ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.114.1
एवं संवत्सरं पूर्णमेकभुक्तेन यः क्षिपेत् ।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्ममाचक्ष्व केशव ॥ १४.११४.१ ॥
ଏହିପରି ଯେ ଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବର୍ଷ ଏକ ବେଳ ଭୋଜନ କରି ଅତିବାହିତ କରେ, ତାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଯାହା, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ କେଶବ।
14.114.2
शृणु पाण्डव तत्त्वं मे वचनं पुण्यमुत्तमम् ।
यदकृत्वाऽथवा कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११४.२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ମୋର ଏହି ତତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅତି ଉତ୍ତମ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ବାଣୀ ଶୁଣ; ଯାହା କରି କିମ୍ବା ନକରି ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
14.114.3
एकभुक्तेन वर्तेत नरः संवत्सरं तु यः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधो ह्यधश्शायी जितेन्द्रियः ॥ १४.११४.३ ॥
ଯେ ମଣିଷ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ବେଳ ଭୋଜନ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହେ, କ୍ରୋଧ ଜୟ କରେ, ଭୂମିରେ ଶୟନ କରେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରେ।
14.114.4
शुचिश्चि स्नानतो व्यग्रः सत्यवागनसूयकः ।
अर्चन्नेव तु मां नित्यं मद्गतेनान्तरात्मना।
सन्ध्ययोस्तु जपेन्नित्यं मद्गायत्रीं समाहितः ॥ १४.११४.४ ॥
ସ୍ନାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଚି ହୋଇ, ଏକାଗ୍ର, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଈର୍ଷାରହିତ ହୋଇ, ସର୍ବଦା ମୋର ପୂଜା କରି, ମୋଠାରେ ଲୀନ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ, ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମାହିତ ହୋଇ ନିତ୍ୟ ମୋର ଗାୟତ୍ରୀ ଜପିବା ଉଚିତ।
14.114.5
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यसकृन्मां प्रणम्य च ।
विप्रमग्रासने कृत्वा यावकं भैत्रमेव वा ॥ १४.११४.५ ॥
"ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" କହି ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଣାମ କରି, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ବସାଇ ଯବାଗୁ କିମ୍ବା ମୈତ୍ର (ଭୋଜନ) ଦେବା ଉଚିତ।
14.114.6
भुक्त्वा तु वाग्यतो भूमावाचान्तस्य द्विजन्मनः ।
नमोऽस्तु वासुदेवायेत्युक्त्वा तु चरणौ स्पृशेत् ॥ १४.११४.६ ॥
ଭୋଜନ କରି, ମୌନ ରହି, ଭୂମିରେ ଆଚମନ କରିଥିବା ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ, "ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" କହି।
14.114.7
मासेमासे समाप्ते तु भोजयित्वा द्विजाञ्शुचीन् ।
संवत्सरे ततः पूर्णे दद्यात्तु व्रतदक्षिणाम् ॥ १४.११४.७ ॥
ପ୍ରତି ମାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଶୁଚି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ, ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ବ୍ରତଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
14.114.8
नवनीतमयीं गां वा तिलधेनुमथापि वा ।
विप्रहस्तच्युतैस्तोयैः सहिरण्यैः समुक्षितः।
तस्य पुण्यफलं राजन्कथ्यमानं मया शृणु ॥ १४.११४.८ ॥
ନବନୀତରେ ନିର୍ମିତ ଗାଈ କିମ୍ବା ତିଳର ଧେନୁ, ଅଥବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରୁ ଖସିପଡ଼ିଥିବା ଜଳ ଓ ସୁନାରେ ସିକ୍ତ ହେବା — ତାର ପୁଣ୍ୟଫଳ, ହେ ରାଜନ୍, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
14.114.9
दशजन्मकृतं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
तद्विनश्यति तस्याशु नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.११४.९ ॥
ଦଶ ଜନ୍ମରେ କୃତ ପାପ, ଜାଣି କିମ୍ବା ନ ଜାଣି କରାଯାଇଥିଲେ, ତାହା ଶୀଘ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ବିଚାର କରିବାର ନାହିଁ।
14.114.10
सर्वेषामुपवासानां यच्छ्रेयः सुमहत्फलम् ।
यच्च निःश्रेयसं लोके तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.११४.१० ॥
ସବୁ ଉପବାସର ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଲ୍ୟାଣ ଓ ମହାଫଳ, ଏବଂ ଜଗତରେ ଯେଉଁ ପରମ ନିଃଶ୍ରେୟସ୍, ତାହା ଆପଣ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
14.114.11
शृणु राजन्यथापूर्वं मयाऽभीष्टं तु मोदते ।
तथा ते कथयिष्यामि मद्भक्ताय युधिषठिर
सर्वक्रतुफलं लब्ध्वा मम लोके महीयते ॥ १४.११४.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୁଣ — ପୂର୍ବ ପରି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଇଷ୍ଟ ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ; ସେହିପରି ତୁମକୁ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୋ ଭକ୍ତ ପାଇଁ କହିବି। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇ ସେ ମୋ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
14.114.12
यस्तु भक्त्या शुचिर्भूत्वा पञ्चम्यां मे नराधिप ।
उपवासव्रतं कुर्यात्त्रिकालं चार्चयंस्तु माम्। ॥ १४.११४.१२ ॥
ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ, ଶୁଚି ହୋଇ, ହେ ନରାଧିପ, ମୋ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ ବ୍ରତ କରେ ଓ ତିନି କାଳରେ ମୋତେ ପୂଜା କରେ—
14.114.13
भगवन्देवदेवेश पञ्चमी नाम का तव ।
तामहं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व ममानघ ॥ १४.११४.१३ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବେଶ, ଆପଣଙ୍କର ପଞ୍ଚମୀ ନାମକ ବ୍ରତ କ'ଣ? ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୁଁ ତାହା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
14.114.14
पर्वद्वयं च द्वादश्यां श्रवणं च नराधिप ।
मत्पञ्चमीति विख्यातां मत्प्रिया च विशेषतः ॥ १४.११४.१४ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଦୁଇ ପର୍ବ ଓ ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ର ଏକତ୍ର ହୁଏ; ଏହା ମୋର ପଞ୍ଚମୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ମୋତେ ବିଶେଷ ପ୍ରିୟ।
14.114.15
तस्मात्तु ब्राह्मणश्रेष्ठैर्मन्निवेशितबुद्धिभिः ।
उपवासस्तु कर्तव्यो मत्प्रियार्तं विशेषतः ॥ १४.११४.१५ ॥
ତେଣୁ, ମୋଠାରେ ବୁଦ୍ଧି ସ୍ଥିର କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପାଇଁ, ବିଶେଷ ଭାବେ, ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
14.114.16
द्वादश्यामेव वा कुर्यादुपवासमशक्नुवन् ।
तेनाहं परमां प्रीति यास्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.११४.१६ ॥
ଅସମର୍ଥ ଜଣେ କେବଳ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରିବ; ହେ ନରପୁଙ୍ଗବ, ତାହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପରମ ପ୍ରୀତି ଲାଭ କରିବି।
14.114.17
अहोरात्रेण द्वादश्यां मार्गशीर्षेण केशवम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां सोऽस्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.११४.१७ ॥
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଦିନରାତି ଉପବାସ କରି ଯିଏ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଲାଭ କରେ।
14.114.18
द्वादश्यां पुष्यमासे तु नाम्ना नारायणं तु माम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां वाजिमेधफलं लभेत् ॥ १४.११४.१८ ॥
ପୌଷ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ନାରାୟଣ ନାମରେ ମୋତେ ଉପବାସ କରି ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଲାଭ କରେ।
14.114.19
द्वादश्यां माघमासे तु मामुपोष्य तु माधवम् ।
पूजयेद्यः समाप्नोति राजसूयफलं नृप ॥ १४.११४.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ମାଧବ ରୂପୀ ମୋତେ ଯେ ପୂଜେ, ସେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
14.114.20
द्वादश्यां फाल्गुने मासि गोविन्दाख्यमुपोष्य माम् ।
पूजयेद्यः समाप्नोति ह्यतिरात्रफलं नृप ॥ १४.११४.२० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ଗୋବିନ୍ଦ ନାମରେ ମୋତେ ଯେ ପୂଜେ, ସେ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
14.114.21
द्वादश्यां मासि चैत्रे तु मां विष्णुं समुपोष्य यः ।
पूजयंस्तदवाप्नोति पौण्डरीकस्य यत्फलम् ॥ १४.११४.२१ ॥
ଚୈତ୍ର ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ବିଷ୍ଣୁ ରୂପୀ ମୋତେ ଯେ ପୂଜେ, ସେ ପୌଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ଯେଉଁ ଫଳ ତାହା ପାଏ।
14.114.22
द्वादश्यां मासि वैशाखे मधुसूदनसंज्ञितम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां सोग्निष्टोमस्य पाण्डव ॥ १४.११४.२२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ବୈଶାଖ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ମଧୁସୂଦନ ନାମରେ ମୋତେ ଯେ ପୂଜେ, ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
14.114.23
द्वादश्यां ज्येष्ठमासे तु मामुपोष्य त्रिविक्रमम् ।
अर्ययेद्यः समाप्नोति गवां मेधफलं नृप ॥ १४.११४.२३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ତ୍ରିବିକ୍ରମ ରୂପୀ ମୋତେ ଯେ ପୂଜେ, ସେ ଗୋମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
14.114.24
आषाढे वामनाख्यं मां द्वादश्यां समुपोष्य यः ।
नरमेधस्य स फलं प्राप्नोति भरतर्षभ ॥ १४.११४.२४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଷାଢ଼ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ବାମନ ନାମରେ ମୋତେ ଯେ ପୂଜେ, ସେ ନରମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
14.114.25
द्वादश्यां श्रावणे मासि श्रीधराख्यमुपोष्य माम् ।
पूजयेद्य समाप्नोति पञ्चयज्ञफलं नृप ॥ १४.११४.२५ ॥
ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଶ୍ରୀଧର ନାମରେ ମୋତେ ଉପବାସ କରି ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ, ହେ ରାଜନ୍।
14.114.26
मासे भाद्रपदे यो मां हृषीकेशाख्यमर्चयेत् ।
उपोष्य स समाप्नोति सौत्रामणिफलं नृप ॥ १४.११४.२६ ॥
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ ହୃଷୀକେଶ ନାମରେ ମୋତେ ଉପବାସ କରି ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ସୌତ୍ରାମଣି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ, ହେ ରାଜନ୍।
14.114.27
द्वादश्यामाश्वयुङ्मासे पद्मनाभमुपोष्य माम् ।
अर्चयेद्यः समाप्नोति गोसहस्रफलं नृप ॥ १४.११४.२७ ॥
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ପଦ୍ମନାଭ ନାମରେ ମୋତେ ଉପବାସ କରି ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ସହସ୍ର ଗାଈର ଫଳ ଲାଭ କରେ, ହେ ରାଜନ୍।
14.114.28
द्वादश्यां कार्तिके मासि मां दामोदरसंज्ञितम् ।
उपोष्य पूजयेद्यस्तु सर्वक्रतुफलं नृप ॥ १४.११४.२८ ॥
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଦାମୋଦର ନାମରେ ମୋତେ ଉପବାସ କରି ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ, ହେ ରାଜନ୍।
14.114.29
केवलेनोपवासेन द्वादश्यां पाण्डुनन्दन ।
यत्फलं पूर्वमुद्दिष्टं तस्यार्धं लभते नृप ॥ १४.११४.२९ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଦ୍ୱାଦଶୀରେ କେବଳ ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା, ପୂର୍ବରୁ କଥିତ ଫଳର ଅଧା ଫଳ ସେ ଲାଭ କରେ, ହେ ରାଜନ୍।
14.114.30
श्रावणेऽप्येवमेवं मामर्चयेद्भक्तिमान्नरः ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.११४.३० ॥
ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଭକ୍ତିମାନ୍ ମନୁଷ୍ୟ ମୋତେ ପୂଜା କଲେ, ସେ ମୋର ସାଲୋକ୍ୟ ଲାଭ କରେ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.114.31
मासेमासे समभ्यर्च्य क्रमशो मामतन्द्रितः ।
पूर्मे संवत्सरे कुर्यात्पुनः संवत्सरं तु माम् ॥ १४.११४.३१ ॥
ପ୍ରତି ମାସରେ କ୍ରମାନୁସାରେ, ଆଳସ୍ୟ ବିନା ମୋର ଭଲ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷରେ ପୁଣି ଏକ ବର୍ଷ ମୋର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
14.114.32
अविघ्नमर्चयानस्तु यो मद्भक्तो मत्परायणः ।
अविघ्नमर्चयानस्तु मम सायुज्यमाप्नुयात् ॥ १४.११४.३२ ॥
ଯେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ମୋତେ ପରାୟଣ, ସେ ବିଘ୍ନ ବିନା ପୂଜା କଲେ ମୋର ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଏ।
14.114.33
अर्चयेत्प्रीतिमान्यो मां द्वादस्यां वेदसंहिताम् ।
स पूर्वोक्तफलं राजँल्लभते नात्र संशयः ॥ १४.११४.३३ ॥
ଯେ ପ୍ରୀତିରେ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ବେଦସଂହିତା ଦ୍ୱାରା ମୋର ପୂଜା କରେ, ହେ ରାଜନ, ସେ ପୂର୍ବୋକ୍ତ ଫଳ ପାଏ; ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
14.114.34
गन्धं पुष्पं फलं तोयं पत्रं वा मूलमेव वा ।
द्वादश्यां मम यो दद्यात्तत्समो नास्ति मत्प्रियः ॥ १४.११४.३४ ॥
ଯେ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ମୋତେ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଫଳ, ଜଳ, ପତ୍ର କିମ୍ବା ମୂଳ ଅର୍ପଣ କରେ, ତା ପରି ମୋର ପ୍ରିୟ ଆଉ କେହି ନାହିଁ।
14.114.35
एतेन विधिना सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः ।
मद्भक्ता नरशार्दूल स्वर्गलोकं तु भुञ्जते ॥ १४.११४.३५ ॥
ଏହି ବିଧିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଗ୍ରଣୀ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତା, ହେ ନରଶାର୍ଦୂଳ, ମୋର ଭକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
14.114.36
एवं वदति देवेशे केशवे पाडुनन्दनः ।
कृताञ्जलिः स्तोत्रमिदं भक्त्तया धर्मात्मजोऽब्रवीत् ॥ १४.११४.३६ ॥
ଦେବେଶ କେଶବ ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଧର୍ମାତ୍ମଜ କରଯୋଡ଼ି ଭକ୍ତିରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର କହିଲେ।
14.114.37
सर्वलोकेश देवेश हृषीकेशक नमोस्तु ते ।
सहस्रशिरसे नित्यं सहस्राक्ष नमोस्तु ते ॥ १४.११४.३७ ॥
ସର୍ବଲୋକେଶ, ଦେବେଶ, ହୃଷୀକେଶ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସହସ୍ରଶିରାଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର; ହେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
14.114.38
त्रयीमय त्रयीनाथ त्रयीस्तुत नमोनमः ।
यज्ञात्मन्यज्ञसंभूत यज्ञनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.३८ ॥
ତ୍ରୟୀମୟ, ତ୍ରୟୀନାଥ, ତ୍ରୟୀସ୍ତୁତ, ନମୋ ନମଃ। ଯଜ୍ଞାତ୍ମନ୍, ଯଜ୍ଞସମ୍ଭୂତ, ଯଜ୍ଞନାଥ, ନମୋ ନମଃ।
14.114.39
चतुर्मूर्ते चतुर्बाहो चतुर्व्यूह नमोनमः ।
लोकात्मँल्लोककृन्नाथ लोकावास नमोनमः ॥ १४.११४.३९ ॥
ଚତୁର୍ମୂର୍ତ୍ତେ, ଚତୁର୍ବାହୋ, ଚତୁର୍ବ୍ୟୂହ, ନମୋ ନମଃ। ଲୋକାତ୍ମନ୍, ଲୋକକୃତ୍ନାଥ, ଲୋକାବାସ, ନମୋ ନମଃ।
14.114.40
सृष्टिसंहारकर्त्रे तु नरसिंह नमोनमः ।
भक्तप्रिय नमस्तेऽस्तु कृष्ण नाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४० ॥
ସୃଷ୍ଟିସଂହାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ, ନରସିଂହ, ନମୋ ନମଃ। ଭକ୍ତପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ କୃଷ୍ଣ, ନାଥ, ନମୋ ନମଃ।
14.114.41
लोकप्रिय नमस्तेऽस्तु भक्तवत्सल ते नमः ।
ब्रह्मवास नमस्तेऽस्तु ब्रह्मनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४१ ॥
ଲୋକପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବ୍ରହ୍ମବାସ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବ୍ରହ୍ମନାଥ, ନମୋ ନମଃ।
14.114.42
रुद्ररूप नमस्तेऽस्तु रुद्रकर्मिरताय ते ।
पञ्चयज्ञ नमस्तेऽस्तु सर्वयज्ञ नमोनमः ॥ १४.११४.४२ ॥
ରୁଦ୍ରରୂପ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ରୁଦ୍ରକର୍ମରତ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସର୍ବଯଜ୍ଞ, ନମୋ ନମଃ।
14.114.43
कृष्णप्रिय नमस्तेऽस्तु कृष्णनाथ नमोनमः ।
योगिप्रिय नमस्तेऽस्तु योगिनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४३ ॥
କୃଷ୍ଣପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; କୃଷ୍ଣନାଥ, ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର। ଯୋଗିପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଯୋଗିନାଥ, ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର।
14.114.44
हयवक्त्र नमस्तेऽस्तु चक्रपाणे नमोनमः ।
पञ्चभूत नमस्तेऽस्तु पञ्चायुध नमोनमः ॥ १४.११४.४४ ॥
ହୟବକ୍ତ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଚକ୍ରପାଣି, ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର। ପଞ୍ଚଭୂତ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ପଞ୍ଚାୟୁଧ, ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର।
14.114.45
भक्तिगद्गदया वाचा स्तुवत्येवं युधिष्ठिरे ।
गृहीत्वा केशवो हस्ते प्रीतात्मा तं न्यवारयत् ॥ १४.११४.४५ ॥
ଭକ୍ତିରେ ଗଦ୍ଗଦ ସ୍ୱରରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏପରି ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ପ୍ରସନ୍ନମନା କେଶବ ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି ତାଙ୍କୁ ନିବାରଣ କଲେ।
14.114.46
निवार्य च पुनर्वाचा भक्तिनम्रं युधिष्ठिरम् ।
वक्तुमेव नरश्रेषठ धर्मपूत्रं प्रचक्रमे ॥ १४.११४.४६ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁଣି ବାଣୀରେ ତାଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରି, ଭକ୍ତିରେ ନମ୍ର ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
14.114.47
अन्यवत्किमिदं राजन्मां स्तौषि नरपुङ्गव ।
तिष्ठ पृच्छ यथापूर्वं धर्मपूत्र युधिष्ठिर ॥ १४.११४.४७ ॥
ହେ ରାଜନ, ନରପୁଙ୍ଗବ, ତୁମେ ମୋର ଏପରି ସ୍ତୁତି କାହିଁକି କରୁଛ? ଅପେକ୍ଷା କର; ପୂର୍ବ ପରି ପଚାର, ହେ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
14.114.48
भगवंस्त्वत्प्रसादात्तु धर्मं स्मृत्वा पुनःपुनः ।
न शान्तिरस्ति मे देव नृत्यतीव च मे मनः ॥ १४.११४.४८ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ତୁମ ପ୍ରସାଦରୁ ଧର୍ମକୁ ବାରମ୍ବାର ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବ, ମୋ ପାଖେ ଶାନ୍ତି ନାହିଁ; ମୋ ମନ ଯେମିତି ନାଚୁଛି।
14.114.49
इदं च धर्मसंपन्नं वक्तुमर्हसि माधव ।
कृष्णपक्षेषु द्वादश्यामर्चनीयः कथं भवेत् ॥ १४.११४.४९ ॥
ହେ ମାଧବ, ଧର୍ମସମ୍ପନ୍ନ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ: କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ପୂଜନୀୟଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିବା ଉଚିତ?
14.114.50
शृणु राजन्यथापूर्वं तत्सर्वं कथयामि ते ।
परमं कृष्णद्वादश्यामर्चनायां फलं मम ॥ १४.११४.५० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୁଣ। ପୂର୍ବ ପରି ତାହା ସମସ୍ତ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି: କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ମୋ ପୂଜାର ପରମ ଫଳ।
14.114.51
एकादश्यामुपोष्याथ द्वादश्यामर्चयेत्तु माम् ।
विप्रानपि यथालाभं पूजयेद्भक्तिमान्नरः ॥ १४.११४.५१ ॥
ଏକାଦଶୀରେ ଉପବାସ କରି ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ମୋର ପୂଜା କରିବ; ଭକ୍ତିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ଯଥାଲାଭ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିବ।
14.114.52
स गच्छेद्दक्षिणामूर्तिं मां वा नात्र विचारणा ।
चन्द्रसालोक्यमथवा ग्रहनक्षत्रपूजितः ॥ १४.११४.५२ ॥
ସେ ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତିଙ୍କୁ କିମ୍ବା ମୋତେ ପାଇବ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକ, କିମ୍ବା ଗ୍ରହନକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ (ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଇବ)।