Mahābhārata · Adhyāya 14.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.106.1
एवं श्रुत्वा परं पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०६.१ ॥
Tendo ouvido assim sobre a suprema, meritória e excelente doação da vaca kapilā, o filho de Dharma, com o coração alegre, falou novamente a Keśava.
14.106.2
देवदेवश कपिला यदा विप्राय दीयते ।
कथं सर्वेषु चाङ्गेषु तस्यास्तिष्ठन्ति देवताः ॥ १४.१०६.२ ॥
Ó deus dos deuses! Quando uma vaca kapilā é dada a um brâmane, como os deuses habitam em todos os seus membros?
14.106.3
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश चैव त्वया मम ।
तासां कति सुरश्रेष्ठ् कपिलाः पुण्यलक्षणाः ॥ १४.१०६.३ ॥
Ó melhor dos deuses! Dessas vacas kapilā que me descreveste como dez, quantas são vacas kapilā marcadas por sinais de mérito?
14.106.4
कथं वाऽनुगृहीतास्ताः सुरैः पितृगणैरपि ।
केन युक्ताश्च वर्णेन श्रोतुं कौतूहलं मे ॥ १४.१०६.४ ॥
Como são favorecidas pelos deuses e pelas hostes dos antepassados, e com que cor são dotadas? Tenho desejo de ouvir isto.
14.106.5
युधिष्ठिरेणैवमुक्तः केशवः सत्यवाक्तदा ।
गुह्यानां परमं गुह्यं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १४.१०६.५ ॥
Assim interpelado por Yudhiṣṭhira, Keśava, veraz na fala, então começou a revelar o segredo supremo entre os segredos.
14.106.6
शृणु राजन्पवित्रं वै रहस्यं धर्ममुत्तमम् ।
ग्रहणीयं सत्यमिदं न श्राव्यं हेतुवादिभिः ॥ १४.१०६.६ ॥
Ouve, ó rei: este é um segredo sagrado e o dharma supremo. É verdade e deve ser compreendido; não deve ser proclamado àqueles que apenas disputam por raciocínios.
14.106.7
यदा वत्सस्य पादौ द्वौ प्रसवे शिरसा सह ।
दृश्येते दानकालं तत्तमाहुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.१०६.७ ॥
Quando as duas patas e a cabeça de um bezerro aparecem juntas no nascimento, os melhores dos sábios chamam isso de o tempo de dar.
14.106.8
अन्तरिक्षगतो वत्सो यावद्भूमिं न यास्यति ।
गौस्तावत्पृथिवी ज्ञेया तस्माद्देया तु तादृशी ॥ १४.१०६.८ ॥
Enquanto o bezerro, suspenso no ar, ainda não tiver alcançado o chão, a vaca deve ser conhecida como a terra; por isso deve-se dar tal vaca.
14.106.9
यावन्ति धेन्वा रोमाणि सवत्साया युधिष्ठिर ।
यावत्यः सिकताश्चापि गर्भोदकपरिप्लुताः।
तावद्वर्षसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते ॥ १४.१०६.९ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, por tantos milhares de anos quantos pelos há numa vaca com seu bezerro, e quantos grãos de areia encharcados nas águas do parto, o doador é honrado no céu.
14.106.10
सुवर्णाभरणां कृत्वा सव्तसां कपिलां तिलैः ।
प्रच्छाद्य तां तु दद्याद्वै सर्वरत्नैरलङ्कृताम् ॥ १४.१०६.१० ॥
Tendo adornado uma vaca castanha com seu bezerro com joias de ouro, cobrindo-a com gergelim e enfeitando-a com todas as jóias, deve-se dá-la.
14.106.11
ससमुद्रा नदी तेन सशैलवनकानना ।
चतुरन्ता भवेद्दत्ता नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०६.११ ॥
Por essa dádiva, a terra, com seus oceanos, rios, montanhas, florestas e bosques, limitada pelas suas quatro extremidades, é dada; não há razão para duvidar.
14.106.12
पृथिवीदानतुल्येन तेन दानेन मानवः ।
संसारसागरात्तीर्णो याति लोकं प्रजापतेः ॥ १४.१०६.१२ ॥
Por essa dádiva, igual à dádiva da terra, o homem atravessa o oceano da existência mundana e vai ao mundo de Prajāpati.
14.106.13
ब्रह्महा भ्रूणहा गोघ्नो यदि वा गुरुतल्पगः ।
महापातकयुक्तोपि एतद्दानेन शुद्ध्यति ॥ १४.१०६.१३ ॥
Mesmo o assassino de um brâmane, o assassino de um embrião, o assassino de uma vaca, ou quem se deita com a esposa do seu mestre, ainda que ligado a grandes pecados, é purificado por esta doação.
14.106.14
इदं पठति यः पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
प्रातरुत्थाय मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०६.१४ ॥
Ouve o fruto do mérito de quem, ao acordar de madrugada e com devoção a mim, recita esta suprema e meritória doação da vaca kapilā.
14.106.15
मनसा कर्मणा वाचा मतिपूर्वं युधिष्ठिर ।
पापं रात्रिकृतं हन्यादस्याध्यायस्य पाठकः ॥ १४.१०६.१५ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, o pecado cometido deliberadamente pelo pensamento, pela ação ou pela palavra durante a noite é destruído por quem recita este capítulo.
14.106.16
इदमावर्तमानस्तु श्राद्धे यस्तर्पयेद्द्विजान् ।
तस्याप्यमृतमश्नन्ति पितरोऽत्यन्तहर्षिताः ॥ १४.१०६.१६ ॥
Quem, repetindo isto, sacia os duas vezes nascidos num rito de śrāddha, os seus antepassados, extremamente satisfeitos, também comem a sua ambrósia.
14.106.17
यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ।
तस्य रात्रिकृतं सर्वुं पापमाशु प्रणश्यति ॥ १४.१०६.१७ ॥
E quem o ouve com devoção, o seu eu interior fixo em mim, vê rapidamente destruído todo pecado cometido durante a noite.
14.106.18
अतः परं विशेषं तु कपिलानां ब्रवीमि ते ।
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश राजन्मया तव।
तासां चतस्रः प्रवराः पुण्याः पापप्रणाशनाः ॥ १४.१०६.१८ ॥
Agora digo-te a distinção das vacas kapilā. Das dez vacas kapilā que te nomeei, ó rei, quatro são as mais excelentes, meritórias e destruidoras do pecado.
14.106.19
सुवर्णकपिला पुण्या तथा रक्ताक्षिपिङ्गला ।
पिङ्गलाक्षी च या गौश्च या स्यात्पिङ्गलपिङ्गला ॥ १४.१०६.१९ ॥
A Kapilā dourada é sagrada, assim como a Piṅgalā de olhos vermelhos; a vaca chamada Piṅgalākṣī e aquela de tom muito fulvo também são sagradas.
14.106.20
एताश्चतस्रः प्रवराः पवित्राः पापनाशनाः ।
नमस्कृता वा दृष्टा वा घ्नन्ति पापं नरस्य तु ॥ १४.१०६.२० ॥
Estas quatro são as melhores, puras e destruidoras do pecado; seja honradas com uma saudação ou apenas vistas, destroem o pecado do homem.
14.106.21
यस्यैताः कपिलाः सन्ति गृहे पापप्रणाशनाः ।
तत्र श्रीर्विजयः कीर्तिः स्फीता नित्यं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२१ ॥
Na casa de quem tem estas vacas fulvas destruidoras do pecado, ó Yudhiṣṭhira, há sempre fortuna, vitória e fama abundante.
14.106.22
एतासां प्रीतिमायाति क्षीरेण तु वृषध्वजः ।
दध्ना च त्रिदशाः सर्वे घृतेन तु हुताशनः ॥ १४.१०६.२२ ॥
Com o leite destas vacas, Vṛṣadhvaja (Śiva) se alegra; com coalhada, todos os deuses se alegram, e com manteiga clarificada, o fogo Agni.
14.106.23
पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः ।
सकृद्देत्तेन तुष्यन्ति वर्षकोटिं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२३ ॥
Pais, avós e também bisavós ficam satisfeitos por dez milhões de anos com uma única oferenda deste tipo, ó Yudhiṣṭhira.
14.106.24
कपिलाया घृतं क्षीरं दधि पायसमेव वा ।
श्रोत्रियेभ्यः सकृद्दत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.१०६.२४ ॥
Quem dá uma única vez a brâmanes eruditos ghī, leite, coalhada ou arroz doce de uma vaca fulva fica livre dos pecados.
14.106.25
उपवासं तु यः कृत्वाऽप्यहोरात्रं जितेन्द्रियः ।
कपिलापञ्चगव्यं तु पीत्वा चान्द्रायणात्परम् ॥ १४.१०६.२५ ॥
Aquele que, senhor de seus sentidos, jejua um dia e uma noite, bebe os cinco produtos da vaca Kapilā e depois observa o voto cāndrāyaṇa…
14.106.26
सौम्ये मुहूर्ते तत्प्रशय शुद्धात्मा शुद्धमानसः ।
क्रोधानृतविनिर्मुक्तो मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०६.२६ ॥
Em um momento auspicioso, puro de alma e de mente, livre da ira e da falsidade, com o eu interior voltado para mim, ele…
14.106.27
कपिलापञ्चगव्येन सुमन्त्रेण पृथक्पथक् ।
यो मत्प्रतिकृतिं वाऽपि शङ्कराकृतिमेव वा।
स्नापयेद्विषुवे यस्तु सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.१०६.२७ ॥
Quem banha, com os cinco produtos da vaca Kapilā e a fórmula sagrada, separadamente, uma imagem minha ou uma forma de Śaṅkara no equinócio, obtém o fruto do aśvamedha.
14.106.28
स मुक्तपापः शुद्धात्मा यानेनांबरशोभिना ।
मम लोकं व्रजेन्मुक्तो रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१०६.२८ ॥
Livre do pecado e puro de alma, vai num veículo radiante como o céu ao meu mundo, ou, libertado, ao mundo de Rudra.
14.106.29
ब्रह्मणा तु पुरा सृष्टा कपिला काञ्चनप्रभा ।
अग्निकुण्डात्परैर्मन्त्रैर्होमधेनुर्महाप्रभा ॥ १४.१०६.२९ ॥
Outrora, Brahmā criou a vaca Kapilā, de brilho dourado; por mantras supremos, surgiu da cova de fogo como a vaca do sacrifício, de grande esplendor.
14.106.30
सृष्टमात्रां तु तां दृष्ट्वा देवा रुद्रादयो दिवि ।
सिद्धा ब्रह्मर्षयश्चैव वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ॥ १४.१०६.३० ॥
Ao vê-la assim que foi criada, no céu os deuses liderados por Rudra, os seres perfeitos, os sábios brâmanes, os Vedas com seus membros e os sacrifícios…
14.106.31
सागराः सरितश्चैव पर्वताः सबलाहकाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्चाप्युपस्थिताः ॥ १४.१०६.३१ ॥
Os oceanos, os rios, as montanhas com suas nuvens, os gandharvas e as apsarases, os yakṣas e as serpentes também compareceram.
14.106.32
सर्वे विस्मयमापन्नाः शिखिमध्ये महाप्रभाम् ।
मन्त्रैशअच विविधैस्तां तु तुष्टुवुस्तामनेकशः ॥ १४.१०६.३२ ॥
Todos, tomados de espanto, louvaram muitas vezes, com diversos hinos, aquele grande esplendor no meio do fogo.
14.106.33
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे नातिशृङ्गीं त्रिलोचनाम् ।
मूर्ध्ना प्रणम्य तां भूमौ सवत्साममृतारणिम् ॥ १४.१०६.३३ ॥
Com as palmas unidas, todos inclinaram a cabeça até o chão diante dela, a de três olhos, não muito chifruda, com seu bezerro, a araṇi do néctar.
14.106.34
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे चतुर्वक्त्रं पितामहम् ।
आज्ञापय महादेव किं ते कुर्मः कथं विभो ॥ १४.१०६.३४ ॥
Com as palmas unidas, todos falaram ao avô de quatro faces: "Grande deus, ordena. Ó senhor, o que devemos fazer por ti, e como?"
14.106.35
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ।
भवन्तोप्यनुगृह्णन्तु दोग्ध्रीमेनां पयस्विनीम् ॥ १४.१०६.३५ ॥
Quando todos os deuses assim falaram, Brahmā proferiu estas palavras: "Que também vós vos digneis ordenhar esta vaca leiteira."
14.106.36
होमधेनुरियं ज्ञेया ह्यग्नीन्संतर्पयिष्यति ।
अतोऽग्निस्तर्पितः सर्वान्भवतस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०६.३६ ॥
Esta vaca deve ser conhecida como a vaca do sacrifício; ela satisfará os fogos, e o fogo, uma vez satisfeito, por sua vez satisfará a todos vós.
14.106.37
प्रीताः क्षीरामृतेनास्या जातवीर्यपराक्रमाः ।
जयिष्यथ यथाकामं दानवान्सर्व एव तु ॥ १४.१०६.३७ ॥
Satisfeitos com o néctar do seu leite, tendo obtido vigor e valentia, todos vós vencereis os Dānavas como desejardes.
14.106.38
जातवीर्यबलैर्युक्ताः सत्ववन्तो जितेन्द्रियाः ।
असङ्ख्येयबलाः सर्वे पालयिष्यथ वै प्रजाः ॥ १४.१०६.३८ ॥
Dotados de vigor e força recém-despertados, possuidores de bondade, com os sentidos dominados, de poder incontável, todos protegereis os seres.
14.106.39
पालिताश्च प्रजाः सर्वा भवद्भिरिह धर्मतः ।
पूजयिष्यन्ति वा नित्यं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १४.१०६.३९ ॥
E todas as criaturas protegidas por vós aqui, com retidão, sempre vos honrarão com sacrifícios de diversas oferendas.
14.106.40
एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।
ततः संहृष्टवदनाः कपिलायै वरं ददुः ॥ १४.१०६.४० ॥
Assim dirigidos por Brahmā, o Senhor supremo, todos os deuses, com rostos alegres, concederam então uma dádiva a Kapilā.
14.106.41
यस्माल्लोकहितायाद्य ब्रह्मणा त्वं विनिर्मिता ।
तस्मात्पूता पवित्रा च भव पापव्यपोहिनी ॥ १४.१०६.४१ ॥
Como hoje foste criada por Brahmā para o bem do mundo, sê, portanto, purificada, pura e removedora do pecado.
14.106.42
ये त्वां दृष्ट्वा नमस्यन्ति स्पृष्ट्वा चापि करैर्नराः ।
तेषां वर्षकृतं पापं त्वद्भक्तानां प्रणश्यति ॥ १४.१०६.४२ ॥
Para aqueles homens que, vendo-te, se prostram e te tocam com as mãos, o pecado acumulado ao longo de um ano é destruído para os teus devotos.
14.106.43
अकामकृतमज्ञानमदृष्टं यच्च पातकम् ।
त्वां दृष्ट्वा ये नमस्यन्ति नराः सर्वसहेति च।
तेषां तद्विलयं याति तमः सूर्योदये यथा ॥ १४.१०६.४३ ॥
Os pecados cometidos sem intenção, por ignorância ou ocultos, se dissolvem para os que, ao te verem e dizendo «sarvasahā», se prostram, como a escuridão ao nascer do sol.
14.106.44
इत्युक्त्वाऽस्यै वरं दत्त्वा प्रययुस्ते यथागतम् ।
लोकनिस्तरणार्थाय सा च लोकांश्चचार ह ॥ १४.१०६.४४ ॥
Tendo dito isso e concedido-lhe uma dádiva, partiram como tinham vindo. E ela percorreu os mundos para libertar os mundos.
14.106.45
तस्यामेव समुद्भूता ह्येताश्च कपिला नव ।
विचरन्ति महीमेनां लोकानुग्रहकारणात्।
तस्मात्तु कपिला देया परत्र हितमिच्छता ॥ १४.१०६.४५ ॥
Dela mesma surgiram estas nove vacas fulvas, que percorrem esta terra por favor aos mundos. Por isso, quem deseja o bem no outro mundo deve dar uma vaca fulva.
14.106.46
यदा च दीयते राजन्कपिला ह्यग्निहोत्रिणे ।
तदा च शृङ्गयोस्तस्या विष्णुरिन्द्रश्च तिष्ठति ॥ १४.१०६.४६ ॥
Ó rei, quando uma vaca fulva é dada a um sacerdote do fogo, então Viṣṇu e Indra permanecem em seus chifres.
14.106.47
चन्द्रवज्रधरौ चापि तिष्ठतः शृङ्गमूलयोः ।
शृङ्गमध्ये तथा ब्रह्मा ललाटे गोवृषध्वजः ॥ १४.१०६.४७ ॥
Os portadores da lua e do raio permanecem nas raízes dos chifres; no meio dos chifres, Brahmā, e na testa, o de bandeira-touro.
14.106.48
कर्णयोरश्विनौ देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ।
दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां वाक्सरलस्वती ॥ १४.१०६.४८ ॥
Nas orelhas, os divinos Aśvin; nos olhos, a lua e o sol; nos dentes, os deuses Marut; e na língua, Sarasvatī como fala.
14.106.49
रोमकूपेषु मुनयश्चर्मण्येव प्रजापतिः ।
निश्श्वासेषु स्थिता वेदाः सषडङ्गपदक्रमाः ॥ १४.१०६.४९ ॥
Nos poros do cabelo estavam os sábios, e na pele o próprio Prajāpati; nos alentos estavam firmes os Vedas com seus seis membros e sequências de palavras.
14.106.50
नासापुटे स्थिता गन्धाः पुष्पाणि सुरभीणि च ।
अधरे वसवः सर्वे मुखे चाग्निः प्रतिष्ठितः ॥ १४.१०६.५० ॥
Nas narinas estavam os perfumes e as flores fragrantes; no lábio inferior, todos os Vasus, e na boca estava firmemente estabelecido Agni.
14.106.51
साध्या देवाः स्थिताः कक्षे ग्रीवायां पार्वती स्थिता ।
पृष्ठे च नक्षत्रगणाः ककुद्देशे नभस्स्थलम् ॥ १४.१०६.५१ ॥
Os deuses Sādhya estavam nas axilas, e Pārvatī estava estabelecida no pescoço; nas costas estavam os grupos de estrelas, e na região da corcova a extensão do céu.
14.106.52
अपाने सर्वतीर्थानि गोमूत्रे जाह्नवी स्वयम् ।
इष्टतुष्टमया लक्ष्मीर्गोमये वसती तदा ॥ १४.१०६.५२ ॥
Na abertura inferior estavam todos os vaus sagrados, e na urina da vaca a própria Jāhnavī (o Ganges); e Lakṣmī, feita de oferenda e contentamento, habitava então no esterco da vaca.
14.106.53
नासिकायां सदा देवी ज्येष्ठा वसति भामिनी ।
श्रोणीतटस्थाः पितरो रमा लाङ्गूलमाश्रिता ॥ १४.१०६.५३ ॥
No nariz habita sempre a deusa Jyeṣṭhā, aquela resplandecente; os antepassados estavam nas encostas dos quadris, e Ramā se refugiara na cauda.
14.106.54
पार्श्वयोरुभयोः सर्वे विश्वेदेवाः प्रतिष्ठिताः ।
तिष्ठत्युरसि तासां तु प्रीतः शक्तिधरो गुहः ॥ १४.१०६.५४ ॥
Em ambos os flancos estavam estabelecidos todos os Viśvedevas; e sobre os seus peitos se ergue o satisfeito Guha (Skanda), portador da lança.
14.106.55
जानजङ्घोरुदेशेषु पञ्च तिष्ठन्ति वायवः ।
खुरमध्येषु गन्धर्वाः खुराग्रेषु च पन्नगाः ॥ १४.१०६.५५ ॥
Nas regiões dos joelhos, das canelas e das coxas permanecem cinco ventos; no meio dos cascos habitam os Gandharvas, e nas pontas dos cascos, as serpentes.
14.106.56
चत्वारः सागराः पूर्णास्तस्या एव पयोधराः ।
रतिर्मेधा क्षमा स्वाहा श्रद्धा शान्तिर्धृतिः स्मृतिः। ॥ १४.१०६.५६ ॥
Os quatro oceanos são as suas ubres cheias; o deleite, a inteligência, a paciência, a oferenda svāhā, a fé, a paz, a firmeza e a memória são dela.
14.106.57
कीर्तिर्दीप्तिः क्रिया कान्तिस्तुष्टिः पुष्टिस्च सन्ततिः ।
दिशश्च प्रदिशश्चैव सेवन्ते कपिलां सदा ॥ १४.१०६.५७ ॥
A fama, o esplendor, a ação, a beleza, a satisfação, o sustento e a descendência, junto com as direções e as direções intermediárias, sempre servem a Kapilā.
14.106.58
देवा पितृगणाश्चापि गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
लोका द्वीपार्णवाश्चैव गङ्गाद्याः सरितस्तथा ॥ १४.१०६.५८ ॥
Os deuses e as hostes dos antepassados, as hostes de gandharvas e apsarases, os mundos, as ilhas e os oceanos, e igualmente os rios começando pelo Gaṅgā, todos a servem.
14.106.59
देवाः पितृगणाश्चापि वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ।
वेदोक्तैर्विविधैर्मन्त्रैः स्तुवन्ति हृषितास्तथा ॥ १४.१०६.५९ ॥
Os deuses e as hostes dos antepassados, e os Vedas com seus membros junto com os sacrifícios, a louvam alegremente com os diversos mantras prescritos nos Vedas.
14.106.60
विद्याधराश्च ये सिद्धा भूतास्तारागणास्तथा ।
पुष्पवृष्टिं च वर्षन्ति प्रनृत्यन्ति च हर्षिताः ॥ १४.१०६.६० ॥
Os vidyādharas e os siddhas, os espíritos e as hostes de estrelas também estão lá; alegremente fazem chover uma chuva de flores e dançam.
14.106.61
ब्रह्मणोत्पादिता देवी वह्निकुण्डान्महाप्रभा ।
नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवैर्नमस्कृते ॥ १४.१०६.६१ ॥
Deusa de grande esplendor, gerada por Brahmā da cova de fogo: saudações a ti, ó sagrada Kapilā, honrada por todos os deuses.
14.106.62
कपिलेऽथ महासत्वे सर्वतीर्थमये शुभे ।
दातारं स्वजनोपेतं ब्रह्मलोकं नय स्वयम् ॥ १४.१०६.६२ ॥
Ó Kapilā, ó poderosa, plena de todos os tīrthas, ó auspiciosa, conduze tu mesma o doador, com seus parentes, ao mundo de Brahmā.
14.106.63
अहो रत्नमिदं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् ।
अहो धर्मार्जितं शुद्धमिदमग्र्यं महाधनम्।
इत्याकाशस्थितस्ते तु सर्वदेवा जपन्ति च ॥ १४.१०६.६३ ॥
Ah, esta é uma joia sagrada, suprema, destruidora de todo sofrimento! Ah, esta é uma grande riqueza pura e excelsa, adquirida pelo dharma! Assim recitam os deuses que estão no céu.
14.106.64
तस्याः प्रतिग्रहीता च भुङ्क्ते यावद्द्विजोत्तमः ।
तावद्देवगणाः सर्वे कपिलामर्चयन्ति च।
स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां गन्धैः पुष्पैः सुपूजिताम् ॥ १४.१०६.६४ ॥
Enquanto o melhor dos brâmanes, que recebeu o dom, dela desfrutar, todas as multidões de deuses adoram Kapilā, a de chifres dourados e cascos de prata, bem honrada com fragrâncias e flores.
14.106.65
वस्त्राभ्यामहताभ्यां तु यावत्तिष्ठत्यलङ्कृता ।
तावद्यदिच्छेत्कपिला मन्त्रपूता सुसंस्कृता।
भूलोकवासिनः सर्वान्ब्रह्मलोकं नयेत्स्वयम् ॥ १४.१०६.६५ ॥
Enquanto ela estiver de pé, adornada com duas vestes novas e não lavadas, que Kapilā, purificada pelos mantras e bem consagrada, faça o que deseja; que ela mesma conduza todos os habitantes do mundo terreno ao mundo de Brahmā.
14.106.66
भूरश्वः कनकं गावो रूप्यमश्वं तिला यवाः ।
दीयमानानि विप्राय प्रहृष्यन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०६.६६ ॥
Terra, cavalo, ouro, vacas, prata, cavalo, gergelim e cevada — quando são dados a um brâmane, alegram-se dia após dia.
14.106.67
अथ त्वश्रोत्रियेभ्यो वै तानि दत्तानि पाण्डव ।
तथा निन्दन्त्यथात्मानमशुभं किंनु नः कृतं ॥ १४.१०६.६७ ॥
Mas, ó Pāṇḍava, se essas coisas são dadas a quem não é versado no Veda, censuram a si mesmas assim: 'Que mal fizemos nós?'
14.106.68
अहो रक्षःपिशाचैश्च लुप्यमानाः समन्ततः ।
यास्यामो निरयं शीघ्रमिति शोचन्ति तानि वै ॥ १४.१०६.६८ ॥
Ai de nós! Saqueados por todos os lados por rākṣasas e piśācas, logo iremos para o inferno — pensando assim, lamentam-se.
14.106.69
एतान्यपि द्विजेभ्यो वै श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ।
दीयमानानि वर्धन्ते दातारं तारयन्ति च ॥ १४.१०६.६९ ॥
Estas também, quando dadas aos nascidos duas vezes, especialmente aos versados no Veda, crescem e levam o doador à outra margem.
14.106.70
देवदेवेश दैत्यघ्न कालः को हव्यकव्ययोः ।
के तत्रि पूजामर्हन्ति वर्जनीयाश्च के द्विजाः ॥ १४.१०६.७० ॥
Ó senhor dos deuses, matador dos daityas! Qual é o tempo das oferendas aos deuses e aos antepassados? Quem ali merece honra, e quais brâmanes devem ser evitados?
14.106.71
दैवं पूर्वाह्णिकं ज्ञेयं पैतृकं चापराह्णिकम् ।
कालहीनं च यद्दानं तद्दानं राजसं विदुः ॥ १४.१०६.७१ ॥
A manhã deve ser conhecida como o tempo dos deuses, e a tarde o dos antepassados; o dom dado fora do tempo devido, os sábios chamam de dom rājásico.
14.106.72
अवघुष्टं च यद्भुक्तमनृतेन च भारत ।
परामृष्टं शुना वाऽपि तद्भागं राक्षसं विदुः ॥ १४.१०६.७२ ॥
Ó Bhārata, a porção que é comida após ser proclamada em voz alta, ou obtida por falsidade, ou tocada por um cão, essa porção eles reconhecem como pertencente aos rākṣasas.
14.106.73
यावन्तः पतिता विप्रा जडोन्मत्तादयोपि च ।
दैवे च पित्र्ये ते विप्रा राजन्नार्हन्ति सत्क्रियां ॥ १४.१०६.७३ ॥
Ó rei, quantos brâmanes caídos existem, e os de mente embotada, os loucos e semelhantes, esses brâmanes não merecem tratamento honroso nos ritos dos deuses e dos ancestrais.
14.106.74
क्लीबः प्लङ्गी च कृष्ठी च राजयक्ष्मान्वितश्च यः ।
अपस्मारी च यश्चापि पित्र्ये नार्हति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७४ ॥
O impotente, o coxo, o leproso, aquele afetado pela tísica e o epiléptico: nenhum deles merece tratamento honroso no rito dos antepassados.
14.106.75
चिकित्सका देवलका मिथ्यानियमधारिणः ।
सोमविक्रयिणश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७५ ॥
Os médicos, os devalakas (sacerdotes de templo), os que observam votos falsos e os vendedores de soma: também estes não merecem tratamento honroso no śrāddha.
14.106.76
एकोद्दिष्टे च ये चान्नं भुञ्जते विधिवद्द्बिजाः ।
चान्द्रायणमकृत्वा ते पुनर्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७६ ॥
Os dvijas que comem o alimento no rito do ekoddiṣṭa conforme a regra, sem terem realizado a penitência lunar, não voltam a merecer tratamento honroso.
14.106.77
गायका नर्तकाश्चैव प्लवका वादकास्तथा ।
कथका यौधिकाश्चैव श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७७ ॥
Os cantores, dançarinos, acrobatas, instrumentistas, narradores e guerreiros: também estes não merecem tratamento honroso no śrāddha.
14.106.78
अनग्नयश्च ये विप्राः शवनिर्यातकाश्च ये ।
स्तेनाश्चापि विकर्मस्था राजन्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७८ ॥
Ó rei, brâmanes que não mantêm o fogo sagrado, carregadores de cadáveres, ladrões e os que seguem atos proibidos não merecem honra.
14.106.79
अपरिज्ञातपूर्वाश्च गणपुत्राश्च ये द्विजाः ।
पुत्रिकापुत्रकाश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७९ ॥
Brâmanes de linhagem anterior desconhecida, filhos de assembleias de clã e dvijas filhos de filha também não merecem honra no śrāddha.
14.106.80
रणकर्ता च यो विप्रो यश्च वाणिज्यको द्विजः ।
प्राणिविक्रयवृत्तिश्च श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.८० ॥
O brâmane que faz guerra, o dvija comerciante e quem vive vendendo seres vivos não merecem honra no śrāddha.
14.106.81
चीर्णव्रतगुणैर्युक्ता नित्यं स्वाध्यायतत्पराः ।
सावित्रीज्ञाः क्रियावन्तस्ते श्राद्धे सत्कृतिक्षमाः ॥ १४.१०६.८१ ॥
Os dotados das virtudes dos votos cumpridos, sempre dedicados ao estudo védico, conhecedores do Sāvitrī e praticantes dos ritos, são dignos de honra no śrāddha.
14.106.82
श्राद्धस्य ब्राह्मणः कालः प्राप्तं दघि घृतं तथा ।
दर्भाः सुमनसः क्षेत्रं तत्काले श्राद्धदो भवेत् ॥ १४.१०६.८२ ॥
O brâmane é o tempo do śrāddha; quando se obtêm coalhada, manteiga clarificada, grama darbha, flores e um lugar adequado, nesse mesmo momento deve-se tornar o doador do śrāddha.
14.106.83
चारित्रनिरता राजन्कृशा ये कृशवृत्तयः ।
अर्थिनश्चोपगच्छन्ति तेभ्यो दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८३ ॥
Ó rei, o que se dá aos que se dedicam à boa conduta, são magros e vivem em dificuldade, e se aproximam como suplicantes, produz grande fruto.
14.106.84
तपस्विनश्च ये विप्रास्तथा भैक्षचराश्च ये ।
अर्थिनः केचिदिच्छन्ति तेषां दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८४ ॥
Aos brâmanes ascetas, aos que vivem de mendicância e a certos solicitantes que desejam uma dádiva, a dádiva oferecida traz grande fruto.
14.106.85
एवं धर्मभूतां श्रेष्ठ ज्ञात्वा सर्वात्मना तदा ।
र्श्रोत्रियाय दरिद्राय प्रयच्छानुपकारिणे ॥ १४.१०६.८५ ॥
Assim, ó melhor dos justos, sabendo isto com todo o teu ser, dá ao brâmane erudito e pobre que não retribui favores.
14.106.86
दानं यत्ते प्रियं किंचिच्छ्रोत्रियाणां च यत्प्रियम् ।
तत्प्रयच्छस्व धर्मज्ञ यदीच्छसि तदक्षयम् ॥ १४.१०६.८६ ॥
Dá o dom que te é caro e o que é caro aos brâmanes eruditos, ó conhecedor do dharma, se desejas o que é imperecível.
14.106.87
निरयं ये च गच्छन्ति तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.८७ ॥
Ouve quem vai para o inferno, ó Yudhiṣṭhira.
14.106.88
गुर्वर्थं वा भयार्थं वा नोचेदन्यत्र पाण्डव ।
वदन्ति येऽनृतं विप्रास्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८८ ॥
Os brâmanes que dizem falsidades, ó filho de Pāṇḍu, exceto por causa do mestre ou por medo, ou de outro modo sem causa, certamente vão para o inferno.
14.106.89
परदारापहर्तारः परदारामिमर्शकाः ।
परारप्रयोक्तारस्तें वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८९ ॥
Os que raptam as esposas alheias, os que tocam nas esposas alheias e os que incitam outros ao mal: esses certamente vão para o inferno.
14.106.90
सूचकाः संधिभेत्तारः परद्रव्योपजीविनः ।
अकृतज्ञाश्च मित्राणां ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९० ॥
Os delatores, os quebradores de tratados, os que vivem da riqueza alheia e os ingratos para com os amigos: esses, sem dúvida, vão para o inferno.
14.106.91
वर्णाश्रमाणां ये बाह्याः पाषण्डाश्चैव पापिनः ।
उपासते च तानेव ते सर्वे नरकालयाः ॥ १४.१०६.९१ ॥
Os hereges e pecadores que estão fora dos varṇas e āśramas, e os que os reverenciam: todos habitam o inferno.
14.106.92
वेदविक्रयिणश्चैव वेदानां चैव दूषकाः ।
वेदानां लेखकाश्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९२ ॥
Os que vendem os Vedas, os que corrompem os Vedas e os copistas dos Vedas: esses, sem dúvida, vão para o inferno.
14.106.93
रसविक्रयिणो राजन्विषविक्रयिणश्च ये ।
क्षीरविक्रयिणश्चापि ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९३ ॥
Ó rei, os vendedores de sucos, os vendedores de veneno e os vendedores de leite: também esses, sem dúvida, vão para o inferno.
14.106.94
चण्डालेभ्यश्च ये क्षीरं प्रयच्छन्ति नराधमाः ।
अर्थार्थमथवा स्नेहात्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९४ ॥
Os mais vis dos homens que dão leite aos caṇḍālas, por riqueza ou por afeição: esses, sem dúvida, vão para o inferno.
14.106.95
पशूनां दमकयैव तथा नासानुवेधकाः ।
पुंस्त्वहिंसाकरस्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९५ ॥
Os que amarram os animais com cordas e lhes furam o nariz, e os que praticam violência que destrói sua virilidade: esses, sem dúvida, vão para o inferno.
14.106.96
अदातारः समर्था ये द्रव्याणां लोभकारणात् ।
दीनानन्धान्न पश्यन्ति ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९६ ॥
Aqueles que, podendo, por ganância de riquezas não dão e não olham para os pobres e os cegos, esses certamente vão para o inferno.
14.106.97
क्षान्तान्दान्तान्कृशान्प्राज्ञान्दीर्घकालं सहोषितान् ।
त्यजन्ति कृतकृत्या ये ते वा निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९७ ॥
Aqueles que, tendo cumprido seus objetivos, abandonam os pacientes, os dominados, os esquálidos e os sábios com quem longamente conviveram: esses vão para o inferno.
14.106.98
बालानामपि वृद्धानां श्रान्तानां चापि ये नराः ।
अदत्त्वाऽश्नान्ति मृष्टान्नं ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९८ ॥
Aqueles que comem boa comida sem dar às crianças, aos idosos e aos cansados, esses certamente vão para o inferno.
14.106.99
एते पूर्वर्षिभिः प्रोक्ता नरा निरयगामिनः ।
ये स्वर्गं समनुप्राप्तास्ताञ्शृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.९९ ॥
Estes homens que vão para o inferno foram declarados pelos antigos sábios. Agora, Yudhiṣṭhira, ouve sobre aqueles que alcançaram o céu.
14.106.100
दानेन तपसा चैव सत्येन च दमेन च ।
ये धर्ममनुवर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०० ॥
Os homens que seguem o dharma pela doação, pela austeridade, pela verdade e pelo domínio de si vão para o céu.
14.106.101
शुश्रूषयाऽप्युपाध्यायाच्छ्रुतमादाय पाण्डव ।
ये प्रतिग्रहनिस्स्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०१ ॥
Ó Pāṇḍava, os homens que, pelo serviço, receberam o saber de seu mestre e permanecem livres do apego a receber dádivas, vão para o céu.
14.106.102
मधुमांसासवेभ्यस्तु निवृत्ता व्रतवत्तु ये ।
परदारनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०२ ॥
Aqueles homens que, como num voto, se abstêm de mel, carne e bebidas intoxicantes, e se abstêm da mulher alheia, vão para o céu.
14.106.103
मातरं पितरं चैव शुश्रूषन्ति च ये नराः ।
भ्रहातॄणामपि सस्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०३ ॥
Aqueles homens que servem a mãe e o pai, e que também vivem com afeto pelos irmãos, vão para o céu.
14.106.104
ये तु भोजनकाले तु निर्याताश्चातिथिप्रियाः ।
द्वाररोधं न कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०४ ॥
Aqueles que, na hora da refeição, saem e amam os hóspedes, e não bloqueiam a porta, vão para o céu.
14.106.105
वैवाहिकं तु कन्यानां दरिद्राणां च ये नराः ।
कारयन्ति च कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०५ ॥
Aqueles homens que providenciam, e também realizam, os casamentos das donzelas pobres, vão para o céu.
14.106.106
रसानामथ बीजानामोषधीनां तथैव च ।
दातारः श्रद्धयोपेतास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०६ ॥
Aqueles homens que, dotados de fé, doam sucos, sementes e ervas, vão para o céu.
14.106.107
क्षेमाक्षेमं च मार्गेषु समानि विषमाणि च ।
अर्थिनां ये च वक्ष्यन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०७ ॥
Aqueles que indicam aos que buscam quais caminhos são seguros e quais perigosos, quais planos e quais acidentados, vão para o céu.
14.106.108
पर्वद्वये चतुर्दश्यामष्टम्यां संध्ययोर्द्वयोः ।
आर्द्रायां जन्मनक्षत्रे विषुवे श्रवणेऽथवा।
ये ग्राम्यधर्मविरतास्ते नराः स्वर्गगाप्तिनः ॥ १४.१०६.१०८ ॥
Nos dois dias de parva, no décimo quarto e no oitavo dia lunar, nos dois crepúsculos, sob o asterismo Ārdrā, sob o asterismo de nascimento, no dia do equinócio ou sob o asterismo Śravaṇa, aqueles homens que se abstêm dos prazeres mundanos vão ao céu.
14.106.109
हव्यकव्यविधानं च नरकस्वर्गगामिनौ ।
धर्माधर्मौ च कथितौ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १४.१०६.१०९ ॥
As regras das oferendas aos deuses e aos ancestrais, os caminhos que levam ao inferno e ao céu, e o dharma e o adharma já foram expostos. O que mais desejas ouvir?