ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.102.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १४.१०२.१ ॥
ଏହା ପରେ ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭୂମିଦାନ ବିଷୟରେ କହିବି।
14.102.2
यः प्रयच्छति विप्राय भूमिं रम्यां सदक्षिणाम् ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय साग्निहोत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର! ଯିଏ ବେଦଜ୍ଞ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ସହ ସୁନ୍ଦର ଭୂମି ଦାନ କରେ,
14.102.3
स सर्वकामतृप्तात्मा सर्वरत्नविभूषितः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीप्यमानोऽर्कवत्सदा ॥ १४.१०२.३ ॥
ସେ ସବୁ କାମନାରେ ତୃପ୍ତାତ୍ମା, ସବୁ ରତ୍ନରେ ବିଭୂଷିତ, ସବୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସର୍ବଦା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ ହୁଏ।
14.102.4
बालसूर्यप्रकाशेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन मम लोकं महायशाः ॥ १४.१०२.४ ॥
ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରକାଶ ଓ ବିଚିତ୍ର ଧ୍ୱଜାରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ସେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
14.102.5
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु सेव्यमानो यथासुखम् ।
कामगः कामरूपी च क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०२.५ ॥
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି; ସେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସୁଖରେ ବିଚରଣ କରେ, ଇଚ୍ଛିତ ରୂପ ଧରେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାଙ୍କ ଦଳ ସହ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ।
14.102.6
यावद्बिभर्ति लोकान्वै भूमिः कुरुकुलोद्वह ।
तावद्भूमिप्रदः काले मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६ ॥
ହେ କୁରୁକୁଳର ଭାର ବହନକାରୀ! ପୃଥିବୀ ଯେତେକାଳ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ, ସେତେକାଳ ଭୂମିଦାତା ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.7
न हि भूमिप्रदानाद्वै दानमन्यद्विशिष्यते ।
न चापि भूमिहरणात्पापमान्यद्विशिष्यते ॥ १४.१०२.७ ॥
ଭୂମିଦାନଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ନାହିଁ, ଏବଂ ଭୂମି ହରଣଠାରୁ ବଡ଼ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ।
14.102.8
दानान्यन्यानि हीयन्ते कालेन कुरुपुङ्गव ।
भूमिदानस्य पुण्यस्य क्षयो नैवोपपद्यते ॥ १४.१०२.८ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାଳକ୍ରମେ ଅନ୍ୟ ଦାନଗୁଡ଼ିକ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଭୂମିଦାନର ପୁଣ୍ୟର କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
14.102.9
ब्राह्मणाय दरिद्राय भूमिं दत्तां तु यो नरः ।
न हिंसति नरव्याघ्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.९ ॥
ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଦରିଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୂମିକୁ ଯିଏ ହିଂସା କରେ ନାହିଁ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.102.10
सप्तद्वीपसमुद्रान्ता रत्नसंचयसंकुला ।
सशैलवनदुर्गाढ्या तेन दत्ता मही भवेत् ॥ १४.१०२.१० ॥
ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ, ରତ୍ନରାଶିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପର୍ବତ, ବନ ଓ ଦୁର୍ଗରେ ସମୃଦ୍ଧ ପୃଥିବୀ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦତ୍ତ ହୋଇଥାଏ।
14.102.11
भूमिं दृष्ट्वा दीयमानां श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति हर्षवत् ॥ १४.१०२.११ ॥
ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଭୂମି ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ହର୍ଷରେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ସେ ଯେପରି ମୋତେ ହିଁ ଦାନ କରୁଛନ୍ତି।
14.102.12
सुवर्णमणिरत्नानि धनानि च वसूनि च ।
सर्वदानानि वै राजन्ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯିଏ ସୁନା, ମଣି, ରତ୍ନ, ଧନ ଓ ବସୁ ଦାନ କରେ, ସେ ସର୍ବଦାନ ଦାନ କରେ; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରୁ କରୁ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ହିଁ ଦାନ କରେ।
14.102.13
सागरान्सरितः शैलान्समानि विषमाणि च ।
सर्वगन्धरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१३ ॥
ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ପର୍ବତ, ସମତଳ ଓ ବିଷମ ସ୍ଥାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧ ଓ ରସ ମଧ୍ୟ ସେ ଦାନ କରେ; ପୃଥିବୀ ଦାନକାରୀ (ସବୁ କିଛି) ଦିଏ।
14.102.14
ओषधीः फलसंपन्ना नानापुष्पसमन्विताः ।
कमलोत्पलषण्डांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१४ ॥
ଫଳସମ୍ପନ୍ନ, ନାନା ପୁଷ୍ପଯୁକ୍ତ ଔଷଧି, ଏବଂ ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳପଦ୍ମର ଗୁଚ୍ଛ ମଧ୍ୟ ସେ ଦାନ କରେ; ପୃଥିବୀ ଦାନକାରୀ (ସବୁ କିଛି) ଦିଏ।
14.102.15
धर्मं कामं तथा चार्थं वेदान्यज्ञांस्तथैव च ।
स्वर्गमार्गगतिं चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१५ ॥
ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗମାର୍ଗର ଗତି ମଧ୍ୟ ସେ ଦାନ କରେ; ପୃଥିବୀ ଦାନକାରୀ (ସବୁ କିଛି) ଦିଏ।
14.102.16
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्ये यजन्ते सदक्षिणैः ।
न तत्फलं लभन्ते ते भूमिदानस्य यत्फलम् ॥ १४.१०२.१६ ॥
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଆଦି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଯଜନ କରୁଥିବା ଲୋକେ ଭୂମିଦାନର ଯେଉଁ ଫଳ, ସେ ଫଳ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
14.102.17
श्रोत्रिया महीं दत्त्वा यो न हिंसति पाण्डव ।
तद्दानं कथयिष्यन्ति यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः।
तावत्स्वर्गोपभोगानां भोक्तारः पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०२.१७ ॥
ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରି ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ହିଂସା କରେ ନାହିଁ — ହେ ପାଣ୍ଡବ, ସେହି ଦାନର କଥା ଲୋକମାନେ ଯାବତ୍ ଲୋକସମୂହ ସ୍ଥିତ ଥିବ ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କହିବେ; ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ସେତେ କାଳ ସେ ସ୍ୱର୍ଗସୁଖର ଭୋକ୍ତା ରହିବ।
14.102.18
सस्यपूर्णां महीं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
पितरस्तस्य तृप्ययन्ति यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०२.१८ ॥
ଶସ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଯିଏ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଏ, ତାହାର ପିତୃଗଣ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ରହନ୍ତି।
14.102.19
मम रुद्रस्य सवितुस्त्रिदशानां तथैव च ।
प्रीतये विद्धि राजेन्द्र भूमिर्दत्ता द्विजाय वै ॥ १४.१०२.१९ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଜାଣ ଯେ ମୋର, ରୁଦ୍ରଙ୍କର, ସବିତାଙ୍କର ଓ ତ୍ରିଦଶଙ୍କର ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ହିଁ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଭୂମି ଦିଆଯାଏ।
14.102.20
तेन पुण्येन पूतात्मा दाता भूमेर्युधिष्ठिर ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचाराणा ॥ १४.१०२.२० ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ପବିତ୍ରାତ୍ମା ଭୂମିଦାତା ମୋର ସାଲୋକ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
14.102.21
यत्किंचित्कुरुते पापं पुरुषे वृत्तिकर्शितः ।
स च गोकर्णमात्रेण भूमिदानेन शुध्यति ॥ १४.१०२.२१ ॥
ଜୀବିକାରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ମଣିଷ ଯେଉଁ ପାପ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଗୋକର୍ଣମାତ୍ର ଭୂମିଦାନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
14.102.22
मासोपवासे यत्पुण्यं कृच्छ्रे चान्द्रायणेऽपि च ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२२ ॥
ମାସୋପବାସରେ, କୃଚ୍ଛ୍ରରେ ଓ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣରେ ଯାହା ପୁଣ୍ୟ, ଗୋକର୍ଣମାତ୍ର ଭୂମିଦାନରେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ବିହିତ ହୁଏ।
14.102.23
सर्वतीर्थाभिषेके च यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२३ ॥
ସର୍ବତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନରେ ଯାହା ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ଗୋକର୍ଣମାତ୍ର ଭୂମିଦାନରେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ବିହିତ ହୁଏ।
14.102.24
देवदेव नमस्तेऽस्तदु वासुदेव सुरेश्वर ।
गोकर्णस्य प्रमाणं वै वक्तुमर्हसि तत्वतः ॥ १४.१०२.२४ ॥
ହେ ଦେବଦେବ, ବାସୁଦେବ, ସୁରେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଗୋକର୍ଣର ପ୍ରମାଣ ଯଥାର୍ଥରେ କହନ୍ତୁ।
14.102.25
शृणु गोकर्णमात्रस्य प्रमाणं पाण्डुनन्दन ।
त्रिंशद्दण्डप्रमाणेन प्रमितं सर्वतो दिशम् ॥ १४.१०२.२५ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଗୋକର୍ଣର ପରିମାଣ ଶୁଣ। ତାହା ତିରିଶ ଦଣ୍ଡ ପରିମାଣରେ ସବୁ ଦିଗରେ ମାପାଯାଇଛି।
14.102.26
प्रत्यक्प्रागपि राजेन्द्र तत्तथा दक्षिणोत्तरम् ।
गोकर्णं तद्विदः प्राहुः प्रमाणं धरणेर्नृप ॥ १४.१०२.२६ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପଶ୍ଚିମ ଓ ପୂର୍ବ, ସେହିପରି ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର। ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଗୋକର୍ଣକୁ ପୃଥିବୀର ପରିମାଣ କହନ୍ତି, ହେ ନୃପ।
14.102.27
सवृषं गोशतं यत्र सुखं तिष्ठत्ययन्त्रितम् ।
सवत्सं कुरुशार्दूल तच्च गोकर्णमुच्यते ॥ १४.१०२.२७ ॥
ବୃଷ ସହିତ ଶହେ ଗାଈ ବନ୍ଧନହୀନ ଭାବେ, ବାଛୁରୀ ସହିତ ସୁଖରେ ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି — ହେ କୁରୁଶାର୍ଦୁଳ, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଗୋକର୍ଣ କୁହାଯାଏ।
14.102.28
किंकरा मृत्युदण्डाश्च कुंभीपाकाश्च दारुणाः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२८ ॥
ଯମଙ୍କ କିଙ୍କରମାନେ, ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ, ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକ ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ଘୋର ପାଶ — ଏସବୁ ଭୂମିଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ।
14.102.29
निरया रौरवाद्याश्च तथा वैतरणी नदी ।
तीव्राश्च यातनाः कृष्टा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२९ ॥
ରୌରବ ପ୍ରଭୃତି ନରକ, ବୈତରଣୀ ନଦୀ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଯାତନା — ଏସବୁ ଭୂମିଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ।
14.102.30
चित्रगुप्ताः कलिः कालः कृतान्तो मृत्युरेव च ।
यमश्च भगवान्साक्षात्पूजयन्ति महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३० ॥
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ, କଳି, କାଳ, କୃତାନ୍ତ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଭଗବାନ ଯମ ନିଜେ — ଭୂମିଦାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
14.102.31
रुद्रः प्रजापतिः शक्रः सुरा ऋषिगणास्तथा ।
अहं च प्रीतिमान्राजन्पूजयामो महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३१ ॥
ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ଶକ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିଗଣ, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ଭୂମିଦାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ।
14.102.32
कृशभृत्यस्य कृशगोः कृशाश्वस्य कृतातिथेः ।
भूमिर्देया नरश्रेष्ठ स निधइः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.३२ ॥
ଯାହାର ଭୃତ୍ୟ କୃଶ, ଗାଈ କୃଶ, ଘୋଡ଼ା କୃଶ, ଏବଂ ଯିଏ ଅତିଥି-ସତ୍କାର କରିଛି, ତାହାକୁ ଭୂମି ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାହା ପରଲୋକର ନିଧି।
14.102.33
सीदमानकुटुंबाय श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
व्रस्थाय दरिद्राय भूमिर्देया नराधिप ॥ १४.१०२.३३ ॥
ଯାହାର ପରିବାର କଷ୍ଟରେ ଅଛି, ସେହି ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ, ପତିତ ଓ ଦରିଦ୍ର ଲୋକକୁ, ହେ ନରାଧିପ, ଭୂମି ଦେବା ଉଚିତ।
14.102.34
यथा हि धात्री क्षीरेण पुत्रं वर्धयति स्वयम् ।
दातारमनुगृह्णाति दत्ता ह्येवं वसुंधरा ॥ १४.१०२.३४ ॥
ଯେପରି ଧାତ୍ରୀ ନିଜ ଦୁଗ୍ଧରେ ପୁତ୍ରକୁ ନିଜେ ପୋଷଣ କରେ, ସେପରି ଦତ୍ତ ବସୁନ୍ଧରା ଦାତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରେ।
14.102.35
यथा बिभर्ति गौर्वत्सं सृजन्ती क्षीरमात्मनः ।
तथा सर्वगुणोपेता भूमिर्वहति भूमिदम् ॥ १४.१०२.३५ ॥
ଯେପରି ଗାଈ ନିଜ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଇ ବାଛୁରୀକୁ ପୋଷେ, ସେପରି ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା ଭୂମି ଭୂମିଦାତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ।
14.102.36
यथा बीजनि रोहन्ति जलसिक्तानि भूपते ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदस्य दिनेदिने ॥ १४.१०२.३६ ॥
ହେ ଭୂପତି, ଜଳ ସିଞ୍ଚିତ ବୀଜ ଯେପରି ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ, ସେପରି ଭୂମିଦାତାଙ୍କ କାମନା ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼େ।
14.102.37
यथा तेजस्तु सूर्यस्य तमः सर्वं व्यपोहति ।
तथा पापं नरस्येह भूमिदानं व्यपोहति ॥ १४.१०२.३७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ଯେପରି ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ, ସେହିପରି ଏଠାରେ ଭୂମିଦାନ ମନୁଷ୍ୟର ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
14.102.38
दाता दशानुगृह्णाति यो हरेद्दश हन्ति च ।
अतीतान्यागतानीह कुलानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०२.३८ ॥
ଦାତା ଦଶ ପୀଢ଼ିକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି; ଯିଏ ହରଣ କରେ ସେ ଦଶ ପୀଢ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ। ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର କୁଳମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି।
14.102.39
आश्रुत्य भूमिदानं तु दत्त्वा यो वा हरेन्पुनः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैः क्षिप्यते पूयशोणिते ॥ १४.१०२.३९ ॥
ଭୂମିଦାନର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଏବଂ ଦେଇସାରି ଯେ ପୁଣି ତାହା ହରଣ କରେ, ସେ ବରୁଣଙ୍କ ପାଶରେ ବନ୍ଧା ପଡ଼ି ପୂଜ ଓ ରକ୍ତରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହୁଏ।
14.102.40
स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत् वसुंधराम् ।
न तस्य नरकाद्धोराद्विद्यते निष्कृतिः क्वचित् ॥ १४.१०२.४० ॥
ନିଜେ ଦେଇଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦେଇଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଯିଏ ହରଣ କରେ, ତା'ପାଇଁ ସେହି ଭୟଙ୍କର ନରକରୁ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ।
14.102.41
ब्राह्म्णस्य हृते क्षेत्रे हन्याद्द्वादश पूर्वजान् ।
स गच्छेत्कृमियोनिं च न च मुच्येत जातु सः ॥ १४.१०२.४१ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର ହରଣ କଲେ ସେ ବାର ଜଣ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରେ। ସେ କୀଟଯୋନିକୁ ଯାଏ ଏବଂ କଦାପି ମୁକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
14.102.42
दत्त्वा भूमिं द्विजेन्द्राय यस्तामेवोपजीवति ।
गवां शतसहस्रस्य हन्तुः स लभते फलम् ॥ १४.१०२.४२ ॥
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭୂମି ଦେଇ ପୁଣି ସେହି ଭୂମିରୁ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରେ, ସେ ଲକ୍ଷେ ଗାଈ ବଧକାରୀର ଫଳ ପାଏ।
14.102.43
सोधश्शिरास्तु पापात्मा कुंभीपाकेषु पच्यते ।
दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कुंभीपाकाद्विजनिस्सृतः।
इह लोके भवेत्स श्वा रातजन्मनि पाण्डव ॥ १४.१०२.४३ ॥
ପାପାତ୍ମା ସୋଧଶ୍ଶିରା କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପକ୍ୱ ହୁଏ। ଦିବ୍ୟ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ପରେ କୁମ୍ଭୀପାକରୁ ନିର୍ଗତ ସେହି ଦ୍ୱିଜ ଏ ଲୋକରେ ରାତ୍ରି-ଜନ୍ମରେ କୁକୁର ହୁଏ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
14.102.44
दत्त्वा भूमि द्विजेन्द्राणां यस्तामेवोपजीवति ।
स मूढो याति दुष्टात्मा नरकानेकविंशतिम्।
नरकेभ्यो विनिर्मुक्तः शुनां योनिं स गच्छति ॥ १४.१०२.४४ ॥
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଭୂମି ଦାନ କରି ଯେ ସେଥିରୁ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରେ, ସେ ମୂଢ଼, ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଏକବିଂଶତି ନରକକୁ ଯାଏ; ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ କୁକୁର ଯୋନିକୁ ଯାଏ।
14.102.45
हलकृष्टा मही देया सबीजा सस्यमालिनी ।
अथवा सोदका देया दरिद्राय द्विजातये ॥ १४.१०२.४५ ॥
ହଳରେ ଚଷା ହୋଇଥିବା, ବୀଜ ସହିତ, ଶସ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଭୂମି ଦେବା ଉଚିତ; ଅଥବା ଜଳ ସହିତ ଭୂମି ଦରିଦ୍ର ଦ୍ୱିଜକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
14.102.46
एवं दत्ता मही राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा चिन्तितानि च ॥ १४.१०२.४६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହିପରି ପ୍ରସନ୍ନ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୂମି ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ମନରେ ଚିନ୍ତିତ ସମସ୍ତ କାମନା ପାଏ।
14.102.47
बहुभिर्वसुधा दत्ता दीयते च नराधिपैः ।
यस्य यस्य यदा भूमिस्तस्य तस्य तदा फलम् ॥ १४.१०२.४७ ॥
ବହୁ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି ଏବଂ ଦିଆଯାଉଛି; ଯାହାର ଯେତେବେଳେ ଭୂମି ଥାଏ, ତାହାର ସେତେବେଳେ ତାହାର ଫଳ।
14.102.48
यः प्रयच्छति कन्यां वै सुरूपां श्रोत्रियाय वै ।
स ब्रह्मदेयो राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.४८ ॥
ଯେ ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟାକୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଦିଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଦାନ କରେ; ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.102.49
बलीवर्दसहस्राणां दत्तानां धुर्यवाहिनाम् ।
यत्पुण्यं लभते राजन्कन्यादानेन तत्फलम् ॥ १४.१०२.४९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଜୁଆଳି ବହୁଥିବା ହଜାର ହଜାର ବଳଦ ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, କନ୍ୟାଦାନରେ ସେହି ଫଳ ମିଳେ।
14.102.50
गवां शतसहस्रस्य सम्यग्धत्तस्थ यत्फलम् ।
तत्फलं समवाप्नोतिः यः प्रयच्छति कन्यकाम् ॥ १४.१०२.५० ॥
ଲକ୍ଷ ଗାଈଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କନ୍ୟା ଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ଫଳ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଏ।
14.102.51
यावन्ति चैव रोमाणि कन्यायाः कुरुपुङ्गव ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५१ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, କନ୍ୟାର ଶରୀରରେ ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.52
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके स जायते ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी सर्वलोकार्चितो द्विजः ॥ १४.१०२.५२ ॥
ତା'ପରେ କାଳକ୍ରମେ ସେ ସେଇ ଲୋକରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ଏ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନିଏ — ଷଡଙ୍ଗର ଜ୍ଞାତା, ଚାରି ବେଦର ପଣ୍ଡିତ, ସର୍ବଲୋକପୂଜିତ ଦ୍ୱିଜ ରୂପେ।
14.102.53
यः सुवर्णं दरिद्राय ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
श्रोत्रियाय सुवृत्ताय बहुपुत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.५३ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଯେ ଦରିଦ୍ର, ବେଦଜ୍ଞ, ସଦାଚାରୀ ଏବଂ ବହୁପୁତ୍ରବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ସୁନା ଦାନ କରେ।
14.102.54
स मुक्तः सर्वपापेभ्यो बालसूर्यसमप्रभः ।
विमानं दिव्यामारूढः कामगः कामभोगवान्
वर्षकोटिं महातेजा मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५४ ॥
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ ହୁଏ; ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆରୂଢ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରି, କାମ୍ୟ ଭୋଗ ଭୋଗି, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ କୋଟି ବର୍ଷ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.55
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके हि जायते ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.१०२.५५ ॥
ପରେ ଯଥାସମୟରେ ସେ ଏ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ଜ୍ଞାତା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ କୋଟି ଧନର ଅଧିପତି ହୁଏ।
14.102.56
यश्च रूप्यं प्रयच्छेद्वै दरिद्राय द्विजातये ।
कृशवृत्तेः कृशगवे स मुक्तः सर्वकिल्बिषैः ॥ १४.१०२.५६ ॥
ଯେ ଦରିଦ୍ର ଦ୍ୱିଜକୁ, କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଜୀବିକାଥିବା ଓ କୃଶ ଗାଈଥିବା ଲୋକକୁ ରୂପା ଦିଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
14.102.57
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
कामरूपि यथाकामं स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.५७ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିବା ସେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.58
ततोऽवतीर्णः कालेन लोके चास्मिन्महायशाः ।
सर्वलोकार्चितः श्रीमान्राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.१०२.५८ ॥
ପରେ ଯଥାସମୟରେ ଏ ଲୋକରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ସର୍ବଲୋକପୂଜିତ, ଶ୍ରୀମାନ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ରାଜା ହୁଏ।
14.102.59
तिलपर्वतकं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
विशेषेण दरिद्राय तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥ १४.१०२.५९ ॥
ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ, ବିଶେଷ କରି ଦରିଦ୍ରକୁ, ଯିଏ ତିଳର ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
14.102.60
पुण्यं वृषायुतोत्सर्गे यत्प्रोक्तं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य तत्क्षणाद्विरजा भवेत् ॥ १४.१०२.६० ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଦଶ ହଜାର ବୃଷଭ ଉତ୍ସର୍ଗରେ ଯାହା ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ପାଇ ସେ ସେହି କ୍ଷଣରେ ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
14.102.61
यथा त्वचं भुजङ्गो वै त्यक्त्वा शुद्धतनुर्भवेत् ।
तता तिलप्रदानाद्वै पापं त्यक्त्वा विसुद्ध्यति ॥ १४.१०२.६१ ॥
ସାପ ଯେପରି ନିଜ ଚର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ଶୁଦ୍ଧ ଶରୀର ପାଏ, ସେହିପରି ତିଳଦାନ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ପାପ ତ୍ୟାଗ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
14.102.62
तिलषण्डं प्रयुञ्जानो जांबूनदविभूषितम् ।
विमानं दिव्यमारूढः पितृलोके महीयते ॥ १४.१०२.६२ ॥
ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ତିଳର ଖଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ପିତୃଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.63
षष्टिं वर्षसहस्राणि कामरूपी महायशाः ।
तिलप्रदाता रमते पितृलोके यथासुखम् ॥ १४.१०२.६३ ॥
ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଓ ଇଚ୍ଛାରୂପୀ ତିଳଦାତା ଷାଠିଏ ହଜାର ବର୍ଷ ପିତୃଲୋକରେ ଯଥାସୁଖ ରମଣ କରେ।
14.102.64
यः प्रयच्छति विप्राय तिलधेनुं नराधिप ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय शृणु तस्यापि यत्फलम् ॥ १४.१०२.६४ ॥
ହେ ନରାଧିପ! ଯେ ଦରିଦ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତିଳଧେନୁ ଦିଏ, ତାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
14.102.65
गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलामाप्नोति तिलधेनुप्रदो नरः ॥ १४.१०२.६५ ॥
ହଜାର ଗାଈ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି, ତିଳଧେନୁ ଦାତା ମଣିଷ ସେହି ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ।
14.102.66
तिलानां कुडवैर्यस्तु तिलधेनुं प्रयच्छति ।
तावत्कोटिसमा राजन्स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.६६ ॥
ହେ ରାଜନ୍! କୁଡବ ମାପର ତିଳ ଦ୍ୱାରା ଯେ ତିଳଧେନୁ ଦିଏ, ସେ ସେତେ କୋଟି ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.67
अष्टाढकतिलैः कृत्वा तिलधेनु नराधिप ।
द्वात्रिंशन्निष्कसंयुक्तं विषुवे यः प्रयच्छति।
मद्भक्त्या मद्गतात्मा वै तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.६७ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଯିଏ ଆଠ ଆଢକ ତିଳରେ ତିଳଧେନୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ବତ୍ତିଶ ନିଷ୍କ ସହ ବିଷୁବ କାଳରେ ଦାନ କରେ, ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ମୋଠାରେ ଲୀନ ମନରେ ଯିଏ ଏପରି କରେ, ତା'ର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.102.68
कन्यादानसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६८ ॥
ବିଧିପୂର୍ବକ ଦିଆଯାଇଥିବା ହଜାର କନ୍ୟାଦାନର ଯେଉଁ ଫଳ, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପାଇ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.69
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोकेऽभिजायते ।
ऋग्यजुस्सामवेदानां पारगो ब्राह्मणर्षभः ॥ १४.१०२.६९ ॥
ମୋ ଲୋକରୁ ଅବତରି ସେ ଏ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ଋକ୍, ଯଜୁଃ ଓ ସାମ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ।
14.102.70
गां तु यस्तु दरिद्राय श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
प्रसन्नां क्षीरिणीं पुण्यां सवत्सां कांस्यदोहिनीं ॥ १४.१०२.७० ॥
ଦରିଦ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ପ୍ରସନ୍ନା, କ୍ଷୀରଦାୟିନୀ, ପବିତ୍ର, ବତ୍ସ ସହିତ ଓ କାଂସ୍ୟ ଦୋହନପାତ୍ର ସହିତ ଗାଈ ଯିଏ ଦିଏ;
14.102.71
यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म तस्य पूर्वकृतं नृपः ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव विनश्यति न संशयः ॥ १४.१०२.७१ ॥
ହେ ନୃପ, ସେ ପୂର୍ବରୁ କରିଥିବା ଯେକୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ, ସବୁ ସେହି କ୍ଷଣରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.102.72
यानं च वृषसंयुक्तं दीप्यमानं स्वलङ्कृतम् ।
आरूढः कामगं दिव्यं गोलोकमधिगच्छति ॥ १४.१०२.७२ ॥
ବୃଷଯୁକ୍ତ, ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ, ସୁସଜ୍ଜିତ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନଶୀଳ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ସେ ଗୋଲୋକରେ ପହଞ୍ଚେ।
14.102.73
यावन्ति चैव रोमाणि तस्या गोस्तु नराधिप ।
तावद्वर्षसहस्राणि गवां लोके महीयते ॥ १४.१०२.७३ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ସେ ଗାଈର ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସେ ଗୋଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.102.74
गोलोकादवतीर्णस्तु लोकेऽस्मिन्ब्राह्मणो भवेत् ।
सत्रयाजी वदन्यश्च सर्वराजभिरर्चितः ॥ १४.१०२.७४ ॥
ଗୋଲୋକରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଏ ଲୋକରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ; ସତ୍ରଯାଗୀ ଓ ବେଦପାଠୀ ହୋଇ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଏ।
14.102.75
तिलं गावः सुवर्णं चाप्यन्नं कन्या वसुंधरा ।
तारयन्तीह दत्तानि ब्राह्मणेभ्यो महाभुज ॥ १४.१०२.७५ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ତିଳ, ଗାଈ, ସୁନା, ଅନ୍ନ, କନ୍ୟା ଓ ଭୂମି ଏଠାରେ ଦାତାକୁ ପାର କରିଦିଅନ୍ତି।
14.102.76
ब्राह्मणं वृत्तसंपन्नमाहिताग्निमलोलुपम् ।
तर्पयेद्विधिवद्राजन्स निधिः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.७६ ॥
ହେ ରାଜନ, ସଦାଚାରସମ୍ପନ୍ନ, ଆହିତାଗ୍ନି, ଲୋଭରହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ତୃପ୍ତ କରୁଥିବା ଲୋକ ପରଲୋକର ନିଧି।
14.102.77
आहिताग्नि दरिद्रं च श्रोत्रियं च जितेन्द्रियम् ।
शूद्रान्नवर्जितं चैव द्विजं यत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०२.७७ ॥
ଆହିତାଗ୍ନି, ଦରିଦ୍ର, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରାନ୍ନ ବର୍ଜନକାରୀ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଯତ୍ନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
14.102.78
आहिताग्निः सदा पात्रमह्निहोत्री च वेदवित् ।
पात्राणामपि तत्पात्रं शूद्रान्नं यस्य नोदरे ॥ १४.१०२.७८ ॥
ଆହିତାଗ୍ନି, ସଦା ପାତ୍ର, ନିତ୍ୟ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ ଓ ବେଦଜ୍ଞ; ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଯାହାର ଉଦରରେ ଶୂଦ୍ରାନ୍ନ ନାହିଁ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାତ୍ର।
14.102.79
यच्च वेदमयं पात्रं यच्च पात्रं तपोमयम् ।
असंकीर्णं च यत्पात्रं तत्पात्रं तारयिष्यति ॥ १४.१०२.७९ ॥
ଯାହା ବେଦମୟ ପାତ୍ର, ଯାହା ତପୋମୟ ପାତ୍ର, ଏବଂ ଯାହା ଅସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର — ସେହି ପାତ୍ର (ମନୁଷ୍ୟକୁ) ଉଦ୍ଧାର କରିବ।
14.102.80
नित्यस्वाध्यायनिरतास्त्वसंकीर्णेन्द्रियाश्च ये ।
पञ्चयज्ञपरा नित्यं पूजितास्तारयन्ति ते ॥ १४.१०२.८० ॥
ଯେଉଁମାନେ ନିତ୍ୟ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ନିରତ, ଅସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଶିଷ୍ଟ, ସଦା ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞରେ ତତ୍ପର — ସେମାନେ ପୂଜିତ ହୋଇ (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ) ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
14.102.81
ये क्षान्तिदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा ।
जितेन्द्रियाः प्राणिवधै निवृत्ताः।
प्रतिग्रहे संकुचिता गृहस्था-
स्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः ॥ १४.१०२.८१ ॥
ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଦମଯୁକ୍ତ, ଯାହାଙ୍କ କାନ ଶ୍ରୁତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତିଛନ୍ତି, ପ୍ରାଣିହତ୍ୟାରୁ ନିବୃତ୍ତ, ଦାନ ଗ୍ରହଣରେ ସଂକୋଚ କରୁଥିବା ଗୃହସ୍ଥ — ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ) ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
14.102.82
नित्योदकी नित्ययज्ञोपवीती ।
नित्यस्वाध्यायी वृषलान्नवर्जी।
क्रतौ गच्छन्विधिवच्चापि जुह्व-
त्स ब्राह्मणस्तारयितुं समर्थः ॥ १४.१०२.८२ ॥
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଜଳସ୍ନାନ କରେ, ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଧାରଣ କରେ, ନିତ୍ୟ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟୀ, ଶୂଦ୍ରାନ୍ନ ବର୍ଜନ କରେ, ଯଜ୍ଞରେ ବିଧିବତ୍ ଯାଇ ଆହୁତି ଦିଏ — ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ) ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
14.102.83
ब्राह्मणो यस्तु मद्भक्तो मद्रागी मत्परायणः ।
मयि संन्यस्तकर्मा च स विप्रस्तारयेद्ध्रुवम् ॥ १४.१०२.८३ ॥
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋର ଭକ୍ତ, ମୋ ପ୍ରତି ଅନୁରାଗୀ, ମୋତେ ପରମ ଆଶ୍ରୟ ମାନେ, ଏବଂ ମୋତେ ନିଜ କର୍ମ ସମର୍ପଣ କରିଛି — ସେହି ବିପ୍ର ନିଶ୍ଚୟ (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ) ଉଦ୍ଧାର କରିବ।
14.102.84
द्वादशाक्षरतत्वज्ञश्चतुर्व्यूहविभागवित् ।
अच्छिद्रपञ्चकालज्ञःक स विप्रस्तारयिष्यति ॥ १४.१०२.८४ ॥
ଯେ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣେ, ଚତୁର୍ବ୍ୟୂହ ବିଭାଗ ବୁଝେ, ଅଚ୍ଛିଦ୍ର ପଞ୍ଚକାଳ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଜାଣେ — ସେହି ବିପ୍ର (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ) ଉଦ୍ଧାର କରିବ।