ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.109.1
अन्नदानफलं श्रुत्वा प्रीतोस्मि मधुसूदन ।
भोजनस्य विधिं वक्तुं देवदेव त्वमर्हसि ॥ १४.१०९.१ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଅନ୍ନଦାନର ଫଳ ଶୁଣି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି। ହେ ଦେବଦେବ, ଏବେ ଭୋଜନର ବିଧି କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
14.109.2
बोजनस्य द्विजातीनां विधानं शृणु पाण्डव ।
स्नातः शुचिः शुचौ देशे निर्जने हुतपावकः ॥ १४.१०९.२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଭୋଜନର ବିଧାନ ଶୁଣ। ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚି ହୋଇ, ପବିତ୍ର ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ, ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି (ଭୋଜନ କରିବ)।
14.109.3
मण्डलं कारयित्वा च चतुरश्रं द्विजोत्तमः ।
क्षत्रियश्चेत्ततो वृत्तं वैश्योऽर्धेन्दुसमाकृतिम् ॥ १४.१०९.३ ॥
ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜ ମଣ୍ଡଳ କରି ଚତୁରସ୍ର (କରିବ)। କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେଲେ ବୃତ୍ତାକାର, ଏବଂ ବୈଶ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରାକୃତି (କରିବ)।
14.109.4
आर्द्रपादस्तु भुञ्जीयात्प्राङ्मुखश्चासने शुचौ ।
पादाभ्यां धरणीं स्पृष्ट्वा पादेनैकेन वा पुनः ॥ १४.१०९.४ ॥
ଓଦା ପାଦରେ, ପୂର୍ବମୁଖୀ ହୋଇ, ପବିତ୍ର ଆସନରେ ଭୋଜନ କରିବ। ଦୁଇ ପାଦରେ କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ପାଦରେ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି (ଭୋଜନ କରିବ)।
14.109.5
नैकवासास्तु भुञ्जीयान्न चान्तर्धाय वा द्विजः ।
न भिन्नपात्रे भुञ्जीत पर्णपृष्ठे तथैव च ॥ १४.१०९.५ ॥
ଦ୍ୱିଜ ଗୋଟିଏ ବସ୍ତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ କରିବ ନାହିଁ। ଭଙ୍ଗା ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ; ସେହିପରି ପତ୍ରର ପିଠିରେ ମଧ୍ୟ (କରିବ ନାହିଁ)।
14.109.6
अन्नं पूर्वं नमस्कुर्यात्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
नान्यदालोकयेदन्नान्न जुगुप्सेन तत्परः ॥ १४.१०९.६ ॥
ପ୍ରଥମେ ପ୍ରସନ୍ନ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଅନ୍ନକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବ। ଅନ୍ନ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖିବ ନାହିଁ; ଅନ୍ନ ପ୍ରତି ଘୃଣା ରଖି ତାହାରେ ମନ ଲଗାଇବ ନାହିଁ।
14.109.7
जुगुप्सितं च यच्चान्नं राक्षसा एव भुञ्जते ।
पाणिना जलमुद्धृत्य कुर्यादन्नं प्रदक्षिणम् ॥ १४.१०९.७ ॥
ଘୃଣ୍ୟ ଅନ୍ନ କେବଳ ରାକ୍ଷସମାନେ ଖାଆନ୍ତି। ହାତରେ ଜଳ ନେଇ ଅନ୍ନକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିବା ଉଚିତ।
14.109.8
अपेयं तद्विजानीयात्पीत्वा चान्द्रायणं चरेत् ।
परिवेषजलादन्यत्पेयमेव तु मन्त्रवत् ॥ १४.१०९.८ ॥
ତାହା ଅପେୟ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ପିଇଲେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ପରିବେଷ ଜଳ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଜଳ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ପାନ ଯୋଗ୍ୟ।
14.109.9
पञ्च प्राणाहुतीः कुर्यात्समन्त्रं तु पृथक्पृथक् ॥ १४.१०९.९ ॥
ପାଞ୍ଚ ପ୍ରାଣାହୁତି ମନ୍ତ୍ରସହ ପୃଥକ ପୃଥକ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।
14.109.10
यथा रसं न जानाति जिह्वा प्रामाहुतौ नृप ।
तथा समाहितः कुर्यात्प्राणाहुतिमतन्द्रिकतः ॥ १४.१०९.१० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପ୍ରାଣାହୁତିରେ ଜିଭ ଯେପରି ରସ ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେପରି ଏକାଗ୍ର ଓ ଅଳସରହିତ ହୋଇ ପ୍ରାଣାହୁତି କରିବା ଉଚିତ।
14.109.11
विदित्वाऽन्नमथान्नादं पञ्च प्राणांश्च पाण्डव ।
यः कुर्यादाहुतीः पञ्च तेनेष्टाः पञ्चवायवः ॥ १४.१०९.११ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଅନ୍ନ, ଅନ୍ନଭୋକ୍ତା ଓ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରାଣକୁ ଜାଣି ଯିଏ ପାଞ୍ଚ ଆହୁତି ଦିଏ, ତା ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ ବାୟୁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
14.109.12
अतोऽन्यथा तु भुञ्जानो ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः ।
तेनान्नेनासुरान्प्रेतान्राक्षसांस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०९.१२ ॥
ଏହାର ବିପରୀତ ଭାବରେ ଭୋଜନକାରୀ, ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅସୁର, ପ୍ରେତ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବ।
14.109.13
वक्त्रप्रमाणान्पिण्डांश्च ग्रसेदेकैकशः पुनः ।
वक्त्राधिकं तु यत्पिण्डमात्मोच्छिष्टं तदुच्यते ॥ १४.१०९.१३ ॥
ମୁଖର ପରିମାଣର ଗ୍ରାସ ଏକ ଏକ କରି ପୁନଃ ପୁନଃ ଖାଇବା ଉଚିତ୍। ମୁଖଠାରୁ ବଡ଼ ଗ୍ରାସକୁ ନିଜର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ କୁହାଯାଏ।
14.109.14
पिण्डावशिष्टमन्यच्च वक्त्रान्निस्सृतमेव च ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१४ ॥
ଗ୍ରାସର ଅବଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ମୁଖରୁ ନିଃସୃତ ଅଂଶକୁ ଅଭୋଜ୍ୟ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍। ତାହା ଖାଇଲେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
14.109.15
स्वमुच्छिष्टं तु यो भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते मुक्तभोजनम् ।
चान्द्रायणं चरेन्कृच्छ्रं प्राजापत्यमथापि वा ॥ १४.१०९.१५ ॥
ଯିଏ ନିଜର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଏ ଏବଂ ଯିଏ ଖୋଲା ଭୋଜନ ଖାଏ, ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ, କୃଚ୍ଛ୍ର କିମ୍ବା ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
14.109.16
स्त्रीपात्रभुङ्नरः पापः स्त्रीणामुच्छिष्टभुक्तथा ।
तया सह च यो भुङ्क्ते स भुङ्क्ते मद्यमेव हि।
न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा मुनिभिस्तत्वदर्शिभिः ॥ १४.१०९.१६ ॥
ସ୍ତ୍ରୀର ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନକାରୀ ପାପୀ ମନୁଷ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଉଥିବା ଏବଂ ତା ସହିତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତରେ ମଦ୍ୟପାନ କରେ। ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ମୁନିମାନେ ତାର ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦେଖିନାହାଁନ୍ତି।
14.109.17
पिबतः पतिते तोये भोजने मुखनिस्सृते ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१७ ॥
ପିଉଥିବା ସମୟରେ ଜଳରେ ବା ଭୋଜନରେ ପଡ଼ିଥିବା ଏବଂ ମୁଖରୁ ନିଃସୃତ ଅଂଶକୁ ଅଭୋଜ୍ୟ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍। ତାହା ଖାଇଲେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
14.109.18
पीतशेषं तु तन्नाम न पेयं पाण्डुनन्दन ।
पिबेद्यदि हि तन्मोहाद्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१८ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ପିଇବା ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜଳ ପିଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ମୋହବଶତଃ ତାହା ପିଏ, ତେବେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
14.109.19
पानीयानि पिबेद्यते तत्पात्रं द्विजसत्तमः ।
अनुच्छिष्टं भवेत्तावद्यावद्भूमौ न निक्षिपेत् ॥ १४.१०९.१९ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଜଳ ପାନ କରନ୍ତୁ; ସେହି ପାତ୍ର ଭୂମିରେ ନ ରଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।
14.109.20
मौनी वाऽप्यथवा भूमौ नावलोक्य दिशस्तथा ।
भुञ्जीत विधिवद्विप्रो न चोच्छिष्टं प्रदापयेत् ॥ १४.१०९.२० ॥
ମୌନ ରହି, କିମ୍ବା ଭୂମି ଓ ଦିଗକୁ ନ ଚାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଧିପୂର୍ବକ ଭୋଜନ କରିବେ; ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଦାନ କରାଇବେ ନାହିଁ।
14.109.21
सदा चात्यशनं नाद्यान्नातिहीनं च कर्हिचित् ।
यथाऽन्नेन व्यथा न स्यात्तथा भुञ्जीत नित्यशः ॥ १४.१०९.२१ ॥
ସବୁବେଳେ ଅତ୍ୟଧିକ ଭୋଜନ କରିବେ ନାହିଁ, କେବେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଅଳ୍ପ ଭୋଜନ କରିବେ ନାହିଁ; ଅନ୍ନରେ ଯେପରି କଷ୍ଟ ନ ହୁଏ, ସେପରି ନିତ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବେ।
14.109.22
उदक्यामपि चण्डालं श्वानं सूकरमेव वा ।
भुञ्जानो यदि वा पश्येत्तदन्नं च परित्यजेत्।
भुञ्जानो ह्यत्यजन्मोहाद्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.२२ ॥
ଭୋଜନ ସମୟରେ ଋତୁମତୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ଚଣ୍ଡାଳ, କୁକୁର କିମ୍ବା ଶୂକର ଦେଖିଲେ ସେ ଅନ୍ନ ତ୍ୟାଗ କରିବ; ମୋହରୁ ତ୍ୟାଗ ନ କରି ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବ।
14.109.23
केशकीटोपपन्नं च मुखमारुतवीजितम् ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.२३ ॥
କେଶ ଓ କୀଟରେ ଭରା, ମୁଖର ପବନରେ ବୀଜିତ ଅନ୍ନ ଅଭୋଜ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣିବ; ତାହା ଭୋଜନ କରି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବ।
14.109.24
उत्थाय च पुनः स्पृष्टं पादस्पृष्टं च लङ्घितम् ।
अन्नं तद्राक्षसं विद्यात्तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ॥ १४.१०९.२४ ॥
ଉଠି ପୁଣି ସ୍ପର୍ଶିତ, ପାଦ ସ୍ପର୍ଶିତ ଓ ଲଙ୍ଘିତ ଅନ୍ନ ରାକ୍ଷସ ବୋଲି ଜାଣିବ; ତେଣୁ ତାହା ବର୍ଜନ କରିବ।
14.109.25
राक्षसोच्छिष्टभुग्विप्रः सप्त पूर्वान्परानपि ।
नरके रौरवे घोर स पितॄन्पातयिष्यति ॥ १४.१०९.२५ ॥
ରାକ୍ଷସର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଉଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂର୍ବର ସାତ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସାତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକରେ ପକାଇବ।
14.109.26
तस्मिन्नाचमनं कुर्याद्यस्मिन्पात्रे स भुक्तवान् ।
यद्युत्तिष्ठत्यनाचान्तो भुक्तवानासनात्ततः।
स्नानं सद्यः प्रकुर्वीत सोन्यथाऽप्रयतो भवेत् ॥ १४.१०९.२६ ॥
ଯେଉଁ ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରିଛି ସେଥିରେ ହିଁ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ। ଭୋଜନ ପରେ ଆଚମନ ନ କରି ଆସନରୁ ଉଠିଲେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ନହିଲେ ସେ ଅଶୁଦ୍ଧ ରହିବ।
14.109.27
तृणमुष्टिविधानं च तृणमाहात्म्यमेव च ।
इक्षोः सोमसमुद्भूतिं वक्तुमर्हसि मानदः ॥ १४.१०९.२७ ॥
ହେ ମାନଦାତା! ତୃଣମୁଷ୍ଟି ବିଧାନ, ତୃଣ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ଆଖୁରୁ ସୋମର ଉତ୍ପତ୍ତି କହିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
14.109.28
पितरो वृषभा ज्ञेयो गावो लोकस्य मातरः ।
तासां तु पूजया राजन्पूजिताः पितृदेवताः ॥ १४.१०९.२८ ॥
ପିତୃମାନେ ବୃଷଭ ରୂପେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ; ଗାଈମାନେ ଜଗତର ମାତା। ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ପିତୃଦେବତା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
14.109.29
सभा प्रपा गृहाश्चापि देवतायतनानि च ।
शुद्ध्यन्ति शकृता यासांकिं भूतमधिकं ततः ॥ १४.१०९.२९ ॥
ସଭା, ପ୍ରପା, ଗୃହ ଏବଂ ଦେବାଳୟ ମଧ୍ୟ ଯାହାର ଗୋବରରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ କେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ଅଛି?
14.109.30
ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं प्राप्तस्तत्सार्वकालिकम् ॥ १४.१०९.३० ॥
ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ନିଜେ ଆହାର ନ କରି ଅନ୍ୟର ଗାଈକୁ ଏକ ମୁଠି ଖାଦ୍ୟ ଦିଏ, ସେ ତାର ଫଳ ଚିରକାଳ ପାଏ।
14.109.31
गावो मे मातरः सर्वाः पितरश्चैव गोवृषाः ।
ग्रासमुष्टिं मया दत्तं प्रतिगृह्णीत मातरः ॥ १४.१०९.३१ ॥
ସମସ୍ତ ଗାଈ ମୋର ମାତା ଏବଂ ଗୋବୃଷଭ ମୋର ପିତା। ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଘାସମୁଠି, ହେ ମାତାମାନେ, ଗ୍ରହଣ କର।
14.109.32
इत्युक्त्वाऽनेन मन्त्रेण गायत्र्या वा समाहितः ।
अभिमन्त्र्य ग्रासमुष्टिं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०९.३२ ॥
ଏହା କହି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କିମ୍ବା ଗାୟତ୍ରୀରେ, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ହୋଇ ଘାସମୁଠିକୁ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରି — ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।
14.109.33
यत्कृतं दुष्कृतं तेन ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
तस्य नश्यति तत्सर्वं दुःखप्नं च विनश्यति ॥ १४.१०९.३३ ॥
ସେ ଜାଣି କି ନ ଜାଣି ଯାହା ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥାଏ, ତାହା ସବୁ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.109.34
तिलाः पिवित्राः पापघ्ना नारायणसमुद्भवाः ।
तिलाञ्श्राद्धे प्रशंसनति दानमेतदनुत्तमम् ॥ १४.१०९.३४ ॥
ତିଳ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପନାଶକ, ନାରାୟଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଲୋକେ ତିଳର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ।
14.109.35
तिलान्दद्यात्तिलान्भक्ष्यात्तिलानप्रातरुपस्पृशेत् ।
तिलंतिलमिति ब्रूयात्तिलाः पापहरा हि ते ॥ १४.१०९.३५ ॥
ତିଳ ଦାନ କରିବ, ତିଳ ଖାଇବ, ପ୍ରାତଃକାଳରେ ତିଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ; 'ତିଳଂ-ତିଳଂ' ବୋଲିବ; ତିଳ ପାପହରା।
14.109.36
क्रीत्वा प्रतिगृहीत्वा वा न विक्रेया द्विजातिभिः ।
भोजनाभ्यञ्जनाद्दानाद्योन्यत्तु कुरुते तिलैः।
कृमिर्भूत्वा श्वविष्ठायां पितृभिः सह मज्जति ॥ १४.१०९.३६ ॥
ଦ୍ୱିଜମାନେ ତିଳ କିଣି ବା ଦାନରେ ପାଇ ବିକ୍ରୟ କରିବେ ନାହିଁ; ଭୋଜନ, ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ, ଦାନ ଛଡ଼ା ତିଳରେ ଅନ୍ୟ କିଛି କରୁଥିବା ଲୋକ କୀଟ ହୋଇ କୁକୁରର ମଳରେ ପିତୃଗଣ ସହ ବୁଡ଼େ।
14.109.37
तिलान्नपीडयेद्विप्रो यन्त्रचक्रे स्वयं नृप ।
पीडयन्हि द्विजो मोहान्नरकं याति रौरवम् ॥ १४.१०९.३७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜେ ଯନ୍ତ୍ରଚକ୍ରରେ ତିଳ ପେଷିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୋହବଶତଃ ପେଷୁଥିବା ଦ୍ୱିଜ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ।
14.109.38
इक्षुवंशोद्भवः सोमः सोमवंशोद्भवा द्विजाः ।
इक्षुं न पीडयेत्तस्मादिक्षुघात्यात्मघातकः ॥ १४.१०९.३८ ॥
ସୋମ ଇକ୍ଷୁବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସୋମବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ। ଅତଏବ ଆଖୁ ପେଷିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଆଖୁ ପେଷୁଥିବା ଆତ୍ମଘାତୀ।
14.109.39
इक्षुदण्डसहस्राणामेकैकेन युधिष्ठिर ।
ब्रह्महत्यामवाप्नोति द्विजश्चेद्यन्त्रपीडकः।
तस्मान्न पीडयेदिक्षुं यन्त्रचक्रे द्विजोत्तमः ॥ १४.१०९.३९ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ହଜାର ହଜାର ଆଖୁ ଦଣ୍ଡର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ପେଷିଲେ ମଧ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରରେ ପେଷୁଥିବା ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ପାପ ପାଏ। ଅତଏବ ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଯନ୍ତ୍ରଚକ୍ରରେ ଆଖୁ ପେଷିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।