மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.109.1
अन्नदानफलं श्रुत्वा प्रीतोस्मि मधुसूदन ।
भोजनस्य विधिं वक्तुं देवदेव त्वमर्हसि ॥ १४.१०९.१ ॥
மதுசூதனா, அன்னதானத்தின் பலனைக் கேட்டு நான் மகிழ்ந்தேன். தேவதேவா, இப்போது உணவு உண்ணும் விதியைச் சொல்லுவது உங்களுக்குத் தகும்.
14.109.2
बोजनस्य द्विजातीनां विधानं शृणु पाण्डव ।
स्नातः शुचिः शुचौ देशे निर्जने हुतपावकः ॥ १४.१०९.२ ॥
பாண்டவா, இருபிறப்பாளர்களின் உணவு விதியைக் கேள். குளித்துத் தூய்மையடைந்து, தூய்மையான தனித்த இடத்தில், நெருப்பில் ஆகுதி செய்து (உண்ண வேண்டும்).
14.109.3
मण्डलं कारयित्वा च चतुरश्रं द्विजोत्तमः ।
क्षत्रियश्चेत्ततो वृत्तं वैश्योऽर्धेन्दुसमाकृतिम् ॥ १४.१०९.३ ॥
சிறந்த இருபிறப்பாளர் ஒரு வட்டத்தை வரைந்து, சதுரமாக (அமைக்க வேண்டும்). க்ஷத்திரியன் என்றால் வட்டமாகவும், வைசியன் பிறைச்சந்திர வடிவிலும் (அமைக்க வேண்டும்).
14.109.4
आर्द्रपादस्तु भुञ्जीयात्प्राङ्मुखश्चासने शुचौ ।
पादाभ्यां धरणीं स्पृष्ट्वा पादेनैकेन वा पुनः ॥ १४.१०९.४ ॥
ஈரமான கால்களுடன், கிழக்கு நோக்கி முகமாக, தூய ஆசனத்தில் உண்ண வேண்டும். இரு கால்களாலோ அல்லது ஒரு காலாலோ பூமியைத் தொட்டு (உண்ண வேண்டும்).
14.109.5
नैकवासास्तु भुञ्जीयान्न चान्तर्धाय वा द्विजः ।
न भिन्नपात्रे भुञ्जीत पर्णपृष्ठे तथैव च ॥ १४.१०९.५ ॥
இருபிறப்பாளர் ஒரே ஆடையுடன் உண்ணக்கூடாது; மூடிக்கொண்டும் உண்ணக்கூடாது. உடைந்த பாத்திரத்தில் உண்ணக்கூடாது; அவ்வாறே இலையின் பின்புறத்திலும் (உண்ணக்கூடாது).
14.109.6
अन्नं पूर्वं नमस्कुर्यात्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
नान्यदालोकयेदन्नान्न जुगुप्सेन तत्परः ॥ १४.१०९.६ ॥
முதலில் உணவை மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் வணங்க வேண்டும். உணவைத் தவிர வேறு எதையும் பார்க்கக்கூடாது; உணவின் மீது வெறுப்புடன் அதில் ஈடுபடக்கூடாது.
14.109.7
जुगुप्सितं च यच्चान्नं राक्षसा एव भुञ्जते ।
पाणिना जलमुद्धृत्य कुर्यादन्नं प्रदक्षिणम् ॥ १४.१०९.७ ॥
வெறுக்கத்தக்க உணவை அரக்கர்கள் மட்டுமே உண்கிறார்கள். கையால் நீரை எடுத்து உணவை வலமாகச் சுற்ற வேண்டும்.
14.109.8
अपेयं तद्विजानीयात्पीत्वा चान्द्रायणं चरेत् ।
परिवेषजलादन्यत्पेयमेव तु मन्त्रवत् ॥ १४.१०९.८ ॥
அதை குடிக்கத் தகாததாக அறிய வேண்டும்; அதைக் குடித்தால் சாந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும். பரிவேஷ நீரைத் தவிர மற்ற நீர் மந்திரத்துடன் குடிக்கத் தக்கது.
14.109.9
पञ्च प्राणाहुतीः कुर्यात्समन्त्रं तु पृथक्पृथक् ॥ १४.१०९.९ ॥
ஐந்து பிராணாஹுதிகளை மந்திரத்துடன் ஒவ்வொன்றாகச் செய்ய வேண்டும்.
14.109.10
यथा रसं न जानाति जिह्वा प्रामाहुतौ नृप ।
तथा समाहितः कुर्यात्प्राणाहुतिमतन्द्रिकतः ॥ १४.१०९.१० ॥
அரசே, பிராணாஹுதியில் நாக்கு சுவையை அறியாததுபோல, ஒருமனதுடனும் சோர்வின்றியும் பிராணாஹுதியைச் செய்ய வேண்டும்.
14.109.11
विदित्वाऽन्नमथान्नादं पञ्च प्राणांश्च पाण्डव ।
यः कुर्यादाहुतीः पञ्च तेनेष्टाः पञ्चवायवः ॥ १४.१०९.११ ॥
பாண்டவனே, உணவையும், உணவை உண்பவனையும், ஐந்து பிராணன்களையும் அறிந்து, ஐந்து ஆஹுதிகளைச் செய்பவனால் ஐந்து வாயுக்கள் வழிபடப்படுகின்றன.
14.109.12
अतोऽन्यथा तु भुञ्जानो ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः ।
तेनान्नेनासुरान्प्रेतान्राक्षसांस्तर्पयिष्यति ॥ १४.१०९.१२ ॥
இதற்கு மாறாக உண்ணும் பிராமணன், அறிவில் பலவீனமானவன், அந்த உணவால் அசுரர்களையும் பிரேதங்களையும் அரக்கர்களையும் திருப்திப்படுத்துவான்.
14.109.13
वक्त्रप्रमाणान्पिण्डांश्च ग्रसेदेकैकशः पुनः ।
वक्त्राधिकं तु यत्पिण्डमात्मोच्छिष्टं तदुच्यते ॥ १४.१०९.१३ ॥
வாயின் அளவுள்ள உருண்டைகளை ஒவ்வொன்றாக மீண்டும் மீண்டும் உண்ண வேண்டும். வாயைவிடப் பெரிய உருண்டை தன் எச்சில் எனப்படும்.
14.109.14
पिण्डावशिष्टमन्यच्च वक्त्रान्निस्सृतमेव च ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१४ ॥
உருண்டையின் மீதம் மற்றும் வாயிலிருந்து வெளியே வந்ததையும் உண்ணத்தகாதது என அறிய வேண்டும். அதை உண்டால் சாந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.109.15
स्वमुच्छिष्टं तु यो भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते मुक्तभोजनम् ।
चान्द्रायणं चरेन्कृच्छ्रं प्राजापत्यमथापि वा ॥ १४.१०९.१५ ॥
தன் எச்சிலை உண்பவனும், திறந்து வைக்கப்பட்ட உணவை உண்பவனும் சாந்திராயணம், கிருச்ச்ரம் அல்லது பிராஜாபத்திய விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.109.16
स्त्रीपात्रभुङ्नरः पापः स्त्रीणामुच्छिष्टभुक्तथा ।
तया सह च यो भुङ्क्ते स भुङ्क्ते मद्यमेव हि।
न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा मुनिभिस्तत्वदर्शिभिः ॥ १४.१०९.१६ ॥
பெண்ணின் பாத்திரத்தில் உண்ணும் பாவி மனிதனும், பெண்களின் எச்சிலை உண்பவனும், அவளுடன் சேர்ந்து உண்பவனும் உண்மையில் மதுவை அருந்துகிறான். அவனுக்கு பரிகாரம் உண்மை அறிந்த முனிவர்களால் காணப்படவில்லை.
14.109.17
पिबतः पतिते तोये भोजने मुखनिस्सृते ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१७ ॥
குடிக்கும்போது நீரிலோ, உணவிலோ விழுந்ததும், வாயிலிருந்து வெளிப்பட்டதும் உண்ணத்தகாதது என அறிய வேண்டும். அதை உண்டால் சாந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.109.18
पीतशेषं तु तन्नाम न पेयं पाण्डुनन्दन ।
पिबेद्यदि हि तन्मोहाद्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.१८ ॥
பாண்டுவின் மகனே, குடித்த மீதி நீர் குடிக்கத் தகாதது. இருபிறப்பாளன் மயக்கத்தால் அதைக் குடித்தால் சாந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.109.19
पानीयानि पिबेद्यते तत्पात्रं द्विजसत्तमः ।
अनुच्छिष्टं भवेत्तावद्यावद्भूमौ न निक्षिपेत् ॥ १४.१०९.१९ ॥
சிறந்த இருபிறப்பாளர் நீர் அருந்தட்டும்; அந்தப் பாத்திரம் தரையில் வைக்கப்படும் வரை எச்சில் ஆகாது.
14.109.20
मौनी वाऽप्यथवा भूमौ नावलोक्य दिशस्तथा ।
भुञ्जीत विधिवद्विप्रो न चोच्छिष्टं प्रदापयेत् ॥ १४.१०९.२० ॥
மௌனமாக, அல்லது நிலத்தையும் திசைகளையும் பார்க்காமல், பிராமணன் முறைப்படி உண்ண வேண்டும்; எச்சிலைக் கொடுக்கக் கூடாது.
14.109.21
सदा चात्यशनं नाद्यान्नातिहीनं च कर्हिचित् ।
यथाऽन्नेन व्यथा न स्यात्तथा भुञ्जीत नित्यशः ॥ १४.१०९.२१ ॥
எப்போதும் அதிகமாக உண்ணக்கூடாது; ஒருபோதும் மிகக் குறைவாகவும் உண்ணக்கூடாது; உணவினால் துன்பம் வராதவாறு நாள்தோறும் உண்ண வேண்டும்.
14.109.22
उदक्यामपि चण्डालं श्वानं सूकरमेव वा ।
भुञ्जानो यदि वा पश्येत्तदन्नं च परित्यजेत्।
भुञ्जानो ह्यत्यजन्मोहाद्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.२२ ॥
உண்ணும்போது மாதவிலக்கான பெண், சண்டாளன், நாய் அல்லது பன்றியைக் கண்டால், அந்த உணவை விட்டுவிட வேண்டும்; மயக்கத்தால் விட்டுவிடாமல் உண்ணும் இருபிறப்பாளன் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.109.23
केशकीटोपपन्नं च मुखमारुतवीजितम् ।
अभोज्यं तद्विजानीयाद्भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.१०९.२३ ॥
முடியும் பூச்சிகளும் கலந்ததும், வாயின் காற்றால் அசைக்கப்பட்டதுமான உணவை உண்ணக்கூடாததாக அறிய வேண்டும்; அதை உண்டால் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.109.24
उत्थाय च पुनः स्पृष्टं पादस्पृष्टं च लङ्घितम् ।
अन्नं तद्राक्षसं विद्यात्तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ॥ १४.१०९.२४ ॥
எழுந்து மீண்டும் தொடப்பட்டதும், காலால் தொடப்பட்டதும், தாண்டப்பட்டதுமான உணவை ராட்சசமானது என அறிய வேண்டும்; ஆகையால் அதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
14.109.25
राक्षसोच्छिष्टभुग्विप्रः सप्त पूर्वान्परानपि ।
नरके रौरवे घोर स पितॄन्पातयिष्यति ॥ १४.१०९.२५ ॥
ராட்சசனின் எச்சில் உண்ணும் அந்தணன், முன்னோர் ஏழு தலைமுறையினரையும் பின்வரும் ஏழு தலைமுறையினரையும் கொடிய ரௌரவ நரகத்தில் வீழ்த்துவான்.
14.109.26
तस्मिन्नाचमनं कुर्याद्यस्मिन्पात्रे स भुक्तवान् ।
यद्युत्तिष्ठत्यनाचान्तो भुक्तवानासनात्ततः।
स्नानं सद्यः प्रकुर्वीत सोन्यथाऽप्रयतो भवेत् ॥ १४.१०९.२६ ॥
எந்தப் பாத்திரத்தில் உண்டானோ அதிலேயே ஆசமனம் செய்ய வேண்டும். உண்டபின் ஆசமனம் செய்யாமல் ஆசனத்திலிருந்து எழுந்தால், உடனே நீராட வேண்டும்; இல்லையெனில் அவன் தூய்மையற்றவனாவான்.
14.109.27
तृणमुष्टिविधानं च तृणमाहात्म्यमेव च ।
इक्षोः सोमसमुद्भूतिं वक्तुमर्हसि मानदः ॥ १४.१०९.२७ ॥
மானம் அளிப்பவரே! ஒரு பிடி புல்லின் விதியும், புல்லின் மேன்மையும், கரும்பிலிருந்து சோமம் தோன்றிய விதமும் அருள்வீராக.
14.109.28
पितरो वृषभा ज्ञेयो गावो लोकस्य मातरः ।
तासां तु पूजया राजन्पूजिताः पितृदेवताः ॥ १४.१०९.२८ ॥
பித்ருக்கள் எருதுகளாக அறியப்பட வேண்டும்; பசுக்கள் உலகின் தாய்கள். அரசே, அவற்றை வழிபடுவதால் பித்ரு தேவதைகள் வழிபடப்பட்டவர்களாவர்.
14.109.29
सभा प्रपा गृहाश्चापि देवतायतनानि च ।
शुद्ध्यन्ति शकृता यासांकिं भूतमधिकं ततः ॥ १४.१०९.२९ ॥
சபை, தண்ணீர்ப்பந்தல், வீடுகள், தேவாலயங்கள் ஆகியவையும் எவற்றின் சாணத்தால் தூய்மை அடைகின்றனவோ, அவற்றை விட மேலான உயிரினம் எது?
14.109.30
ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं प्राप्तस्तत्सार्वकालिकम् ॥ १४.१०९.३० ॥
எவன் ஓராண்டு முழுவதும் தான் உண்ணாமல், பிறர் பசுவுக்கு ஒரு பிடி உணவைக் கொடுக்கிறானோ, அவன் அதன் பலனை என்றென்றும் அடைகிறான்.
14.109.31
गावो मे मातरः सर्वाः पितरश्चैव गोवृषाः ।
ग्रासमुष्टिं मया दत्तं प्रतिगृह्णीत मातरः ॥ १४.१०९.३१ ॥
பசுக்கள் அனைத்தும் என் தாய்கள்; காளைகள் என் தந்தையர். நான் அளித்த இந்தப் புல்-கைப்பிடியை, தாய்மார்களே, ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
14.109.32
इत्युक्त्वाऽनेन मन्त्रेण गायत्र्या वा समाहितः ।
अभिमन्त्र्य ग्रासमुष्टिं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.१०९.३२ ॥
இவ்வாறு கூறி, இந்த மந்திரத்தாலோ அல்லது காயத்ரியாலோ, ஒருமனதுடன் புல்-கைப்பிடியை மந்திரித்து, அதன் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.109.33
यत्कृतं दुष्कृतं तेन ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
तस्य नश्यति तत्सर्वं दुःखप्नं च विनश्यति ॥ १४.१०९.३३ ॥
அவன் அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த எந்தத் தீவினையும் அனைத்தும் அழியும்; தீய கனவும் அழியும்.
14.109.34
तिलाः पिवित्राः पापघ्ना नारायणसमुद्भवाः ।
तिलाञ्श्राद्धे प्रशंसनति दानमेतदनुत्तमम् ॥ १४.१०९.३४ ॥
எள் தூய்மையானது, பாவத்தை அழிப்பது; நாராயணனிடமிருந்து தோன்றியது. சிராத்தத்தில் எள்ளைப் புகழ்கின்றனர்; இதுவே சிறந்த தானம்.
14.109.35
तिलान्दद्यात्तिलान्भक्ष्यात्तिलानप्रातरुपस्पृशेत् ।
तिलंतिलमिति ब्रूयात्तिलाः पापहरा हि ते ॥ १४.१०९.३५ ॥
எள்ளைக் கொடுக்க வேண்டும், எள்ளை உண்ண வேண்டும், காலையில் எள்ளைத் தொட்டு நீராட வேண்டும்; 'எள், எள்' என்று சொல்ல வேண்டும்; எள் பாவத்தைப் போக்குவது.
14.109.36
क्रीत्वा प्रतिगृहीत्वा वा न विक्रेया द्विजातिभिः ।
भोजनाभ्यञ्जनाद्दानाद्योन्यत्तु कुरुते तिलैः।
कृमिर्भूत्वा श्वविष्ठायां पितृभिः सह मज्जति ॥ १४.१०९.३६ ॥
இருபிறப்பாளர்கள் எள்ளை வாங்கியோ தானமாகப் பெற்றோ விற்கக் கூடாது; உணவு, எண்ணெய் தேய்த்தல், தானம் தவிர எள்ளால் வேறு எதைச் செய்பவன், புழுவாகி நாயின் மலத்தில் தன் முன்னோர்களுடன் மூழ்குவான்.
14.109.37
तिलान्नपीडयेद्विप्रो यन्त्रचक्रे स्वयं नृप ।
पीडयन्हि द्विजो मोहान्नरकं याति रौरवम् ॥ १४.१०९.३७ ॥
அரசனே, அந்தணன் தானே எள்ளை செக்கு இயந்திரச் சக்கரத்தில் அரைக்கக் கூடாது. மயக்கத்தால் அரைக்கும் இருபிறப்பாளன் ரௌரவ நரகத்தை அடைகிறான்.
14.109.38
इक्षुवंशोद्भवः सोमः सोमवंशोद्भवा द्विजाः ।
इक्षुं न पीडयेत्तस्मादिक्षुघात्यात्मघातकः ॥ १४.१०९.३८ ॥
சோமன் கரும்பு வம்சத்தில் பிறந்தவன்; இருபிறப்பாளர்கள் சோம வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள். ஆகவே கரும்பை அரைக்கக் கூடாது; கரும்பை அரைப்பவன் தன்னையே கொல்பவன்.
14.109.39
इक्षुदण्डसहस्राणामेकैकेन युधिष्ठिर ।
ब्रह्महत्यामवाप्नोति द्विजश्चेद्यन्त्रपीडकः।
तस्मान्न पीडयेदिक्षुं यन्त्रचक्रे द्विजोत्तमः ॥ १४.१०९.३९ ॥
யுதிஷ்டிரா, ஆயிரம் கரும்புக் கணுக்களில் ஒவ்வொன்றை அரைத்தாலும், இயந்திரத்தில் அரைக்கும் இருபிறப்பாளன் பிரம்மஹத்தி பாவத்தை அடைகிறான். ஆகவே உயர்ந்த இருபிறப்பாளனே, செக்குச் சக்கரத்தில் கரும்பை அரைக்கக் கூடாது.