Mahābhārata · Adhyāya 14.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.109.1
अन्नदानफलं श्रुत्वा प्रीतोस्मि मधुसूदन ।
भोजनस्य विधिं वक्तुं देवदेव त्वमर्हसि ॥ १४.१०९.१ ॥
Ó Madhusūdana, tendo ouvido o fruto de dar alimento, estou satisfeito. Ó deus dos deuses, és digno de ensinar a regra de comer.
14.109.2
बोजनस्य द्विजातीनां विधानं शृणु पाण्डव ।
स्नातः शुचिः शुचौ देशे निर्जने हुतपावकः ॥ १४.१०९.२ ॥
Ouve, Pāṇḍava, a regra de comer para os duas vezes nascidos: tendo se banhado e purificado, em lugar puro e solitário, tendo feito oferendas ao fogo.
14.109.3
मण्डलं कारयित्वा च चतुरश्रं द्विजोत्तमः ।
क्षत्रियश्चेत्ततो वृत्तं वैश्योऽर्धेन्दुसमाकृतिम् ॥ १४.१०९.३ ॥
O melhor dos duas vezes nascidos deve fazer um círculo e um quadrado; se for kṣatriya, então um redondo; o vaiśya deve fazer um em forma de meia-lua.
14.109.4
आर्द्रपादस्तु भुञ्जीयात्प्राङ्मुखश्चासने शुचौ ।
पादाभ्यां धरणीं स्पृष्ट्वा पादेनैकेन वा पुनः ॥ १४.१०९.४ ॥
Com os pés molhados, voltado para o leste, num assento puro, deve comer; tocando a terra com ambos os pés, ou novamente com um pé.
14.109.5
नैकवासास्तु भुञ्जीयान्न चान्तर्धाय वा द्विजः ।
न भिन्नपात्रे भुञ्जीत पर्णपृष्ठे तथैव च ॥ १४.१०९.५ ॥
O duas vezes nascido não deve comer usando apenas uma peça de roupa, nem comer coberto; não deve comer num recipiente quebrado, nem igualmente sobre o dorso de uma folha.
14.109.6
अन्नं पूर्वं नमस्कुर्यात्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
नान्यदालोकयेदन्नान्न जुगुप्सेन तत्परः ॥ १४.१०९.६ ॥
Deve-se primeiro reverenciar o alimento com o espírito alegre; não se deve olhar para outra coisa além do alimento, nem, atento a ele, desprezá-lo.
14.109.7
जुगुप्सितं च यच्चान्नं राक्षसा एव भुञ्जते ।
पाणिना जलमुद्धृत्य कुर्यादन्नं प्रदक्षिणम् ॥ १४.१०९.७ ॥
A comida detestável só é comida pelos rākṣasas. Tomando água com a mão, deve-se circundar a comida à direita.
14.109.8
अपेयं तद्विजानीयात्पीत्वा चान्द्रायणं चरेत् ।
परिवेषजलादन्यत्पेयमेव तु मन्त्रवत् ॥ १४.१०९.८ ॥
Deve-se saber que aquilo é impróprio para beber; tendo bebido, deve-se realizar a penitência lunar (cāndrāyaṇa). Exceto a água do círculo de oferenda, outra água é potável, mas somente com mantra.
14.109.9
पञ्च प्राणाहुतीः कुर्यात्समन्त्रं तु पृथक्पृथक् ॥ १४.१०९.९ ॥
Deve fazer cinco oferendas aos sopros vitais, cada uma separadamente, com mantra.
14.109.10
यथा रसं न जानाति जिह्वा प्रामाहुतौ नृप ।
तथा समाहितः कुर्यात्प्राणाहुतिमतन्द्रिकतः ॥ १४.१०९.१० ॥
Ó rei, assim como a língua não conhece o sabor na oferenda ao sopro vital, assim deve-se fazer a oferenda ao sopro vital com atenção concentrada e sem desânimo.
14.109.11
विदित्वाऽन्नमथान्नादं पञ्च प्राणांश्च पाण्डव ।
यः कुर्यादाहुतीः पञ्च तेनेष्टाः पञ्चवायवः ॥ १४.१०९.११ ॥
Ó Pāṇḍava, aquele que, conhecendo o alimento, quem o come e os cinco sopros vitais, faz as cinco oferendas — por ele são honrados os cinco ventos.
14.109.12
अतोऽन्यथा तु भुञ्जानो ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः ।
तेनान्नेनासुरान्प्रेतान्राक्षसांस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०९.१२ ॥
Mas um brâmane que come de outro modo, fraco em conhecimento, com aquele alimento saciará os asuras, os espectros e os rākṣasas.
14.109.13
वक्त्रप्रमाणान्पिण्डांश्च ग्रसेदेकैकशः पुनः ।
वक्त्राधिकं तु यत्पिण्डमात्मोच्छिष्टं तदुच्यते ॥ १४.१०९.१३ ॥
Deve-se comer bocados do tamanho da boca, um a um, repetidamente. O bocado maior que a boca é chamado de sobra própria (ucchiṣṭa).
14.109.14
पिण्डावशिष्टमन्यच्च वक्त्रान्निस्सृतमेव च ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१४ ॥
Deve-se saber que o resto de um bocado e o que sai da boca não são comestíveis; tendo comido, deve-se fazer a penitência lunar (cāndrāyaṇa).
14.109.15
स्वमुच्छिष्टं तु यो भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते मुक्तभोजनम् ।
चान्द्रायणं चरेन्कृच्छ्रं प्राजापत्यमथापि वा ॥ १४.१०९.१५ ॥
Quem come seu próprio resto e quem come comida descoberta deve fazer a penitência lunar, a kṛcchra ou a penitência prājāpatya.
14.109.16
स्त्रीपात्रभुङ्नरः पापः स्त्रीणामुच्छिष्टभुक्तथा ।
तया सह च यो भुङ्क्ते स भुङ्क्ते मद्यमेव हि।
न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा मुनिभिस्तत्वदर्शिभिः ॥ १४.१०९.१६ ॥
O homem pecador que come do vaso de uma mulher, que come as sobras das mulheres e que come com ela, na verdade bebe bebida alcoólica. Nenhuma expiação para ele foi vista pelos sábios que veem a verdade.
14.109.17
पिबतः पतिते तोये भोजने मुखनिस्सृते ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१७ ॥
O que cai na água ou na comida de quem bebe, ou sai da boca, deve ser reconhecido como não comestível; tendo-o comido, deve-se fazer a penitência lunar.
14.109.18
पीतशेषं तु तन्नाम न पेयं पाण्डुनन्दन ।
पिबेद्यदि हि तन्मोहाद्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१८ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, a água que sobra depois de beber não deve ser bebida. Se um dvija a beber por ilusão, deve fazer a penitência lunar.
14.109.19
पानीयानि पिबेद्यते तत्पात्रं द्विजसत्तमः ।
अनुच्छिष्टं भवेत्तावद्यावद्भूमौ न निक्षिपेत् ॥ १४.१०९.१९ ॥
O melhor dos dvijas pode beber água desse recipiente; ele não fica contaminado enquanto não for colocado no chão.
14.109.20
मौनी वाऽप्यथवा भूमौ नावलोक्य दिशस्तथा ।
भुञ्जीत विधिवद्विप्रो न चोच्छिष्टं प्रदापयेत् ॥ १४.१०९.२० ॥
O brâmane deve comer conforme a regra, em silêncio, ou sem olhar para o chão e as direções, e não deve dar as sobras.
14.109.21
सदा चात्यशनं नाद्यान्नातिहीनं च कर्हिचित् ।
यथाऽन्नेन व्यथा न स्यात्तथा भुञ्जीत नित्यशः ॥ १४.१०९.२१ ॥
Nunca se deve comer em excesso, nem muito pouco; deve-se comer diariamente de modo que a comida não traga sofrimento.
14.109.22
उदक्यामपि चण्डालं श्वानं सूकरमेव वा ।
भुञ्जानो यदि वा पश्येत्तदन्नं च परित्यजेत्।
भुञ्जानो ह्यत्यजन्मोहाद्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.२२ ॥
Se, ao comer, alguém vê uma mulher menstruada, um chandala, um cão ou um porco, deve abandonar aquela comida; o dvija que, por delusão, come sem abandoná-la deve praticar a penitência lunar.
14.109.23
केशकीटोपपन्नं च मुखमारुतवीजितम् ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.२३ ॥
A comida que contém cabelos e insetos e foi abanada pelo sopro da boca deve ser considerada não comestível; tendo-a comido, deve-se praticar a penitência lunar.
14.109.24
उत्थाय च पुनः स्पृष्टं पादस्पृष्टं च लङ्घितम् ।
अन्नं तद्राक्षसं विद्यात्तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ॥ १४.१०९.२४ ॥
A comida tocada de novo depois de se levantar, tocada por um pé ou ultrapassada deve ser considerada demoníaca; portanto, deve ser evitada.
14.109.25
राक्षसोच्छिष्टभुग्विप्रः सप्त पूर्वान्परानपि ।
नरके रौरवे घोर स पितॄन्पातयिष्यति ॥ १४.१०९.२५ ॥
Um brāhmaṇa que come os restos de um rākṣasa fará cair no terrível inferno Raurava seus sete ancestrais e seus sete descendentes.
14.109.26
तस्मिन्नाचमनं कुर्याद्यस्मिन्पात्रे स भुक्तवान् ।
यद्युत्तिष्ठत्यनाचान्तो भुक्तवानासनात्ततः।
स्नानं सद्यः प्रकुर्वीत सोन्यथाऽप्रयतो भवेत् ॥ १४.१०९.२६ ॥
Deve-se fazer o ācamana no mesmo recipiente em que se comeu. Se alguém se levanta do assento após comer sem ter feito o ācamana, deve banhar-se imediatamente; caso contrário permanece impuro.
14.109.27
तृणमुष्टिविधानं च तृणमाहात्म्यमेव च ।
इक्षोः सोमसमुद्भूतिं वक्तुमर्हसि मानदः ॥ १४.१०९.२७ ॥
Ó doador de honra, deverias explicar-me a regra do punhado de erva, a grandeza da erva e a origem do soma a partir da cana-de-açúcar.
14.109.28
पितरो वृषभा ज्ञेयो गावो लोकस्य मातरः ।
तासां तु पूजया राजन्पूजिताः पितृदेवताः ॥ १४.१०९.२८ ॥
Os antepassados devem ser reconhecidos como touros, e as vacas são as mães do mundo. Ó rei, ao honrá-las, honram-se as divindades ancestrais.
14.109.29
सभा प्रपा गृहाश्चापि देवतायतनानि च ।
शुद्ध्यन्ति शकृता यासांकिं भूतमधिकं ततः ॥ १४.१०९.२९ ॥
Salas de assembleia, bebedouros, casas e templos dos deuses são purificados pelo esterco das vacas. Que ser vivo é maior que estes?
14.109.30
ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं प्राप्तस्तत्सार्वकालिकम् ॥ १४.१०९.३० ॥
Quem, durante um ano inteiro, dá um punhado de forragem à vaca alheia sem comer ele mesmo, obtém o seu fruto para sempre.
14.109.31
गावो मे मातरः सर्वाः पितरश्चैव गोवृषाः ।
ग्रासमुष्टिं मया दत्तं प्रतिगृह्णीत मातरः ॥ १४.१०९.३१ ॥
Todas as vacas são minhas mães, e os touros são meus pais. Aceitai, ó mães, este punhado de forragem que dei.
14.109.32
इत्युक्त्वाऽनेन मन्त्रेण गायत्र्या वा समाहितः ।
अभिमन्त्र्य ग्रासमुष्टिं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०९.३२ ॥
Tendo falado assim, com a mente recolhida, consagrando o punhado de forragem com este mantra ou com o Gāyatrī, ouve agora o fruto meritório disto.
14.109.33
यत्कृतं दुष्कृतं तेन ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
तस्य नश्यति तत्सर्वं दुःखप्नं च विनश्यति ॥ १४.१०९.३३ ॥
Qualquer ação má que tenha feito, sabendo ou mesmo sem saber, tudo isso perece, e também seu mau sonho é destruído.
14.109.34
तिलाः पिवित्राः पापघ्ना नारायणसमुद्भवाः ।
तिलाञ्श्राद्धे प्रशंसनति दानमेतदनुत्तमम् ॥ १४.१०९.३४ ॥
As sementes de gergelim são puras e destroem o pecado, nascidas de Nārāyaṇa. No rito do śrāddha são elogiadas; esta oferenda é suprema.
14.109.35
तिलान्दद्यात्तिलान्भक्ष्यात्तिलानप्रातरुपस्पृशेत् ।
तिलंतिलमिति ब्रूयात्तिलाः पापहरा हि ते ॥ १४.१०९.३५ ॥
Deve-se dar gergelim, comer gergelim, tocar o gergelim pela manhã e dizer «gergelim, gergelim»; pois as sementes de gergelim removem o pecado.
14.109.36
क्रीत्वा प्रतिगृहीत्वा वा न विक्रेया द्विजातिभिः ।
भोजनाभ्यञ्जनाद्दानाद्योन्यत्तु कुरुते तिलैः।
कृमिर्भूत्वा श्वविष्ठायां पितृभिः सह मज्जति ॥ १४.१०९.३६ ॥
Os dvija não devem vender gergelim, quer o tenham comprado, quer o tenham recebido como dádiva. Quem fizer outra coisa com o gergelim além de comer, ungir ou dar torna-se um verme e afunda, com os seus antepassados, nos excrementos de cão.
14.109.37
तिलान्नपीडयेद्विप्रो यन्त्रचक्रे स्वयं नृप ।
पीडयन्हि द्विजो मोहान्नरकं याति रौरवम् ॥ १४.१०९.३७ ॥
Ó rei, um brâmane não deve ele mesmo triturar o gergelim na roda do lagar. O dvija que tritura por delusão vai ao inferno chamado Raurava.
14.109.38
इक्षुवंशोद्भवः सोमः सोमवंशोद्भवा द्विजाः ।
इक्षुं न पीडयेत्तस्मादिक्षुघात्यात्मघातकः ॥ १४.१०९.३८ ॥
Soma nasceu da linhagem da cana-de-açúcar, e os dvija nascem da linhagem lunar. Portanto não se deve triturar a cana; quem tritura a cana é um suicida.
14.109.39
इक्षुदण्डसहस्राणामेकैकेन युधिष्ठिर ।
ब्रह्महत्यामवाप्नोति द्विजश्चेद्यन्त्रपीडकः।
तस्मान्न पीडयेदिक्षुं यन्त्रचक्रे द्विजोत्तमः ॥ १४.१०९.३९ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, um dvija que tritura na prensa, mesmo uma a uma, milhares de hastes de cana incorre no pecado de matar um brâmane. Portanto, ó melhor dos dvija, não se deve triturar a cana na roda do lagar.