مهابهاراتا · أدهيايا 14.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.106.1
एवं श्रुत्वा परं पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०६.१ ॥
فلما سمع هكذا عن العطية العليا المباركة الفاضلة للبقرة الكابيلا، قال ابن دھرما بقلب مبتهج مرة أخرى لكيشافا.
14.106.2
देवदेवश कपिला यदा विप्राय दीयते ।
कथं सर्वेषु चाङ्गेषु तस्यास्तिष्ठन्ति देवताः ॥ १४.१०६.२ ॥
يا إله الآلهة! عندما تُعطى البقرة الكابيلا لبراهمن، كيف تسكن الآلهة في جميع أعضائها؟
14.106.3
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश चैव त्वया मम ।
तासां कति सुरश्रेष्ठ् कपिलाः पुण्यलक्षणाः ॥ १४.१०६.३ ॥
يا أفضل الآلهة! من هذه البقرات الكابيلا التي ذكرتها لي عشرًا، كم منها بقرات كابيلا موسومة بعلامات الفضل؟
14.106.4
कथं वाऽनुगृहीतास्ताः सुरैः पितृगणैरपि ।
केन युक्ताश्च वर्णेन श्रोतुं कौतूहलं मे ॥ १४.१०६.४ ॥
كيف تحظى بعناية الآلهة وجماعات الأسلاف، وبأي لون تتصف؟ إني متلهف لسماع ذلك.
14.106.5
युधिष्ठिरेणैवमुक्तः केशवः सत्यवाक्तदा ।
गुह्यानां परमं गुह्यं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १४.१०६.५ ॥
فلما خاطبه يودهيشثيرا بذلك، شرع كيشافا، الصادق في القول، يتكلم بالسر الأعظم بين الأسرار.
14.106.6
शृणु राजन्पवित्रं वै रहस्यं धर्ममुत्तमम् ।
ग्रहणीयं सत्यमिदं न श्राव्यं हेतुवादिभिः ॥ १४.१०६.६ ॥
اسمع أيها الملك: هذا سرّ مقدّس وهو الدَّهرما الأعلى. إنه حق يجب أن يُتلقى، ولا ينبغي أن يُعلن لأهل الجدل بالحجج.
14.106.7
यदा वत्सस्य पादौ द्वौ प्रसवे शिरसा सह ।
दृश्येते दानकालं तत्तमाहुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.१०६.७ ॥
عندما تظهر قدما العجل وراسه معاً عند الولادة، يسمّي أفضل الحكماء ذلك وقت العطاء.
14.106.8
अन्तरिक्षगतो वत्सो यावद्भूमिं न यास्यति ।
गौस्तावत्पृथिवी ज्ञेया तस्माद्देया तु तादृशी ॥ १४.१०६.८ ॥
ما دام العجل في الهواء ولم يصل بعد إلى الأرض، ينبغي أن تُعرف البقرة بأنها الأرض؛ ولذلك ينبغي أن تُعطى بقرة من هذا النوع.
14.106.9
यावन्ति धेन्वा रोमाणि सवत्साया युधिष्ठिर ।
यावत्यः सिकताश्चापि गर्भोदकपरिप्लुताः।
तावद्वर्षसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते ॥ १४.१०६.९ ॥
يا يودهيشتهيرا، بعدد شعيرات البقرة مع عجلها، وبعدد حبات الرمل المبللة بماء الولادة، يُكرَّم المعطي في السماء آلاف السنين.
14.106.10
सुवर्णाभरणां कृत्वा सव्तसां कपिलां तिलैः ।
प्रच्छाद्य तां तु दद्याद्वै सर्वरत्नैरलङ्कृताम् ॥ १४.१०६.१० ॥
بعد أن تُزيَّن بقرة كابيلا مع عجلها بحلي ذهبية، وتُغطَّى بالسمسم، وتُزيَّن بكل الجواهر، ينبغي أن تُعطى.
14.106.11
ससमुद्रा नदी तेन सशैलवनकानना ।
चतुरन्ता भवेद्दत्ता नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०६.११ ॥
بذلك العطاء تُعطى الأرض بما فيها من بحار وأنهار وجبال وغابات وبساتين محصورة بأطرافها الأربعة؛ ولا ينبغي الشك في ذلك.
14.106.12
पृथिवीदानतुल्येन तेन दानेन मानवः ।
संसारसागरात्तीर्णो याति लोकं प्रजापतेः ॥ १४.१०६.१२ ॥
بهذا العطاء، المعادل لعطاء الأرض، يعبر الإنسان بحر الوجود الدنيوي ويذهب إلى عالم براجابتي.
14.106.13
ब्रह्महा भ्रूणहा गोघ्नो यदि वा गुरुतल्पगः ।
महापातकयुक्तोपि एतद्दानेन शुद्ध्यति ॥ १४.१०६.१३ ॥
حتى قاتل البراهمي، أو قاتل الجنين، أو قاتل البقرة، أو من اضطجع على فراش معلّمه، وإن كان متلطخًا بالكبائر العظمى، فإنه يتطهّر بهذا الصدقة.
14.106.14
इदं पठति यः पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
प्रातरुत्थाय मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०६.१४ ॥
اسمع ثمرة الاستحقاق لمن ينهض عند الفجر ويتلو بتعبّدٍ لي هذا الصدقة المتعالية المستحقة للأجر، صدقة البقرة الكابيلا.
14.106.15
मनसा कर्मणा वाचा मतिपूर्वं युधिष्ठिर ।
पापं रात्रिकृतं हन्यादस्याध्यायस्य पाठकः ॥ १४.१०६.१५ ॥
يا يُديشثيرا، الذنب المرتكب عمدًا بالفكر أو الفعل أو القول ليلًا يمحوه قارئ هذا الفصل.
14.106.16
इदमावर्तमानस्तु श्राद्धे यस्तर्पयेद्द्विजान् ।
तस्याप्यमृतमश्नन्ति पितरोऽत्यन्तहर्षिताः ॥ १४.१०६.१६ ॥
من يكرّر تلاوة هذا ويُرضي المولودين مرتين في طقس الشرادّ، فإن أسلافه، وقد ابتهجوا غاية الابتهاج، يتناولون أيضًا أمْرِتَهُ.
14.106.17
यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ।
तस्य रात्रिकृतं सर्वुं पापमाशु प्रणश्यति ॥ १४.१०६.१७ ॥
ومن يسمع هذا بتعبّد، وقد استقرّت روحه الباطنة فيّ، فإن كل ذنب ارتكبه ليلًا يزول عنه سريعًا.
14.106.18
अतः परं विशेषं तु कपिलानां ब्रवीमि ते ।
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश राजन्मया तव।
तासां चतस्रः प्रवराः पुण्याः पापप्रणाशनाः ॥ १४.१०६.१८ ॥
والآن أُخبرك بتميّز أبقار الكابيلا. فمن العشر أبقار الكابيلا التي ذكرتها لك، أيها الملك، أربع هي الأفضل والمستحقة للأجر والماحية للذنوب.
14.106.19
सुवर्णकपिला पुण्या तथा रक्ताक्षिपिङ्गला ।
पिङ्गलाक्षी च या गौश्च या स्यात्पिङ्गलपिङ्गला ॥ १४.१०६.१९ ॥
الكَبيلا الذهبية مقدسة، وكذلك البِنغالا ذات العيون الحمراء؛ والبقرة المسماة بِنغالاكشي، وأي بقرة شديدة الصفرة البنية، كلها مباركة.
14.106.20
एताश्चतस्रः प्रवराः पवित्राः पापनाशनाः ।
नमस्कृता वा दृष्टा वा घ्नन्ति पापं नरस्य तु ॥ १४.१०६.२० ॥
هذه الأربع هي الأفضل والطاهرة ومُبيدة الذنوب؛ سواء سُلِّم عليها أو رُئيت فقط، فإنها تُفني ذنب الإنسان.
14.106.21
यस्यैताः कपिलाः सन्ति गृहे पापप्रणाशनाः ।
तत्र श्रीर्विजयः कीर्तिः स्फीता नित्यं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२१ ॥
في بيت من تكون عنده هذه البقرات الكَبيلا المُبيدة للذنوب، يا يودhiشthira، يكون دائمًا الحظ والنصر والشهرة الوافرة.
14.106.22
एतासां प्रीतिमायाति क्षीरेण तु वृषध्वजः ।
दध्ना च त्रिदशाः सर्वे घृतेन तु हुताशनः ॥ १४.१०६.२२ ॥
بحليب هذه البقرات يُسَرُّ فريشادهفاجا (شيفا)؛ وباللبن الرائب يُسَرُّ جميع الآلهة، وبالسمن المُصفّى يُسَرُّ الإله النار أغني.
14.106.23
पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः ।
सकृद्देत्तेन तुष्यन्ति वर्षकोटिं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२३ ॥
الآباء والأجداد وكذلك أجداد الأجداد يرضون لعشرة ملايين سنة بعطية واحدة من هذا النوع، يا يودhiشthira.
14.106.24
कपिलाया घृतं क्षीरं दधि पायसमेव वा ।
श्रोत्रियेभ्यः सकृद्दत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.१०६.२४ ॥
من يُعطي مرة واحدة للبراهمة العالمين بالوحي السمن أو اللبن أو اللبن الرائب أو الأرز بالحليب من بقرة الكَبيلا، يتحرر من الذنوب.
14.106.25
उपवासं तु यः कृत्वाऽप्यहोरात्रं जितेन्द्रियः ।
कपिलापञ्चगव्यं तु पीत्वा चान्द्रायणात्परम् ॥ १४.१०६.२५ ॥
من يضبط حواسه، فيصوم يومًا وليلة، ويشرب المنتجات الخمسة لبقرة كابيلا، ثم يتبع نذر التشاندرايانا…
14.106.26
सौम्ये मुहूर्ते तत्प्रशय शुद्धात्मा शुद्धमानसः ।
क्रोधानृतविनिर्मुक्तो मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०६.२६ ॥
في ساعة مباركة، طاهر الروح والعقل، متحررًا من الغضب والكذب، وروحه الباطنة متجهة إليّ، فإنه…
14.106.27
कपिलापञ्चगव्येन सुमन्त्रेण पृथक्पथक् ।
यो मत्प्रतिकृतिं वाऽपि शङ्कराकृतिमेव वा।
स्नापयेद्विषुवे यस्तु सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.१०६.२७ ॥
من يغتسل بالمنتجات الخمسة لبقرة كابيلا مع التعويذة المقدسة، كلٌّ على حدة، صورتي أو صورة شانكارا عند الاعتدال، فإنه ينال ثمرة الأشفاميدها.
14.106.28
स मुक्तपापः शुद्धात्मा यानेनांबरशोभिना ।
मम लोकं व्रजेन्मुक्तो रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१०६.२८ ॥
فيمضي متحررًا من الذنوب، طاهر الروح، بمركبة تتلألأ كالسماء إلى عالمي، أو متحررًا إلى عالم رودра.
14.106.29
ब्रह्मणा तु पुरा सृष्टा कपिला काञ्चनप्रभा ।
अग्निकुण्डात्परैर्मन्त्रैर्होमधेनुर्महाप्रभा ॥ १४.१०६.२९ ॥
في القديم خلق براهما البقرة كابيلا ذات البريق الذهبي؛ وبتعاويذ عليا خرجت من حفرة النار بقرةً للقربان، عظيمة الإشراق.
14.106.30
सृष्टमात्रां तु तां दृष्ट्वा देवा रुद्रादयो दिवि ।
सिद्धा ब्रह्मर्षयश्चैव वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ॥ १४.१०६.३० ॥
ولما رأوها حين خُلقت، في السماء الآلهةُ بقيادة رودра، والكائنات الكاملة، وحكماء البراهمة، والفيدا مع فروعها، مع القرابين…
14.106.31
सागराः सरितश्चैव पर्वताः सबलाहकाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्चाप्युपस्थिताः ॥ १४.१०६.३१ ॥
وحضرت البحار والأنهار والجبال مع سحبها، والغاندهاربا والأبسارا، واليكشا والثعابين، وقد وقفوا هناك.
14.106.32
सर्वे विस्मयमापन्नाः शिखिमध्ये महाप्रभाम् ।
मन्त्रैशअच विविधैस्तां तु तुष्टुवुस्तामनेकशः ॥ १४.१०६.३२ ॥
وقد امتلأ الجميع دهشة، فمدحوا ذلك النور العظيم في وسط النار مرارًا عديدة بتراتيل شتى.
14.106.33
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे नातिशृङ्गीं त्रिलोचनाम् ।
मूर्ध्ना प्रणम्य तां भूमौ सवत्साममृतारणिम् ॥ १४.१०६.३३ ॥
وقد انحنى الجميع، وأيديهم مضمومة، فسجدوا على الأرض أمامها، ذات العيون الثلاث، القليلة القرون، مع عجلها، أداة إشعال الخلود.
14.106.34
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे चतुर्वक्त्रं पितामहम् ।
आज्ञापय महादेव किं ते कुर्मः कथं विभो ॥ १४.१०६.३४ ॥
وقال الجميع، وأيديهم مضمومة، للجد ذي الوجوه الأربعة: «أيها الإله العظيم، أصدر أمرك. أيها السيد، ماذا نصنع لك، وكيف؟»
14.106.35
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ।
भवन्तोप्यनुगृह्णन्तु दोग्ध्रीमेनां पयस्विनीम् ॥ १४.१०६.३५ ॥
ولما قال الآلهة كلهم ذلك، تكلم براهما بهذا القول: «فلتتفضلوا أنتم أيضًا بحلب هذه البقرة الحلوب.»
14.106.36
होमधेनुरियं ज्ञेया ह्यग्नीन्संतर्पयिष्यति ।
अतोऽग्निस्तर्पितः सर्वान्भवतस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०६.३६ ॥
ينبغي أن تُعرف هذه البقرة بأنها بقرة القربان؛ فهي تُرضي النيران، والنار إذا رضيت أرضتكم جميعًا.
14.106.37
प्रीताः क्षीरामृतेनास्या जातवीर्यपराक्रमाः ।
जयिष्यथ यथाकामं दानवान्सर्व एव तु ॥ १४.१०६.३७ ॥
ومسرورين بأمرت لبنها، ونائلين القوة والبأس، ستنتصرون جميعا على الداناวات كما تشاؤون.
14.106.38
जातवीर्यबलैर्युक्ताः सत्ववन्तो जितेन्द्रियाः ।
असङ्ख्येयबलाः सर्वे पालयिष्यथ वै प्रजाः ॥ १४.१०६.३८ ॥
متحلّين بالقوة والبأس الناشئين، ذوي صفاء وطبع فاضل، ضابطين لحواسكم، ذوي قوة لا تحصى، ستحفظون جميعا الخلائق.
14.106.39
पालिताश्च प्रजाः सर्वा भवद्भिरिह धर्मतः ।
पूजयिष्यन्ति वा नित्यं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १४.१०६.३९ ॥
وجميع الخلائق التي تحفظونها هنا بالدَّهرْمَ سيكرمونكم دائما بقرابين ذات هبات متنوعة.
14.106.40
एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।
ततः संहृष्टवदनाः कपिलायै वरं ददुः ॥ १४.१०६.४० ॥
وبعدما خاطبهم بذلك براهما الرب الأعلى، منحت جميع الآلهة، وقد أشرقت وجوههم فرحا، كابيلا نعمة.
14.106.41
यस्माल्लोकहितायाद्य ब्रह्मणा त्वं विनिर्मिता ।
तस्मात्पूता पवित्रा च भव पापव्यपोहिनी ॥ १४.१०६.४१ ॥
لأنك اليوم خلقك براهما لمنفعة العالم، فكوني إذن مطهَّرة طاهرة، وماحية للذنوب.
14.106.42
ये त्वां दृष्ट्वा नमस्यन्ति स्पृष्ट्वा चापि करैर्नराः ।
तेषां वर्षकृतं पापं त्वद्भक्तानां प्रणश्यति ॥ १४.१०६.४२ ॥
فالناس الذين يرونك فيسجدون لك ويلمسونك بأيديهم، تفنى عن أتباعك الذنوب المتراكمة في سنة.
14.106.43
अकामकृतमज्ञानमदृष्टं यच्च पातकम् ।
त्वां दृष्ट्वा ये नमस्यन्ति नराः सर्वसहेति च।
तेषां तद्विलयं याति तमः सूर्योदये यथा ॥ १४.१०६.४३ ॥
تزول الذنوب التي يرتكبها الناس دون قصد أو بجهل أو خفيةً عن الذين يرونك ويقولون «سرفسهاء» ويسجدون لك، كما يزول الظلام عند شروق الشمس.
14.106.44
इत्युक्त्वाऽस्यै वरं दत्त्वा प्रययुस्ते यथागतम् ।
लोकनिस्तरणार्थाय सा च लोकांश्चचार ह ॥ १४.१०६.४४ ॥
وبعد أن قالوا هذا ومنحوها نعمة، انصرفوا كما أتوا. وجابت هي العوالم لإنقاذ العوالم.
14.106.45
तस्यामेव समुद्भूता ह्येताश्च कपिला नव ।
विचरन्ति महीमेनां लोकानुग्रहकारणात्।
तस्मात्तु कपिला देया परत्र हितमिच्छता ॥ १४.१०६.४५ ॥
ومنها خرجت هذه الأبقار الكابيلية التسع، التي تجوب هذه الأرض إحسانًا إلى العوالم. لذلك ينبغي لمن يريد الخير في الآخرة أن يهب بقرة كابيلية.
14.106.46
यदा च दीयते राजन्कपिला ह्यग्निहोत्रिणे ।
तदा च शृङ्गयोस्तस्या विष्णुरिन्द्रश्च तिष्ठति ॥ १४.१०६.४६ ॥
أيها الملك، حين تُعطى البقرة الكابيلية لمن يقيم الهوم، يستقر فيفنو وإندرا على قرنيها.
14.106.47
चन्द्रवज्रधरौ चापि तिष्ठतः शृङ्गमूलयोः ।
शृङ्गमध्ये तथा ब्रह्मा ललाटे गोवृषध्वजः ॥ १४.१०६.४७ ॥
يقف حامل القمر وحامل الصاعقة عند جذور القرنين، وفي وسط القرنين براهما، وعلى الجبهة صاحب راية الثور.
14.106.48
कर्णयोरश्विनौ देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ।
दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां वाक्सरलस्वती ॥ १४.१०६.४८ ॥
على الأذنين الأشوينان الإلهان، وعلى العينين القمر والشمس، وعلى الأسنان الآلهة المارُوت، وعلى اللسان سرسواتي بوصفها الكلام.
14.106.49
रोमकूपेषु मुनयश्चर्मण्येव प्रजापतिः ।
निश्श्वासेषु स्थिता वेदाः सषडङ्गपदक्रमाः ॥ १४.१०६.४९ ॥
في مسام الشعر كان الحكماء، وفي الجلد كان براجاباتي نفسه؛ وفي الأنفاس استقرت الفيدات مع أعضائها الستة وتسلسل كلماتها.
14.106.50
नासापुटे स्थिता गन्धाः पुष्पाणि सुरभीणि च ।
अधरे वसवः सर्वे मुखे चाग्निः प्रतिष्ठितः ॥ १४.१०६.५० ॥
في فتحتي الأنف كانت العطور والأزهار العطرة؛ وعلى الشفة السفلى جميع الفاسو، وفي الفم استقر أغني ثابتاً.
14.106.51
साध्या देवाः स्थिताः कक्षे ग्रीवायां पार्वती स्थिता ।
पृष्ठे च नक्षत्रगणाः ककुद्देशे नभस्स्थलम् ॥ १४.१०६.५१ ॥
استقرت آلهة الساذيا في الإبطين، وثبتت باروفاتي في العنق؛ وعلى الظهر مجموعات النجوم، وفي موضع السَّنام اتساع السماء.
14.106.52
अपाने सर्वतीर्थानि गोमूत्रे जाह्नवी स्वयम् ।
इष्टतुष्टमया लक्ष्मीर्गोमये वसती तदा ॥ १४.१०६.५२ ॥
في المخرج السفلي جميع المعابر المقدسة، وفي بول البقرة الجاهنوي (الغانج) نفسها؛ ولاكشمي، المتكوّنة من القربان والرضا، كانت تسكن حينئذ في روث البقر.
14.106.53
नासिकायां सदा देवी ज्येष्ठा वसति भामिनी ।
श्रोणीतटस्थाः पितरो रमा लाङ्गूलमाश्रिता ॥ १४.१०६.५३ ॥
في الأنف تسكن دائماً الإلهة جيشثا، تلك المتألقة؛ وكان الأسلاف على منحدرات الوركين، ولجأت راما إلى الذيل.
14.106.54
पार्श्वयोरुभयोः सर्वे विश्वेदेवाः प्रतिष्ठिताः ।
तिष्ठत्युरसि तासां तु प्रीतः शक्तिधरो गुहः ॥ १४.१०६.५४ ॥
وعلى الجانبين استقرت جميع الفيشفاديفا؛ وعلى صدورهم يقف غوها (سكاندا) المسرور، حامل الرمح.
14.106.55
जानजङ्घोरुदेशेषु पञ्च तिष्ठन्ति वायवः ।
खुरमध्येषु गन्धर्वाः खुराग्रेषु च पन्नगाः ॥ १४.१०६.५५ ॥
في مواضع الركبتين والساقين والفخذين تقيم خمس رياح؛ وفي وسط الحوافر تسكن الغندهرفا، وعند أطراف الحوافر الثعابين.
14.106.56
चत्वारः सागराः पूर्णास्तस्या एव पयोधराः ।
रतिर्मेधा क्षमा स्वाहा श्रद्धा शान्तिर्धृतिः स्मृतिः। ॥ १४.१०६.५६ ॥
البحار الأربعة هي ضروعها الممتلئة؛ والمتعة والذكاء والصبر وقربان سفاها والإيمان والسلام والثبات والذاكرة هي لها.
14.106.57
कीर्तिर्दीप्तिः क्रिया कान्तिस्तुष्टिः पुष्टिस्च सन्ततिः ।
दिशश्च प्रदिशश्चैव सेवन्ते कपिलां सदा ॥ १४.१०६.५७ ॥
الشهرة والبهاء والفعل والجمال والرضا والغذاء والنسل، مع الجهات والجهات الفرعية، تخدم كبيلا دائماً.
14.106.58
देवा पितृगणाश्चापि गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
लोका द्वीपार्णवाश्चैव गङ्गाद्याः सरितस्तथा ॥ १४.१०६.५८ ॥
الآلهة وجماعات الأسلاف، وجماعات الغندهرفا والأبساراس، والعوالم والجزر والبحار، وكذلك الأنهار وفي مقدمتها الغانغا، جميعها تخدمها.
14.106.59
देवाः पितृगणाश्चापि वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ।
वेदोक्तैर्विविधैर्मन्त्रैः स्तुवन्ति हृषितास्तथा ॥ १४.१०६.५९ ॥
الآلهة وجماعات الأسلاف، والفيدا مع فروعها مع القرابين، يمجدونها بفرح بالتعاويذ المختلفة المذكورة في الفيدا.
14.106.60
विद्याधराश्च ये सिद्धा भूतास्तारागणास्तथा ।
पुष्पवृष्टिं च वर्षन्ति प्रनृत्यन्ति च हर्षिताः ॥ १४.१०६.६० ॥
والفيدياداراس والسيدها، والأرواح وجماعات النجوم كذلك هناك؛ يمطرون بفرح وابلاً من الزهور ويرقصون.
14.106.61
ब्रह्मणोत्पादिता देवी वह्निकुण्डान्महाप्रभा ।
नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवैर्नमस्कृते ॥ १४.१०६.६१ ॥
أيتها الإلهة العظيمة الضياء التي أوجدها براهما من حفرة النار، سلام عليك أيتها الكابيلا المقدسة، يا من يكرمها جميع الآلهة.
14.106.62
कपिलेऽथ महासत्वे सर्वतीर्थमये शुभे ।
दातारं स्वजनोपेतं ब्रह्मलोकं नय स्वयम् ॥ १४.१०६.६२ ॥
يا كابيلا، يا ذات القوة العظيمة، المملوءة بكل التيرثات، يا مباركة، اهدي أنتِ بنفسكِ المتصدّق مع أهله إلى عالم براهما.
14.106.63
अहो रत्नमिदं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् ।
अहो धर्मार्जितं शुद्धमिदमग्र्यं महाधनम्।
इत्याकाशस्थितस्ते तु सर्वदेवा जपन्ति च ॥ १४.१०६.६३ ॥
آه، هذه جوهرة مقدسة، عليا، تبيد كل حزن! آه، هذه ثروة عظيمة نقية فاضلة، مكتسبة بالدارما! هكذا تردّد الآلهة الواقفة في السماء.
14.106.64
तस्याः प्रतिग्रहीता च भुङ्क्ते यावद्द्विजोत्तमः ।
तावद्देवगणाः सर्वे कपिलामर्चयन्ति च।
स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां गन्धैः पुष्पैः सुपूजिताम् ॥ १४.१०६.६४ ॥
ما دام أفضل البراهمة الذي قبل الهبة يتمتع بها، تعبد جموع الآلهة كلها كابيلا — ذات القرون الذهبية والحوافر الفضية، المكرّمة حسنًا بالعطور والزهور.
14.106.65
वस्त्राभ्यामहताभ्यां तु यावत्तिष्ठत्यलङ्कृता ।
तावद्यदिच्छेत्कपिला मन्त्रपूता सुसंस्कृता।
भूलोकवासिनः सर्वान्ब्रह्मलोकं नयेत्स्वयम् ॥ १४.१०६.६५ ॥
ما دامت واقفة متزينة بثوبين جديدين غير مغسولين، فلتفعل كابيلا، المطهَّرة بالمانترات والمقدَّسة حسنًا، ما تشاء — ولتقد هي بنفسها جميع سكان العالم الأرضي إلى عالم براهما.
14.106.66
भूरश्वः कनकं गावो रूप्यमश्वं तिला यवाः ।
दीयमानानि विप्राय प्रहृष्यन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०६.६६ ॥
الأرض والفرس والذهب والأبقار والفضة والفرس والسمسم والشعير — إذ تُعطى لبراهمن تفرح يوماً بعد يوم.
14.106.67
अथ त्वश्रोत्रियेभ्यो वै तानि दत्तानि पाण्डव ।
तथा निन्दन्त्यथात्मानमशुभं किंनु नः कृतं ॥ १४.१०६.६७ ॥
لكن يا بانداوا، إن أُعطيت تلك الأشياء لمن ليس عالماً بالفيدا، لامت نفسها هكذا: «أي شر فعلناه؟»
14.106.68
अहो रक्षःपिशाचैश्च लुप्यमानाः समन्ततः ।
यास्यामो निरयं शीघ्रमिति शोचन्ति तानि वै ॥ १४.१०६.६८ ॥
يا لهول الأمر! منهوبةً من كل جانب على أيدي الرakshasa والبيشاتشا، سنذهب قريباً إلى الجحيم — هكذا تفكر فتحزن.
14.106.69
एतान्यपि द्विजेभ्यो वै श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ।
दीयमानानि वर्धन्ते दातारं तारयन्ति च ॥ १४.१०६.६९ ॥
وهذه أيضاً، إذا أُعطيت للمولودين مرتين، ولا سيما لعلماء الفيدا، تزداد وتعبر بالمعطي إلى الشاطئ الآخر.
14.106.70
देवदेवेश दैत्यघ्न कालः को हव्यकव्ययोः ।
के तत्रि पूजामर्हन्ति वर्जनीयाश्च के द्विजाः ॥ १४.१०६.७० ॥
يا سيد الآلهة، يا قاتل الدايتيا! ما زمن القرابين للآلهة وللأسلاف؟ من هناك يستحق التكريم، وأي البراهمة ينبغي اجتنابهم؟
14.106.71
दैवं पूर्वाह्णिकं ज्ञेयं पैतृकं चापराह्णिकम् ।
कालहीनं च यद्दानं तद्दानं राजसं विदुः ॥ १४.१०६.७१ ॥
ينبغي أن يُعرف الصباح الأول وقتاً للآلهة، والعصر وقتاً للأسلاف؛ أما الهبة المعطاة في غير وقتها، فيسميها العالمون هبة راجسية.
14.106.72
अवघुष्टं च यद्भुक्तमनृतेन च भारत ।
परामृष्टं शुना वाऽपि तद्भागं राक्षसं विदुः ॥ १४.१०६.७२ ॥
يا بهاراتا، إن النصيب الذي يُؤكل بعد أن يُعلن بصوت عالٍ، أو يُكتسب بالكذب، أو تمسّه كلبة، فذلك النصيب يُعرف بأنه للرakshasas.
14.106.73
यावन्तः पतिता विप्रा जडोन्मत्तादयोपि च ।
दैवे च पित्र्ये ते विप्रा राजन्नार्हन्ति सत्क्रियां ॥ १४.१०६.७३ ॥
أيها الملك، إن البراهمة الساقطين مهما كثروا، وكذلك الغليظو الفهم والمجانين وأمثالهم، لا يستحقون الإكرام الواجب في شعائر الآلهة وشعائر الأسلاف.
14.106.74
क्लीबः प्लङ्गी च कृष्ठी च राजयक्ष्मान्वितश्च यः ।
अपस्मारी च यश्चापि पित्र्ये नार्हति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७४ ॥
العنين والأعرج والأجذم والمصاب بالسل، والمصروع، لا يستحق أحدهم الإكرام الواجب في شعيرة الأسلاف.
14.106.75
चिकित्सका देवलका मिथ्यानियमधारिणः ।
सोमविक्रयिणश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७५ ॥
الأطباء، والديفالاكا (كهنة المعابد)، ومن يتمسكون بنذور كاذبة، وبائعو السوما، هؤلاء أيضاً لا يستحقون الإكرام في الشرادّا.
14.106.76
एकोद्दिष्टे च ये चान्नं भुञ्जते विधिवद्द्बिजाः ।
चान्द्रायणमकृत्वा ते पुनर्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७६ ॥
أولئك المولودون مرتين الذين يأكلون الطعام في شعيرة الإكودِشتا وفق القاعدة دون أن يؤدوا كفارة القمر، لا يستحقون الإكرام مرة أخرى.
14.106.77
गायका नर्तकाश्चैव प्लवका वादकास्तथा ।
कथका यौधिकाश्चैव श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७७ ॥
المغنون والراقصون والبهلوانيون والعازفون والرواة والمحاربون، هؤلاء أيضاً لا يستحقون الإكرام في الشرادّا.
14.106.78
अनग्नयश्च ये विप्राः शवनिर्यातकाश्च ये ।
स्तेनाश्चापि विकर्मस्था राजन्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७८ ॥
أيها الملك، إن البراهمة الذين لا يحفظون النار المقدسة، وحاملي الجثث، واللصوص، والمنغمسين في الأفعال المحظورة، لا يستحقون الإكرام.
14.106.79
अपरिज्ञातपूर्वाश्च गणपुत्राश्च ये द्विजाः ।
पुत्रिकापुत्रकाश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७९ ॥
كذلك لا يستحق الإكرام في الشرّاد�� البراهمة مجهولو النسب السابق، وأبناء مجالس العشائر، والمولودون مرتين من أبناء البنت.
14.106.80
रणकर्ता च यो विप्रो यश्च वाणिज्यको द्विजः ।
प्राणिविक्रयवृत्तिश्च श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.८० ॥
البراهمي الذي يخوض الحرب، والمولود مرتين الذي يتاجر، ومن يعيش ببيع الكائنات الحية، لا يستحقون الإكرام في الشرّاد��.
14.106.81
चीर्णव्रतगुणैर्युक्ता नित्यं स्वाध्यायतत्पराः ।
सावित्रीज्ञाः क्रियावन्तस्ते श्राद्धे सत्कृतिक्षमाः ॥ १४.१०६.८१ ॥
الذين يتحلّون بفضائل النذور المتمّمة، والمنكبّون دائماً على دراسة الفيدا، والعارفون بالسافيتري، والقائمون بالشعائر، هم الجديرون بالإكرام في الشرّاد��.
14.106.82
श्राद्धस्य ब्राह्मणः कालः प्राप्तं दघि घृतं तथा ।
दर्भाः सुमनसः क्षेत्रं तत्काले श्राद्धदो भवेत् ॥ १४.१०६.८२ ॥
البراهمي هو وقت الشرّاد��؛ فإذا توفّر الزبد الرائب والسمن والعشب الدربها والزهور والمكان المناسب، فينبغي أن يصير المُقيم للشرّاد�� في تلك الساعة.
14.106.83
चारित्रनिरता राजन्कृशा ये कृशवृत्तयः ।
अर्थिनश्चोपगच्छन्ति तेभ्यो दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८३ ॥
أيها الملك، إن ما يُعطى لأولئك المنكبّين على حسن السلوك، الهزيلين العائشين في ضيق، الذين يأتون سائلين، يُثمر ثمرة عظيمة.
14.106.84
तपस्विनश्च ये विप्रास्तथा भैक्षचराश्च ये ।
अर्थिनः केचिदिच्छन्ति तेषां दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८४ ॥
الدان المُعطى للبراهمة الزهّاد، ولمن يعيشون على التسوّل، ولبعض السائلين الراغبين في الهبة، يُثمر ثمرةً عظيمة.
14.106.85
एवं धर्मभूतां श्रेष्ठ ज्ञात्वा सर्वात्मना तदा ।
र्श्रोत्रियाय दरिद्राय प्रयच्छानुपकारिणे ॥ १४.१०६.८५ ॥
فهكذا، يا أفضل المتّصفين بالدّهرما، إذ تعلم هذا بكلّ كيانك، فأعطِ البرهمي العالم الفقير الذي لا يردّ جميلاً.
14.106.86
दानं यत्ते प्रियं किंचिच्छ्रोत्रियाणां च यत्प्रियम् ।
तत्प्रयच्छस्व धर्मज्ञ यदीच्छसि तदक्षयम् ॥ १४.१०६.८६ ॥
أعطِ ما هو عزيز عليك، وما هو عزيز على البراهمة العلماء، يا عارف الدّهرما، إن كنت تريد ما لا يفنى.
14.106.87
निरयं ये च गच्छन्ति तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.८७ ॥
اسمع عمّن يذهبون إلى الجحيم، يا يودهيشثيرا.
14.106.88
गुर्वर्थं वा भयार्थं वा नोचेदन्यत्र पाण्डव ।
वदन्ति येऽनृतं विप्रास्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८८ ॥
والبراهمة الذين يقولون الكذب، يا ابن باندو، إلا من أجل المعلّم أو خوفًا، أو بلا سبب آخر، هم بلا ريب ذاهبون إلى الجحيم.
14.106.89
परदारापहर्तारः परदारामिमर्शकाः ।
परारप्रयोक्तारस्तें वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८९ ॥
الذين يختطفون زوجات الآخرين، والذين يمسّون زوجات الآخرين، والذين يحرّضون غيرهم (على الشر) — هم بلا ريب ذاهبون إلى الجحيم.
14.106.90
सूचकाः संधिभेत्तारः परद्रव्योपजीविनः ।
अकृतज्ञाश्च मित्राणां ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९० ॥
الوشاة، ناقضو العهود، الذين يعيشون على مال غيرهم، والجاحدون للأصدقاء — هؤلاء حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.91
वर्णाश्रमाणां ये बाह्याः पाषण्डाश्चैव पापिनः ।
उपासते च तानेव ते सर्वे नरकालयाः ॥ १४.१०६.९१ ॥
الهراطقة والآثمون الذين هم خارج الطبقات والمراحل، ومن يعبدونهم — جميعهم يسكنون الجحيم.
14.106.92
वेदविक्रयिणश्चैव वेदानां चैव दूषकाः ।
वेदानां लेखकाश्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९२ ॥
بائعو الفيدا، ومفسدوها، ومدوّنوها — هؤلاء حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.93
रसविक्रयिणो राजन्विषविक्रयिणश्च ये ।
क्षीरविक्रयिणश्चापि ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९३ ॥
يا ملك، بائعو العصائر، وبائعو السم، وبائعو الحليب — هؤلاء أيضًا حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.94
चण्डालेभ्यश्च ये क्षीरं प्रयच्छन्ति नराधमाः ।
अर्थार्थमथवा स्नेहात्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९४ ॥
أحط الناس الذين يعطون الحليب للتشاندالا، طلبًا للمال أو عن محبة — هؤلاء حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.95
पशूनां दमकयैव तथा नासानुवेधकाः ।
पुंस्त्वहिंसाकरस्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९५ ॥
الذين يربطون الحيوانات بالحبال ويثقبون أنوفها، والذين يمارسون عنفًا يدمّر فحولتها — هؤلاء حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.96
अदातारः समर्था ये द्रव्याणां लोभकारणात् ।
दीनानन्धान्न पश्यन्ति ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९६ ॥
الذين، وهم قادرون، لا يعطون طمعًا في المال ولا ينظرون إلى الفقراء والعميان، أولئك حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.97
क्षान्तान्दान्तान्कृशान्प्राज्ञान्दीर्घकालं सहोषितान् ।
त्यजन्ति कृतकृत्या ये ते वा निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९७ ॥
الذين، بعد إنجاز مآربهم، يتركون الصابرين المضبوطين الهزيلين والحكماء الذين عاشوا معهم زمنًا طويلًا، أولئك يذهبون إلى الجحيم.
14.106.98
बालानामपि वृद्धानां श्रान्तानां चापि ये नराः ।
अदत्त्वाऽश्नान्ति मृष्टान्नं ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९८ ॥
الذين يأكلون الطعام الشهي دون أن يعطوا الأطفال والشيوخ والمنهكين، أولئك حقًا يذهبون إلى الجحيم.
14.106.99
एते पूर्वर्षिभिः प्रोक्ता नरा निरयगामिनः ।
ये स्वर्गं समनुप्राप्तास्ताञ्शृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.९९ ॥
هؤلاء الناس الذين يذهبون إلى الجحيم قد ذكرهم الحكماء القدماء. والآن يا يودهيشثيرا، اسمع عن الذين نالوا الجنة.
14.106.100
दानेन तपसा चैव सत्येन च दमेन च ।
ये धर्ममनुवर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०० ॥
الذين يتبعون الدهارما بالعطاء والتقشف والصدق وضبط النفس، أولئك يذهبون إلى الجنة.
14.106.101
शुश्रूषयाऽप्युपाध्यायाच्छ्रुतमादाय पाण्डव ।
ये प्रतिग्रहनिस्स्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०१ ॥
يا بانداڤا، الذين نالوا العلم من معلمهم بالخدمة وظلوا بلا تعلق بقبول الهدايا، أولئك يذهبون إلى الجنة.
14.106.102
मधुमांसासवेभ्यस्तु निवृत्ता व्रतवत्तु ये ।
परदारनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०२ ॥
أولئك الرجال الذين يمتنعون، كما في نذر، عن العسل واللحم والمسكرات، ويمتنعون عن زوجة غيرهم، يذهبون إلى السماء.
14.106.103
मातरं पितरं चैव शुश्रूषन्ति च ये नराः ।
भ्रहातॄणामपि सस्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०३ ॥
أولئك الرجال الذين يخدمون أمهم وأباهم، ويعيشون بمحبة مع إخوتهم أيضاً، يذهبون إلى السماء.
14.106.104
ये तु भोजनकाले तु निर्याताश्चातिथिप्रियाः ।
द्वाररोधं न कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०४ ॥
أولئك الذين، في وقت الطعام، يخرجون ويحبون الضيوف، ولا يغلقون الباب، يذهبون إلى السماء.
14.106.105
वैवाहिकं तु कन्यानां दरिद्राणां च ये नराः ।
कारयन्ति च कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०५ ॥
أولئك الرجال الذين يدبرون زواج الفتيات الفقيرات ويقومون به بأنفسهم، يذهبون إلى السماء.
14.106.106
रसानामथ बीजानामोषधीनां तथैव च ।
दातारः श्रद्धयोपेतास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०६ ॥
أولئك الرجال الذين يتصفون بالإيمان ويعطون العصارات والبذور والأعشاب، يذهبون إلى السماء.
14.106.107
क्षेमाक्षेमं च मार्गेषु समानि विषमाणि च ।
अर्थिनां ये च वक्ष्यन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०७ ॥
أولئك الذين يدلون الباحثين على الطرق الآمنة والخطرة، والمستوية والوعرة، يذهبون إلى السماء.
14.106.108
पर्वद्वये चतुर्दश्यामष्टम्यां संध्ययोर्द्वयोः ।
आर्द्रायां जन्मनक्षत्रे विषुवे श्रवणेऽथवा।
ये ग्राम्यधर्मविरतास्ते नराः स्वर्गगाप्तिनः ॥ १४.१०६.१०८ ॥
في يومي البارفا، وفي اليوم الرابع عشر والثامن من القمر، وفي الشفقين، تحت نجمة آردرا، وتحت نجمة الميلاد، وفي يوم الاعتدال أو تحت نجمة شرافانا، يذهب إلى السماء أولئك الرجال الذين يمتنعون عن لذات الدنيا.
14.106.109
हव्यकव्यविधानं च नरकस्वर्गगामिनौ ।
धर्माधर्मौ च कथितौ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १४.१०६.१०९ ॥
لقد أُعلنت قواعد القرابين للآلهة والأجداد، والطرق المؤدية إلى الجحيم والسماء، والدارما والأدارما. ماذا تريد أن تسمع أيضاً؟