ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.105.1
दानपुण्यफलं श्रुत्वा तपःपुण्यफलानि च ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०५.१ ॥
ଦାନପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଓ ତପଃପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଶୁଣି ଧର୍ମପୁତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ପୁନର୍ବାର କେଶବଙ୍କୁ କହିଲେ।
14.105.2
या चैषा कपिला देव पूर्वमुत्पादिता विभो ।
होमधेनुः सदा पुण्या चतुर्वक्त्रेण माधव ॥ १४.१०५.२ ॥
ହେ ଦେବ, ହେ ବିଭୋ, ପୂର୍ବରୁ ଚତୁର୍ମୁଖ (ବ୍ରହ୍ମା) ଯେଉଁ କପିଲା ଗାଈକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ତାହା ହୋମ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ପୁଣ୍ୟ ଧେନୁ, ହେ ମାଧବ।
14.105.3
सा कथं ब्राह्मणेभ्यो हि देया कस्मिन्दिनेऽपि वा ।
कीदृशाय च विप्राय दातव्या पुण्यलक्षणा ॥ १४.१०५.३ ॥
ସେହି ପୁଣ୍ୟଲକ୍ଷଣା ଗାଈକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କିପରି ଦେବା ଉଚିତ? କେଉଁ ଦିନରେ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଦିନରେ? କେଉଁ ପ୍ରକାରର ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେବା ଉଚିତ?
14.105.4
कथिता कपिला प्रोक्ता स्वयमेव स्वयंभुवा ।
कैर्वा देयाश्च ता देव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १४.१०५.४ ॥
କପିଲାଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂଭୁ ନିଜେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ହେ ଦେବ, ସେମାନଙ୍କୁ କିଏ ଦେବା ଉଚିତ? ମୁଁ ଏହାକୁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
14.105.5
एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण संसदि ।
अब्रवीत्कपिलासङ्क्यां तासां माहात्म्यमेव च ॥ १४.१०५.५ ॥
ସଭାରେ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ପଚରାଗଲେ, ହୃଷୀକେଶ କପିଲା ଗାଈମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଓ ସେମାନଙ୍କ ମହିମା ମଧ୍ୟ କହିଲେ।
14.105.6
शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पावनं परम् ।
यच्छ्रुत्वा पापकर्मा पि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ १४.१०५.६ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଶୁଣ। ଏହା ପବିତ୍ର, ପାବନ ଓ ପରମ। ଯାହା ଶୁଣି ପାପକର୍ମା ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
14.105.7
अग्निमद्योद्भवां दिव्यामग्निज्वालासमप्रभाम् ।
अग्निज्वालोज्ज्वलच्छृङ्गीं प्रदीप्ताङ्गारलोचनाम् ॥ १४.१०५.७ ॥
ସେ ଯେପରି ଅଗ୍ନିରୁ ଜାତ, ଦିବ୍ୟା, ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ସମାନ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତା ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା, ଓ ତାଙ୍କ ଆଖି ଜଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାରର ପରି ଥିଲା।
14.105.8
अग्निपुच्छामग्निखुरामग्निरोमप्रभान्विताम् ।
तामग्नेयीमग्निजिह्वामग्निग्रीवां ज्वलत्प्रभाम् ॥ १४.१०५.८ ॥
ତାଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ ଅଗ୍ନି ପରି, ଖୁର ଅଗ୍ନି ପରି, ରୋମ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ଥିଲା; ସେ ଅଗ୍ନିସମ୍ବନ୍ଧୀୟା, ଜିଭ ଅଗ୍ନି ପରି, ବେକ ଅଗ୍ନି ପରି, ଓ ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତା ଥିଲେ।
14.105.9
भुञ्जते कपिलां ये तु शूद्रा लोभेन मोहिताः ।
पतितांस्तान्विजानीयाच्चण्डालसदृशा हि ते ॥ १४.१०५.९ ॥
ଲୋଭରେ ମୋହିତ ହୋଇ ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ରମାନେ କପିଳା ଗାଈ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପତିତ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେମାନେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ।
14.105.10
न तेषां ब्राह्ममः कश्चिद्गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
दूराच्च परिहर्तव्या महापातकिनोपि ते ॥ १४.१०५.१० ॥
କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେହି ମହାପାତକୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରୁ ହିଁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ।
14.105.11
सार्वकालं हि ते सर्वैर्वर्जिताः पितृदैवतैः ।
ते सदा ह्यप्रतिग्राह्या ह्यसंभाष्याश्च पापिनः ॥ १४.१०५.११ ॥
ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଜିତ; ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସର୍ବଦା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ସେହି ପାପୀମାନଙ୍କ ସହ କଥା ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
14.105.12
पिबन्ति कपिलां यावत्तावत्तेषां पितामहाः ।
अमेध्यमुपभुञ्जन्ति भूम्यां वै श्वसृगालवत् ॥ १४.१०५.१२ ॥
ସେମାନେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କପିଳା ଗାଈର କ୍ଷୀର ପାନ କରନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ପିତାମହମାନେ କୁକୁର ଓ ଶିଆଳ ପରି ଭୂମିରେ ଅଶୁଚି ବସ୍ତୁ ଭକ୍ଷଣ କରିଚାଲନ୍ତି।
14.105.13
कपिलाया दधि क्षीरं घृतं तक्रमथापि वा ।
ये शूद्रा उपभुञ्जन्ति तेषां गतिमिमां शृणु ॥ १४.१०५.१३ ॥
କପିଳା ଗାଈର ଦହି, କ୍ଷୀର, ଘିଅ କିମ୍ବା ଘୋଳ ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଗତି ଶୁଣ।
14.105.14
कपिलोपजीवी शूद्रस्तु मृतो गच्छति रौरवम् ।
क्लिश्यते रौरवे घोरे वर्षकोटिशतं वसन् ॥ १४.१०५.१४ ॥
କପିଳା ଗାଈ ଉପରେ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିବା ଶୂଦ୍ର ମରି ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ; ସେହି ଘୋର ରୌରବରେ ଶହେ କୋଟି ବର୍ଷ ରହି କ୍ଲେଶ ଭୋଗେ।
14.105.15
ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वानयोनिं स गच्छति ।
श्वयोन्याश्च परिभ्रष्टो विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥ १४.१०५.१५ ॥
ତା'ପରେ ସମୟ ସରିଲେ ସେ କୁକୁର ଯୋନିକୁ ଯାଏ; କୁକୁର ଯୋନିରୁ ଖସି ମଳରେ କୀଟ ରୂପେ ଜନ୍ମେ।
14.105.16
विष्ठाकूपेषु पापिष्ठो दुर्गन्धेषु सहस्रशः ।
तत्रतत्रोपजायेत नोत्तारं तत्रथ विन्दति ॥ १४.१०५.१६ ॥
ମହାପାପୀ ମଳର କୂପରେ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧମୟ ସ୍ଥାନରେ ହଜାର ହଜାର ଥର ଏଣେତେଣେ ଜନ୍ମେ; ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ନାହିଁ।
14.105.17
ब्राह्मणश्चैव यस्तेषां गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
ततः प्रभृति तस्यापि पितरः स्युरमेध्यपाः ॥ १४.१०५.१७ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେଦିନଠାରୁ ତାର ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଅମେଧ୍ୟ ପାନକାରୀ ହୁଅନ୍ତି।
14.105.18
न तेन सार्धं सम्भाषेन्न चाप्येकासनं व्रजेत् ।
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणाधमः ॥ १४.१०५.१८ ॥
ତା' ସହିତ କଥା ନ କହିବ, ଏକ ଆସନରେ ନ ବସିବ; ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧମ, ସର୍ବଦା ଦୂରରୁ ହିଁ ବର୍ଜନୀୟ।
14.105.19
यस्तेन सह सम्भाषेदेकशय्यां व्रजेत् वा ।
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं स च तेन विसुद्ध्यति ॥ १४.१०५.१९ ॥
ଯିଏ ତା ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରେ କିମ୍ବା ଏକ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଏ, ସେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ କରିବ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
14.105.20
कपिलोपजीविनः शूद्राद्यः करोति प्रतिग्रहम् ।
प्रायश्चित्तं भवेत्तस्य विप्रस्यैतन्न संशयः ॥ १४.१०५.२० ॥
କପିଳା ଗାଈରେ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିବା ଶୂଦ୍ରଠାରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଏହା; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.105.21
ब्रह्मकूर्चं प्रकुर्वीति चान्द्रायणमथापि वा ।
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेतेन ब्राह्मणो हि सः ॥ १४.१०५.२१ ॥
ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚ୍ଚ କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସେ ପ୍ରକୃତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
14.105.22
कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे विप्रार्थे वा स्वयंभुवा ।
सर्वं तेजः समुद्धृत्य निर्मिता ब्रह्मणा पुरा ॥ १४.१०५.२२ ॥
କପିଳା ଗାଈକୁ ପୂର୍ବକାଳରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ପାଇଁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ତେଜ ବାହାର କରି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
14.105.23
पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०५.२३ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ! କପିଳା ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର, ମଙ୍ଗଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଙ୍ଗଳ, ପୁଣ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ପୁଣ୍ୟ।
14.105.24
तपसा तप एवाग्र्यं व्रातनामुत्तमं व्रतम् ।
दानानां परमं दानं निदानं ह्येतदक्षयम् ॥ १४.१०५.२४ ॥
ତପସ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାତ ନାମକ ବ୍ରତ ଉତ୍ତମ; ଦାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ଦାନ ହିଁ ମୂଳ; ଏହା ଅକ୍ଷୟ।
14.105.25
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
पवित्राणि च रम्याणि सर्वलोकेषु पाण्डव ॥ १४.१०५.२५ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ! ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥ, ପୁଣ୍ୟ ଆୟତନ, ଏବଂ ସର୍ବଲୋକରେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଓ ରମଣୀୟ ସ୍ଥାନ ଅଛି—
14.105.26
एभ्यस्तेजः समुद्धृत्य ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
लोकनिस्तरणायैव निर्मिताः कपिलाः स्वयम् ॥ १४.१०५.२६ ॥
ଲୋକକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଏଥିରୁ ତେଜ ବାହାର କରି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପାର କରାଇବା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ କପିଳା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
14.105.27
सर्वतेजोमयी ह्येषां कपिला पाण्डुनन्दन ।
सदाऽमृतमयी मेध्या शुचिः पावनमुत्तमम् ॥ १४.१०५.२७ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ! ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କପିଳା ସଦା ସର୍ବତେଜୋମୟୀ, ଅମୃତମୟୀ, ମେଧ୍ୟ, ଶୁଚି ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପାବନୀ।
14.105.28
क्षीरेण कपिलायास्तु दध्ना वा सघृतेन वा ।
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.२८ ॥
କପିଳା ଗାଈର କ୍ଷୀର, ଦହି କିମ୍ବା ଘୃତ ସହ, ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରାତଃ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରର ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
14.105.29
कपिलाया घृतेनापि दध्ना क्षीरेण वा पुनः ।
जुह्वते योऽग्निहोत्राणि ब्राह्मणा विधिवत्प्रभो ॥ १४.१०५.२९ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ! କପିଳା ଗାଈର ଘୃତ, ଦହି କିମ୍ବା କ୍ଷୀରରେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରର ଆହୁତି ଦିଅନ୍ତି—
14.105.30
पूजयन्त्यतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः ।
शूद्रान्नाद्विरता नित्यं डंभानृतविवर्जिताः ॥ १४.१०५.३० ॥
ପରମ ଭକ୍ତି ପାଇ ଯେଉଁମାନେ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଅନ୍ନରୁ ସଦା ବିରତ ରହନ୍ତି, ଏବଂ ଦମ୍ଭ ଓ ମିଥ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ—
14.105.31
ते यान्त्यादित्यसङ्काशैर्विमानैर्द्विजसत्तमाः ।
सूर्यमण्डलमध्येन ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ १४.१०५.३१ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ସେହି ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
14.105.32
ब्रह्मणो भवने दिव्ये कामगाः कामरूपिणः ।
ब्रह्मणा पूज्यमानास्तु मोदन्ते कल्पमक्षयम् ॥ १४.१०५.३२ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଭବନରେ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନ ଓ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଅକ୍ଷୟ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
14.105.33
एवं हि कपिला राजन्पुण्या मन्त्रामृतारणिः ।
आदावेवाग्निमध्ये तु मैत्रेयी ब्रह्मनिर्मिता ॥ १४.१०५.३३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହିପରି କପିଳା ପବିତ୍ର; ମନ୍ତ୍ରାମୃତର ଅରଣି। ଆଦିରେ ଅଗ୍ନିମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିର୍ମିତ ମୈତ୍ରେୟୀ ଏହି।
14.105.34
शृङ्गाग्रे कपिलायास्तु सर्वतीर्थानि पाण्डव ।
ब्रह्मणो हि नियोगेन निवसन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०५.३४ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, କପିଳାଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗାଗ୍ରରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ପ୍ରତିଦିନ ବାସ କରନ୍ତି।
14.105.35
प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलाशृङ्गमस्तकात् ।
यश्च्युतामंबुधारां वै शिरसा प्रयतः शुचिः ॥ १४.१०५.३५ ॥
ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ପ୍ରାତଃକାଳେ ଉଠି କପିଳାଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗ-ଶିଖରରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଜଳଧାରା ମସ୍ତକରେ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସଂଯମୀ ଓ ଶୁଚି ହୋଇ —
14.105.36
स तेन पुण्यतीर्थेन सहसा हतकिल्विषः ।
जन्मत्रयकृतं पापं प्रदहत्यग्निवतृणम् ॥ १४.१०५.३६ ॥
ସେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥଦ୍ୱାରା ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଅଗ୍ନି ଯେପରି ତୃଣ ଦହନ କରେ, ସେପରି ସେ ତିନି ଜନ୍ମର ପାପ ଦହନ କରେ।
14.105.37
मूत्रेण कपिलायास्तु यश्च प्राणानुपस्पृशेत् ।
स्नानेन तेन पुण्येन नष्टपापः स मानवः।
त्रिंशद्वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३७ ॥
କପିଳା ଗାଈର ମୂତ୍ରରେ ଯିଏ ପ୍ରାଣକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ସ୍ନାନରେ ତାର ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ତିରିଶ ବର୍ଷରେ କୃତ ପାପରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.105.38
प्रातरुत्थाय यो भक्तया प्रयच्छेत्तृणमुष्टिकम् ।
तस्य नश्यति तत्पापं त्रिंशद्रात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.३८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଭକ୍ତିରେ ଘାସର ଏକ ମୁଠି ଅର୍ପଣ କରେ, ତାର ତିରିଶ ରାତ୍ରିରେ କୃତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.105.39
प्रातरूत्थाय यद्भक्त्या कुर्याद्यस्मात्प्रदक्षिणम् ।
प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३९ ॥
ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଛି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.105.40
प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन पाण्डव ।
दशरात्रकृतं पापं तस्य तन्नश्यति ध्रुवम् ॥ १४.१०५.४० ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏକ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାରେ ହିଁ ତାର ଦଶ ରାତ୍ରିରେ କୃତ ପାପ ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.105.41
कपिलापञ्चगव्येन यः स्नायात्तु शुचिर्नरः ।
स गङ्गाद्येषु तीर्थेषु स्नातो भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४१ ॥
ଯିଏ କପିଳା ଗାଈର ପଞ୍ଚଗବ୍ୟରେ ଶୁଚି ହୋଇ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଗଙ୍ଗା ଆଦି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାତ ହୁଏ।
14.105.42
तेन स्नानेन तस्यापि श्रद्दायुक्तस्य पार्थिव ।
दशरात्रकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.१०५.४२ ॥
ହେ ପାର୍ଥିବ, ସେହି ସ୍ନାନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତ ତାର ଦଶ ରାତ୍ରିରେ କୃତ ପାପ ମଧ୍ୟ ସେହି କ୍ଷଣରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.105.43
दृष्ट्वा तु कपिलां भक्त्या श्रुत्वा हुङ्कारनिस्वनम् ।
व्यपोहति नरः पापमहोरात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.४३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ କପିଳା ଗାଈକୁ ଦେଖେ ଏବଂ ତାହାର ହୁଙ୍କାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣେ, ସେ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ କରିଥିବା ପାପ ଦୂର କରେ।
14.105.44
यत्र वा तत्र वा चाङ्गे कपिलां यः स्पृशेच्छुचिः ।
संवत्सरकृतं पापं विनाशयति पाण्डव ॥ १४.१०५.४४ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଯେଉଁ ଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ କପିଳା ଗାଈକୁ ଶରୀରର ଯେକୌଣସି ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ଏକ ବର୍ଷରେ କରିଥିବା ପାପ ବିନାଶ କରେ।
14.105.45
गोसहस्रं तु यो दद्यादेकां च कपिलां नरः ।
समं तस्य फलं प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १४.१०५.४५ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ହଜାରେ ଗାଈ ଦାନ କରେ ଏବଂ ଯେ ଏକ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେମାନଙ୍କର ଫଳ ସମାନ ବୋଲି ଲୋକପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି।
14.105.46
यस्त्वेवं कपिलां हन्यान्नरः कश्चित्प्रमादतः ।
गोसहस्रं हतं तेन भवेन्नात्र विचारणा ॥ १४.१०५.४६ ॥
କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ମନୁଷ୍ୟ ଅସାବଧାନତାରେ ଏପରି କପିଳା ଗାଈକୁ ମାରେ, ତେବେ ସେ ହଜାରେ ଗାଈ ମାରିଛି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.105.47
यश्चैकां कपिलां दद्याच्छ्रोत्रियायाहिताग्नये ।
गवां शतसहस्रं तु दत्तं भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४७ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଯେଉଁ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଓ ଆହିତାଗ୍ନି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଯେମିତି ଲକ୍ଷେ ଗାଈ ଦାନ କରିଛି।
14.105.48
दश वै कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यो दद्याच्छ्रोत्रियेभ्यो वै स्वर्गं गच्छति तच्छृणु ॥ १४.१०५.४८ ॥
ସ୍ୱୟଂଭୂ ନିଜେ ଦଶଟି କପିଳା ଗାଈ କହିଛନ୍ତି; ଯେ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ—ତାହା ଶୁଣ।
14.105.49
प्रथमा स्वर्णकपिला द्वितीया गौरपिङ्गला ।
तृतीया रक्तपिङ्गाक्षी चतुर्थीं गलपिङ्गला ॥ १४.१०५.४९ ॥
ପ୍ରଥମା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ-କପିଳା, ଦ୍ୱିତୀୟା ଗୌର-ପିଙ୍ଗଳା, ତୃତୀୟା ରକ୍ତ-ପିଙ୍ଗାକ୍ଷୀ, ଚତୁର୍ଥୀ ଗଳ-ପିଙ୍ଗଳା।
14.105.50
पञ्चमी बभ्रुवर्णाभा षष्ठी च श्वेतपिङ्गला ।
सप्तमी रङ्गपिङ्गाक्षी त्वष्टमी खुरपिङ्गला ॥ १४.१०५.५० ॥
ପଞ୍ଚମୀ ବଭ୍ରୁବର୍ଣ୍ଣାଭା, ଷଷ୍ଠୀ ଶ୍ୱେତ-ପିଙ୍ଗଳା, ସପ୍ତମୀ ରଙ୍ଗ-ପିଙ୍ଗାକ୍ଷୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ଖୁର-ପିଙ୍ଗଳା।
14.105.51
नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिङ्गला ।
दशैताः कपिलाः प्रोक्तास्तारयन्ति नरान्सदा ॥ १४.१०५.५१ ॥
ନବମୀ ପାଟଳା ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଦଶମୀ ପୁଚ୍ଛ-ପିଙ୍ଗଳା। ଏହି ଦଶଟି କପିଳା କୁହାଯାଇଛି; ସେମାନେ ସଦା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତାରନ୍ତି।
14.105.52
मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वपापप्रणाशनाः ।
एवमेव ह्यनड्वाहो दश प्रोक्ता नरेश्वर ॥ १४.१०५.५२ ॥
ଏମାନେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକାରୀ। ହେ ନରେଶ୍ୱର, ସେହିପରି ଦଶଟି ବଳଦ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।
14.105.53
ब्राह्मणो वाहयेत्तांस्तु नान्यो वर्णः कथंचन ।
न वाहयेच्च कपिलां क्षेत्रे वाऽध्वनि वा द्विजः ॥ १४.१०५.५३ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇବେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବର୍ଣ୍ଣ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜ କପିଳାକୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ କିମ୍ବା ପଥରେ ଚଳାଇବ ନାହିଁ।
14.105.54
वाहयेद्धुङ्कृतेनैव शाखया वा सपत्रया ।
न दण्डेन न वा यष्ट्या न पाशेन न वा पुनः ॥ १४.१०५.५४ ॥
ହୁଙ୍କାରରେ କିମ୍ବା ପତ୍ରଯୁକ୍ତ ଶାଖାରେ ଚଳାଇବ; ଦଣ୍ଡରେ, ଯଷ୍ଟିରେ କିମ୍ବା ପାଶରେ ନୁହେଁ।
14.105.55
न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तान्वाहयेद्विकलेन्द्रियान् ।
अतृप्तेषु न भुञ्जीयात्पिबेत्पीतेषु चोदकम् ॥ १४.१०५.५५ ॥
କ୍ଷୁଧା, ତୃଷ୍ଣା ଓ ପରିଶ୍ରମରେ କ୍ଳାନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ଦୁର୍ବଳ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ତୃପ୍ତ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜେ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ପିଇସାରିବା ପରେ ହିଁ ନିଜେ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ।
14.105.56
शुश्रूषोर्मातरश्चैताः पितरस्ते प्रकीर्तिताः ।
अह्नां पूर्वत्र भागे च धुर्याणां वाहनं स्मृतम् ॥ १४.१०५.५६ ॥
ସେବା କରୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଏହି ଗାଈମାନେ ମାତା ଓ ସେହି ବଳଦମାନେ ପିତା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଦିନର ପୂର୍ବଭାଗରେ ଜୁଆଳି ଟାଣୁଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇବା ବିହିତ।
14.105.57
विश्रामेन्मध्यमे भागे भागे चान्ते यथासुखम् ।
यत्र च त्वरया कृत्यं संशयो यत्र वाऽध्वनि। ॥ १४.१०५.५७ ॥
ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଓ ଶେଷରେ ସୁଖରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଶୀଘ୍ର କାମ ଥାଏ, କିମ୍ବା ପଥରେ ସଂଶୟ ଥାଏ, ସେଠାରେ (ବିଶ୍ରାମ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ)।
14.105.58
वाहयेत्तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ।
भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात्पाण्डुनन्दन। ॥ १४.१०५.५८ ॥
ସେଠାରେ (ଯେଉଁଠାରେ ଆବଶ୍ୟକ) ଜୁଆଳି ଟାଣୁଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇଲେ ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, (ନହେଲେ) ତାହାର ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟା ସମାନ ପାପ ହେବ।
14.105.59
अन्यथा वाहयन्राजन्निरयं याति रौरवम् ।
रुधिरं पातयेत्तेषां यस्तु मोहान्नराधिप। ॥ १४.१०५.५९ ॥
ନହେଲେ (ଅନୁଚିତ ଭାବରେ) ଚଳାଉଥିବା ଲୋକ, ହେ ରାଜନ୍, ରୌରବ ନର୍କକୁ ଯାଏ। ଯେ ମୋହବଶତଃ ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ବହାଏ, ହେ ନରାଧିପ (ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ନର୍କକୁ ଯାଏ)।
14.105.60
तेन पापेन पापात्मा नरकं यात्यसंशयम् ।
नरकेषु च सर्वेषु समाः स्थित्वा शतंशतम्। ॥ १४.१०५.६० ॥
ସେ ପାପରେ ପାପାତ୍ମା ନିଃସନ୍ଦେହ ନର୍କକୁ ଯାଏ; ସମସ୍ତ ନର୍କରେ ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ରହି (ଦୁଃଖ ଭୋଗେ)।
14.105.61
इह मानुष्यके लोके बलीवर्दो भविष्यति ।
तस्मात्तु मुक्तिमन्विच्छन्दद्यात्तु कपिलां नरः ॥ १४.१०५.६१ ॥
ଏହି ମାନୁଷ ଲୋକରେ ସେ ଷଣ୍ଢ ହେବ। ତେଣୁ ମୁକ୍ତି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମଣିଷ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
14.105.62
कपिलां वाहयेद्यस्तु वृषलो लोभमोहितः ।
तेन देवास्त्रयस्त्रिंशत्पितरश्चापि वाहिताः ॥ १४.१०५.६२ ॥
ଲୋଭରେ ମୋହିତ ନୀଚ ମଣିଷ କପିଳା ଗାଈକୁ ଭାର ବହାଏ, ତେଣୁ ତେତିଶ ଦେବତା ଏବଂ ପିତୃଗଣ ମଧ୍ୟ ଭାର ବହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
14.105.63
स देवैः पितृभिर्नित्यं वध्यमानस्तु दुर्मतिः ।
नरकान्नरकं घोरं गच्छेदाप्रलयं नृप ॥ १४.१०५.६३ ॥
ଦେବତା ଏବଂ ପିତୃଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସବୁବେଳେ ପ୍ରହାରିତ ସେହି ଦୁର୍ମତି, ହେ ରାଜନ, ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନରକରୁ ଅନ୍ୟ ନରକକୁ ଯିବ।
14.105.64
ब्रह्मा रुद्रस्तथाऽग्निश्च कपिलानां गतिं गताः ।
तस्मात्ते न निहन्तव्याः पूज्याश्चैव न संशयः।
निःश्वसन्ति यदा श्रान्तास्तदा हन्युस्च तत्कुलं ॥ १४.१०५.६४ ॥
ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ କପିଳା ଗାଈମାନଙ୍କ ଗତି ପାଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ପୂଜନୀୟ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଶ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ ସେ ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି।
14.105.65
यावन्ति तेषां रोमाणि तावद्वर्षशतं नृप ।
नरकेषूपपच्यन्ते तत्र तद्वाहका नराः ॥ १४.१०५.६५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ଯେତେ ଲୋମ ଅଛି, ହେ ରାଜନ, ସେତେ ଶହ ବର୍ଷ ସେମାନେ ନରକରେ ପକ୍ୱ ହୁଅନ୍ତି; ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭାର ବହାଇଥିବା ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ପକ୍ୱ ହୁଅନ୍ତି।
14.105.66
कपिला सर्वयज्ञेषु दक्षिणार्थं विधीयते ।
तस्मात्तद्दक्षिणा देया यज्ञेष्वेव द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.६६ ॥
କପିଳା ଗାଈ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦକ୍ଷିଣା ପାଇଁ ବିହିତ। ତେଣୁ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସେହି ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
14.105.67
होमार्तं चाग्निहोत्रस्य यां प्रयच्छेत्प्रयत्नतः ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय श्रान्तायामिततेजसे।
तेन दानेन पूतात्मा मम लोके महीयते ॥ १४.१०५.६७ ॥
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ, ବେଦଜ୍ଞ, ଦରିଦ୍ର, କ୍ଳାନ୍ତ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯିଏ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ (ଗାଈ) ଦିଏ, ସେହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରାତ୍ମା ହୋଇ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.105.68
यावन्ति चैव रोमाणि कपिलाङ्गे युधिष्ठिर ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०५.६८ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, କପିଳା ଗାଈର ଶରୀରରେ ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.105.69
सुवर्णखुरशृङ्गीं च कपिलां यः प्रयच्छति ।
विषुवे चायने चापि सोऽश्वमेधफलं लभेत्।
तेनाश्वमेधतुल्येन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०५.६९ ॥
ସୁନା ଖୁରି ଓ ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା କପିଳା ଗାଈକୁ ଯିଏ ଦାନ କରେ, ବିଷୁବ ଓ ଅୟନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧର ଫଳ ପାଏ; ଅଶ୍ୱମେଧ ସମାନ ସେହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
14.105.70
स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
वस्त्रैरलङ्कृतां पुष्टां गन्धैर्माल्यैश्च शोभिताम् ॥ १४.१०५.७० ॥
ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଓ ରୂପା ଖୁରି ଥିବା, ବାଛୁରି ସହିତ, କାଂସା ଦୋହନପାତ୍ର ଥିବା, ବସ୍ତ୍ରରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ପୁଷ୍ଟ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ (ଗାଈ)।
14.105.71
पवित्रं हि पवित्राणां सुरव्णमिति मे मतिः ।
तस्मात्सुवर्णाभरणा दातव्या साऽग्निहोत्रिणे ॥ १४.१०५.७१ ॥
ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟରେ ସୁନା ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ପବିତ୍ର, ଏହା ମୋ ମତ; ତେଣୁ ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ସେହି (ଗାଈ) ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
14.105.72
एवं दत्त्वा तु राजेन्द्र सप्तपूर्वान्परानपि ।
तारयिष्यति राजेन्द्र नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०५.७२ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହିପରି (ଗାଈ) ଦାନ କରି ସେ ନିଜର ସାତ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବଂଶଧରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରିବ; ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
14.105.73
अग्निष्टोमसहस्रस्य वाजपेयं च तत्समम् ।
वाजपेयसहस्रस्य अश्वमेधं च तत्समम्।
अश्वमेधसहस्रस्य राजसूयं च तत्समम् ॥ १४.१०५.७३ ॥
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମର ହଜାରେ ଯଜ୍ଞ ସମାନ ବାଜପେୟ; ବାଜପେୟର ହଜାରେ ଯଜ୍ଞ ସମାନ ଅଶ୍ୱମେଧ; ଅଶ୍ୱମେଧର ହଜାରେ ଯଜ୍ଞ ସମାନ ରାଜସୂୟ।
14.105.74
कपिलानां सहस्रेण विदिदत्तेन पाण्डव ।
राजसूयफलं प्राप्य मम लोके महीयते।
न तस्य पुनरावृत्तिर्विद्यते कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०५.७४ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯାଇଥିବା ହଜାର କପିଳା ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ରାଜସୂୟର ଫଳ ପାଇ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହାର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ।
14.105.75
प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
सुवर्णकुरशृङ्गाङ्गीं सर्वालङ्कारशोभिताम् ॥ १४.१०५.७५ ॥
ଯିଏ ବତ୍ସ ସହିତ, କଂସା ପାତ୍ରରେ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା, ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଖୁରା ସୁନାରେ ମଢ଼ା, ସର୍ବାଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରେ।
14.105.76
दत्ता हि गौस्तारयते मनुष्यम् ॥ १४.१०५.७६ ॥
ଦାନ କରାଯାଇଥିବା ଗାଈ ହିଁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ତାରେ।
14.105.77
पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते यथावत्।
यावन्मनुष्यान्पृथिवी बिभर्ति ।
तावत्प्रदातारमृतं परत्र ॥ १४.१०५.७७ ॥
ସେ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ସପ୍ତମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର କୁଳକୁ ଯଥାବତ୍ ତାରେ। ପୃଥିବୀ ଯେତେ କାଳ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ, ସେତେ କାଳ ଦାତା ପରଲୋକରେ ପ୍ରକୃତରେ (ସ୍ଥିତ ରହେ)।
14.105.78
यथौषधं मन्त्रकृतं नरस्य ।
प्रयुक्तमात्रं विनिहन्ति रोगान्।
तथैव दत्ता कपिला सुपात्रे ।
पापं नरस्याशु निहन्ति सर्वम्
तथैव दृष्ट्वा कपिलाप्रदाना-
न्नस्यन्ति पापानि नरस्य शीघ्रम् ॥ १४.१०५.७८ ॥
ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧ ଔଷଧ ପ୍ରୟୋଗ ମାତ୍ରେ ଯେପରି ମଣିଷର ରୋଗ ବିନାଶ କରେ, ସେହିପରି ସୁପାତ୍ରକୁ ଦତ୍ତ କପିଳା ଗାଈ ମଣିଷର ସମସ୍ତ ପାପ ଶୀଘ୍ର ବିନାଶ କରେ। ସେହିପରି କପିଳା ଦାନ ଦେଖିଲେ ମଣିଷର ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.105.79
यथैव दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं ।
नश्यन्ति दूराद्विवशा भयार्ताः। ॥ १४.१०५.७९ ॥
ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ସର୍ପମାନେ ଦୂରରୁ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ଓ ଅସହାୟ ହୋଇ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
14.105.80
यथा त्वचं वै भुजगो विहाय ।
पुनर्नवं रूपमुपैति पुण्यम्।
तथैव मुक्तः पुरुषः स्वपापै-
र्विरज्यते वै कपिलाप्रदानात् ॥ १४.१०५.८० ॥
ସାପ ଯେପରି ନିଜ ଚର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ପୁନର୍ବାର ନୂତନ ଓ ପବିତ୍ର ରୂପ ପାଏ, ସେହିପରି କପିଳା ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
14.105.81
यथाऽन्धकारं भवने विलग्नं ।
दीप्तो हि निर्यातयति प्रदीपः।
तथा नरः पापमपि प्रलीनं ।
निष्क्रामयेद्वै कपिलाप्रदानात् ॥ १४.१०५.८१ ॥
ଘରେ ଲାଗି ରହିଥିବା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଜଳୁଥିବା ଦୀପ ଯେପରି ଦୂର କରେ, ସେହିପରି ମଣିଷ କପିଳା ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ।
14.105.82
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या ।
वत्सान्वितायाश्च शरीरजानि।
तावत्प्रदाता युगवर्षकोटिं ।
स ब्रह्मलोके रमते मनुष्यः ॥ १४.१०५.८२ ॥
ବାଛୁରି ସହିତ ସେହି ଗାଈର ଶରୀରରେ ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ କୋଟି ଯୁଗବର୍ଷ ଦାନକାରୀ ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ।
14.105.83
यस्याहिताग्नेरतिथिप्रियस्य ।
शूद्रान्नदूरस्य जितेन्द्रियस्य।
सत्यव्रतस्याध्ययनान्वितस्य ।
दत्ता हि गौस्तारयते परत्र ॥ १४.१०५.८३ ॥
ଯିଁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ, ଅତିଥିପ୍ରିୟ, ଶୂଦ୍ରାନ୍ନରୁ ଦୂରରେ ରହୁଥିବା, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ସତ୍ୟବ୍ରତୀ ଓ ବେଦାଧ୍ୟୟନସମ୍ପନ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଗାଈ ପରଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।