Mahābhārata · Adhyāya 14.105

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

14.105.1

दानपुण्यफलं श्रुत्वा तपःपुण्यफलानि च ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०५.१ ॥

Habiendo oído el fruto del mérito de la dádiva y los frutos del mérito de la austeridad, Dharmaputra, con el ánimo alegre, volvió a hablar a Keśava.

14.105.2

या चैषा कपिला देव पूर्वमुत्पादिता विभो ।
होमधेनुः सदा पुण्या चतुर्वक्त्रेण माधव ॥ १४.१०५.२ ॥

Oh dios, oh poderoso, esta vaca leonada que fue creada en tiempos antiguos por el de cuatro rostros es siempre la vaca sagrada de la oblación, oh Mādhava.

14.105.3

सा कथं ब्राह्मणेभ्यो हि देया कस्मिन्दिनेऽपि वा ।
कीदृशाय च विप्राय दातव्या पुण्यलक्षणा ॥ १४.१०५.३ ॥

¿Cómo debe ser entregada a los brahmanes? ¿En qué día, o en cualquier día? ¿A qué clase de brahmán debe darse esta vaca marcada por el mérito?

14.105.4

कथिता कपिला प्रोक्ता स्वयमेव स्वयंभुवा ।
कैर्वा देयाश्च ता देव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १४.१०५.४ ॥

La vaca leonada fue descrita y declarada por el propio Svayambhū. ¿Por quiénes deben ser dadas, oh dios? Deseo oírlo en su verdad.

14.105.5

एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण संसदि ।
अब्रवीत्कपिलासङ्क्यां तासां माहात्म्यमेव च ॥ १४.१०५.५ ॥

Así interpelado en la asamblea por el hijo de Dharma, Hṛṣīkeśa habló sobre el número de las vacas leonadas y también sobre su grandeza.

14.105.6

शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पावनं परम् ।
यच्छ्रुत्वा पापकर्मा पि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ १४.१०५.६ ॥

Escucha, Pāṇḍava, en su verdad. Esto es lo más puro y purificador; al oírlo, incluso el hombre de acciones pecaminosas queda libre del pecado.

14.105.7

अग्निमद्योद्भवां दिव्यामग्निज्वालासमप्रभाम् ।
अग्निज्वालोज्ज्वलच्छृङ्गीं प्रदीप्ताङ्गारलोचनाम् ॥ १४.१०५.७ ॥

Nacida, por así decir, del fuego, divina, de un esplendor igual al de la llama del fuego; sus cuernos resplandecían como lenguas de fuego, y sus ojos eran como brasas ardientes.

14.105.8

अग्निपुच्छामग्निखुरामग्निरोमप्रभान्विताम् ।
तामग्नेयीमग्निजिह्वामग्निग्रीवां ज्वलत्प्रभाम् ॥ १४.१०५.८ ॥

Con cola de fuego, pezuñas de fuego y pelaje dotado del resplandor del fuego; era ígnea, con lengua de fuego y cuello de fuego, resplandeciente de luz.

14.105.9

भुञ्जते कपिलां ये तु शूद्रा लोभेन मोहिताः ।
पतितांस्तान्विजानीयाच्चण्डालसदृशा हि ते ॥ १४.१०५.९ ॥

A aquellos śūdras que, cegados por la codicia, comen la vaca parda, hay que tenerlos por caídos, pues son semejantes a los caṇḍālas.

14.105.10

न तेषां ब्राह्ममः कश्चिद्गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
दूराच्च परिहर्तव्या महापातकिनोपि ते ॥ १४.१०५.१० ॥

Ningún brahmán debe aceptar un regalo en su casa; y a esos grandes pecadores hay que evitarlos desde lejos.

14.105.11

सार्वकालं हि ते सर्वैर्वर्जिताः पितृदैवतैः ।
ते सदा ह्यप्रतिग्राह्या ह्यसंभाष्याश्च पापिनः ॥ १४.१०५.११ ॥

Ellos son siempre rechazados por todos, por los antepasados y los dioses; jamás deben ser aceptados como receptores de dones, y con esos pecadores no se debe hablar.

14.105.12

पिबन्ति कपिलां यावत्तावत्तेषां पितामहाः ।
अमेध्यमुपभुञ्जन्ति भूम्यां वै श्वसृगालवत् ॥ १४.१०५.१२ ॥

Mientras beban la leche de la vaca parda, tanto tiempo sus antepasados consumirán impurezas sobre el suelo, como perros y chacales.

14.105.13

कपिलाया दधि क्षीरं घृतं तक्रमथापि वा ।
ये शूद्रा उपभुञ्जन्ति तेषां गतिमिमां शृणु ॥ १४.१०५.१३ ॥

Escucha ahora el destino de los śūdras que consumen cuajada, leche, ghee o incluso suero de la vaca kapilā.

14.105.14

कपिलोपजीवी शूद्रस्तु मृतो गच्छति रौरवम् ।
क्लिश्यते रौरवे घोरे वर्षकोटिशतं वसन् ॥ १४.१०५.१४ ॥

El śūdra que vive de la vaca kapilā, al morir, va al infierno Raurava, y en ese terrible Raurava sufre, morando allí cien millones de años.

14.105.15

ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वानयोनिं स गच्छति ।
श्वयोन्याश्च परिभ्रष्टो विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥ १४.१०५.१५ ॥

Luego, cuando el tiempo ha pasado, va al vientre de un perro; caído del vientre canino, nace como gusano en el excremento.

14.105.16

विष्ठाकूपेषु पापिष्ठो दुर्गन्धेषु सहस्रशः ।
तत्रतत्रोपजायेत नोत्तारं तत्रथ विन्दति ॥ १४.१०५.१६ ॥

El más pecador nace una y otra vez, miles de veces, aquí y allá, en pozos de excremento y lugares fétidos, y no encuentra salida de allí.

14.105.17

ब्राह्मणश्चैव यस्तेषां गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
ततः प्रभृति तस्यापि पितरः स्युरमेध्यपाः ॥ १४.१०५.१७ ॥

El brahmán que acepta un donativo en su casa, desde ese día sus antepasados también se vuelven bebedores de impureza.

14.105.18

न तेन सार्धं सम्भाषेन्न चाप्येकासनं व्रजेत् ।
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणाधमः ॥ १४.१०५.१८ ॥

No se le debe hablar ni sentarse en el mismo asiento; es el más bajo de los brahmanes y siempre debe ser evitado desde lejos.

14.105.19

यस्तेन सह सम्भाषेदेकशय्यां व्रजेत् वा ।
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं स च तेन विसुद्ध्यति ॥ १४.१०५.१९ ॥

Quien hable con él o vaya a la misma cama debe realizar la penitencia prājāpatya kṛcchra; solo con ella queda purificado.

14.105.20

कपिलोपजीविनः शूद्राद्यः करोति प्रतिग्रहम् ।
प्रायश्चित्तं भवेत्तस्य विप्रस्यैतन्न संशयः ॥ १४.१०५.२० ॥

Para el brahmán que acepta un don de un śūdra que vive de la vaca kapilā, este es el expiación; no hay duda.

14.105.21

ब्रह्मकूर्चं प्रकुर्वीति चान्द्रायणमथापि वा ।
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेतेन ब्राह्मणो हि सः ॥ १४.१०५.२१ ॥

Debe realizar el penitencia brahma-kūrca o cāndrāyaṇa; con ella queda libre del pecado, y con esto es verdaderamente brahmán.

14.105.22

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे विप्रार्थे वा स्वयंभुवा ।
सर्वं तेजः समुद्धृत्य निर्मिता ब्रह्मणा पुरा ॥ १४.१०५.२२ ॥

La vaca kapilā fue creada en tiempos antiguos por el Brahmā autoexistente, quien extrajo todo el resplandor, para el sacrificio agnihotra o para los brahmanes.

14.105.23

पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०५.२३ ॥

Oh hijo de Pāṇḍu, la vaca kapilā es lo más puro de lo puro, lo más auspicioso de lo auspicioso, el mérito supremo entre los méritos.

14.105.24

तपसा तप एवाग्र्यं व्रातनामुत्तमं व्रतम् ।
दानानां परमं दानं निदानं ह्येतदक्षयम् ॥ १४.१०५.२४ ॥

Entre austeridades, la austeridad misma es la primera; entre votos, el voto llamado vrāta es el supremo; entre dones, el don supremo es la raíz, e imperecedero.

14.105.25

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
पवित्राणि च रम्याणि सर्वलोकेषु पाण्डव ॥ १४.१०५.२५ ॥

Oh Pāṇḍava, los tīrthas y los santuarios meritorios de la tierra, y los lugares puros y deliciosos en todos los mundos—

14.105.26

एभ्यस्तेजः समुद्धृत्य ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
लोकनिस्तरणायैव निर्मिताः कपिलाः स्वयम् ॥ १४.१०५.२६ ॥

De estos, habiendo extraído su esplendor, Brahmā, creador de los mundos, creó él mismo las vacas kapilā para hacer cruzar a los mundos.

14.105.27

सर्वतेजोमयी ह्येषां कपिला पाण्डुनन्दन ।
सदाऽमृतमयी मेध्या शुचिः पावनमुत्तमम् ॥ १४.१०५.२७ ॥

Oh hijo de Pāṇḍu, de estas, la vaca Kapilā está siempre hecha de todo esplendor, llena de néctar, apta para el sacrificio, pura y la suprema purificadora.

14.105.28

क्षीरेण कपिलायास्तु दध्ना वा सघृतेन वा ।
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.२८ ॥

Con la leche de la vaca Kapilā, o con su cuajada o con ghee, los dvijas deben ofrecer las libaciones agnihotra por la tarde y por la mañana.

14.105.29

कपिलाया घृतेनापि दध्ना क्षीरेण वा पुनः ।
जुह्वते योऽग्निहोत्राणि ब्राह्मणा विधिवत्प्रभो ॥ १४.१०५.२९ ॥

Oh señor, los brahmanes que ofrecen las libaciones agnihotra según la norma con el ghee, la cuajada o la leche de la vaca Kapilā—

14.105.30

पूजयन्त्यतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः ।
शूद्रान्नाद्विरता नित्यं डंभानृतविवर्जिताः ॥ १४.१०५.३० ॥

Quienes, alcanzada la suprema devoción, honran a sus huéspedes, se abstienen siempre de la comida de un śūdra y están libres de fingimiento y falsedad—

14.105.31

ते यान्त्यादित्यसङ्काशैर्विमानैर्द्विजसत्तमाः ।
सूर्यमण्डलमध्येन ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ १४.१०५.३१ ॥

Resplandecientes como el sol, en carros celestiales, los mejores de los nacidos dos veces van a través del centro del disco solar hacia el supremo mundo de Brahmā.

14.105.32

ब्रह्मणो भवने दिव्ये कामगाः कामरूपिणः ।
ब्रह्मणा पूज्यमानास्तु मोदन्ते कल्पमक्षयम् ॥ १४.१०५.३२ ॥

En la divina morada de Brahmā, yendo adonde quieren y tomando la forma que desean, honrados por Brahmā, se regocijan por un kalpa imperecedero.

14.105.33

एवं हि कपिला राजन्पुण्या मन्त्रामृतारणिः ।
आदावेवाग्निमध्ये तु मैत्रेयी ब्रह्मनिर्मिता ॥ १४.१०५.३३ ॥

Así, oh rey, la vaca parda Kapilā es sagrada, el palo de fuego del néctar de los mantras; ella es Maitreyī, creada por Brahmā al principio en medio del fuego.

14.105.34

शृङ्गाग्रे कपिलायास्तु सर्वतीर्थानि पाण्डव ।
ब्रह्मणो हि नियोगेन निवसन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०५.३४ ॥

Oh Pāṇḍava, en la punta del cuerno de Kapilā moran todos los tīrthas día tras día, por mandato de Brahmā.

14.105.35

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलाशृङ्गमस्तकात् ।
यश्च्युतामंबुधारां वै शिरसा प्रयतः शुचिः ॥ १४.१०५.३५ ॥

El mortal que, levantándose por la mañana, dominado y puro, recibe sobre su cabeza el chorro de agua caído desde la cima del cuerno de Kapilā —

14.105.36

स तेन पुण्यतीर्थेन सहसा हतकिल्विषः ।
जन्मत्रयकृतं पापं प्रदहत्यग्निवतृणम् ॥ १४.१०५.३६ ॥

Por ese vado sagrado queda de inmediato libre de pecado, y quema el pecado cometido en tres nacimientos, como el fuego quema la hierba.

14.105.37

मूत्रेण कपिलायास्तु यश्च प्राणानुपस्पृशेत् ।
स्नानेन तेन पुण्येन नष्टपापः स मानवः।
त्रिंशद्वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३७ ॥

Quien se toca los alientos vitales con la orina de la vaca Kapilā, por ese baño meritorio, aquel hombre cuyo pecado ha sido destruido, queda libre del pecado cometido durante treinta años; no hay duda de ello.

14.105.38

प्रातरुत्थाय यो भक्तया प्रयच्छेत्तृणमुष्टिकम् ।
तस्य नश्यति तत्पापं त्रिंशद्रात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.३८ ॥

Quien, levantándose al amanecer, ofrece con devoción un puñado de hierba, para él se destruye el pecado cometido durante treinta noches, oh rey.

14.105.39

प्रातरूत्थाय यद्भक्त्या कुर्याद्यस्मात्प्रदक्षिणम् ।
प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३९ ॥

Quien, levantándose al amanecer, realiza con devoción la circunvalación, con ello ha circunvalado la tierra; no hay duda de ello.

14.105.40

प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन पाण्डव ।
दशरात्रकृतं पापं तस्य तन्नश्यति ध्रुवम् ॥ १४.१०५.४० ॥

Con una sola circunvalación realizada con fe, oh Pāṇḍava, el pecado cometido durante diez noches se destruye sin duda para él.

14.105.41

कपिलापञ्चगव्येन यः स्नायात्तु शुचिर्नरः ।
स गङ्गाद्येषु तीर्थेषु स्नातो भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४१ ॥

El hombre que, purificado, se baña con los cinco productos de la vaca Kapilā, oh Pāṇḍava, se convierte en quien se ha bañado en el Ganges y en los demás vados sagrados.

14.105.42

तेन स्नानेन तस्यापि श्रद्दायुक्तस्य पार्थिव ।
दशरात्रकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.१०५.४२ ॥

Con ese baño, oh rey, el pecado cometido durante diez noches por quien posee fe se destruye en ese mismo instante.

14.105.43

दृष्ट्वा तु कपिलां भक्त्या श्रुत्वा हुङ्कारनिस्वनम् ।
व्यपोहति नरः पापमहोरात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.४३ ॥

Habiendo visto con devoción a la vaca kapilā y oído su mugido, el hombre, oh rey, elimina el pecado cometido en un día y una noche.

14.105.44

यत्र वा तत्र वा चाङ्गे कपिलां यः स्पृशेच्छुचिः ।
संवत्सरकृतं पापं विनाशयति पाण्डव ॥ १४.१०५.४४ ॥

Cualquiera que sea el miembro de su cuerpo con que un hombre puro toque a la vaca kapilā, oh Pāṇḍava, destruye el pecado cometido en un año.

14.105.45

गोसहस्रं तु यो दद्यादेकां च कपिलां नरः ।
समं तस्य फलं प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १४.१०५.४५ ॥

Quien da mil vacas y quien da una vaca kapilā reciben un mismo fruto, declaró Brahmā, el abuelo de los mundos.

14.105.46

यस्त्वेवं कपिलां हन्यान्नरः कश्चित्प्रमादतः ।
गोसहस्रं हतं तेन भवेन्नात्र विचारणा ॥ १४.१०५.४६ ॥

Pero si alguien, por descuido, mata así a una vaca kapilā, es como si hubiera matado mil vacas: no hay duda en ello.

14.105.47

यश्चैकां कपिलां दद्याच्छ्रोत्रियायाहिताग्नये ।
गवां शतसहस्रं तु दत्तं भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४७ ॥

Y quien da una vaca kapilā a un brahmán versado que mantiene los fuegos sagrados ha dado, oh Pāṇḍava, cien mil vacas.

14.105.48

दश वै कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यो दद्याच्छ्रोत्रियेभ्यो वै स्वर्गं गच्छति तच्छृणु ॥ १४.१०५.४८ ॥

Diez vacas kapilā fueron declaradas por el mismo Autoexistente; quien las da a brahmanes versados va al cielo: escucha eso.

14.105.49

प्रथमा स्वर्णकपिला द्वितीया गौरपिङ्गला ।
तृतीया रक्तपिङ्गाक्षी चतुर्थीं गलपिङ्गला ॥ १४.१०५.४९ ॥

La primera es la de color dorado rojizo, la segunda la rojiza clara, la tercera la de ojos rojizos, la cuarta la de garganta rojiza.

14.105.50

पञ्चमी बभ्रुवर्णाभा षष्ठी च श्वेतपिङ्गला ।
सप्तमी रङ्गपिङ्गाक्षी त्वष्टमी खुरपिङ्गला ॥ १४.१०५.५० ॥

La quinta es de tono pardo, la sexta blanca rojiza, la séptima de ojos rojizos y color, y la octava de pezuñas rojizas.

14.105.51

नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिङ्गला ।
दशैताः कपिलाः प्रोक्तास्तारयन्ति नरान्सदा ॥ १४.१०५.५१ ॥

La novena debe conocerse como la rosada, y la décima como la de cola rojiza. Se declara que estas diez vacas fulvas siempre llevan a los hombres a la otra orilla.

14.105.52

मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वपापप्रणाशनाः ।
एवमेव ह्यनड्वाहो दश प्रोक्ता नरेश्वर ॥ १४.१०५.५२ ॥

Son auspiciosas, puras y destructoras de todo pecado. Del mismo modo, oh señor de los hombres, se declaran diez bueyes de tiro.

14.105.53

ब्राह्मणो वाहयेत्तांस्तु नान्यो वर्णः कथंचन ।
न वाहयेच्च कपिलां क्षेत्रे वाऽध्वनि वा द्विजः ॥ १४.१०५.५३ ॥

Solo un brahmán debe conducirlos; ninguna otra casta puede hacerlo de ningún modo. Y un dvija no debe conducir una vaca fulva en el campo ni en el camino.

14.105.54

वाहयेद्धुङ्कृतेनैव शाखया वा सपत्रया ।
न दण्डेन न वा यष्ट्या न पाशेन न वा पुनः ॥ १४.१०५.५४ ॥

Debe conducirlas solo con un grito huṅ o con una rama con hojas; no con un bastón, no con una vara, no con un lazo, ni de nuevo con nada más.

14.105.55

न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तान्वाहयेद्विकलेन्द्रियान् ।
अतृप्तेषु न भुञ्जीयात्पिबेत्पीतेषु चोदकम् ॥ १४.१०५.५५ ॥

No se deben conducir animales extenuados por el hambre, la sed y el cansancio, con los sentidos debilitados. No se debe comer mientras no estén saciados, y solo se debe beber agua después de que ellos hayan bebido.

14.105.56

शुश्रूषोर्मातरश्चैताः पितरस्ते प्रकीर्तिताः ।
अह्नां पूर्वत्र भागे च धुर्याणां वाहनं स्मृतम् ॥ १४.१०५.५६ ॥

Para quien los sirve, estas vacas son declaradas madres, y aquellos toros, padres. Conducir a los animales de tiro en la parte anterior del día está prescrito.

14.105.57

विश्रामेन्मध्यमे भागे भागे चान्ते यथासुखम् ।
यत्र च त्वरया कृत्यं संशयो यत्र वाऽध्वनि। ॥ १४.१०५.५७ ॥

Hay que darles descanso cómodamente en la parte central y al final; pero donde haya que cumplir una tarea con prisa, o donde haya peligro en el camino, (no es necesario darles descanso).

14.105.58

वाहयेत्तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ।
भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात्पाण्डुनन्दन। ॥ १४.१०५.५८ ॥

Allí, quien conduce a los animales de tiro no queda manchado por el pecado. Oh hijo de Pāṇḍu, de lo contrario le sobrevendría un pecado igual al de matar a un embrión.

14.105.59

अन्यथा वाहयन्राजन्निरयं याति रौरवम् ।
रुधिरं पातयेत्तेषां यस्तु मोहान्नराधिप। ॥ १४.१०५.५९ ॥

De otro modo, quien los conduzca indebidamente, oh rey, va al infierno llamado Raurava. Y quien por ofuscación haga que su sangre corra, oh señor de los hombres, (también va a ese mismo infierno).

14.105.60

तेन पापेन पापात्मा नरकं यात्यसंशयम् ।
नरकेषु च सर्वेषु समाः स्थित्वा शतंशतम्। ॥ १४.१०५.६० ॥

Por ese pecado, el pecador ciertamente va al infierno; y habiendo permanecido cientos y cientos de años en todos los infiernos, (sufre tormento).

14.105.61

इह मानुष्यके लोके बलीवर्दो भविष्यति ।
तस्मात्तु मुक्तिमन्विच्छन्दद्यात्तु कपिलां नरः ॥ १४.१०५.६१ ॥

En este mundo humano se convertirá en toro. Por eso, quien busque la liberación debe dar una vaca kapilā.

14.105.62

कपिलां वाहयेद्यस्तु वृषलो लोभमोहितः ।
तेन देवास्त्रयस्त्रिंशत्पितरश्चापि वाहिताः ॥ १४.१०५.६२ ॥

El hombre de baja condición, cegado por la codicia, que hace cargar a una vaca kapilā, hace que también los treinta y tres dioses y los antepasados carguen.

14.105.63

स देवैः पितृभिर्नित्यं वध्यमानस्तु दुर्मतिः ।
नरकान्नरकं घोरं गच्छेदाप्रलयं नृप ॥ १४.१०५.६३ ॥

Ese hombre de mala mente, golpeado constantemente por los dioses y los antepasados, oh rey, va de un infierno terrible a otro hasta la disolución final.

14.105.64

ब्रह्मा रुद्रस्तथाऽग्निश्च कपिलानां गतिं गताः ।
तस्मात्ते न निहन्तव्याः पूज्याश्चैव न संशयः।
निःश्वसन्ति यदा श्रान्तास्तदा हन्युस्च तत्कुलं ॥ १४.१०५.६४ ॥

Brahmā, Rudra y Agni también han alcanzado la condición de las vacas kapilā. Por tanto, no deben ser muertas; son dignas de veneración, sin duda. Cuando exhalan con cansancio, pueden destruir esa familia.

14.105.65

यावन्ति तेषां रोमाणि तावद्वर्षशतं नृप ।
नरकेषूपपच्यन्ते तत्र तद्वाहका नराः ॥ १४.१०५.६५ ॥

Tantos cientos de años, oh rey, como pelos tienen en el cuerpo, son cocidas en los infiernos, y allí también son cocidos los hombres que las hicieron cargar.

14.105.66

कपिला सर्वयज्ञेषु दक्षिणार्थं विधीयते ।
तस्मात्तद्दक्षिणा देया यज्ञेष्वेव द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.६६ ॥

La vaca kapilā está prescrita como honorario ritual en todos los sacrificios. Por tanto, los dos veces nacidos deben dar esa misma ofrenda en los sacrificios.

14.105.67

होमार्तं चाग्निहोत्रस्य यां प्रयच्छेत्प्रयत्नतः ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय श्रान्तायामिततेजसे।
तेन दानेन पूतात्मा मम लोके महीयते ॥ १४.१०५.६७ ॥

Quien con cuidado entrega (una vaca) a un brahmín versado en los Vedas, pobre y fatigado, angustiado por la ofrenda del agnihotra, de brillo sin medida, por ese don, con el alma purificada, es honrado en mi mundo.

14.105.68

यावन्ति चैव रोमाणि कपिलाङ्गे युधिष्ठिर ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०५.६८ ॥

Oh Yudhiṣṭhira, por tantos miles de años como pelos hay en el cuerpo de la vaca leonada, es honrado en el mundo celestial.

14.105.69

सुवर्णखुरशृङ्गीं च कपिलां यः प्रयच्छति ।
विषुवे चायने चापि सोऽश्वमेधफलं लभेत्।
तेनाश्वमेधतुल्येन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०५.६९ ॥

Quien da una vaca leonada con pezuñas y cuernos de oro, también en el equinoccio y en el solsticio, obtiene el fruto del sacrificio del caballo; por ese don, igual al sacrificio del caballo, va a mi mundo.

14.105.70

स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
वस्त्रैरलङ्कृतां पुष्टां गन्धैर्माल्यैश्च शोभिताम् ॥ १४.१०५.७० ॥

Con cuernos de oro y pezuñas de plata, con su ternero, con un recipiente de bronce para ordeñar, adornada con telas, bien alimentada, embellecida con perfumes y guirnaldas.

14.105.71

पवित्रं हि पवित्राणां सुरव्णमिति मे मतिः ।
तस्मात्सुवर्णाभरणा दातव्या साऽग्निहोत्रिणे ॥ १४.१०५.७१ ॥

Entre las cosas purificadoras, el oro es lo más purificador: tal es mi parecer. Por tanto, esa vaca adornada con ornamentos de oro debe darse al sacerdote del agnihotra.

14.105.72

एवं दत्त्वा तु राजेन्द्र सप्तपूर्वान्परानपि ।
तारयिष्यति राजेन्द्र नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०५.७२ ॥

Oh señor de reyes, habiendo dado de este modo, librará a siete generaciones de antepasados y también a las posteriores. Oh señor de reyes, no debe haber duda en esto.

14.105.73

अग्निष्टोमसहस्रस्य वाजपेयं च तत्समम् ।
वाजपेयसहस्रस्य अश्वमेधं च तत्समम्।
अश्वमेधसहस्रस्य राजसूयं च तत्समम् ॥ १४.१०५.७३ ॥

Mil sacrificios agniṣṭoma equivalen a un vājapeya, mil vājapeyas equivalen a un aśvamedha y mil aśvamedhas equivalen a un rājasūya.

14.105.74

कपिलानां सहस्रेण विदिदत्तेन पाण्डव ।
राजसूयफलं प्राप्य मम लोके महीयते।
न तस्य पुनरावृत्तिर्विद्यते कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०५.७४ ॥

Oh Pāṇḍava, con mil vacas kapilā donadas a un brahmán erudito obtiene el fruto de un rājasūya y es honrado en mi mundo. Oh mejor de los Kurus, para él no hay retorno.

14.105.75

प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
सुवर्णकुरशृङ्गाङ्गीं सर्वालङ्कारशोभिताम् ॥ १४.१०५.७५ ॥

Quien entrega una vaca kapilā con su ternero, que da leche en un recipiente de bronce, con cuernos y pezuñas cubiertos de oro, adornada con todos los ornamentos.

14.105.76

दत्ता हि गौस्तारयते मनुष्यम् ॥ १४.१०५.७६ ॥

Pues la vaca, una vez dada, salva a la persona.

14.105.77

पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते यथावत्।
यावन्मनुष्यान्पृथिवी बिभर्ति ।
तावत्प्रदातारमृतं परत्र ॥ १४.१०५.७७ ॥

Salva debidamente a sus hijos, nietos y todo el linaje hasta la séptima generación. Mientras la tierra sostenga a los hombres, el donante permanece verdaderamente en el otro mundo.

14.105.78

यथौषधं मन्त्रकृतं नरस्य ।
प्रयुक्तमात्रं विनिहन्ति रोगान्।
तथैव दत्ता कपिला सुपात्रे ।
पापं नरस्याशु निहन्ति सर्वम्
तथैव दृष्ट्वा कपिलाप्रदाना-
न्नस्यन्ति पापानि नरस्य शीघ्रम् ॥ १४.१०५.७८ ॥

Así como una medicina preparada con mantras destruye las enfermedades de un hombre en cuanto se aplica, así una vaca kapilā entregada a un receptor digno destruye rápidamente todos los pecados de un hombre. Del mismo modo, con solo contemplar la donación de una vaca kapilā, los pecados de un hombre perecen con rapidez.