மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.102.1
अतः परं प्रवक्ष्यामि भूमिदानमनुत्तमम् ॥ १४.१०२.१ ॥
இதற்கு மேல் சிறந்த நிலதானத்தைப் பற்றி நான் கூறுவேன்.
14.102.2
यः प्रयच्छति विप्राय भूमिं रम्यां सदक्षिणाम् ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय साग्निहोत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.२ ॥
பாண்டுவின் மகனே! வேதம் கற்ற, ஏழையான, அக்னிஹோத்ரம் செய்யும் அந்தணனுக்கு தட்சிணையுடன் அழகிய நிலத்தை எவன் தானமாகக் கொடுக்கிறானோ,
14.102.3
स सर्वकामतृप्तात्मा सर्वरत्नविभूषितः ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीप्यमानोऽर्कवत्सदा ॥ १४.१०२.३ ॥
அவன் அனைத்து விருப்பங்களிலும் நிறைவுற்ற மனத்தையுடையவனாகி, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, எப்போதும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்கிறான்.
14.102.4
बालसूर्यप्रकाशेन विचित्रध्वजशोभिना ।
याति यानेन दिव्येन मम लोकं महायशाः ॥ १४.१०२.४ ॥
இளஞ்சூரியனின் ஒளியுடையதும் பலவண்ணக் கொடிகளால் அழகுறுவதுமான தெய்வீக வாகனத்தில் மகாபுகழ் பெற்றவன் என் உலகத்துக்குச் செல்கிறான்.
14.102.5
तत्र दिव्याङ्गनाभिस्तु सेव्यमानो यथासुखम् ।
कामगः कामरूपी च क्रीडत्यप्सरसांगणैः ॥ १४.१०२.५ ॥
அங்கே தெய்வ மங்கையர் அவனுக்குப் பணிவிடை செய்ய, அவன் விரும்பியபடி இன்பமாக உலாவுகிறான்; விரும்பிய வடிவம் எடுத்து அப்சரசுகளின் கூட்டங்களுடன் விளையாடுகிறான்.
14.102.6
यावद्बिभर्ति लोकान्वै भूमिः कुरुकुलोद्वह ।
तावद्भूमिप्रदः काले मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६ ॥
குருகுலத்தின் பொறுப்பைத் தாங்குபவனே! பூமி உலகங்களைத் தாங்கும் வரை, நிலதானம் செய்பவன் என் உலகில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.102.7
न हि भूमिप्रदानाद्वै दानमन्यद्विशिष्यते ।
न चापि भूमिहरणात्पापमान्यद्विशिष्यते ॥ १४.१०२.७ ॥
நிலக்கொடையை விட உயர்ந்த வேறு தானம் இல்லை; நிலத்தைப் பறிப்பதை விடப் பெரிய வேறு பாவமும் இல்லை.
14.102.8
दानान्यन्यानि हीयन्ते कालेन कुरुपुङ्गव ।
भूमिदानस्य पुण्यस्य क्षयो नैवोपपद्यते ॥ १४.१०२.८ ॥
குருகுலச் சிறந்தவனே, காலப்போக்கில் மற்ற தானங்களின் பலன் குறைகிறது; ஆனால் நிலக்கொடையின் புண்ணியத்திற்கு அழிவு ஏற்படுவதில்லை.
14.102.9
ब्राह्मणाय दरिद्राय भूमिं दत्तां तु यो नरः ।
न हिंसति नरव्याघ्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.९ ॥
நரவியாக்ரனே, ஏழை பிராமணனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நிலத்தை எந்த மனிதன் பறிக்காமல் விடுகிறானோ, அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.102.10
सप्तद्वीपसमुद्रान्ता रत्नसंचयसंकुला ।
सशैलवनदुर्गाढ्या तेन दत्ता मही भवेत् ॥ १४.१०२.१० ॥
ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் சூழ்ந்த, மணிக்குவியல்கள் நிறைந்த, மலைகளும் காடுகளும் கோட்டைகளும் நிறைந்த பூமி அவரால் கொடுக்கப்பட்டதாகும்.
14.102.11
भूमिं दृष्ट्वा दीयमानां श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
सर्वभूतानि मन्यन्ते मां ददातीति हर्षवत् ॥ १४.१०२.११ ॥
வேதம் அறிந்த அக்னிஹோத்ரிக்குக் கொடுக்கப்படும் நிலத்தைக் கண்டு, எல்லா உயிர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் 'இவன் என்னைக் கொடுக்கிறான்' என்று நினைக்கின்றன.
14.102.12
सुवर्णमणिरत्नानि धनानि च वसूनि च ।
सर्वदानानि वै राजन्ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१२ ॥
ஓ அரசே, பொன், மணி, ரத்தினங்கள், செல்வம், பொருட்கள் ஆகியவற்றைக் கொடுப்பவன் எல்லா தானங்களையும் கொடுத்தவனாகிறான்; நிலத்தைக் கொடுக்கும்போது அவன் பூமியையே கொடுக்கிறான்.
14.102.13
सागरान्सरितः शैलान्समानि विषमाणि च ।
सर्वगन्धरसांश्चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१३ ॥
கடல்களையும், ஆறுகளையும், மலைகளையும், சமமான மற்றும் சமமற்ற இடங்களையும், எல்லா மணங்களையும் சுவைகளையும் கூட அவன் அளிக்கிறான்; பூமியைத் தானம் செய்பவன் அளிக்கிறான்.
14.102.14
ओषधीः फलसंपन्ना नानापुष्पसमन्विताः ।
कमलोत्पलषण्डांश्च ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१४ ॥
பழங்கள் நிறைந்த, பலவகை மலர்களைக் கொண்ட மூலிகைகளையும், தாமரை மற்றும் நீலத்தாமரைக் கூட்டங்களையும் அவன் அளிக்கிறான்; பூமியைத் தானம் செய்பவன் அளிக்கிறான்.
14.102.15
धर्मं कामं तथा चार्थं वेदान्यज्ञांस्तथैव च ।
स्वर्गमार्गगतिं चैव ददाति वसुधां ददत् ॥ १४.१०२.१५ ॥
தர்மம், காமம், அர்த்தம், வேதங்கள், யாகங்கள், மற்றும் சொர்க்கப் பாதையில் செல்லும் கதியையும் அவன் அளிக்கிறான்; பூமியைத் தானம் செய்பவன் அளிக்கிறான்.
14.102.16
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्ये यजन्ते सदक्षिणैः ।
न तत्फलं लभन्ते ते भूमिदानस्य यत्फलम् ॥ १४.१०२.१६ ॥
அக்னிஷ்டோமம் முதலிய யாகங்களைத் தட்சிணையுடன் செய்பவர்கள் அடையும் பலன், பூமிதானத்தின் பலனுக்கு ஈடாகாது.
14.102.17
श्रोत्रिया महीं दत्त्वा यो न हिंसति पाण्डव ।
तद्दानं कथयिष्यन्ति यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः।
तावत्स्वर्गोपभोगानां भोक्तारः पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०२.१७ ॥
வேதம் அறிந்த பிராமணனுக்குப் பூமியைத் தானம் செய்து, அவனுக்குத் தீங்கு செய்யாதவன் — பாண்டவனே, அந்த தானத்தை உலகங்கள் நிலைக்கும் வரை மக்கள் போற்றுவார்கள்; பாண்டுவின் மகனே, அத்தனை காலம் அவன் சொர்க்க இன்பங்களை அனுபவிப்பான்.
14.102.18
सस्यपूर्णां महीं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
पितरस्तस्य तृप्ययन्ति यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.१०२.१८ ॥
தானியம் நிறைந்த பூமியை வேதம் அறிந்த பிராமணனுக்குத் தானம் செய்பவனின் முன்னோர்கள், உயிர்களின் பிரளயம் வரும் வரை திருப்தியடைவார்கள்.
14.102.19
मम रुद्रस्य सवितुस्त्रिदशानां तथैव च ।
प्रीतये विद्धि राजेन्द्र भूमिर्दत्ता द्विजाय वै ॥ १४.१०२.१९ ॥
ராஜேந்திரா, என்னுடைய, ருத்திரனுடைய, சவிதாவுடைய, முப்பத்து தேவர்களுடைய மகிழ்ச்சிக்காகவே பிராமணனுக்கு நிலம் தானம் செய்யப்படுகிறது என்பதை அறிவாய்.
14.102.20
तेन पुण्येन पूतात्मा दाता भूमेर्युधिष्ठिर ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचाराणा ॥ १४.१०२.२० ॥
யுதிஷ்டிரா, அந்த புண்ணியத்தால் தூய்மையான ஆன்மா கொண்ட நிலத்தின் கொடையாளி என்னுடைய சாலோக்யத்தை அடைகிறான்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்.
14.102.21
यत्किंचित्कुरुते पापं पुरुषे वृत्तिकर्शितः ।
स च गोकर्णमात्रेण भूमिदानेन शुध्यति ॥ १४.१०२.२१ ॥
வாழ்க்கைச் சுமையால் துன்புறும் மனிதன் எந்தப் பாவம் செய்தாலும், அவனும் பசுவின் காது அளவு நிலத்தை தானம் செய்வதால் தூய்மையடைகிறான்.
14.102.22
मासोपवासे यत्पुण्यं कृच्छ्रे चान्द्रायणेऽपि च ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२२ ॥
ஒரு மாத உபவாசத்தில், கிருச்ச்ர மற்றும் சாந்த்ராயண விரதத்தில் உள்ள புண்ணியம், பசுவின் காது அளவு நிலத்தின் தானத்தாலும் அதே புண்ணியம் விதிக்கப்படுகிறது.
14.102.23
सर्वतीर्थाभिषेके च यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
भूमिगोकर्णमात्रेण तत्पुण्यं तु विधीयते ॥ १४.१०२.२३ ॥
எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடுவதில் கூறப்பட்ட புண்ணியம், பசுவின் காது அளவு நிலத்தின் தானத்தாலும் அதே புண்ணியம் விதிக்கப்படுகிறது.
14.102.24
देवदेव नमस्तेऽस्तदु वासुदेव सुरेश्वर ।
गोकर्णस्य प्रमाणं वै वक्तुमर्हसि तत्वतः ॥ १४.१०२.२४ ॥
தேவர்களுக்கு தேவனே, வாசுதேவா, சுரேஸ்வரா, உமக்கு வணக்கம். பசுவின் காதின் உண்மையான அளவை நீர் கூற வேண்டும்.
14.102.25
शृणु गोकर्णमात्रस्य प्रमाणं पाण्डुनन्दन ।
त्रिंशद्दण्डप्रमाणेन प्रमितं सर्वतो दिशम् ॥ १४.१०२.२५ ॥
பாண்டுவின் மகனே, கோகர்ணத்தின் அளவைக் கேள். அது முப்பது தண்டங்களின் அளவால் எல்லா திசைகளிலும் அளக்கப்பட்டது.
14.102.26
प्रत्यक्प्रागपि राजेन्द्र तत्तथा दक्षिणोत्तरम् ।
गोकर्णं तद्विदः प्राहुः प्रमाणं धरणेर्नृप ॥ १४.१०२.२६ ॥
ராஜேந்திரா, மேற்கும் கிழக்கும், அவ்வாறே தெற்கும் வடக்கும். அறிந்தவர்கள் கோகர்ணத்தை பூமியின் அளவு என்கிறார்கள், அரசே.
14.102.27
सवृषं गोशतं यत्र सुखं तिष्ठत्ययन्त्रितम् ।
सवत्सं कुरुशार्दूल तच्च गोकर्णमुच्यते ॥ १४.१०२.२७ ॥
காளையுடன் நூறு பசுக்கள் கட்டப்படாமல், கன்றுகளுடன் இன்பமாக நிற்கும் இடம் — குருசார்தூலா, அதுவும் கோகர்ணம் எனப்படும்.
14.102.28
किंकरा मृत्युदण्डाश्च कुंभीपाकाश्च दारुणाः ।
घोराश्च वारुणाः पाशा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२८ ॥
யமத் தூதர்கள், மரணத்தின் தண்டங்கள், கொடிய கும்பீபாகங்கள், வருணனின் பயங்கரமான பாசங்கள் — இவை நிலம் அளிப்பவரை அணுகுவதில்லை.
14.102.29
निरया रौरवाद्याश्च तथा वैतरणी नदी ।
तीव्राश्च यातनाः कृष्टा नोपसर्पन्ति भूमिदम् ॥ १४.१०२.२९ ॥
ரௌரவம் முதலிய நரகங்கள், வைதரணி நதி, கடுமையான வேதனைகள் — இவை நிலம் அளிப்பவரை அணுகுவதில்லை.
14.102.30
चित्रगुप्ताः कलिः कालः कृतान्तो मृत्युरेव च ।
यमश्च भगवान्साक्षात्पूजयन्ति महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३० ॥
சித்திரகுப்தன், கலி, காலம், கிருதாந்தன், மரணம், மற்றும் பகவான் யமனே நேரில் — நிலம் அளிப்பவரை வணங்குகிறார்கள்.
14.102.31
रुद्रः प्रजापतिः शक्रः सुरा ऋषिगणास्तथा ।
अहं च प्रीतिमान्राजन्पूजयामो महीप्रदम् ॥ १४.१०२.३१ ॥
ருத்ரன், பிரஜாபதி, சக்ரன், தேவர்கள், முனிவர் குழுக்களும், நானும் மகிழ்ச்சியுடன், ஓ அரசே, நிலம் கொடுப்பவரை வணங்குகிறோம்.
14.102.32
कृशभृत्यस्य कृशगोः कृशाश्वस्य कृतातिथेः ।
भूमिर्देया नरश्रेष्ठ स निधइः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.३२ ॥
பணியாளர்கள் மெலிந்தவர்களாக, பசுக்கள் மெலிந்தவையாக, குதிரைகள் மெலிந்தவையாக, விருந்தோம்பல் செய்தவருக்கு நிலம் கொடுக்கப்பட வேண்டும், ஓ நரசிரேஷ்டரே; அது மறுவுலகத்தின் பொக்கிஷம்.
14.102.33
सीदमानकुटुंबाय श्रोत्रियायाग्निहोत्रिणे ।
व्रस्थाय दरिद्राय भूमिर्देया नराधिप ॥ १४.१०२.३३ ॥
குடும்பம் துன்புறும் வேத ஓதுநரும் அக்னிஹோத்ரம் செய்பவருமான அந்தணருக்கு, வீழ்ந்தவனும் ஏழையுமானவனுக்கு, ஓ நராதிபா, நிலம் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
14.102.34
यथा हि धात्री क्षीरेण पुत्रं वर्धयति स्वयम् ।
दातारमनुगृह्णाति दत्ता ह्येवं वसुंधरा ॥ १४.१०२.३४ ॥
செவிலித்தாய் பாலால் குழந்தையை தானே வளர்ப்பது போல, கொடுக்கப்பட்ட வசுந்தரா கொடையாளிக்கு அருள்புரிகிறாள்.
14.102.35
यथा बिभर्ति गौर्वत्सं सृजन्ती क्षीरमात्मनः ।
तथा सर्वगुणोपेता भूमिर्वहति भूमिदम् ॥ १४.१०२.३५ ॥
பசு தன் சொந்தப் பாலைக் கொடுத்து கன்றை வளர்ப்பது போல, எல்லா நற்குணங்களும் உடைய பூமி நிலம் கொடுப்பவரைத் தாங்குகிறது.
14.102.36
यथा बीजनि रोहन्ति जलसिक्तानि भूपते ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदस्य दिनेदिने ॥ १४.१०२.३६ ॥
ஓ பூபதியே, நீரால் தெளிக்கப்பட்ட விதைகள் முளைப்பது போல, நிலம் கொடுப்பவரின் விருப்பங்கள் நாளுக்கு நாள் வளர்கின்றன.
14.102.37
यथा तेजस्तु सूर्यस्य तमः सर्वं व्यपोहति ।
तथा पापं नरस्येह भूमिदानं व्यपोहति ॥ १४.१०२.३७ ॥
சூரியனின் ஒளி அனைத்து இருளையும் அகற்றுவது போல, இவ்வுலகில் நிலதானம் மனிதனின் பாவத்தை அகற்றுகிறது.
14.102.38
दाता दशानुगृह्णाति यो हरेद्दश हन्ति च ।
अतीतान्यागतानीह कुलानि कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०२.३८ ॥
கொடுப்பவன் பத்து தலைமுறையினரை ஆசீர்வதிக்கிறான்; அபகரிப்பவன் பத்து தலைமுறையினரை அழிக்கிறான். குருக்களில் சிறந்தவனே, இங்கே கடந்த மற்றும் வரவிருக்கும் குலங்களும் இதனால் பாதிக்கப்படுகின்றன.
14.102.39
आश्रुत्य भूमिदानं तु दत्त्वा यो वा हरेन्पुनः ।
स बद्धो वारुणैः पाशैः क्षिप्यते पूयशोणिते ॥ १४.१०२.३९ ॥
நிலதானம் வாக்களித்து, கொடுத்த பின்னும் மீண்டும் அதைக் கவர்பவன் வருணனின் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டு சீழிலும் இரத்தத்திலும் எறியப்படுகிறான்.
14.102.40
स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत् वसुंधराम् ।
न तस्य नरकाद्धोराद्विद्यते निष्कृतिः क्वचित् ॥ १४.१०२.४० ॥
தானே கொடுத்ததாயினும் பிறர் கொடுத்ததாயினும் பூமியை அபகரிப்பவனுக்கு அந்தக் கொடிய நரகத்திலிருந்து எங்கும் விடுதலை இல்லை.
14.102.41
ब्राह्म्णस्य हृते क्षेत्रे हन्याद्द्वादश पूर्वजान् ।
स गच्छेत्कृमियोनिं च न च मुच्येत जातु सः ॥ १४.१०२.४१ ॥
பிராமணனின் வயலை அபகரித்தவன் பன்னிரண்டு முன்னோர்களை அழிக்கிறான். அவன் புழுக்களின் பிறவியை அடைகிறான்; ஒருபோதும் விடுதலை பெறுவதில்லை.
14.102.42
दत्त्वा भूमिं द्विजेन्द्राय यस्तामेवोपजीवति ।
गवां शतसहस्रस्य हन्तुः स लभते फलम् ॥ १४.१०२.४२ ॥
சிறந்த இருபிறப்பாளனுக்கு நிலம் கொடுத்துவிட்டு, அதிலிருந்தே தன் வாழ்வை நடத்துபவன், லட்சம் பசுக்களைக் கொன்றவனின் பலனை அடைகிறான்.
14.102.43
सोधश्शिरास्तु पापात्मा कुंभीपाकेषु पच्यते ।
दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कुंभीपाकाद्विजनिस्सृतः।
इह लोके भवेत्स श्वा रातजन्मनि पाण्डव ॥ १४.१०२.४३ ॥
பாவியான சோதஶ்சிரா கும்பீபாக நரகங்களில் வேகவைக்கப்படுகிறான். தெய்வ ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கும்பீபாகத்திலிருந்து வெளிவந்த அந்தணன், இவ்வுலகில் ராத்திரி-பிறவியில் நாயாகிறான், பாண்டவனே.
14.102.44
दत्त्वा भूमि द्विजेन्द्राणां यस्तामेवोपजीवति ।
स मूढो याति दुष्टात्मा नरकानेकविंशतिम्।
नरकेभ्यो विनिर्मुक्तः शुनां योनिं स गच्छति ॥ १४.१०२.४४ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவர்களுக்கு நிலத்தைத் தானமாகக் கொடுத்து, பின் அதையே வைத்து வாழ்பவன், அறிவிலியும் தீய மனமுடையவனுமாகி இருபத்தொரு நரகங்களுக்குச் செல்கிறான்; நரகங்களிலிருந்து விடுபட்டு நாய்களின் பிறப்பை அடைகிறான்.
14.102.45
हलकृष्टा मही देया सबीजा सस्यमालिनी ।
अथवा सोदका देया दरिद्राय द्विजातये ॥ १४.१०२.४५ ॥
கலப்பையால் உழுத, விதையுடனும் பயிர்களால் அழகுபெற்ற நிலத்தைக் கொடுக்க வேண்டும்; அல்லது நீருடன் கூடிய நிலத்தை ஏழை அந்தணனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.
14.102.46
एवं दत्ता मही राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा चिन्तितानि च ॥ १४.१०२.४६ ॥
ஓ அரசே, இவ்வாறு மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் கொடுக்கப்பட்ட நிலத்தால், மனதில் நினைத்த எல்லா விருப்பங்களையும் ஒருவன் அடைகிறான்.
14.102.47
बहुभिर्वसुधा दत्ता दीयते च नराधिपैः ।
यस्य यस्य यदा भूमिस्तस्य तस्य तदा फलम् ॥ १४.१०२.४७ ॥
பல அரசர்களால் பூமி கொடுக்கப்பட்டது, கொடுக்கப்படுகிறது; யாருக்கு எப்போது நிலம் உண்டோ, அவருக்கு அப்போதே அதன் பலன் உண்டு.
14.102.48
यः प्रयच्छति कन्यां वै सुरूपां श्रोत्रियाय वै ।
स ब्रह्मदेयो राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.४८ ॥
அழகான கன்னியை வேதம் கற்ற ஸ்ரோத்ரியனுக்குக் கொடுப்பவன் பிரம்மதானம் செய்தவன்; ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.102.49
बलीवर्दसहस्राणां दत्तानां धुर्यवाहिनाम् ।
यत्पुण्यं लभते राजन्कन्यादानेन तत्फलम् ॥ १४.१०२.४९ ॥
அரசனே, நுகத்தில் பூட்டும் ஆயிரக்கணக்கான காளைகளைத் தானம் செய்வதால் கிடைக்கும் புண்ணியம், கன்னிகாதானத்தால் அதே பலனைப் பெறுகிறான்.
14.102.50
गवां शतसहस्रस्य सम्यग्धत्तस्थ यत्फलम् ।
तत्फलं समवाप्नोतिः यः प्रयच्छति कन्यकाम् ॥ १४.१०२.५० ॥
நூறாயிரம் பசுக்களை முறையாகத் தானம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலனை, கன்னிகையைத் தானம் செய்பவன் முழுமையாகப் பெறுகிறான்.
14.102.51
यावन्ति चैव रोमाणि कन्यायाः कुरुपुङ्गव ।
तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५१ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, கன்னிகையின் உடலிலுள்ள எத்தனை உரோமங்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் என் உலகில் கௌரவிக்கப்படுவான்.
14.102.52
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके स जायते ।
षडङ्गविच्चतुर्वेदी सर्वलोकार्चितो द्विजः ॥ १४.१०२.५२ ॥
பின்னர் காலம் வரும்போது அவன் அவ்வுலகிலிருந்து வீழ்ந்து இவ்வுலகில் பிறக்கிறான்; ஆறு அங்கங்களை அறிந்தவனும், நான்கு வேதங்களை அறிந்தவனும், எல்லா உலகங்களாலும் போற்றப்படும் பிராமணனுமாக.
14.102.53
यः सुवर्णं दरिद्राय ब्राह्मणाय प्रयच्छति ।
श्रोत्रियाय सुवृत्ताय बहुपुत्राय पाण्डव ॥ १४.१०२.५३ ॥
பாண்டவனே, வறிய பிராமணனுக்கு—வேத அறிஞனும், நல்லொழுக்கமுள்ளவனும், பல புதல்வர்களைக் கொண்டவனுமான ஒருவனுக்கு—பொன்னைத் தானம் செய்பவன்.
14.102.54
स मुक्तः सर्वपापेभ्यो बालसूर्यसमप्रभः ।
विमानं दिव्यामारूढः कामगः कामभोगवान्
वर्षकोटिं महातेजा मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.५४ ॥
அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உதிக்கும் சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடையவனாகிறான்; தெய்வ விமானத்தில் ஏறி, விருப்பம்போல் செல்பவனும் விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவிப்பவனுமாய், மகா தேஜஸ்வியாக கோடி ஆண்டுகள் என் உலகில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.102.55
ततः कालावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोके हि जायते ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.१०२.५५ ॥
பின்னர் காலம் வந்ததும் அவன் இவ்வுலகில் பிறக்கிறான்; வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்த பிராமணனாகி, கோடி செல்வத்திற்கு அதிபதியாகிறான்.
14.102.56
यश्च रूप्यं प्रयच्छेद्वै दरिद्राय द्विजातये ।
कृशवृत्तेः कृशगवे स मुक्तः सर्वकिल्बिषैः ॥ १४.१०२.५६ ॥
ஏழையான த்விஜனுக்கு, வறிய வாழ்வுடையவனுக்கும் மெலிந்த பசுக்களையுடையவனுக்கும், வெள்ளி கொடுப்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
14.102.57
पूर्णचन्द्रप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
कामरूपि यथाकामं स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.५७ ॥
முழுநிலவின் ஒளியைப் போல் ஒளிரும் விமானத்தில், விருப்பம்போல் உருவெடுக்கும் வல்லமையுடன் அவன் சுவர்க்கலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
14.102.58
ततोऽवतीर्णः कालेन लोके चास्मिन्महायशाः ।
सर्वलोकार्चितः श्रीमान्राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.१०२.५८ ॥
பின்னர் காலத்தில் இவ்வுலகில் இறங்கி, பெரும் புகழுடையவனும், அனைத்து உலகங்களாலும் போற்றப்படுபவனும், செல்வச்சிறப்புடையவனும், வலிமையுடையவனுமான அரசனாகிறான்.
14.102.59
तिलपर्वतकं यस्तु श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
विशेषेण दरिद्राय तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥ १४.१०२.५९ ॥
வேதம் கற்ற பிராமணனுக்கு, சிறப்பாக ஏழைக்கு, எள்ளின் மலை தானம் செய்பவனின் பலனையும் கேள்.
14.102.60
पुण्यं वृषायुतोत्सर्गे यत्प्रोक्तं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य तत्क्षणाद्विरजा भवेत् ॥ १४.१०२.६० ॥
பாண்டுவின் மகனே, பத்தாயிரம் காளைகளை விடுவிப்பதில் சொல்லப்பட்ட புண்ணியத்தை அடைந்து, அக்கணமே மாசற்றவனாகிறான்.
14.102.61
यथा त्वचं भुजङ्गो वै त्यक्त्वा शुद्धतनुर्भवेत् ।
तता तिलप्रदानाद्वै पापं त्यक्त्वा विसुद्ध्यति ॥ १४.१०२.६१ ॥
பாம்பு தன் தோலைக் கழற்றி எறிந்து தூய உடலுடையதாவது போல, எள் தானம் செய்வதால் மனிதன் பாவத்தைத் துறந்து தூய்மையடைகிறான்।
14.102.62
तिलषण्डं प्रयुञ्जानो जांबूनदविभूषितम् ।
विमानं दिव्यमारूढः पितृलोके महीयते ॥ १४.१०२.६२ ॥
தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட எள் கட்டியை அர்ப்பணிப்பவன் தெய்வீக விமானத்தில் ஏறி பித்ருலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்।
14.102.63
षष्टिं वर्षसहस्राणि कामरूपी महायशाः ।
तिलप्रदाता रमते पितृलोके यथासुखम् ॥ १४.१०२.६३ ॥
பெரும் புகழுடையவனும் விரும்பிய உருவம் எடுக்க வல்லவனுமான எள் தானம் செய்பவன் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் பித்ருலோகத்தில் விரும்பிய வண்ணம் மகிழ்கிறான்।
14.102.64
यः प्रयच्छति विप्राय तिलधेनुं नराधिप ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय शृणु तस्यापि यत्फलम् ॥ १४.१०२.६४ ॥
மன்னா! வேதம் கற்ற ஏழை பிராமணனுக்கு எள்-பசுவைத் தானம் செய்பவனின் பலனையும் கேள்.
14.102.65
गोसहस्रप्रदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलामाप्नोति तिलधेनुप्रदो नरः ॥ १४.१०२.६५ ॥
ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்வதால் கிடைக்கும் புண்ணியம் எனச் சொல்லப்பட்டதை, எள்-பசுவைத் தானம் செய்பவன் அந்தப் புண்ணிய பலனையே அடைகிறான்।
14.102.66
तिलानां कुडवैर्यस्तु तिलधेनुं प्रयच्छति ।
तावत्कोटिसमा राजन्स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०२.६६ ॥
அரசே! குடவ அளவு எள்ளால் எள்-பசுவைத் தானம் செய்பவன், அத்தனை கோடி ஆண்டுகள் சுவர்க்க லோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்।
14.102.67
अष्टाढकतिलैः कृत्वा तिलधेनु नराधिप ।
द्वात्रिंशन्निष्कसंयुक्तं विषुवे यः प्रयच्छति।
मद्भक्त्या मद्गतात्मा वै तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०२.६७ ॥
மன்னா, எட்டு ஆடகம் எள்ளால் திலதேனுவைச் செய்து, முப்பத்திரண்டு நிஷ்கங்களுடன் விஷுவ காலத்தில் எவன் கொடுக்கிறானோ, என்னிடத்தில் பக்தியுடனும் என்னில் நிலைத்த மனத்துடனும் அவ்வாறு செய்பவனின் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.102.68
कन्यादानसहस्रस्य विधिदत्तस्य यत्फलम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्तो मम लोके महीयते ॥ १४.१०२.६८ ॥
முறைப்படி கொடுக்கப்பட்ட ஆயிரம் கன்யாதானங்களின் எந்தப் பலன் உண்டோ, அந்தப் புண்ணியத்தை அடைந்து அவன் என் உலகில் பூஜிக்கப்படுகிறான்.
14.102.69
मम लोकावतीर्णश्च सोस्मिँल्लोकेऽभिजायते ।
ऋग्यजुस्सामवेदानां पारगो ब्राह्मणर्षभः ॥ १४.१०२.६९ ॥
என் உலகிலிருந்து இறங்கி அவன் இந்த உலகில் பிறக்கிறான்; ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களில் தேர்ந்தவனாக, பிராமணர்களில் சிறந்தவனாக ஆகிறான்.
14.102.70
गां तु यस्तु दरिद्राय श्रोत्रियाय प्रयच्छति ।
प्रसन्नां क्षीरिणीं पुण्यां सवत्सां कांस्यदोहिनीं ॥ १४.१०२.७० ॥
ஏழையான ஸ்ரோத்ரிய பிராமணனுக்கு, மகிழ்ச்சியான, பால் தரும், புனிதமான, கன்றுடன் கூடிய, வெண்கலக் கறவைப் பாத்திரத்துடன் கூடிய பசுவை எவன் கொடுக்கிறானோ;
14.102.71
यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म तस्य पूर्वकृतं नृपः ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव विनश्यति न संशयः ॥ १४.१०२.७१ ॥
மன்னா, அவன் முன்பு செய்த எந்தத் தீய செயலும் அனைத்தும் அந்தக் கணமே அழிந்துபோகும்; இதில் ஐயமில்லை.
14.102.72
यानं च वृषसंयुक्तं दीप्यमानं स्वलङ्कृतम् ।
आरूढः कामगं दिव्यं गोलोकमधिगच्छति ॥ १४.१०२.७२ ॥
காளையால் பூட்டப்பட்ட, ஒளிரும், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, விருப்பப்படி செல்லும் தெய்வீக வாகனத்தில் ஏறி அவன் கோலோகத்தை அடைகிறான்.
14.102.73
यावन्ति चैव रोमाणि तस्या गोस्तु नराधिप ।
तावद्वर्षसहस्राणि गवां लोके महीयते ॥ १४.१०२.७३ ॥
மன்னனே, அந்தப் பசுவின் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் பசுக்களின் உலகில் அவன் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.102.74
गोलोकादवतीर्णस्तु लोकेऽस्मिन्ब्राह्मणो भवेत् ।
सत्रयाजी वदन्यश्च सर्वराजभिरर्चितः ॥ १४.१०२.७४ ॥
கோலோகத்திலிருந்து இறங்கி இவ்வுலகில் அவன் பிராமணனாகப் பிறக்கிறான்; சத்திர யாகம் செய்பவனும் வேதம் ஓதுபவனுமாக, எல்லா அரசர்களாலும் வணங்கப்படுகிறான்.
14.102.75
तिलं गावः सुवर्णं चाप्यन्नं कन्या वसुंधरा ।
तारयन्तीह दत्तानि ब्राह्मणेभ्यो महाभुज ॥ १४.१०२.७५ ॥
மகாபாகுவே, பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட எள், பசுக்கள், பொன், அன்னம், கன்னி, நிலம் ஆகியவை இங்கே கொடுப்பவனைக் கரையேற்றுகின்றன.
14.102.76
ब्राह्मणं वृत्तसंपन्नमाहिताग्निमलोलुपम् ।
तर्पयेद्विधिवद्राजन्स निधिः पारलौकिकः ॥ १४.१०२.७६ ॥
அரசே, நல்லொழுக்கம் நிறைந்த, ஆகிதாக்னி, பேராசையற்ற பிராமணனை முறைப்படி திருப்திப்படுத்துபவன் மறுவுலகத்திற்கான பொக்கிஷமாவான்.
14.102.77
आहिताग्नि दरिद्रं च श्रोत्रियं च जितेन्द्रियम् ।
शूद्रान्नवर्जितं चैव द्विजं यत्नेन पूजयेत् ॥ १४.१०२.७७ ॥
ஆகிதாக்னியும், ஏழையும், ஸ்ரோத்ரியனும், புலனடக்கியவனும், சூத்திரனின் உணவைத் தவிர்ப்பவனுமான துவிஜனை முயற்சியுடன் வணங்க வேண்டும்.
14.102.78
आहिताग्निः सदा पात्रमह्निहोत्री च वेदवित् ।
पात्राणामपि तत्पात्रं शूद्रान्नं यस्य नोदरे ॥ १४.१०२.७८ ॥
ஆகிதாக்னியும், எப்போதும் தகுதியானவனும், நித்ய அக்னிஹோத்ரம் செய்பவனும், வேதம் அறிந்தவனுமானவன் தகுதியுடையவன்; தகுதியுடையவர்களுக்குள்ளும் வயிற்றில் சூத்திர உணவு இல்லாதவனே சிறந்த தகுதியுடையவன்.
14.102.79
यच्च वेदमयं पात्रं यच्च पात्रं तपोमयम् ।
असंकीर्णं च यत्पात्रं तत्पात्रं तारयिष्यति ॥ १४.१०२.७९ ॥
வேதமயமான எந்தப் பாத்திரமோ, தவமயமான எந்தப் பாத்திரமோ, கலப்பற்ற எந்தப் பாத்திரமோ — அந்தப் பாத்திரம் (ஒருவனை) கரையேற்றும்.
14.102.80
नित्यस्वाध्यायनिरतास्त्वसंकीर्णेन्द्रियाश्च ये ।
पञ्चयज्ञपरा नित्यं पूजितास्तारयन्ति ते ॥ १४.१०२.८० ॥
எப்போதும் சுவாத்தியாயத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், கலப்பற்ற புலன்கள் உடையவர்களும், எப்போதும் ஐந்து யஞ்ஞங்களில் நிலைத்தவர்களுமானவர்கள் — அவர்கள் வணங்கப்பட்டு (மனிதர்களைக்) கரையேற்றுவார்கள்.
14.102.81
ये क्षान्तिदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा ।
जितेन्द्रियाः प्राणिवधै निवृत्ताः।
प्रतिग्रहे संकुचिता गृहस्था-
स्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः ॥ १४.१०२.८१ ॥
பொறுமையும் அடக்கமும் உடையவர்கள், வேதத்தால் நிரம்பிய காதுகள் உடையவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள், உயிர்க்கொலையிலிருந்து விலகியவர்கள், தானம் ஏற்பதில் தயங்கும் இல்லறத்தார் — அந்த பிராமணர்கள் (மனிதர்களைக்) கரையேற்ற வல்லவர்கள்.
14.102.82
नित्योदकी नित्ययज्ञोपवीती ।
नित्यस्वाध्यायी वृषलान्नवर्जी।
क्रतौ गच्छन्विधिवच्चापि जुह्व-
त्स ब्राह्मणस्तारयितुं समर्थः ॥ १४.१०२.८२ ॥
எப்போதும் நீராடுபவர், எப்போதும் யஜ்ஞோபவீதம் அணிபவர், எப்போதும் சுவாத்தியாயம் செய்பவர், சூத்திரனின் அன்னத்தை தவிர்ப்பவர், யஞ்ஞத்திற்கு முறைப்படி செல்பவர், ஹோமம் செய்பவர் — அந்த பிராமணர் (மனிதர்களைக்) கரையேற்ற வல்லவர்.
14.102.83
ब्राह्मणो यस्तु मद्भक्तो मद्रागी मत्परायणः ।
मयि संन्यस्तकर्मा च स विप्रस्तारयेद्ध्रुवम् ॥ १४.१०२.८३ ॥
எந்த பிராமணன் என் பக்தனோ, என்னிடம் அன்பு கொண்டவனோ, என்னையே பரமபதமாகக் கொண்டவனோ, என்னிடம் தன் செயல்களைச் சமர்ப்பித்தவனோ — அந்த விப்ரன் நிச்சயமாகக் (மனிதர்களைக்) கரையேற்றுவான்.
14.102.84
द्वादशाक्षरतत्वज्ञश्चतुर्व्यूहविभागवित् ।
अच्छिद्रपञ्चकालज्ञःक स विप्रस्तारयिष्यति ॥ १४.१०२.८४ ॥
பன்னிரண்டு எழுத்து தத்துவத்தை அறிந்தவன், நான்கு வ்யூஹ பிரிவை அறிந்தவன், குறையற்ற ஐந்து காலக் கொள்கையை அறிந்தவன் — அந்த விப்ரன் (மனிதர்களைக்) கரையேற்றுவான்.