மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.106.1
एवं श्रुत्वा परं पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
धर्मपुत्रः प्रहृष्टात्मा केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.१०६.१ ॥
இவ்வாறு மிகவும் புண்ணியமான, உயர்ந்த கபிலா தானத்தைக் கேட்டு, மகிழ்ந்த மனத்துடன் தர்மபுத்திரன் மீண்டும் கேசவனிடம் கூறினான்.
14.106.2
देवदेवश कपिला यदा विप्राय दीयते ।
कथं सर्वेषु चाङ्गेषु तस्यास्तिष्ठन्ति देवताः ॥ १४.१०६.२ ॥
தேவதேவரே! கபிலா பசு பிராமணருக்குத் தானமாக அளிக்கப்படும்போது, அதன் எல்லா அங்கங்களிலும் தேவர்கள் எவ்வாறு வாசம் செய்கிறார்கள்?
14.106.3
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश चैव त्वया मम ।
तासां कति सुरश्रेष्ठ् कपिलाः पुण्यलक्षणाः ॥ १४.१०६.३ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரே! நீர் எனக்குச் சொன்ன பத்து கபிலா பசுக்களில், புண்ணிய அடையாளங்களைக் கொண்ட கபிலாக்கள் எத்தனை?
14.106.4
कथं वाऽनुगृहीतास्ताः सुरैः पितृगणैरपि ।
केन युक्ताश्च वर्णेन श्रोतुं कौतूहलं मे ॥ १४.१०६.४ ॥
அவை தேவர்களாலும் பிதுர்களாலும் எவ்வாறு அருளப்பட்டவை? எந்த நிறத்தால் அவை குறிக்கப்படுகின்றன? அதைக் கேட்க எனக்கு ஆவல் உள்ளது.
14.106.5
युधिष्ठिरेणैवमुक्तः केशवः सत्यवाक्तदा ।
गुह्यानां परमं गुह्यं वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १४.१०६.५ ॥
யுதிஷ்டிரன் இவ்வாறு கேட்டபோது, சத்தியவாதியான கேசவன் அப்போது இரகசியங்களிலெல்லாம் மிக இரகசியமானதைச் சொல்லத் தொடங்கினான்.
14.106.6
शृणु राजन्पवित्रं वै रहस्यं धर्ममुत्तमम् ।
ग्रहणीयं सत्यमिदं न श्राव्यं हेतुवादिभिः ॥ १४.१०६.६ ॥
அரசே! கேள், இது தூய்மையான இரகசியமும் உயர்ந்த தர்மமும் ஆகும். இது உண்மை; இதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; தர்க்கவாதிகளுக்கு இதைச் சொல்லக் கூடாது.
14.106.7
यदा वत्सस्य पादौ द्वौ प्रसवे शिरसा सह ।
दृश्येते दानकालं तत्तमाहुर्मुनिसत्तमाः ॥ १४.१०६.७ ॥
கன்றின் இரு கால்களும் தலையும் பிறப்பின்போது ஒன்றாகத் தெரியும்போது, அதுவே கொடை கொடுக்கும் காலம் என்று சிறந்த முனிவர்கள் கூறுவர்.
14.106.8
अन्तरिक्षगतो वत्सो यावद्भूमिं न यास्यति ।
गौस्तावत्पृथिवी ज्ञेया तस्माद्देया तु तादृशी ॥ १४.१०६.८ ॥
கன்று வானில் இருந்து நிலத்தை அடையாத வரை, பசுவே பூமியாக அறியப்பட வேண்டும்; ஆகையால் அத்தகைய பசுவே கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
14.106.9
यावन्ति धेन्वा रोमाणि सवत्साया युधिष्ठिर ।
यावत्यः सिकताश्चापि गर्भोदकपरिप्लुताः।
तावद्वर्षसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते ॥ १४.१०६.९ ॥
யுதிஷ்டிரா! கன்றுடன் கூடிய பசுவின் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, கருநீரில் நனைந்த எத்தனை மணல் துகள்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கொடையாளி சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுவான்.
14.106.10
सुवर्णाभरणां कृत्वा सव्तसां कपिलां तिलैः ।
प्रच्छाद्य तां तु दद्याद्वै सर्वरत्नैरलङ्कृताम् ॥ १४.१०६.१० ॥
பொன் அணிகலன்கள் அணிவித்து, கன்றுடன் கூடிய கபிலை பசுவை எள்ளால் மூடி, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவளையே கொடுக்க வேண்டும்.
14.106.11
ससमुद्रा नदी तेन सशैलवनकानना ।
चतुरन्ता भवेद्दत्ता नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.१०६.११ ॥
அதனால் கடல், ஆறுகள், மலைகள், காடுகள், சோலைகளுடன் நான்கு எல்லைகள் கொண்ட (பூமி) கொடுக்கப்பட்டதாகும்; இதில் ஐயம் கொள்ளக்கூடாது.
14.106.12
पृथिवीदानतुल्येन तेन दानेन मानवः ।
संसारसागरात्तीर्णो याति लोकं प्रजापतेः ॥ १४.१०६.१२ ॥
பூமி தானத்திற்கு ஒப்பான அந்தக் கொடையால் மனிதன் சம்சாரக் கடலைக் கடந்து பிரஜாபதியின் உலகை அடைகிறான்.
14.106.13
ब्रह्महा भ्रूणहा गोघ्नो यदि वा गुरुतल्पगः ।
महापातकयुक्तोपि एतद्दानेन शुद्ध्यति ॥ १४.१०६.१३ ॥
பிராமணரைக் கொன்றவனோ, கருவைக் கொன்றவனோ, பசுவைக் கொன்றவனோ, அல்லது குருவின் படுக்கையில் சென்றவனோ, மகாபாதகங்களால் பற்றப்பட்டவனாயினும், இந்தத் தானத்தால் தூய்மையடைகிறான்.
14.106.14
इदं पठति यः पुण्यं कपिलादानमुत्तमम् ।
प्रातरुत्थाय मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०६.१४ ॥
காலையில் எழுந்து என் பக்தியுடன் இந்தப் புண்ணியமான, உயர்ந்த கபிலா-தானத்தைப் பாராயணம் செய்பவனின் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.106.15
मनसा कर्मणा वाचा मतिपूर्वं युधिष्ठिर ।
पापं रात्रिकृतं हन्यादस्याध्यायस्य पाठकः ॥ १४.१०६.१५ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, மனத்தாலும் செயலாலும் சொல்லாலும் அறிந்தே செய்த, இரவில் செய்த பாவத்தை, இந்த அத்தியாயத்தைப் பாராயணம் செய்பவன் அழிக்கிறான்.
14.106.16
इदमावर्तमानस्तु श्राद्धे यस्तर्पयेद्द्विजान् ।
तस्याप्यमृतमश्नन्ति पितरोऽत्यन्तहर्षिताः ॥ १४.१०६.१६ ॥
இதை மீண்டும் மீண்டும் ஓதியபடி சிராத்தத்தில் துவிஜர்களைத் திருப்தி செய்பவனின் பித்ருக்கள் பெரிதும் மகிழ்ந்து அவனுடைய அமிருதத்தையும் உண்கின்றனர்.
14.106.17
यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना ।
तस्य रात्रिकृतं सर्वुं पापमाशु प्रणश्यति ॥ १४.१०६.१७ ॥
மேலும் என்னில் லயித்த உள்ளத்தோடு பக்தியுடன் இதைக் கேட்பவனின் இரவில் செய்த எல்லாப் பாவமும் விரைவில் அழிகிறது.
14.106.18
अतः परं विशेषं तु कपिलानां ब्रवीमि ते ।
याश्चैताः कपिलाः प्रोक्ता दश राजन्मया तव।
तासां चतस्रः प्रवराः पुण्याः पापप्रणाशनाः ॥ १४.१०६.१८ ॥
இனி கபிலா பசுக்களின் சிறப்பை உனக்குச் சொல்கிறேன். அரசே, நான் உனக்குச் சொன்ன பத்துக் கபிலா பசுக்களில், அவற்றில் நான்கு சிறந்தவையும், புண்ணியமானவையும், பாவத்தை அழிப்பவையுமாகும்.
14.106.19
सुवर्णकपिला पुण्या तथा रक्ताक्षिपिङ्गला ।
पिङ्गलाक्षी च या गौश्च या स्यात्पिङ्गलपिङ्गला ॥ १४.१०६.१९ ॥
பொன்னிற கபிலை புண்ணியமானது; அதுபோல சிவந்த கண்களும் பிங்கல நிறமும் கொண்டவள்; பிங்கலாக்ஷி என்ற பசுவும், அதிக பிங்கல நிறமுள்ளவளும் புண்ணியமானவர்கள்.
14.106.20
एताश्चतस्रः प्रवराः पवित्राः पापनाशनाः ।
नमस्कृता वा दृष्टा वा घ्नन्ति पापं नरस्य तु ॥ १४.१०६.२० ॥
இந்த நான்கும் சிறந்தவை, தூய்மையானவை, பாவத்தை அழிப்பவை. வணங்கப்பட்டாலும், பார்க்கப்பட்டாலும், அவை மனிதனின் பாவத்தை நீக்கும்.
14.106.21
यस्यैताः कपिलाः सन्ति गृहे पापप्रणाशनाः ।
तत्र श्रीर्विजयः कीर्तिः स्फीता नित्यं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२१ ॥
எவருடைய வீட்டில் பாவத்தை அழிக்கும் இந்த கபிலைகள் இருக்கின்றனவோ, அங்கே எப்போதும் செல்வம், வெற்றி, பெருகிய புகழ் இருக்கும், யுதிஷ்டிரா.
14.106.22
एतासां प्रीतिमायाति क्षीरेण तु वृषध्वजः ।
दध्ना च त्रिदशाः सर्वे घृतेन तु हुताशनः ॥ १४.१०६.२२ ॥
இவற்றின் மகிழ்ச்சி பாலால் வ்ருஷத்வஜனை (சிவனை) அடைகிறது; தயிரால் அனைத்து தேவர்களும், நெய்யால் அக்னியும் மகிழ்கின்றனர்.
14.106.23
पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः ।
सकृद्देत्तेन तुष्यन्ति वर्षकोटिं युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.२३ ॥
தந்தையர், பாட்டனார்கள், பாட்டனின் பாட்டனார்களும் இப்படியே — ஒரே ஒரு முறை இந்த தானத்தால், யுதிஷ்டிரா, கோடி ஆண்டுகள் மனநிறைவடைகின்றனர்.
14.106.24
कपिलाया घृतं क्षीरं दधि पायसमेव वा ।
श्रोत्रियेभ्यः सकृद्दत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.१०६.२४ ॥
கபிலையின் நெய், பால், தயிர் அல்லது பாயசம் ஆகியவற்றை சுருதி அறிந்த அந்தணர்களுக்கு ஒரு முறை தானமாகக் கொடுத்தால், மனிதன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
14.106.25
उपवासं तु यः कृत्वाऽप्यहोरात्रं जितेन्द्रियः ।
कपिलापञ्चगव्यं तु पीत्वा चान्द्रायणात्परम् ॥ १४.१०६.२५ ॥
யார் புலனடக்கத்துடன் ஒரு நாள் இரவு முழுவதும் உபவாசம் இருந்து, கபிலை பசுவின் பஞ்சகவ்யத்தை அருந்தி, பின்னர் சாந்த்ராயண விரதத்தையும் கடைப்பிடிக்கிறானோ…
14.106.26
सौम्ये मुहूर्ते तत्प्रशय शुद्धात्मा शुद्धमानसः ।
क्रोधानृतविनिर्मुक्तो मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.१०६.२६ ॥
நல்ல முகூர்த்தத்தில், தூய ஆன்மாவும் தூய மனமும் கொண்டு, கோபத்தையும் பொய்யையும் விட்டு, என்னிடம் நிலைத்த உள்ளத்துடன் அவன்…
14.106.27
कपिलापञ्चगव्येन सुमन्त्रेण पृथक्पथक् ।
यो मत्प्रतिकृतिं वाऽपि शङ्कराकृतिमेव वा।
स्नापयेद्विषुवे यस्तु सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.१०६.२७ ॥
கபிலை பசுவின் பஞ்சகவ்யத்தால், மந்திரத்துடன், தனித்தனியாக, என் உருவத்தையோ சங்கரரின் உருவத்தையோ விஷுவ காலத்தில் நீராட்டுபவன் அசுவமேத பலனைப் பெறுவான்.
14.106.28
स मुक्तपापः शुद्धात्मा यानेनांबरशोभिना ।
मम लोकं व्रजेन्मुक्तो रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.१०६.२८ ॥
அவன் பாவமற்ற தூய ஆன்மாவுடன், வானம் போல் ஒளிரும் வாகனத்தில் என் உலகத்துக்குச் செல்கிறான்; அல்லது விடுதலை பெற்று ருத்ரலோகத்துக்கும் செல்லலாம்.
14.106.29
ब्रह्मणा तु पुरा सृष्टा कपिला काञ्चनप्रभा ।
अग्निकुण्डात्परैर्मन्त्रैर्होमधेनुर्महाप्रभा ॥ १४.१०६.२९ ॥
முன்பு பிரம்மன் பொன் ஒளி கொண்ட கபிலை பசுவைப் படைத்தார்; உயர்ந்த மந்திரங்களால் அக்னிகுண்டத்திலிருந்து ஹோமதேனு, மிகுந்த ஒளியுடையவள்.
14.106.30
सृष्टमात्रां तु तां दृष्ट्वा देवा रुद्रादयो दिवि ।
सिद्धा ब्रह्मर्षयश्चैव वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ॥ १४.१०६.३० ॥
அவள் உடனே படைக்கப்பட்டதைக் கண்டு, சுவர்க்கத்தில் ருத்ரர் முதலிய தேவர்களும், சித்தர்களும், பிரம்மரிஷிகளும், அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களும், யாகங்களும்…
14.106.31
सागराः सरितश्चैव पर्वताः सबलाहकाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्चाप्युपस्थिताः ॥ १४.१०६.३१ ॥
கடல்களும், ஆறுகளும், மலைகளும், மேகங்களுடன் கூடியவையும், கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும், யக்ஷர்களும், பாம்புகளும் அங்கே வந்து நின்றனர்.
14.106.32
सर्वे विस्मयमापन्नाः शिखिमध्ये महाप्रभाम् ।
मन्त्रैशअच विविधैस्तां तु तुष्टुवुस्तामनेकशः ॥ १४.१०६.३२ ॥
அனைவரும் வியப்பில் ஆழ்ந்து, நெருப்பின் நடுவில் இருந்த அந்த மகாஒளியை பலவகை மந்திரங்களால் பலமுறை துதித்தனர்.
14.106.33
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे नातिशृङ्गीं त्रिलोचनाम् ।
मूर्ध्ना प्रणम्य तां भूमौ सवत्साममृतारणिम् ॥ १४.१०६.३३ ॥
கைகூப்பிய அனைவரும், மூன்று கண்களுடைய, அதிக கொம்புகளற்ற, கன்றுடன் கூடிய அமிர்தத்தின் அரணியான அவளுக்கு தலைவணங்கி நிலத்தில் வணங்கினர்.
14.106.34
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे चतुर्वक्त्रं पितामहम् ।
आज्ञापय महादेव किं ते कुर्मः कथं विभो ॥ १४.१०६.३४ ॥
கைகூப்பிய அனைவரும் நான்முக பிதாமகரிடம் கூறினர்: 'மகாதேவரே, ஆணையிடுங்கள். விபுவே, உங்களுக்கு நாங்கள் என்ன செய்வோம், எப்படிச் செய்வோம்?'
14.106.35
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ।
भवन्तोप्यनुगृह्णन्तु दोग्ध्रीमेनां पयस्विनीम् ॥ १४.१०६.३५ ॥
தேவர்கள் அனைவரும் இவ்வாறு கூறியபோது பிரம்மா இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார் — 'நீங்களும் இந்தப் பால்தரும் பசுவை கறப்பதில் அருள்புரியுங்கள்.'
14.106.36
होमधेनुरियं ज्ञेया ह्यग्नीन्संतर्पयिष्यति ।
अतोऽग्निस्तर्पितः सर्वान्भवतस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०६.३६ ॥
இந்தப் பசு ஹோமதேனு என்று அறியப்பட வேண்டும்; இது அக்னிகளைத் திருப்தி செய்யும். ஆகவே திருப்தி பெற்ற அக்னி உங்கள் அனைவரையும் திருப்தி செய்வான்.
14.106.37
प्रीताः क्षीरामृतेनास्या जातवीर्यपराक्रमाः ।
जयिष्यथ यथाकामं दानवान्सर्व एव तु ॥ १४.१०६.३७ ॥
இவளின் பால் என்னும் அமிர்தத்தால் மகிழ்ச்சியடைந்து, வீரியமும் பராக்கிரமமும் பெற்று, நீங்கள் அனைவரும் விரும்பியபடியே தானவர்களை வெல்வீர்கள்.
14.106.38
जातवीर्यबलैर्युक्ताः सत्ववन्तो जितेन्द्रियाः ।
असङ्ख्येयबलाः सर्वे पालयिष्यथ वै प्रजाः ॥ १४.१०६.३८ ॥
உண்டான வீரியமும் பலமும் கொண்டவர்களாய், சத்துவ குணமும் புலனடக்கமும் உடையவர்களாய், எண்ணற்ற பலமுடைய நீங்கள் அனைவரும் குடிமக்களைக் காப்பீர்கள்.
14.106.39
पालिताश्च प्रजाः सर्वा भवद्भिरिह धर्मतः ।
पूजयिष्यन्ति वा नित्यं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १४.१०६.३९ ॥
இங்கே நீங்கள் தர்மப்படி காக்கப்பட்ட அனைத்துக் குடிமக்களும் பலவகை தட்சிணைகளுடன் கூடிய யாகங்களால் எப்போதும் உங்களை வழிபடுவர்.
14.106.40
एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।
ततः संहृष्टवदनाः कपिलायै वरं ददुः ॥ १४.१०६.४० ॥
பரமேஷ்டியான பிரம்மாவால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அனைத்து தேவர்களும் மகிழ்ந்த முகத்துடன் கபிலைக்கு வரம் அளித்தனர்.
14.106.41
यस्माल्लोकहितायाद्य ब्रह्मणा त्वं विनिर्मिता ।
तस्मात्पूता पवित्रा च भव पापव्यपोहिनी ॥ १४.१०६.४१ ॥
உலக நன்மைக்காக இன்று பிரம்மாவால் நீ படைக்கப்பட்டதால், புனிதமும் தூய்மையும் உடையவளாகி பாவங்களை நீக்குபவளாக இரு.
14.106.42
ये त्वां दृष्ट्वा नमस्यन्ति स्पृष्ट्वा चापि करैर्नराः ।
तेषां वर्षकृतं पापं त्वद्भक्तानां प्रणश्यति ॥ १४.१०६.४२ ॥
உன்னைக் கண்டு வணங்குகிறவர்களும், கைகளால் உன்னைத் தொடுகிறவர்களுமான மனிதர்கள், உன் பக்தர்களான அவர்களின் ஓராண்டில் செய்த பாவம் அழியும்.
14.106.43
अकामकृतमज्ञानमदृष्टं यच्च पातकम् ।
त्वां दृष्ट्वा ये नमस्यन्ति नराः सर्वसहेति च।
तेषां तद्विलयं याति तमः सूर्योदये यथा ॥ १४.१०६.४३ ॥
உன்னைக் கண்டு 'சர்வசஹா' என்று வணங்கும் மனிதர்களின், விருப்பமின்றி, அறியாமையால் செய்த, காணப்படாத பாவங்களும் சூரியோதயத்தில் இருள் அழிவது போல் அழிந்துவிடும்.
14.106.44
इत्युक्त्वाऽस्यै वरं दत्त्वा प्रययुस्ते यथागतम् ।
लोकनिस्तरणार्थाय सा च लोकांश्चचार ह ॥ १४.१०६.४४ ॥
இவ்வாறு கூறி அவளுக்கு வரம் அளித்து, அவர்கள் வந்தவாறே சென்றனர். அவளும் உலகங்களை கடைத்தேற்றுவதற்காக உலகெங்கும் சஞ்சரித்தாள்.
14.106.45
तस्यामेव समुद्भूता ह्येताश्च कपिला नव ।
विचरन्ति महीमेनां लोकानुग्रहकारणात्।
तस्मात्तु कपिला देया परत्र हितमिच्छता ॥ १४.१०६.४५ ॥
அவளிடமிருந்தே இந்த ஒன்பது கபிலை பசுக்கள் தோன்றின; அவை உலகங்களுக்கு அருள்புரியும் பொருட்டு இந்த பூமியில் சஞ்சரிக்கின்றன. எனவே மறுமையில் நலம் விரும்புபவன் கபிலை பசுவை தானம் செய்ய வேண்டும்.
14.106.46
यदा च दीयते राजन्कपिला ह्यग्निहोत्रिणे ।
तदा च शृङ्गयोस्तस्या विष्णुरिन्द्रश्च तिष्ठति ॥ १४.१०६.४६ ॥
அரசே, அக்கினிஹோத்ரம் செய்பவனுக்கு கபிலை பசு தானம் செய்யப்படும்போது, அதன் கொம்புகளில் விஷ்ணுவும் இந்திரனும் நிற்கின்றனர்.
14.106.47
चन्द्रवज्रधरौ चापि तिष्ठतः शृङ्गमूलयोः ।
शृङ्गमध्ये तथा ब्रह्मा ललाटे गोवृषध्वजः ॥ १४.१०६.४७ ॥
சந்திரனும் வஜ்ரம் ஏந்தியவனும் கொம்புகளின் அடியில் நிற்கின்றனர்; கொம்புகளின் நடுவில் பிரம்மாவும், நெற்றியில் காளைக்கொடியோனும் (சிவன்) உள்ளனர்.
14.106.48
कर्णयोरश्विनौ देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ।
दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां वाक्सरलस्वती ॥ १४.१०६.४८ ॥
இரு காதுகளில் அஸ்வினி தேவர்கள், கண்களில் சந்திரனும் சூரியனும், பற்களில் மருத் தேவர்கள், நாக்கில் வாக்காக சரஸ்வதி.
14.106.49
रोमकूपेषु मुनयश्चर्मण्येव प्रजापतिः ।
निश्श्वासेषु स्थिता वेदाः सषडङ्गपदक्रमाः ॥ १४.१०६.४९ ॥
மயிர்க்கால்களில் முனிவர்கள் இருந்தனர்; தோலிலேயே பிரஜாபதி இருந்தார். மூச்சுகளில் ஆறு அங்கங்களும் பதக்கிரமங்களுமாக வேதங்கள் நிலைபெற்றிருந்தன.
14.106.50
नासापुटे स्थिता गन्धाः पुष्पाणि सुरभीणि च ।
अधरे वसवः सर्वे मुखे चाग्निः प्रतिष्ठितः ॥ १४.१०६.५० ॥
மூக்குத் துவாரங்களில் நறுமணங்களும் மணமிக்க மலர்களும் இருந்தன; கீழுதட்டில் எல்லா வசுக்களும், வாயில் அக்னியும் நிலைபெற்றிருந்தனர்.
14.106.51
साध्या देवाः स्थिताः कक्षे ग्रीवायां पार्वती स्थिता ।
पृष्ठे च नक्षत्रगणाः ककुद्देशे नभस्स्थलम् ॥ १४.१०६.५१ ॥
சாத்தியத் தேவர்கள் அக்குள்களில் நிலைபெற்றிருந்தனர்; கழுத்தில் பார்வதி இருந்தாள். முதுகில் நட்சத்திரக் கூட்டங்களும், திமிலில் ஆகாயப் பரப்பும் இருந்தன.
14.106.52
अपाने सर्वतीर्थानि गोमूत्रे जाह्नवी स्वयम् ।
इष्टतुष्टमया लक्ष्मीर्गोमये वसती तदा ॥ १४.१०६.५२ ॥
கீழ்ப்புறத் துவாரத்தில் எல்லாத் தீர்த்தங்களும், பசுவின் சிறுநீரில் ஜாஹ்னவியாகிய கங்கை தானே இருந்தாள். வேள்வியும் திருப்தியுமாகிய லட்சுமி அப்போது பசுச் சாணத்தில் வசித்தாள்.
14.106.53
नासिकायां सदा देवी ज्येष्ठा वसति भामिनी ।
श्रोणीतटस्थाः पितरो रमा लाङ्गूलमाश्रिता ॥ १४.१०६.५३ ॥
மூக்கில் எப்போதும் ஜ்யேஷ்டா தேவி வசிக்கிறாள். இடுப்புச் சரிவுகளில் பித்ருக்கள் இருந்தனர்; லட்சுமி வாலில் அடைக்கலமாக இருந்தாள்.
14.106.54
पार्श्वयोरुभयोः सर्वे विश्वेदेवाः प्रतिष्ठिताः ।
तिष्ठत्युरसि तासां तु प्रीतः शक्तिधरो गुहः ॥ १४.१०६.५४ ॥
இரு பக்கங்களிலும் எல்லா விசுவதேவர்களும் நிலைபெற்றிருந்தனர். அவர்களின் மார்பில் சக்தி ஆயுதம் ஏந்திய மகிழ்ச்சியான குகன் (ஸ்கந்தன்) நிற்கிறார்.
14.106.55
जानजङ्घोरुदेशेषु पञ्च तिष्ठन्ति वायवः ।
खुरमध्येषु गन्धर्वाः खुराग्रेषु च पन्नगाः ॥ १४.१०६.५५ ॥
முழங்கால், கெண்டைக்கால், தொடைப் பகுதிகளில் ஐந்து வாயுக்கள் நிற்கின்றன; குளம்புகளின் நடுவில் கந்தர்வர்களும், குளம்பு நுனிகளில் பாம்புகளும் உள்ளனர்.
14.106.56
चत्वारः सागराः पूर्णास्तस्या एव पयोधराः ।
रतिर्मेधा क्षमा स्वाहा श्रद्धा शान्तिर्धृतिः स्मृतिः। ॥ १४.१०६.५६ ॥
நான்கு கடல்களே அவளது நிறைந்த மடிகள்; ரதி, மேதை, பொறுமை, ஸ்வாஹா, சிரத்தை, அமைதி, திருதி, நினைவு ஆகியவை அவளுடையவை.
14.106.57
कीर्तिर्दीप्तिः क्रिया कान्तिस्तुष्टिः पुष्टिस्च सन्ततिः ।
दिशश्च प्रदिशश्चैव सेवन्ते कपिलां सदा ॥ १४.१०६.५७ ॥
புகழ், ஒளி, செயல், அழகு, திருப்தி, வளம், சந்ததி, திசைகளும் உபதிசைகளும் எப்போதும் கபிலையைச் சேவிக்கின்றன.
14.106.58
देवा पितृगणाश्चापि गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
लोका द्वीपार्णवाश्चैव गङ्गाद्याः सरितस्तथा ॥ १४.१०६.५८ ॥
தேவர்களும் பித்ருக்களின் கூட்டங்களும், கந்தர்வ, அப்சரஸ் கூட்டங்களும், உலகங்களும், தீவுகளும் கடல்களும், கங்கை முதலிய நதிகளும் அவ்வாறே (அவளுக்குச் சேவை செய்கின்றன).
14.106.59
देवाः पितृगणाश्चापि वेदाः साङ्गाः सहाध्वरैः ।
वेदोक्तैर्विविधैर्मन्त्रैः स्तुवन्ति हृषितास्तथा ॥ १४.१०६.५९ ॥
தேவர்களும் பித்ருக்களும், அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களும், யாகங்களுடன், வேதங்களில் கூறப்பட்ட பல்வேறு மந்திரங்களால் மகிழ்ச்சியுடன் அவளைத் துதிக்கின்றனர்.
14.106.60
विद्याधराश्च ये सिद्धा भूतास्तारागणास्तथा ।
पुष्पवृष्टिं च वर्षन्ति प्रनृत्यन्ति च हर्षिताः ॥ १४.१०६.६० ॥
வித்யாதரர்களும் சித்தர்களும், பூதங்களும் நட்சத்திரக் கூட்டங்களும் அவ்வாறே (உள்ளனர்); அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மலர் மழை பொழிந்து நடனமாடுகின்றனர்.
14.106.61
ब्रह्मणोत्पादिता देवी वह्निकुण्डान्महाप्रभा ।
नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवैर्नमस्कृते ॥ १४.१०६.६१ ॥
பிரம்மாவால் அக்னிகுண்டத்திலிருந்து தோற்றுவிக்கப்பட்ட மகா ஒளிமிக்க தேவியே, புனிதமான கபிலையே, உனக்கு வணக்கம்; எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்பட்டவளே.
14.106.62
कपिलेऽथ महासत्वे सर्वतीर्थमये शुभे ।
दातारं स्वजनोपेतं ब्रह्मलोकं नय स्वयम् ॥ १४.१०६.६२ ॥
கபிலையே, மகா சக்தியுள்ளவளே, எல்லா தீர்த்தங்களும் நிறைந்த சுபையே, தானம் செய்பவனை அவன் உறவினருடன் நீயே பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்.
14.106.63
अहो रत्नमिदं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् ।
अहो धर्मार्जितं शुद्धमिदमग्र्यं महाधनम्।
इत्याकाशस्थितस्ते तु सर्वदेवा जपन्ति च ॥ १४.१०६.६३ ॥
ஆ, இது புனிதமான ரத்தினம்; எல்லா துன்பங்களையும் அழிக்கும் உத்தமமானது. ஆ, இது தர்மத்தால் ஈட்டப்பட்ட தூய்மையான, சிறந்த மகா செல்வம்; என்று ஆகாயத்தில் நின்ற அனைத்து தேவர்களும் உச்சரிக்கின்றனர்.
14.106.64
तस्याः प्रतिग्रहीता च भुङ्क्ते यावद्द्विजोत्तमः ।
तावद्देवगणाः सर्वे कपिलामर्चयन्ति च।
स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां गन्धैः पुष्पैः सुपूजिताम् ॥ १४.१०६.६४ ॥
அந்தக் கொடையை ஏற்ற உத்தமமான அந்தணன் அதனை அனுபவிக்கும் வரை, எல்லா தேவகணங்களும் கபிலையை வழிபடுகின்றனர். பொன் கொம்புகளும் வெள்ளிக் குளம்புகளும் உள்ளவளை, நறுமணங்களாலும் மலர்களாலும் நன்கு பூஜித்து.
14.106.65
वस्त्राभ्यामहताभ्यां तु यावत्तिष्ठत्यलङ्कृता ।
तावद्यदिच्छेत्कपिला मन्त्रपूता सुसंस्कृता।
भूलोकवासिनः सर्वान्ब्रह्मलोकं नयेत्स्वयम् ॥ १४.१०६.६५ ॥
புதிய இரு ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு அவள் நிற்கும் வரை, மந்திரங்களால் தூய்மையாக்கப்பட்ட நன்கு சம்ஸ்காரம் பெற்ற கபிலை விரும்புவதைச் செய்யட்டும்; பூலோகவாசிகள் அனைவரையும் அவளே பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லட்டும்.
14.106.66
भूरश्वः कनकं गावो रूप्यमश्वं तिला यवाः ।
दीयमानानि विप्राय प्रहृष्यन्ति दिनेदिने ॥ १४.१०६.६६ ॥
நிலம், குதிரை, தங்கம், பசுக்கள், வெள்ளி, குதிரை, எள், பார்லி — அந்தணனுக்குக் கொடுக்கப்படும்போது இவை நாளுக்கு நாள் மகிழ்கின்றன.
14.106.67
अथ त्वश्रोत्रियेभ्यो वै तानि दत्तानि पाण्डव ।
तथा निन्दन्त्यथात्मानमशुभं किंनु नः कृतं ॥ १४.१०६.६७ ॥
ஆனால், பாண்டவனே, அவை வேதம் கற்காதவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டால், அவை இவ்வாறு தங்களையே நிந்திக்கின்றன — 'நாம் என்ன அசுபமானதைச் செய்தோம்?' என்று.
14.106.68
अहो रक्षःपिशाचैश्च लुप्यमानाः समन्ततः ।
यास्यामो निरयं शीघ्रमिति शोचन्ति तानि वै ॥ १४.१०६.६८ ॥
ஐயோ! அரக்கர்களாலும் பிசாசங்களாலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கொள்ளையடிக்கப்பட்டு நாம் விரைவில் நரகத்திற்குச் செல்வோம் — என்று அவை வருந்துகின்றன.
14.106.69
एतान्यपि द्विजेभ्यो वै श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ।
दीयमानानि वर्धन्ते दातारं तारयन्ति च ॥ १४.१०६.६९ ॥
இவையும் இருபிறப்பாளர்களுக்கு, குறிப்பாக வேதம் கற்ற அந்தணர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்போது பெருகுகின்றன; கொடுப்பவரையும் கரை சேர்க்கின்றன.
14.106.70
देवदेवेश दैत्यघ्न कालः को हव्यकव्ययोः ।
के तत्रि पूजामर्हन्ति वर्जनीयाश्च के द्विजाः ॥ १४.१०६.७० ॥
தேவதேவேசா, அசுரர்களைக் கொன்றவனே! ஹவ்யம், கவ்யம் ஆகியவற்றின் காலம் எது? அங்கே எவர் வணக்கத்திற்குத் தகுந்தவர்? எந்த இருபிறப்பாளர்கள் விலக்கத்தக்கவர்கள்?
14.106.71
दैवं पूर्वाह्णिकं ज्ञेयं पैतृकं चापराह्णिकम् ।
कालहीनं च यद्दानं तद्दानं राजसं विदुः ॥ १४.१०६.७१ ॥
தேவர்களுக்குரியது முற்பகல் என்றும், பித்ருக்களுக்குரியது பிற்பகல் என்றும் அறிய வேண்டும்; காலமின்றிச் செய்யப்படும் தானத்தை அறிஞர்கள் ராஜஸ தானம் என்கின்றனர்.
14.106.72
अवघुष्टं च यद्भुक्तमनृतेन च भारत ।
परामृष्टं शुना वाऽपि तद्भागं राक्षसं विदुः ॥ १४.१०६.७२ ॥
பாரதா! உரக்கச் சாற்றப்பட்டதும், பொய்யால் அடையப்பட்டதும், அல்லது நாயால் தொடப்பட்டதுமான உணவின் பங்கை அரக்கர்களின் பங்கு என்று அறிவர்.
14.106.73
यावन्तः पतिता विप्रा जडोन्मत्तादयोपि च ।
दैवे च पित्र्ये ते विप्रा राजन्नार्हन्ति सत्क्रियां ॥ १४.१०६.७३ ॥
அரசே! வீழ்ந்த அந்தணர்கள் எத்தனை பேர் உள்ளனரோ, மந்தர்களும் பித்தர்களும் முதலானோரும், அவர்கள் தேவ மற்றும் பித்ரு கருமங்களில் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.74
क्लीबः प्लङ्गी च कृष्ठी च राजयक्ष्मान्वितश्च यः ।
अपस्मारी च यश्चापि पित्र्ये नार्हति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७४ ॥
ஆண்மையற்றவனும், முடவனும், தொழுநோயாளியும், ராஜயக்ஷ்மா நோயுற்றவனும், வலிப்பு நோயாளியும்—இவர்கள் பித்ரு கருமத்தில் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.75
चिकित्सका देवलका मिथ्यानियमधारिणः ।
सोमविक्रयिणश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७५ ॥
மருத்துவர்களும், தேவல பூசாரிகளும், பொய்யான விரதங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்களும், சோமம் விற்பவர்களும்—இவர்களும் சிராத்தத்தில் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.76
एकोद्दिष्टे च ये चान्नं भुञ्जते विधिवद्द्बिजाः ।
चान्द्रायणमकृत्वा ते पुनर्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७६ ॥
ஏகோத்திஷ்டத்தில் விதிப்படி உணவு உண்ணும் துவிஜர்கள், சாந்த்ராயண விரதம் செய்யாமல் மீண்டும் மரியாதைக்குத் தகுதி பெறமாட்டார்கள்.
14.106.77
गायका नर्तकाश्चैव प्लवका वादकास्तथा ।
कथका यौधिकाश्चैव श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७७ ॥
பாடகர்களும், நடனக்காரர்களும், குதிப்பவர்களும், இசைக்கருவி வாசிப்பவர்களும், கதை சொல்பவர்களும், போர்வீரர்களும்—இவர்களும் சிராத்தத்தில் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.78
अनग्नयश्च ये विप्राः शवनिर्यातकाश्च ये ।
स्तेनाश्चापि विकर्मस्था राजन्नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७८ ॥
அரசே, அக்னி வளர்க்காத அந்தணர்களும், பிணம் சுமப்பவர்களும், திருடர்களும், விலக்கப்பட்ட செயல்களில் ஈடுபடுவோரும் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.79
अपरिज्ञातपूर्वाश्च गणपुत्राश्च ये द्विजाः ।
पुत्रिकापुत्रकाश्चापि श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.७९ ॥
முன்னோர் அறியப்படாதவர்களும், கணப் புதல்வர்களும், புத்திரிகா-புத்திரர்களான இருபிறப்பாளர்களும் சிராத்தத்தில் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.80
रणकर्ता च यो विप्रो यश्च वाणिज्यको द्विजः ।
प्राणिविक्रयवृत्तिश्च श्राद्धे नार्हन्ति सत्कृतिम् ॥ १४.१०६.८० ॥
போரில் ஈடுபடும் அந்தணன், வணிகம் செய்யும் இருபிறப்பாளன், உயிர்களை விற்று வாழ்பவன் ஆகியோர் சிராத்தத்தில் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள்.
14.106.81
चीर्णव्रतगुणैर्युक्ता नित्यं स्वाध्यायतत्पराः ।
सावित्रीज्ञाः क्रियावन्तस्ते श्राद्धे सत्कृतिक्षमाः ॥ १४.१०६.८१ ॥
நோன்பு முடித்த நற்குணம் உடையவர்கள், எப்போதும் வேத ஓதலில் ஈடுபட்டவர்கள், சாவித்ரியை அறிந்தவர்கள், சடங்கு செய்பவர்கள் — அவர்களே சிராத்தத்தில் மரியாதைக்குத் தகுதியுடையவர்கள்.
14.106.82
श्राद्धस्य ब्राह्मणः कालः प्राप्तं दघि घृतं तथा ।
दर्भाः सुमनसः क्षेत्रं तत्काले श्राद्धदो भवेत् ॥ १४.१०६.८२ ॥
சிராத்தத்தின் காலம் அந்தணர்; தயிர், நெய், தர்ப்பை, மலர்கள், தகுந்த இடம் கிடைத்தால், அந்த வேளையில் சிராத்தம் அளிப்பவன் ஆக வேண்டும்.
14.106.83
चारित्रनिरता राजन्कृशा ये कृशवृत्तयः ।
अर्थिनश्चोपगच्छन्ति तेभ्यो दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८३ ॥
அரசே, நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்தவர்களும், மெலிந்தவர்களும், கடினமான வாழ்க்கை உடையவர்களும், யாசகர்களாக அணுகுபவர்களுமான அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவது பெரும் பலனைத் தரும்.
14.106.84
तपस्विनश्च ये विप्रास्तथा भैक्षचराश्च ये ।
अर्थिनः केचिदिच्छन्ति तेषां दत्तं महत्फलम् ॥ १४.१०६.८४ ॥
தவசிகளான அந்தணர்களும், பிக்ஷை ஏந்தி வாழ்பவர்களும், யாசிப்பவர்களில் சிலர் விரும்புபவர்களும் — அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தானம் பெரும் பலனைத் தரும்.
14.106.85
एवं धर्मभूतां श्रेष्ठ ज्ञात्वा सर्वात्मना तदा ।
र्श्रोत्रियाय दरिद्राय प्रयच्छानुपकारिणे ॥ १४.१०६.८५ ॥
இவ்வாறு, தர்மவான்களில் சிறந்தவனே, அதை முழுமனதுடன் அறிந்து, வேதம் கற்ற ஏழை அந்தணனுக்கு — எவருக்கும் தீங்கு செய்யாதவனுக்கு — கொடு.
14.106.86
दानं यत्ते प्रियं किंचिच्छ्रोत्रियाणां च यत्प्रियम् ।
तत्प्रयच्छस्व धर्मज्ञ यदीच्छसि तदक्षयम् ॥ १४.१०६.८६ ॥
உனக்கு எது பிரியமோ, வேதம் கற்ற அந்தணர்களுக்கு எது பிரியமோ, அதைக் கொடு — தர்மம் அறிந்தவனே, நீ அழியாத பலனை விரும்பினால்.
14.106.87
निरयं ये च गच्छन्ति तच्छृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.८७ ॥
நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள் யார் என்பதை, யுதிஷ்டிரா, கேள்.
14.106.88
गुर्वर्थं वा भयार्थं वा नोचेदन्यत्र पाण्डव ।
वदन्ति येऽनृतं विप्रास्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८८ ॥
ஆசிரியருக்காகவோ, பயத்தாலோ, வேறு காரணம் இல்லாமலோ, பாண்டவனே, எந்த அந்தணர்கள் பொய் சொல்கிறார்களோ, அவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.89
परदारापहर्तारः परदारामिमर्शकाः ।
परारप्रयोक्तारस्तें वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.८९ ॥
பிறர் மனைவியைக் கவர்பவர்களும், பிறர் மனைவியைத் தொடுபவர்களும், பிறரை (தீமையில்) தூண்டுபவர்களும் — அவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.90
सूचकाः संधिभेत्तारः परद्रव्योपजीविनः ।
अकृतज्ञाश्च मित्राणां ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९० ॥
கோள் சொல்பவர்கள், உடன்படிக்கைகளை முறிப்பவர்கள், பிறர் செல்வத்தில் வாழ்பவர்கள், நண்பர்களுக்கு நன்றி மறந்தவர்கள்—அவர்களே நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.91
वर्णाश्रमाणां ये बाह्याः पाषण्डाश्चैव पापिनः ।
उपासते च तानेव ते सर्वे नरकालयाः ॥ १४.१०६.९१ ॥
வருணாசிரமங்களுக்கு வெளியே நிற்கும் பாஷண்டிகளும் பாவிகளும், அவர்களையே வழிபடுபவர்களும்—அனைவரும் நரகவாசிகள்.
14.106.92
वेदविक्रयिणश्चैव वेदानां चैव दूषकाः ।
वेदानां लेखकाश्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९२ ॥
வேதங்களை விற்பவர்கள், வேதங்களைக் கெடுப்பவர்கள், வேதங்களை எழுதுபவர்கள்—அவர்களே நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.93
रसविक्रयिणो राजन्विषविक्रयिणश्च ये ।
क्षीरविक्रयिणश्चापि ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९३ ॥
ஓ அரசே, சாறுகளை விற்பவர்கள், நஞ்சை விற்பவர்கள், பாலை விற்பவர்கள்—அவர்களும் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.94
चण्डालेभ्यश्च ये क्षीरं प्रयच्छन्ति नराधमाः ।
अर्थार्थमथवा स्नेहात्ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९४ ॥
சண்டாளர்களுக்குப் பாலைக் கொடுக்கும் அதம மனிதர்கள்—செல்வத்திற்காகவோ அன்பினாலோ—அவர்களே நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.95
पशूनां दमकयैव तथा नासानुवेधकाः ।
पुंस्त्वहिंसाकरस्चैव ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९५ ॥
விலங்குகளைக் கயிற்றால் கட்டுபவர்கள், அவற்றின் மூக்கைத் துளைப்பவர்கள், ஆண்மையை அழிக்கும் வன்முறை செய்பவர்கள்—அவர்களே நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.
14.106.96
अदातारः समर्था ये द्रव्याणां लोभकारणात् ।
दीनानन्धान्न पश्यन्ति ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९६ ॥
செல்வம் இருந்தும் பேராசையால் கொடுக்காமல், ஏழைகளையும் குருடர்களையும் கவனிக்காதவர்கள் நிச்சயமாக நரகம் செல்வார்கள்.
14.106.97
क्षान्तान्दान्तान्कृशान्प्राज्ञान्दीर्घकालं सहोषितान् ।
त्यजन्ति कृतकृत्या ये ते वा निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९७ ॥
நீண்ட காலம் உடனிருந்த பொறுமையும் அடக்கமும் உள்ள, மெலிந்த, ஞானியான மனிதர்களை கடமை முடிந்ததும் கைவிடுபவர்கள் நரகம் செல்வார்கள்.
14.106.98
बालानामपि वृद्धानां श्रान्तानां चापि ये नराः ।
अदत्त्वाऽश्नान्ति मृष्टान्नं ते वै निरयगामिनः ॥ १४.१०६.९८ ॥
குழந்தைகளுக்கும் முதியவர்களுக்கும் களைத்தவர்களுக்கும் கொடாமல் சுவையான உணவை உண்ணும் மனிதர்கள் நிச்சயமாக நரகம் செல்வார்கள்.
14.106.99
एते पूर्वर्षिभिः प्रोक्ता नरा निरयगामिनः ।
ये स्वर्गं समनुप्राप्तास्ताञ्शृणुष्व युधिष्ठिर ॥ १४.१०६.९९ ॥
பண்டைய ரிஷிகளால் நரகம் செல்பவர்கள் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளனர். யுதிஷ்டிரா, இப்போது சொர்க்கம் அடைந்தவர்களைக் கேள்.
14.106.100
दानेन तपसा चैव सत्येन च दमेन च ।
ये धर्ममनुवर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०० ॥
தானம், தவம், சத்தியம், தமம் ஆகியவற்றால் தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் சொர்க்கம் செல்லும் மனிதர்கள்.
14.106.101
शुश्रूषयाऽप्युपाध्यायाच्छ्रुतमादाय पाण्डव ।
ये प्रतिग्रहनिस्स्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०१ ॥
பாண்டவா, குருவிடமிருந்து சேவையால் கல்வியைப் பெற்று, தானம் ஏற்பதில் பற்றற்றவர்களாய் இருப்பவர்கள் சொர்க்கம் செல்லும் மனிதர்கள்.
14.106.102
मधुमांसासवेभ्यस्तु निवृत्ता व्रतवत्तु ये ।
परदारनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०२ ॥
மது, மாம்சம், மதுபானம் ஆகியவற்றிலிருந்தும், விரதம் போல் பிறன் மனைவியிடமிருந்தும் விலகி இருப்பவர்கள் அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்.
14.106.103
मातरं पितरं चैव शुश्रूषन्ति च ये नराः ।
भ्रहातॄणामपि सस्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०३ ॥
தாய், தந்தையருக்கு சேவை செய்தும், சகோதரர்களிடம் அன்புடன் இருக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்.
14.106.104
ये तु भोजनकाले तु निर्याताश्चातिथिप्रियाः ।
द्वाररोधं न कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०४ ॥
உணவு வேளையில் வெளியே வந்து, விருந்தினரை விரும்பி, வாசலைத் தடுக்காதவர்கள் அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்.
14.106.105
वैवाहिकं तु कन्यानां दरिद्राणां च ये नराः ।
कारयन्ति च कुर्वन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०५ ॥
ஏழை கன்னிகைகளின் திருமணத்தை ஏற்பாடு செய்தும், தாமே செய்தும் வைக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்.
14.106.106
रसानामथ बीजानामोषधीनां तथैव च ।
दातारः श्रद्धयोपेतास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०६ ॥
நம்பிக்கையுடன், சாறுகள், விதைகள், மூலிகைகள் ஆகியவற்றை அளிக்கும் கொடையாளர்கள் அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்.
14.106.107
क्षेमाक्षेमं च मार्गेषु समानि विषमाणि च ।
अर्थिनां ये च वक्ष्यन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १४.१०६.१०७ ॥
வழிகளில் பாதுகாப்பானதையும் ஆபத்தானதையும், சமமானதையும் கரடுமுரடானதையும் வழி கேட்பவர்களுக்குச் சொல்லும் மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கிறார்கள்.
14.106.108
पर्वद्वये चतुर्दश्यामष्टम्यां संध्ययोर्द्वयोः ।
आर्द्रायां जन्मनक्षत्रे विषुवे श्रवणेऽथवा।
ये ग्राम्यधर्मविरतास्ते नराः स्वर्गगाप्तिनः ॥ १४.१०६.१०८ ॥
இரு பர்வ நாட்களிலும், சதுர்தசி மற்றும் அஷ்டமி திதிகளிலும், இரு சந்தியாகாலங்களிலும், ஆர்த்ரா நட்சத்திரத்திலும், தன் பிறப்பு நட்சத்திரத்திலும், விஷுவ நாளிலும் அல்லது ஸ்ரவண நட்சத்திரத்திலும், உலகியல் இன்பங்களிலிருந்து விலகியிருப்பவர்கள் அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கத்தை அடைவார்கள்.
14.106.109
हव्यकव्यविधानं च नरकस्वर्गगामिनौ ।
धर्माधर्मौ च कथितौ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १४.१०६.१०९ ॥
தேவர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் படைக்கும் ஹவ்ய கவ்ய விதிகளும், நரகத்திற்கும் சொர்க்கத்திற்கும் செல்லும் வழிகளும், தர்மமும் அதர்மமும் ஏற்கனவே கூறப்பட்டன. இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?