദാനത്താൽ അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.
14.102.50
गवां शतसहस्रस्य सम्यग्धत्तस्थ यत्फलम् ।
तत्फलं समवाप्नोतिः यः प्रयच्छति कन्यकाम् ॥ १४.१०२.५० ॥
ലക്ഷം പശുക്കളെ ശരിയായി ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, കന്യയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പൂർണമായി നേടുന്നു.
14.102.51
यावन्ति चैव रोमाणि कन्यायाः कुरुपुङ्गव ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५१ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, കന്യയുടെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും ആയിരം വർഷം അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.52
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके स जायते ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी सर्वलोकार्चितो द्विजः ॥ १४.१०२.५२ ॥
പിന്നീട് കാലക്രമത്തിൽ ആ ലോകത്തുനിന്ന് വീണ് ഈ ലോകത്ത് അവൻ ജനിക്കുന്നു — ഷഡംഗങ്ങൾ അറിയുന്നവനും നാല് വേദങ്ങളിൽ പണ്ഡിതനും സർവലോകപൂജിതനുമായ ദ്വിജനായി.
14.102.53
यः सुवर्णं दरिद्राय ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
श्रोत्रियाय सुवृत्ताय बहुपुत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.५३ ॥
പാണ്ഡവാ, ദരിദ്രനായ, വേദജ്ഞനും സദാചാരിയും ബഹുപുത്രനുമായ ബ്രാഹ്മണന് സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.
14.102.54
स मुक्तः सर्वपापेभ्यो बालसूर्यसमप्रभः ।
विमानं दिव्यामारूढः कामगः कामभोगवान्
वर्षकोटिं महातेजा मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५४ ॥
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനായി, ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു; ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി, ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിച്ച്, ഇഷ്ടഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, മഹാതേജസ്വിയായി കോടി വർഷം എന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.55
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके हि जायते ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.१०२.५५ ॥
പിന്നെ കാലം വന്നപ്പോൾ അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; വേദവേദാംഗജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണനായി കോടി ധനത്തിന്റെ അധിപതിയാകുന്നു.
14.102.56
यश्च रूप्यं प्रयच्छेद्वै दरिद्राय द्विजातये ।
कृशवृत्तेः कृशगवे स मुक्तः सर्वकिल्बिषैः ॥ १४.१०२.५६ ॥
ദരിദ്രനായ ദ്വിജന്, ക്ലേശജീവിതമുള്ളവന്, ക്ഷീണിച്ച പശുക്കളുള്ളവന് വെള്ളി നൽകുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനാകുന്നു.
14.102.57
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
कामरूपि यथाकामं स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.५७ ॥
പൂർണ്ണചന്ദ്രപ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങുന്ന വിമാനത്തിൽ, ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം ധരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനായി അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.58
ततोऽवतीर्णः कालेन लोके चास्मिन्महायशाः ।
सर्वलोकार्चितः श्रीमान्राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.१०२.५८ ॥
പിന്നെ കാലക്രമത്തിൽ ഈ ലോകത്തിൽ അവതരിച്ച്, മഹായശസ്വിയും സർവലോകപൂജിതനും ശ്രീമാനും വീര്യവാനുമായ രാജാവായിത്തീരുന്നു.
14.102.59
तिलपर्वतकं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
विशेषेण दरिद्राय तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥ १४.१०२.५९ ॥
ശ്രോത്രിയനായ ബ്രാഹ്മണന്, വിശേഷിച്ച് ദരിദ്രന്, എള്ളുമല ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഫലവും കേൾക്കുക.
14.102.60
पुण्यं वृषायुतोत्सर्गे यत्प्रोक्तं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य तत्क्षणाद्विरजा भवेत् ॥ १४.१०२.६० ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രാ, പതിനായിരം കാളകളെ വിടുന്നതിൽ പറഞ്ഞ പുണ്യം നേടി, ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അവൻ നിർമ്മലനാകുന്നു.
14.102.61
यथा त्वचं भुजङ्गो वै त्यक्त्वा शुद्धतनुर्भवेत् ।
तता तिलप्रदानाद्वै पापं त्यक्त्वा विसुद्ध्यति ॥ १४.१०२.६१ ॥
പാമ്പ് തൊലി ഉപേക്ഷിച്ച് ശുദ്ധമായ ശരീരമുള്ളതാകുന്നതുപോലെ, എള്ളുദാനത്താൽ മനുഷ്യൻ പാപം ഉപേക്ഷിച്ച് ശുദ്ധനാകുന്നു.
14.102.62
तिलषण्डं प्रयुञ्जानो जांबूनदविभूषितम् ।
विमानं दिव्यमारूढः पितृलोके महीयते ॥ १४.१०२.६२ ॥
സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ എള്ളുകൂട്ടം സമർപ്പിക്കുന്നവൻ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി പിതൃലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.63
षष्टिं वर्षसहस्राणि कामरूपी महायशाः ।
तिलप्रदाता रमते पितृलोके यथासुखम् ॥ १४.१०२.६३ ॥
മഹായശസ്സുള്ളവനും ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാവുന്നവനുമായ എള്ളുദാതാവ് അറുപതിനായിരം വർഷം പിതൃലോകത്തിൽ യഥേഷ്ടം ആനന്ദിക്കുന്നു.
14.102.64
यः प्रयच्छति विप्राय तिलधेनुं नराधिप ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय शृणु तस्यापि यत्फलम् ॥ १४.१०२.६४ ॥
രാജാവേ! വേദജ്ഞനായ ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണന് എള്ളുപശുവിനെ നൽകുന്നവന്റെ ഫലവും കേൾക്കുക.
14.102.65
गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलामाप्नोति तिलधेनुप्रदो नरः ॥ १४.१०२.६५ ॥
ആയിരം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നതിനാൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യമെന്ന് പറയപ്പെട്ടത്, എള്ളുപശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ ആ പുണ്യഫലം തന്നെ നേടുന്നു.
14.102.66
तिलानां कुडवैर्यस्तु तिलधेनुं प्रयच्छति ।
तावत्कोटिसमा राजन्स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.६६ ॥
രാജാവേ! കുടവ അളവിലുള്ള എള്ളുകൊണ്ട് എള്ളുപശുവിനെ നൽകുന്നവൻ അത്രയും കോടി വർഷം സ്വർഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.67
अष्टाढकतिलैः कृत्वा तिलधेनु नराधिप ।
द्वात्रिंशन्निष्कसंयुक्तं विषुवे यः प्रयच्छति।
मद्भक्त्या मद्गतात्मा वै तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.६७ ॥
ഹേ നരാധിപാ, എട്ട് ആഢകം എള്ളുകൊണ്ട് തിലധേനുവിനെ ഉണ്ടാക്കി മുപ്പത്തിരണ്ട് നിഷ്കങ്ങളോടൊപ്പം വിഷുവ കാലത്ത് ആര് ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, എന്നിലുള്ള ഭക്തിയോടും എന്നിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടും കൂടി ചെയ്യുന്നവന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കൂ.
14.102.68
कन्यादानसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६८ ॥
വിധിപ്രകാരം നൽകിയ ആയിരം കന്യാദാനങ്ങളുടെ ഫലം ഏതോ, ആ പുണ്യം പൂർണ്ണമായി നേടി അവൻ എന്റെ ലോകത്ത് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.69
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोकेऽभिजायते ।
ऋग्यजुस्सामवेदानां पारगो ब्राह्मणर्षभः ॥ १४.१०२.६९ ॥
എന്റെ ലോകത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങി അവൻ ഈ ലോകത്ത് ജനിക്കുന്നു; ഋക്, യജുർ, സാമ വേദങ്ങളിൽ പാരംഗതനായ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനാകുന്നു.
14.102.70
गां तु यस्तु दरिद्राय श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
प्रसन्नां क्षीरिणीं पुण्यां सवत्सां कांस्यदोहिनीं ॥ १४.१०२.७० ॥
ദരിദ്രനായ ശ്രോത്രിയ ബ്രാഹ്മണന് സന്തുഷ്ടയും പാൽ ചുരത്തുന്നവളും പവിത്രയും കിടാവോടുകൂടിയവളും ചെമ്പ് കറവപ്പാത്രമുള്ളവളുമായ പശുവിനെ ആര് നൽകുന്നുവോ;
14.102.71
यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म तस्य पूर्वकृतं नृपः ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव विनश्यति न संशयः ॥ १४.१०२.७१ ॥
ഹേ നൃപാ, അവൻ മുമ്പ് ചെയ്ത ഏതൊരു ദുഷ്കർമ്മവും ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ നശിക്കുന്നു; സംശയമില്ല.
14.102.72
यानं च वृषसंयुक्तं दीप्यमानं स्वलङ्कृतम् ।
आरूढः कामगं दिव्यं गोलोकमधिगच्छति ॥ १४.१०२.७२ ॥
കാളകളെ പൂട്ടിയ, തിളങ്ങുന്ന, നന്നായി അലങ്കരിച്ച, ഇച്ഛപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദിവ്യവാഹനത്തിൽ കയറി അവൻ ഗോലോകത്തിൽ എത്തുന്നു.
14.102.73
यावन्ति चैव रोमाणि तस्या गोस्तु नराधिप ।
तावद्वर्षसहस्राणि गवां लोके महीयते ॥ १४.१०२.७३ ॥
നരാധിപാ, ആ പശുവിന്റെ എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും ആയിരം വർഷം അവൻ പശുക്കളുടെ ലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.74
गोलोकादवतीर्णस्तु लोकेऽस्मिन्ब्राह्मणो भवेत् ।
सत्रयाजी वदन्यश्च सर्वराजभिरर्चितः ॥ १४.१०२.७४ ॥
ഗോലോകത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി ഈ ലോകത്ത് അവൻ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നു; സത്രയാഗം ചെയ്യുന്നവനും വേദം ഓതുന്നവനുമായി, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.102.75
तिलं गावः सुवर्णं चाप्यन्नं कन्या वसुंधरा ।
तारयन्तीह दत्तानि ब्राह्मणेभ्यो महाभुज ॥ १४.१०२.७५ ॥
മഹാബാഹോ, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്ത എള്ള്, പശുക്കൾ, സ്വർണ്ണം, അന്നം, കന്യക, ഭൂമി ഇവ ഇവിടെ ദാതാവിനെ കരകയറ്റുന്നു.
14.102.76
ब्राह्मणं वृत्तसंपन्नमाहिताग्निमलोलुपम् ।
तर्पयेद्विधिवद्राजन्स निधिः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.७६ ॥
രാജാവേ, സദാചാരസമ്പന്നനും ആഹിതാഗ്നിയും ലോഭമില്ലാത്തവനുമായ ബ്രാഹ്മണനെ വിധിപ്രകാരം തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ പരലോകത്തിനുള്ള നിധിയാകുന്നു.
14.102.77
आहिताग्नि दरिद्रं च श्रोत्रियं च जितेन्द्रियम् ।
शूद्रान्नवर्जितं चैव द्विजं यत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०२.७७ ॥
ആഹിതാഗ്നി, ദരിദ്രൻ, ശ്രോത്രിയൻ, ജിതേന്ദ്രിയൻ, ശൂദ്രാന്നം വർജിക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനെയുള്ള ദ്വിജനെ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം.
14.102.78
आहिताग्निः सदा पात्रमह्निहोत्री च वेदवित् ।
पात्राणामपि तत्पात्रं शूद्रान्नं यस्य नोदरे ॥ १४.१०२.७८ ॥
ആഹിതാഗ്നി, എപ്പോഴും യോഗ്യൻ, നിത്യാഗ്നിഹോത്രി, വേദജ്ഞൻ; യോഗ്യരിലും വയറ്റിൽ ശൂദ്രാന്നമില്ലാത്തവനാണ് ഏറ്റവും യോഗ്യൻ.
14.102.79
यच्च वेदमयं पात्रं यच्च पात्रं तपोमयम् ।
असंकीर्णं च यत्पात्रं तत्पात्रं तारयिष्यति ॥ १४.१०२.७९ ॥
വേദമയമായ പാത്രവും തപോമയമായ പാത്രവും കലർപ്പില്ലാത്ത പാത്രവും — ആ പാത്രം (മനുഷ്യനെ) കരകയറ്റും.
14.102.80
नित्यस्वाध्यायनिरतास्त्वसंकीर्णेन्द्रियाश्च ये ।
पञ्चयज्ञपरा नित्यं पूजितास्तारयन्ति ते ॥ १४.१०२.८० ॥
നിത്യസ്വാധ്യായത്തിൽ മുഴുകിയവരും കലർപ്പില്ലാത്ത ഇന്ദ്രിയങ്ങളുള്ളവരും എന്നും പഞ്ചയജ്ഞപരായണരുമായവർ — അവർ പൂജിതരായി (മനുഷ്യരെ) കരകയറ്റുന്നു.
14.102.81
ये क्षान्तिदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा ।
जितेन्द्रियाः प्राणिवधै निवृत्ताः।
प्रतिग्रहे संकुचिता गृहस्था-
स्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः ॥ १४.१०२.८१ ॥
ക്ഷമയും ദമവുമുള്ളവർ, ശ്രുതികൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ചെവികളുള്ളവർ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവർ, ജീവഹിംസയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചവർ, ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ മടിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥർ — ആ ബ്രാഹ്മണർ (മനുഷ്യരെ) കരകയറ്റാൻ സമർഥരാണ്.
14.102.82
नित्योदकी नित्ययज्ञोपवीती ।
नित्यस्वाध्यायी वृषलान्नवर्जी।
क्रतौ गच्छन्विधिवच्चापि जुह्व-
त्स ब्राह्मणस्तारयितुं समर्थः ॥ १४.१०२.८२ ॥
നിത്യം ജലസ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, നിത്യം യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കുന്നവൻ, നിത്യസ്വാധ്യായി, ശൂദ്രാന്നം വർജിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞത്തിന് വിധിപ്രകാരം പോയി ഹോമം ചെയ്യുന്നവൻ — ആ ബ്രാഹ്മണൻ (മനുഷ്യരെ) കരകയറ്റാൻ സമർഥനാണ്.
14.102.83
ब्राह्मणो यस्तु मद्भक्तो मद्रागी मत्परायणः ।
मयि संन्यस्तकर्मा च स विप्रस्तारयेद्ध्रुवम् ॥ १४.१०२.८३ ॥
ആരെന്നോ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ ഭക്തനും, എന്നിൽ അനുരാഗമുള്ളവനും, എന്നെ പരമശരണമാക്കുന്നവനും, എന്നിൽ തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചവനുമാണോ — ആ വിപ്രൻ തീർച്ചയായും (മനുഷ്യരെ) കരകയറ്റും.
14.102.84
द्वादशाक्षरतत्वज्ञश्चतुर्व्यूहविभागवित् ।
अच्छिद्रपञ्चकालज्ञःक स विप्रस्तारयिष्यति ॥ १४.१०२.८४ ॥
ദ്വാദശാക്ഷര തത്ത്വം അറിയുന്നവൻ, ചതുർവ്യൂഹ വിഭാഗം അറിയുന്നവൻ, കുറവില്ലാത്ത പഞ്ചകാല സിദ്ധാന്തം അറിയുന്നവൻ — ആ വിപ്രൻ (മനുഷ്യരെ) കരകയറ്റും.