മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.105.1
दानपुण्यफलं श्रुत्वा तपःपुण्यफलानि च ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०५.१ ॥
ദാനപുണ്യഫലവും തപഃപുണ്യഫലങ്ങളും കേട്ട ധർമപുത്രൻ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ വീണ്ടും കേശവനോട് പറഞ്ഞു.
14.105.2
या चैषा कपिला देव पूर्वमुत्पादिता विभो ।
होमधेनुः सदा पुण्या चतुर्वक्त्रेण माधव ॥ १४.१०५.२ ॥
ദേവാ, വിഭോ, മുൻപ് ചതുർമുഖൻ സൃഷ്ടിച്ച ഈ കപില ഹോമത്തിനുള്ള എപ്പോഴും പുണ്യമായ ധേനുവാണ്, മാധവാ.
14.105.3
सा कथं ब्राह्मणेभ्यो हि देया कस्मिन्दिनेऽपि वा ।
कीदृशाय च विप्राय दातव्या पुण्यलक्षणा ॥ १४.१०५.३ ॥
പുണ്യലക്ഷണങ്ങളുള്ള ആ പശുവിനെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് എങ്ങനെ ദാനം ചെയ്യണം? ഏത് ദിവസത്തിലോ ഏത് ദിവസത്തിലുമോ നൽകാം? ഏതുതരം ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം?
14.105.4
कथिता कपिला प्रोक्ता स्वयमेव स्वयंभुवा ।
कैर्वा देयाश्च ता देव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १४.१०५.४ ॥
കപിലയെ സ്വയംഭുവൻ തന്നെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദേവാ, അവയെ ആരാണ് ദാനം ചെയ്യേണ്ടത്? അത് തത്ത്വത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
14.105.5
एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण संसदि ।
अब्रवीत्कपिलासङ्क्यां तासां माहात्म्यमेव च ॥ १४.१०५.५ ॥
സദസ്സിൽ ധർമപുത്രൻ ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചപ്പോൾ ഹൃഷീകേശൻ കപിലകളുടെ എണ്ണവും അവയുടെ മഹിമയും പറഞ്ഞു.
14.105.6
शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पावनं परम् ।
यच्छ्रुत्वा पापकर्मा पि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ १४.१०५.६ ॥
പാണ്ഡവാ, തത്ത്വത്തിൽ കേൾക്കുക. ഇത് അത്യന്തം പവിത്രവും പാവനവുമാണ്. ഇത് കേട്ടാൽ പാപകർമ്മിയായ മനുഷ്യനും പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
14.105.7
अग्निमद्योद्भवां दिव्यामग्निज्वालासमप्रभाम् ।
अग्निज्वालोज्ज्वलच्छृङ्गीं प्रदीप्ताङ्गारलोचनाम् ॥ १४.१०५.७ ॥
അവൾ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവളെന്നപോലെ, ദിവ്യയായി, അഗ്നിജ്വാലയ്ക്ക് തുല്യമായ പ്രഭയുള്ളവളായിരുന്നു; അവളുടെ കൊമ്പുകൾ അഗ്നിജ്വാലകൾ പോലെ തിളങ്ങി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ എരിയുന്ന കനലുകൾ പോലെയായിരുന്നു.
14.105.8
अग्निपुच्छामग्निखुरामग्निरोमप्रभान्विताम् ।
तामग्नेयीमग्निजिह्वामग्निग्रीवां ज्वलत्प्रभाम् ॥ १४.१०५.८ ॥
അവളുടെ വാൽ അഗ്നിയെപ്പോലെയും, കുളമ്പുകൾ അഗ്നിയെപ്പോലെയും, രോമങ്ങൾ അഗ്നിപ്രഭയോടുകൂടിയവയും ആയിരുന്നു; അവൾ അഗ്നിസംബന്ധിനിയും, നാവ് അഗ്നിയെപ്പോലെയും, കഴുത്ത് അഗ്നിയെപ്പോലെയും, ജ്വലിക്കുന്ന പ്രഭയുള്ളവളും ആയിരുന്നു.
14.105.9
भुञ्जते कपिलां ये तु शूद्रा लोभेन मोहिताः ।
पतितांस्तान्विजानीयाच्चण्डालसदृशा हि ते ॥ १४.१०५.९ ॥
ലോഭത്താൽ മോഹിതരായി കപിലപ്പശുവിനെ ഭക്ഷിക്കുന്ന ശൂദ്രരെ പതിതരെന്ന് അറിയണം; അവർ ചണ്ഡാലർക്കു തുല്യരാണ്.
14.105.10
न तेषां ब्राह्ममः कश्चिद्गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
दूराच्च परिहर्तव्या महापातकिनोपि ते ॥ १४.१०५.१० ॥
ഒരു ബ്രാഹ്മണനും അവരുടെ വീട്ടിൽ ദാനം സ്വീകരിക്കരുത്; ആ മഹാപാതകികളെ ദൂരെനിന്നുതന്നെ ഒഴിവാക്കണം.
14.105.11
सार्वकालं हि ते सर्वैर्वर्जिताः पितृदैवतैः ।
ते सदा ह्यप्रतिग्राह्या ह्यसंभाष्याश्च पापिनः ॥ १४.१०५.११ ॥
അവർ എക്കാലത്തും എല്ലാവരാലും, പിതൃക്കളാലും ദേവന്മാരാലും വർജ്ജിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; അവരിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും ദാനം സ്വീകരിക്കരുത്, ആ പാപികളോട് സംസാരിക്കുകയുമരുത്.
14.105.12
पिबन्ति कपिलां यावत्तावत्तेषां पितामहाः ।
अमेध्यमुपभुञ्जन्ति भूम्यां वै श्वसृगालवत् ॥ १४.१०५.१२ ॥
അവർ കപിലപ്പശുവിന്റെ പാൽ കുടിക്കുന്ന കാലമത്രയും, അവരുടെ പിതാമഹന്മാർ നായ്ക്കളെയും കുറുനരികളെയും പോലെ നിലത്ത് അശുദ്ധമായത് ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
14.105.13
कपिलाया दधि क्षीरं घृतं तक्रमथापि वा ।
ये शूद्रा उपभुञ्जन्ति तेषां गतिमिमां शृणु ॥ १४.१०५.१३ ॥
കപില പശുവിന്റെ തൈര്, പാൽ, നെയ്യ്, മോര് ഇവയിലേതെങ്കിലും ശൂദ്രർ ഭക്ഷിക്കുന്നവരുടെ ഗതി ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക.
14.105.14
कपिलोपजीवी शूद्रस्तु मृतो गच्छति रौरवम् ।
क्लिश्यते रौरवे घोरे वर्षकोटिशतं वसन् ॥ १४.१०५.१४ ॥
കപില പശുവിനെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ മരിച്ചാൽ രൗരവ നരകത്തിൽ പോകുന്നു; ആ ഭയാനകമായ രൗരവത്തിൽ നൂറു കോടി വർഷം വസിച്ച് ദുഃഖിക്കുന്നു.
14.105.15
ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वानयोनिं स गच्छति ।
श्वयोन्याश्च परिभ्रष्टो विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥ १४.१०५.१५ ॥
പിന്നെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ അവൻ നായ്ജന്മത്തിൽ പോകുന്നു; നായ്ജന്മത്തിൽ നിന്ന് വീണ് വിഷ്ഠയിൽ പുഴുവായി ജനിക്കുന്നു.
14.105.16
विष्ठाकूपेषु पापिष्ठो दुर्गन्धेषु सहस्रशः ।
तत्रतत्रोपजायेत नोत्तारं तत्रथ विन्दति ॥ १४.१०५.१६ ॥
ഏറ്റവും പാപിയായവൻ വിഷ്ഠക്കുഴികളിലും ദുർഗന്ധ സ്ഥലങ്ങളിലും ആയിരക്കണക്കിന് തവണ അവിടവിടെ ജനിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് മോചനം കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
14.105.17
ब्राह्मणश्चैव यस्तेषां गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
ततः प्रभृति तस्यापि पितरः स्युरमेध्यपाः ॥ १४.१०५.१७ ॥
അവരുടെ വീട്ടിൽ ഏതൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നുവോ, അന്നു മുതൽ അവന്റെ പിതൃക്കളും അശുദ്ധം കുടിക്കുന്നവരാകും.
14.105.18
न तेन सार्धं सम्भाषेन्न चाप्येकासनं व्रजेत् ।
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणाधमः ॥ १४.१०५.१८ ॥
അവനോട് സംസാരിക്കരുത്, ഒരേ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുകയുമരുത്; അവൻ ബ്രാഹ്മണരിൽ അധമനാണ്, എപ്പോഴും അകലെ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.
14.105.19
यस्तेन सह सम्भाषेदेकशय्यां व्रजेत् वा ।
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं स च तेन विसुद्ध्यति ॥ १४.१०५.१९ ॥
അവനോട് സംസാരിക്കുകയോ ഒരേ കിടക്കയിൽ കിടക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ പ്രാജാപത്യ കൃച്ഛ്ര വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; അതിലൂടെയാണ് അവൻ ശുദ്ധനാകുന്നത്.
14.105.20
कपिलोपजीविनः शूद्राद्यः करोति प्रतिग्रहम् ।
प्रायश्चित्तं भवेत्तस्य विप्रस्यैतन्न संशयः ॥ १४.१०५.२० ॥
കപില പശുവിനാൽ ജീവിക്കുന്ന ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന് ഇതുതന്നെയാണ് പ്രായശ്ചിത്തം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.105.21
ब्रह्मकूर्चं प्रकुर्वीति चान्द्रायणमथापि वा ।
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेतेन ब्राह्मणो हि सः ॥ १४.१०५.२१ ॥
ബ്രഹ്മകൂർച്ചമോ ചാന്ദ്രായണമോ അനുഷ്ഠിക്കണം; അതിലൂടെ അവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; ഇതിലൂടെയാണ് അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നത്.
14.105.22
कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे विप्रार्थे वा स्वयंभुवा ।
सर्वं तेजः समुद्धृत्य निर्मिता ब्रह्मणा पुरा ॥ १४.१०५.२२ ॥
കപില പശുവിനെ പണ്ടുകാലത്ത് സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവ് അഗ്നിഹോത്രത്തിനോ ബ്രാഹ്മണർക്കോ വേണ്ടി എല്ലാ തേജസ്സും എടുത്ത് സൃഷ്ടിച്ചു.
14.105.23
पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०५.२३ ॥
ഹേ പാണ്ഡുനന്ദന! കപില പവിത്രങ്ങളിൽ പവിത്രവും മംഗളങ്ങളിൽ മംഗളവും പുണ്യങ്ങളിൽ പരമപുണ്യവുമാണ്.
14.105.24
तपसा तप एवाग्र्यं व्रातनामुत्तमं व्रतम् ।
दानानां परमं दानं निदानं ह्येतदक्षयम् ॥ १४.१०५.२४ ॥
തപസ്സുകളിൽ തപസ്സുതന്നെയാണ് ശ്രേഷ്ഠം; വ്രതങ്ങളിൽ വ്രാതം എന്ന വ്രതം ഉത്തമം; ദാനങ്ങളിൽ പരമദാനമാണ് മൂലം; ഇത് അക്ഷയമാണ്.
14.105.25
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
पवित्राणि च रम्याणि सर्वलोकेषु पाण्डव ॥ १४.१०५.२५ ॥
പാണ്ഡവാ! ഭൂമിയിലുള്ള തീർത്ഥങ്ങളും പുണ്യമായ ആയതനങ്ങളും സർവലോകങ്ങളിലുമുള്ള പവിത്രവും രമ്യവുമായ സ്ഥലങ്ങളും—
14.105.26
एभ्यस्तेजः समुद्धृत्य ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
लोकनिस्तरणायैव निर्मिताः कपिलाः स्वयम् ॥ १४.१०५.२६ ॥
ലോകസ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് ഇവയിൽനിന്ന് തേജസ്സെടുത്ത്, ലോകങ്ങളെ കടത്തിവിടാൻ വേണ്ടി തന്നെ കപില പശുക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
14.105.27
सर्वतेजोमयी ह्येषां कपिला पाण्डुनन्दन ।
सदाऽमृतमयी मेध्या शुचिः पावनमुत्तमम् ॥ १४.१०५.२७ ॥
പാണ്ഡുനന്ദനാ! ഇവയിൽ കപില സദാ സർവതേജോമയിയാണ്; അമൃതമയിയും യജ്ഞയോഗ്യയും ശുദ്ധയും ഉത്തമ പാവനയുമാണ്.
14.105.28
क्षीरेण कपिलायास्तु दध्ना वा सघृतेन वा ।
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.२८ ॥
കപിലയുടെ പാലുകൊണ്ടോ, തൈരുകൊണ്ടോ, നെയ്യുകൂടിയോ, ദ്വിജന്മാർ സായംപ്രാതഃ അഗ്നിഹോത്ര ഹവനങ്ങൾ ചെയ്യണം.
14.105.29
कपिलाया घृतेनापि दध्ना क्षीरेण वा पुनः ।
जुह्वते योऽग्निहोत्राणि ब्राह्मणा विधिवत्प्रभो ॥ १४.१०५.२९ ॥
പ്രഭോ! കപിലയുടെ നെയ്യോ തൈരോ പാലോ കൊണ്ട് വിധിപ്രകാരം അഗ്നിഹോത്ര ഹവനം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണർ—
14.105.30
पूजयन्त्यतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः ।
शूद्रान्नाद्विरता नित्यं डंभानृतविवर्जिताः ॥ १४.१०५.३० ॥
പരമഭക്തിയോടെ അതിഥികളെ പൂജിക്കുന്നവരും, ശൂദ്രാന്നം നിത്യവും വർജിക്കുന്നവരും, ദംഭവും അസത്യവും ഇല്ലാത്തവരും—
14.105.31
ते यान्त्यादित्यसङ्काशैर्विमानैर्द्विजसत्तमाः ।
सूर्यमण्डलमध्येन ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ १४.१०५.३१ ॥
ആദിത്യതുല്യം പ്രകാശിക്കുന്ന വിമാനങ്ങളിൽ ആ ദ്വിജോത്തമന്മാർ സൂര്യമണ്ഡലത്തിന്റെ മധ്യത്തിലൂടെ അത്യുത്തമമായ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.105.32
ब्रह्मणो भवने दिव्ये कामगाः कामरूपिणः ।
ब्रह्मणा पूज्यमानास्तु मोदन्ते कल्पमक्षयम् ॥ १४.१०५.३२ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ദിവ്യഭവനത്തിൽ, ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാനും രൂപമെടുക്കാനും കഴിവുള്ളവരായി, ബ്രഹ്മാവിനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് അവർ അക്ഷയമായ കല്പകാലം ആനന്ദിക്കുന്നു.
14.105.33
एवं हि कपिला राजन्पुण्या मन्त्रामृतारणिः ।
आदावेवाग्निमध्ये तु मैत्रेयी ब्रह्मनिर्मिता ॥ १४.१०५.३३ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ കപില പുണ്യയാണ്; മന്ത്രാമൃതത്തിന്റെ അരണി. ആദിയിൽത്തന്നെ അഗ്നിയുടെ മധ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ച മൈത്രേയി ഇവൾ തന്നെ.
14.105.34
शृङ्गाग्रे कपिलायास्तु सर्वतीर्थानि पाण्डव ।
ब्रह्मणो हि नियोगेन निवसन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०५.३४ ॥
ഹേ പാണ്ഡവാ, കപിലയുടെ കൊമ്പിന്റെ അഗ്രത്തിൽ സർവതീർത്ഥങ്ങളും ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിയോഗത്താൽ ദിനംതോറും വസിക്കുന്നു.
14.105.35
प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलाशृङ्गमस्तकात् ।
यश्च्युतामंबुधारां वै शिरसा प्रयतः शुचिः ॥ १४.१०५.३५ ॥
പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് കപിലയുടെ കൊമ്പിന്റെ അഗ്രത്തിൽനിന്ന് വീഴുന്ന ജലധാര ശിരസ്സിൽ സ്വീകരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ — സംയമിയും ശുദ്ധനുമായി —
14.105.36
स तेन पुण्यतीर्थेन सहसा हतकिल्विषः ।
जन्मत्रयकृतं पापं प्रदहत्यग्निवतृणम् ॥ १४.१०५.३६ ॥
അവൻ ആ പുണ്യതീർത്ഥത്താൽ ഉടനെ പാപമുക്തനാകുന്നു; തീ പുല്ലിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം അവൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
14.105.37
मूत्रेण कपिलायास्तु यश्च प्राणानुपस्पृशेत् ।
स्नानेन तेन पुण्येन नष्टपापः स मानवः।
त्रिंशद्वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३७ ॥
കപില പശുവിന്റെ മൂത്രംകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും പ്രാണങ്ങളെ സ്പർശിക്കുന്നുവോ, ആ പുണ്യസ്നാനത്താൽ അവൻ പാപരഹിതനാകുന്നു. മുപ്പതു വർഷങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപത്തിൽനിന്ന് അവൻ മോചിതനാകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.105.38
प्रातरुत्थाय यो भक्तया प्रयच्छेत्तृणमुष्टिकम् ।
तस्य नश्यति तत्पापं त्रिंशद्रात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.३८ ॥
രാജാവേ, പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന് ഭക്തിയോടെ ഒരു പിടി പുല്ല് അർപ്പിക്കുന്നവന്റെ മുപ്പതു രാത്രികളിൽ ചെയ്ത പാപം നശിക്കുന്നു.
14.105.39
प्रातरूत्थाय यद्भक्त्या कुर्याद्यस्मात्प्रदक्षिणम् ।
प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३९ ॥
പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന് ഭക്തിയോടെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവൻ ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തവനാകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.105.40
प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन पाण्डव ।
दशरात्रकृतं पापं तस्य तन्नश्यति ध्रुवम् ॥ १४.१०५.४० ॥
പാണ്ഡവാ, ശ്രദ്ധയോടെ ഒരൊറ്റ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവന്റെ പത്തു രാത്രികളിൽ ചെയ്ത പാപം തീർച്ചയായും നശിക്കുന്നു.
14.105.41
कपिलापञ्चगव्येन यः स्नायात्तु शुचिर्नरः ।
स गङ्गाद्येषु तीर्थेषु स्नातो भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४१ ॥
കപില പശുവിന്റെ പഞ്ചഗവ്യംകൊണ്ട് ശുദ്ധനായി സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, പാണ്ഡവാ, ഗംഗ മുതലായ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്തവനാകുന്നു.
14.105.42
तेन स्नानेन तस्यापि श्रद्दायुक्तस्य पार्थिव ।
दशरात्रकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.१०५.४२ ॥
രാജാവേ, ആ സ്നാനത്താൽ ശ്രദ്ധയുള്ള അവന്റെ പത്തു രാത്രികളിൽ ചെയ്ത പാപവും ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ നശിക്കുന്നു.
14.105.43
दृष्ट्वा तु कपिलां भक्त्या श्रुत्वा हुङ्कारनिस्वनम् ।
व्यपोहति नरः पापमहोरात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.४३ ॥
രാജാവേ, ഭക്തിയോടെ കപില പശുവിനെ കണ്ട് അതിന്റെ ഹുങ്കാരശബ്ദം കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരു പകലിലും രാത്രിയിലും ചെയ്ത പാപം നീക്കുന്നു.
14.105.44
यत्र वा तत्र वा चाङ्गे कपिलां यः स्पृशेच्छुचिः ।
संवत्सरकृतं पापं विनाशयति पाण्डव ॥ १४.१०५.४४ ॥
പാണ്ഡവാ, ശുദ്ധനായ മനുഷ്യൻ കപില പശുവിനെ ശരീരത്തിലെ ഏതെങ്കിലും അംഗം കൊണ്ട് സ്പർശിച്ചാൽ അവൻ ഒരു വർഷത്തിൽ ചെയ്ത പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു.
14.105.45
गोसहस्रं तु यो दद्यादेकां च कपिलां नरः ।
समं तस्य फलं प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १४.१०५.४५ ॥
ആയിരം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെയും ഒരു കപില പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെയും ഫലം തുല്യമാണെന്ന് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു.
14.105.46
यस्त्वेवं कपिलां हन्यान्नरः कश्चित्प्रमादतः ।
गोसहस्रं हतं तेन भवेन्नात्र विचारणा ॥ १४.१०५.४६ ॥
എന്നാൽ ഒരാൾ അശ്രദ്ധമൂലം ഇങ്ങനെ കപില പശുവിനെ കൊന്നാൽ, അവൻ ആയിരം പശുക്കളെ കൊന്നവനായി; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.105.47
यश्चैकां कपिलां दद्याच्छ्रोत्रियायाहिताग्नये ।
गवां शतसहस्रं तु दत्तं भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४७ ॥
പാണ്ഡവാ, വേദജ്ഞനും അഗ്നിഹോത്രിയുമായ ബ്രാഹ്മണന് ഒരു കപില പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഒരു ലക്ഷം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്തവനാകുന്നു.
14.105.48
दश वै कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यो दद्याच्छ्रोत्रियेभ्यो वै स्वर्गं गच्छति तच्छृणु ॥ १४.१०५.४८ ॥
സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ പത്ത് കപില പശുക്കളെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; ശ്രോത്രിയരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് അവയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകും—അത് കേൾക്കുക.
14.105.49
प्रथमा स्वर्णकपिला द्वितीया गौरपिङ्गला ।
तृतीया रक्तपिङ्गाक्षी चतुर्थीं गलपिङ्गला ॥ १४.१०५.४९ ॥
ഒന്നാമത്തേത് സ്വർണ്ണ-കപിലയും, രണ്ടാമത്തേത് ഗൗര-പിംഗലയും, മൂന്നാമത്തേത് രക്ത-പിംഗാക്ഷിയും, നാലാമത്തേത് ഗല-പിംഗലയും ആകുന്നു.
14.105.50
पञ्चमी बभ्रुवर्णाभा षष्ठी च श्वेतपिङ्गला ।
सप्तमी रङ्गपिङ्गाक्षी त्वष्टमी खुरपिङ्गला ॥ १४.१०५.५० ॥
അഞ്ചാമത്തേത് ബഭ്രുവർണ്ണാഭയും, ആറാമത്തേത് ശ്വേത-പിംഗലയും, ഏഴാമത്തേത് രംഗ-പിംഗാക്ഷിയും, എട്ടാമത്തേത് ഖുര-പിംഗലയും ആകുന്നു.
14.105.51
नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिङ्गला ।
दशैताः कपिलाः प्रोक्तास्तारयन्ति नरान्सदा ॥ १४.१०५.५१ ॥
ഒമ്പതാമത്തേത് പാടലയെന്നും പത്താമത്തേത് പുച്ഛ-പിംഗലയെന്നും അറിയണം. ഈ പത്തു കപിലകളും പറയപ്പെട്ടവയാണ്; അവ എപ്പോഴും മനുഷ്യരെ കരയ്ക്കടുപ്പിക്കുന്നു.
14.105.52
मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वपापप्रणाशनाः ।
एवमेव ह्यनड्वाहो दश प्रोक्ता नरेश्वर ॥ १४.१०५.५२ ॥
ഇവ മംഗളകരവും പവിത്രവും സർവ്വപാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവയുമാണ്. ഹേ നരേശ്വരാ, അതുപോലെ തന്നെ പത്ത് കാളകളും പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
14.105.53
ब्राह्मणो वाहयेत्तांस्तु नान्यो वर्णः कथंचन ।
न वाहयेच्च कपिलां क्षेत्रे वाऽध्वनि वा द्विजः ॥ १४.१०५.५३ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ മാത്രമേ അവയെ തെളിക്കാവൂ; മറ്റൊരു വർണ്ണക്കാരനും ഒരു വിധത്തിലും തെളിക്കരുത്. ദ്വിജൻ കപിലയെ വയലിലോ വഴിയിലോ തെളിക്കരുത്.
14.105.54
वाहयेद्धुङ्कृतेनैव शाखया वा सपत्रया ।
न दण्डेन न वा यष्ट्या न पाशेन न वा पुनः ॥ १४.१०५.५४ ॥
ഹുങ്കാരത്താലോ ഇലകളോടു കൂടിയ ശാഖയാലോ മാത്രം തെളിക്കണം; ദണ്ഡംകൊണ്ടോ വടികൊണ്ടോ കയറുകൊണ്ടോ തെളിക്കരുത്.
14.105.55
न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तान्वाहयेद्विकलेन्द्रियान् ।
अतृप्तेषु न भुञ्जीयात्पिबेत्पीतेषु चोदकम् ॥ १४.१०५.५५ ॥
വിശപ്പും ദാഹവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് തളർന്ന, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ക്ഷയിച്ച മൃഗങ്ങളെ തെളിക്കരുത്. അവ തൃപ്തരാകുന്നതുവരെ സ്വയം ഭക്ഷിക്കരുത്; അവ കുടിച്ചതിനുശേഷമേ സ്വയം വെള്ളം കുടിക്കാവൂ.
14.105.56
शुश्रूषोर्मातरश्चैताः पितरस्ते प्रकीर्तिताः ।
अह्नां पूर्वत्र भागे च धुर्याणां वाहनं स्मृतम् ॥ १४.१०५.५६ ॥
സേവിക്കുന്നവന് ഈ പശുക്കൾ മാതാക്കളും ആ കാളകൾ പിതാക്കളും എന്ന് പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പകലിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് നുകം വലിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളെ തെളിക്കുന്നത് വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
14.105.57
विश्रामेन्मध्यमे भागे भागे चान्ते यथासुखम् ।
यत्र च त्वरया कृत्यं संशयो यत्र वाऽध्वनि। ॥ १४.१०५.५७ ॥
മധ്യഭാഗത്തും അവസാനത്തും സുഖകരമായി അവയ്ക്ക് വിശ്രമം നൽകണം. വേഗത്തിൽ ചെയ്യേണ്ട കാര്യമുള്ളപ്പോഴോ വഴിയിൽ സംശയമോ അപകടമോ ഉള്ളപ്പോഴോ (വിശ്രമം നൽകേണ്ടതില്ല).
14.105.58
वाहयेत्तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ।
भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात्पाण्डुनन्दन। ॥ १४.१०५.५८ ॥
അവിടെ (ആവശ്യമുള്ളിടത്ത്) നുകം വലിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളെ തെളിക്കുന്നവൻ പാപത്താൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല. പാണ്ഡുനന്ദനാ, (അല്ലാത്തപക്ഷം) അവന് ഭ്രൂണഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമായ പാപം ഉണ്ടാകും.
14.105.59
अन्यथा वाहयन्राजन्निरयं याति रौरवम् ।
रुधिरं पातयेत्तेषां यस्तु मोहान्नराधिप। ॥ १४.१०५.५९ ॥
അല്ലാത്തപക്ഷം (തെറ്റായി) തെളിക്കുന്നവൻ, രാജാവേ, രൗരവ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. മോഹത്താൽ അവയുടെ രക്തം ഒഴുക്കുന്നവൻ, നരാധിപാ (അവനും ആ നരകത്തിൽ തന്നെ പോകുന്നു).
14.105.60
तेन पापेन पापात्मा नरकं यात्यसंशयम् ।
नरकेषु च सर्वेषु समाः स्थित्वा शतंशतम्। ॥ १४.१०५.६० ॥
ആ പാപത്താൽ പാപിയായവൻ സംശയമില്ലാതെ നരകത്തിൽ പോകുന്നു; എല്ലാ നരകങ്ങളിലും നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾ വസിച്ച് (ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു).
14.105.61
इह मानुष्यके लोके बलीवर्दो भविष्यति ।
तस्मात्तु मुक्तिमन्विच्छन्दद्यात्तु कपिलां नरः ॥ १४.१०५.६१ ॥
ഈ മാനുഷ ലോകത്തിൽ അവൻ ഒരു കാളയായി ജനിക്കും. അതുകൊണ്ട് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ കപില പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.
14.105.62
कपिलां वाहयेद्यस्तु वृषलो लोभमोहितः ।
तेन देवास्त्रयस्त्रिंशत्पितरश्चापि वाहिताः ॥ १४.१०५.६२ ॥
ലോഭത്താൽ മോഹിതനായ നീചൻ കപില പശുവിനെ ഭാരം വഹിപ്പിച്ചാൽ, അതിലൂടെ മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും ഭാരം വഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
14.105.63
स देवैः पितृभिर्नित्यं वध्यमानस्तु दुर्मतिः ।
नरकान्नरकं घोरं गच्छेदाप्रलयं नृप ॥ १४.१०५.६३ ॥
ദേവന്മാരാലും പിതൃക്കളാലും എപ്പോഴും ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദുർബുദ്ധി, ഹേ രാജൻ, പ്രളയം വരെ ഒരു ഭയങ്കര നരകത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് പോകും.
14.105.64
ब्रह्मा रुद्रस्तथाऽग्निश्च कपिलानां गतिं गताः ।
तस्मात्ते न निहन्तव्याः पूज्याश्चैव न संशयः।
निःश्वसन्ति यदा श्रान्तास्तदा हन्युस्च तत्कुलं ॥ १४.१०५.६४ ॥
ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും അഗ്നിയും കപില പശുക്കളുടെ ഗതി പ്രാപിച്ചവരാണ്. അതിനാൽ അവയെ വധിക്കരുത്; അവ പൂജനീയരാണ്, സംശയമില്ല. അവ ക്ഷീണിച്ച് നെടുവീർപ്പിടുമ്പോൾ ആ കുലത്തെ നശിപ്പിച്ചേക്കാം.
14.105.65
यावन्ति तेषां रोमाणि तावद्वर्षशतं नृप ।
नरकेषूपपच्यन्ते तत्र तद्वाहका नराः ॥ १४.१०५.६५ ॥
അവയുടെ ദേഹത്ത് എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ, ഹേ രാജൻ, അത്രയും നൂറു വർഷം അവ നരകങ്ങളിൽ പചിക്കപ്പെടും; അവയെ ഭാരം വഹിപ്പിച്ചവരും അവിടെ പചിക്കപ്പെടും.
14.105.66
कपिला सर्वयज्ञेषु दक्षिणार्थं विधीयते ।
तस्मात्तद्दक्षिणा देया यज्ञेष्वेव द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.६६ ॥
കപില പശുവിനെ എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും ദക്ഷിണയ്ക്കായി വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ദ്വിജന്മാർ യജ്ഞങ്ങളിൽ ആ ദക്ഷിണ തന്നെ നൽകണം.
14.105.67
होमार्तं चाग्निहोत्रस्य यां प्रयच्छेत्प्रयत्नतः ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय श्रान्तायामिततेजसे।
तेन दानेन पूतात्मा मम लोके महीयते ॥ १४.१०५.६७ ॥
അഗ്നിഹോത്രത്തിനായി ദുഃഖിക്കുന്ന, വേദജ്ഞനായ, ദരിദ്രനായ, ക്ഷീണിതനായ, അപരിമിത തേജസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണന് ആരാണോ ശ്രദ്ധയോടെ (പശുവിനെ) നൽകുന്നത്, ആ ദാനത്താൽ പവിത്രാത്മാവായി അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
14.105.68
यावन्ति चैव रोमाणि कपिलाङ्गे युधिष्ठिर ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०५.६८ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, കപില പശുവിന്റെ ദേഹത്ത് എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും ആയിരം വർഷം അവൻ സ്വർഗലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
14.105.69
सुवर्णखुरशृङ्गीं च कपिलां यः प्रयच्छति ।
विषुवे चायने चापि सोऽश्वमेधफलं लभेत्।
तेनाश्वमेधतुल्येन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०५.६९ ॥
സ്വർണ്ണക്കുളമ്പും സ്വർണ്ണക്കൊമ്പുമുള്ള കപില പശുവിനെ ആരാണോ ദാനം ചെയ്യുന്നത്, വിഷുവത്തിലും അയനത്തിലും പോലും, അവൻ അശ്വമേധത്തിന്റെ ഫലം നേടുന്നു; അശ്വമേധത്തിന് തുല്യമായ ആ ദാനത്താൽ അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
14.105.70
स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
वस्त्रैरलङ्कृतां पुष्टां गन्धैर्माल्यैश्च शोभिताम् ॥ १४.१०५.७० ॥
സ്വർണ്ണക്കൊമ്പും വെള്ളിക്കുളമ്പുമുള്ള, കിടാവോടുകൂടിയ, ഓട്ടുപാത്രത്തിൽ പാൽ കറക്കുന്ന, വസ്ത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, പുഷ്ടിയുള്ള, സുഗന്ധങ്ങളും മാലകളും കൊണ്ട് ശോഭിച്ച (പശു).
14.105.71
पवित्रं हि पवित्राणां सुरव्णमिति मे मतिः ।
तस्मात्सुवर्णाभरणा दातव्या साऽग्निहोत्रिणे ॥ १४.१०५.७१ ॥
പവിത്രങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണമാണ് ഏറ്റവും പവിത്രമെന്നത് എന്റെ അഭിപ്രായം; അതിനാൽ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ആ (പശുവിനെ) അഗ്നിഹോത്രിക്ക് നൽകണം.
14.105.72
एवं दत्त्वा तु राजेन्द्र सप्तपूर्वान्परानपि ।
तारयिष्यति राजेन्द्र नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०५.७२ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഇപ്രകാരം (പശുവിനെ) ദാനം ചെയ്ത് അവൻ തന്റെ ഏഴ് പൂർവ്വികരെയും പിന്നീടുള്ളവരെയും കരകയറ്റും; രാജേന്ദ്രാ, ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.
14.105.73
अग्निष्टोमसहस्रस्य वाजपेयं च तत्समम् ।
वाजपेयसहस्रस्य अश्वमेधं च तत्समम्।
अश्वमेधसहस्रस्य राजसूयं च तत्समम् ॥ १४.१०५.७३ ॥
അഗ്നിഷ്ടോമത്തിന്റെ ആയിരം യാഗങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണ് വാജപേയം; വാജപേയത്തിന്റെ ആയിരം യാഗങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണ് അശ്വമേധം; അശ്വമേധത്തിന്റെ ആയിരം യാഗങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണ് രാജസൂയം.
14.105.74
कपिलानां सहस्रेण विदिदत्तेन पाण्डव ।
राजसूयफलं प्राप्य मम लोके महीयते।
न तस्य पुनरावृत्तिर्विद्यते कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०५.७४ ॥
പാണ്ഡവാ, വിദ്വാനായ ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്ത ആയിരം കപില പശുക്കളാൽ രാജസൂയത്തിന്റെ ഫലം നേടി അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, അവന് പുനർജന്മമില്ല.
14.105.75
प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
सुवर्णकुरशृङ्गाङ्गीं सर्वालङ्कारशोभिताम् ॥ १४.१०५.७५ ॥
കിടാവോടുകൂടിയ, ഓട്ടുപാത്രത്തിൽ പാൽ ചുരത്തുന്ന, കൊമ്പും കുളമ്പും സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞ, സർവാലങ്കാരങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന കപില പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.
14.105.76
दत्ता हि गौस्तारयते मनुष्यम् ॥ १४.१०५.७६ ॥
ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട പശുവാണ് മനുഷ്യനെ കരകയറ്റുന്നത്.
14.105.77
पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते यथावत्।
यावन्मनुष्यान्पृथिवी बिभर्ति ।
तावत्प्रदातारमृतं परत्र ॥ १४.१०५.७७ ॥
അവൻ പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും ഏഴാം തലമുറ വരെ കുലത്തെ മുഴുവനും യഥാവിധി കരകയറ്റുന്നു. ഭൂമി മനുഷ്യരെ എത്രകാലം താങ്ങുന്നുവോ അത്രകാലം ദാതാവ് പരലോകത്ത് സത്യമായി (നിലനിൽക്കുന്നു).
14.105.78
यथौषधं मन्त्रकृतं नरस्य ।
प्रयुक्तमात्रं विनिहन्ति रोगान्।
तथैव दत्ता कपिला सुपात्रे ।
पापं नरस्याशु निहन्ति सर्वम्
तथैव दृष्ट्वा कपिलाप्रदाना-
न्नस्यन्ति पापानि नरस्य शीघ्रम् ॥ १४.१०५.७८ ॥
മന്ത്രങ്ങളാൽ തയ്യാറാക്കിയ ഔഷധം പ്രയോഗിച്ച ഉടനെ മനുഷ്യന്റെ രോഗങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, സുപാത്രത്തിന് നൽകിയ കപിലാ പശു മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളെയും വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നു. അതുപോലെ കപിലാ ദാനം കണ്ട മാത്രയിൽത്തന്നെ മനുഷ്യന്റെ പാപങ്ങൾ വേഗം നശിക്കുന്നു.
14.105.79
यथैव दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं ।
नश्यन्ति दूराद्विवशा भयार्ताः। ॥ १४.१०५.७९ ॥
ഗരുഡനെ കണ്ടാൽ സർപ്പങ്ങൾ ദൂരെ നിന്നുതന്നെ ഭയപീഡിതരായി നിസ്സഹായരായി നശിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ.
14.105.80
यथा त्वचं वै भुजगो विहाय ।
पुनर्नवं रूपमुपैति पुण्यम्।
तथैव मुक्तः पुरुषः स्वपापै-
र्विरज्यते वै कपिलाप्रदानात् ॥ १४.१०५.८० ॥
പാമ്പ് തന്റെ തൊലി ഉപേക്ഷിച്ച് വീണ്ടും പുതിയതും പുണ്യവുമായ രൂപം പ്രാപിക്കുന്നതുപോലെ, കപിലാ ദാനത്താൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി നിർമ്മലനാകുന്നു.
14.105.81
यथाऽन्धकारं भवने विलग्नं ।
दीप्तो हि निर्यातयति प्रदीपः।
तथा नरः पापमपि प्रलीनं ।
निष्क्रामयेद्वै कपिलाप्रदानात् ॥ १४.१०५.८१ ॥
വീട്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച ഇരുട്ടിനെ കത്തുന്ന വിളക്ക് പുറത്താക്കുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യൻ കപിലാ ദാനത്താൽ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാപത്തെയും പുറന്തള്ളണം.
14.105.82
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या ।
वत्सान्वितायाश्च शरीरजानि।
तावत्प्रदाता युगवर्षकोटिं ।
स ब्रह्मलोके रमते मनुष्यः ॥ १४.१०५.८२ ॥
കിടാവോടുകൂടിയ ആ പശുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും കോടി യുഗവർഷം ദാനം നൽകുന്ന മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
14.105.83
यस्याहिताग्नेरतिथिप्रियस्य ।
शूद्रान्नदूरस्य जितेन्द्रियस्य।
सत्यव्रतस्याध्ययनान्वितस्य ।
दत्ता हि गौस्तारयते परत्र ॥ १४.१०५.८३ ॥
അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നവനും അതിഥിപ്രിയനും ശൂദ്രാന്നത്തിൽ നിന്ന് അകന്നവനും ജിതേന്ദ്രിയനും സത്യവ്രതനും വേദാധ്യയനസമ്പന്നനുമായവന് നൽകപ്പെട്ട പശു പരലോകത്ത് അവനെ കരയ്ക്കെത്തിക്കുന്നു.