Mahābhārata · Adhyāya 14.102

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

14.102.1

अतः परं प्रवक्ष्यामि भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १४.१०२.१ ॥

A partir daqui, declararei a suprema doação de terra.

14.102.2

यः प्रयच्छति विप्राय भूमिं रम्यां सदक्षिणाम् ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय साग्निहोत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.२ ॥

Ó filho de Pāṇḍu, quem dá uma bela terra, com dakṣiṇā, a um brâmane versado nos Vedas, pobre e que mantém o sacrifício do fogo,

14.102.3

स सर्वकामतृप्तात्मा सर्वरत्नविभूषितः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीप्यमानोऽर्कवत्सदा ॥ १४.१०२.३ ॥

Sua alma está saciada em todos os desejos; adornado com todas as joias, livre de todos os pecados, brilha sempre como o sol.

14.102.4

बालसूर्यप्रकाशेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन मम लोकं महायशाः ॥ १४.१०२.४ ॥

Num veículo divino que brilha como o sol nascente e adornado com bandeiras variadas, aquele de grande fama vai ao meu mundo.

14.102.5

तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु सेव्यमानो यथासुखम् ।
कामगः कामरूपी च क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०२.५ ॥

Lá, servido por mulheres divinas à vontade, indo aonde quer e tomando a forma que deseja, ele se alegra com grupos de apsarases.

14.102.6

यावद्बिभर्ति लोकान्वै भूमिः कुरुकुलोद्वह ।
तावद्भूमिप्रदः काले मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६ ॥

Ó sustentáculo da linhagem Kuru, enquanto a terra sustentar os mundos, tanto tempo será honrado em meu mundo o doador de terra.

14.102.7

न हि भूमिप्रदानाद्वै दानमन्यद्विशिष्यते ।
न चापि भूमिहरणात्पापमान्यद्विशिष्यते ॥ १४.१०२.७ ॥

Nenhuma outra dádiva é superior à dádiva da terra, e nenhum outro pecado é maior do que tomar a terra.

14.102.8

दानान्यन्यानि हीयन्ते कालेन कुरुपुङ्गव ।
भूमिदानस्य पुण्यस्य क्षयो नैवोपपद्यते ॥ १४.१०२.८ ॥

Outras dádivas se extinguem com o tempo, ó touro dos Kurus; mas o mérito da dádiva da terra não decai de modo algum.

14.102.9

ब्राह्मणाय दरिद्राय भूमिं दत्तां तु यो नरः ।
न हिंसति नरव्याघ्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.९ ॥

Ó tigre entre os homens, ouve o fruto do mérito daquele que não fere a terra dada a um brâmane pobre.

14.102.10

सप्तद्वीपसमुद्रान्ता रत्नसंचयसंकुला ।
सशैलवनदुर्गाढ्या तेन दत्ता मही भवेत् ॥ १४.१०२.१० ॥

A terra, estendendo-se até aos sete continentes e oceanos, repleta de montes de joias, rica em montanhas, florestas e fortalezas, torna-se por ele dada.

14.102.11

भूमिं दृष्ट्वा दीयमानां श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति हर्षवत् ॥ १४.१०२.११ ॥

Ao ver a terra dada a um brâmane erudito e sacrificador do fogo, todos os seres pensam com alegria que é a mim que ele dá.

14.102.12

सुवर्णमणिरत्नानि धनानि च वसूनि च ।
सर्वदानानि वै राजन्ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१२ ॥

Ó rei, quem dá ouro, gemas, joias, riquezas e tesouros dá todas as dádivas; e ao dar a terra, dá a própria terra.

14.102.13

सागरान्सरितः शैलान्समानि विषमाणि च ।
सर्वगन्धरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१३ ॥

Ele dá os oceanos, os rios, as montanhas, os lugares planos e acidentados, e todos os aromas e sabores; quem doa a terra dá tudo isso.

14.102.14

ओषधीः फलसंपन्ना नानापुष्पसमन्विताः ।
कमलोत्पलषण्डांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१४ ॥

Ele dá as ervas ricas em frutos e adornadas de flores variadas, e os grupos de lótus e nenúfares; quem doa a terra dá tudo isso.

14.102.15

धर्मं कामं तथा चार्थं वेदान्यज्ञांस्तथैव च ।
स्वर्गमार्गगतिं चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१५ ॥

Ele dá o dharma, o desejo, a riqueza, os Vedas e os sacrifícios, e a caminhada pelo caminho do céu; quem doa a terra dá tudo isso.

14.102.16

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्ये यजन्ते सदक्षिणैः ।
न तत्फलं लभन्ते ते भूमिदानस्य यत्फलम् ॥ १४.१०२.१६ ॥

Aqueles que sacrificam com o Agniṣṭoma e outros sacrifícios, com as oferendas aos sacerdotes, não obtêm o fruto que é o fruto da doação de terra.

14.102.17

श्रोत्रिया महीं दत्त्वा यो न हिंसति पाण्डव ।
तद्दानं कथयिष्यन्ति यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः।
तावत्स्वर्गोपभोगानां भोक्तारः पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०२.१७ ॥

Aquele que, tendo dado a terra a um brâmane erudito, não lhe causa dano — ó Pāṇḍava, as pessoas proclamarão esse dom enquanto os mundos existirem; ó filho de Pāṇḍu, por todo esse tempo ele desfrutará dos prazeres do céu.

14.102.18

सस्यपूर्णां महीं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
पितरस्तस्य तृप्ययन्ति यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०२.१८ ॥

Quem dá a terra cheia de colheitas a um brâmane erudito — seus antepassados ficam satisfeitos até a dissolução dos seres.

14.102.19

मम रुद्रस्य सवितुस्त्रिदशानां तथैव च ।
प्रीतये विद्धि राजेन्द्र भूमिर्दत्ता द्विजाय वै ॥ १४.१०२.१९ ॥

Ó senhor dos reis, saiba que a terra dada a um brâmane é dada para o prazer de mim, de Rudra, de Savitṛ e dos trinta deuses.

14.102.20

तेन पुण्येन पूतात्मा दाता भूमेर्युधिष्ठिर ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचाराणा ॥ १४.१०२.२० ॥

Por esse mérito, o doador da terra, com a alma purificada, ó Yudhiṣṭhira, alcança a morada no meu mundo; não há que duvidar disso.

14.102.21

यत्किंचित्कुरुते पापं पुरुषे वृत्तिकर्शितः ।
स च गोकर्णमात्रेण भूमिदानेन शुध्यति ॥ १४.१०२.२१ ॥

Qualquer pecado que um homem cometa, exaurido pelo sustento, também é purificado pela doação de terra do tamanho da orelha de uma vaca.

14.102.22

मासोपवासे यत्पुण्यं कृच्छ्रे चान्द्रायणेऽपि च ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२२ ॥

O mérito do jejum de um mês, da penitência kṛcchra e da penitência cāndrāyaṇa é igualmente prescrito como o mérito de doar terra do tamanho da orelha de uma vaca.

14.102.23

सर्वतीर्थाभिषेके च यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२३ ॥

O mérito declarado para o banho em todos os vaus sagrados é igualmente prescrito como o mérito de doar terra do tamanho da orelha de uma vaca.

14.102.24

देवदेव नमस्तेऽस्तदु वासुदेव सुरेश्वर ।
गोकर्णस्य प्रमाणं वै वक्तुमर्हसि तत्वतः ॥ १४.१०२.२४ ॥

Homenagem a ti, deus dos deuses, Vāsudeva, senhor dos deuses. Deves declarar verdadeiramente a medida da orelha da vaca.

14.102.25

शृणु गोकर्णमात्रस्य प्रमाणं पाण्डुनन्दन ।
त्रिंशद्दण्डप्रमाणेन प्रमितं सर्वतो दिशम् ॥ १४.१०२.२५ ॥

Ouve, filho de Pāṇḍu, a medida de Gokarṇa: ela é medida em todas as direções com a medida de trinta daṇḍas.

14.102.26

प्रत्यक्प्रागपि राजेन्द्र तत्तथा दक्षिणोत्तरम् ।
गोकर्णं तद्विदः प्राहुः प्रमाणं धरणेर्नृप ॥ १४.१०२.२६ ॥

Ó rei dos reis, para o oeste e para o leste, assim como para o sul e o norte: os que o conhecem chamam Gokarṇa de medida da terra, ó rei.

14.102.27

सवृषं गोशतं यत्र सुखं तिष्ठत्ययन्त्रितम् ।
सवत्सं कुरुशार्दूल तच्च गोकर्णमुच्यते ॥ १४.१०२.२७ ॥

Onde cem vacas permanecem à vontade, sem amarras, junto com um touro e com seus bezerros, ó tigre dos Kurus, isso também se chama Gokarṇa.

14.102.28

किंकरा मृत्युदण्डाश्च कुंभीपाकाश्च दारुणाः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२८ ॥

Os servos de Yama, os bastões da morte, os terríveis infernos Kumbhīpāka e os horrendos laços de Varuṇa não se aproximam do doador de terra.

14.102.29

निरया रौरवाद्याश्च तथा वैतरणी नदी ।
तीव्राश्च यातनाः कृष्टा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२९ ॥

Os infernos começando por Raurava, o rio Vaitaraṇī e os severos tormentos infligidos não se aproximam do doador de terra.

14.102.30

चित्रगुप्ताः कलिः कालः कृतान्तो मृत्युरेव च ।
यमश्च भगवान्साक्षात्पूजयन्ति महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३० ॥

Citragupta, Kali, Kāla, Kṛtānta, a Morte e o venerável Yama em pessoa honram o doador da terra.

14.102.31

रुद्रः प्रजापतिः शक्रः सुरा ऋषिगणास्तथा ।
अहं च प्रीतिमान्राजन्पूजयामो महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३१ ॥

Rudra, Prajāpati, Śakra, os deuses e as multidões de sábios, e eu também, satisfeito, ó rei, honramos o doador da terra.

14.102.32

कृशभृत्यस्य कृशगोः कृशाश्वस्य कृतातिथेः ।
भूमिर्देया नरश्रेष्ठ स निधइः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.३२ ॥

A terra deve ser dada a quem tem servos magros, vacas magras, cavalos magros e ofereceu hospitalidade, ó melhor dos homens; isso é um tesouro para o outro mundo.

14.102.33

सीदमानकुटुंबाय श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
व्रस्थाय दरिद्राय भूमिर्देया नराधिप ॥ १४.१०२.३३ ॥

A terra deve ser dada a um brâmane erudito, guardião do sacrifício do fogo, cuja família sofre, caído e pobre, ó senhor dos homens.

14.102.34

यथा हि धात्री क्षीरेण पुत्रं वर्धयति स्वयम् ।
दातारमनुगृह्णाति दत्ता ह्येवं वसुंधरा ॥ १४.१०२.३४ ॥

Assim como a ama alimenta a criança com seu leite, assim a terra, uma vez dada, favorece o doador.

14.102.35

यथा बिभर्ति गौर्वत्सं सृजन्ती क्षीरमात्मनः ।
तथा सर्वगुणोपेता भूमिर्वहति भूमिदम् ॥ १४.१०२.३५ ॥

Assim como a vaca sustenta seu bezerro dando seu próprio leite, assim a terra, dotada de todas as boas qualidades, sustenta o doador da terra.

14.102.36

यथा बीजनि रोहन्ति जलसिक्तानि भूपते ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदस्य दिनेदिने ॥ १४.१०२.३६ ॥

Assim como as sementes regadas com água brotam, ó senhor da terra, assim os desejos do doador da terra crescem dia após dia.

14.102.37

यथा तेजस्तु सूर्यस्य तमः सर्वं व्यपोहति ।
तथा पापं नरस्येह भूमिदानं व्यपोहति ॥ १४.१०२.३७ ॥

Assim como a luz do sol dissipa toda a escuridão, assim a doação de terra dissipa aqui o pecado do homem.

14.102.38

दाता दशानुगृह्णाति यो हरेद्दश हन्ति च ।
अतीतान्यागतानीह कुलानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०२.३८ ॥

O doador abençoa dez gerações, e quem arrebata destrói dez. Ó melhor dos Kurus, aqui também as famílias do passado e do futuro são afetadas por isso.

14.102.39

आश्रुत्य भूमिदानं तु दत्त्वा यो वा हरेन्पुनः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैः क्षिप्यते पूयशोणिते ॥ १४.१०२.३९ ॥

Quem, tendo prometido e até dado uma doação de terra, a retoma de novo, é atado com os laços de Varuṇa e lançado em pus e sangue.

14.102.40

स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत् वसुंधराम् ।
न तस्य नरकाद्धोराद्विद्यते निष्कृतिः क्वचित् ॥ १४.१०२.४० ॥

Para quem arrebata a terra, seja ela dada por si mesmo ou por outro, não há expiação em lugar algum daquele terrível inferno.

14.102.41

ब्राह्म्णस्य हृते क्षेत्रे हन्याद्द्वादश पूर्वजान् ।
स गच्छेत्कृमियोनिं च न च मुच्येत जातु सः ॥ १४.१०२.४१ ॥

Quem arrebata o campo de um brâmane destrói doze antepassados. Vai para o ventre dos vermes e nunca é libertado.

14.102.42

दत्त्वा भूमिं द्विजेन्द्राय यस्तामेवोपजीवति ।
गवां शतसहस्रस्य हन्तुः स लभते फलम् ॥ १४.१०२.४२ ॥

Quem, tendo dado terra ao melhor dos dvijas, então vive dessa mesma terra, obtém o fruto de quem mata cem mil vacas.

14.102.43

सोधश्शिरास्तु पापात्मा कुंभीपाकेषु पच्यते ।
दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कुंभीपाकाद्विजनिस्सृतः।
इह लोके भवेत्स श्वा रातजन्मनि पाण्डव ॥ १४.१०२.४३ ॥

O pecador Sodhaśśirās é cozido nos infernos Kumbhīpāka. Após mil anos divinos, tendo saído de Kumbhīpāka, esse duas vezes nascido torna-se cão neste mundo, num nascimento noturno, ó Pāṇḍava.

14.102.44

दत्त्वा भूमि द्विजेन्द्राणां यस्तामेवोपजीवति ।
स मूढो याति दुष्टात्मा नरकानेकविंशतिम्।
नरकेभ्यो विनिर्मुक्तः शुनां योनिं स गच्छति ॥ १४.१०२.४४ ॥

Quem dá terra aos melhores dos duas vezes nascidos e depois vive dessa mesma terra, esse tolo de mente perversa vai a vinte e um infernos; libertado dos infernos, vai ao ventre dos cães.

14.102.45

हलकृष्टा मही देया सबीजा सस्यमालिनी ।
अथवा सोदका देया दरिद्राय द्विजातये ॥ १४.१०२.४५ ॥

Deve-se dar terra arada pelo arado, com semente, adornada de colheitas; ou então terra com água deve ser dada a um pobre duas vezes nascido.

14.102.46

एवं दत्ता मही राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा चिन्तितानि च ॥ १४.१०२.४६ ॥

Assim, ó rei, quando a terra é dada com o espírito interior alegre, o homem obtém todos os desejos que pensou em sua mente.

14.102.47

बहुभिर्वसुधा दत्ता दीयते च नराधिपैः ।
यस्य यस्य यदा भूमिस्तस्य तस्य तदा फलम् ॥ १४.१०२.४७ ॥

A terra foi dada por muitos reis e é dada pelos reis; a quem a terra pertence em cada momento, para esse é então o seu fruto.

14.102.48

यः प्रयच्छति कन्यां वै सुरूपां श्रोत्रियाय वै ।
स ब्रह्मदेयो राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.४८ ॥

Quem dá uma bela donzela a um erudito védico é uma dádiva brâmane; ó melhor dos reis, ouve o fruto de seu mérito.

14.102.49

बलीवर्दसहस्राणां दत्तानां धुर्यवाहिनाम् ।
यत्पुण्यं लभते राजन्कन्यादानेन तत्फलम् ॥ १४.१०२.४९ ॥

Ó rei, o mérito que se obtém ao doar milhares de bois de carga, esse mesmo fruto se obtém pela doação de uma donzela.

14.102.50

गवां शतसहस्रस्य सम्यग्धत्तस्थ यत्फलम् ।
तत्फलं समवाप्नोतिः यः प्रयच्छति कन्यकाम् ॥ १४.१०२.५० ॥

O fruto que se obtém ao dar devidamente cem mil vacas, esse mesmo fruto obtém por completo quem oferece uma donzela em dádiva.

14.102.51

यावन्ति चैव रोमाणि कन्यायाः कुरुपुङ्गव ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५१ ॥

Ó touro dos Kurus, por tantos milhares de anos quantos pelos há no corpo da donzela, ele é honrado no meu mundo.

14.102.52

ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके स जायते ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी सर्वलोकार्चितो द्विजः ॥ १४.१०२.५२ ॥

Então, quando o tempo se cumpre, ele cai daquele mundo e nasce neste mundo como um brâmane dvija, versado nos seis membros e nos quatro Vedas, honrado por todos os mundos.

14.102.53

यः सुवर्णं दरिद्राय ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
श्रोत्रियाय सुवृत्ताय बहुपुत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.५३ ॥

Ó filho de Pāṇḍu, quem dá ouro a um brâmane pobre, versado no Veda, de boa conduta e com muitos filhos.

14.102.54

स मुक्तः सर्वपापेभ्यो बालसूर्यसमप्रभः ।
विमानं दिव्यामारूढः कामगः कामभोगवान्
वर्षकोटिं महातेजा मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५४ ॥

Libertado de todos os pecados, radiante como o sol nascente, ele sobe a um carro celestial divino, vai aonde deseja e desfruta dos prazeres que quer; o de grande esplendor é honrado no meu mundo por dez milhões de anos.

14.102.55

ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके हि जायते ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.१०२.५५ ॥

Então, quando chega o seu tempo, nasce neste mundo como brâmane versado nos Vedas e nas suas ciências auxiliares, e torna-se senhor de dez milhões em riqueza.

14.102.56

यश्च रूप्यं प्रयच्छेद्वै दरिद्राय द्विजातये ।
कृशवृत्तेः कृशगवे स मुक्तः सर्वकिल्बिषैः ॥ १४.१०२.५६ ॥

Quem dá prata a um brâmane pobre, cujo sustento é escasso e cujas vacas são magras, fica libertado de todos os pecados.

14.102.57

पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
कामरूपि यथाकामं स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.५७ ॥

Resplandecente com o brilho da lua cheia, num carro celeste, capaz de tomar qualquer forma à vontade, é honrado no mundo celeste.

14.102.58

ततोऽवतीर्णः कालेन लोके चास्मिन्महायशाः ।
सर्वलोकार्चितः श्रीमान्राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.१०२.५८ ॥

Depois, descendo no tempo a este mundo, torna-se um rei de grande fama, honrado por todos os mundos, glorioso e poderoso.

14.102.59

तिलपर्वतकं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
विशेषेण दरिद्राय तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥ १४.१०२.५९ ॥

Ouve também o fruto de quem dá uma montanha de gergelim a um brâmane erudito, e sobretudo a um pobre.

14.102.60

पुण्यं वृषायुतोत्सर्गे यत्प्रोक्तं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य तत्क्षणाद्विरजा भवेत् ॥ १४.१०२.६० ॥

Ó filho de Pāṇḍu, tendo obtido o mérito declarado na libertação de dez mil touros, torna-se puro naquele mesmo instante.

14.102.61

यथा त्वचं भुजङ्गो वै त्यक्त्वा शुद्धतनुर्भवेत् ।
तता तिलप्रदानाद्वै पापं त्यक्त्वा विसुद्ध्यति ॥ १४.१०२.६१ ॥

Como a serpente, ao desprender a pele, torna-se de corpo puro, assim pela doação de gergelim, abandonando o pecado, alguém se purifica.

14.102.62

तिलषण्डं प्रयुञ्जानो जांबूनदविभूषितम् ।
विमानं दिव्यमारूढः पितृलोके महीयते ॥ १४.१०२.६२ ॥

Quem oferece uma porção de gergelim adornada de ouro, subindo a um carro celeste divino, é honrado no mundo dos ancestrais.

14.102.63

षष्टिं वर्षसहस्राणि कामरूपी महायशाः ।
तिलप्रदाता रमते पितृलोके यथासुखम् ॥ १४.१०२.६३ ॥

O grandemente renomado doador de gergelim, capaz de assumir qualquer forma à vontade, deleita-se no mundo dos ancestrais como lhe apraz por sessenta mil anos.

14.102.64

यः प्रयच्छति विप्राय तिलधेनुं नराधिप ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय शृणु तस्यापि यत्फलम् ॥ १४.१०२.६४ ॥

Ó senhor dos homens, ouve também o fruto daquele que dá uma vaca de gergelim a um brâmane pobre e erudito.

14.102.65

गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलामाप्नोति तिलधेनुप्रदो नरः ॥ १४.१०२.६५ ॥

O mérito declarado pela doação de mil vacas, esse fruto de mérito obtém o homem que dá uma vaca de gergelim.

14.102.66

तिलानां कुडवैर्यस्तु तिलधेनुं प्रयच्छति ।
तावत्कोटिसमा राजन्स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.६६ ॥

Ó rei, quem dá uma vaca de gergelim com medidas kuḍava de gergelim é honrado no céu por tantos crores de anos.

14.102.67

अष्टाढकतिलैः कृत्वा तिलधेनु नराधिप ।
द्वात्रिंशन्निष्कसंयुक्तं विषुवे यः प्रयच्छति।
मद्भक्त्या मद्गतात्मा वै तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.६७ ॥

Ó senhor dos homens, aquele que, tendo feito uma vaca de sésamo de oito āḍhaka de sésamo, a oferece no equinócio junto com trinta e dois niṣka, com devoção a mim e a alma voltada para mim, ouve o fruto de mérito que ele obtém.

14.102.68

कन्यादानसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६८ ॥

Tendo obtido o mérito que é o fruto de mil doações de donzelas feitas segundo o rito, ele é honrado no meu mundo.

14.102.69

मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोकेऽभिजायते ।
ऋग्यजुस्सामवेदानां पारगो ब्राह्मणर्षभः ॥ १४.१०२.६९ ॥

Tendo descido do meu mundo, nasce neste mundo como mestre dos Vedas Ṛg, Yajur e Sāma, touro entre os brâmanes.

14.102.70

गां तु यस्तु दरिद्राय श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
प्रसन्नां क्षीरिणीं पुण्यां सवत्सां कांस्यदोहिनीं ॥ १४.१०२.७० ॥

Quem dá a um brâmane erudito e pobre uma vaca — alegre, leiteira, sagrada, com seu bezerro e um vaso de bronze para ordenha —

14.102.71

यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म तस्य पूर्वकृतं नृपः ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव विनश्यति न संशयः ॥ १४.१०२.७१ ॥

Ó rei, qualquer ação má que ele tenha cometido antes, tudo isso é destruído naquele mesmo instante; não há dúvida.

14.102.72

यानं च वृषसंयुक्तं दीप्यमानं स्वलङ्कृतम् ।
आरूढः कामगं दिव्यं गोलोकमधिगच्छति ॥ १४.१०२.७२ ॥

Subindo num veículo divino atrelado a um touro, resplandecente e bem adornado, que vai à vontade, ele alcança o mundo das vacas.

14.102.73

यावन्ति चैव रोमाणि तस्या गोस्तु नराधिप ।
तावद्वर्षसहस्राणि गवां लोके महीयते ॥ १४.१०२.७३ ॥

Ó senhor dos homens, por tantos milhares de anos quantos pelos tem aquela vaca, ele é honrado no mundo das vacas.

14.102.74

गोलोकादवतीर्णस्तु लोकेऽस्मिन्ब्राह्मणो भवेत् ।
सत्रयाजी वदन्यश्च सर्वराजभिरर्चितः ॥ १४.१०२.७४ ॥

Descido do mundo das vacas, torna-se neste mundo um brâmane que realiza os sacrifícios sattra e recita o Veda, honrado por todos os reis.

14.102.75

तिलं गावः सुवर्णं चाप्यन्नं कन्या वसुंधरा ।
तारयन्तीह दत्तानि ब्राह्मणेभ्यो महाभुज ॥ १४.१०२.७५ ॥

Ó de braços poderosos, o gergelim, as vacas, o ouro, o alimento, uma donzela e a terra, dados aos brâmanes, levam o doador à outra margem aqui.

14.102.76

ब्राह्मणं वृत्तसंपन्नमाहिताग्निमलोलुपम् ।
तर्पयेद्विधिवद्राजन्स निधिः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.७६ ॥

Ó rei, quem satisfaz devidamente um brâmane de boa conduta, guardião dos fogos sagrados e livre de cobiça, é um tesouro para o outro mundo.

14.102.77

आहिताग्नि दरिद्रं च श्रोत्रियं च जितेन्द्रियम् ।
शूद्रान्नवर्जितं चैव द्विजं यत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०२.७७ ॥

Um dvija que mantém os fogos sagrados, é pobre, versado no Veda, senhor de seus sentidos e evita o alimento de um śūdra, deve ser honrado com cuidado.

14.102.78

आहिताग्निः सदा पात्रमह्निहोत्री च वेदवित् ।
पात्राणामपि तत्पात्रं शूद्रान्नं यस्य नोदरे ॥ १४.१०२.७८ ॥

O guardião dos fogos sagrados é sempre um receptor digno, assim como quem realiza a oferenda diária ao fogo e conhece o Veda; mas entre os dignos, o mais digno é aquele em cujo ventre não entrou alimento de um śūdra.

14.102.79

यच्च वेदमयं पात्रं यच्च पात्रं तपोमयम् ।
असंकीर्णं च यत्पात्रं तत्पात्रं तारयिष्यति ॥ १४.१०२.७९ ॥

O vaso feito do Veda, o vaso feito de austeridade e o vaso não misturado: esse vaso fará (o homem) atravessar.

14.102.80

नित्यस्वाध्यायनिरतास्त्वसंकीर्णेन्द्रियाश्च ये ।
पञ्चयज्ञपरा नित्यं पूजितास्तारयन्ति ते ॥ १४.१०२.८० ॥

Aqueles que se dedicam sempre ao estudo védico, cujos sentidos são puros e que sempre se entregam aos cinco sacrifícios: honrados, fazem outros atravessar.

14.102.81

ये क्षान्तिदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा ।
जितेन्द्रियाः प्राणिवधै निवृत्ताः।
प्रतिग्रहे संकुचिता गृहस्था-
स्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः ॥ १४.१०२.८१ ॥

Aqueles brâmanes que são pacientes e autocontrolados, cujos ouvidos estão cheios da Śruti, que venceram os sentidos, que se abstêm de matar seres vivos e que, como chefes de família, são relutantes em aceitar presentes: esses brâmanes são capazes de fazer outros atravessarem.