Mahābhārata · Adhyāya 14.105

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

14.105.1

दानपुण्यफलं श्रुत्वा तपःपुण्यफलानि च ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०५.१ ॥

Tendo ouvido o fruto do mérito da dádiva e os frutos do mérito da austeridade, Dharmaputra, com o coração alegre, falou de novo a Keśava.

14.105.2

या चैषा कपिला देव पूर्वमुत्पादिता विभो ।
होमधेनुः सदा पुण्या चतुर्वक्त्रेण माधव ॥ १४.१०५.२ ॥

Ó deus, ó poderoso, esta vaca castanha que outrora foi criada pelo de quatro faces é sempre a vaca sagrada da oblação, ó Mādhava.

14.105.3

सा कथं ब्राह्मणेभ्यो हि देया कस्मिन्दिनेऽपि वा ।
कीदृशाय च विप्राय दातव्या पुण्यलक्षणा ॥ १४.१०५.३ ॥

Como deve ela ser dada aos brâmanes? Em que dia, ou em qualquer dia? A que tipo de brâmane deve ser dada esta vaca marcada pelo mérito?

14.105.4

कथिता कपिला प्रोक्ता स्वयमेव स्वयंभुवा ।
कैर्वा देयाश्च ता देव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १४.१०५.४ ॥

A vaca castanha foi descrita e proclamada pelo próprio Svayambhū. Por quem devem ser dadas, ó deus? Desejo ouvi-lo na sua verdade.

14.105.5

एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण संसदि ।
अब्रवीत्कपिलासङ्क्यां तासां माहात्म्यमेव च ॥ १४.१०५.५ ॥

Assim interpelado na assembleia pelo filho de Dharma, Hṛṣīkeśa falou sobre o número das vacas castanhas e também sobre a sua grandeza.

14.105.6

शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पावनं परम् ।
यच्छ्रुत्वा पापकर्मा पि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ १४.१०५.६ ॥

Ouve, Pāṇḍava, na sua verdade. Isto é muito puro e purificador; tendo-o ouvido, até o homem de ações pecaminosas é libertado do pecado.

14.105.7

अग्निमद्योद्भवां दिव्यामग्निज्वालासमप्रभाम् ।
अग्निज्वालोज्ज्वलच्छृङ्गीं प्रदीप्ताङ्गारलोचनाम् ॥ १४.१०५.७ ॥

Nascida, por assim dizer, do fogo, divina, de um brilho igual ao da chama do fogo; seus chifres resplandeciam como línguas de fogo, e seus olhos eram como brasas ardentes.

14.105.8

अग्निपुच्छामग्निखुरामग्निरोमप्रभान्विताम् ।
तामग्नेयीमग्निजिह्वामग्निग्रीवां ज्वलत्प्रभाम् ॥ १४.१०५.८ ॥

Com cauda de fogo, cascos de fogo e pelagem dotada do brilho do fogo; era ígnea, com língua de fogo e pescoço de fogo, resplandecente de luz.

14.105.9

भुञ्जते कपिलां ये तु शूद्रा लोभेन मोहिताः ।
पतितांस्तान्विजानीयाच्चण्डालसदृशा हि ते ॥ १४.१०५.९ ॥

Aqueles śūdras que, cegos pela cobiça, comem a vaca parda, devem ser tidos como caídos, pois são semelhantes aos caṇḍālas.

14.105.10

न तेषां ब्राह्ममः कश्चिद्गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
दूराच्च परिहर्तव्या महापातकिनोपि ते ॥ १४.१०५.१० ॥

Nenhum brâmane deve aceitar um presente em sua casa; e esses grandes pecadores devem ser evitados de longe.

14.105.11

सार्वकालं हि ते सर्वैर्वर्जिताः पितृदैवतैः ।
ते सदा ह्यप्रतिग्राह्या ह्यसंभाष्याश्च पापिनः ॥ १४.१०५.११ ॥

Eles são sempre rejeitados por todos, pelos antepassados e pelos deuses; jamais devem ser aceitos como receptores de dádivas, e com esses pecadores não se deve falar.

14.105.12

पिबन्ति कपिलां यावत्तावत्तेषां पितामहाः ।
अमेध्यमुपभुञ्जन्ति भूम्यां वै श्वसृगालवत् ॥ १४.१०५.१२ ॥

Enquanto bebem o leite da vaca parda, tanto tempo seus antepassados consomem impurezas no chão, como cães e chacais.

14.105.13

कपिलाया दधि क्षीरं घृतं तक्रमथापि वा ।
ये शूद्रा उपभुञ्जन्ति तेषां गतिमिमां शृणु ॥ १४.१०५.१३ ॥

Ouve agora o destino dos śūdras que consomem coalhada, leite, ghee ou mesmo a manteiga líquida da vaca kapilā.

14.105.14

कपिलोपजीवी शूद्रस्तु मृतो गच्छति रौरवम् ।
क्लिश्यते रौरवे घोरे वर्षकोटिशतं वसन् ॥ १४.१०५.१४ ॥

O śūdra que vive da vaca kapilā, ao morrer, vai ao inferno Raurava e ali sofre, permanecendo nesse terrível Raurava por cem milhões de anos.

14.105.15

ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वानयोनिं स गच्छति ।
श्वयोन्याश्च परिभ्रष्टो विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥ १४.१०५.१५ ॥

Depois, passado o tempo, ele vai para o ventre de um cão; caído do ventre canino, nasce como verme no excremento.

14.105.16

विष्ठाकूपेषु पापिष्ठो दुर्गन्धेषु सहस्रशः ।
तत्रतत्रोपजायेत नोत्तारं तत्रथ विन्दति ॥ १४.१०५.१६ ॥

O mais pecador nasce vezes sem conta, milhares de vezes, aqui e ali, em fossas de excremento e lugares fétidos, e dali não encontra saída.

14.105.17

ब्राह्मणश्चैव यस्तेषां गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
ततः प्रभृति तस्यापि पितरः स्युरमेध्यपाः ॥ १४.१०५.१७ ॥

O brâmane que aceita uma dádiva na casa deles, a partir desse dia, seus ancestrais também se tornam bebedores de impureza.

14.105.18

न तेन सार्धं सम्भाषेन्न चाप्येकासनं व्रजेत् ।
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणाधमः ॥ १४.१०५.१८ ॥

Não se deve falar com ele, nem sentar no mesmo assento; ele é o mais baixo dos brâmanes e deve sempre ser evitado de longe.

14.105.19

यस्तेन सह सम्भाषेदेकशय्यां व्रजेत् वा ।
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं स च तेन विसुद्ध्यति ॥ १४.१०५.१९ ॥

Quem falar com ele ou for à mesma cama deve praticar a penitência prājāpatya kṛcchra; só por ela é purificado.

14.105.20

कपिलोपजीविनः शूद्राद्यः करोति प्रतिग्रहम् ।
प्रायश्चित्तं भवेत्तस्य विप्रस्यैतन्न संशयः ॥ १४.१०५.२० ॥

Para o brâmane que aceita uma dádiva de um śūdra que vive da vaca kapilā, esta é a expiação; não há dúvida.

14.105.21

ब्रह्मकूर्चं प्रकुर्वीति चान्द्रायणमथापि वा ।
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेतेन ब्राह्मणो हि सः ॥ १४.१०५.२१ ॥

Deve praticar a penitência brahma-kūrca ou cāndrāyaṇa; por ela fica livre do pecado, e por isso é verdadeiramente brâmane.

14.105.22

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे विप्रार्थे वा स्वयंभुवा ।
सर्वं तेजः समुद्धृत्य निर्मिता ब्रह्मणा पुरा ॥ १४.१०५.२२ ॥

A vaca kapilā foi criada outrora pelo autoexistente Brahmā, que extraiu todo o esplendor, para a oblação agnihotra ou para os brâmanes.

14.105.23

पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०५.२३ ॥

Ó filho de Pāṇḍu, a vaca kapilā é o mais puro dos puros, o mais auspicioso dos auspiciosos, o mérito supremo entre os méritos.

14.105.24

तपसा तप एवाग्र्यं व्रातनामुत्तमं व्रतम् ।
दानानां परमं दानं निदानं ह्येतदक्षयम् ॥ १४.१०५.२४ ॥

Entre as austeridades, a própria austeridade é a primeira; entre os votos, o voto chamado vrāta é o supremo; entre as dádivas, a dádiva suprema é a raiz, e é imperecível.

14.105.25

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
पवित्राणि च रम्याणि सर्वलोकेषु पाण्डव ॥ १४.१०५.२५ ॥

Ó Pāṇḍava, os tīrthas e santuários meritórios da terra, e os lugares puros e encantadores em todos os mundos—

14.105.26

एभ्यस्तेजः समुद्धृत्य ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
लोकनिस्तरणायैव निर्मिताः कपिलाः स्वयम् ॥ १४.१०५.२६ ॥

Dessas coisas, tendo extraído o seu esplendor, Brahmā, criador dos mundos, criou ele mesmo as vacas kapilā para que os mundos atravessassem.

14.105.27

सर्वतेजोमयी ह्येषां कपिला पाण्डुनन्दन ।
सदाऽमृतमयी मेध्या शुचिः पावनमुत्तमम् ॥ १४.१०५.२७ ॥

Ó filho de Pāṇḍu, dentre estas, a vaca Kapilā é sempre feita de todo esplendor, cheia de néctar, apta ao sacrifício, pura e a suprema purificadora.

14.105.28

क्षीरेण कपिलायास्तु दध्ना वा सघृतेन वा ।
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.२८ ॥

Com o leite da vaca Kapilā, ou com sua coalhada ou com ghee, os dvijas devem oferecer as libações agnihotra à tarde e de manhã.

14.105.29

कपिलाया घृतेनापि दध्ना क्षीरेण वा पुनः ।
जुह्वते योऽग्निहोत्राणि ब्राह्मणा विधिवत्प्रभो ॥ १४.१०५.२९ ॥

Ó senhor, os brâmanes que oferecem as libações agnihotra segundo a regra com o ghee, a coalhada ou o leite da vaca Kapilā—

14.105.30

पूजयन्त्यतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः ।
शूद्रान्नाद्विरता नित्यं डंभानृतविवर्जिताः ॥ १४.१०५.३० ॥

Os que, tendo alcançado a suprema devoção, honram os seus hóspedes, abstêm-se sempre da comida de um śūdra e estão livres de fingimento e falsidade—

14.105.31

ते यान्त्यादित्यसङ्काशैर्विमानैर्द्विजसत्तमाः ।
सूर्यमण्डलमध्येन ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ १४.१०५.३१ ॥

Resplandecentes como o sol, em carruagens celestiais, os melhores dos duas vezes nascidos passam pelo centro do disco solar rumo ao mundo supremo de Brahmā.

14.105.32

ब्रह्मणो भवने दिव्ये कामगाः कामरूपिणः ।
ब्रह्मणा पूज्यमानास्तु मोदन्ते कल्पमक्षयम् ॥ १४.१०५.३२ ॥

Na divina morada de Brahmā, indo para onde desejam e tomando a forma que querem, honrados por Brahmā, regozijam-se por um kalpa imperecível.

14.105.33

एवं हि कपिला राजन्पुण्या मन्त्रामृतारणिः ।
आदावेवाग्निमध्ये तु मैत्रेयी ब्रह्मनिर्मिता ॥ १४.१०५.३३ ॥

Assim, ó rei, a vaca parda Kapilā é sagrada, o graveto de fogo do néctar dos mantras; ela é Maitreyī, criada por Brahmā no princípio, no meio do fogo.

14.105.34

शृङ्गाग्रे कपिलायास्तु सर्वतीर्थानि पाण्डव ।
ब्रह्मणो हि नियोगेन निवसन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०५.३४ ॥

Ó Pāṇḍava, na ponta do chifre de Kapilā habitam todos os tīrthas dia após dia, por ordem de Brahmā.

14.105.35

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलाशृङ्गमस्तकात् ।
यश्च्युतामंबुधारां वै शिरसा प्रयतः शुचिः ॥ १४.१०५.३५ ॥

O mortal que, levantando-se pela manhã, dominado e puro, recebe sobre a cabeça o fluxo de água caído do cume do chifre de Kapilā —

14.105.36

स तेन पुण्यतीर्थेन सहसा हतकिल्विषः ।
जन्मत्रयकृतं पापं प्रदहत्यग्निवतृणम् ॥ १४.१०५.३६ ॥

Por aquele vau sagrado ele fica de imediato livre do pecado e queima o pecado cometido em três nascimentos, como o fogo queima a erva.

14.105.37

मूत्रेण कपिलायास्तु यश्च प्राणानुपस्पृशेत् ।
स्नानेन तेन पुण्येन नष्टपापः स मानवः।
त्रिंशद्वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३७ ॥

Aquele que toca seus alentos vitais com a urina da vaca Kapilā, por esse banho meritório, esse homem cujo pecado foi destruído, é libertado do pecado cometido ao longo de trinta anos; não há dúvida disso.

14.105.38

प्रातरुत्थाय यो भक्तया प्रयच्छेत्तृणमुष्टिकम् ।
तस्य नश्यति तत्पापं त्रिंशद्रात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.३८ ॥

Quem, levantando-se ao amanhecer, oferece com devoção um punhado de capim, para esse o pecado cometido durante trinta noites é destruído, ó rei.

14.105.39

प्रातरूत्थाय यद्भक्त्या कुर्याद्यस्मात्प्रदक्षिणम् ।
प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३९ ॥

Quem, levantando-se ao amanhecer, realiza com devoção a circunvolução, com isso circunda a terra; não há dúvida disso.

14.105.40

प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन पाण्डव ।
दशरात्रकृतं पापं तस्य तन्नश्यति ध्रुवम् ॥ १४.१०५.४० ॥

Por uma única circunvolução realizada com fé, ó Pāṇḍava, o pecado cometido ao longo de dez noites é certamente destruído para ele.

14.105.41

कपिलापञ्चगव्येन यः स्नायात्तु शुचिर्नरः ।
स गङ्गाद्येषु तीर्थेषु स्नातो भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४१ ॥

O homem que, purificado, banha-se com os cinco produtos da vaca Kapilā, ó Pāṇḍava, torna-se aquele que se banhou no Gaṅgā e nos demais vaus sagrados.

14.105.42

तेन स्नानेन तस्यापि श्रद्दायुक्तस्य पार्थिव ।
दशरात्रकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.१०५.४२ ॥

Por esse banho, ó rei, o pecado cometido ao longo de dez noites por aquele que tem fé é destruído naquele mesmo instante.

14.105.43

दृष्ट्वा तु कपिलां भक्त्या श्रुत्वा हुङ्कारनिस्वनम् ।
व्यपोहति नरः पापमहोरात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.४३ ॥

Tendo visto com devoção a vaca kapilā e ouvido seu mugido, o homem, ó rei, remove o pecado cometido em um dia e uma noite.

14.105.44

यत्र वा तत्र वा चाङ्गे कपिलां यः स्पृशेच्छुचिः ।
संवत्सरकृतं पापं विनाशयति पाण्डव ॥ १४.१०५.४४ ॥

Com qualquer membro do corpo que um homem puro toque a vaca kapilā, ó Pāṇḍava, destrói o pecado cometido ao longo de um ano.

14.105.45

गोसहस्रं तु यो दद्यादेकां च कपिलां नरः ।
समं तस्य फलं प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १४.१०५.४५ ॥

Quem dá mil vacas e quem dá uma vaca kapilā têm o mesmo fruto, declarou Brahmā, avô dos mundos.

14.105.46

यस्त्वेवं कपिलां हन्यान्नरः कश्चित्प्रमादतः ।
गोसहस्रं हतं तेन भवेन्नात्र विचारणा ॥ १४.१०५.४६ ॥

Mas se alguém, por descuido, matar assim uma vaca kapilā, é como se tivesse matado mil vacas — não há dúvida nisso.

14.105.47

यश्चैकां कपिलां दद्याच्छ्रोत्रियायाहिताग्नये ।
गवां शतसहस्रं तु दत्तं भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४७ ॥

E quem dá uma vaca kapilā a um brâmane erudito que mantém os fogos sagrados deu, ó Pāṇḍava, cem mil vacas.

14.105.48

दश वै कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यो दद्याच्छ्रोत्रियेभ्यो वै स्वर्गं गच्छति तच्छृणु ॥ १४.१०५.४८ ॥

Dez vacas kapilā foram declaradas pelo próprio Autoexistente; quem as dá a brâmanes eruditos vai ao céu — ouça isso.

14.105.49

प्रथमा स्वर्णकपिला द्वितीया गौरपिङ्गला ।
तृतीया रक्तपिङ्गाक्षी चतुर्थीं गलपिङ्गला ॥ १४.१०५.४९ ॥

A primeira é a dourada-avermelhada, a segunda a clara-avermelhada, a terceira a de olhos vermelho-acastanhados, a quarta a da garganta avermelhada.

14.105.50

पञ्चमी बभ्रुवर्णाभा षष्ठी च श्वेतपिङ्गला ।
सप्तमी रङ्गपिङ्गाक्षी त्वष्टमी खुरपिङ्गला ॥ १४.१०५.५० ॥

A quinta é de tom castanho, a sexta branco-avermelhada, a sétima de olhos avermelhados e cor, e a oitava de cascos avermelhados.

14.105.51

नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिङ्गला ।
दशैताः कपिलाः प्रोक्तास्तारयन्ति नरान्सदा ॥ १४.१०५.५१ ॥

A nona deve ser conhecida como a rosada, e a décima como a de cauda avermelhada. Estas dez vacas avermelhadas são declaradas; elas sempre levam os homens à outra margem.

14.105.52

मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वपापप्रणाशनाः ।
एवमेव ह्यनड्वाहो दश प्रोक्ता नरेश्वर ॥ १४.१०५.५२ ॥

São auspiciosas, puras e destruidoras de todos os pecados. Da mesma forma, ó senhor dos homens, são declarados dez bois de tração.

14.105.53

ब्राह्मणो वाहयेत्तांस्तु नान्यो वर्णः कथंचन ।
न वाहयेच्च कपिलां क्षेत्रे वाऽध्वनि वा द्विजः ॥ १४.१०५.५३ ॥

Somente um brâmane deve conduzi-los; nenhuma outra casta pode fazê-lo de modo algum. E um duas-vezes-nascido não deve conduzir uma vaca avermelhada no campo nem na estrada.

14.105.54

वाहयेद्धुङ्कृतेनैव शाखया वा सपत्रया ।
न दण्डेन न वा यष्ट्या न पाशेन न वा पुनः ॥ १४.१०५.५४ ॥

Deve conduzi-las somente com um grito huṅ ou com um ramo com folhas; não com um bastão, não com uma vara, não com um laço, nem novamente com outra coisa.

14.105.55

न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तान्वाहयेद्विकलेन्द्रियान् ।
अतृप्तेषु न भुञ्जीयात्पिबेत्पीतेषु चोदकम् ॥ १४.१०५.५५ ॥

Não se devem conduzir animais exaustos de fome, sede e cansaço, com os sentidos enfraquecidos. Não se deve comer enquanto não estiverem saciados, e só se deve beber água depois que eles tiverem bebido.

14.105.56

शुश्रूषोर्मातरश्चैताः पितरस्ते प्रकीर्तिताः ।
अह्नां पूर्वत्र भागे च धुर्याणां वाहनं स्मृतम् ॥ १४.१०५.५६ ॥

Para quem os serve, estas vacas são declaradas mães, e aqueles touros, pais. Conduzir os animais de tração na parte anterior do dia é prescrito.

14.105.57

विश्रामेन्मध्यमे भागे भागे चान्ते यथासुखम् ।
यत्र च त्वरया कृत्यं संशयो यत्र वाऽध्वनि। ॥ १४.१०५.५७ ॥

Deve-se dar-lhes descanso confortavelmente na parte do meio e no fim; mas onde uma tarefa deve ser feita com pressa, ou onde há perigo no caminho, (o descanso não é necessário).

14.105.58

वाहयेत्तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ।
भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात्पाण्डुनन्दन। ॥ १४.१०५.५८ ॥

Ali, quem conduz os animais de tração não se mancha com o pecado. Ó filho de Pāṇḍu, caso contrário, sobrevir-lhe-ia um pecado igual ao de matar um embrião.

14.105.59

अन्यथा वाहयन्राजन्निरयं याति रौरवम् ।
रुधिरं पातयेत्तेषां यस्तु मोहान्नराधिप। ॥ १४.१०५.५९ ॥

Caso contrário, quem os conduz de forma errada, ó rei, vai para o inferno chamado Raurava. E quem, por delusão, faz o seu sangue correr, ó senhor dos homens, (vai para esse mesmo inferno).

14.105.60

तेन पापेन पापात्मा नरकं यात्यसंशयम् ।
नरकेषु च सर्वेषु समाः स्थित्वा शतंशतम्। ॥ १४.१०५.६० ॥

Por esse pecado, o pecador vai sem dúvida para o inferno; e tendo permanecido centenas e centenas de anos em todos os infernos, (sofre o tormento).

14.105.61

इह मानुष्यके लोके बलीवर्दो भविष्यति ।
तस्मात्तु मुक्तिमन्विच्छन्दद्यात्तु कपिलां नरः ॥ १४.१०५.६१ ॥

Neste mundo humano ele se tornará um touro. Portanto, quem busca a libertação deve dar uma vaca kapilā.

14.105.62

कपिलां वाहयेद्यस्तु वृषलो लोभमोहितः ।
तेन देवास्त्रयस्त्रिंशत्पितरश्चापि वाहिताः ॥ १४.१०५.६२ ॥

O homem de baixa condição, cego pela ganância, que faz uma vaca kapilā carregar um fardo, faz também os trinta e três deuses e os ancestrais carregarem.

14.105.63

स देवैः पितृभिर्नित्यं वध्यमानस्तु दुर्मतिः ।
नरकान्नरकं घोरं गच्छेदाप्रलयं नृप ॥ १४.१०५.६३ ॥

Aquele homem de mente perversa, constantemente açoitado pelos deuses e pelos ancestrais, ó rei, passa de um inferno terrível a outro até a dissolução final.

14.105.64

ब्रह्मा रुद्रस्तथाऽग्निश्च कपिलानां गतिं गताः ।
तस्मात्ते न निहन्तव्याः पूज्याश्चैव न संशयः।
निःश्वसन्ति यदा श्रान्तास्तदा हन्युस्च तत्कुलं ॥ १४.१०५.६४ ॥

Brahmā, Rudra e Agni também alcançaram a condição das vacas kapilā. Portanto, elas não devem ser mortas; são dignas de honra, sem dúvida. Quando suspiram de cansaço, podem destruir aquela família.

14.105.65

यावन्ति तेषां रोमाणि तावद्वर्षशतं नृप ।
नरकेषूपपच्यन्ते तत्र तद्वाहका नराः ॥ १४.१०५.६५ ॥

Tantos séculos, ó rei, quantos pelos há em seus corpos, são cozidas nos infernos, e ali são cozidos também os homens que as fizeram carregar.

14.105.66

कपिला सर्वयज्ञेषु दक्षिणार्थं विधीयते ।
तस्मात्तद्दक्षिणा देया यज्ञेष्वेव द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.६६ ॥

A vaca kapilā é prescrita como honorário sacrificial em todos os sacrifícios. Portanto, os duas vezes nascidos devem dar essa mesma oferta nos sacrifícios.

14.105.67

होमार्तं चाग्निहोत्रस्य यां प्रयच्छेत्प्रयत्नतः ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय श्रान्तायामिततेजसे।
तेन दानेन पूतात्मा मम लोके महीयते ॥ १४.१०५.६७ ॥

Quem cuidadosamente dá (uma vaca) a um brâmane versado nos Vedas, pobre e exausto, aflito pela oferenda do agnihotra, de brilho sem medida, por essa dádiva, com a alma purificada, é honrado no meu mundo.

14.105.68

यावन्ति चैव रोमाणि कपिलाङ्गे युधिष्ठिर ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०५.६८ ॥

Ó Yudhiṣṭhira, por tantos milhares de anos quantos pelos há no corpo da vaca fulva, ele é honrado no mundo celestial.

14.105.69

सुवर्णखुरशृङ्गीं च कपिलां यः प्रयच्छति ।
विषुवे चायने चापि सोऽश्वमेधफलं लभेत्।
तेनाश्वमेधतुल्येन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०५.६९ ॥

Quem dá uma vaca fulva com cascos e chifres de ouro, também no equinócio e no solstício, obtém o fruto do sacrifício do cavalo; por esse dom, igual ao sacrifício do cavalo, vai ao meu mundo.

14.105.70

स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
वस्त्रैरलङ्कृतां पुष्टां गन्धैर्माल्यैश्च शोभिताम् ॥ १४.१०५.७० ॥

Com chifres de ouro e cascos de prata, com seu bezerro, com um vaso de bronze para ordenha, adornada com tecidos, bem alimentada, enfeitada com perfumes e guirlandas.

14.105.71

पवित्रं हि पवित्राणां सुरव्णमिति मे मतिः ।
तस्मात्सुवर्णाभरणा दातव्या साऽग्निहोत्रिणे ॥ १४.१०५.७१ ॥

Entre as coisas purificadoras, o ouro é o mais purificador — tal é a minha opinião. Por isso, essa vaca adornada com joias de ouro deve ser dada ao sacerdote do agnihotra.

14.105.72

एवं दत्त्वा तु राजेन्द्र सप्तपूर्वान्परानपि ।
तारयिष्यति राजेन्द्र नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०५.७२ ॥

Ó senhor dos reis, tendo dado assim, ele libertará sete gerações de antepassados e também as seguintes. Ó senhor dos reis, não deve haver dúvida sobre isso.

14.105.73

अग्निष्टोमसहस्रस्य वाजपेयं च तत्समम् ।
वाजपेयसहस्रस्य अश्वमेधं च तत्समम्।
अश्वमेधसहस्रस्य राजसूयं च तत्समम् ॥ १४.१०५.७३ ॥

Mil sacrifícios agniṣṭoma equivalem a um vājapeya, mil vājapeyas equivalem a um aśvamedha e mil aśvamedhas equivalem a um rājasūya.

14.105.74

कपिलानां सहस्रेण विदिदत्तेन पाण्डव ।
राजसूयफलं प्राप्य मम लोके महीयते।
न तस्य पुनरावृत्तिर्विद्यते कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०५.७४ ॥

Ó Pāṇḍava, com mil vacas kapilā dadas a um brâmane erudito, obtém o fruto de um rājasūya e é honrado no meu mundo. Ó melhor dos Kurus, para ele não há retorno.

14.105.75

प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
सुवर्णकुरशृङ्गाङ्गीं सर्वालङ्कारशोभिताम् ॥ १४.१०५.७५ ॥

Quem dá uma vaca kapilā com seu bezerro, que dá leite num vaso de bronze, com chifres e cascos cobertos de ouro, adornada com todos os ornamentos.

14.105.76

दत्ता हि गौस्तारयते मनुष्यम् ॥ १४.१०५.७६ ॥

Pois a vaca, uma vez dada, salva a pessoa.

14.105.77

पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते यथावत्।
यावन्मनुष्यान्पृथिवी बिभर्ति ।
तावत्प्रदातारमृतं परत्र ॥ १४.१०५.७७ ॥

Ele salva devidamente seus filhos, netos e toda a linhagem até a sétima geração. Enquanto a terra sustentar os homens, o doador verdadeiramente perdura no outro mundo.

14.105.78

यथौषधं मन्त्रकृतं नरस्य ।
प्रयुक्तमात्रं विनिहन्ति रोगान्।
तथैव दत्ता कपिला सुपात्रे ।
पापं नरस्याशु निहन्ति सर्वम्
तथैव दृष्ट्वा कपिलाप्रदाना-
न्नस्यन्ति पापानि नरस्य शीघ्रम् ॥ १४.१०५.७८ ॥

Assim como um remédio preparado com mantras destrói as doenças de um homem assim que é aplicado, uma vaca kapilā dada a um receptor digno destrói rapidamente todos os pecados de um homem. Da mesma forma, apenas ao contemplar a doação de uma vaca kapilā, os pecados de um homem perecem depressa.