Mahābhārata · Adhyāya 14.105

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

14.105.1

दानपुण्यफलं श्रुत्वा तपःपुण्यफलानि च ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०५.१ ॥

Nachdem er die Frucht des Verdienstes der Gabe und die Früchte des Verdienstes der Askese gehört hatte, sprach Dharmaputra mit frohem Herzen wieder zu Keśava.

14.105.2

या चैषा कपिला देव पूर्वमुत्पादिता विभो ।
होमधेनुः सदा पुण्या चतुर्वक्त्रेण माधव ॥ १४.१०५.२ ॥

O Gott, o Mächtiger, diese rotbraune Kuh, die einst vom Vierköpfigen hervorgebracht wurde, ist stets die heilige Opferkuh, o Mādhava.

14.105.3

सा कथं ब्राह्मणेभ्यो हि देया कस्मिन्दिनेऽपि वा ।
कीदृशाय च विप्राय दातव्या पुण्यलक्षणा ॥ १४.१०५.३ ॥

Wie soll sie den Brahmanen gegeben werden? An welchem Tag oder an irgendeinem Tag? An was für einen Brahmanen soll diese durch Verdienst gekennzeichnete Kuh gegeben werden?

14.105.4

कथिता कपिला प्रोक्ता स्वयमेव स्वयंभुवा ।
कैर्वा देयाश्च ता देव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १४.१०५.४ ॥

Die rotbraune Kuh wurde vom Selbstgeborenen selbst beschrieben und verkündet. Von wem sollen sie gegeben werden, o Gott? Ich wünsche, dies der Wahrheit gemäß zu hören.

14.105.5

एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण संसदि ।
अब्रवीत्कपिलासङ्क्यां तासां माहात्म्यमेव च ॥ १४.१०५.५ ॥

So in der Versammlung vom Sohn des Dharma angesprochen, sprach Hṛṣīkeśa über die Anzahl der rotbraunen Kühe und auch über ihre Größe.

14.105.6

शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पावनं परम् ।
यच्छ्रुत्वा पापकर्मा पि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ १४.१०५.६ ॥

Höre, Pāṇḍava, in seiner Wahrheit. Dies ist überaus rein und reinigend; wer es gehört hat, auch ein Mensch mit sündigen Taten, wird von der Sünde befreit.

14.105.7

अग्निमद्योद्भवां दिव्यामग्निज्वालासमप्रभाम् ।
अग्निज्वालोज्ज्वलच्छृङ्गीं प्रदीप्ताङ्गारलोचनाम् ॥ १४.१०५.७ ॥

Gleichsam aus dem Feuer geboren, göttlich, von einem Glanz gleich der Feuerflamme; ihre Hörner leuchteten wie Feuerzungen, und ihre Augen waren wie glühende Kohlen.

14.105.8

अग्निपुच्छामग्निखुरामग्निरोमप्रभान्विताम् ।
तामग्नेयीमग्निजिह्वामग्निग्रीवां ज्वलत्प्रभाम् ॥ १४.१०५.८ ॥

Mit einem Schwanz aus Feuer, Hufen aus Feuer und einem Haarkleid von Feuerglanz; sie war feurig, mit einer Zunge aus Feuer und einem Hals aus Feuer, lodernd im Licht.

14.105.9

भुञ्जते कपिलां ये तु शूद्रा लोभेन मोहिताः ।
पतितांस्तान्विजानीयाच्चण्डालसदृशा हि ते ॥ १४.१०५.९ ॥

Jene Śūdras, die aus Gier verblendet die falbe Kuh essen, sind als gefallen zu erkennen, denn sie gleichen den Caṇḍālas.

14.105.10

न तेषां ब्राह्ममः कश्चिद्गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
दूराच्च परिहर्तव्या महापातकिनोपि ते ॥ १४.१०५.१० ॥

Kein Brahmane soll in ihrem Haus eine Gabe annehmen; und jene großen Sünder sind von Ferne zu meiden.

14.105.11

सार्वकालं हि ते सर्वैर्वर्जिताः पितृदैवतैः ।
ते सदा ह्यप्रतिग्राह्या ह्यसंभाष्याश्च पापिनः ॥ १४.१०५.११ ॥

Sie sind zu allen Zeiten von allen gemieden, von den Ahnen und den Göttern; sie dürfen niemals als Empfänger von Gaben angenommen werden, und mit diesen Sündern soll man nicht sprechen.

14.105.12

पिबन्ति कपिलां यावत्तावत्तेषां पितामहाः ।
अमेध्यमुपभुञ्जन्ति भूम्यां वै श्वसृगालवत् ॥ १४.१०५.१२ ॥

Solange sie die Milch der falben Kuh trinken, so lange verzehren ihre Vorfahren Unreines auf dem Boden, wie Hunde und Schakale.

14.105.13

कपिलाया दधि क्षीरं घृतं तक्रमथापि वा ।
ये शूद्रा उपभुञ्जन्ति तेषां गतिमिमां शृणु ॥ १४.१०५.१३ ॥

Höre nun das Schicksal jener Śūdras, die Quark, Milch, Ghee oder auch Buttermilch der Kapilā-Kuh genießen.

14.105.14

कपिलोपजीवी शूद्रस्तु मृतो गच्छति रौरवम् ।
क्लिश्यते रौरवे घोरे वर्षकोटिशतं वसन् ॥ १४.१०५.१४ ॥

Ein Śūdra, der von der Kapilā-Kuh lebt, geht nach dem Tod in die Hölle Raurava und leidet dort in diesem schrecklichen Raurava hundert Millionen Jahre lang.

14.105.15

ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वानयोनिं स गच्छति ।
श्वयोन्याश्च परिभ्रष्टो विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥ १४.१०५.१५ ॥

Dann, nach Ablauf der Zeit, geht er in den Schoß eines Hundes; aus dem Hundeschoß gestürzt, wird er als Wurm im Kot geboren.

14.105.16

विष्ठाकूपेषु पापिष्ठो दुर्गन्धेषु सहस्रशः ।
तत्रतत्रोपजायेत नोत्तारं तत्रथ विन्दति ॥ १४.१०५.१६ ॥

Der größte Sünder wird tausendfach hier und dort in Kotgruben und übelriechenden Orten wiedergeboren und findet von dort keinen Ausweg.

14.105.17

ब्राह्मणश्चैव यस्तेषां गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
ततः प्रभृति तस्यापि पितरः स्युरमेध्यपाः ॥ १४.१०५.१७ ॥

Der Brahmane, der in ihrem Haus eine Gabe annimmt, dessen Vorfahren werden von diesem Tag an ebenfalls zu Trinkern des Unreinen.

14.105.18

न तेन सार्धं सम्भाषेन्न चाप्येकासनं व्रजेत् ।
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणाधमः ॥ १४.१०५.१८ ॥

Man soll nicht mit ihm sprechen und sich nicht auf denselben Sitz setzen; er ist der niedrigste unter den Brahmanen und muss stets von Weitem gemieden werden.

14.105.19

यस्तेन सह सम्भाषेदेकशय्यां व्रजेत् वा ।
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं स च तेन विसुद्ध्यति ॥ १४.१०५.१९ ॥

Wer mit ihm spricht oder dasselbe Lager teilt, soll die Prājāpatya-Kṛcchra-Buße üben; durch sie allein wird er gereinigt.

14.105.20

कपिलोपजीविनः शूद्राद्यः करोति प्रतिग्रहम् ।
प्रायश्चित्तं भवेत्तस्य विप्रस्यैतन्न संशयः ॥ १४.१०५.२० ॥

Für einen Brahmanen, der eine Gabe von einem Śūdra annimmt, der von der Kapilā-Kuh lebt, ist dies die Sühne; daran besteht kein Zweifel.

14.105.21

ब्रह्मकूर्चं प्रकुर्वीति चान्द्रायणमथापि वा ।
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेतेन ब्राह्मणो हि सः ॥ १४.१०५.२१ ॥

Er soll die Brahma-Kūrca- oder Cāndrāyaṇa-Buße üben; dadurch wird er von Sünde befreit, und dadurch ist er wahrhaftig ein Brahmane.

14.105.22

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे विप्रार्थे वा स्वयंभुवा ।
सर्वं तेजः समुद्धृत्य निर्मिता ब्रह्मणा पुरा ॥ १४.१०५.२२ ॥

Die Kapilā-Kuh wurde in früheren Zeiten von dem selbstentstandenen Brahmā geschaffen, der alle Strahlkraft herauszog, für das Agnihotra-Opfer oder für die Brahmanen.

14.105.23

पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०५.२३ ॥

O Sohn Pāṇḍus, die Kapilā-Kuh ist das Reinste unter dem Reinen, das Glückverheißendste unter dem Glückverheißenden, das höchste Verdienst unter den Verdiensten.

14.105.24

तपसा तप एवाग्र्यं व्रातनामुत्तमं व्रतम् ।
दानानां परमं दानं निदानं ह्येतदक्षयम् ॥ १४.१०५.२४ ॥

Unter den Askesen ist die Askese selbst die erste; unter den Gelübden ist das Gelübde namens Vrāta das höchste; unter den Gaben ist die höchste Gabe die Wurzel, und sie ist unvergänglich.

14.105.25

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
पवित्राणि च रम्याणि सर्वलोकेषु पाण्डव ॥ १४.१०५.२५ ॥

O Pāṇḍava, die heiligen Furten und verdienstvollen Stätten auf der Erde und die reinen, lieblichen Orte in allen Welten—

14.105.26

एभ्यस्तेजः समुद्धृत्य ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
लोकनिस्तरणायैव निर्मिताः कपिलाः स्वयम् ॥ १४.१०५.२६ ॥

Aus diesen zog Brahmā, der Schöpfer der Welten, ihren Glanz heraus und erschuf selbst die rotbraunen Kapilā-Kühe, um die Welten hinüberzuführen.

14.105.27

सर्वतेजोमयी ह्येषां कपिला पाण्डुनन्दन ।
सदाऽमृतमयी मेध्या शुचिः पावनमुत्तमम् ॥ १४.१०५.२७ ॥

O Sohn Pāṇḍus, unter diesen ist die Kapilā-Kuh stets aus allem Glanz gemacht, voller Nektar, zum Opfer geeignet, rein und die höchste Reinigerin.

14.105.28

क्षीरेण कपिलायास्तु दध्ना वा सघृतेन वा ।
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.२८ ॥

Mit der Milch der Kapilā-Kuh, oder mit ihrer Dickmilch oder mit Ghee sollen die Zweimalgeborenen morgens und abends Agnihotra-Opfer darbringen.

14.105.29

कपिलाया घृतेनापि दध्ना क्षीरेण वा पुनः ।
जुह्वते योऽग्निहोत्राणि ब्राह्मणा विधिवत्प्रभो ॥ १४.१०५.२९ ॥

O Herr, die Brahmanen, die gemäß der Vorschrift Agnihotra-Opfer mit dem Ghee, der Dickmilch oder der Milch der Kapilā-Kuh darbringen—

14.105.30

पूजयन्त्यतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः ।
शूद्रान्नाद्विरता नित्यं डंभानृतविवर्जिताः ॥ १४.१०५.३० ॥

Die, nachdem sie höchste Hingabe erreicht haben, die Gäste ehren, sich stets von der Speise eines Śūdra enthalten und frei von Heuchelei und Lüge sind—

14.105.31

ते यान्त्यादित्यसङ्काशैर्विमानैर्द्विजसत्तमाः ।
सूर्यमण्डलमध्येन ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ १४.१०५.३१ ॥

Strahlend wie die Sonne, in himmlischen Wagen, ziehen die Besten der Zweimalgeborenen durch die Mitte der Sonnenscheibe zur höchsten Welt Brahmās.

14.105.32

ब्रह्मणो भवने दिव्ये कामगाः कामरूपिणः ।
ब्रह्मणा पूज्यमानास्तु मोदन्ते कल्पमक्षयम् ॥ १४.१०५.३२ ॥

In Brahmās göttlicher Wohnstätte, die gehen können, wohin sie wollen, und jede Gestalt annehmen, von Brahmā geehrt, erfreuen sie sich einen unvergänglichen Kalpa lang.

14.105.33

एवं हि कपिला राजन्पुण्या मन्त्रामृतारणिः ।
आदावेवाग्निमध्ये तु मैत्रेयी ब्रह्मनिर्मिता ॥ १४.१०५.३३ ॥

So, o König, ist die braune Kuh Kapilā heilig, das Feuerholz des Mantra-Nektars; sie ist Maitreyī, im Anfang von Brahmā inmitten des Feuers erschaffen.

14.105.34

शृङ्गाग्रे कपिलायास्तु सर्वतीर्थानि पाण्डव ।
ब्रह्मणो हि नियोगेन निवसन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०५.३४ ॥

O Pāṇḍava, an der Spitze von Kapilās Horn wohnen alle Tīrthas Tag für Tag auf Brahmās Befehl.

14.105.35

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलाशृङ्गमस्तकात् ।
यश्च्युतामंबुधारां वै शिरसा प्रयतः शुचिः ॥ १४.१०५.३५ ॥

Der Sterbliche, der am Morgen aufsteht, sich beherrscht und rein, und auf seinem Haupt den Wasserstrom empfängt, der von der Spitze von Kapilās Horn gefallen ist —

14.105.36

स तेन पुण्यतीर्थेन सहसा हतकिल्विषः ।
जन्मत्रयकृतं पापं प्रदहत्यग्निवतृणम् ॥ १४.१०५.३६ ॥

Durch jene heilige Furt wird er sogleich von Sünde befreit und verbrennt die in drei Geburten begangene Sünde, wie Feuer das Gras verbrennt.

14.105.37

मूत्रेण कपिलायास्तु यश्च प्राणानुपस्पृशेत् ।
स्नानेन तेन पुण्येन नष्टपापः स मानवः।
त्रिंशद्वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३७ ॥

Wer seine Lebensatem mit dem Urin der Kapilā-Kuh berührt, durch dieses verdienstvolle Bad ist dieser Mensch, dessen Sünde vernichtet ist, von der in dreißig Jahren begangenen Sünde befreit; daran besteht kein Zweifel.

14.105.38

प्रातरुत्थाय यो भक्तया प्रयच्छेत्तृणमुष्टिकम् ।
तस्य नश्यति तत्पापं त्रिंशद्रात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.३८ ॥

Wer sich in der Morgendämmerung erhebt und mit Hingabe eine Handvoll Gras darbringt, dessen in dreißig Nächten begangene Sünde wird vernichtet, o König.

14.105.39

प्रातरूत्थाय यद्भक्त्या कुर्याद्यस्मात्प्रदक्षिणम् ।
प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३९ ॥

Wer sich in der Morgendämmerung erhebt und mit Hingabe die Umwandlung vollzieht, hat dadurch die Erde umkreist; daran besteht kein Zweifel.

14.105.40

प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन पाण्डव ।
दशरात्रकृतं पापं तस्य तन्नश्यति ध्रुवम् ॥ १४.१०५.४० ॥

Durch eine einzige Umwandlung, mit Vertrauen vollzogen, o Pāṇḍava, wird ihm die in zehn Nächten begangene Sünde gewiss vernichtet.

14.105.41

कपिलापञ्चगव्येन यः स्नायात्तु शुचिर्नरः ।
स गङ्गाद्येषु तीर्थेषु स्नातो भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४१ ॥

Der Mensch, der sich gereinigt mit den fünf Produkten der Kapilā-Kuh badet, o Pāṇḍava, wird einer, der in der Gaṅgā und den anderen heiligen Furten gebadet hat.

14.105.42

तेन स्नानेन तस्यापि श्रद्दायुक्तस्य पार्थिव ।
दशरात्रकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.१०५.४२ ॥

Durch jenes Bad, o König, wird auch die in zehn Nächten begangene Sünde dessen, der Vertrauen besitzt, in eben diesem Augenblick vernichtet.

14.105.43

दृष्ट्वा तु कपिलां भक्त्या श्रुत्वा हुङ्कारनिस्वनम् ।
व्यपोहति नरः पापमहोरात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.४३ ॥

Wer die Kapilā-Kuh mit Hingabe anschaut und ihr Brüllen hört, o König, tilgt die Sünde, die in einem Tag und einer Nacht begangen wurde.

14.105.44

यत्र वा तत्र वा चाङ्गे कपिलां यः स्पृशेच्छुचिः ।
संवत्सरकृतं पापं विनाशयति पाण्डव ॥ १४.१०५.४४ ॥

Mit welchem Körperglied auch immer ein reiner Mensch die Kapilā-Kuh berührt, o Pāṇḍava, er vernichtet die Sünde, die in einem Jahr begangen wurde.

14.105.45

गोसहस्रं तु यो दद्यादेकां च कपिलां नरः ।
समं तस्य फलं प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १४.१०५.४५ ॥

Wer tausend Kühe gibt und wer eine Kapilā-Kuh gibt, erhält den gleichen Lohn, erklärte Brahmā, der Urahn der Welten.

14.105.46

यस्त्वेवं कपिलां हन्यान्नरः कश्चित्प्रमादतः ।
गोसहस्रं हतं तेन भवेन्नात्र विचारणा ॥ १४.१०५.४६ ॥

Wer aber aus Unachtsamkeit eine Kapilā-Kuh auf diese Weise tötet, der hat tausend Kühe getötet — daran ist kein Zweifel.

14.105.47

यश्चैकां कपिलां दद्याच्छ्रोत्रियायाहिताग्नये ।
गवां शतसहस्रं तु दत्तं भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४७ ॥

Wer eine Kapilā-Kuh einem gelehrten Brahmanen gibt, der die heiligen Feuer unterhält, hat, o Pāṇḍava, hunderttausend Kühe gegeben.

14.105.48

दश वै कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यो दद्याच्छ्रोत्रियेभ्यो वै स्वर्गं गच्छति तच्छृणु ॥ १४.१०५.४८ ॥

Zehn Kapilā-Kühe wurden vom Selbstexistenten selbst verkündet; wer sie gelehrten Brahmanen gibt, geht in den Himmel — höre das.

14.105.49

प्रथमा स्वर्णकपिला द्वितीया गौरपिङ्गला ।
तृतीया रक्तपिङ्गाक्षी चतुर्थीं गलपिङ्गला ॥ १४.१०५.४९ ॥

Die erste ist die goldfahle, die zweite die hellfahle, die dritte die rotäugig-fahle, die vierte die kehlfahle.

14.105.50

पञ्चमी बभ्रुवर्णाभा षष्ठी च श्वेतपिङ्गला ।
सप्तमी रङ्गपिङ्गाक्षी त्वष्टमी खुरपिङ्गला ॥ १४.१०५.५० ॥

Die fünfte ist braunfarbig, die sechste weißfahl, die siebte farbig-fahläugig, und die achte hufenfahl.

14.105.51

नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिङ्गला ।
दशैताः कपिलाः प्रोक्तास्तारयन्ति नरान्सदा ॥ १४.१०५.५१ ॥

Die neunte soll als die rosafarbene gelten, die zehnte als die schwanzfahle. Diese zehn fahlen Kühe werden verkündet; sie setzen die Menschen stets hinüber.

14.105.52

मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वपापप्रणाशनाः ।
एवमेव ह्यनड्वाहो दश प्रोक्ता नरेश्वर ॥ १४.१०५.५२ ॥

Sie sind glückverheißend, rein und vernichten alle Sünden. Ebenso, o Herr der Menschen, werden zehn Zugochsen verkündet.

14.105.53

ब्राह्मणो वाहयेत्तांस्तु नान्यो वर्णः कथंचन ।
न वाहयेच्च कपिलां क्षेत्रे वाऽध्वनि वा द्विजः ॥ १४.१०५.५३ ॥

Nur ein Brahmane soll sie treiben; kein anderer Stand darf es in irgendeiner Weise tun. Und ein Zweimalgeborener soll eine fahle Kuh weder auf dem Feld noch auf dem Weg treiben.

14.105.54

वाहयेद्धुङ्कृतेनैव शाखया वा सपत्रया ।
न दण्डेन न वा यष्ट्या न पाशेन न वा पुनः ॥ १४.१०५.५४ ॥

Er soll sie nur mit einem huṅ-Ruf oder mit einem belaubten Zweig treiben; nicht mit einem Stock, nicht mit einer Rute, nicht mit einer Schlinge, und auch nicht mit anderem.

14.105.55

न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तान्वाहयेद्विकलेन्द्रियान् ।
अतृप्तेषु न भुञ्जीयात्पिबेत्पीतेषु चोदकम् ॥ १४.१०५.५५ ॥

Man soll Tiere, die von Hunger, Durst und Mühsal erschöpft sind und deren Sinne geschwächt sind, nicht antreiben. Solange sie nicht gesättigt sind, soll man nicht essen; und erst wenn sie getrunken haben, soll man selbst Wasser trinken.

14.105.56

शुश्रूषोर्मातरश्चैताः पितरस्ते प्रकीर्तिताः ।
अह्नां पूर्वत्र भागे च धुर्याणां वाहनं स्मृतम् ॥ १४.१०५.५६ ॥

Für den, der ihnen dient, gelten diese Kühe als Mütter und jene Stiere als Väter. Das Antreiben der Zugtiere im früheren Teil des Tages ist vorgeschrieben.

14.105.57

विश्रामेन्मध्यमे भागे भागे चान्ते यथासुखम् ।
यत्र च त्वरया कृत्यं संशयो यत्र वाऽध्वनि। ॥ १४.१०५.५७ ॥

Man soll ihnen im mittleren Teil und am Ende bequem Ruhe gönnen; wo jedoch eine Aufgabe in Eile zu erledigen ist oder auf dem Weg Gefahr droht, (ist Ruhe nicht nötig).

14.105.58

वाहयेत्तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ।
भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात्पाण्डुनन्दन। ॥ १४.१०५.५८ ॥

Dort wird derjenige, der die Zugtiere antreibt, nicht von Sünde befleckt. O Sohn Pāṇḍus, andernfalls würde ihn eine Sünde gleich dem Mord an einem Embryo treffen.

14.105.59

अन्यथा वाहयन्राजन्निरयं याति रौरवम् ।
रुधिरं पातयेत्तेषां यस्तु मोहान्नराधिप। ॥ १४.१०५.५९ ॥

Andernfalls geht, wer sie unrechtmäßig antreibt, o König, in die Hölle namens Raurava. Und wer aus Verblendung ihr Blut fließen lässt, o Herr der Menschen, (geht in eben jene Hölle).

14.105.60

तेन पापेन पापात्मा नरकं यात्यसंशयम् ।
नरकेषु च सर्वेषु समाः स्थित्वा शतंशतम्। ॥ १४.१०५.६० ॥

Durch jene Sünde geht der Sünder ohne Zweifel in die Hölle; und nachdem er hunderte und aberhunderte Jahre in allen Höllen verweilt hat, (erleidet er Qual).

14.105.61

इह मानुष्यके लोके बलीवर्दो भविष्यति ।
तस्मात्तु मुक्तिमन्विच्छन्दद्यात्तु कपिलां नरः ॥ १४.१०५.६१ ॥

In dieser Menschenwelt wird er ein Stier werden. Deshalb soll ein Mensch, der Befreiung sucht, eine Kapilā-Kuh geben.

14.105.62

कपिलां वाहयेद्यस्तु वृषलो लोभमोहितः ।
तेन देवास्त्रयस्त्रिंशत्पितरश्चापि वाहिताः ॥ १४.१०५.६२ ॥

Wer, von Gier verblendet, eine Kapilā-Kuh Lasten tragen lässt, der lässt damit auch die dreiunddreißig Götter und die Ahnen tragen.

14.105.63

स देवैः पितृभिर्नित्यं वध्यमानस्तु दुर्मतिः ।
नरकान्नरकं घोरं गच्छेदाप्रलयं नृप ॥ १४.१०५.६३ ॥

Jener Übelgesinnte, ständig von Göttern und Ahnen geschlagen, o König, geht von einer schrecklichen Hölle zur nächsten bis zur letzten Auflösung.

14.105.64

ब्रह्मा रुद्रस्तथाऽग्निश्च कपिलानां गतिं गताः ।
तस्मात्ते न निहन्तव्याः पूज्याश्चैव न संशयः।
निःश्वसन्ति यदा श्रान्तास्तदा हन्युस्च तत्कुलं ॥ १४.१०५.६४ ॥

Auch Brahmā, Rudra und Agni haben den Zustand der Kapilā-Kühe erreicht. Daher dürfen sie nicht getötet werden; sie sind zu verehren, ohne Zweifel. Wenn sie erschöpft seufzen, mögen sie jene Familie vernichten.

14.105.65

यावन्ति तेषां रोमाणि तावद्वर्षशतं नृप ।
नरकेषूपपच्यन्ते तत्र तद्वाहका नराः ॥ १४.१०५.६५ ॥

So viele hundert Jahre, o König, wie Haare an ihrem Leib sind, werden sie in den Höllen gegart, und dort werden auch die Menschen gegart, die sie Lasten tragen ließen.

14.105.66

कपिला सर्वयज्ञेषु दक्षिणार्थं विधीयते ।
तस्मात्तद्दक्षिणा देया यज्ञेष्वेव द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.६६ ॥

Die Kapilā-Kuh ist bei allen Opfern als Opfergabe (dakṣiṇā) vorgeschrieben. Daher sollen die Zweimalgeborenen bei den Opfern eben diese Gabe geben.

14.105.67

होमार्तं चाग्निहोत्रस्य यां प्रयच्छेत्प्रयत्नतः ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय श्रान्तायामिततेजसे।
तेन दानेन पूतात्मा मम लोके महीयते ॥ १४.१०५.६७ ॥

Wer sorgfältig (eine Kuh) einem schriftkundigen Brahmanen gibt, der arm und erschöpft ist, für das Agnihotra-Opfer bekümmert, von unermesslichem Glanz – durch diese Gabe wird seine Seele gereinigt und er wird in meiner Welt geehrt.

14.105.68

यावन्ति चैव रोमाणि कपिलाङ्गे युधिष्ठिर ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०५.६८ ॥

O Yudhiṣṭhira, so viele tausend Jahre, wie es Haare auf dem Körper der rötlichen Kuh gibt, wird er in der himmlischen Welt geehrt.

14.105.69

सुवर्णखुरशृङ्गीं च कपिलां यः प्रयच्छति ।
विषुवे चायने चापि सोऽश्वमेधफलं लभेत्।
तेनाश्वमेधतुल्येन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०५.६९ ॥

Wer eine rötliche Kuh mit goldenen Hufen und goldenen Hörnern gibt, auch zur Tagundnachtgleiche und zur Sonnenwende, erlangt die Frucht des Pferdeopfers; durch diese Gabe, dem Pferdeopfer gleich, geht er in meine Welt.

14.105.70

स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
वस्त्रैरलङ्कृतां पुष्टां गन्धैर्माल्यैश्च शोभिताम् ॥ १४.१०५.७० ॥

Mit goldenen Hörnern und silbernen Hufen, mit ihrem Kalb, mit einem Bronzegefäß zum Melken, mit Tüchern geschmückt, wohlgenährt, mit Düften und Girlanden geschmückt.

14.105.71

पवित्रं हि पवित्राणां सुरव्णमिति मे मतिः ।
तस्मात्सुवर्णाभरणा दातव्या साऽग्निहोत्रिणे ॥ १४.१०५.७१ ॥

Unter den reinigenden Dingen ist Gold das reinigendste – so ist meine Ansicht. Darum soll jene mit goldenem Schmuck geschmückte Kuh dem Agnihotra-Priester gegeben werden.

14.105.72

एवं दत्त्वा तु राजेन्द्र सप्तपूर्वान्परानपि ।
तारयिष्यति राजेन्द्र नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०५.७२ ॥

O König der Könige, wer so gegeben hat, wird sieben Generationen von Vorfahren und auch die nachfolgenden erlösen. O König der Könige, daran darf kein Zweifel bestehen.

14.105.73

अग्निष्टोमसहस्रस्य वाजपेयं च तत्समम् ।
वाजपेयसहस्रस्य अश्वमेधं च तत्समम्।
अश्वमेधसहस्रस्य राजसूयं च तत्समम् ॥ १४.१०५.७३ ॥

Tausend Agniṣṭoma-Opfer sind einem Vājapeya gleich, tausend Vājapeya einem Aśvamedha, und tausend Aśvamedha einem Rājasūya.

14.105.74

कपिलानां सहस्रेण विदिदत्तेन पाण्डव ।
राजसूयफलं प्राप्य मम लोके महीयते।
न तस्य पुनरावृत्तिर्विद्यते कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०५.७४ ॥

O Pāṇḍava, durch tausend rotbraune Kühe, einem gelehrten Brahmanen geschenkt, erlangt er die Frucht eines Rājasūya und wird in meiner Welt geehrt. O Bester der Kurus, für ihn gibt es keine Wiederkehr.

14.105.75

प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
सुवर्णकुरशृङ्गाङ्गीं सर्वालङ्कारशोभिताम् ॥ १४.१०५.७५ ॥

Wer eine rotbraune Kuh mit ihrem Kalb gibt, die Milch in ein Bronzegefäß gibt, deren Hörner und Hufe mit Gold überzogen sind, geschmückt mit allen Ornamenten.

14.105.76

दत्ता हि गौस्तारयते मनुष्यम् ॥ १४.१०५.७६ ॥

Denn die gegebene Kuh rettet den Menschen.

14.105.77

पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते यथावत्।
यावन्मनुष्यान्पृथिवी बिभर्ति ।
तावत्प्रदातारमृतं परत्र ॥ १४.१०५.७७ ॥

Er rettet ordnungsgemäß seine Söhne, Enkel und das ganze Geschlecht bis zur siebten Generation. Solange die Erde die Menschen trägt, besteht der Geber wahrhaftig in der Anderwelt fort.

14.105.78

यथौषधं मन्त्रकृतं नरस्य ।
प्रयुक्तमात्रं विनिहन्ति रोगान्।
तथैव दत्ता कपिला सुपात्रे ।
पापं नरस्याशु निहन्ति सर्वम्
तथैव दृष्ट्वा कपिलाप्रदाना-
न्नस्यन्ति पापानि नरस्य शीघ्रम् ॥ १४.१०५.७८ ॥

Wie eine mit Mantras bereitete Arznei die Krankheiten eines Menschen vernichtet, sobald sie angewendet wird, so vernichtet eine Kapilā-Kuh, einem würdigen Empfänger gegeben, rasch alle Sünden eines Menschen. Ebenso vergehen die Sünden eines Menschen schnell schon beim bloßen Anblick der Gabe einer Kapilā-Kuh.