Mahābhārata · Adhyāya 14.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.106.1
एवं श्रुत्वा परं पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०६.१ ॥
Nachdem er so von der höchsten, verdienstvollen und vortrefflichen Gabe der Kapilā-Kuh gehört hatte, sprach der Sohn des Dharma mit frohem Herzen wieder zu Keśava.
14.106.2
देवदेवश कपिला यदा विप्राय दीयते ।
कथं सर्वेषु चाङ्गेषु तस्यास्तिष्ठन्ति देवताः ॥ १४.१०६.२ ॥
O Gott der Götter! Wenn eine Kapilā-Kuh einem Brahmanen gegeben wird, wie wohnen dann die Götter in all ihren Gliedern?
14.106.3
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश चैव त्वया मम ।
तासां कति सुरश्रेष्ठ् कपिलाः पुण्यलक्षणाः ॥ १४.१०६.३ ॥
O Bester der Götter! Von diesen Kapilā-Kühen, die du mir als zehn beschrieben hast, wie viele sind Kapilā-Kühe mit verdienstvollen Merkmalen?
14.106.4
कथं वाऽनुगृहीतास्ताः सुरैः पितृगणैरपि ।
केन युक्ताश्च वर्णेन श्रोतुं कौतूहलं मे ॥ १४.१०६.४ ॥
Wie werden sie von den Göttern und den Scharen der Ahnen begünstigt, und mit welcher Farbe sind sie begabt? Ich bin begierig, dies zu hören.
14.106.5
युधिष्ठिरेणैवमुक्तः केशवः सत्यवाक्तदा ।
गुह्यानां परमं गुह्यं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १४.१०६.५ ॥
So von Yudhiṣṭhira angesprochen, begann Keśava, wahrhaftig in der Rede, nun das höchste Geheimnis unter den Geheimnissen zu verkünden.
14.106.6
शृणु राजन्पवित्रं वै रहस्यं धर्ममुत्तमम् ।
ग्रहणीयं सत्यमिदं न श्राव्यं हेतुवादिभिः ॥ १४.१०६.६ ॥
Höre, o König: Dies ist ein heiliges Geheimnis und das höchste Dharma. Es ist wahr und soll erfasst werden; es darf nicht denen verkündet werden, die nur durch Vernunftschlüsse streiten.
14.106.7
यदा वत्सस्य पादौ द्वौ प्रसवे शिरसा सह ।
दृश्येते दानकालं तत्तमाहुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.१०६.७ ॥
Wenn bei der Geburt die beiden Beine und der Kopf eines Kalbes zusammen erscheinen, nennen die besten der Weisen dies den Zeitpunkt der Gabe.
14.106.8
अन्तरिक्षगतो वत्सो यावद्भूमिं न यास्यति ।
गौस्तावत्पृथिवी ज्ञेया तस्माद्देया तु तादृशी ॥ १४.१०६.८ ॥
Solange das Kalb in der Luft ist und den Boden noch nicht erreicht hat, ist die Kuh als die Erde zu erkennen; deshalb ist eine solche Kuh zu geben.
14.106.9
यावन्ति धेन्वा रोमाणि सवत्साया युधिष्ठिर ।
यावत्यः सिकताश्चापि गर्भोदकपरिप्लुताः।
तावद्वर्षसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते ॥ १४.१०६.९ ॥
O Yudhiṣṭhira, so viele Tausende von Jahren wird der Spender im Himmel geehrt, wie es Haare an einer Kuh mit ihrem Kalb gibt und wie viele Sandkörner, von den Geburtswassern durchtränkt, es gibt.
14.106.10
सुवर्णाभरणां कृत्वा सव्तसां कपिलां तिलैः ।
प्रच्छाद्य तां तु दद्याद्वै सर्वरत्नैरलङ्कृताम् ॥ १४.१०६.१० ॥
Nachdem man eine rotbraune Kuh mit ihrem Kalb mit goldenem Schmuck geschmückt, mit Sesam bedeckt und mit allen Edelsteinen verziert hat, soll man sie geben.
14.106.11
ससमुद्रा नदी तेन सशैलवनकानना ।
चतुरन्ता भवेद्दत्ता नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०६.११ ॥
Durch diese Gabe wird die Erde mit ihren Meeren, Flüssen, Bergen, Wäldern und Hainen, begrenzt von ihren vier Enden, als gegeben betrachtet; daran ist nicht zu zweifeln.
14.106.12
पृथिवीदानतुल्येन तेन दानेन मानवः ।
संसारसागरात्तीर्णो याति लोकं प्रजापतेः ॥ १४.१०६.१२ ॥
Durch diese Gabe, die der Gabe der Erde gleichkommt, überquert der Mensch den Ozean des weltlichen Daseins und gelangt in die Welt des Prajāpati.
14.106.13
ब्रह्महा भ्रूणहा गोघ्नो यदि वा गुरुतल्पगः ।
महापातकयुक्तोपि एतद्दानेन शुद्ध्यति ॥ १४.१०६.१३ ॥
Selbst der Mörder eines Brahmanen, der Mörder eines Embryos, der Mörder einer Kuh oder wer das Lager seines Lehrers schändet, obwohl mit großen Sünden behaftet, wird durch diese Gabe gereinigt.
14.106.14
इदं पठति यः पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
प्रातरुत्थाय मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०६.१४ ॥
Höre die Frucht des Verdienstes für den, der am Morgen aufsteht und mit Hingabe an mich diese höchste, verdienstvolle Gabe der Kapilā-Kuh rezitiert.
14.106.15
मनसा कर्मणा वाचा मतिपूर्वं युधिष्ठिर ।
पापं रात्रिकृतं हन्यादस्याध्यायस्य पाठकः ॥ १४.१०६.१५ ॥
O Yudhiṣṭhira, die Sünde, die nachts mit Bedacht durch Gedanken, Tat oder Wort begangen wurde, vernichtet der Rezitator dieses Kapitels.
14.106.16
इदमावर्तमानस्तु श्राद्धे यस्तर्पयेद्द्विजान् ।
तस्याप्यमृतमश्नन्ति पितरोऽत्यन्तहर्षिताः ॥ १४.१०६.१६ ॥
Wer dies wiederholt rezitiert und die Zweimalgeborenen bei einem Śrāddha-Ritus sättigt, dessen Ahnen, überaus erfreut, verzehren auch seine Ambrosia.
14.106.17
यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ।
तस्य रात्रिकृतं सर्वुं पापमाशु प्रणश्यति ॥ १४.१०६.१७ ॥
Und wer dies mit Hingabe hört, sein inneres Selbst auf mich gerichtet, dessen gesamte nächtlich begangene Sünde wird rasch vernichtet.
14.106.18
अतः परं विशेषं तु कपिलानां ब्रवीमि ते ।
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश राजन्मया तव।
तासां चतस्रः प्रवराः पुण्याः पापप्रणाशनाः ॥ १४.१०६.१८ ॥
Nun sage ich dir den Unterschied der Kapilā-Kühe. Von den zehn Kapilā-Kühen, die ich dir genannt habe, o König, sind vier die vorzüglichsten, verdienstvoll und sündentilgend.
14.106.19
सुवर्णकपिला पुण्या तथा रक्ताक्षिपिङ्गला ।
पिङ्गलाक्षी च या गौश्च या स्यात्पिङ्गलपिङ्गला ॥ १४.१०६.१९ ॥
Die goldfarbene Kapilā ist heilig, ebenso die rotäugige Piṅgalā; die Kuh namens Piṅgalākṣī und jede, die von sehr tiefem Falbfarbton ist, sind gleichermaßen heilig.
14.106.20
एताश्चतस्रः प्रवराः पवित्राः पापनाशनाः ।
नमस्कृता वा दृष्टा वा घ्नन्ति पापं नरस्य तु ॥ १४.१०६.२० ॥
Diese vier sind die besten, rein und vernichten die Sünde; ob man sie grüßt oder auch nur sieht, sie vernichten die Sünde des Menschen.
14.106.21
यस्यैताः कपिलाः सन्ति गृहे पापप्रणाशनाः ।
तत्र श्रीर्विजयः कीर्तिः स्फीता नित्यं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२१ ॥
In dem Haus, in dem diese sündenvernichtenden falben Kühe sind, o Yudhiṣṭhira, herrschen stets Glück, Sieg und reichlicher Ruhm.
14.106.22
एतासां प्रीतिमायाति क्षीरेण तु वृषध्वजः ।
दध्ना च त्रिदशाः सर्वे घृतेन तु हुताशनः ॥ १४.१०६.२२ ॥
Durch die Milch dieser Kühe wird Vṛṣadhvaja (Śiva) erfreut; mit Quark erfreuen sich alle Götter, und mit geklärter Butter der Feuergott Agni.
14.106.23
पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः ।
सकृद्देत्तेन तुष्यन्ति वर्षकोटिं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२३ ॥
Väter, Großväter und ebenso Urgroßväter werden durch eine einzige solche Gabe zehn Millionen Jahre lang zufriedengestellt, o Yudhiṣṭhira.
14.106.24
कपिलाया घृतं क्षीरं दधि पायसमेव वा ।
श्रोत्रियेभ्यः सकृद्दत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.१०६.२४ ॥
Wer einmal gelehrten Brahmanen geklärte Butter, Milch, Quark oder Milchreis von einer falben Kuh schenkt, wird von seinen Sünden befreit.
14.106.25
उपवासं तु यः कृत्वाऽप्यहोरात्रं जितेन्द्रियः ।
कपिलापञ्चगव्यं तु पीत्वा चान्द्रायणात्परम् ॥ १४.१०६.२५ ॥
Wer, seine Sinne beherrschend, einen Tag und eine Nacht fastet, die fünf Produkte der Kapilā-Kuh trinkt und danach das Cāndrāyaṇa-Gelübde übt…
14.106.26
सौम्ये मुहूर्ते तत्प्रशय शुद्धात्मा शुद्धमानसः ।
क्रोधानृतविनिर्मुक्तो मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०६.२६ ॥
Zu einem glücklichen Zeitpunkt, rein an Seele und Geist, frei von Zorn und Lüge, mit dem inneren Selbst auf mich gerichtet, er…
14.106.27
कपिलापञ्चगव्येन सुमन्त्रेण पृथक्पथक् ।
यो मत्प्रतिकृतिं वाऽपि शङ्कराकृतिमेव वा।
स्नापयेद्विषुवे यस्तु सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.१०६.२७ ॥
Wer mit den fünf Produkten der Kapilā-Kuh und der heiligen Formel einzeln ein Bild von mir oder eine Gestalt Śaṅkaras zur Tagundnachtgleiche badet, erlangt die Frucht des Aśvamedha.
14.106.28
स मुक्तपापः शुद्धात्मा यानेनांबरशोभिना ।
मम लोकं व्रजेन्मुक्तो रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१०६.२८ ॥
Von Sünde befreit und rein an Seele, fährt er auf einem himmelsgleich strahlenden Fahrzeug in meine Welt, oder, erlöst, in die Welt Rudras.
14.106.29
ब्रह्मणा तु पुरा सृष्टा कपिला काञ्चनप्रभा ।
अग्निकुण्डात्परैर्मन्त्रैर्होमधेनुर्महाप्रभा ॥ १४.१०६.२९ ॥
In alter Zeit schuf Brahmā die Kapilā-Kuh, goldstrahlend; durch höchste Mantras wurde sie aus der Feuergrube als Opferkuh hervorgebracht, von großem Glanz.
14.106.30
सृष्टमात्रां तु तां दृष्ट्वा देवा रुद्रादयो दिवि ।
सिद्धा ब्रह्मर्षयश्चैव वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ॥ १४.१०६.३० ॥
Als sie gerade erschaffen war, sahen die Götter unter Rudra im Himmel, die vollkommenen Wesen, die brahmanischen Weisen, die Veden mit ihren Hilfswissenschaften und die Opfer…
14.106.31
सागराः सरितश्चैव पर्वताः सबलाहकाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्चाप्युपस्थिताः ॥ १४.१०६.३१ ॥
Die Meere, die Flüsse, die Berge mit ihren Wolken, die Gandharvas und Apsaras, die Yakṣas und Schlangen kamen ebenfalls herbei und stellten sich dort ein.
14.106.32
सर्वे विस्मयमापन्नाः शिखिमध्ये महाप्रभाम् ।
मन्त्रैशअच विविधैस्तां तु तुष्टुवुस्तामनेकशः ॥ १४.१०६.३२ ॥
Alle, von Staunen erfüllt, priesen jene große Strahlkraft inmitten des Feuers vielfach mit mancherlei Hymnen.
14.106.33
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे नातिशृङ्गीं त्रिलोचनाम् ।
मूर्ध्ना प्रणम्य तां भूमौ सवत्साममृतारणिम् ॥ १४.१०६.३३ ॥
Mit gefalteten Händen neigten alle das Haupt und verneigten sich zu Boden vor ihr, der Dreiäugigen, nicht sehr gehörnten, mit ihrem Kalb, dem Reibholz des Nektars.
14.106.34
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे चतुर्वक्त्रं पितामहम् ।
आज्ञापय महादेव किं ते कुर्मः कथं विभो ॥ १४.१०६.३४ ॥
Mit gefalteten Händen sprachen alle zum vierköpfigen Urahn: »Großer Gott, befiehl! O Herr, was sollen wir für dich tun, und wie?«
14.106.35
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ।
भवन्तोप्यनुगृह्णन्तु दोग्ध्रीमेनां पयस्विनीम् ॥ १४.१०६.३५ ॥
Als alle Götter so gesprochen hatten, sprach Brahmā diese Worte: »Auch ihr möget die Gnade haben, diese milchgebende Kuh zu melken.«
14.106.36
होमधेनुरियं ज्ञेया ह्यग्नीन्संतर्पयिष्यति ।
अतोऽग्निस्तर्पितः सर्वान्भवतस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०६.३६ ॥
Diese Kuh ist als Opferkuh zu erkennen; sie wird die Feuer zufriedenstellen, und das zufriedengestellte Feuer wird euch alle zufriedenstellen.
14.106.37
प्रीताः क्षीरामृतेनास्या जातवीर्यपराक्रमाः ।
जयिष्यथ यथाकामं दानवान्सर्व एव तु ॥ १४.१०६.३७ ॥
Erfreut über den Nektar ihrer Milch und mit Kraft und Tapferkeit begabt, werdet ihr alle die Dānavas besiegen, wie ihr es wünscht.
14.106.38
जातवीर्यबलैर्युक्ताः सत्ववन्तो जितेन्द्रियाः ।
असङ्ख्येयबलाः सर्वे पालयिष्यथ वै प्रजाः ॥ १४.१०६.३८ ॥
Mit neu erwachter Kraft und Stärke begabt, von Güte erfüllt, die Sinne beherrschend, von unzähliger Macht, werdet ihr alle die Geschöpfe beschützen.
14.106.39
पालिताश्च प्रजाः सर्वा भवद्भिरिह धर्मतः ।
पूजयिष्यन्ति वा नित्यं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १४.१०६.३९ ॥
Und alle Geschöpfe, die von euch hier rechtmäßig beschützt werden, werden euch stets mit Opfern voller verschiedener Gaben ehren.
14.106.40
एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।
ततः संहृष्टवदनाः कपिलायै वरं ददुः ॥ १४.१०६.४० ॥
So angesprochen von Brahmā, dem höchsten Herrn, gaben alle Götter, mit freudigen Gesichtern, der Kapilā dann einen Segen.
14.106.41
यस्माल्लोकहितायाद्य ब्रह्मणा त्वं विनिर्मिता ।
तस्मात्पूता पवित्रा च भव पापव्यपोहिनी ॥ १४.१०६.४१ ॥
Da du heute von Brahmā zum Wohl der Welt erschaffen wurdest, sei also gereinigt, rein und eine Entfernerin der Sünde.
14.106.42
ये त्वां दृष्ट्वा नमस्यन्ति स्पृष्ट्वा चापि करैर्नराः ।
तेषां वर्षकृतं पापं त्वद्भक्तानां प्रणश्यति ॥ १४.१०६.४२ ॥
Für jene Menschen, die dich sehen, sich verneigen und dich mit ihren Händen berühren, wird die im Laufe eines Jahres angehäufte Sünde deiner Verehrer vernichtet.
14.106.43
अकामकृतमज्ञानमदृष्टं यच्च पातकम् ।
त्वां दृष्ट्वा ये नमस्यन्ति नराः सर्वसहेति च।
तेषां तद्विलयं याति तमः सूर्योदये यथा ॥ १४.१०६.४३ ॥
Die unabsichtlich, aus Unwissenheit begangenen und verborgenen Sünden derer, die dich sehen und, «sarvasahā» sagend, sich verneigen, vergehen, wie die Finsternis bei Sonnenaufgang.
14.106.44
इत्युक्त्वाऽस्यै वरं दत्त्वा प्रययुस्ते यथागतम् ।
लोकनिस्तरणार्थाय सा च लोकांश्चचार ह ॥ १४.१०६.४४ ॥
Nachdem sie dies gesagt und ihr eine Gnade gewährt hatten, zogen sie davon, wie sie gekommen waren. Und sie durchwanderte die Welten, um die Welten zu erlösen.
14.106.45
तस्यामेव समुद्भूता ह्येताश्च कपिला नव ।
विचरन्ति महीमेनां लोकानुग्रहकारणात्।
तस्मात्तु कपिला देया परत्र हितमिच्छता ॥ १४.१०६.४५ ॥
Aus ihr entsprangen diese neun rötlichen Kühe, die um der Gunst der Welten willen über diese Erde ziehen. Darum soll, wer im Jenseits Wohlergehen wünscht, eine rötliche Kuh geben.
14.106.46
यदा च दीयते राजन्कपिला ह्यग्निहोत्रिणे ।
तदा च शृङ्गयोस्तस्या विष्णुरिन्द्रश्च तिष्ठति ॥ १४.१०६.४६ ॥
O König, wenn einem Feueropferer eine rötliche Kuh gegeben wird, dann weilen Viṣṇu und Indra auf ihren Hörnern.
14.106.47
चन्द्रवज्रधरौ चापि तिष्ठतः शृङ्गमूलयोः ।
शृङ्गमध्ये तथा ब्रह्मा ललाटे गोवृषध्वजः ॥ १४.१०६.४७ ॥
Der Träger des Mondes und der Donnerkeil stehen an den Wurzeln der Hörner; in der Mitte der Hörner Brahmā, und auf der Stirn der Stiermarkierte.
14.106.48
कर्णयोरश्विनौ देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ।
दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां वाक्सरलस्वती ॥ १४.१०६.४८ ॥
An den Ohren die göttlichen Aśvin; an den Augen Mond und Sonne; an den Zähnen die Götter Marut; und auf der Zunge Sarasvatī als Rede.
14.106.49
रोमकूपेषु मुनयश्चर्मण्येव प्रजापतिः ।
निश्श्वासेषु स्थिता वेदाः सषडङ्गपदक्रमाः ॥ १४.१०६.४९ ॥
In den Haarporen weilten die Weisen, in der Haut eben Prajāpati; in den Atemzügen standen die Veden mit ihren sechs Gliedern und Wortfolgen.
14.106.50
नासापुटे स्थिता गन्धाः पुष्पाणि सुरभीणि च ।
अधरे वसवः सर्वे मुखे चाग्निः प्रतिष्ठितः ॥ १४.१०६.५० ॥
In den Nasenlöchern standen die Düfte und duftenden Blumen; an der Unterlippe alle Vasus, und im Mund war Agni fest gegründet.
14.106.51
साध्या देवाः स्थिताः कक्षे ग्रीवायां पार्वती स्थिता ।
पृष्ठे च नक्षत्रगणाः ककुद्देशे नभस्स्थलम् ॥ १४.१०६.५१ ॥
Die Sādhya-Götter standen in den Achselhöhlen, und Pārvatī war im Nacken gegründet; auf dem Rücken waren die Sternengruppen, und im Höckerbereich die Weite des Himmels.
14.106.52
अपाने सर्वतीर्थानि गोमूत्रे जाह्नवी स्वयम् ।
इष्टतुष्टमया लक्ष्मीर्गोमये वसती तदा ॥ १४.१०६.५२ ॥
Im unteren Ausgang waren alle heiligen Furten, und im Kuhurin Jāhnavī (die Gaṅgā) selbst; und Lakṣmī, aus Opfer und Zufriedenheit bestehend, wohnte damals im Kuhdung.
14.106.53
नासिकायां सदा देवी ज्येष्ठा वसति भामिनी ।
श्रोणीतटस्थाः पितरो रमा लाङ्गूलमाश्रिता ॥ १४.१०६.५३ ॥
In der Nase wohnt stets die Göttin Jyeṣṭhā, jene Strahlende; die Ahnen standen auf den Hängen der Hüften, und Ramā hatte im Schwanz Zuflucht genommen.
14.106.54
पार्श्वयोरुभयोः सर्वे विश्वेदेवाः प्रतिष्ठिताः ।
तिष्ठत्युरसि तासां तु प्रीतः शक्तिधरो गुहः ॥ १४.१०६.५४ ॥
An beiden Flanken waren alle Viśvedevas gegründet; und auf ihrer Brust steht der erfreute Guha (Skanda), der Träger des Speeres.
14.106.55
जानजङ्घोरुदेशेषु पञ्च तिष्ठन्ति वायवः ।
खुरमध्येषु गन्धर्वाः खुराग्रेषु च पन्नगाः ॥ १४.१०६.५५ ॥
In den Gegenden der Knie, Unterschenkel und Oberschenkel verweilen fünf Winde; in der Mitte der Hufe wohnen die Gandharvas, an den Spitzen der Hufe die Schlangen.
14.106.56
चत्वारः सागराः पूर्णास्तस्या एव पयोधराः ।
रतिर्मेधा क्षमा स्वाहा श्रद्धा शान्तिर्धृतिः स्मृतिः। ॥ १४.१०६.५६ ॥
Die vier Ozeane sind ihre vollen Euter; Lust, Verstand, Geduld, die Opfergabe svāhā, Glaube, Friede, Standhaftigkeit und Erinnerung sind die ihren.
14.106.57
कीर्तिर्दीप्तिः क्रिया कान्तिस्तुष्टिः पुष्टिस्च सन्ततिः ।
दिशश्च प्रदिशश्चैव सेवन्ते कपिलां सदा ॥ १४.१०६.५७ ॥
Ruhm, Glanz, Tat, Schönheit, Zufriedenheit, Nahrung und Nachkommenschaft sowie die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen dienen Kapilā stets.
14.106.58
देवा पितृगणाश्चापि गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
लोका द्वीपार्णवाश्चैव गङ्गाद्याः सरितस्तथा ॥ १४.१०६.५८ ॥
Die Götter und die Scharen der Ahnen, die Scharen der Gandharvas und Apsaras, die Welten, Inseln und Ozeane sowie ebenso die Flüsse, angeführt von der Gaṅgā, dienen ihr.
14.106.59
देवाः पितृगणाश्चापि वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ।
वेदोक्तैर्विविधैर्मन्त्रैः स्तुवन्ति हृषितास्तथा ॥ १४.१०६.५९ ॥
Die Götter und die Scharen der Ahnen, auch die Veden mit ihren Gliedern zusammen mit den Opfern, loben sie freudig mit den verschiedenen, in den Veden vorgeschriebenen Mantras.
14.106.60
विद्याधराश्च ये सिद्धा भूतास्तारागणास्तथा ।
पुष्पवृष्टिं च वर्षन्ति प्रनृत्यन्ति च हर्षिताः ॥ १४.१०६.६० ॥
Die Vidyādharas und die Siddhas, die Geister und die Scharen der Sterne sind ebenso dort; freudig lassen sie einen Blütenregen niedergehen und tanzen.
14.106.61
ब्रह्मणोत्पादिता देवी वह्निकुण्डान्महाप्रभा ।
नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवैर्नमस्कृते ॥ १४.१०६.६१ ॥
Göttin von großem Glanz, von Brahmā aus der Feuergrube hervorgebracht: Verehrung dir, o heilige Kapilā, von allen Göttern geehrt.
14.106.62
कपिलेऽथ महासत्वे सर्वतीर्थमये शुभे ।
दातारं स्वजनोपेतं ब्रह्मलोकं नय स्वयम् ॥ १४.१०६.६२ ॥
O Kapilā, o Mächtige, erfüllt von allen Tīrthas, o Glückbringende, führe du selbst den Geber samt seinen Angehörigen in Brahmās Welt.
14.106.63
अहो रत्नमिदं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् ।
अहो धर्मार्जितं शुद्धमिदमग्र्यं महाधनम्।
इत्याकाशस्थितस्ते तु सर्वदेवा जपन्ति च ॥ १४.१०६.६३ ॥
Ah, dies ist ein heiliges Juwel, das höchste, das alles Leid vernichtet! Ah, dies ist reiner, erhabenster großer Reichtum, durch Dharma erworben! So sprechen es die im Himmel stehenden Götter.
14.106.64
तस्याः प्रतिग्रहीता च भुङ्क्ते यावद्द्विजोत्तमः ।
तावद्देवगणाः सर्वे कपिलामर्चयन्ति च।
स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां गन्धैः पुष्पैः सुपूजिताम् ॥ १४.१०६.६४ ॥
Solange der Beste der Brahmanen, der die Gabe empfangen hat, sie genießt, verehren alle Scharen der Götter Kapilā, die mit goldenen Hörnern und silbernen Hufen, gut geehrt mit Düften und Blumen.
14.106.65
वस्त्राभ्यामहताभ्यां तु यावत्तिष्ठत्यलङ्कृता ।
तावद्यदिच्छेत्कपिला मन्त्रपूता सुसंस्कृता।
भूलोकवासिनः सर्वान्ब्रह्मलोकं नयेत्स्वयम् ॥ १४.१०६.६५ ॥
Solange sie, mit zwei neuen ungewaschenen Gewändern geschmückt, dasteht, möge Kapilā, durch Mantras gereinigt und wohl geweiht, tun, was sie wünscht; sie selbst möge alle Bewohner der Erdenwelt in Brahmās Welt führen.
14.106.66
भूरश्वः कनकं गावो रूप्यमश्वं तिला यवाः ।
दीयमानानि विप्राय प्रहृष्यन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०६.६६ ॥
Land, Pferd, Gold, Kühe, Silber, Pferd, Sesam und Gerste — wenn sie einem Brahmanen gegeben werden, freuen sie sich Tag für Tag.
14.106.67
अथ त्वश्रोत्रियेभ्यो वै तानि दत्तानि पाण्डव ।
तथा निन्दन्त्यथात्मानमशुभं किंनु नः कृतं ॥ १४.१०६.६७ ॥
Doch, o Pāṇḍava, wenn diese Gaben Nicht-Vedakundigen gegeben werden, klagen sie sich so an: »Was Unheilvolles haben wir getan?«
14.106.68
अहो रक्षःपिशाचैश्च लुप्यमानाः समन्ततः ।
यास्यामो निरयं शीघ्रमिति शोचन्ति तानि वै ॥ १४.१०६.६८ ॥
Wehe! Von Dämonen und Piśācas von allen Seiten geplündert, werden wir bald zur Hölle fahren — so denkend trauern sie.
14.106.69
एतान्यपि द्विजेभ्यो वै श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ।
दीयमानानि वर्धन्ते दातारं तारयन्ति च ॥ १४.१०६.६९ ॥
Auch diese Gaben wachsen, wenn sie den Zweimalgeborenen, besonders den Vedakundigen, gegeben werden, und sie tragen den Geber hinüber.
14.106.70
देवदेवेश दैत्यघ्न कालः को हव्यकव्ययोः ।
के तत्रि पूजामर्हन्ति वर्जनीयाश्च के द्विजाः ॥ १४.१०६.७० ॥
O Herr der Götter, Töter der Daityas! Welches ist der Zeitpunkt der Opfer an Götter und Ahnen? Wer dort verdient Ehre, und welche Brahmanen sind zu meiden?
14.106.71
दैवं पूर्वाह्णिकं ज्ञेयं पैतृकं चापराह्णिकम् ।
कालहीनं च यद्दानं तद्दानं राजसं विदुः ॥ १४.१०६.७१ ॥
Der Vormittag gilt als Zeit für die Götter, der Nachmittag für die Ahnen; eine Gabe ohne die rechte Zeit nennen die Weisen eine rājasische Gabe.
14.106.72
अवघुष्टं च यद्भुक्तमनृतेन च भारत ।
परामृष्टं शुना वाऽपि तद्भागं राक्षसं विदुः ॥ १४.१०६.७२ ॥
O Bhārata, den Anteil, der nach lautem Ausrufen gegessen wird, oder der durch Lüge erlangt oder von einem Hund berührt wurde, nennt man den Anteil der Rākṣasas.
14.106.73
यावन्तः पतिता विप्रा जडोन्मत्तादयोपि च ।
दैवे च पित्र्ये ते विप्रा राजन्नार्हन्ति सत्क्रियां ॥ १४.१०६.७३ ॥
O König, wie viele gefallene Brahmanen es auch gibt, die Stumpfsinnigen, die Wahnsinnigen und dergleichen — diese Brahmanen verdienen beim Ritus für die Götter und die Ahnen keine ehrenvolle Behandlung.
14.106.74
क्लीबः प्लङ्गी च कृष्ठी च राजयक्ष्मान्वितश्च यः ।
अपस्मारी च यश्चापि पित्र्ये नार्हति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७४ ॥
Der Impotente, der Lahme, der Aussätzige, wer an Schwindsucht leidet, und der Epileptiker — keiner von ihnen verdient im Ahnenritus ehrenvolle Behandlung.
14.106.75
चिकित्सका देवलका मिथ्यानियमधारिणः ।
सोमविक्रयिणश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७५ ॥
Ärzte, Devalakas (Tempelpriester), Halter falscher Gelübde und Verkäufer von Soma — auch diese verdienen beim Śrāddha keine ehrenvolle Behandlung.
14.106.76
एकोद्दिष्टे च ये चान्नं भुञ्जते विधिवद्द्बिजाः ।
चान्द्रायणमकृत्वा ते पुनर्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७६ ॥
Die Zweimalgeborenen, die beim Ekoddiṣṭa-Ritus der Vorschrift gemäß Speise essen, ohne die Mondbuße vollzogen zu haben, verdienen nicht wieder ehrenvolle Behandlung.
14.106.77
गायका नर्तकाश्चैव प्लवका वादकास्तथा ।
कथका यौधिकाश्चैव श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७७ ॥
Sänger, Tänzer, Akrobaten, Instrumentalisten, Erzähler und Krieger — auch diese verdienen beim Śrāddha keine ehrenvolle Behandlung.
14.106.78
अनग्नयश्च ये विप्राः शवनिर्यातकाश्च ये ।
स्तेनाश्चापि विकर्मस्था राजन्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७८ ॥
O König, Brahmanen, die kein heiliges Feuer unterhalten, Leichenträger, Diebe und jene, die verbotenen Handlungen nachgehen, verdienen keine Ehre.
14.106.79
अपरिज्ञातपूर्वाश्च गणपुत्राश्च ये द्विजाः ।
पुत्रिकापुत्रकाश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७९ ॥
Brahmanen von unbekannter früherer Abstammung, Söhne von Stammesversammlungen und zweimal Geborene, die Söhne einer Tochter sind, verdienen ebenfalls keine Ehre beim Śrāddha.
14.106.80
रणकर्ता च यो विप्रो यश्च वाणिज्यको द्विजः ।
प्राणिविक्रयवृत्तिश्च श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.८० ॥
Ein Brahmane, der Krieg führt, ein zweimal geborener Händler und einer, der vom Verkauf lebender Wesen lebt, verdienen beim Śrāddha keine Ehre.
14.106.81
चीर्णव्रतगुणैर्युक्ता नित्यं स्वाध्यायतत्पराः ।
सावित्रीज्ञाः क्रियावन्तस्ते श्राद्धे सत्कृतिक्षमाः ॥ १४.१०६.८१ ॥
Wer mit den Tugenden erfüllter Gelübde ausgestattet ist, stets dem Veda-Studium ergeben, die Sāvitrī kennen und die Riten vollziehen, der ist beim Śrāddha der Ehre würdig.
14.106.82
श्राद्धस्य ब्राह्मणः कालः प्राप्तं दघि घृतं तथा ।
दर्भाः सुमनसः क्षेत्रं तत्काले श्राद्धदो भवेत् ॥ १४.१०६.८२ ॥
Der Brahmane ist die Zeit des Śrāddha; wenn Quark, Ghee, Darbha-Gras, Blumen und ein geeigneter Ort vorhanden sind, soll man eben zu dieser Zeit der Geber des Śrāddha werden.
14.106.83
चारित्रनिरता राजन्कृशा ये कृशवृत्तयः ।
अर्थिनश्चोपगच्छन्ति तेभ्यो दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८३ ॥
O König, was denen gegeben wird, die dem guten Wandel ergeben, hager sind und in Armut leben und als Bittende herantreten, bringt große Frucht.
14.106.84
तपस्विनश्च ये विप्रास्तथा भैक्षचराश्च ये ।
अर्थिनः केचिदिच्छन्ति तेषां दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८४ ॥
Den asketischen Brahmanen, denen, die vom Betteln leben, und gewissen Bittstellern, die eine Gabe wünschen, bringt die gegebene Gabe große Frucht.
14.106.85
एवं धर्मभूतां श्रेष्ठ ज्ञात्वा सर्वात्मना तदा ।
र्श्रोत्रियाय दरिद्राय प्रयच्छानुपकारिणे ॥ १४.१०६.८५ ॥
So, o Bester unter den Gerechten, erkenne es mit ganzem Herzen und gib dem gelehrten, armen Brahmanen, der keinen Dienst erwidert, eine Gabe.
14.106.86
दानं यत्ते प्रियं किंचिच्छ्रोत्रियाणां च यत्प्रियम् ।
तत्प्रयच्छस्व धर्मज्ञ यदीच्छसि तदक्षयम् ॥ १४.१०६.८६ ॥
Gib die Gabe, die dir lieb ist und die den gelehrten Brahmanen lieb ist, o Kenner des Dharma, wenn du das Unvergängliche begehrst.
14.106.87
निरयं ये च गच्छन्ति तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.८७ ॥
Höre, wer in die Hölle geht, o Yudhiṣṭhira.
14.106.88
गुर्वर्थं वा भयार्थं वा नोचेदन्यत्र पाण्डव ।
वदन्ति येऽनृतं विप्रास्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८८ ॥
Brahmanen, die Unwahrheit sprechen, o Sohn Pāṇḍus, außer um eines Lehrers willen oder aus Furcht, oder sonst ohne Grund, gehen gewiss in die Hölle.
14.106.89
परदारापहर्तारः परदारामिमर्शकाः ।
परारप्रयोक्तारस्तें वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८९ ॥
Wer die Frauen anderer entführt, wer die Frauen anderer berührt und wer andere zum Bösen anstiftet — sie gehen gewiss in die Hölle.
14.106.90
सूचकाः संधिभेत्तारः परद्रव्योपजीविनः ।
अकृतज्ञाश्च मित्राणां ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९० ॥
Klatschmäuler, Vertragsbrecher, jene, die von fremdem Besitz leben, und die Undankbaren gegenüber Freunden – sie gehen gewiss in die Hölle.
14.106.91
वर्णाश्रमाणां ये बाह्याः पाषण्डाश्चैव पापिनः ।
उपासते च तानेव ते सर्वे नरकालयाः ॥ १४.१०६.९१ ॥
Die Häretiker und Sünder außerhalb der Stände und Lebensstufen und jene, die sie verehren – sie alle wohnen in der Hölle.
14.106.92
वेदविक्रयिणश्चैव वेदानां चैव दूषकाः ।
वेदानां लेखकाश्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९२ ॥
Die, die die Veden verkaufen, die Veden verderben, und die Schreiber der Veden – sie gehen gewiss in die Hölle.
14.106.93
रसविक्रयिणो राजन्विषविक्रयिणश्च ये ।
क्षीरविक्रयिणश्चापि ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९३ ॥
O König, die Verkäufer von Säften, die Verkäufer von Gift und die Verkäufer von Milch – auch sie gehen gewiss in die Hölle.
14.106.94
चण्डालेभ्यश्च ये क्षीरं प्रयच्छन्ति नराधमाः ।
अर्थार्थमथवा स्नेहात्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९४ ॥
Die niedrigsten unter den Menschen, die Milch an Caṇḍālas geben, sei es um Reichtums willen oder aus Zuneigung – sie gehen gewiss in die Hölle.
14.106.95
पशूनां दमकयैव तथा नासानुवेधकाः ।
पुंस्त्वहिंसाकरस्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९५ ॥
Die Tiere mit dem Halfter binden und ihnen die Nase durchbohren, und die Gewalt verüben, die ihre Männlichkeit zerstört – sie gehen gewiss in die Hölle.
14.106.96
अदातारः समर्था ये द्रव्याणां लोभकारणात् ।
दीनानन्धान्न पश्यन्ति ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९६ ॥
Jene, die es vermögen, aber aus Gier nach Reichtum nicht geben und auf Arme und Blinde nicht sehen, die gehen gewiss in die Hölle.
14.106.97
क्षान्तान्दान्तान्कृशान्प्राज्ञान्दीर्घकालं सहोषितान् ।
त्यजन्ति कृतकृत्या ये ते वा निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९७ ॥
Jene, die ihr Werk vollendet haben und die geduldigen, selbstbeherrschten, abgemagerten und weisen Menschen, mit denen sie lange lebten, verlassen — die gehen in die Hölle.
14.106.98
बालानामपि वृद्धानां श्रान्तानां चापि ये नराः ।
अदत्त्वाऽश्नान्ति मृष्टान्नं ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९८ ॥
Jene Menschen, die feine Speisen essen, ohne sie Kindern, Alten und Erschöpften zu geben, die gehen gewiss in die Hölle.
14.106.99
एते पूर्वर्षिभिः प्रोक्ता नरा निरयगामिनः ।
ये स्वर्गं समनुप्राप्तास्ताञ्शृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.९९ ॥
Diese Menschen, die in die Hölle gehen, wurden von den alten Weisen genannt. Nun, Yudhiṣṭhira, höre von denen, die den Himmel erlangt haben.
14.106.100
दानेन तपसा चैव सत्येन च दमेन च ।
ये धर्ममनुवर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०० ॥
Jene Menschen, die dem Dharma folgen durch Geben, Askese, Wahrheit und Selbstbeherrschung, die gehen in den Himmel.
14.106.101
शुश्रूषयाऽप्युपाध्यायाच्छ्रुतमादाय पाण्डव ।
ये प्रतिग्रहनिस्स्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०१ ॥
O Pāṇḍava, jene Menschen, die durch Dienst von ihrem Lehrer das Wissen empfangen haben und frei von Anhaftung an das Annehmen von Gaben bleiben, die gehen in den Himmel.
14.106.102
मधुमांसासवेभ्यस्तु निवृत्ता व्रतवत्तु ये ।
परदारनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०२ ॥
Jene Männer, die sich wie in einem Gelübde von Honig, Fleisch und berauschenden Getränken enthalten und sich von der Frau eines anderen fernhalten, gehen in den Himmel.
14.106.103
मातरं पितरं चैव शुश्रूषन्ति च ये नराः ।
भ्रहातॄणामपि सस्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०३ ॥
Jene Männer, die Mutter und Vater dienen und auch ihren Brüdern mit Zuneigung begegnen, gehen in den Himmel.
14.106.104
ये तु भोजनकाले तु निर्याताश्चातिथिप्रियाः ।
द्वाररोधं न कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०४ ॥
Jene, die zur Essenszeit hinausgehen und die Gäste lieben und die Tür nicht versperren, gehen in den Himmel.
14.106.105
वैवाहिकं तु कन्यानां दरिद्राणां च ये नराः ।
कारयन्ति च कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०५ ॥
Jene Männer, die die Hochzeiten armer Mädchen veranlassen und selbst durchführen, gehen in den Himmel.
14.106.106
रसानामथ बीजानामोषधीनां तथैव च ।
दातारः श्रद्धयोपेतास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०६ ॥
Jene Männer, die mit Vertrauen Säfte, Samen und Heilkräuter spenden, gehen in den Himmel.
14.106.107
क्षेमाक्षेमं च मार्गेषु समानि विषमाणि च ।
अर्थिनां ये च वक्ष्यन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०७ ॥
Jene, die Suchenden auf den Wegen sagen, was sicher und was gefährlich, was eben und was uneben ist, gehen in den Himmel.
14.106.108
पर्वद्वये चतुर्दश्यामष्टम्यां संध्ययोर्द्वयोः ।
आर्द्रायां जन्मनक्षत्रे विषुवे श्रवणेऽथवा।
ये ग्राम्यधर्मविरतास्ते नराः स्वर्गगाप्तिनः ॥ १४.१०६.१०८ ॥
An den beiden Parva-Tagen, am vierzehnten und achten Mondtag, zu den beiden Dämmerungen, unter dem Ārdrā-Sternbild, unter dem Geburtssternbild, am Tag der Tagundnachtgleiche oder unter dem Śravaṇa-Sternbild gehen jene Menschen in den Himmel ein, die sich von weltlichen Vergnügungen fernhalten.
14.106.109
हव्यकव्यविधानं च नरकस्वर्गगामिनौ ।
धर्माधर्मौ च कथितौ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १४.१०६.१०९ ॥
Die Regeln für Opfergaben an Götter und Ahnen, die Wege zur Hölle und zum Himmel sowie Dharma und Adharma wurden dargelegt. Was willst du noch hören?