மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.105

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

14.105.1

दानपुण्यफलं श्रुत्वा तपःपुण्यफलानि च ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०५.१ ॥

தானத்தின் புண்ணிய பலனையும் தவத்தின் புண்ணிய பலன்களையும் கேட்ட பின், தர்மபுத்திரர் மகிழ்ந்த மனத்துடன் மீண்டும் கேசவனிடம் கூறினார்.

14.105.2

या चैषा कपिला देव पूर्वमुत्पादिता विभो ।
होमधेनुः सदा पुण्या चतुर्वक्त्रेण माधव ॥ १४.१०५.२ ॥

தேவனே, விபுவே, முன்பு சதுர்முகனால் படைக்கப்பட்ட இந்த கபிலை என்னும் பசு, எப்போதும் யாகத்திற்கான புனிதமான தேனுவாகும், மாதவனே.

14.105.3

सा कथं ब्राह्मणेभ्यो हि देया कस्मिन्दिनेऽपि वा ।
कीदृशाय च विप्राय दातव्या पुण्यलक्षणा ॥ १४.१०५.३ ॥

புண்ணிய இலட்சணங்களுடைய அந்தப் பசுவை எவ்வாறு பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்? எந்த நாளில் அல்லது எந்த நாளிலும் கொடுக்கலாம்? எத்தகைய பிராமணனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்?

14.105.4

कथिता कपिला प्रोक्ता स्वयमेव स्वयंभुवा ।
कैर्वा देयाश्च ता देव श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ॥ १४.१०५.४ ॥

கபிலையைப் பற்றி சுயம்புவே தானே கூறியிருக்கிறார். தேவனே, அவற்றை யார் கொடுக்க வேண்டும்? அதை உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.

14.105.5

एवमुक्तो हृषीकेशो धर्मपुत्रेण संसदि ।
अब्रवीत्कपिलासङ्क्यां तासां माहात्म्यमेव च ॥ १४.१०५.५ ॥

சபையில் தர்மபுத்திரரால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட ஹிருஷீகேசன், கபிலைகளின் எண்ணிக்கையையும் அவற்றின் மகிமையையும் கூறினார்.

14.105.6

शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पावनं परम् ।
यच्छ्रुत्वा पापकर्मा पि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ १४.१०५.६ ॥

பாண்டவனே, உண்மையாகக் கேள். இது மிகவும் தூய்மையானதும் பாவனமானதும் ஆகும். இதைக் கேட்டால் பாவச் செயல் புரிந்த மனிதனும் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

14.105.7

अग्निमद्योद्भवां दिव्यामग्निज्वालासमप्रभाम् ।
अग्निज्वालोज्ज्वलच्छृङ्गीं प्रदीप्ताङ्गारलोचनाम् ॥ १४.१०५.७ ॥

அவள் நெருப்பிலிருந்து பிறந்தவள் போல் இருந்தாள், தெய்வீகமானவள், நெருப்புச் சுடரின் ஒளியுடையவள்; அவளுடைய கொம்புகள் நெருப்புச் சுடர்கள் போல் ஒளிர்ந்தன, அவளுடைய கண்கள் எரியும் கனல்கள் போல் இருந்தன.

14.105.8

अग्निपुच्छामग्निखुरामग्निरोमप्रभान्विताम् ।
तामग्नेयीमग्निजिह्वामग्निग्रीवां ज्वलत्प्रभाम् ॥ १४.१०५.८ ॥

அவளுடைய வால் நெருப்பாகவும், குளம்புகள் நெருப்பாகவும், மயிர்கள் நெருப்பின் ஒளியுடனும் இருந்தன; அவள் நெருப்புத் தன்மையுடையவள், நாக்கு நெருப்பாகவும், கழுத்து நெருப்பாகவும் இருந்தது, அவள் எரியும் ஒளியுடையவள்.

14.105.9

भुञ्जते कपिलां ये तु शूद्रा लोभेन मोहिताः ।
पतितांस्तान्विजानीयाच्चण्डालसदृशा हि ते ॥ १४.१०५.९ ॥

பேராசையால் மயங்கி கபிலை பசுவை உண்ணும் சூத்திரர்களை, அவர்கள் சண்டாளருக்கு ஒப்பானவர்கள் என்று பதிதர்களாக அறிய வேண்டும்.

14.105.10

न तेषां ब्राह्ममः कश्चिद्गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
दूराच्च परिहर्तव्या महापातकिनोपि ते ॥ १४.१०५.१० ॥

எந்த பிராமணனும் அவர்களுடைய வீட்டில் தானம் ஏற்கக்கூடாது; அந்த மகா பாவிகளை தூரத்திலிருந்தே விலக்க வேண்டும்.

14.105.11

सार्वकालं हि ते सर्वैर्वर्जिताः पितृदैवतैः ।
ते सदा ह्यप्रतिग्राह्या ह्यसंभाष्याश्च पापिनः ॥ १४.१०५.११ ॥

அவர்கள் எக்காலத்திலும் அனைவராலும், பித்ருக்களாலும் தேவர்களாலும் விலக்கப்பட்டவர்கள்; அவர்களிடம் எப்போதும் தானம் ஏற்கக்கூடாது, அந்தப் பாவிகளுடன் பேசவும் கூடாது.

14.105.12

पिबन्ति कपिलां यावत्तावत्तेषां पितामहाः ।
अमेध्यमुपभुञ्जन्ति भूम्यां वै श्वसृगालवत् ॥ १४.१०५.१२ ॥

அவர்கள் கபிலை பசுவின் பாலைக் குடிக்கும் வரை, அவர்களுடைய முன்னோர்கள் நாய்களையும் நரிகளையும் போல் தரையில் அசுத்தமானதை உண்டுகொண்டிருப்பார்கள்.

14.105.13

कपिलाया दधि क्षीरं घृतं तक्रमथापि वा ।
ये शूद्रा उपभुञ्जन्ति तेषां गतिमिमां शृणु ॥ १४.१०५.१३ ॥

கபிலை பசுவின் தயிர், பால், நெய் அல்லது மோர் எதையாவது சூத்திரர்கள் உண்பவர்களின் கதியை இப்போது கேள்.

14.105.14

कपिलोपजीवी शूद्रस्तु मृतो गच्छति रौरवम् ।
क्लिश्यते रौरवे घोरे वर्षकोटिशतं वसन् ॥ १४.१०५.१४ ॥

கபிலையை நம்பி வாழும் சூத்திரன் இறந்து ரௌரவ நரகத்திற்குச் செல்கிறான்; அந்த கொடிய ரௌரவத்தில் நூறு கோடி ஆண்டுகள் வசித்து துன்புறுகிறான்.

14.105.15

ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वानयोनिं स गच्छति ।
श्वयोन्याश्च परिभ्रष्टो विष्ठायां जायते क्रिमिः ॥ १४.१०५.१५ ॥

பின்னர் காலம் முடிந்ததும் அவன் நாய்ப் பிறவியை அடைகிறான்; நாய்ப் பிறவியிலிருந்து வீழ்ந்து மலத்தில் புழுவாகப் பிறக்கிறான்.

14.105.16

विष्ठाकूपेषु पापिष्ठो दुर्गन्धेषु सहस्रशः ।
तत्रतत्रोपजायेत नोत्तारं तत्रथ विन्दति ॥ १४.१०५.१६ ॥

மிகவும் பாவியவன் மலக்குழிகளிலும் துர்நாற்றம் வீசும் இடங்களிலும் ஆயிரக்கணக்கில் இங்குமங்குமாகப் பிறக்கிறான்; அங்கிருந்து விடுதலையை அவன் அடைவதில்லை.

14.105.17

ब्राह्मणश्चैव यस्तेषां गृहे कुर्यात्प्रतिग्रहम् ।
ततः प्रभृति तस्यापि पितरः स्युरमेध्यपाः ॥ १४.१०५.१७ ॥

அவர்களின் வீட்டில் எந்த பிராமணன் தானம் ஏற்கிறானோ, அன்று முதல் அவனுடைய பித்ருக்களும் அசுத்தத்தைப் பருகுபவர்களாவர்.

14.105.18

न तेन सार्धं सम्भाषेन्न चाप्येकासनं व्रजेत् ।
स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणाधमः ॥ १४.१०५.१८ ॥

அவனுடன் பேசவும் கூடாது, ஓர் ஆசனத்தில் அமரவும் கூடாது; அவன் பிராமணர்களில் கீழானவன், அவனை எப்போதும் தூரத்திலிருந்தே விலக்க வேண்டும்.

14.105.19

यस्तेन सह सम्भाषेदेकशय्यां व्रजेत् वा ।
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं स च तेन विसुद्ध्यति ॥ १४.१०५.१९ ॥

அவனுடன் பேசுபவனோ அல்லது ஒரே படுக்கையில் செல்பவனோ பிராஜாபத்திய கृச்ச்ர விரதத்தை இயற்ற வேண்டும்; அதனாலேயே அவன் தூய்மையடைகிறான்.

14.105.20

कपिलोपजीविनः शूद्राद्यः करोति प्रतिग्रहम् ।
प्रायश्चित्तं भवेत्तस्य विप्रस्यैतन्न संशयः ॥ १४.१०५.२० ॥

கபிலை பசுவினால் வாழும் சூத்திரனிடமிருந்து தானம் ஏற்கும் பிராமணனுக்கு இதுவே பிராயச்சித்தம்; இதில் ஐயமில்லை.

14.105.21

ब्रह्मकूर्चं प्रकुर्वीति चान्द्रायणमथापि वा ।
मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेतेन ब्राह्मणो हि सः ॥ १४.१०५.२१ ॥

பிரம்மகூர்ச்சம் அல்லது சாந்திராயணம் இயற்ற வேண்டும்; அதனால் அவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; இதனாலேயே அவன் உண்மையில் பிராமணனாகிறான்.

14.105.22

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे विप्रार्थे वा स्वयंभुवा ।
सर्वं तेजः समुद्धृत्य निर्मिता ब्रह्मणा पुरा ॥ १४.१०५.२२ ॥

கபிலை பசு, அக்னிஹோத்ரத்திற்காகவும் பிராமணர்களுக்காகவும், பண்டைய காலத்தில் சுயம்பு பிரம்மாவால் எல்லா ஒளியையும் எடுத்து உருவாக்கப்பட்டது.

14.105.23

पवित्रं च पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला पाण्डुनन्दन ॥ १४.१०५.२३ ॥

ஓ பாண்டுவின் மகனே! கபிலை பசு, தூய்மையானவற்றில் தூய்மையானது, மங்கலங்களில் மங்கலமானது, புண்ணியங்களில் உயர்ந்த புண்ணியம்.

14.105.24

तपसा तप एवाग्र्यं व्रातनामुत्तमं व्रतम् ।
दानानां परमं दानं निदानं ह्येतदक्षयम् ॥ १४.१०५.२४ ॥

தவங்களில் தவமே சிறந்தது; விரதங்களில் வ்ராத விரதம் உயர்ந்தது; தானங்களில் பரம தானமே மூலம்; இது அழியாதது.

14.105.25

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
पवित्राणि च रम्याणि सर्वलोकेषु पाण्डव ॥ १४.१०५.२५ ॥

பாண்டவனே! பூமியில் உள்ள தீர்த்தங்களும், புண்ணியமான ஆயதனங்களும், அனைத்து உலகங்களிலும் உள்ள பவித்திரமும் ரம்யமுமான இடங்களும்—

14.105.26

एभ्यस्तेजः समुद्धृत्य ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
लोकनिस्तरणायैव निर्मिताः कपिलाः स्वयम् ॥ १४.१०५.२६ ॥

உலகைப் படைத்த பிரம்மா இவற்றிலிருந்து தேஜஸை எடுத்து, உலகைக் கடத்துவதற்காகவே கபிலைப் பசுக்களைத் தாமே படைத்தார்.

14.105.27

सर्वतेजोमयी ह्येषां कपिला पाण्डुनन्दन ।
सदाऽमृतमयी मेध्या शुचिः पावनमुत्तमम् ॥ १४.१०५.२७ ॥

பாண்டுவின் மகனே! இவற்றில் கபிலை எப்போதும் எல்லா தேஜஸாலும் ஆனவள்; அமிர்தமயமானவள், யாகத்திற்குத் தகுந்தவள், தூயவள், உயர்ந்த பாவனமானவள்.

14.105.28

क्षीरेण कपिलायास्तु दध्ना वा सघृतेन वा ।
होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.२८ ॥

கபிலைப் பசுவின் பாலாலோ, தயிராலோ, அல்லது நெய்யுடனோ, இருபிறப்பாளர்கள் காலையும் மாலையும் அக்னிஹோத்ர ஆகுதிகளைச் செலுத்த வேண்டும்.

14.105.29

कपिलाया घृतेनापि दध्ना क्षीरेण वा पुनः ।
जुह्वते योऽग्निहोत्राणि ब्राह्मणा विधिवत्प्रभो ॥ १४.१०५.२९ ॥

பிரபுவே! கபிலைப் பசுவின் நெய்யாலோ, தயிராலோ, அல்லது பாலாலோ, விதிப்படி அக்னிஹோத்ர ஆகுதி செலுத்தும் பிராமணர்கள்—

14.105.30

पूजयन्त्यतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः ।
शूद्रान्नाद्विरता नित्यं डंभानृतविवर्जिताः ॥ १४.१०५.३० ॥

மிக்க பக்தியை அடைந்து அதிதிகளை உபசரிப்பவர்கள், சூத்திரனின் அன்னத்தை எப்போதும் தவிர்ப்பவர்கள், பொய்யும் வஞ்சகமும் இல்லாதவர்கள்—

14.105.31

ते यान्त्यादित्यसङ्काशैर्विमानैर्द्विजसत्तमाः ।
सूर्यमण्डलमध्येन ब्रह्मलोकमनुत्तमम् ॥ १४.१०५.३१ ॥

ஆதித்தியனைப் போல் ஒளிரும் விமானங்களில் அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தோர் சூரிய மண்டலத்தின் நடுவே வழியாகச் சிறந்த பிரம்மலோகத்தை அடைகின்றனர்.

14.105.32

ब्रह्मणो भवने दिव्ये कामगाः कामरूपिणः ।
ब्रह्मणा पूज्यमानास्तु मोदन्ते कल्पमक्षयम् ॥ १४.१०५.३२ ॥

பிரம்மாவின் திவ்ய இல்லத்தில், விரும்பியபடி செல்லவும் விரும்பிய உருவம் கொள்ளவும் வல்லவர்களாய், பிரம்மாவால் போற்றப்பட்டு அவர்கள் அழிவற்ற கல்பம் முழுவதும் மகிழ்கின்றனர்.

14.105.33

एवं हि कपिला राजन्पुण्या मन्त्रामृतारणिः ।
आदावेवाग्निमध्ये तु मैत्रेयी ब्रह्मनिर्मिता ॥ १४.१०५.३३ ॥

ஓ அரசே, இவ்வாறே கபிலை பசு புனிதமானவள்; மந்திரங்களின் அமுதமாகிய அரணி. ஆதியிலேயே அக்னியின் நடுவில் பிரம்மாவால் படைக்கப்பட்ட மைத்ரேயி இவளே.

14.105.34

शृङ्गाग्रे कपिलायास्तु सर्वतीर्थानि पाण्डव ।
ब्रह्मणो हि नियोगेन निवसन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०५.३४ ॥

ஓ பாண்டவா, கபிலையின் கொம்பின் நுனியில் எல்லாத் தீர்த்தங்களும் பிரம்மாவின் கட்டளைப்படி நாளுக்கு நாள் வசிக்கின்றன.

14.105.35

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलाशृङ्गमस्तकात् ।
यश्च्युतामंबुधारां वै शिरसा प्रयतः शुचिः ॥ १४.१०५.३५ ॥

காலையில் எழுந்து, கபிலையின் கொம்பின் உச்சியிலிருந்து விழும் நீரோட்டத்தை தலையில் ஏற்கும் மனிதன் — அடக்கமும் தூய்மையும் உடையவன் —

14.105.36

स तेन पुण्यतीर्थेन सहसा हतकिल्विषः ।
जन्मत्रयकृतं पापं प्रदहत्यग्निवतृणम् ॥ १४.१०५.३६ ॥

அவன் அந்தப் புனிதத் தீர்த்தத்தால் உடனே பாவம் நீங்கியவனாகிறான்; நெருப்பு புல்லை எரிப்பது போல, மூன்று பிறவிகளில் செய்த பாவத்தை எரித்துவிடுகிறான்.

14.105.37

मूत्रेण कपिलायास्तु यश्च प्राणानुपस्पृशेत् ।
स्नानेन तेन पुण्येन नष्टपापः स मानवः।
त्रिंशद्वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३७ ॥

கபிலைப் பசுவின் சிறுநீரால் யார் உயிர்களைத் தொட்டுத் தூய்மை செய்கிறானோ, அவன் அந்தப் புண்ணிய நீராடலால் பாவம் நீங்கியவனாகிறான். முப்பது ஆண்டுகளில் செய்த பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.

14.105.38

प्रातरुत्थाय यो भक्तया प्रयच्छेत्तृणमुष्टिकम् ।
तस्य नश्यति तत्पापं त्रिंशद्रात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.३८ ॥

அரசே, விடியற்காலையில் எழுந்து பக்தியுடன் ஒரு கைப்பிடி புல்லை அர்ப்பணிப்பவனின் முப்பது இரவுகளில் செய்த பாவம் அழிகிறது.

14.105.39

प्रातरूत्थाय यद्भक्त्या कुर्याद्यस्मात्प्रदक्षिणम् ।
प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः ॥ १४.१०५.३९ ॥

விடியற்காலையில் எழுந்து பக்தியுடன் பிரதட்சிணம் செய்பவன் பூமியை வலம் வந்தவனாகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.

14.105.40

प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन पाण्डव ।
दशरात्रकृतं पापं तस्य तन्नश्यति ध्रुवम् ॥ १४.१०५.४० ॥

பாண்டவனே, நம்பிக்கையுடன் ஒரே ஒரு பிரதட்சிணத்தால் அவனது பத்து இரவுகளில் செய்த பாவம் நிச்சயமாக அழிகிறது.

14.105.41

कपिलापञ्चगव्येन यः स्नायात्तु शुचिर्नरः ।
स गङ्गाद्येषु तीर्थेषु स्नातो भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४१ ॥

கபிலைப் பசுவின் பஞ்சகவ்யத்தால் தூய்மையாகி நீராடுபவன், பாண்டவனே, கங்கை முதலிய தீர்த்தங்களில் நீராடியவனாகிறான்.

14.105.42

तेन स्नानेन तस्यापि श्रद्दायुक्तस्य पार्थिव ।
दशरात्रकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.१०५.४२ ॥

அரசே, அந்த நீராடலால் நம்பிக்கை கொண்ட அவனுடைய பத்து இரவுகளில் செய்த பாவமும் அந்தக் கணமே அழிகிறது.

14.105.43

दृष्ट्वा तु कपिलां भक्त्या श्रुत्वा हुङ्कारनिस्वनम् ।
व्यपोहति नरः पापमहोरात्रकृतं नृप ॥ १४.१०५.४३ ॥

அரசனே, பக்தியுடன் கபிலை பசுவைக் கண்டு அதன் ஹூங்கார ஒலியைக் கேட்கும் மனிதன், ஒரு பகலும் இரவும் செய்த பாவத்தை நீக்குகிறான்.

14.105.44

यत्र वा तत्र वा चाङ्गे कपिलां यः स्पृशेच्छुचिः ।
संवत्सरकृतं पापं विनाशयति पाण्डव ॥ १४.१०५.४४ ॥

பாண்டவனே, தூய்மையான மனிதன் கபிலைப் பசுவை உடலின் எந்த அங்கத்தால் தொட்டாலும், அவன் ஓராண்டில் செய்த பாவத்தை அழிக்கிறான்.

14.105.45

गोसहस्रं तु यो दद्यादेकां च कपिलां नरः ।
समं तस्य फलं प्राह ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १४.१०५.४५ ॥

ஓராயிரம் பசுக்களைக் கொடுக்கும் மனிதனும், ஒரு கபிலைப் பசுவைக் கொடுக்கும் மனிதனும் சமமான பலனைப் பெறுவர் என்று உலகப் பிதாமகர் பிரம்மா கூறினார்.

14.105.46

यस्त्वेवं कपिलां हन्यान्नरः कश्चित्प्रमादतः ।
गोसहस्रं हतं तेन भवेन्नात्र विचारणा ॥ १४.१०५.४६ ॥

ஆனால் ஒருவன் கவனக்குறைவால் இவ்வாறு கபிலைப் பசுவைக் கொன்றால், அவன் ஆயிரம் பசுக்களைக் கொன்றவன் ஆவான்; இதில் ஐயமில்லை.

14.105.47

यश्चैकां कपिलां दद्याच्छ्रोत्रियायाहिताग्नये ।
गवां शतसहस्रं तु दत्तं भवति पाण्डव ॥ १४.१०५.४७ ॥

பாண்டவனே, வேத அறிஞரும் அக்னி ஹோத்ரம் செய்பவருமான பிராமணருக்கு ஒரு கபிலைப் பசுவைக் கொடுப்பவன், ஒரு லட்சம் பசுக்களைக் கொடுத்தவன் ஆகிறான்.

14.105.48

दश वै कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यो दद्याच्छ्रोत्रियेभ्यो वै स्वर्गं गच्छति तच्छृणु ॥ १४.१०५.४८ ॥

தானே தோன்றிய பிரம்மா பத்து கபிலைப் பசுக்கள் உள்ளன என்று கூறியுள்ளார்; வேத அறிஞர்களுக்கு அவற்றைக் கொடுப்பவன் சொர்க்கம் செல்வான்—அதைக் கேள்.

14.105.49

प्रथमा स्वर्णकपिला द्वितीया गौरपिङ्गला ।
तृतीया रक्तपिङ्गाक्षी चतुर्थीं गलपिङ्गला ॥ १४.१०५.४९ ॥

முதலாவது பொன்-கபிலை, இரண்டாவது கௌர-பிங்கலை, மூன்றாவது ரக்த-பிங்காக்ஷி, நான்காவது கல-பிங்கலை.

14.105.50

पञ्चमी बभ्रुवर्णाभा षष्ठी च श्वेतपिङ्गला ।
सप्तमी रङ्गपिङ्गाक्षी त्वष्टमी खुरपिङ्गला ॥ १४.१०५.५० ॥

ஐந்தாவது பப்ரு-வர்ணாபா, ஆறாவது ஶ்வேத-பிங்கலை, ஏழாவது ரங்க-பிங்காக்ஷி, எட்டாவது குர-பிங்கலை.

14.105.51

नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिङ्गला ।
दशैताः कपिलाः प्रोक्तास्तारयन्ति नरान्सदा ॥ १४.१०५.५१ ॥

ஒன்பதாவது பாடலை, பத்தாவது புச்ச-பிங்கலை என அறியப்பட வேண்டும். இந்தப் பத்து கபிலைகளும் கூறப்பட்டவை; அவை எப்போதும் மனிதர்களைக் கரையேற்றுகின்றன.

14.105.52

मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वपापप्रणाशनाः ।
एवमेव ह्यनड्वाहो दश प्रोक्ता नरेश्वर ॥ १४.१०५.५२ ॥

இவை மங்கலமானவை, தூய்மையானவை, எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவை. அதுபோலவே, ஓ நரேஷ்வரா, பத்து காளைகளும் கூறப்பட்டவை.

14.105.53

ब्राह्मणो वाहयेत्तांस्तु नान्यो वर्णः कथंचन ।
न वाहयेच्च कपिलां क्षेत्रे वाऽध्वनि वा द्विजः ॥ १४.१०५.५३ ॥

பிராமணரே அவற்றை ஓட்ட வேண்டும்; வேறு எந்த வர்ணத்தாரும் எவ்விதத்திலும் ஓட்டக்கூடாது. மேலும் துவிஜர் கபிலையை வயலிலோ வழியிலோ ஓட்டக்கூடாது.

14.105.54

वाहयेद्धुङ्कृतेनैव शाखया वा सपत्रया ।
न दण्डेन न वा यष्ट्या न पाशेन न वा पुनः ॥ १४.१०५.५४ ॥

ஹுங்காரத்தாலோ இலைகளுடன் கூடிய கிளையாலோ மட்டுமே ஓட்ட வேண்டும்; தண்டத்தாலோ, கோலாலோ, கயிற்றாலோ ஓட்டக்கூடாது.

14.105.55

न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तान्वाहयेद्विकलेन्द्रियान् ।
अतृप्तेषु न भुञ्जीयात्पिबेत्पीतेषु चोदकम् ॥ १४.१०५.५५ ॥

பசி, தாகம், சோர்வால் களைத்த, புலன்கள் தளர்ந்த விலங்குகளை ஓட்டக்கூடாது. அவை திருப்தியடையும் வரை தானும் உண்ணக்கூடாது; அவை குடித்த பின்னரே தானும் நீர் குடிக்க வேண்டும்.

14.105.56

शुश्रूषोर्मातरश्चैताः पितरस्ते प्रकीर्तिताः ।
अह्नां पूर्वत्र भागे च धुर्याणां वाहनं स्मृतम् ॥ १४.१०५.५६ ॥

பணிவிடை செய்பவனுக்கு இப்பசுக்கள் தாய்களாகவும், அவை தந்தையர்களாகவும் கூறப்பட்டுள்ளன. நாளின் முற்பகுதியில் நுகத்தடி இழுக்கும் விலங்குகளை ஓட்டுவதே விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

14.105.57

विश्रामेन्मध्यमे भागे भागे चान्ते यथासुखम् ।
यत्र च त्वरया कृत्यं संशयो यत्र वाऽध्वनि। ॥ १४.१०५.५७ ॥

நடுப்பகுதியிலும், முடிவிலும், வசதியாக அவற்றுக்கு ஓய்வு அளிக்க வேண்டும். விரைந்து செய்ய வேண்டிய பணி இருக்கும்போதோ, வழியில் இடர் இருக்கும்போதோ அப்படி ஓய்வு அளிக்க வேண்டியதில்லை.

14.105.58

वाहयेत्तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ।
भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात्पाण्डुनन्दन। ॥ १४.१०५.५८ ॥

அங்கே (தேவை இருக்கும் இடத்தில்) நுகத்தடி விலங்குகளை ஓட்டுபவன் பாவத்தால் கறைபடமாட்டான். பாண்டுவின் மகனே, (இல்லையெனில்) அவனுக்கு கருக்கொலைக்கு ஒப்பான பாவம் உண்டாகும்.

14.105.59

अन्यथा वाहयन्राजन्निरयं याति रौरवम् ।
रुधिरं पातयेत्तेषां यस्तु मोहान्नराधिप। ॥ १४.१०५.५९ ॥

மாறாக (தவறாக) ஓட்டுபவன், அரசே, ரௌரவ நரகத்தில் போய்ச் சேர்கிறான். மயக்கத்தால் அவற்றின் இரத்தத்தை சிந்தச் செய்பவன், நராதிபனே (அவனும் அந்நரகத்துக்கே செல்கிறான்).

14.105.60

तेन पापेन पापात्मा नरकं यात्यसंशयम् ।
नरकेषु च सर्वेषु समाः स्थित्वा शतंशतम्। ॥ १४.१०५.६० ॥

அந்தப் பாபத்தால் பாவியான அவன் சந்தேகமின்றி நரகத்துக்குச் செல்கிறான்; எல்லா நரகங்களிலும் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகள் தங்கி (துன்பம் அனுபவிக்கிறான்).

14.105.61

इह मानुष्यके लोके बलीवर्दो भविष्यति ।
तस्मात्तु मुक्तिमन्विच्छन्दद्यात्तु कपिलां नरः ॥ १४.१०५.६१ ॥

இந்த மனித உலகில் அவன் ஒரு காளையாகப் பிறப்பான். ஆகையால் விடுதலையை விரும்பும் மனிதன் கபிலை பசுவைத் தானம் செய்ய வேண்டும்.

14.105.62

कपिलां वाहयेद्यस्तु वृषलो लोभमोहितः ।
तेन देवास्त्रयस्त्रिंशत्पितरश्चापि वाहिताः ॥ १४.१०५.६२ ॥

பேராசையால் மயங்கிய இழிந்த மனிதன் கபிலை பசுவை சுமை சுமக்க வைத்தால், அதனால் முப்பத்து மூன்று தேவர்களும் பிதுர்களும் சுமக்க வைக்கப்படுகிறார்கள்.

14.105.63

स देवैः पितृभिर्नित्यं वध्यमानस्तु दुर्मतिः ।
नरकान्नरकं घोरं गच्छेदाप्रलयं नृप ॥ १४.१०५.६३ ॥

தேவர்களாலும் பிதுர்களாலும் எப்போதும் தண்டிக்கப்படும் அந்தத் தீயவன், அரசே, பிரளயம் வரை ஒரு கொடிய நரகத்திலிருந்து மற்றொரு நரகத்திற்குச் செல்வான்.

14.105.64

ब्रह्मा रुद्रस्तथाऽग्निश्च कपिलानां गतिं गताः ।
तस्मात्ते न निहन्तव्याः पूज्याश्चैव न संशयः।
निःश्वसन्ति यदा श्रान्तास्तदा हन्युस्च तत्कुलं ॥ १४.१०५.६४ ॥

பிரமன், ருத்ரன், அக்னி ஆகியோரும் கபிலை பசுக்களின் நிலையை அடைந்தவர்கள். ஆகையால் அவற்றைக் கொல்லக்கூடாது; அவை வணங்கத்தக்கவை, இதில் ஐயமில்லை. அவை களைத்துப் பெருமூச்சு விடும்போது அந்தக் குலத்தை அழிக்கக்கூடும்.

14.105.65

यावन्ति तेषां रोमाणि तावद्वर्षशतं नृप ।
नरकेषूपपच्यन्ते तत्र तद्वाहका नराः ॥ १४.१०५.६५ ॥

அவற்றின் உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அரசே, அத்தனை நூற்றாண்டுகள் நரகங்களில் அவை வேக்கப்படும்; அங்கே அவற்றை ஏற்றிச் சுமக்கச் செய்த மனிதர்களும் வேக்கப்படுவார்கள்.

14.105.66

कपिला सर्वयज्ञेषु दक्षिणार्थं विधीयते ।
तस्मात्तद्दक्षिणा देया यज्ञेष्वेव द्विजातिभिः ॥ १४.१०५.६६ ॥

கபிலை பசு எல்லா யாகங்களிலும் தட்சிணைக்காக விதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகையால் இருபிறப்பாளர்கள் யாகங்களில் அந்தத் தட்சிணையையே அளிக்க வேண்டும்.

14.105.67

होमार्तं चाग्निहोत्रस्य यां प्रयच्छेत्प्रयत्नतः ।
श्रोत्रियाय दरिद्राय श्रान्तायामिततेजसे।
तेन दानेन पूतात्मा मम लोके महीयते ॥ १४.१०५.६७ ॥

அக்னிஹோத்ரத்திற்காக வருந்தும், வேதம் அறிந்த, ஏழையான, களைத்த, அளவற்ற தேஜஸ் உடைய பிராமணனுக்கு எவன் கவனமாக (பசுவைக்) கொடுக்கிறானோ, அந்த தானத்தால் தூய ஆத்மா உடையவன் என் உலகில் மகிமை பெறுகிறான்.

14.105.68

यावन्ति चैव रोमाणि कपिलाङ्गे युधिष्ठिर ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १४.१०५.६८ ॥

யுதிஷ்டிரா, கபிலை பசுவின் உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் சுவர்க்க லோகத்தில் மகிமை பெறுகிறான்.

14.105.69

सुवर्णखुरशृङ्गीं च कपिलां यः प्रयच्छति ।
विषुवे चायने चापि सोऽश्वमेधफलं लभेत्।
तेनाश्वमेधतुल्येन मम लोकं स गच्छति ॥ १४.१०५.६९ ॥

தங்கக் குளம்பும் தங்கக் கொம்பும் கொண்ட கபிலை பசுவை எவன் தானம் செய்கிறானோ, விஷுவ (சம) நாளிலும் அயன (திருப்ப) நாளிலும் கூட, அவன் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்; அஸ்வமேதத்திற்கு இணையான அந்த தானத்தால் அவன் என் உலகத்திற்குச் செல்கிறான்.

14.105.70

स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
वस्त्रैरलङ्कृतां पुष्टां गन्धैर्माल्यैश्च शोभिताम् ॥ १४.१०५.७० ॥

தங்கக் கொம்பும் வெள்ளிக் குளம்பும் கொண்ட, கன்றுடன் கூடிய, வெண்கல பால்கலம் உள்ள, ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நன்கு வளர்ந்த, நறுமணங்களாலும் மாலைகளாலும் அழகுபடுத்தப்பட்ட (பசு).

14.105.71

पवित्रं हि पवित्राणां सुरव्णमिति मे मतिः ।
तस्मात्सुवर्णाभरणा दातव्या साऽग्निहोत्रिणे ॥ १४.१०५.७१ ॥

தூய்மையானவற்றில் தங்கமே மிகத் தூய்மையானது என்பது என் கருத்து; ஆகையால், தங்க ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த (பசு) அக்னிஹோத்ரிக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

14.105.72

एवं दत्त्वा तु राजेन्द्र सप्तपूर्वान्परानपि ।
तारयिष्यति राजेन्द्र नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०५.७२ ॥

அரசர்களின் அரசே, இவ்வாறு (பசுவை) தானம் செய்து, முந்தைய ஏழு தலைமுறையினரையும், பின்வரும் (தலைமுறையினரையும்) அவன் கடத்துவான்; அரசர்களின் அரசே, இதில் ஐயம் கொள்ளக்கூடாது.

14.105.73

अग्निष्टोमसहस्रस्य वाजपेयं च तत्समम् ।
वाजपेयसहस्रस्य अश्वमेधं च तत्समम्।
अश्वमेधसहस्रस्य राजसूयं च तत्समम् ॥ १४.१०५.७३ ॥

ஆயிரம் அக்னிஷ்டோம யாகங்களுக்கு நிகரானது வாஜபேயம்; ஆயிரம் வாஜபேய யாகங்களுக்கு நிகரானது அஸ்வமேதம்; ஆயிரம் அஸ்வமேத யாகங்களுக்கு நிகரானது ராஜசூயம்.

14.105.74

कपिलानां सहस्रेण विदिदत्तेन पाण्डव ।
राजसूयफलं प्राप्य मम लोके महीयते।
न तस्य पुनरावृत्तिर्विद्यते कुरुपुङ्गव ॥ १४.१०५.७४ ॥

பாண்டவரே, அறிஞரான அந்தணருக்கு அளிக்கப்பட்ட ஆயிரம் கபிலைப் பசுக்களால் ராஜசூய யாகத்தின் பலனைப் பெற்று அவன் என் உலகில் மகிமைப்படுவான். குருக்களில் சிறந்தவரே, அவனுக்கு மீண்டும் பிறவி இல்லை.

14.105.75

प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां कांस्यदोहिनीम् ।
सुवर्णकुरशृङ्गाङ्गीं सर्वालङ्कारशोभिताम् ॥ १४.१०५.७५ ॥

கன்றுடன் கூடிய, வெண்கலக் கலத்தில் பால் கறக்கும், பொன்னால் கொம்பும் குளம்பும் மூடப்பட்ட, எல்லா அணிகளாலும் அழகுபெற்ற கபிலைப் பசுவைத் தானம் செய்பவன்.

14.105.76

दत्ता हि गौस्तारयते मनुष्यम् ॥ १४.१०५.७६ ॥

தானம் செய்யப்பட்ட பசுவே மனிதனை கரையேற்றுகிறது.

14.105.77

पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते यथावत्।
यावन्मनुष्यान्पृथिवी बिभर्ति ।
तावत्प्रदातारमृतं परत्र ॥ १४.१०५.७७ ॥

அவன் மகன்களையும், பேரன்களையும், ஏழாம் தலைமுறை வரை முழு குலத்தையும் முறைப்படி கரையேற்றுகிறான். பூமி மனிதர்களைத் தாங்கும் வரை, தானம் செய்தவன் மறுலோகத்தில் உண்மையாகவே (நிலைபெறுவான்).

14.105.78

यथौषधं मन्त्रकृतं नरस्य ।
प्रयुक्तमात्रं विनिहन्ति रोगान्।
तथैव दत्ता कपिला सुपात्रे ।
पापं नरस्याशु निहन्ति सर्वम्
तथैव दृष्ट्वा कपिलाप्रदाना-
न्नस्यन्ति पापानि नरस्य शीघ्रम् ॥ १४.१०५.७८ ॥

மந்திரங்களால் தயாரிக்கப்பட்ட மருந்து மனிதனுக்குப் பயன்படுத்தியவுடனே நோய்களை அழிப்பது போல, தகுந்த பாத்திரத்திற்குத் தானமளிக்கப்பட்ட கபிலை பசு மனிதனின் அனைத்துப் பாவங்களையும் விரைவில் அழிக்கிறது. அதுபோலவே கபிலை தானத்தைக் கண்ட மாத்திரத்திலேயே மனிதனின் பாவங்கள் விரைவில் அழிகின்றன.